Τ. Ε. TOFINIS ESTATES LTD ν. Γεώργιου Παπαλεοντίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 570/03, 30 Απριλίου, 2007

Τ. Ε. TOFINIS ESTATES LTD ν. Γεώργιου Παπαλεοντίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 570/03, 30 Απριλίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΛΑΡΝΑΚΑ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 570/03 Μεταξύ: Τ. & Ε. TOFINIS ESTATES LTD, Ενάγουσας, και

1. Γεώργιου Παπαλεοντίου,
2. GAS CLUB LTD, Εναγόμενων. ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30 Απριλίου,
3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κ. Γ. Πιττάτζης. Για τους Εναγόμενους: κ. Μ. Μουαίμης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή της η Ενάγουσα εταιρεία αξιώνει από τους Εναγόμενους την καταβολή του ποσού των £6.180, το οποίο αφορά υπόλοιπο λογαριασμού για τις υπηρεσίες που προσέφερε στους Εναγόμενους. Είναι η θέση της Ενάγουσας όπως προκύπτει από τις έγγραφες προτάσεις ότι είναι ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια του ξενοδοχείου Christofinia, στην Αγία Νάπα και από τον Ιούνιο μέχρι και τον Αύγουστο του 2002 προσέφερε στους Εναγόμενους ή/και στους φίλους ή/και τους συνεργάτες τους ύπνο ή/και διατροφή ή/και συναφείς υπηρεσίες στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο. Τις υπηρεσίες αυτές τις παρείχε δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας ότι η συμφωνημένη χρέωση θα πληρωνόταν από τον Εναγόμενο 1, ο οποίος ανέλαβε προσωπικά την αποπληρωμή. Η συνολική χρέωση για τις υπηρεσίες που προσφέρθηκαν ήταν £6.780 και ο Εναγόμενος 1 ή/και η Εναγόμενη εταιρεία 2 ή/και κάποιος τρίτος κατέβαλε έναντι της χρέωσης το ποσό των £
4. Παρέμεινε προς εξόφληση το ποσό των £6.
5. Παρά τις αρχικές υποσχέσεις του Εναγόμενου 1 για εξόφληση του χρέους, κάτι τέτοιο δεν έγινε και στη συνέχεια ο Εναγόμενος 1 παρέπεμψε, την Ενάγουσα, στους Εναγόμενους 2 για πληρωμή, αναφέροντας ότι αυτοί ήταν υπεύθυνοι για την πληρωμή του υπολοίπου. Η Ενάγουσα εταιρεία επικοινώνησε με τα τρίτα πρόσωπα που υποδείχθηκαν από τον Εναγόμενο 1, ως υπόλογοι για την πληρωμή του ποσού, πλην όμως εκείνοι αρνήθηκαν ότι είχαν οποιαδήποτε υποχρέωση για την αποπληρωμή. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 στην κοινή Υπεράσπισή τους ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος 1, ως Διευθυντής της Εναγόμενης 2 και με οδηγίες της συμφώνησε με την Ενάγουσα εταιρεία ή/και τους αντιπροσώπους της όπως χρεώνονται χαμηλές τιμές σε πρόσωπα που συνεργάζονται με την Εναγόμενη 2, με την προϋπόθεση αυτός να συστήνει το ξενοδοχείο της Ενάγουσας για την διαμονή τους κατά την παραμονή τους στην Κύπρο. Είναι περαιτέρω η θέση των Εναγομένων ότι οι κρατήσεις θα γίνονταν από τους συνεργάτες τους καθώς επίσης και η καταβολή των χρεώσεων. Μόνο όπου οι κρατήσεις θα γίνονταν από την Εναγόμενη 2 θα πληρώνονταν από την ίδια. Επιπλέον, ισχυρίζονται ότι δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στην Ενάγουσα. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν τέσσερις μάρτυρες. Πρώτος, κατέθεσε ο Γεώργιος Τοφινής (Μ.Ε.1) ο οποίος διάβασε την γραπτή του δήλωση Τεκμήριο 1, και την υιοθέτησε. Σύμφωνα με την δήλωσή του είναι μέτοχος και διευθυντής της Ενάγουσας, η οποία είναι ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια του ξενοδοχείου Christofinia. Είναι ο ισχυρισμός του ότι ο Εναγόμενος 1 είναι μέτοχος και διευθυντής της Εναγόμενης 2 και ασχολείται, ως ιδιώτης επιχειρηματίας, με τις επιχειρήσεις νυκτερινών κέντρων στη Αγία Νάπα. Στον ίδιον παρουσιάστηκε ως ιδιοκτήτης της δισκοθήκης ή και του κέντρου αναψυχής με την ονομασία GAS CLUB. Στις αρχές της τουριστικής περιόδου του 2001 με παράκληση του Εναγομένου 1 η Ενάγουσα αποδεχόταν στο ξενοδοχείο της, υπαλλήλους ή/και συνεργάτες του GAS CLUB με την προσυνεννόηση ότι θα πληρωνόταν από τον Εναγόμενο 1 και ότι οι χρεώσεις και τα τιμολόγια θα εκδίδονταν στο όνομα GAS CLUB. Η συμφωνία υλοποιήθηκε και ο Εναγόμενος 1 έστελνε υπαλλήλους και/ή συνεργάτες του στο ξενοδοχείο της Ενάγουσας, κατά την τουριστική περίοδο του 2001, για την οποία χρέωση ο ίδιος κατέβαλε το συμφωνηθέν ποσό. Η συνεργασία συνεχίστηκε και την τουριστική περίοδο του 2002 με τον Εναγόμενο 1 να στέλνει ή/και να παίρνει ο ίδιος τους συνεργάτες ή/και τους υπαλλήλους του στο ξενοδοχείο της Ενάγουσας με τους ίδιους όρους. Περί το τέλος Αυγούστου του 2002 συναντήθηκε ο μάρτυρας (Μ.Ε.1) με τον Εναγόμενο 1, έλεγξαν τις κρατήσεις που είχαν γίνει και παρουσιάστηκαν στον Εναγόμενο 1 τα δύο σχετικά τιμολόγια, το τιμολόγιο 10071 με ημερ. 19.8.2002 και το τιμολόγιο 10077 με ημερ. 26.8.
6. Το τελικό ποσό της χρέωσης, μετά από την αφαίρεση του ποσού των £242 που συνιστούσε έκπτωση προς τον Εναγόμενο 1, ήταν £6.
7. Είχε πληρωθεί έναντι των χρεώσεων το ποσό των £600 στις 10.8.
8. Ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος 1 συμφώνησε τόσο με τις καταστάσεις που του υποδείχθηκαν καθώς και με τα τιμολόγια και υποσχέθηκε να αποπληρώσει το ποσό αυτό. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις εκ μέρους της Ενάγουσας το ποσό δεν αποπληρώθηκε και ο Εναγόμενος 1 παρέπεμψε για την πληρωμή του στους συνεταίρους του και συγκεκριμένα σε κάποιο Γιάννη. Ο πατέρας του μάρτυρα αποτάθηκε στο Γιάννη ο οποίος αρνήθηκε την οποιαδήποτε πληρωμή του υπολοίπου. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι δεν γνώριζε ότι υπήρχε εγγεγραμμένη εταιρεία με την ονομασία GAS CLUB LTD και ότι ποτέ ο ίδιος δεν τους ανέφερε ότι οι πελάτες ή/και συνεργάτες τους οποίους ο ίδιος έπαιρνε στο ξενοδοχείο τους ήταν πελάτες της GAS CLUB LTD. Ούτε και γνώριζε ότι η εταιρεία Gas Club είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης στην οποία υπάρχουν κ΄ άλλοι μέτοχοι. Ο μάρτυρας (Μ.Ε.1) εξήγησε προφορικά τη διαδικασία κρατήσεων και ανέφερε ότι όταν ο πελάτης φτάνει στο ξενοδοχείο παραδίδει το διαβατήριό του, ενώ όταν φεύγει, για να του παραδοθεί το διαβατήριο, θα πρέπει να πληρώσει. Από τη στιγμή όμως που ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 είχε αναλάβει προσωπικά την αποπληρωμή των λογαριασμών δεν ζητούσε να πληρωθεί από τα άτομα που ο Εναγόμενος 1 έφερνε στο ξενοδοχείο του. Κατέθεσε τα έντυπα κρατήσεων ως Τεκμήριο 2, τα οποία έντυπα συμπληρώνονταν για να περαστούν, στην συνέχεια, τα στοιχεία του πελάτη στο βιβλίο κρατήσεων. Οι κρατήσεις γίνονταν είτε τηλεφωνικώς ή περνούσε ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 από το ξενοδοχείο. Κατέθεσε τα διπλότυπα των τιμολογίων για τις χρεώσεις που έγιναν. Το τιμολόγιο 10071 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 και το τιμολόγιο 10077 κατατέθηκε ως Τεκμήριο
9. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι τα ονόματα των ατόμων που ερχόντουσαν δεν ανταποκρίνονταν σε αυτά των διαβατηρίων γιατί οι περισσότεροι ήταν DJ (disc jokey) και οι κρατήσεις γίνονταν στο ψευδώνυμό τους. Όμως, στα τιμολόγια Τεκμήρια 3 και 4 αναγράφεται το όνομά τους όπως ήταν καταγραμμένο στα διαβατήριά τους. Τον Αύγουστο του 2002 κατά τη συνάντηση που είχε με τον Ενάγοντα 1, ήταν η θέση του M.E.1, ότι υπέδειξε στον Εναγόμενο 1 τις σημειώσεις του, ενώ ο ίδιος κρατούσε ένα ημερολόγιο με στοιχεία και συμφώνησαν πρόχειρα για το ποσό για το οποίο θα εκδίδονταν τα τιμολόγια. Ετοίμασε ο ίδιος ο μάρτυρας τα τιμολόγια και του έδωσε το άσπρο αντίγραφο. Εξήγησε ότι το δεύτερο τιμολόγιο αφορούσε πελάτες που είχαν έρθει αργότερα και του δόθηκε και εκείνο αλλά όχι την ίδια ημέρα. Έναντι των τιμολογίων πληρώθηκε, από κάποιο Μιχάλη, το ποσό των £600 σε μετρητά για το οποίο εκδόθηκε και απόδειξη είσπραξης, της οποίας αντίγραφο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
10. Ήταν η θέση του M.E.1 ότι για τον ίδιον ήταν πολύ εύκολο να πληρωθεί απευθείας από τους πελάτες αφού δεν θα μπορούσαν ν΄ αναχωρήσουν χωρίς το διαβατήριό τους. Ήταν επίσης η θέση του ότι ουδέποτε γνώριζε ο ίδιος για οποιουσδήποτε συνέταιρους του Εναγόμενου 1, αφού πάντοτε οι συναλλαγές του ήταν με τον ίδιον. Κατά την αντεξέταση ήταν η θέση του μάρτυρα ότι ο ίδιος εκτελεί χρέη γενικού διευθυντή του ξενοδοχείου ενώ ο κ. Χρίστος Τοφινής, ο πατέρας του, είναι μόνο γραμματέας της Ενάγουσας εταιρείας και επιβλέπει ορισμένα πράγματα στο ξενοδοχείο. Τον Εναγόμενο 1 τον γνώρισε τέλος του 2000 αρχές του 2001 και του παρουσιάστηκε ως George της GAS CLUB. Κατά την περίοδο της συνεργασίας τους ο ίδιος δεν γνώριζε ότι η GAS CLUB είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Αυτό το διαπίστωσαν οι δικηγόροι του μετά από έρευνα καθώς και το γεγονός ότι η εταιρεία-Εναγόμενη 2 - έχει κ΄ άλλους διευθυντές. Τη συμφωνία την είχε κάνει προσωπικά ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 μαζί του. Η συμφωνία ήταν ότι θα έφερνε τους DJ που έκαναν πρόγραμμα στην δισκοθήκη του και θα πλήρωνε ο ίδιος το ποσό της χρέωσης. Ο ίδιος έκανε την κράτηση και ο ίδιος έπαιρνε τους πελάτες στο ξενοδοχείο. Για το 2001 πλήρωσε σε μετρητά όλο το ποσό που χρεώθηκε. Το 2002 ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 επισκέφθηκε το ξενοδοχείο της Ενάγουσας και ζήτησε την κράτηση δύο δωματίων για την περίοδο Ιούνιο μέχρι Αύγουστο, για χρήση από τους DJ. Ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 ζήτησε συγκεκριμένα δωμάτια, τα δωμάτια 668 και 669, τα οποία και επιθεώρησε. Ήταν ρητός όρος ότι θα πλήρωνε ο ίδιος για τις συγκεκριμένες κρατήσεις. Όμως, έκανε και άλλες επιπρόσθετες κρατήσεις πέραν αυτών των δύο δωματίων. Ερωτηθείς ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι συνήθως, όσον αφορά συμφωνίες με εταιρείες, καταρτίζονται συμβόλαια. Ενώ για ιδιωτικές κρατήσεις, οι οποίες είναι λίγες σε αριθμό, δεν γίνονται τέτοια συμβόλαια. Λόγω του ότι ο πεθερός του Εναγομένου 1 καθώς και ο κουνιάδος του είναι φίλοι του πατέρα του δεν θεώρησε αναγκαίο να κάνει οποιοδήποτε συμβόλαιο αφού δεν πίστευε ότι δεν θα πληρωθεί. Ενώ έδειξε εμπιστοσύνη στον Εναγόμενο 1 λόγω του ότι τον πλήρωσε για τις κρατήσεις του
11. Δεν αρνήθηκε ότι δόθηκαν καλύτερες τιμές στον Εναγόμενο 1, απ΄ αυτές που δίδονταν σε άλλους ιδιώτες, όμως η τιμή που του δόθηκε δεν ήταν χαμηλότερη απ΄ αυτή που έδιναν στους ταξιδιωτικούς πράκτορες (tour operators) δηλαδή £25 και ότι ο Εναγόμενος 1 συμφώνησε μ΄ αυτήν. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι τις περισσότερες φορές ήταν ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 που έφερνε τους DJ στο ξενοδοχείο. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο Εναγόμενος 1 διατηρεί επιχειρήσεις στην Ρόδο και απουσιάζει για μεγάλα χρονικά διαστήματα, απάντησε ότι αυτό δεν το γνώριζε και επέμενε στην θέση του ότι ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 μετέφερε τους πελάτες στο ξενοδοχείο. Εξήγησε, ότι κάθε πελάτης που διαμένει στο ξενοδοχείο καταγράφεται στο λεγόμενο «Police Book», βιβλίο της αστυνομίας, στο οποίο γράφονται τα στοιχεία όλων των πελατών και είναι ανεξάρτητο από την κράτηση. Όσον αφορά τις φόρμες κρατήσεων, Τεκμήριο 2, ισχυρίστηκε ότι αυτές είναι κάτι πρόχειρο μέχρι να περαστεί το όνομα του πελάτη στον υπολογιστή. Ισχυρίστηκε ότι το "c/o Lilly" που αναγράφεται στις φόρμες κρατήσεων απλώς καταγράφει ότι η Lilly, η οποία ήταν υπεύθυνη της Αγγλικής εταιρείας που έφερνε τους DJ στον κ. Παπαλεοντίου, έκαμνε τις κρατήσεις. Όσον αφορά τα συγκεκριμένα δωμάτια ήταν η θέση του, ότι ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 άλλαζε τα άτομα που διέμεναν σ΄ αυτά και πολλές φορές δεν γνώριζε ο Μ.Ε.1 πότε έφευγε κάποιος και πότε ερχόταν κάποιος άλλος. Σε υποβολή του δικηγόρου των Εναγομένων 1 και 2 ότι ουδέποτε έγιναν οι κρατήσεις, ο μάρτυρας (Μ.Ε.1) ισχυρίστηκε ότι οι κρατήσεις έγιναν από τον Εναγόμενο 1 και τα πραγματικά ονόματα των πελατών καταγράφηκαν στα τιμολόγια. Όσον αφορά τις τιμές, ήταν η θέση του ότι ουδέποτε ο κ. Παπαλεοντίου είχε διαφωνήσει με τις τιμές και ότι θα ήταν πιο εύκολο για τον ίδιον να πληρωθεί από τους ίδιους τους πελάτες παρά να τρέχει στο Δικαστήριο για την πληρωμή του, αν δεν είχε γίνει η συμφωνία. Δεύτερη μάρτυρας ήταν η κα Αγγέλα Κολόμπου (Μ.Ε.2) η οποία προέβη σε γραπτή δήλωση που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
12. Σύμφωνα με την δήλωσή της εργαζόταν στο ξενοδοχείο Christofinia ως υπεύθυνη υποδοχής από το 1988 μέχρι το
13. Θυμόταν ότι ο κ. Γεώργιος Παπαλεοντίου, Εναγόμενος 1 τα καλοκαίρια του 2001 και του 2002 έφερνε και έστελνε υπαλλήλους και συνεργάτες του στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο. Με οδηγίες των προϊσταμένων της δεν ζητούσε οποιαδήποτε πληρωμή από τους πελάτες που έφερνε ο Εναγόμενος 1, γιατί θα πλήρωνε γι΄ αυτούς ο ίδιος. Απ΄ ότι θυμόταν, αυτούς τους ανθρώπους τους έπαιρνε στο ξενοδοχείο, τις περισσότερες φορές, ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 με το αυτοκίνητό του. Οι κρατήσεις γίνονταν επίσης από τον ίδιον και η ίδια είχε μιλήσει πολλές φορές μαζί του για τέτοιες κρατήσεις. Ήταν η θέση της, ότι γνώριζε ότι θα πλήρωνε ο Εναγόμενος 1 για την διαμονή αυτών των πελατών τόσο από τα όσα της είχαν αναφέρει οι προϊστάμενοί της καθώς και από τα όσα της είχε αναφέρει ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 όταν έπαιρνε τους συνεργάτες του στο ξενοδοχείο. Ισχυρίστηκε, ότι όλοι οι πελάτες του ξενοδοχείου καταγράφονται στο ειδικό βιβλίο της αστυνομίας, «Police Book» και απ΄ ότι θυμόταν σε μερικές περιπτώσεις οι πελάτες που είχε φέρει ο Εναγόμενος 1 δεν είχαν μαζί τους τα διαβατήριά τους και τους καταχωρούσαν μόνο με ένα από τα ονόματά τους. Ήταν η θέση της ότι το καλοκαίρι του 2002 ο Εναγόμενος 1 συναντήθηκε στο ξενοδοχείο με τον κ. Γεώργιο Ττοφινή, διευθυντή του ξενοδοχείου και συμφώνησαν αναφορικά με τους λογαριασμούς. Κατάθεσε το «Police Book» ως Τεκμήριο 7 και παρέπεμψε στις καταχωρίσεις που αφορούσαν τα δύο εκδοθέντα τιμολόγια μέσα στο "Police Book" με αναφορά στους αύξοντες αριθμούς. Για το τιμολόγιο Τεκμήριο 3 αναφέρθηκε στους αύξοντες αριθμούς: 173, 174, 175, 176, 177, 178, 184, 185, 472, 473, 474, 868, 869, 916, 917, 1268, 1282 και
14. Για το Τεκμήριο 4 έκαμε αναφορά στους αύξοντες αριθμούς: 1601, 1602, 1603, 1604, 1605 και 1606 του Τεκμηρίου
15. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι στα καθήκοντά της συμπεριλαμβανόταν και η συμπλήρωση του «Police Book». Επίσης, ισχυρίστηκε ότι απ΄ ότι θυμόταν τις πιο πολλές φορές ήταν ο Εναγόμενος 1 που έφερνε τους πελάτες στο ξενοδοχείο ενώ κατά την άφιξη των πελατών ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 προσωπικά δήλωνε ότι θα πλήρωνε για την διαμονή τους. Η εντολή που είχε δώσει στις κοπέλες ο κ. Γιώργος Ττοφινής ήταν ότι θα πλήρωνε ο κ. Παπαλεοντίου και όχι οι πελάτες για την διαμονή τους. Ήταν η θέση της ότι πολλές φορές κατά την κράτηση δεν δινόταν οποιοδήποτε όνομα και οι πελάτες γράφονταν επ΄ ονόματι του κ. Παπαλεοντίου ή του GAS CLUB, την εταιρεία που είχε ο πελάτης, ο κος Παπαλεοντίου. Τις περισσότερες φορές όμως έδιναν το διαβατήριό τους, κατά την άφιξή τους και δήλωναν ότι εργάζονταν με τον κ. Παπαλεοντίου. Στο "Arrival List", δηλαδή την λίστα αφίξεων, η οποία καταγράφει τις αφίξεις της μέρας στο ξενοδοχείο, ήταν η θέση της ότι μπορούσε να γραφτεί και ένα μόνο όνομα, όμως δεν μπορούσε να γίνει το ίδιο και στο "Police Book". Κατέθεσε το "Arrival and Departure List" ως Τεκμήριο
16. Όμως, δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο ο Εναγόμενος 1 είχε πάρει στο ξενοδοχείο ανθρώπους χωρίς διαβατήριο. Ενώ ήταν η θέση της ότι δεν υπήρχε περίπτωση ν΄ έρθει πελάτης χωρίς διαβατήριο και να περαστεί στο «Police Book». Ενώ ήταν θετική στο γεγονός ότι δεν μπορούσε να γραφτεί το ένα μόνο όνομα του πελάτη στο «Police Book». Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 2 ισχυρίστηκε ότι τις κρατήσεις τις έκανε ο κ. Γεώργιος Ττοφινής και ότι τα συγκεκριμένα έντυπα είναι έντυπα κρατήσεων που γίνονταν για το ξενοδοχείο. Σε αριθμό ερωτήσεων που της υποβλήθηκαν και αφορούσαν την σύγκριση των κρατήσεων, όπως προέκυπταν από την Λίστα Αφίξεων και Αναχωρήσεων, Τεκμήριο 8, με τις καταχωρήσεις στο «Police Book» Τεκμήριο 7, και την διαφοροποίηση μεταξύ τους, η ίδια ανέφερε ότι πολλές φορές οι DJ έμεναν περισσότερες μέρες από αυτές που αρχικά είχαν κρατήσει και η παράταση της διαμονής τους καταχωρείτο στον υπολογιστή. Όμως, δεν καταχωρείτο στο «Police Book». Εξ΄ ου και δεν συμφωνεί η ημερομηνία αναχώρησής τους με το «Police Book». Όμως, παραδέχθηκε ότι τις πλείστες φορές η διαμονή τους ήταν μόνο για 1 βράδυ. Για να καταλήξει ότι πάντοτε έμεναν περισσότερο καιρό και η παράταση καταχωρείτο στον ηλεκτρονικό υπολογιστή για την χρέωση. Τελειώνοντας, ανέφερε ότι δεν εργάζεται για την Ενάγουσα από το 2005 και διατηρεί την δική της επιχείρηση στην Δερύνεια, οπόταν δεν έχει οποιοδήποτε συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης. Ο τελευταίος μάρτυρας της Ενάγουσας ήταν ο Χριστάκης Ττοφινής (Μ.Ε.3) ο οποίος είναι μέτοχος στην Ενάγουσα εταιρεία, της οποίας Διευθυντής είναι ο Γεώργιος Ττοφινής (Μ.Ε.1), ο υιός του. Ήταν η θέση του ότι ο κ. Παπαλεοντίου, τον οποίον γνώριζε, έκανε συμφωνία με τον υιό του Γεώργιο Ττοφινή. Ο ίδιος επικοινώνησε με τον κ. Παπαλεοντίου, Εναγόμενο 1, αργότερα όταν πληροφορήθηκε από τον υιό του ότι το ποσό που χρωστούσε ήταν μεγάλο και η δόση που είχε καταβάλει πολύ μικρή. Ο Εναγόμενος 1 του ζήτησε παράταση αποπληρωμής του χρέους γιατί είχε υποχρεώσεις προς το Φ.Π.Α. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν φίλος του και τον γνώρισε περίπου το 1994 μέσω του υιού του. Είχαν συνεργαστεί και προηγουμένως αφού ο Εναγόμενος 1 διατηρούσε μοτοσικλέτες, τις οποίες ενοικίαζε και ζήτησε από τον ίδιον να τον βοηθήσει αφήνοντάς τον να τις τοποθετεί στο ξενοδοχείο της Ενάγουσας. Αυτό είχε γίνει πριν το
17. Ερωτηθείς απάντησε ότι την συμφωνία για τα διαμερίσματα ο Εναγόμενος 1 την έκανε με τον Γιώργο, τον υιό του, και δεν γνώριζε ο ίδιος τι λέχθηκε μεταξύ τους. Ήταν η θέση του ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2002 ο Εναγόμενος 1 δεν είχε αναφέρει ποτέ ότι τα διαμερίσματα θα τα πλήρωνε η εταιρεία. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι για το 2002 ο Εναγόμενος 1 είχε ζητήσει την έκδοση των τιμολογίων στο όνομα της GAS CLUB. Ούτε και γνώριζε τις τιμές, τις οποίες θα πλήρωνε ο Εναγόμενος 1, μέχρι και την έκδοση των τιμολογίων. Κατέθεσε την δική του άποψη ότι ο πιο εύκολος τρόπος για να πληρωθεί το ξενοδοχείο είναι να πάρει τα λεφτά από τον ίδιον τον πελάτη πριν το εγκαταλείψει. Ερωτηθείς κατά πόσο ο Εναγόμενος 1 είχε βοηθήσει την Ενάγουσα εταιρεία προβάλλοντάς την διαφημιστικά στην Ελβετία, ο μάρτυρας (Μ.Ε.3) ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα έχει συμβόλαιο με συγκεκριμένη εταιρεία, η οποία δεν του επιτρέπει να προβεί σε οποιαδήποτε διαφήμιση με οποιαδήποτε άλλη εταιρεία αφού η ίδια έχει αποκλειστικότητα. Τελειώνοντας ο μάρτυρας ανέφερε ότι την προηγούμενη φορά που είχε οριστεί η υπόθεση για ακρόαση στις 2.3.06 ο πεθερός και ο κουνιάδος του Εναγόμενου 1 υποσχέθηκαν να πληρώσουν £4.000 προς εξόφληση του υπολοίπου με αντάλλαγμα να τους επιτραπεί να μεταφέρουν πελάτες με το ταξί τους από το ξενοδοχείο. Όμως, δεν υπήρξε οποιαδήποτε ενέργεια από μέρους του πεθερού ή του κουνιάδου του Εναγόμενου 1 σε σχέση με την πιο πάνω συμφωνία. Η Υπεράσπιση υποστήριξε την υπόθεσή της με την μαρτυρία του κ. Γ. Παπαλεοντίου, Εναγόμενου 1, ο οποίος προώθησε τη θέση ότι το 2002 έλειπε στην Ρόδο για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ισχυρίστηκε, ότι τρεις βδομάδες το μήνα ήταν εκτός Κύπρου και ότι υπεύθυνο για το GAS CLUB άφησε το Μιχάλη Λεοντίου, ο οποίος ζούσε στην Αγγλία και ερχόταν το καλοκαίρι στην Κύπρο. Αυτός ήταν υπεύθυνος και για τους DJ που έρχονταν. Αποδέχθηκε, ότι για το 2001 ο ίδιος προσωπικά είχε συμφωνήσει με τον Χριστάκη Ττοφινή να του παρέχει δωμάτια στις τιμές των ταξιδιωτικών πρακτόρων. Ο ίδιος απαιτούσε να γίνει γραπτή συμφωνία αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε αφού υπήρχε μεταξύ τους εμπιστοσύνη. Επίσης, αποδέχθηκε ότι το 2001 όταν έφθαναν οι DJ τους παραλάμβανε ο ίδιος και τους έπαιρνε στο ξενοδοχείο. Όμως, τσακωνόταν καθημερινώς, γιατί την περίοδο του Ιουλίου και του Αυγούστου δεν υπήρχαν διαθέσιμα δωμάτια για να φιλοξενηθούν οι D.J. στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο. Το 2001, όταν λογαριάστηκαν, παρά το γεγονός ότι είχαν διαφορές στις αφήξεις, στις αναχωρήσεις καθώς και στις τιμές, ήταν η θέση του ότι αναγκάστηκε να πληρώσει την Ενάγουσα γιατί υπήρχε άλλη επιχείρηση για την λειτουργία της οποίας συνεργαζόταν με το ξενοδοχείο, την ενοικίαση μοτοσυκλεττών. Ήταν περαιτέρω η θέση του, ότι επειδή θα έλειπε και δεν θα μπορούσε να ελέγχει τις χρεώσεις, αναφορικά με τους δικούς του φιλοξενούμενους, ανέλαβε ο κ. Μιχάλης Λεοντίου τις διευθετήσεις. Όλες οι συμφωνίες μεταξύ του Εναγόμενου 1 και της Ενάγουσας γινόντουσαν με τον Χριστάκη Ττοφινή, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του μάρτυρα, γιατί τον γνώριζε καλύτερα. Ήταν η θέση του ότι ο υιός (Μ.Ε.1) έκανε μόνο τις κρατήσεις και διεύθυνε το ξενοδοχείο. Ισχυρίστηκε, ότι το 2002 ο κ. Λεοντίου πήρε μόνο μερικούς πελάτες στο ξενοδοχείο της Ενάγουσας αξίας £600, ποσό το οποίο πλήρωσε. Ο ίδιος προσωπικά δεν είχε πάρει οποιονδήποτε πελάτη στο ξενοδοχείο. Ήταν η θέση του ότι στις 25.6.02 ο ίδιος έλειπε στην Ρόδο, όπου διατηρεί δική του επιχείρηση στο Φαλιράκι, οπόταν οι κρατήσεις που φαίνονται, για τις συγκεκριμένες ημερομηνίες, δεν είναι δικές του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 εισιτήριο με ημερομηνία 25.6.02 με προορισμό την Ρόδο και ως Τεκμήριο 10 απόδειξη του ξενοδοχείου Όλυμπος στην Ρόδο. Δεν αναγνώρισε οποιοδήποτε από τα ονόματα που αναγράφονται στα Τεκμήρια 3 και 4 και προώθησε τη θέση ότι οι κρατήσεις που έκανε ο ίδιος το 2001 καθώς και το 2002, όπως τον είχε πληροφορήσει ο κ. Λεοντίου, ήταν με συγκεκριμένους DJ επειδή τους γνώριζαν και τους χρησιμοποιούσαν. Ισχυρίστηκε, ότι το 2001 που ήταν ο ίδιος υπεύθυνος γνώριζε ότι στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο έμεναν DJ διαφόρων νυκτερινών κέντρων και ότι στην περιοχή υπήρχαν 20 τέτοια νυκτερινά κέντρα. Για να καταλήξει ότι για το 2001 του είχαν χρεωθεί μερικοί απ΄ αυτούς ότι έπαιξαν στο Gus Club. Αρνήθηκε ότι είχε δει οποιοδήποτε από τα τιμολόγια και ισχυρίστηκε ότι τα είδε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο. Επίσης, αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε συνάντηση με τον Γεώργιο Ττοφινή. Ισχυρίστηκε, ότι τον Αύγουστο βρισκόταν στο Φαλιράκι στη Ρόδο, τόσο τον Αύγουστο μέχρι και τις αρχές Σεπτεμβρίου. Όταν τον Οκτώβριο του τηλεφώνησε ο κ. Χρ. Ττοφινής, (Μ.Ε.3), ήταν η θέση του, ότι του είπε να συνεννοηθεί με τον κ. Λεοντίου. Ο ίδιος επικοινώνησε με τον κ. Λεοντίου ο οποίος του ανέφερε ότι δεν χρησιμοποίησε το ξενοδοχείο της Ενάγουσας εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις τις οποίες και πλήρωσε. Υποστήριξε, ότι τα τιμολόγια που κατατέθηκαν είναι εκτός πραγματικότητας και ότι οι DJ που χρησιμοποιούσαν παίζουν μόνο μια με δύο βραδιές και φεύγουν γιατί είναι διάσημοι και ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο γιατί είναι προκρατημένοι. Υπέβαλε τη θέση ότι επειδή διατηρούσαν τις μοτοσικλέτες τους στο ξενοδοχείο Christofinia πλήρωναν στην Ενάγουσα £1.
18. Για σειρά ετών ο κ. Ττοφινής δεν τους επέτρεπε να πάρουν πελάτες με το ταξί και τηλεφωνούσε σε άλλη εταιρεία παρά το ότι είχαν ιδιωτική συμφωνία με τουριστικά πρακτορεία. Όσον αφορά τη συμφωνία με τον πεθερό του και τον κουνιάδο του η δική του εκδοχή ήταν ότι ο κ. Χρ. Ττοφινής (Μ.Ε.3) του είχε εισηγηθεί να του καταβάλει το ποσό των £4.000, £1.500 για τις μοτοσικλέτες και £2.500 για την στάθμευση των ταξί. Όταν συζήτησε το θέμα ο μάρτυρας (Μ.Υ.1) με το πεθερό του και τον κουνιάδο του, η συγκεκριμένη πρόταση απορρίφθηκε. Αντεξετασθείς δεν μπορούσε να θυμηθεί πόσους DJ είχε φέρει το
19. Ισχυρίστηκε, ότι όταν ένας DJ επισκεφθεί την Κύπρο και παίξει σε δύο, τρία νυκτερινά κέντρα, τα έξοδα παραμονής του τα μοιράζονται μεταξύ τους τα νυκτερινά κέντρα. Αποδέχθηκε όμως ότι υπήρχαν και άλλοι D.J. που πιθανόν να έπαιζαν μουσική στο κλάπ του, για τους οποίους να μην είχε προηγηθεί κράτηση. Αναφορικά με το 2002 επανέλαβε την θέση του ότι δεν ήταν υπεύθυνος και ότι είχε αναλάβει ο Μιχάλης Λεοντίου ο οποίος ερχόταν το καλοκαίρι μόνο για την δουλειά αυτή. Ο κ. Λεοντίου, ο οποίος είναι ανηψίος του, τον πληροφόρησε ότι ο αριθμός των D.J. το 2002 ήταν μικρότερος από το
20. Γνώριζε για την καταχώριση της αγωγής και ήταν αντίθετος με την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού. Παραδέχθηκε, για ακόμα μια φορά, ότι η συμφωνία είχε γίνει για το 2001 και δεν τηρήθηκε από τον κ. Ττοφινή αφού υπήρχαν διαφορές στις τιμές, στις ημέρες παραμονής καθώς και στον αριθμό των DJ που έμειναν στο ξενοδοχείο. Δεν θυμόταν πως πλήρωσε την οφειλή του για το
21. Απ΄ ότι θυμόταν ήταν με επιταγή της εταιρείας. Ούτε και θυμόταν τα ονόματα των DJ που είχαν έρθει το 2002, τους ήξερε ο κ. Μ. Λεοντίου ο οποίος έλεγξε τη λίστα του κ. Ττοφινή, όταν πήγε να τον πληρώσει και κατέληξε ότι οι συγκεκριμένοι δεν είχαν οποιαδήποτε σχέση με το Gus Club. Από τη λίστα που ο ίδιος ο κος Μ. Λεοντίου του είχε δείξει μόνο δύο, τρεις DJ είχαν παίξει στο δικό του νυκτερινό κέντρο και το ποσό που όφειλε γι΄ αυτούς ήταν £600, το οποίο και πλήρωσε. Υποστήριξε, όταν ο συνήγορος των Εναγόντων του υπέδειξε τα Τεκμήρια 9 και 10 ότι όταν μεταβαίνει στην Ρόδο αγοράζει ανοικτό εισητήριο γιατί δεν γνωρίζει πόσες μέρες θα μείνει. Πράττει ανάλογα με την δουλειά που έχει. Ήταν η θέση του όμως ότι αποκλείεται να είχαν έρθει τόσοι πολλοί D.J, την συγκεκριμένη μέρα δηλαδή 25.6.02 και αυτός να έφυγε για την Ρόδο. Τελειώνοντας, είπε ότι τον Οκτώβριο 2002 όταν του τηλεφώνησε ο κος Γ. Ττοφινής (Μ.Ε.1) του ανέφερε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε οτιδήποτε και θα έπρεπε να μιλήσει με τον κο Μ. Παπαλεοντίου για το συγκεκριμένο θέμα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι δικηγόροι προώθησαν τις θέσεις τους με αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου. Πρώτος αγόρευσε ο κ. Μουαίμης ο οποίος υποστήριξε ότι η βάση της αγωγής αφορά την παροχή υπηρεσιών για την οποία εκδόθηκαν δύο τιμολόγια, τα Τεκμήρια 3 και 4, πλην όμως στην αξίωση δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά στην έκδοση αυτών των τιμολογίων. Ισχυρίστηκε, ότι η Ενάγουσα δεν απόσεισε το βάρος και δεν απέδειξε ότι προσφέρθηκαν οι υπηρεσίες για τις οποίες αξιώνει την πληρωμή, όπως δεν απέδειξε ότι οι υπηρεσίες που προσφέρθηκαν ήταν προς όφελος των Εναγομένων 1 και
22. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι το βιβλίο κρατήσεων, το βιβλίο της αστυνομίας και τα τιμολόγια δεν συνάδουν αναφορικά με τις ημερομηνίες, τα ονόματα και τις μέρες που οι ισχυριζόμενοι πελάτες έμειναν στο ξενοδοχείο της Ενάγουσας. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ενώ πληρώθηκαν οι £600, σύμφωνα και με παραδοχή της Ενάγουσας, αυτές δεν αφαιρέθηκαν από τα τιμολόγια τα οποία τιμολόγια εκδόθησαν μετά την καταβολή του συγκεκριμένου ποσού. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η Ενάγουσα πρόσφατα ανακάλυψε την ύπαρξη της εταιρείας GAS CLUB, με αναφορά στην ημερομηνία της αγωγής, υπέδειξε ότι η Ενάγουσα γνώριζε από τις 29.7.03 για την ύπαρξη της εταιρείας εξ΄ ου και την συνένωσε στην αγωγή. Ο κ. Πιττάτζιης ισχυρίστηκε ότι τα τιμολόγια Τεκμήρια 3 και 4 συνιστούν μέρος της απόδειξης και επειδή δεν ήταν ξεκαθαρισμένος ο λογαριασμός δεν υπήρχε οποιαδήποτε υποχρέωση προσκόμισής τους. Όσον αφορά την Εναγόμενη εταιρεία 2, ήταν η θέση του κ. Πιττάτζιη, ότι ο μάρτυρας Μ.Ε.1 δεν ανέφερε ότι είναι μετά την αγωγή που έμαθε για την ύπαρξη της εταιρείας GAS CLUB. Όμως, προώθησε την άποψη ότι από την στιγμή που ο ίδιος δικηγόρος εκπροσωπεί και τους δύο Εναγόμενους με κοινή υπεράσπιση δεσμεύονται και οι δύο με τον τρόπο που παρουσιάστηκε η υπεράσπιση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας προώθησε την θέση ότι η γραμμή της υπεράσπισης ήταν αντιφατική αφού στη μαρτυρία που προσκομίστηκε ο Μ.Υ.1 αποδέχθηκε ότι είχαν φιλοξενηθεί και δικοί τους DJ κατά την επίδικη περίοδο στο ξενοδοχείο της Ενάγουσας. Έχοντας ολοκληρώσει με την προσαχθείσα μαρτυρία και τις θέσεις των μερών προχωρώ στο έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας και στην εξαγωγή συμπερασμάτων σ΄ ότι αφορά τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Ο κος Γ. Ττοφινής (Μ.Ε.1) δεν μου άφησε θετική εντύπωση. Προσπάθησε ν΄ αφήσει το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι γνώριζε όλα όσα διαδραματίστηκαν αναφορικά με την μεταξύ των μερών συμφωνία σε αντίθεση με τον κο Γ. Παπαλεοντίου (Μ.Υ.1) που δήλωνε ότι απουσίαζε και δεν γνώριζε τι έγινε αφού υπεύθυνος ήταν κάποιος τρίτος, ο κος Μιχάλης Λεοντίου. Υπήρχαν πολλές αντιφάσεις στην μαρτυρία του Μ.Ε.1 οι οποίες γίνονται εντονότερες όταν αυτή συσχετιστεί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 2-4 που ο ίδιος κατέθεσε. Αντιθέσεις που δεν μπορούν ν΄ αγνοηθούν. Και εξηγώ. Στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 1 - στην παράγραφο 12 ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι για κάθε πελάτη που πήγαινε στο ξενοδοχείο συμπληρώνετο το λεγόμενο «Reservation Form», φόρμα κράτησης. Όμως, κατέθεσε 10 «Reservation Forms» για 10 δωμάτια και στα Τεκμήρια 3 και 4 χρέωσε για 23 D.J.´s. Επίσης, κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι δεν μπορεί να μπει στο ξενοδοχείο πελάτης χωρίς να γίνει κράτηση και στη συνέχεια ο πελάτης όταν αφιχθεί να γραφτεί στο "Police Book". Ενώ, όσον αφορά τις κρατήσεις ισχυρίστηκε ότι τις έκαμνε ο Εναγόμενος 1 τηλεφωνικά ή περνούσε από το ξενοδοχείο και τις έκανε. Όμως, κατά την αντεξέταση παραδέχθηκε ότι μερικές κρατήσεις έγιναν από κάποια «Lilly», η οποία ήταν υπεύθυνη της αγγλικής εταιρείας και ότι έπαιρνε η ίδια η Lilly τους D.J. Στην συνέχεια, παρά το ότι είχε αναφέρει ότι όλοι οι πελάτες που μπαίνουν στο ξενοδοχείο καταγράφονται τα στοιχεία τους, είπε ότι στα δωμάτια 268 και 269 ο ίδιος ο κος Παπαλεοντίου άλλαζε τ΄ άτομα που έμεναν μέσα χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει αν έφευγε κάποιος και ερχόταν κάποιος άλλος. Ενώ ακολούθως ανέφερε ότι αν κάποιος ερχόταν το βράδυ οι κοπέλλες του ζητούσαν το πρωί το διαβατήριό του για να καταγράψουν τα στοιχεία του. Και ότι στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές καταγράφονταν τα πλήρη στοιχεία των πελατών κάτι που διαψεύδεται από το «Arrival - Departure Book» - Τεκμήριο 8 - αφού ακόμα και για τον κο Grant, για τον οποίο έγινε χρέωση στο Τεκμήριο 3 και στον οποίο ο ίδιος αναφέρθηκε, δεν έχει καταγραφεί το πλήρες όνομά του. Καταγράφεται ως "Grant" χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη για το πότε αφίχθηκε ή αναχώρησε και χωρίς οποιαδήποτε αναφορά ως προς ποιος θα πληρώσει. Ενώ στο «Police Book» δεν είναι καν καταχωρημένος. Ενώ, όσον αφορά τον κο James, για τον οποίο ερωτήθηκε, ενώ υπάρχει καταχώρηση στο «Police Book» ότι αφίχθηκε στις 30.7.02 και αναχώρησε στις 31.7.02 και του δόθηκε το δωμάτιο 157, στο βιβλίο "Αφίξεων και Αναχωρήσεων", Τεκμήριο 9, υπάρχει κάποιος James ο οποίος αφίχθηκε στις 26.7.02 και του δόθηκε το δωμάτιο 101 για τον οποίο δεν υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη ότι θα πληρώνετο η Ενάγουσα από τον Εναγόμενο
23. Παραδέχθηκε, ο Μ.Ε.1, ότι αυτοί οι D.J., έρχονταν έπαιζαν μουσική και έφευγαν την επόμενη το πρωί. Όμως, οι χρεώσεις του Τεκμηρίου 3 αφορούν παραμονή ατόμων μέχρι και για 56 βράδια. Είπε ότι συμφώνησε με τον Εναγόμενο 1 να του χρεώνει την καλύτερη τιμή των £25 όμως, όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια 3 και 4 του χρέωνε £30, £32 και ενίοτε £40 την βραδιά. Ενώ στην Δήλωσή του, Τεκμήριο 1, στην παράγραφο 13, λέει ότι παρουσίασε, στην συνάντηση του Αυγούστου, στον κο Παπαλεοντίου τα δύο τιμολόγια, στην αντεξέτασή του ανέφερε ότι του δόθηκε το δεύτερο τιμολόγιο - Τεκμήριο 4 - αργότερα γιατί αφορούσε άτομα τ΄ οποία αφίχθηκαν μετά που λογαριάστηκαν. Και γεννάται το ερώτημα. Πώς συμφώνησε ο κος Παπαλεοντίου και με τα δύο