Helmut Franz Wohrer ν. Αντώνη Μάριου Αντωνίου, Αρ. Αγωγής: 290/06, 8 Ιουνίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2007:A21 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (που συνεδριάζει στη Λάρνακα) ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 290/06 Μεταξύ: Helmut Franz Wohrer Ενάγοντα -και- Αντώνη Μάριου Αντωνίου Εναγομένου ____________________ Ημερομηνία: 8 Ιουνίου 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: Ο κ. Κουμής. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή του ο ενάγων αξιώνει αποζημιώσεις για απώλειες και ζημιές τις οποίες έχει υποστεί σε δυστύχημα που επεσυνέβη στις 3.12.2002 συνεπεία της αμέλειας του εναγόμενου, τόκο και έξοδα. Το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στις 7.7.2006, ο εναγόμενος παρέλειψε να εμφανιστεί στη διαδικασία με αποτέλεσμα ο ενάγων να προχωρήσει σε απόδειξη της υπόθεσης. Προσκομίσθηκε μαρτυρία από τον Ενάγοντα, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του, Τεκμήριο
- Περαιτέρω, κατατέθηκε ένορκη δήλωση του αστυνομικού αρ. 4072, Τεκμήριο 2, και του Αντώνη Κουτσόφτα, Τεκμήριο
- Ο ενάγοντας, Μ.Ε.1, κατέθεσε ότι στις 3.12.2002 το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΕΕΡ817, ήταν σταθμευμένο νόμιμα στην οδό Πρωταρά, στον Πρωταρά. Ο εναγόμενος, ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής SS098, λόγω αμελούς οδήγησης και υπερβολικής ταχύτητας ξέφυγε από την πορεία του και συγκρούσθηκε με το αυτοκίνητο του προκαλώντας ζημιές σ΄ αυτό. Κατέθεσε ως Τεκμήριο Α τιμολόγιο του γκαράζ επιδιορθώσεως αυτοκινήτων των Αντώνη και Πανίκου Κουτσόφτα, ύψους Λ.Κ.1.794, και ως Τεκμήριο Β την απόδειξη εξόφλησης του εν λόγω ποσού. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 ο αστυνομικός αρ. 4072, επισκέφθηκε στις 3.12.2002 τη σκηνή του δυστυχήματος. Σύμφωνα με τις εξετάσεις του στο αυτοκίνητο του ενάγοντα βούλωσε το μπροστινό φτερό. Την ευθύνη του δυστυχήματος είχε ο εναγόμενος. Στο σχεδιάγραμμα της σκηνής που ετοίμασε (Τεκμήριο Δ) φαίνεται ότι το αυτοκίνητο του εναγόμενου με αρ. εγγραφής SS098, το οποίο οδηγείτο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου σύμφωνα με την πορεία Α, προσέκρουσε στο αυτοκίνητο του ενάγοντα που ήταν σταθμευμένο στη δεξιά λωρίδα, στο σημείο Χ
- Ο εναγόμενος συμφώνησε με το σχεδιάγραμμα. Η ορατότητα του εναγόμενου ήταν περί τα 40 μέτρα. Σύμφωνα με τα όσα ο Αντώνης Κουτσόφτας αναφέρει στο Τεκμήριο 3, ο ενάγοντας του έφερε για επιδιόρθωση το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΕΕΡ817, το οποίο είχε ζημιές στο μπροστινό δεξί του μέρος, στην πόρτα του οδηγού και στην πίσω πόρτα δεξιά. Εξέδωσε το τιμολόγιο, Τεκμήριο Α, και την εξοφλητική απόδειξη, Τεκμήριο Β. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ενάγοντα, η οποία ήταν σαφής, συνάδει δε με την πραγματική μαρτυρία η οποία αποτελεί ασφαλή οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και είναι αποκαλυπτική των συνθηκών και της εξέλιξης των πραγμάτων μιας σύγκρουσης (βλ. Γ. Εισαγγελέας v. Πότση
(2000)2 Α.Α.Δ. 252). Όσον αφορά τις ειδικές ζημιές κρίνω ότι ο ενάγοντας έχει κατορθώσει να αποδείξει ότι έχει υποστεί ζημιά στο όχημα του ύψους Λ.Κ.1.794,00. Σε σχέση όμως με το ποσό της αξίωσης του ενάγοντα ύψους Λ.Κ.75, που αφορά την απώλεια χρήσης του οχήματος του για πέντε μέρες, κρίνω ότι ουδεμία μαρτυρία έχει δοθεί και κρίνω ότι το εν λόγω ποσό δεν έχει αποδειχθεί. Οι ειδικές αποζημιώσεις, όπως έχει νομολογηθεί, πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία, δεν είναι αρκετό να προβάλλονται στα δικόγραφα (βλ.: Ηρακλέους v. Ταχύπλοου σκάφους «Νίκη» κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 510 και Χριστοδούλου v. Αγαθοκλέους
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 396). Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του Μ.Ε.2, εξεταστή της υπόθεσης καθώς και τη μαρτυρία του Μ.Ε.3, η οποία ήταν τυπική. Κρίνω τη μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων αξιόπιστη. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία βρίσκω ότι ο εναγόμενος, ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής SS098 με υπερβολική ταχύτητα, παρεξέκλινε της πορείας του και συγκρούσθηκε με το αυτοκίνητο του ενάγοντα με αρ. εγγραφής ΕΕΡ817, το οποίο βρισκόταν νόμιμα σταθμευμένο στην αντίθετη λωρίδα του δρόμου, στην οδό Πρωταρά, προκαλώντας του ζημιές στο μπροστινό φτερό ύψους Λ.Κ.1.794. Τι συνιστά αμέλεια έχει επανειλημμένα κριθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αυτό που προκύπτει από την ισχύουσα νομολογία είναι πως το καθήκον του οδηγού καθορίζεται ως «καθήκον επίδειξης συνήθους επιμέλειας προς άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο τα οποία θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι υπήρχε πιθανότητα να επηρεασθούν.» (Βλ. Costas Ioannou Triftarides v. The Police
(1968)2 CLR 140, και επίσης Σωκράτους v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Αναστάσης Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68). Με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία βρίσκω ότι ο εναγόμενος, ο οποίος οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα, παρεξέκλινε της πορείας του και παρέλειψε να ασκήσει την κατάλληλη παρατηρητικότητα για την ύπαρξη του οχήματος του ενάγοντα, συγκρουόμενος με αυτό, ενώ είχε ορατότητα μέχρι 40 μέτρα. Η οδήγηση του συνιστά τη γενεσιουργό αιτία του δυστυχήματος. Έπεται λοιπόν πως υπήρξε αμελής. Ως εκ τούτου, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των Λ.Κ.1.794, πλέον νόμιμο τόκο από 3.5.2006, πλέον έξοδα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. /Λ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο