← Κύπρος

Χριστάκη Α. Κύζα ν. Glenn Richard Issit, Αρ. Αγωγής: 95/05, 18 Μαϊου, 2007

Χριστάκη Α. Κύζα ν. Glenn Richard Issit, Αρ. Αγωγής: 95/05, 18 Μαϊου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2007:A15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 95/05 Μεταξύ: Χριστάκη Α. Κύζα, Ενάγοντα, και Glenn Richard Issit, Εναγόμενου. ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 18 Μαϊου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: κα Μ. Χ" Κωνσταντή για κ. Γ. Πιττάτζιη. Για τον Εναγόμενο: κ. Γρ. Σαββίδης για Α. Β. Ζαχαρίου & Σία. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας με την αγωγή του αξιώνει την καταβολή του ποσού των £5.916,20 ως ειδικές ζημιές που υπέστη όταν το αυτοκίνητό του, με αριθμούς εγγραφής ΤΕΧΚ 777, συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΖΗΤΡ 671 που οδηγούσε ο Εναγόμενος. Είναι ο ισχυρισμός του Ενάγοντα, όπως αυτός καταγράφηκε στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, ότι στις 27.5.2004 και ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητό του στο δρόμο Παραλιμνίου-Πρωταρά-Αγίας Νάπας με κατεύθυνση την Αγία Νάπα, προσπάθησε να προσπεράσει το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Εναγόμενος, με αριθμούς εγγραφής ZHTP 671, ο οποίος την δεδομένη στιγμή επιχείρησε να στρίψει σε δεξιά πάροδο με πρόθεση να κάνει επαναστροφή και συγκρούστηκε με το όχημα του Ενάγοντα προκαλώντας του ζημιές. Ως λεπτομέρειες αμέλειας του Εναγόμενου καταγράφονται τα ακόλουθα: Ότι ο Εναγόμενος δεν αντιλήφθηκε την παρουσία του Ενάγοντα στον δρόμο, ότι επιχείρησε να στρίψει δεξιά χωρίς να ελέγξει αν ακολουθείτο από άλλο αυτοκίνητο, ότι επιχείρησε να στρίψει δεξιά ξαφνικά ή και απότομα χωρίς να δείξει έγκαιρα ή και επαρκώς ή και καταληπτά την πρόθεσή του, ότι απέκοψε την πορεία του οχήματος του Ενάγοντα, δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για αποφυγή της σύγκρουσης και ότι οδηγούσε το όχημα με ελαττωματικά φρένα ή και σύστημα πλοήγησης. Λόγω του δυστυχήματος το όχημα του Ενάγοντα υπέστη εκτεταμένες ζημιές, οι οποίες επιθεωρήθηκαν από την Ασφαλιστική Εταιρεία Κοινοπραξία Ασφαλιστών, πλην όμως επιδιορθώθηκαν από τον Ενάγοντα και καταβλήθηκε το ποσό των Λ.Κ.1.405,60 σε εργατικά και Λ.Κ. 2.830,60 σ΄ εξαρτήματα. Χρειάστηκαν 24 μέρες για την επιδιόρθωση του οχήματος κατά την διάρκεια των οποίων ο Ενάγοντας δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει το όχημά του, για επαγγελματικούς σκοπούς, με αποτέλεσμα να υποστεί απώλεια καθαρών εσόδων ύψους £1.680, αφού είχε ημερήσιο εισόδημα Λ.Κ. 70 για τους μήνες Μάϊο μέχρι Οκτώβριο. Λόγω του ότι ο Εναγόμενος εγκατέλειψε την Κύπρο, σε άγνωστη για τον Ενάγοντα διεύθυνση, αναγκάστηκε να κινήσει αγωγή στους ασφαλιστές του οχήματος του Εναγόμενου, αφού δεν προέκυψε οποιοσδήποτε συμβιβασμός για το θέμα των ζημιών του. Η θέση του Εναγόμενου, όπως καταγράφηκε στην τροποποιημένη Υπεράσπιση, είναι ότι το ατύχημα οφείλεται αποκλειστικά στην αμέλεια του Ενάγοντα. Ως λεπτομέρειες αμέλειάς του καταγράφονται η υπερβολική ταχύτητα, η έλλειψη προσοχής στην κίνηση του δρόμου, η μη λήψη υπόψη του του γεγονότος ότι ο Εναγόμενος έστριβε δεξιά για να εισέλθει σε πάροδο, η μη χρήση των φρένων του, το γεγονός ότι ο Ενάγοντας επέπεσε επί του οχήματος που οδηγούσε ο Εναγόμενος και ότι προσπάθησε να προσπεράσει το όχημα του Εναγόμενου ενώ αυτό κατευθυνόταν σε δεξιά πάροδο, δεν προέβη σ΄ οποιονδήποτε ελιγμό για αποφυγή της σύγκρουσης και οδηγούσε στην λανθασμένη πλευρά του δρόμου. Επιπρόσθετα, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι οι ζημιές και/ή απώλειες που ισχυρίζεται ότι υπέστη ο Ενάγοντας είναι υπερβολικές και εξογκωμένες. Ενώ καταλήγει ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική ή συντρέχουσα ευθύνη του Ενάγοντα. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν τρεις μάρτυρες για την πλευρά του Ενάγοντα. Ο Εναγόμενος επέλεξε να μην προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία. Ο πρώτος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο Γιάννος Μασούρας (Μ.Ε.1), Αστ. 4800, ο οποίος το 2004 υπηρετούσε στην Τροχαία Αμμοχώστου με καθήκοντα, μεταξύ άλλων, την εξέταση δυστυχημάτων για την οποία είχε λάβει και εκπαίδευση. Ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι στις 27.5.04 και γύρω στις 17:20 πήγε στη σκηνή του δυστυχήματος στο δρόμο Πρωταρά-Αγίας Νάπας. Εκεί βρήκε το αυτοκίνητο ενοικίασης με αριθμούς ΖΗΤΡ 671 και το μικρό λεωφορείο (mini-bus) με αριθμούς εγγραφής ΤΕΧΚ
  2. Το αυτοκίνητο ΤΕΧΚ 777 οδηγείτο από τον Ενάγοντα ενώ το αυτοκίνητο ενοικίασης οδηγείτο από τον Εναγόμενο. Κατάρτισε πρόχειρο σχεδιάγραμμα στο οποίο υπεδείχθηκε το ίδιο σημείο σύγκρουσης τόσο από τον Ενάγοντα καθώς και από τον Εναγόμενο, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο
  3. Κατέθεσε το επί κλίμακας σχέδιο ως Τεκμήριο
  4. Επεξήγησε το σχεδιάγραμμά του αναφέροντας ότι ο συγκεκριμένος δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης. Η αριστερή λωρίδα που έχει κατεύθυνση από τον Πρωταρά προς την Αγία Νάπα έχει πλάτος 4.10 μ. και υπάρχει συνεχόμενη άσπρη γραμμή στη μέση. Επίσης υπάρχει από την δεξιά άκρη του δρόμου και 4 μέτρα εντός του δρόμου νησίδα ασφαλείας. Υπέδειξε την πορεία του ενοικιαζόμενου αυτοκινήτου ως τα τόξα που σημειώνονται με το γράμμα Α ενώ η πορεία του αυτοκινήτου του Ενάγοντα σημειώνεται με το γράμμα Β. Στην αριστερή πλευρά του δρόμου υπάρχει ανθώνας πλάτους 1.20 μ. ενώ στην δεξιά πλευρά του δρόμου υπάρχει ασφάλτινο παγκέτο. Η πορεία τ΄ αυτοκινήτου του Εναγόμενου, η οποία σημειώνεται ως (Α) στο σχεδιάγραμμα Τεκμήριο 1, ξεκίνησε από την πλαϊνή είσοδο, την πάροδο στα δεξιά. Από εκεί μπήκε στον δρόμο προς την Αγ. Νάπα και στη συνέχεια έστριψε δεξιά σ΄ άλλη πάροδο όπου υπήρχαν κατοικίες. Σύμφωνα με την μαρτυρία του τα ίχνη τροχοπέδησης του δεξιού τροχού του αυτοκινήτου του Ενάγοντα ξεκινούν 7.25 μ. από το σταθερό σημείο Ο και ευρίσκονται 7.00 μ. εντός του δρόμου και στην συνέχεια ακολουθούν άλλες μετρήσεις που αφορούν τ΄ ίχνη τροχοπέδησης στην πορεία του Ενάγοντα (Β) μέχρι και το σημείο σύγκρουσης. Το σημείο σύγκρουσης Χ είναι στην δεξιά πλευρά του δρόμου στα 46 μέτρα από το σταθερό Ο κοντά στην τελική θέση της πισινής πλευράς του οχήματος του Ενάγοντα, σ' απόσταση 10,80 μ. εντός του δρόμου. Το Β1 είναι η τελική θέση του οχήματος του Ενάγοντα και το Α1 είναι η τελική θέση του αυτοκινήτου ZHTP
  5. Εξήγησε ότι το Γ1 είναι τα ίχνη του δεξιού τροχού τ΄ αυτοκινήτου του Ενάγοντα και το Γ2 είναι τα ίχνη τροχοπέδησης του αριστερού τροχού, τ΄ οποία ξεκινούν στα 35 μέτρα από το σταθερό σημείο Ο και ευρίσκονται 8.20 μέτρα εντός του δρόμου. Παρατήρησε ότι μεταξύ των δύο ιχνών Γ1 και Γ2 υπάρχει απόσταση 9.95 μ. Στο σημείο 37,75 μ. από το σταθερό Ο είναι σημειωμένη, η πάροδος στα δεξιά, με ζωγραφισμένο αλτ, 13.90 μέτρα εντός του δρόμου. Όσον αφορά την ορατότητα ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι μετρήθηκε με ταχύμετρο και από το σημείο Χ προς την Αγ. Νάπα ήταν 290 μέτρα ενώ προς τον Πρωταρά ήταν 330 μέτρα. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι στο συγκεκριμένο σημείο του δρόμου υπάρχει συνεχής άσπρη γραμμή, δηλαδή ότι απαγορεύεται το προσπέρασμα και πρόσθεσε ότι ο Ενάγοντας προσπερνούσε παράνομα. Ενώ όσον αφορά τ΄ αυτοκίνητο ενοικιάσεως ισχυρίστηκε ότι από το σημείο που βγήκε, δηλαδή το Α, μέχρι που έστριψε ήταν νόμιμα στην πλευρά του. Υποστήριξε ότι ο Ενάγοντας καταδικάστηκε σε εξώδικο πρόστιμο £15 για το παράνομο προσπέρασμα που έκανε. Ερωτηθείς για την ταχύτητα ανέφερε ότι δεν έγιναν οποιεσδήποτε μετρήσεις όμως ανέφερε ότι το όριο ταχύτητας στον συγκεκριμένο δρόμο είναι 80 χλμ.. Για τα ίχνη τροχοπέδησης Γ1 μέχρι το σημείο σύγκρουσης ανέφερε ότι το μήκος τους δεν μπορεί να μετρηθεί με ακρίβεια γιατί δεν είναι σε ευθεία γραμμή αλλά αρχίζουν στα 7.25 μέτρα από το σταθερό σημείο Ο και τελειώνουν στα 46.90 μ.. Κατά την επανεξέταση ανέφερε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε για τις συνθήκες της προσπέρασης και δεν μπορούσε να γνωρίζει αν προϋπήρχαν οι ζημιές στο μικρό λεωφορείο. HΗHΗ Δεύτερος κατέθεσε ο Ενάγοντας (Μ.Ε.2) ο οποίος ανέφερε ότι το μικρό λεωφορείο (minibus) του ανήκει. Από το 2004 ασχολείται με την μεταφορά, με το μικρό λεωφορείο, τουριστών από το Αεροδρόμιο Λάρνακας στον Πρωταρά καθώς και σε εκδρομές. Στις 27.5.04, ήταν η θέση του, ότι ενεπλάκη σε δυστύχημα ενώ κατευθυνόταν από τον Πρωταρά προς το Αεροδρόμιο Λάρνακας για να παραλάβει τουρίστες. Μπροστά του υπήρχαν δύο αυτοκίνητα στον αυτοκινητόδρομο προς Αγία Νάπα, το ένα ήταν αυτοκίνητο ενοικιάσεως και το δεύτερο ήταν ένα βαν, του οποίου ο οδηγός ήταν Κύπριος. Προπορευόταν τ΄ αυτοκίνητο ενοικιάσεως. Ισχυρίστηκε ότι υπάρχει ένα σημείο, στο συγκεκριμένο δρόμο, που είναι ανηφορικό και μετά από αυτό μόλις αρχίσει ο ίσιος δρόμος υπάρχουν ζωγραφισμένες, επί του δρόμου, διακεκομμένες γραμμές. Υπάρχει ορατότητα εκεί 500-600 μέτρα. Σύμφωνα με την μαρτυρία του μόλις τα τρία αυτοκίνητα, τ΄ οποία μεταξύ τους είχαν 15 μέτρα απόσταση, πέρασαν τις διακεκομμένες γραμμές το αυτοκίνητο ενοικιάσεως ανέπτυξε ελαφρώς ταχύτητα. Ταυτόχρονα, ανέπτυξε ταχύτητα και το βαν και ακολούθως ο Ενάγοντας. Βλέποντας καθαρή την πορεία του, αφού υπήρχε ορατότητα, ήταν η θέση του Ενάγοντα, ότι μπορούσε να προσπεράσει τα προπορευόμενα οχήματα και γι΄ αυτό έβαλε το δείχτη του με ένδειξη δεξιά, μπήκε στην δεξιά λωρίδα και άρχισε να προσπερνά. Όταν προσπέρασε το βαν αυτοκίνητο και ήταν μεταξύ του αυτοκινήτου ενοικιάσεως και του βαν είδε το αυτοκίνητο ενοικιάσεως να κάνει μια στροφή επί τόπου (U-TURN) χωρίς να κάνει ένδειξη με το δείχτη του ή με το χέρι του για την πρόθεσή του αυτή. Ο μάρτυρας (Μ.Ε.1) υποστήριξε ότι για να αποφύγει το αυτοκίνητο ενοικιάσεως, όταν το είδε να στρίβει, θα έπρεπε να κόψει τον δρόμο του βαν αυτοκινήτου. Σε κλάσματα δευτερολέπτου αποφάσισε να στρίψει το αυτοκίνητο δεξιά, όσο μπορούσε, για να αποφύγει την σύγκρουση. Λόγω του επαγγέλματός του ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει κάθε ίντζα του δρόμου, αφού τον διανύει 5-15 φορές την μέρα και ήξερε ότι αν δεν έκανε αυτόν τον ελιγμό θα έπεφτε στο αυλάκι που υπάρχει στην άκρη του δρόμου, στα δεξιά, εντός της παρόδου βάθους 2 μέτρων. Εάν έμπαινε σε αυτό το αυλάκι σίγουρα θα σκοτωνόταν. Ο ίδιος υπέδειξε επί του Τεκμηρίου 2 το αυλάκι να είναι εντός της δεξιάς παρόδου στα αριστερά όπως εισέρχεσαι στην πάροδο. Ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος έκαμε στροφή επί τόπου στο σημείο Α και ερχόταν προς τα δεξιά. Όταν τον είδε ο Μ.Ε.2 να στρίβει ο Εναγόμενος τον είχε αντικρύσει. Προσπάθησε να πάει πιο δεξιά για να τον αποφύγει επειδή δεν μπορούσε να πάει στ΄ αριστερά γιατί θα συγκρουόταν με το βαν. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος πάτησε τα φρένα εκεί που είναι η διπλή γραμμή στο Τεκμήριο 1 και κράτησε το τιμόνι του ενώ το αυτοκίνητο ενοικιάσεως ερχόταν προς τα πάνω του. Ισχυρίστηκε ότι αν ο ίδιος κατεύθυνε τ΄ αυτοκίνητό του στην μέση και δεξιά τ΄ αυτοκινήτου θα σκοτωνόταν ο οδηγός, αν το κατεύθυνε από την μέση και πίσω θα σκοτωνόταν το παιδί τους. Ανέφερε, ότι το μόνο πράγμα που διαφώνησε με την αστυνομία ήταν τα ίχνη τροχοπέδησης και αυτό τ΄ ανέφερε στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Από το δυστύχημα το αυτοκίνητο του μάρτυρα έπαθε σοβαρές ζημιές τις οποίες επισκεύασε στο συνεργείο των Αδελφών Κουτσόφτα όμως δεν υπήρξαν τραυματισμοί. Ο εκτιμητής της ασφαλιστικής εταιρείας του Εναγόμενου είχε ειδοποιηθεί και επισκέφθηκε το συνεργείο και συμφώνησε, ήταν ο ισχυρισμός του, με τον μπογιατζή καθώς και τους μηχανικούς για την επιδιόρθωσή του. Λόγω του ότι δεν υπήρχαν ορισμένα εξαρτήματα το αυτοκίνητο χρειάστηκε περίπου 24 ημέρες για να επιδιορθωθεί. Έπρεπε επίσης, για λόγους ασφάλειας, να αλλαχθεί το σιασί του αυτοκινήτου γιατί «κτυπούσε» από κάτω το αυτοκίνητο, γι΄ αυτό και μεταφέρθηκε στο γκαράζ Δημάδη. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 3, το τιμολόγιο των Αδελφών Κουτσόφτα και ως Τεκμήρια 4 και 5 τα τιμολόγια των εξαρτημάτων που είχαν παραγγελθεί για την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου και ισχυρίστηκε ότι πληρώθηκαν τα πόσα που καταγράφονται σ΄ όλα τα τιμολόγια από τον ίδιο. Επίσης κατέθεσε, ως Τεκμήριο 6, το τιμολόγιο που εκδόθηκε από την εταιρεία Α. Δημάδης και ισχυρίστηκε ότι όλες αυτές οι επιδιορθώσεις είχαν γίνει με τη σύμφωνη γνώμη του εκτιμητή της ασφάλειας. Ήταν η θέση του ότι για 24 μέρες δεν μπορούσε να εργαστεί και ότι λόγω του δυστυχήματος απώλεσε εισοδήματα, αφού ο μήνας Μάϊος εμπίπτει εντός της τουριστικής περιόδου κατά την οποία εργάζεται πάρα πολλές ώρες. Ισχυρίστηκε, ότι τον Μάϊο του 2004 κέρδιζε, μέσο όρο, από £50 μέχρι και £90 την μέρα. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 7, την φορολογική του δήλωση για το 2004 από την οποία προκύπτει ότι είχε καθαρά κέρδη £4.500 ενώ το φορολογητέο εισόδημά του ανέρχετο στις £7.
  6. Τελειώνοντας, ανέφερε ότι απώλεσε περίπου £80 εισόδημα την ημέρα για 24 ημέρες, αφού τον Μάϊο υπάρχει αύξηση στο τουριστικό ρεύμα. Τελειώνοντας ανέφερε ότι λόγω αυτού του γεγονότος αναγκάστηκε να δώσει την δουλειά του άλλου και λόγω του ότι αυτοί χρέωναν περισσότερα πλήρωνε για να είναι «ασπροπρόσωπος». Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι λόγω του ότι το αυτοκίνητο του έχει ύψος, είχε ορατότητα μπροστά του αφού το βαν που προηγείτο ήταν χαμηλό αυτοκίνητο. Για 1 ½ χλμ ακολουθούσε τα άλλα δύο αυτοκίνητα που προπορεύονταν γιατί ερχόντουσαν αυτοκίνητα από την αντίθετη κατεύθυνση. Όταν είχε περίπου 600 μέτρα ορατότητα τότε μπήκε στην άλλη λωρίδα, παρόλο που υπήρχε συνεχόμενη άσπρη γραμμή. Ερωτηθείς, ανέφερε ότι συμφώνησε με το σχεδιάγραμμα της αστυνομίας αλλά διαφώνησε με τα ίχνη τροχοπέδησης. Επίσης ανέφερε ότι τ΄ αυτοκίνητο ενοικιάσεως δεν βγήκε από εκεί που σημείωσε ο αστυνομικός αλλά ο ίδιος τ΄ ακολουθούσε από το ξενοδοχείο «Ναυσικά». Ήταν η θέση του ότι όταν είδε ότι έστριβε το αυτοκίνητο ενοικιάσεως, βρισκόταν στην προσπάθειά του να προσπεράσει το βαν. Όταν το αυτοκίνητο ενοικιάσεως του απέκοψε την πορεία του βρισκόταν σε απόσταση 30 μέτρων μπροστά του και δεν είχε αποκαλύψει την πρόθεσή του για να στρίψει δεξιά. Απλά όπως πήγαινε έκαμε επαναστροφή. Η απόσταση μεταξύ τ΄ αυτοκινήτου του και του αυτοκινήτου ενοικιάσεως όταν άρχισε το προσπέρασμα ήταν 50 μέτρα. Όταν προσπέρασε το βαν και μπήκε στην δεξιά λωρίδα, τότε αμέσως τ΄ αυτοκίνητο ενοικιάσεως έκοψε την κούρβα. Βρισκόταν σ΄ απόσταση 30 μέτρων, από τον Ενάγοντα, όταν του έκοψε το δρόμο. Ήταν ο ισχυρισμός του μάρτυρα (Μ.Ε.2) ότι στο συγκεκριμένο σημείο δεν επιτρέπεται η στροφή στα δεξιά. Ερωτηθείς από τον συνήγορο του Εναγόμενου ξανά, κατά πόσο επιτρέπεται το στρίψιμο στα δεξιά, απάντησε «Ούτε να το σκεφτείς». Ισχυρίστηκε στην συνέχεια ότι ο Εναγόμενος είχε προσπεράσει την συγκεκριμένη πάροδο προς τα δεξιά και επέμενε στην άποψη ότι ο Εναγόμενος δεν έδειξε ότι προτίθετο να στρίψει δεξιά και δεν σταμάτησε. Στην συνέχεια ερωτηθείς ανέφερε ότι ο Εναγόμενος είχε κάνει την επαναστροφή πριν ο ίδιος τον προσπεράσει. Για να καταλήξει ότι «όταν στρίβει από μπροστά μου και εγώ πάω ίσια θα τον χτυπήσω στο πλευρό.» Όσον αφορά τα ίχνη τροχοπέδησης ήταν η θέση του ότι για να αφεθούν τα συγκεκριμένα ίχνη τροχοπέδησης στο οδόστρωμα θα έπρεπε να διατηρεί μια ταχύτητα 280 χλμ. Το αυτοκίνητό του δεν μπορούσε να αναπτύξει τέτοια ταχύτητα αφού είναι πετρελαιοκίνητο. Ισχυρίστηκε, ότι η ταχύτητα με την οποία προσπερνούσε το βαν ήταν 40 με 50 χλμ. Επίσης, αρνήθηκε ότι συμφώνησε με το σημείο σύγκρουσης Χ ή ότι το υπέδειξε στον αστυνομικό και τοποθέτησε το σημείο Χ αμέσως μετά το αυλάκι. Αρνήθηκε ότι ήταν μπροστά στον κύριο δρόμο. Απέρριψε τη θέση που του υποβλήθηκε ότι η ταχύτητά του ήταν η αιτία του δυστυχήματος καθώς και τη θέση ότι κερδίζει £80 για όλη την τουριστική σεζόν. Επέμενε στη δική του άποψη ότι κερδίζει £70 με £80 την ημέρα καθαρά όταν αφαιρεθούν τα έξοδα για το πετρέλαιο, το λάδι και τα άλλα έξοδα που απαιτούνται για την συντήρηση του αυτοκινήτου. Όσον αφορά τα εξαρτήματα για την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου του ήταν η θέση του ότι ο κ. Κουτσόφτας κάλεσε τον εκτιμητή της ασφάλειας, ο οποίος επισκέφθηκε στο συνεργείο το αυτοκίνητο, είδε τις ζημιές, οι οποίες καταγράφηκαν και παραγγέλθηκαν τα εξαρτήματα. Ενώ υποστήριξε ότι χρειάστηκαν 24 μέρες για την επιδιόρθωση χωρίς να μετρά την μέρα που επισκέφθηκε το συνεργείο της εταιρείας Δημάδη για τις υπόλοιπες επιδιορθώσεις. Τελευταίος κατέθεσε ο κ. Α. Κουτσόφτας (Μ.Ε.3) ο οποίος ανέφερε ότι διατηρεί γκαράζ ισιωμάτων και μπογιατισμάτων στο Παραλίμνι από το
  7. Γνωρίζει τον Ενάγοντα διότι του είχε πάρει το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΤΕΧΚ277 για επιδιόρθωση στις 28.5.
  8. Ήταν κτυπημένο στο αριστερό μπροστινό μέρος και είχε υποστεί μεγάλη ζημιά. Μιλώντας με τον Ενάγοντα του ανέφερε ότι το αυτοκίνητο με το οποίο είχε κτυπήσει ήταν αυτοκίνητο ενοικιάσεως και ότι η εμπλεκόμενη ασφάλεια ήταν η Κοινοπραξία Ασφαλιστών. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 8, τις σημειώσεις του αναφορικά με τις ζημιές που είχε υποστεί το αυτοκίνητο του Ενάγοντα. Ο ίδιος την επόμενη μέρα του δυστυχήματος μίλησε με τον υπεύθυνο της Κοινοπραξίας, τον κ. Μάριο Ανατολίτη, ο οποίος του ανέφερε ότι θα στείλει κάποιον εκτιμητή, χωρίς παραδοχή της ευθύνης, για να δει τις ζημιές. Ο εκτιμητής, Ορθόδοξος Ευαγγελίδης, επισκέφθηκε μετά από μια-δύο μέρες το συνεργείο και προέβη σε εκτίμηση. Αναφερόμενος στο Τεκμήριο 8 ανέφερε ότι καταγράφησαν τα εξαρτήματα και οι εργασίες που έπρεπε να γίνουν. Οι σημειώσεις αυτές έγιναν στην παρουσία του εκτιμητή. Εξήγησε ότι ο ίδιος δεν μπορεί να προβεί σε οποιαδήποτε επισκευή αν δεν εκτιμήσει ο εκτιμητής της ασφάλειας τη ζημιά. Ο εκτιμητής, κος Ευαγγελίδης, επισκέφθηκε τρεις φορές το γκαράζ, σύμφωνα με την μαρτυρία του, και φωτογράφησε το κτυπημένο αυτοκίνητο. Με τη σύμφωνη γνώμη του εκτιμητή παράγγειλε τα εξαρτήματα, τα οποία εγκρίθηκαν από τον ίδιον. Τα εξαρτήματα τα χρέωσε στην Κοινοπραξία γιατί συνήθως έτσι γίνεται. Όταν η ασφάλεια δεν ανάλαβε ευθύνη τα τιμολόγια των εξαρτημάτων, τ΄ οποία είχαν σταλεί στην Κοινοπραξία Ασφαλιστών, επιστράφησαν για πληρωμή τους από τον ίδιο τον πελάτη, δηλαδή τον Ενάγοντα. Κατέθεσε, ως Τεκμήρια 9 και 10, τα επιστραφέντα τιμολόγια για τα εξαρτήματα και ανέφερε ότι ο εκδότης των τιμολογίων αποτάθηκε στον ίδιον για την αποπληρωμή τους, ο οποίος με την σειρά του αποτάθηκε στον Ενάγοντα. Ήταν η θέση του Μ.Ε.3 ότι χρησιμοποίησε όλα τα εξαρτήματα τα οποία παρέλαβε αλλά όταν ελέχθηκε στην Λευκωσία το αυτοκίνητο εντοπίστηκε ένα πρόβλημα το οποίο αφορούσε το σιασί του αυτοκινήτου. Ειδοποιήθηκε, για το συγκεκριμένο πρόβλημα, ο εκτιμητής της ασφάλειας και πήγε στο γκαράζ Δημάδη και το φωτογράφησε προτού η συγκεκριμένη βλάβη επιδιορθωθεί. Όλα τα εξαρτήματα πληρώθηκαν από τον Ενάγοντα και ο ίδιος αναγνώρισε στο Τεκμήριο 3 το τιμολόγιο που είχε εκδώσει για τις εργασίες τις οποίες εκτέλεσε. Το ποσό που χρέωσε ήταν £1.033 και ήταν ποσό το οποίο είχε συμφωνηθεί με τον εκτιμητή για τα ισιώματα, εφαρμογές, πογιατίσματα, μηχανικά, ηλεκτρολογικά, μέτρημα και ζύγισμα τιμονιού και αέριο για το σύστημα κλιματισμού. Ο ίδιος είχε στα χέρια του αντίγραφο αποσπάσματος της εκτίμησης του κ. Ορθόδοξου, το οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο
  9. Όσον αφορά το σιασί, του οποίου η ζημιά εντοπίστηκε αργότερα, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ειδοποίησε ο ίδιος τον εκτιμητή, ο οποίος έδωσε την έγκρισή του μετά που επισκέφθηκε και φωτογράφησε τ΄ αυτοκίνητο στο γκαράζ Δημάδη και μετά επιδιορθώθηκε η συγκεκριμένη βλάβη. Για την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου χρειάστηκαν συνολικά περίπου 20 μέρες. Κατά την αντεξέταση υποστήριξε ότι μετά την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου του Ενάγοντα εντοπίστηκε το πρόβλημα στο σιασί και συγκεκριμένα 10 μέρες μετά που ο ίδιος ο Μ.Ε.3 παρέδωσε το αυτοκίνητο στον Ενάγοντα. Εξήγησε, ότι για να αλλαχθεί το σιασί έπρεπε να βγει το ραδιατέρ, ο προφυλακτήρας, το σύστημα κλιματισμού και η μηχανή. Καθόρισε την ζημιά του αυτοκινήτου στ΄ αριστερά προς το κέντρο του αυτοκινήτου, στο αριστερό σόφτερο προς τα δεξιά. Ήταν η θέση του, ότι το αυτοκίνητο δεν μπορούσε να κυκλοφορεί με ζαβό σιασί. Αντεξετασθείς, επί του Τεκμηρίου 11, υποστήριξε ότι αυτό είναι ένα κομμάτι από την εκτίμηση του εκτιμητή της ασφάλειας και όχι ολόκληρη η εκτίμηση. Ο ίδιος είχε ζητήσει να του σταλεί το κομμάτι της εκτίμησης που αφορούσε τα εργατικά και τα εξαρτήματα για να πείσει τον ιδιοκτήτη ότι όντως η επιδιόρθωση στοίχησε το ποσό το οποίο είχε χρεώσει για να τον πληρώσει ο ιδιοκτήτης, αφού μέχρι εκείνη τη στιγμή ο ίδιος έπαιρνε την έγκριση του εκτιμητή της ασφάλειας για την επιδιόρθωση των ζημιών. Ερωτηθείς για την ημερομηνία που φέρει το Τεκμήριο 3, δεν έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση. Η πλευρά του Εναγόμενου δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία και η υπόθεση προχώρησε με τις αγορεύσεις των δύο συνηγόρων ενώπιον του Δικαστηρίου. Η κα Χ" Κωνσταντή υποστήριξε ότι η μαρτυρία του Ενάγοντα παρέμεινε αναντίλεκτη και δεν κλονίστηκε. Παράλληλα, εισηγήθηκε ότι το γεγονός ότι προσπερούσε παράνομα δεν σημαίνει ότι ο Ενάγοντας φέρει αποκλειστικά ή μέρος της ευθύνης αφού στο σημείο που έγινε το δυστύχημα υπήρχε ορατότητα. Όσον αφορά τα ίχνη τροχοπέδησης, ήταν η θέση της, ότι δεν υπάρχει μαρτυρία για την ορθή μέτρησή τους αφού δεν υπήρξε μαρτυρία εμπειρογνώμονα που να μπορέσει να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι ο Ενάγοντας οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα. Παρέπεμψε σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που υποστηρίζουν τη θέση ότι θα πρέπει να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παράβασης καθήκοντος και της ζημιάς για να μπορεί να αποδοθεί ευθύνη σε αυτόν που παραβιάζει το θέσμιο καθήκον του. Ο κ. Σαββίδης υποστήριξε ότι ο Μ.Ε.1 έδωσε μαρτυρία για το τι βρήκε στο χώρο του δυστυχήματος και όχι για το πώς έγινε το δυστύχημα. Με αναφορά στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοσθένους

(1992)1 Α.Α.Δ. 675 υποστήριξε ότι ο Ενάγοντας έχει το βάρος απόδειξης να προσκομίσει θετική μαρτυρία για την αξίωσή του ενώ ο Εναγόμενος δεν έχει υποχρέωση να φέρει μαρτυρία αν ο Ενάγοντας δεν αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Αναφερόμενος στην διαφωνία του Ενάγοντα (Μ.Ε.2) με τα ίχνη τροχοπέδησης προώθησε τη θέση ότι η διαφωνία του αυτή δεν είχε γνωστοποιηθεί στην Αστυνομία. Υπέδειξε, ότι υπήρχαν αντιφάσεις στη μαρτυρία του Ενάγοντα με την πραγματική μαρτυρία και την Έκθεση Απαίτησής του και ότι κατά την αντεξέταση διαφώνησε ακόμη και με το σημείο σύγκρουσης. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι τα ποσά του εισοδήματός του, τα οποία ο ίδιος ανέφερε στο Δικαστήριο, είναι διαφορετικά απ΄ αυτά που ο ίδιος κατέγραψε στην φορολογική του δήλωση. Όσον αφορά τις ζημιές ο κ. Σαββίδης, με αναφορά στο Τεκμήριο 3, ισχυρίστηκε ότι φέρει ημερομηνία προγενέστερη από το δυστύχημα δηλαδή 10.4.04 ενώ το δυστύχημα έγινε τον Μάϊο του 2004. Παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση Αχιλλέως ν. Αλέξη
(1998)1 Α.Α.Δ. 952 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο βρήκε ευθύνη σε εκείνο που προσπερνούσε παράνομα σε ποσοστό 80% καθώς και απόφαση Miorage v. Radivojenik
(1998)3(Γ) Α.Α.Δ. 1162. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Το Δικαστήριο θα εξετάσει την υπόθεση στηριζόμενο στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στα δικόγραφα σε συνδυασμό με τη μαρτυρία που έχει προσφερθεί εκ μέρους του Ενάγοντα βλ. Κωνσταντίνου ν. Χατζηκυριάκου
(1993)1 Α.Α.Δ. 864. Θα στηριχθεί επίσης στην πραγματική μαρτυρία, Τεκμήρια 1-11, που συνιστά τον καλύτερο μηχανισμό για τον έλεγχο των εκδοχών που προβλήθηκαν και το μέτρο για την αξιοπιστία της μαρτυρίας βλ. Κυριακίδου ν. Νικολάου
(1993)1(Α) Α.Α.Δ. 45 και Θρασυβούλου ν. Κουλέρμου
(1996)1 Α.Α.Δ. 293. Το γεγονός ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν αμφισβητήθηκε, με την προσκόμιση μαρτυρίας εκ μέρους του Εναγόμενου, δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα, να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και κατά πόσο ο τελευταίος έχει , με τη προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση. Βλ. Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ν. Νέστορα Χ" Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ.
  1. Στο πλαίσιο του δύσκολου καθήκοντος της αξιολόγησης της δοθείσας μαρτυρίας το Δικαστήριο καταγράφει τις απαντήσεις και την συμπεριφορά του κάθε μάρτυρα. Ασκώντας αυτό το καθήκον μου στην κρινόμενη υπόθεση θ΄ αρχίσω με την μαρτυρία του Μ.Ε.1, αστυφ. 4800, κου Μασούρα. Θα πρέπει ν΄ αναφέρω ότι έδωσε λεπτομερή μαρτυρία για το τι βρήκε στην σκηνή του δυστυχήματος αλλά όχι αναφορικά με το πώς έγινε το δυστύχημα. Εξέτασε με λεπτομέρεια τ΄ ατύχημα, αποτύπωσε τον χώρο του δυστυχήματος μετά το συμβάν και προέβη σε λεπτομερείς μετρήσεις. Αναφέρθηκε με ακρίβεια τις μετρήσεις του χωρίς όμως να μπορεί ν΄ αναφέρει οτιδήποτε για τα αίτια του δυστυχήματος ή για το σημείο σύγκρουσης και αρκέστηκε να το τοποθετήσει εκεί που του το υπέδειξαν οι δύο οδηγοί. Δέχομαι τις μετρήσεις του ως ορθές πλην όμως το σημείο σύγκρουσης έχει αμφισβητηθεί από τον Ενάγοντα όπως και τα ίχνη τροχοπέδησης και ενόψει του ότι το πρόχειρο σχέδιο - Τεκμήριο 1 - δεν έχει υπογραφεί δεν μπορώ να το εκλάβω ως δεδομένο. Διέκρινα, ότι ήρθε στο Δικαστήριο για ν΄ εξηγήσει αυτά που βρήκε στον τόπο του ατυχήματος χωρίς πρόθεση εύνοιας σ΄ οποιαδήποτε πλευρά. Ερχόμενη τώρα στον Ενάγοντα, Μ.Ε.2, ο οποίος παραδέχθηκε κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του ότι προσπερνούσε παράνομα, θα πρέπει ν΄ αναφέρω ότι υπήρχαν στην μαρτυρία του αντιφάσεις καθώς και αυθαίρετα συμπεράσματα αφού επέλεγε κάποια απομονωμένα στοιχεία και έντεχνα τα οριοθετούσε σ΄ ένα δικό του τρόπο σκέψης. Και εξηγώ. Ενώ στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι το μόνο πράγμα που διαφώνησε με την αστυνομία ήταν τα ίχνη τροχοπέδησης κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι ουδέποτε υπέδειξε το σημείο σύγκρουσης Χ στην Αστυνομία και ότι τ΄ αυτοκίνητο ενοικιάσεως δεν έβγαινε από την αριστερή πλευρά του δρόμου εκεί που το είχε τοποθετήσει ο αστυνομικός. Ήταν η θέση του ότι αυτό τ΄ ανάφερε στην κατάθεσή του, η οποία δεν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Ενώ είπε ότι προσπάθησε να στρίψει δεξιά για ν΄ αποφύγει τη σύγκρουση, στη συνέχεια είπε ότι κράτησε το τιμόνι του σταθερό και το αυτοκίνητο ενοικιάσεως ήρθε και τον κτύπησε. Οπόταν, δεν έκανε οποιοδήποτε ελιγμό. Επίσης είπε ότι τ΄ αυτοκίνητο έστριψε και αυτός πήγαινε ίσια γι΄ αυτό το χτύπησε ενώ προηγουμένως είπε ότι έστριψε τ΄ αυτοκίνητο δεξιά όσο μπορούσε. Είπε ότι δεν επιτρέπεται η στροφή δεξιά, στο συγκεκριμένο σημείο, ενώ στην συνέχεια ανέφερε ότι τ΄ αυτοκίνητο ενοικιάσεως είχε περάσει την πάροδο στα δεξιά. Ισχυρίστηκε, κατά την αντεξέταση, ότι είδε τ΄ αυτοκίνητο του Εναγόμενου να στρίβει όταν προσπερνούσε το βάν και ότι ο ίδιος είχε ήδη προσπεράσει το βαν όταν αυτό έστριψε, ενώ στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι είδε το αυτοκίνητο του Εναγόμενου να κάνει επαναστροφή ενώ ο ίδιος βρισκόταν μεταξύ των δύο αυτοκινήτων, του βαν και του αυτοκινήτου ενοικιάσεως. Προσπαθούσε να πείσει το Δικαστήριο ότι λόγω της εμπειρίας του ο ίδιος δεν κάνει λάθη στο οδήγημα. Εκτός από τις πιο πάνω αντιφάσεις η θέση του ότι τ΄ αυτοκίνητο ενοικιάσεως έκαμνε επαναστροφή δεν συμφωνεί με τις ζημιές που καταγράφησαν και στα δύο αυτοκίνητα από τον Μ.Ε.
  2. Τ΄ αυτοκίνητο του Ενάγοντα είχε υποστεί ζημιές σ΄ ολόκληρο το μπροστινό καπό και τ΄ αριστερό μπροστινό φανάρι ενώ τ΄ αυτοκινήτου ενοικιάσεως υπέστη ζημιές στην πόρτα του οδηγού η οποία καταστράφηκε ολοσχερώς, γδάρθηκε η δεξιά πισινή πόρτα του οδηγού, βούλωσε το δεξιό μπροστινό φτερό, καταστράφηκε το τιμόνι και το ταμπλό και έσπασε ο ανεμοθώρακας. Ο Ενάγοντας (Μ.Ε.2) μου έδωσε την εντύπωση προσώπου που τελούσε κάτω από σύγχυση σχετικά με τις συνθήκες του δυστυχήματος. Οι αντιφάσεις εμφιλοχώρησαν σ΄ όλη του την μαρτυρία ακόμη και στο μέρος που αφορούσε τις ζημιές του. Αναφορικά με τις ζημιές του παρουσίασε το Τεκμήριο 3, τιμολόγιο των Α/φων Κουτσόφτα, τ΄ οποίο φέρει ημερομηνία προγενέστερη του δυστυχήματος ήτοι 10.4.2004 ενώ με μολύβι κάτω από την ημερομηνία 10.4.04, αναγράφεται η ημερομηνία 21.1.
  3. Οπόταν, θεωρώ ότι αναφορικά μ΄ αυτό το τιμολόγιο ο Ενάγοντας (Μ.Ε.2) είπε ψέματα στο Δικαστήριο. Το ίδιο ισχύει και για τα εισοδήματά του, τ΄ οποία καθόρισε στις £80-£90 ημερησίως τον Μάϊο. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός δεν υποστηρίζεται από την φορολογική του δήλωση, Τεκμήριο
  4. Στην φορολογική του Δήλωση για το 2004 δήλωσε ως ακάθαρτο εισόδημά του το ποσό των Λ.Κ. 7.500 και το ποσό των Λ.Κ. 4.500 ως το καθαρό εισόδημά του. Αν θεωρηθεί ότι κερδίζει £80 ημερησίως από τον Μάϊο - Σεπτέμβριο, που είναι οι μήνες με ψηλή τουριστική κίνηση, όπως ισχυρίστηκε, τότε η εισοδηματική του ικανότητα, αυτούς μόνο τους μήνες, ανέρχεται στις £12.240 και όχι στις £7.500 που δηλώνει. Οπόταν, ούτε και σ΄ αυτό το σημείο δεν είπε την αλήθεια. Έχοντας καταγράψει τις αντιφάσεις στην μαρτυρία του Ενάγοντα (Μ.Ε.2) το Δικαστήριο δεν μπορεί να την θεωρήσει αξιόπιστη έτσι ώστε να βασιστεί επ΄ αυτής και την κρίνει αναξιόπιστη. Ο τελευταίος μάρτυρας, Μ.Ε.3, ο οποίος είναι συγχωριανός του Ενάγοντα προσπάθησε να τον βοηθήσει αναγνωρίζοντας το Τεκμήριο 3 ως το τιμολόγιο που εξέδωσε ο ίδιος για τις δουλειές που έκανε στ΄ αυτοκίνητο του Ενάγοντα μετά το επίδικο δυστύχημα. Όμως, ερωτηθείς κατά την αντεξέταση δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση για το θέμα της ημερομηνίας που καταγράφετο σ΄ αυτό. Δεν μπορώ ν΄ αποδεχθώ την μαρτυρία του στο συγκεκριμένο σημείο. Επίσης δεν μπορώ να δεχθώ την μαρτυρία του αναφορικά με το Τεκμήριο
  5. Το Τεκμήριο 11 καταγράφει ως παραλήπτη την Κοινοπραξία Ασφαλιστών και δεν είναι υπογραμμένο από οποιονδήποτε. Επιπρόσθετα, δεν καταγράφει ότι η ισχυριζόμενη εκτίμηση έγινε εκ μέρους της ασφάλειας, όπως ισχυρίζεται ο μάρτυρας Μ.Ε.3 αντίθετα, απευθύνεται στην ασφάλεια. Σύμφωνα με το άρθρο 27
(1)και
(2)του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 (όπως έχει τροποποιηθεί) το δικαστήριο αξιολογεί την βαρύτητα που μπορεί ν΄ αποδοθεί στην εξ΄ ακοής μαρτυρία, όπως είναι το έγγραφο Τεκμήριο 11, στο τέλος της δίκης καθοδηγούμενο, μεταξύ άλλων από τους παράγοντες που καταγράφονται στο εδάφιο
(2)του άρθρου 27. Λόγω των αδυναμιών οι οποίες έχουν αναφερθεί το Δικαστήριο δεν θ΄ αποδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στο συγκεκριμένο έγγραφο. Η υπόλοιπη μαρτυρία του υποστηρίχθηκε από τιμολόγια Τεκμήρια 8-10, που εξεδώθηκαν από την εταιρεία Πανίκος και Μάριος, οι οποίοι δεν κλήθηκαν για ν΄ αναφερθούν στο περιεχόμενό τους πλην όμως ο Ενάγοντας κατέθεσε τα Τεκμήρια 4 και 5 τ΄ οποία έχουν το ίδιο περιεχόμενο. Ευρήματα Με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας και έχοντας κατά νου την εμμάρτυρη απόδειξη καταλήγω στα ακόλουθα συμπεράσματα: Ο Ενάγοντας ακολουθούσε ένα βαν όχημα τ΄ οποίου προηγείτο ο Εναγόμενος, ο οποίος οδηγούσε ένα αυτοκίνητο ενοικιάσεως. Και τα τρία αυτοκίνητα κατευθύνοντο προς την Αγ. Νάπα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, όπου ο δρόμος ήταν ίσιος μετά την νησίδα που υπήρχε ζωγραφισμένη στο δρόμο, ο Ενάγοντας επιχείρησε να προσπεράσει τα δύο προπορευόμενα οχήματα. Ο Ενάγοντας μπήκε στην δεξιά λωρίδα αμέσως μετά την νησίδα, παραβιάζοντας την συνεχή άσπρη γραμμή, προσπέρασε το βαν αυτοκίνητο που βρισκόταν ακριβώς μπροστά του και προσπάθησε να προσπεράσει το αυτοκίνητο ενοικιάσεως, τ΄ οποίο βρισκόταν σ΄ απόσταση περίπου στα 30 μέτρα μπροστά. Άρχισε να χρησιμοποιεί το σύστημα πεδήσεως μόλις ξεκίνησε το προσπέρασμα, δηλαδή μόλις μπήκε στην δεξιά λωρίδα. Υπάρχουν ίχνη τροχοπέδησης του δεξιού τροχού αμέσως μετά την νησίδα, δηλαδή εκεί που ο Ενάγοντας μπήκε στην δεξιά λωρίδα για να προσπεράσει μέχρι και το σημείο σύγκρουσης. Τα ίχνη του αριστερού τροχού αρχίζουν 11 μέτρα πριν το σημείο σύγκρουσης ενώ του δεξιού αρχίζουν από την στιγμή που εισχώρησε στην δεξιά λωρίδα. Δηλαδή, είδε το όχημα του Εναγόμενου, αφού υπήρχε μπροστά του ορατότητα, περίπου 290 μέτρα, τ΄ οποίο βρισκόταν στην διαδικασία να στρίψει δεξιά, μόλις βγήκε δεξιά όμως επέλεξε να προχωρήσει με το προσπέρασμα. Το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων Χ ήταν 10.80 μέτρα εντός του δρόμου, στην δεξιά λωρίδα, πολύ κοντά στην είσοδο της παρόδου που βρισκόταν στα δεξιά εκεί που κατευθυνόταν ο Εναγόμενος. Υπήρχαν διακεκομμένες άσπρες γραμμές στο συγκεκριμένο σημείο που επέτρεπαν την δεξιά στροφή στην πάροδο. Τ΄ αυτοκίνητο του Εναγόμενου, λόγω του ότι έστριβε δεξιά, κτυπήθηκε στην πόρτα του οδηγού, η οποία καταστράφηκε ολοσχερώς, γδάρθηκε η πισινή πόρτα, βουλώθηκε το δεξιό μπροστινό φτερό και έσπασε ο ανεμοθώρακας. Ενώ, τ΄ αυτοκίνητο του Ενάγοντα κτυπήθηκε στο μπροστινό μέρος του καπό, ολόκληρο και τ΄ αριστερό φανάρι αφού βρισκόταν σ΄ ευθεία πορεία προς τον Εναγόμενο που έστριβε δεξιά. Από το σχέδιο που ετοιμάστηκε, Τεκμήριο 1, προκύπτει ότι το συνολικό πλάτος του δρόμου, που είναι διπλής κατεύθυνσης, μέχρι το σημείο που βρίσκεται η έξοδος στην δεξιά του πλευρά, είναι 10 μέτρα και χωρίζεται σε δύο λωρίδες με συνεχή άσπρη γραμμή και στην συνέχεια κοντά στην δεξιά έξοδο με διακεκομμένη γραμμή. Η αριστερή λωρίδα έχει πλάτος 4.10 μέτρα. Αν όντως τ΄ αυτοκίνητο ενοικιάσεως έκανε επαναστροφή, όπως την περιέγραψε ο Μ.Ε.2, τότε η σύγκρουση θα ήταν μετωπική και δεν θα υπήρχαν ζημιές μόνο στην δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου ενοικιάσεως, που ήταν η πλευρά που βρισκόταν στην πορεία του Ενάγοντα, αφού τ΄ αυτοκίνητο ενοικιάσεως έστριβε στην δεξιά πάροδο. Επίσης, τα ίχνη τροχοπέδησης δεν συμφωνούν με την εκδοχή του αφού υπάρχουν ίχνη τροχοπέδησης από την στιγμή που ξεκίνησε το προσπέρασμά του, δεικνύοντας ότι είδε τ΄ αυτοκίνητο του Εναγόμενου από την αρχή του προσπεράσματός του. Ούτε το σημείο συγκρούσεως τ΄ οποίο εισηγήθηκε ο Ενάγοντας δεν συμφωνεί με τ΄ ίχνη τροχοπέδησης. Ο Ενάγοντας (Μ.Ε.2) τοποθέτησε το σημείο σύγκρουσης μετά το αυλάκι εντός της παρόδου όμως, τ΄ ίχνη τροχοπέδησης σταματούν εκεί ακριβώς που αρχίζει η πάροδος. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου θ΄ εξετάσω τώρα την νομική πτυχή. Η αμέλεια έχει καθοριστεί και περιγραφεί, σε σειρά αποφάσεων τόσο Αγγλικών όσο και Κυπριακών, ότι αποτελεί την παράλειψη εκδήλωσης ενέργειας την οποία ένας συνηθισμένος άνθρωπος θα εκδήλωνε ή την εκδήλωση ενέργειας την οποία ένας συνηθισμένος άνθρωπος θ΄ απέφευγε. Βλ. Φοινικαρίδης κ.ά ν. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 465, Αναστάση ν. Γεωργίου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 96 και Κουμής ν. Χίννη
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 383. Η αμέλεια θα πρέπει να κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός σωστού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί το δρόμο με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που επίσης τον χρησιμοποιούν. Συνεπώς, η ίδια η αμέλεια ως αστικό αδίκημα δεν μπορεί ν΄ εξετάζεται αφηρημένα αλλά πάντοτε σε συνάρτηση με το συγκεκριμένο πρόσωπο που την επικαλείται και με αναφορά στην παράλειψη που προκάλεσε τη ζημιά. Βλ. Λάππας ν. Παφίτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 832 και Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 218. Στην πρόσφατη απόφαση Παπακώστα ν. Ζαπίτη
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 231 στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της Βίκη ν. Νεοφύτου
(1990)1 Α.Α.Δ. 345 αναφέρθηκαν τ΄ ακόλουθα: «..... το μέτρο με το οποίο κρίνονται οι πράξεις προσώπων που χρησιμοποιούν το δημόσιο δρόμο, είναι εκείνο του μέσου συνετού ανθρώπου, και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για τη λήψη προφυλακτικών μέτρων μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη.» Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αναφορικά με την πραγματική πρόθεση του Εναγόμενου, για την ταχύτητα του Ενάγοντα, για την απόσταση μεταξύ των τριών οχημάτων όταν βρισκόντουσαν το ένα πίσω από τ΄ άλλο. Το δε βαν δεν τοποθετείται πουθενά στο σχεδιάγραμμα. Ούτε και υπάρχει μαρτυρία μέτρησης των ιχνών τροχοπέδησης αφού δεν μπορούσαν να μετρηθούν λόγω του ότι ο δρόμος δεν είναι ευθύς. Έχει νομολογηθεί ότι σε τροχαία ατυχήματα οι Δικαστές δεν μπορούν να βασίζονται στο σχέδιο της σκηνής της σύγκρουσης που ετοιμάζεται από την Αστυνομία και να καταλήγουν στα δικά τους συμπεράσματα βλ. ΠαπαΙωάννου ν. Νικολάου
(2005)1(β) Α.Α.Δ. 800, Μαυρίδης ν. Dharaghji
(1990)1 Α.Α.Δ. 1013. Έχοντας αναφέρει ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιαστική μαρτυρία για θέματα όπως κατά πόσο ο Εναγόμενος έδειξε την πρόθεσή του να πάει δεξιά, την απόσταση μεταξύ των τριών
(3)αυτοκινήτων ή και στην συνέχεια μεταξύ των δύο
(2)αυτοκινήτων καθώς ο Ενάγοντας προσπερνούσε, το σημείο σύγκρουσης, τις ζημιές καθώς και την έκταση των ιχνών τροχοπέδησης το Δικαστήριο δεν μπορεί να πάρει την θέση του εμπειρογνώμονα και να προβεί στις δικές του εκτιμήσεις ιδιαίτερα ενόψει και της κατάληξής του ότι η μαρτυρία του Ενάγοντα (Μ.Ε.2) ήταν αναξιόπιστη και θα πρέπει να βασιστεί μόνο σ΄ ότι περιέχει στο Τεκμήριο 1. Όμως, ο Ενάγοντας είχε την υποχρέωση ν΄ αποδείξει την υπόθεσή του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκης Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1858: «Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, para 4-38 και Αθανασίου κ.ά ν. Κουκούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας). Ο Ενάγοντας απέτυχε να πείσει το Δικαστήριο για την εκδοχή του αφού δεν προσκόμισε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ενώ αυτά που προσκόμισε δεν υποστήριξαν την θέση του οπόταν δεν απόσεισε το καθήκον που τον βαραίνει και δεν παρέχεται άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από του ν΄ απορρίψει την αγωγή του. Προκύπτει το ερώτημα κατά πόσο ο Ενάγοντας με την πράξη του, να προσπεράσει δημιούργησε κίνδυνο στους χρήστες του δρόμου. Με δοσμένη την ορατότητα και με δεδομένη την ύπαρξη των δύο προπορευόμενων αυτοκινήτων όφειλε ν΄ ελέγχει το δρόμο. Σύμφωνα με την απόφαση Costandinou v. Katsouris
(1975)1 C.L.R. 188 στη σελ. 192: ο κάθε οδηγός έχει καθήκον ν΄ ασκεί δέουσα παρατηρητικότητα (proper loοk-out) σε κάθε στιγμή και προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Όμως, σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Παύλου ν. Παπακυπριανού
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 974 η υποχρέωση αυτή κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Στην σελίδα 984 αναφέρθηκαν τ΄ ακόλουθα: «Είναι μεν αλήθεια ότι η υποχρέωση τήρησης δέουσας παρατηρητικότητας βαρύνει τους οδηγούς πάντοτε και υπό όλας τας περιστάσεις (βλ. Constantinou v. Katsouris and Another
(1975)1 C.L.R. 188, 192). Ωστόσο αυτή η υποχρέωση πρέπει να κρίνεται υπό το ως των πραγματικών περιστατικών της κάθε περίπτωσης και των οδικών συνθηκών κάτω από τις οποίες βρίσκεται ένας οδηγός. Ο εφεσείων οδηγούσε σε υπεραστικό δρόμο μονόδρομης κατεύθυνσης με δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Δεν είχε υποχρέωση να ελέγχει συνέχεια την τροχαία που τον ακολουθούσε. Τέτοια υποχρέωση εγείρεται στην περίπτωση που ο προπορευόμενος οδηγός προτίθεται να προβεί σε οποιοδήποτε ελιγμό π.χ. να σταματήσει (βλ. Σαββίδης ν. Ηρακλέους
(1992)1 Α.Α.Δ. 1290, 1295), να ελαττώσει ταχύτητα, να στρίψει δεξιά ή αριστερά (βλ. Constantinou, πιο πάνω, σελ. 192) ή να αλλάξει λωρίδα κυκλοφορίας (βλ. Γεωργίου κ.ά ν. Πιερίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1194)» Η αμέλεια του Ενάγοντα ν΄ ελέγξει το δρόμο ήταν η γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος. Θεωρώ ότι λόγω της πείρας του και της καθημερινής του επαφής με το δρόμο ένοιωθε τόση ασφάλεια που δεν έλεγχε επαρκώς την κίνηση στον δρόμο. Επίσης, σύμφωνα με την πραγματική μαρτυρία ο Ενάγοντας βρισκόταν στην δεξιά πλευρά του δρόμου, δηλαδή στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, ενώ υπήρχε και συνεχής άσπρη γραμμή με την οποία καταδεικνύετο η απαγόρευση του προσπεράσματος. Σύμφωνα με το σκεπτικό της πρόσφατης απόφασης στην υπόθεση Ευστράτιος Δημητρίου ν. Γιαννάκης Ζήνωνος, Πολ. Έφ. 12217, ημερ. 21.6.06: «Από τι στιγμή που οδηγούσε στην δεξιά πλευρά του δρόμου ενώ υπήρχε στη σκηνή και άλλο αυτοκίνητο, παρέβαινε την αρχή ότι κάθε οδηγός θα πρέπει ν΄ οδηγεί το όχημά του στην άκρα αριστερή πλευρά του δρόμου. .......................... Σημασία έχει αν ο Εφεσείων, υπήρξε αμελής έστω και σε ελάχιστο βαθμό. Και η αμέλειά του αυτή αποδεικνύεται, υπό τις περιστάσεις, μόνο και μόνο από τη θέση του στο δρόμο και της ύπαρξης συνεχούς άσπρης γραμμής. » Ο Ενάγοντας ανέφερε ότι ως έμπειρος οδηγός γνώριζε τον συγκεκριμένο δρόμο πολύ καλά οπόταν γνώριζε ότι στο συγκεκριμένο σημείο του δρόμου υπάρχει συνεχής άσπρη γραμμή καθώς και ότι υπάρχει πάροδος προς τα δεξιά, η οποία δεικνύεται με τις διακεκομμένες άσπρες γραμμές οπόταν, όφειλε να εφαρμόσει τις πρόνοιες του Καν. 58
(1)(κγ) του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών 1984-2002 ο οποίος προβλέπει: «. κατά τη διασταύρωση οποιασδήποτε οδού ή κατά την προσέγγιση οποιασδήποτε διακλάδωσης, και όταν περνά από οποιαδήποτε στροφή ή γωνία ή όταν προσεγγίζει κορυφή ανηφορικού σημείου, διατηρεί το όχημα κατά το δυνατό στην αριστερή πλευρά της οδού, και όταν περνά από κάποια στροφή και δεν έχει οπτικό πεδίου πέρα από εκατό υάρδες, ή από οποιαδήποτε γωνία ή όταν εισέρχεται σε οποιαδήποτε οδό ή κατά τη διασταύρωση οποιασδήποτε οδού ή όταν προσεγγίζει οποιαδήποτε διακλάδωση, δεν πρέπει να προσπερνά ή να δοκιμάζει να προσπεράσει όχημα που έχει την ίδια πορεία εκτός από την περίπτωσης της αναγκαστικής στάσης ή της στάσης του οχήματος λόγω των κυκλοφοριακών αναγκών.» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Ο Ενάγοντας απέτυχε σ΄ αυτό του το καθήκον αφού ενώ γνώριζε το δρόμο βασίστηκε μόνο στο γεγονός ότι είχε ορατότητα και δεν έλαβε υπόψη του την πάροδο στην δεξιά πλευρά του δρόμου ως όφειλε. Επίσης, ο τρόπος που μπήκε στην δεξιά λωρίδα του δρόμου και αναγκάστηκε ν΄ εφαρμόσει αμέσως τα φρένα του οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είδε τον Εναγόμενο αμέσως μόλις ξεκίνησε το προσπέρασμα και δεν προέβη σ΄ οποιαδήποτε ενέργεια για να μην τ΄ ολοκληρώσει. Οπόταν, γενεσιουργός αιτία φαίνεται να είναι η δική του πράξη να μην ελέγξει τον δρόμο και ενώ διέκρινε τον κίνδυνο, ενώ ήταν στην αρχή της προσπάθειάς του να προσπεράσει και τον αγνόησε. Η πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου προδιέγραψε και την τύχη της αγωγής. Ακολουθώντας όμως την πάγια τακτική θα προχωρήσω να εξετάσω τ΄ υπόλοιπα θέματα, ήτοι τις αποζημιώσεις, ούτως ώστε ν΄ αποφευχθεί άλλη διαδικασία σε περίπτωση που το Ανώτατο Δικαστήριο κρίνει ότι είναι λανθασμένη η προσέγγιση του Δικαστηρίου στο ζήτημα της ευθύνης. Ζημιές Ερχόμενη τώρα στο θέμα των ζημιών θα πρέπει να γίνει αναφορά στα Τεκμήρια 3-8. Ο Ενάγοντας ζητά το ποσό των £5.916,20 ως Ειδικές Ζημιές. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπου ζητούνται ειδικές ζημιές αυτές θα πρέπει ν΄ αποδεικνύονται μ΄ αυστηρότητα. Βλ. Μεταξάκης ν. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 467 και Αντωνιάδης ν. Σταύρου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1171. Σε κάθε περίπτωση ο Ενάγοντας βαρύνεται με το βάρος της απόδειξης των ακριβή ποσών που αξιώνονται ως ειδικές ζημιές τα οποία, εν πάση περιπτώσει, θα πρέπει να συμπεριλάβει προηγουμένως στην Έκθεση Απαίτησης βλ. Κυριακίδης ν. Στεφάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 247 και Σωκράτης Ζαβρού κ.ά ν. Καριτζιή κ.ά, Πολ. Έφ. 11864, ημερ. 28.9.
  1. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 ένα τιμολόγιο της μετρητοίς, από τον Ενάγοντα, τ΄ οποίο καταγράφει ότι ο Ενάγοντας κατέβαλε στους Α/φους Κουτσόφτα στις 10.4.04 το ποσό των Λ.Κ. 1.187,95 για επιδιόρθωση του οχήματός του. Όμως, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι το συγκεκριμένο τεκμήριο φέρει ημερομηνία προγενέστερη του δυστυχήματος, τ΄ οποίο έγινε στις 27.5.04, ενώ κάτω από την ημερομηνία 10.4.04 καταγράφεται με μολύβι και η ημερομηνία 21.1.
  2. Για όλα αυτά δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση. Σύμφωνα με τον Phipson on Evidence, 14η έκδοση, παράγραφος 5-16, σελίδα 92: «It is a general prima facie presumption that all documents whether ancient or modern, whether formal, as deeds and wills, or informal as receipts and letters, and whether emanating from parties or strangers, were written on the day they bare date. It rests, therefore, not on the party producing the document to confirm its date, but on his opponent to impeach it.» Οπόταν, από την στιγμή που η πλευρά της υπεράσπισης έθεσε το θέμα αυτό ρωτώντας τους μάρτυρες, κυρίως τον εκδότη του τιμολογίου,(Μ.Ε.3) χωρίς να πάρει οποιαδήποτε εξήγηση θεωρώ ότι το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση βασιζόμενο πάνω σ΄ αυτό αφού δεν επεξηγήθηκε η συγκεκριμένη ανωμαλία. Τα Τεκμήρια 4-6, τ΄ οποία επιβεβαιώνονται και από τα Τεκμήρια 8-10 καταγράφουν τ΄ εξαρτήματα που αγοράστηκαν για την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου του Ενάγοντα, το ύψος των οποίων ανέρχεται στις £2.087,
  3. Αυτά δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον συνήγορο του Εναγόμενου οπόταν ο Ενάγοντας θα τα δικαιούτο αφού τα κατέβαλλε σύμφωνα με τα τεκμήρια. Ερχόμενη τώρα στην απώλεια εισοδημάτων. Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι ο Ενάγοντας στερήθηκε τ΄ αυτοκίνητό του για 24 μέρες. Ο Μ.Ε.3 ανέφερε ότι χρειάστηκαν 20 μέρες για να φτιαχτεί ενώ ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι χρειάστηκαν 24 μέρες και ζητά απώλεια καθαρών εσόδων ύψους £1.
  4. Όμως, αυτή του η θέση δεν υποστηρίζεται από την φορολογική του δήλωση την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
  5. Εκεί, καταγράφει ως σύνολο των εισοδημάτων του το ποσό των £ 7.750 για ολόκληρο το έτος. Σύμφωνα με την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του Ενάγοντα, η εποχή που είναι πλήρως απασχολημένος αρχίζει από τον Μάϊο και τελειώνει τον Οκτώβριο. Για όλη αυτή την σαιζόν εργάζεται και τα Σαββατοκυρίακα και κερδίζει ημερησίως £
  6. Αν θεωρήσουμε όσα είπε αληθή τότε θα έπρεπε να καταγράφετο ως φορολογητέο εισόδημά του το ποσό των £12.240 (153 μέρες Χ £80 την μέρα) και όχι το ποσό των £7.
  7. Με βάση το περιεχόμενο της δικής του φορολογικής δήλωσης το ποσό που κερδίζει ημερησίως είναι £50 και δεν επιτρέπεται να ξεφύγω από αυτό. Δηλαδή, θα δικαιούτο £1.000 για απώλεια εισοδήματος (20 Χ £50). Τα πιο πάνω θα ίσχυαν αν αποδεχόμουν την εκδοχή του Ενάγοντα. Συνεπακόλουθα της κατάληξής μου ότι ο Ενάγοντας δεν έχει αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που έχει καθώς επίσης και ότι ο ίδιος ήταν υπεύθυνος για το δυστύχημα, απορρίπτω την αγωγή με έξοδα σε βάρος του, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............................. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.