← Κύπρος

ΙΩΑΝΝΗ Ν. ΠΑΤΣΑΛΙΔΗ ν. ΑΒΡΑΑΜ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΔΙΣΠΥΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 847/00, 31/05/2007

ΙΩΑΝΝΗ Ν. ΠΑΤΣΑΛΙΔΗ ν. ΑΒΡΑΑΜ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΔΙΣΠΥΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 847/00, 31/05/2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2007:A19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 847/00 Μεταξύ: ΙΩΑΝΝΗ Ν. ΠΑΤΣΑΛΙΔΗ, από Αγία Νάπα Ενάγοντος - και - ΑΒΡΑΑΜ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΔΙΣΠΥΡΟΥ, από Ξυλοφάγου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΛΕΞΙΟΥ, από Αγία Νάπα ΣΩΤΗΡΗ Λ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ, από Αγία Νάπα Εναγομένων Ημερομηνία: 31/05/2007 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κος Γεωργίου Για Εναγομένους 1, 2 και 3: κος Μούσκος Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων με την αγωγή του ζητούσε δήλωση ότι οι εναγομένοι 1, 2 και 3 δεν έχουν δικαίωμα να επεμβαίνουν στα τεμάχια 306 και 307 στην τοποθεσία Λειβάδια Μιχαηλιού στην Αγία Νάπα και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζονται οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 να επεμβαίνουν στα πιο πάνω κτήματα. Η υπόθεση εκδικάστηκε από άλλο αδελφό Δικαστή και με απόφαση του ημερομηνίας 30.01.04 απέρριψε την αγωγή. Ασκήθηκε έφεση και με απόφαση του το Ανώτατο Δικαστήριο ημερομηνίας 19.04.06 απέρριψε την έφεση σε σχέση με το τεμάχιο 306 ενώ επέτρεψε την έφεση για το τεμάχιο 307 αναφέροντας τα ακόλουθα στην σελίδα 8 της απόφασης. "Δεδομένου όμως ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν κατέληξε σε εύρημα, υπό το φως της ενώπιον του μαρτυρίας, ως προς το κατά πόσο υπήρξε ή όχι παράνομη επέμβαση εκ μέρους των εφεσιβλήτων στο τεμάχιο 307, διατάσσεται η επανεκδίκαση της αγωγής σε σχέση με αυτό το ζήτημα". Ο δικηγόρος του ενάγοντος θέλησε να προβεί σε εισηγητική αγόρευση. Υπήρξε ένσταση εκ μέρους του δικηγόρου των εναγομένων και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, επέτρεψε να προβεί σε εισηγητική αγόρευση. Σ΄ αυτήν, αφού έκανε μια χρονολογική αναφορά της πορείας της υπόθεσης και τι ζητείται με την αγωγή, εισηγήθηκε ερμηνεύοντας το απόσπασμα που κατέγραψα ανωτέρω από τη σελίδα 8 της απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου ότι δεν χρειαζόταν να προσφέρει μαρτυρία για την ιδιοκτησία του τεμαχίου 307, τοπογραφικών σχεδίων και οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, πέραν μαρτυρίας για απόδειξη της παράνομης επέμβασης από τους εναγομένους 1, 2 και 3 στο τεμάχιο 307, καθ΄ ότι υπάρχει η μαρτυρία αυτή εντός του φακέλου του Δικαστηρίου. Υπό το φως της πιο πάνω ερμηνείας που έδωσε στο απόσπασμα που ανάφερα προηγουμένως από την σελίδα 8 της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου κάλεσε ως Μ.Ε.1 τον Ανδρέα Γεωργίου, ο οποίος υπήρξε Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας από το 1995 έως το 1998 και σήμερα διατηρεί γραφείο εκτιμήσεων στην Λευκωσία και είναι μέλος του ΕΤΕΚ και ως Μ.Ε.2 τον ενάγοντα Ιωάννη Πατσαλίδη. Κατατέθηκαν ως Τεκμήριο Α η δήλωση - κατάθεση του Μ.Ε.2 Ιωάννη Πατσαλίδη ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, ως Τεκμήριο Β, απόδειξη πληρωμής ημερομηνίας 10.01.07 και ως Τεκμήρια Γ έως Ι φωτογραφίες που σχετίζονται με το επίδικο θέμα. Η υπεράσπιση δεν πρόσφερε καμία μαρτυρία. Πριν αναφερθώ στην μαρτυρία που παρουσιάστηκε εκ μέρους του ενάγοντος και αποτελεί την εκδοχή του ως προς τα γεγονότα που περιστοιχίζουν την υπόθεση του, θεωρώ ότι θα πρέπει να καταγράψω εν συντομία τις έγγραφες προτάσεις των δύο πλευρών, όπως αυτές διατυπώνονται στην έκθεση απαίτησης, στην έκθεση υπεράσπισης και στην απάντηση στην υπεράσπιση που σχετίζονται με το τεμάχιο

  1. Έτσι στην παράγραφο 4 της Ε/Α ο ενάγων ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 και/ή ένας έκαστος εξ αυτών ξεχωριστά και/ή ομού και/ή υπηρέτες τους, εφύτευσαν δένδρα, μετάφεραν άμμο, χώματα και/ή άλλα υλικά στο τεμάχιο 307 χωρίς την συγκατάθεση του ενάγοντος και τοιουτοτρώπος εισέρχονται και επεμβαίνουν παράνομα στο τεμάχιο 307 ως αναφέρεται στην παράγραφο 5 της Ε/Α. Σύμφωνα με την παράγραφο 6 της Ε/Α οι ενέργειες αυτές των εναγομένων αποστέρησαν τον ενάγοντα της κατοχής, χρήσης και απόλαυσης του τεμαχίου 307 και υπόκειται σε ζημιά. Αν και ειδοποιήθηκαν πολλές φορές όπως αναφέρεται στην παράγραφο 7 της Ε/Α οι εναγόμενοι συνεχίζουν να επεμβαίνουν αυθαίρετα στο τεμάχιο
  2. Γι΄ αυτό και ζητούν εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 δήλωση του Δικαστηρίου ότι δεν δικαιούνται να φυτεύουν δένδρα, να μεταφέρουν άμμο, χώματα ή άλλα υλικά στο τεμάχιο 307 και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζονται οι εναγόμενοι να φυτεύουν δένδρα ή να μεταφέρουν άμμο, χώματα και ή άλλα υλικά στο τεμάχιο 307 ως εξειδικεύεται στην παράγραφο 9 (Γ) και (Δ) της Ε/Α. Οι εναγομένοι 1, 2 και 3 στην υπεράσπιση τους αρνούνται ότι ο ενάγων είναι ιδιοκτήτης του τεμαχίου
  3. Ο εναγόμενος 1 αναφέρει ότι το εστιατόριο επί του τεμαχίου 304, στο οποίο εξασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα, το ενοικιάζει από το 1982 από τον ενάγοντα και είναι θέσμιος ενοικιαστής. Οι εναγομένοι 2 και 3 είναι γαμπροί του και εργάζονται για λογαριασμό του. Οι εναγομένοι 2 και 3 αρνούνται ότι είναι επιχειρηματίες εστιάτορες και ισχυρίζονται ότι εργάζονται για λογαριασμό του εναγομένου
  4. Όλοι δε οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι δεν επεμβαίνουν στο τεμάχιο
  5. Τέλος ισχυρίζονται ότι ο ενάγων είναι συνιδιοκτήτης στο τεμάχιο 307 και επομένως δεν δικαιούται να εγείρει την παρούσα αγωγή αφού δεν υπάρχει απαγόρευση από όλους τους συνιδιοκτήτες. Ο ενάγων με την απάντηση του παραδέχεται ότι ο εναγόμενος 1 είναι θέσμιος ενοικιαστής του εστιατορίου στο τεμάχιο 304 επαναλαμβάνει όσα αναφέρει στην Ε/Α και ισχυρίζεται ως συνιδιοκτήτης δεν έδωσε την συγκατάθεση του για χρησιμοποίηση του τεμαχίου 307 από οιονδήποτε. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ Ο ενάγων είναι ιδιοκτήτης του τεμαχίου 304 στην τοποθεσία Λειβάδια Μιχαηλιού στην Αγία Νάπα. Στο τεμάχιο αυτό ανεγέρθηκε εστιατόριο το οποίο ενοικιάζει από το 1982 ο εναγόμενος 1 και κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Όμορο τεμάχιο είναι το 306 και όμορο αυτού το τεμάχιο 307 του οποίου κατά την έγερση της αγωγής συνιδιοκτήτης ήταν ο ενάγων ο οποίος σήμερα είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης. Κατά ή περί το καλοκαίρι του 2000 αντιλήφθηκε να μεταφέρθησαν άμμος και χώματα εντός του τεμαχίου του 307 και επίσης να εφυτεύθησαν δέντρα. Ένεκα ότι τούτα εξυπηρετούσαν το εστιατόριο που εβρίσκετο στο τεμάχιο 304 το οποίο λειτουργούσαν και λειτουργούν οι εναγομένοι
  6. 2 και 3, προέβη σε παραστάσεις προς αυτούς όπως σταματήσουν να επεμβαίνουν χωρίς αποτέλεσμα. Δεν είδε όμως κανένα από τους εναγομένους να μεταφέρει χώματα, άμμο ή να φυτεύει δέντρα. Επίσης το καλοκαίρι του 2000 διαπίστωσε ότι κατασκευάστηκε μία εξέδρα από άμμο, ξύλινες σανίδες, ράβδους σιδήρου και τάπητα η οποία εβρίσκετο επί του τεμαχίου 306 και εφάπτετο του τεμαχίου 307 και υψομετρικά εβρίσκετο στο ίδιο ύψος με την βεράντα του εστιατορίου που βρίσκεται στο τεμάχιο
  7. Διαπίστωσε επίσης ότι στις πλευρές της εξέδρας νότια, ανατολικά και δυτικά υπήρχαν ενσωματωμένες μ΄ αυτή τρεις σκάλες αποτελούμενες από πέντε

(5)σκαλιά τα οποία εβρίσκοντο επί του τεμαχίου
  1. Οι δύο ήταν ξύλινης κατασκευής με σιδερένιες χειρολαβές. Ήταν δε καλυμμένες με τον ίδιο πράσινο τάπητα που ήταν καλυμμένη και η εξέδρα. Η Τρίτη σκάλα ήταν από μπετόν. Επίσης υπήρχαν επί του τεμαχίου 307 ιστοί από σίδηρο και επ΄ αυτών υπήρχαν πινακίδες που διαφήμιζαν το μενού του εστιατορίου. Προς επιβεβαίωση των όσων διαπιστώσεων έκανε, ο ενάγων κάλεσε το Μ.Ε.1 Ανδρέα Γεωργίου ο οποίος στις 24.11.03 με την βοήθεια του ίδιου, προέβη σε μετρήσεις για να καταλήξει ότι οι αναφερθέντες κατασκευές και αντικείμενα εβρίσκοντο επί του τεμαχίου
  2. Ίδια ήταν η διαπίστωση του για την κατάσταση όταν μετέβη και επιθεώρησε ξανά το τεμάχιο 307 στις 9 και 10.12.
  3. Την κατάσταση αυτή αποτύπωσε με την φωτογραφική μηχανή του ο αδελφότεκνος του ενάγοντος κατόπιν υποδείξεως του τελευταίου και οι φωτογραφίες βρίσκονται ως Τεκμήρια στο Δικαστήριο. Ως ήδη έχω αναφέρει η υπεράσπιση δεν κάλεσε μάρτυρες. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Στην αγόρευση του ο δικηγόρος του ενάγοντος εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που παρουσιάσθηκε παρέμεινε αναντίλεκτη. Σύμφωνα μ΄ αυτήν το καλοκαίρι του 2000 κατασκευάσθηκαν οι σκάλες οι οποίες επεμβαίνουν στο τεμάχιο 307 ιδιοκτησίας του ενάγοντος. Η επέμβαση αυτή συνέχιζε να υπάρχει τόσο κατά τον Νοέμβριο του 2003 όσο και κατά τον Δεκέμβριο του 2006 που μετέβη ο Μ.Ε.1 και στην μεν πρώτη ημερομηνία προέβη σε μετρήσεις, στην δε δεύτερη σε απλή επιθεώρηση. Εξακολουθεί δε να υπάρχει η επέμβαση μέχρι σήμερα. Ως εκ των πιο πάνω και σύμφωνα με την νομολογία και αυθεντίες που παρέπεμψε το Δικαστήριο ο ενάγων έχει αποδείξει την υπόθεση του για παράνομη επέμβαση εκ μέρους των εναγομένων επί του τεμαχίου
  4. Κάλεσε το Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα άρσης της παρανομίας με έξοδα σε βάρος των εναγομένων. Όσον αφορά το θέμα των αποζημιώσεων εισηγήθηκε ότι αφού δεν αποτέλεσε μέρος της επανεκδίκασης και δεν προσκομίσθηκε μαρτυρία, να επιδικασθούν μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις. Ο συνήγορος των εναγομένων στην δική του αγόρευση εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων είναι ο ιδιοκτήτης και/ή το δικαιούμενο πρόσωπο στην κατοχή του τεμαχίου
  5. Το τεμάχιο 307 εμπίπτει στην ζώνη προστασίας της παραλίας, δεν μπορεί να αξιοποιηθεί σύμφωνα με τον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο Κεφ. 59 και κάτοχος είναι ο δήμος Αγίας Νάπας αφού δεν έχει φυσική κατοχή ο ίδιος ο ενάγων. Επίσης εισηγήθηκε ότι στην Ε/Α ο ενάγων ισχυρίζεται για φύτευση δένδρων, μεταφορά άμμου, χωμάτων και άλλων υλικών ενώ στην μαρτυρία του ιδίου και του Μ.Ε.1 γίνεται αναφορά για σκάλες, σκαλιά, στύλους και πινακίδες που δεν εμπίπτουν στην έννοια των άλλων υλικών. Τέλος εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε η όποια επέμβαση να γίνεται εντός του τεμαχίου
  6. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τους μάρτυρες ενώ έδιναν την ένορκη κατάθεσή τους από το εδώλιο του μάρτυρα κατά την ακροαματική διαδικασία και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ειλικρίνεια τους, την σαφήνεια τους, την ευθύτητά τους, την ακεραιότητά τους, την φιλαλήθειά τους, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και την προσωπική γνώση που είχαν των γεγονότων για τα οποία κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Μ.Ε.1 Ανδρέας Γεωγίου αφού εξέτασα τα προσόντα, γνώσεις, εκπαίδευση, πείρα και επάγγελμα του και έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας (βλ. υπόθεση Ευάγγελου κ.α. ν. Αμπίζας
(1982)1 C.L.R. 57 και Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας
(1990)1 ΑΑΔ 984, R.K.B. LEATHERGOODS LTD v. ΑΓΓΕΛΙΔΗ
(2004)1 (Β) 1071, Παπαχριστοφόρου ν. Καπνίση κ.α.
(2005)1 (Α) ΑΑΔ 244 και Δημητρίου ν. Εγγλέζου κ.α.
(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1285) κρίνω ότι δεν είναι εμπειρογνώμονας είτε από ακαδημαϊκά προσόντα, αφού δεν ανέφερε την επιστημονική μόρφωση του από την οποία θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί εμπειρογνώμονας, είτε από εμπειρογνωμοσύνη που στηρίζεται σε πραγματική εμπειρία, αφού η αναφορά και μόνο ότι πέρασε από όλες τις βαθμίδες του Κτηματολογίου, ότι υπήρξε Διευθυντής του Κτηματολογίου από το 1995 έως το 1998, ότι γνωρίζει πάρα πολύ καλά όλα τα σχετικά με σχέδια και εγγραφές και είναι εύκολο γι΄ αυτόν να αναγνωρίζει βλέποντας το σχέδιο επί τόπου να καταλάβει πού βρίσκεται το τεμάχιο, δεν αποκαλύπτουν ότι ασχολήθηκε και για πόσο χρονικό διάστημα με την χωρομέτρηση γης ή με την ανάληψη υποθέσεων παράνομων επεμβάσεων κατά τις οποίες προέβαινε σε επιτόπια εξέταση εξηγώντας πώς γίνεται αυτή. Η αναφορά του επίσης ότι διατηρεί γραφείο εκτιμήσεως ακινήτων, υποθέτω από το 1998 και εντεύθεν, και πάλι δεν αποκαλύπτει ότι είναι εμπειρογνώμονας επί θεμάτων Χωρομέτρησης και επιτόπιων εξετάσεων για παράνομες επεμβάσεις. Η μαρτυρία του ότι προέβει σε μετρήσεις για να διαπιστώσει εάν υπήρχε επέμβαση ή όχι στο τεμάχιο 307 αφού προηγουμένως ο ενάγων του υπέδειξε την εξέδρα και αφού κοίταξε το επίσημο κτηματολογικό σχέδιο εξακρίβωσε ότι υπήρχε σταθερό σημείο, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού δεν εξήγησε πώς κατέληξε ότι το συγκεκριμένο σημείο αποτελεί σημείο της Χωρομετρίας αλλά ούτε και εξήγησε εάν υποθέταμε, που δεν είναι έτσι βέβαια, ποια μέθοδο ή τεχνική ή τρόπο χρησιμοποίησε για να βρει τα σύνορα των τεμαχίων 307, 306 και 304 ούτως ώστε στη συνέχεια να μπορεί να καταλήξει σε ποιο τεμάχιο εβρίσκοντο οι όποιες επεμβάσεις. Επίσης τις μετρήσεις του όπως ο ίδιος ανέφερε, τις έκανε με βάση το κτίριο, δηλαδή το εστιατόριο, που υπάρχει στο τεμάχιο 304, το οποίο χαρακτήρισε ως το ακριβές σημείο από το οποίο μπορεί κανείς να μετρήσει για να εξακριβώσει οτιδήποτε σχετικό στην περιοχή, μετρώντας με την ρήγα μετρήσεως από το βορειοανατολικό άκρο του κτιρίου. Καταδεικνύεται από τα λεγόμενα του ότι τις μετρήσεις τις έκανε επί του σχεδίου με την βοήθεια ρήγας μετρήσεως και όχι με μετρήσεις επί τόπου όπως θα έπρεπε να έκανε, και εδώ καταδεικνύεται μεγάλο σφάλμα στον τρόπο εξακρίβωσης παράνομης επέμβασης. Αν πάλι έκανε επί τόπου μετρήσεις και δεν κατάφερε να εκφραστεί σωστά στο Δικαστήριο ή το Δικαστήριο δεν αντελήφθηκε σωστά αυτά που ανάφερε και πάλι έσφαλλε στον τρόπο μέτρησης αφού όπως ο ίδιος ανέφερε έλαβε ως σταθερό δεδομένο για μετρήσεις προς εξακρίβωση παράνομων επεμβάσεων στην περιοχή το κτίριο, δηλαδή το εστιατόριο, χωρίς πρώτα να μετρήσει και να εξετάσει κατά πόσο το κτίριο τοποθετήθηκε στην ορθή θέση του σύμφωνα με το σχέδιο. Να σημειωθεί ότι ούτε κι΄ αυτός ο τρόπος είναι ο ορθός προς εξακρίβωση συνόρων τεμαχίων και παράνομων επεμβάσεων. Τα όσα είδε κατά τις επισκέψεις του κατά τις ημερομηνίες 24.11.03 και 9-10.12.06, σε γη στην περιοχή που εβρίσκονται τα αναφερθέντα τεμάχια, δηλαδή τον τάπητα, εξέδρα, σκάλες κ.λ.π., δεν έχω αμφιβολία ότι τα είδε. Επομένως απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του ως ανωτέρω εξήγησα. Ο Μ.Ε.2 Ιωάννης Πατσαλίδης σε γενικές γραμμές μου έκανε καλή εντύπωση αν και διεφάνει σε κάποια σημεία να πρόσθετε ένα χρώμα υπερβολής. Όμως ούτε αυτός ως κτηματομεσίτης όπως ανάφερε ότι είναι, μπορεί να καταταγεί στους εμπειρογνώμονες επί του θέματος που εξετάζουμε. Πουθενά δεν διεφάνει στην μαρτυρία ότι είτε λόγω ακαδημαϊκών γνώσεων, είτε εμπειρικά μπορεί να προβεί σε επιτόπιες εξετάσεις για παράνομη εμπέμβαση. Η γνώμη του ότι οι με οποιοδήποτε τρόπο επεμβάσεις εβρίσκοντο στο τεμάχιο 307, είναι χωρίς αξία αφού δεν είναι εμπειρογνώμονας. Συνεπώς απορρίπτω την μαρτυρία του που σχετίζεται με την εμπειρογνωμοσύνη επί του συγκεκριμένου θέματος της παράνομης επέμβασης. Οι φωτογραφίες αποτελούν πραγματική μαρτυρία (βλ. υπόθεση Δημοκρατίας ν. Πέπη
(1990)2 ΑΑΔ 24 και Ζαχαρία ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 180). ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση τα ευρήματά μου ως προς τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Ο ενάγων είναι ιδιοκτήτης του τεμαχίου 304 επί του οποίου υπάρχει εστιατόριο. Από το 1982 μέχρι και σήμερα το ενοικιάζει στον εναγόμενο
  1. Στο εστιατόριο εργάζονται και οι εναγόμενοι 2 και 3 γαμπροί του εναγομένου 1 οι οποίοι σερβίρουν ποτά και φαγητά. Ο ενάγων κατά τον ουσιώδη με την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν συνιδιοκτήτης κατά 38/45 μερίδια του τεμαχίου 307 αρ. Φ/Σχ. 2-287-273 τμήμα 05 Αρ. Εγγραφής 1322 στην περιοχή Λειβάδια Μιχαηλιού στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου (στο εξής Τεμάχιο 307). Μεταξύ του Τεμαχίου 304 και 307 παρεμβάλλεται το τεμάχιο
  2. Σε κάποιο μέρος γης, στην περιοχή που βρίσκονται τα αναφερθέντα τεμάχια, υπάρχουν άμμος, χώματα, δέντρα, σκάλες, πράσινος τάπητας, σιδερένιοι πάσσαλοι (ιστοί) και πινακίδες που διαφημίζουν φαγητά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης θεσμοθετείται στο άρθρο 43 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 και έχει ως ακολούθως: Άρθρο 43 εδ.
(1)"Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο". Άρθρο 43 εδ.
(2)"Αν η πράξη για την οποία εγείρεται η Αγωγή είναι επιτρεπτή κατά τοπικό έθιμο αυτό αφού αποδειχθεί, συνιστά υπεράσπιση αλλά σε Αγωγή που εγείρεται για παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία το βάρος της απόδειξης ότι η πράξη για την οποία εγείρεται η Αγωγή δεν ήταν παράνομη, φέρει ο Εναγόμενος". Από τη φρασεολογία του άρθρου 43
(1)διαπιστώνεται ότι η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι δυνατό να επέλθει ή να διαπραχθεί με τους εξής πιο κάτω τρόπους: (α) Με παράνομη είσοδο. (β) Με παράνομη πρόκληση ζημιάς. (γ) Με παράνομη παρέμβαση. Στο σύγγραμμα Salmond on the Law of Torts η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία χαρακτηρίζεται ως κατωτέρω: "Το Αστικό Αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται στην πράξη της (α) Εισόδου σε γη που είναι στην κατοχή του ενάγοντα. (β) Παραμονής στην εν λόγω γη. (γ) Τοποθέτηση ή προέκταση οιουδήποτε ουσιώδους αντικειμένου σ΄ αυτή, σε κάθε περίπτωση χωρίς νόμιμη δικαιολογία". Η ερμηνεία του όρου "ακίνητη ιδιοκτησία" καταγράφεται στο άρθρο 2 του Κεφ. 148 και καθορίζεται ως γη, οικίες, οικοδομές, τοίχοι, δέντρα και άλλες κατασκευές. (βλ. Πιριπίτση κ.α. ν. Δήμου Λευκωσίας
(1997)1 Α.Α.Δ. 385). Οι πρόνοιες του άρθρου 43 του Κεφ. 148 δεν είναι εξαντλητικές αλλά συμπληρώνονται από τις αρχές του Κοινοδικαίου στο βαθμό που εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 188 του Συντάγματος και το άρθρο 29 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 (Βλ. υπόθεση Αλέξανδρος Παϊκκος ν. Αντώνης Κοντεμενιώτης
(1989)1 Α.Α.Δ. σελ. 50). Κάθε παράνομη είσοδος (entry) από ένα πρόσωπο σε γη που βρίσκεται στην κατοχή άλλου είναι παράνομη επέμβαση για την οποία υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα παρόλο που δεν έχει προκληθεί πραγματική ζημιά (Ίδε Halsbury´s Law of England, 3η έκδοση, τόμος 38, σελ. 379. Εάν όμως δεν αποδειχθεί ζημιά ο ενάγων δικαιούται ονομαστικές μόνο αποζημιώσεις (nominal damages) (Βλ. Παπακόκκινου κ.α. ν. Θεοδοσίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 379 και Αντωνιάδης ν. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. σελ. 1171). Οποιαδήποτε αδικαιολόγητη είσοδος (intrusion) από κάποιο σε γη που κατέχεται από τον ενάγοντα, συνιστά το Αστικό Αδίκημα της παράνομης επέμβασης (Clerk Lindsell on Torts 16η έκδοση σελ. 1304 παρ. 23-01). Η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία ως τέτοια προσβάλλει όχι μόνο το δικαίωμα της κυριότητας αλλά και της κατοχής. Επομένως αγώγιμο δικαίωμα έχει τόσο ο κύριος όσο και ο κάτοχος ή δικαιούμενος σε κατοχή. Όμως όταν ο κύριος δεν είναι κάτοχος έχει δικαίωμα αγωγής μόνο στις περιπτώσεις πρόκλησης φυσικής ζημιάς στην περιουσία του αν η επέμβαση είναι μόνιμη. (Βλ. Adamou v. Christofi
(1974)1 C.L.R. 200, Liasidou and Another v. Papademetriou
(1995)1 C.L.R. 122, Kakouffou & another v. Kakouffi
(1985)1 C.L.R. 355, Panayi v. Zouvani
(1987)1 C.L.R. 58, Γεώργιου ν. Ανδρέα
(1998)1 Α.Α.Δ. 2311 και Λάμπρου ν. Ελένη Κεφάλα κ.α.
(2000)1 (Γ) ΑΑΔ 1516. Στην υπόθεση Δημητρίου ν. Εγγλέζου κ.α.
(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1285 λέχθηκε ότι είναι αναγκαία η προσκόμιση μαρτυρίας από το αρμόδιο Κτηματολογικό Τμήμα ή από άλλο εμπειρογνώμονα για να αποδειχθούν οι ισχυρισμοί του ενάγοντος για παράνομη επέμβαση στα δικαιώματα του, βλ. επίσης υπόθεση Παπαχριστοφόρου ν. Καπνίση κ.α.
(2005)1 (Α) ΑΑΔ 245,
  1. Στην υπό εξέταση υπόθεση με βάση την αξιολόγηση και τα ευρήματά μου, καταδεικνύεται ότι δεν παρουσιάσθηκε μαρτυρία εμπειρογνώμονα για να αποδειχθεί η ισχυριζόμενη επέμβαση των εναγομένων 1, 2 και 3 επί του τεμαχίου
  2. Η μαρτυρία των Μ.Ε.1 και 2 για την ύπαρξη σε κάποιο μέρος της γης άμμου, χωμάτων, δέντρων, σκάλων, πράσινου τάπητα, ιστών και πινακίδων, ως έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, δεν είναι ικανή να αποδείξει παράνομη επέμβαση αφού δεν αποδείχθηκε σε ποιο τεμάχιο βρίσκονται αυτά. Ως εκ των πιο πάνω και με όσα προσπάθησα να αναλύσω και εξηγήσω κρίνω ότι ο ενάγων δεν κατάφερε να αποδείξει την υπόθεσή του και αποτυγχάνει. Ένεκα της πιο πάνω κατάληξής μου δεν χρειάζεται η εξέταση των άλλων θεμάτων που ηγέρθησαν. Κατά συνέπεια η αγωγή του ενάγοντος εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του ενάγοντος και υπέρ των εναγομένων 1, 2 και 3 όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.