← Κύπρος

Τρισδιάστατο Σπίτι Λτδ ν. A Panayides Contracting Ltd, Αρ. Αγωγής: 6006/03, 16/01/08

Τρισδιάστατο Σπίτι Λτδ ν. A Panayides Contracting Ltd, Αρ. Αγωγής: 6006/03, 16/01/08 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6006/03 Μεταξύ: Τρισδιάστατο Σπίτι Λτδ Εναγόντων -και- A. Panayides Contracting Ltd Εναγομένων --------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 22.6.07 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16/01/08 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Γιάγκου Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Κάρνου ------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή αξιώνουν εναντίον των εναγομένων αποζημιώσεις που πηγάζουν από μεταξύ τους έγγραφο υπεργολαβίας που αφορούσε την ανέγερση και συντήρηση του νέου ΓΣΠ-ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ. Επικαλούνται μεταξύ άλλων δόλο και ψευδείς παραστάσεις των εναγομένων. Γίνεται επίσης εκτεταμένη αναφορά στους όρους και στις λεπτομέρειες του συμβολαίου υπεργολαβίας και σε λεπτομέρειες των εκτελεσθεισών εργασιών, καθώς και των επιπλέον εργασιών που εκτέλεσαν οι ενάγοντες. Επιζητούν ουσιαστικά το ποσό των ΛΚ50.911, σε μεταγενέστερο στάδιο η απαίτηση περιορίστηκε μέχρι ΛΚ50.000, ως υπόλοιπο οφειλόμενο και επιστροφή κατακρατήσεων. Οι εναγόμενοι στην υπεράσπισή τους αρνούνται τον καταλογισθέντα δόλο και καθόσον αφορά τις επιπρόσθετες εργασίες είναι η θέση τους ότι πλήρωσαν τους ενάγοντες και το μόνο οφειλόμενο ποσό είναι ΛΚ1.715 που αποτελεί μέρος της κατακράτησης. Αναφορικά με τα ποσά των αποκοπών είναι η θέση τους ότι οι ενάγοντες, παρά την προς τούτο συμβατική τους υποχρέωση, δεν διεκπεραίωσαν τις εργασίες που αφορούσαν τις αποκοπές. Ως εκ τούτου το ποσό αυτό απεκόπη από το οφειλόμενο ποσό χωρίς ποτέ οι ενάγοντες να παραπονεθούν ή και να αμφισβητήσουν τα ποσά. Την 3.4.07 οι ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση "όπως η απαίτηση στην παρούσα αγωγή και/ή όλα τα τεχνικά ζητήματα και/ή όλα τα ζητήματα και/ή όλα τα θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα ειδικών παραπεμφθούν σε διαιτησία". Οι εναγόμενοι-καθ΄ ων η αίτηση έφεραν ένσταση. Στη συνέχεια την 22.6.07 οι αιτητές καταχώρισαν την κρινόμενη αίτηση με την οποία επιζητούν άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αίτημα στο οποίο η πλευρά των καθ΄ ων η αίτηση έφερε ένσταση. Συνοπτικά οι λόγοι που προβάλλονται επί του πραγματικού υποβάθρου της αίτησης είναι ότι επιδιώκεται η συμπλήρωση της προηγούμενης ένορκης δήλωσης και να απαντηθούν ισχυρισμοί των καθ΄ ων η αίτηση που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Ο σκοπός είναι να δώσουν τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να αποφασίσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις παραπομπής της διαφοράς σε διαιτησία. Αντίθετα η θέση των καθ΄ ων η αίτηση είναι ότι οι επικαλούμενοι λόγοι δεν δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος. Εξειδικεύεται στην αγόρευση της κας Κάρνου ότι όλα όσα επιζητούνται να τεθούν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι η προβολή επιχειρημάτων, ενώ αντιθέτως ο κ. Χ"Στερκώτης εισηγείται ότι το θέμα είναι κεφαλαιώδες γιατί η συμπληρωματική ένορκη δήλωση συνιστά δικαίωμα για ακρόαση ως εχέγγυο της δίκαιης δίκης. Το αίτημα για τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, εξ όσων είναι αντιληπτό από την αίτηση, ουσιαστικά αφορά την προσθήκη των επιπλέον εργασιών γιατί οι εναγόμενοι δεν τις αποδέχονται στην υπεράσπισή τους. Θα πρέπει πάντως να αναφέρω πως είναι δύσκολο να εντοπιστεί τι ακριβώς επιζητείται να συμπληρωθεί με την ένορκη δήλωση, ή ακόμα να τεθεί ως απάντηση στην ένορκη δήλωση των καθ΄ ων η αίτηση. Γίνεται εκτεταμένη αναφορά στα δικόγραφα και στους όρους του συμβολαίου υπεργολαβίας που ορίζει ποια θέματα παραπέμπονται σε διαιτησία και ότι υπάρχει διαφορά ως προς το ύψος της εκτελεσθείσας εργασίας και των μετατροπών. Είναι ακριβώς γι΄ αυτό το λόγο που η κα Κάρνου ανέφερε ότι πρόκειται περί επιχειρημάτων επί εγγράφου το οποίο ούτως ή άλλως είναι συνημμένο στην κύρια αίτηση για παραπομπή σε διαιτησία. Η Δ.48 θ.4

(2), που αποτελεί το νομικό βάθρο της αιτούμενης θεραπείας, προνοεί ότι η ακρόαση αίτησης γίνεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39. Με το θεσμό αυτό, σε αμφισβητούμενα γεγονότα αποκλείεται πλέον, σε αντίθεση με το τι ίσχυε με τον παλαιό θεσμό, η προσαγωγή πρόσθετης προφορικής μαρτυρίας, εκτός βέβαια από τη δυνατότητα αντεξέτασης, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, των ενόρκως δηλούντων. Το αίτημα, για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει να αντικρυστεί μέσα στους λόγους που προβάλλουν ως αναγκαίοι, στον καλό λόγο σύμφωνα με το θ.4 της Διαταγής 48, σε συνάρτηση με το αίτημα που προβάλλεται στην κυρίως αίτηση, που στην παρούσα υπόθεση αφορά την παραπομπή της απαίτησης και των τεχνικών ζητημάτων σε διαιτησία. Από την αίτηση αλλά και την αγόρευση του κ. Χ"Στερκώτη ως καλός λόγος προβάλλεται το κεφαλαιώδες θέμα του δικαιώματος για ακρόαση ως εχέγγυο της δίκαιης δίκης. Αντίθετα η κα Κάρνου βασιζόμενη στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ (Αρ. 4)
(1997)1 ΑΑΔ 979, εισηγείται ότι μόνο επί γεγονότων μπορεί να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωση και όχι επιχειρήματα. Το ζήτημα που τίθεται προς εξέταση είναι κατά πόσο, στη βάση των πιο πάνω γεγονότων, αποκαλύπτεται καλός λόγος τέτοιος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Δεν νομίζω πως μπορεί να γίνει απαρίθμηση λόγων που θα μπορούσαν εκ προοιμίου να συνιστούν καλό λόγο για τέτοιο αίτημα. Εναπόκειται στον αιτητή κάθε φορά να εξηγήσει και να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει καλός λόγος, είτε αυτός αφορά τα γεγονότα, είτε αναφέρεται σε άλλους παράγοντες ανεξάρτητους, ως για παράδειγμα ότι περιήλθαν εκ των υστέρων σε γνώση του στοιχεία ή γεγονότα. Ως προς τα γεγονότα, καθοδηγητική είναι η πιο πάνω υπόθεση που παρέπεμψε η κα Κάρνου. Αφορά βέβαια τη Δ.59 κ.1 και 6 των Αγγλικών Θεσμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όμως ως εξηγείται για να δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να αναφέρεται ή και να σχετίζεται σε νέα γεγονότα που προκύπτουν από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης των καθ΄ ων η αίτηση. Σχετική ακόμα καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τις αρχές που αφορούν αίτηση για συνοπτική απόφαση. Έτσι για παράδειγμα θέματα που άπτονται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου μπορούν να θεραπευτούν με άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ως ήταν η περίπτωση στην υπόθεση Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 782 αλλά και η ειδική προς τούτο πρόνοια του Annual Practice 1958, σελ. 247 κάτω από τον τίτλο Affidavit in Reply (βλ. Fils Dreyfus Et Cie Societe Anonyme v. Clarke
(1958)1 All ER 459). Συμπερασματικά επί της αίτησης για συνοπτική απόφαση, συνιστά καλό λόγο η συμπλήρωση ατελειών επί θεμάτων που αφορούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, αλλά δεν επεκτείνεται ώστε σε κάθε περίπτωση να δίνει το δικαίωμα να καταχωρούνται συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις με τη μορφή απαντητικών. Η άποψη αυτή βρίσκει έρεισμα, κατά τη γνώμη μου, στην υπόθεση Louis Vuiton
(1992)1 AAD 1453 αφού ως είχε τότε νομολογηθεί, η απόρριψη αίτησης για προσαγωγή πρόσθετης απαντητικής μαρτυρίας είχε ως έρεισμα την τότε ισχύουσα Δ.48. Οι πιο πάνω αναφορές έγιναν ως μέρος ενός ευρύτερου προβληματισμού προς ανεύρεση και ανίχνευση της έννοιας του καλού λόγου. Έχω την άποψη ότι η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ως λέχθηκε, μπορεί να επιτραπεί για καλό λόγο ο οποίος εντοπίζεται και κρίνεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, άρρηκτα συνυφασμένων με τη φύση των επιζητούμενων αξιώσεων στη βασική αίτηση. Από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, εξάγονται δύο λόγοι. Ο ένας αφορά τη συμπλήρωση της αρχικής ένορκης δήλωσης, συμπλεκόμενες οι συμπληρώσεις με αναφορά και πάλι στους όρους του συμβολαίου και σε τεχνικά θέματα χαρακτηριζόμενα ως υψίστης και κεφαλαιώδους σημασίας. Δεν νομίζω πως τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να συνιστά καλό λόγο, κυρίως επί γεγονότων και στοιχείων που ούτως ή άλλως ήταν στη γνώση και στην κατοχή της ομνύουσας όταν πρόβαινε στην ένορκη δήλωση. Με άλλα λόγια παραλείψεις, χωρίς ουσιαστική δικαιολογία, δεν συνιστούν καλό λόγο. Ο άλλος είναι για να απαντηθούν ισχυρισμοί της άλλης πλευράς. Έχω μελετήσει τόσο την ένορκη δήλωση που επιζητείται η άδεια, όσο και την ένσταση. Έχω επίσης μελετήσει και τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις που αφορούν την κυρίως αίτηση για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Η διαπίστωση του Δικαστηρίου είναι ότι κανένα νέο γεγονός δεν υπάρχει στην ένορκη δήλωση των καθ΄ ων η αίτηση που να χρήζει απάντησης. Αντίθετα γίνεται από τους καθ΄ ων η αίτηση αναφορά στο συμβόλαιο, όπως και οι αιτητές, προβάλλοντας τις δικές τους απόψεις. Το συμβόλαιο έχει ήδη επισυναφθεί στην αίτηση για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Θα συμφωνήσω με την κα Κάρνου ότι στο τέλος της ημέρας εκείνο που επιζητείται με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είναι η προβολή επιχειρημάτων στη βάση των όρων του συμβολαίου εργολαβίας και όχι κάποιο νέο γεγονός που προέκυψε από την ένορκη δήλωση των καθ΄ ων η αίτηση. Στη βάση των πιο πάνω καταλήγω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί προς όφελος των αιτητών, αφού δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος που να δικαιολογεί το αίτημα. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των αιτητών και υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.