ΕΙΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Αναφορικά με τον Ιωάννη Γεωργίου Λύρα, Αρ. Ειδοποίησης: 221/06, 6 Ιουνίου 2007

(2)και 41 ως αίτηση παραμερισμού της πτωχευτικής ειδοποίησης (βλ. Λάρκος v. Κατσιαρή

(2000)1 Α.Α.Δ. 1694). Οι θέσεις που προβάλλει στην ένορκη δήλωση του ο χρεώστης μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: (α) οι ενάγοντες στην αγωγή με αρ. 1328/02 καταχώρησαν MEMO στην ακίνητη ιδιοκτησία του χρεώστη στην Αγία Νάπα και έχουν συνεπώς καταστεί ασφαλισμένοι πιστωτές και ενόψει τούτου δεν έχουν δικαίωμα να προχωρήσουν με πτωχευτική διαδικασία εναντίον του. (β) διαφωνεί με το ποσό της απόφασης καθότι ο πρωτοφειλέτης έχει καταβάλει σημαντικά ποσά προς τη Συνεργατική. (γ) η ειδοποίηση πτώχευσης έχει εκδικητικό χαρακτήρα και δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς της πτωχευτικής διαδικασίας καθότι παρόμοια ειδοποίηση πτώχευσης έχει επιδοθεί τόσο προς τον πρωτοφειλέτη όσο και προς τους εγγυητές. (δ) ενώ ο πιστωτής πρόσφατα προέβαινε σε διαβουλεύσεις με τον πρωτοφειλέτη για την εξεύρεση τρόπου αποπληρωμής του ποσού καταχώρησε απροειδοποίητα την παρούσα ειδοποίηση πτωχεύσεως, κατά τρόπο ώστε η πράξη αυτή να αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Πριν την παραλαβή της ειδοποίησης ουδεμία ενόχληση είχαν για την αποπληρωμή του ποσού. (ε) η κοινοποίηση της παρούσας ειδοποίησης είναι παράνομη και αυθαίρετη και αντίθετη με τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμους αφού οι εξ αποφάσεως οφειλέτες είναι μέλη της ΣΠΕ Μακράσυκας. Κατά το στάδιο της ακρόασης της αίτησης για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης οι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του χρεώστη εισηγήθηκε ότι η ειδοποίηση είναι άκυρη, παράτυπη και εσφαλμένη και αντίθετη με τις πρόνοιες του Κεφαλαίου 5 και των Κανονισμών για τους πιο κάτω λόγους:

(1)(α) στη φράση Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας και Πρωτοκολλητείο Λάρνακος στην αίτηση και στην ειδοποίηση έχει διαγραφεί η λέξη Λάρνακος και αντικατασταθεί με τη λέξη Αμμοχώστου. Στη διόρθωση δεν έχει τεθεί είτε η σφραγίδα του Πρωτοκολλητείου είτε το όνομα του δικηγόρου. (β) Στην πρώτη σελίδα της ειδοποίησης υπογράφει ο Πρωτοκολλητής Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και όχι Αμμοχώστου / δεν έχει σβηστεί το «Λάρνακος». Ως εκ των πιο πάνω δεν φαίνεται σε ποιο Δικαστήριο από τα δύο καταχωρήθηκε η ειδοποίηση.

(2)Ενώ η ειδοποίηση έχει καταχωρηθεί στο Πρωτοκολλητείο Αμμοχώστου οι πληρωμές αναφέρεται πως θα πρέπει να γίνουν σε δικηγορικό γραφείο στη Λάρνακα.

(3)Η αίτηση πτώχευσης έπρεπε ήδη να είχε καταχωρηθεί από τις 19.4.2007.

(4)Ο χρεώστης δεν είναι ανίκανος να πληρώσει τα χρέη του αφού σε ένορκη δήλωση που καταχώρησε ο πιστωτής στις 30.8.2005 στην ίδια αγωγή ήταν τέτοιος ο ισχυρισμός του, ο χρεώστης διατάχθηκε δε να πληρώνει με το μήνα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των πιστωτών υποστήριξε λακωνικά, ότι η ένορκη δήλωση του χρεώστη είναι εκπρόθεσμη. Υποστήριξε, περαιτέρω, ότι στην ένορκη δήλωση του δεν προβάλλονται οι λόγοι που προβλέπονται από τους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς, ούτε και τεκμηριώνονται τα περί καταχώρησης ΜΕΜΟ. Σύμφωνα με τον κανονισμό 40

(2)και 40

(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών η ειδοποίηση πτώχευσης πρέπει να περιέχει οπισθογράφηση με την οποία να πληροφορείται ο χρεώστης ότι αν έχει ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταπαίτηση, η οποία είναι ίση ή υπερβαίνει το ποσό της εξ αποφάσεως οφειλής ή το ποσό που διατάχθηκε να πληρωθεί και το οποίο δεν μπορούσε να προβληθεί στην αγωγή, τότε θα πρέπει μέσα σε τρεις μέρες από την επίδοση σε αυτόν της ειδοποίησης να καταχωρήσει στον Πρωτοκολλητή ένορκη δήλωση προς τον σκοπό αυτό. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 41 η ένορκη αυτή δήλωση λειτουργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης. Στην προκειμένη περίπτωση ο χρεώστης καταχώρησε ένορκη δήλωση στις 25.1.2007, δηλαδή 13 μέρες μετά την επίδοση σ΄ αυτόν της ειδοποίησης πτώχευσης. Γι΄ αυτό και μόνο το λόγο η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 25.1.2007 δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Η πρόνοια της Δ.40

(3)είναι επιτακτική. Πέραν τούτου, παρατηρώ ότι στην ένορκη δήλωση του χρεώστη δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε από τους λόγους του Κανονισμού 40

(2), δηλαδή ότι υπάρχει ανταξίωση, συμψηφισμός ή ανταπαίτηση, αλλά άλλοι ισχυρισμοί. Στην υπόθεση Νίκος Λάρκος v. Ελένη Παναγή Κατσιαρή (ανωτέρω) αποφασίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι το μόνο θέμα που μπορεί να εγερθεί ως ένσταση σύμφωνα με τον Κανονισμό 40

(2)είναι το κατά πόσο υπάρχει εξόφληση ή ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμός που υπερβαίνει το χρέος. Στην υπόθεση Re Costas Louca

(1986)2 J.S.C. 365, ο Επαρχιακός Δικαστής κ. Καλλής (ως ήταν τότε) τόνισε ότι δεν μπορούν να συμπεριλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που καταχωρείται για ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης, λόγοι πέραν εκείνων που ρητά προβλέπονται από το Νόμο, δηλαδή, ισχυρισμό για συμψηφισμό, ανταξίωση ή ανταγωγή που δεν μπορούσε να εγερθεί στην προγενέστερη διαδικασία. (Βλ. επίσης Ζήνων Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd, Πολιτική Έφεση 131/2005 ημερομηνίας 8.9.2006). Συνεπώς αυτός αποτελεί επιπρόσθετο λόγο για τον οποίο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη η ένορκη δήλωση που έχει καταχωρηθεί από τον χρεώστη στη διαδικασία αυτή. Το ορθό διάβημα θα ήταν η καταχώρηση αίτησης με βάση τον Κανονισμό 16 των Πτωχευτικών Κανονισμών. Παρά ταύτα άφησα το συνήγορο του χρεώστη να λάβει μέρος στη διαδικασία και να αγορεύσει ενώπιον μου προβάλλοντας τους ισχυρισμούς του ενώπιον του Δικαστηρίου, κάποιοι εκ των οποίων δέον να σημειωθεί δεν περιλαμβάνονταν στην ένορκη του δήλωση και παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών που έχουν προβληθεί ενώπιον μου. Έχω ήδη αναφέρει ότι δεν υπάρχει ισχυρισμός προς εξόφληση, ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό. Σε κανένα από τους πιο πάνω λόγους δεν υπήρξε καταφυγή. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του κου Ιωάννου σε σχέση με τη χειρόγραφη διαγραφή της λέξης Αμμοχώστου αναφέρω ότι το Πρωτοκολλητείο έχει αποδεχθεί την καταχώρηση της ειδοποίησης προφανώς αφού ικανοποιήθηκε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις της δέουσας καταχώρησης. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να κλονίζει την ορθότητα της καταχώρισης. Όσον αφορά τον προβληματισμό του κου Ιωάννου σε σχέση με το σε ποιο Πρωτοκολλητείο καταχωρήθηκε η αίτηση αναφέρω ότι προφανώς του έχει διαφύγει το διάταγμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 13.9.1974 (Αρ. Γνωστ. 1383) με βάση το οποίο η επαρχία Αμμοχώστου έχει ενοποιηθεί με την επαρχία Λάρνακας. Πέραν τούτου, και σε σχέση με τον ισχυρισμό του περί ασάφειας της διεύθυνσης της επιδόσεως αναφέρω ότι δεν προκύπτει, ούτε εξάλλου και υπήρχε τέτοιος ισχυρισμός εκ μέρους του χρεώστη, ότι ο τελευταίος έχει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο παραπλανηθεί σε σχέση με τον τόπο πληρωμής του χρέους του. Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί ύπαρξης ΜΕΜΟ στην περιουσία του χρεώστη θα ήθελα να αναφέρω ότι πουθενά στο Κεφάλαιο 5 ή τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς δεν υπάρχει πρόνοια ότι ένας εξασφαλισμένος πιστωτής δεν δικαιούται να ζητήσει την έκδοση ειδοποίηση πτώχευσης ούτε και έχω υπόψη μου οποιαδήποτε άλλη πρόνοια που να εμποδίζει τον πιστωτή σε τέτοια περίπτωση να καταχωρήσει ειδοποίηση πτώχευσης. Σημειώνω δε ότι οι μέθοδοι εκτέλεσης δικαστικής απόφασης προδιαγράφονται από το άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφάλαιο 6 το οποίο δεν περιλαμβάνει τη διαδικασία πτώχευσης. (Βλ. Τάκης Οικονομίδης v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 1255). Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί του συνηγόρου του χρεώστη παρέμειναν αόριστοι και ατεκμηρίωτοι νομικά ή πραγματικά, ή δεν προωθήθηκαν και δεν χρήζουν εξέτασης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι ο χρεώστης δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ότι η ειδοποίηση πτώχευσης θα πρέπει να παραμεριστεί. Η αίτηση παραμερισμού απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του πιστωτή και εναντίον του χρεώστη ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο χρόνος συμμόρφωσης στην ειδοποίηση αρχίζει από σήμερα. (Υπ.) ....................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. /Λ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο