Σε ό,τι αφορά τον Λυκούργο Κυπριανού, Ειδοποίηση Πτώχευσης: 2272/07, 18 Ιανουαρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ειδοποίηση Πτώχευσης: 2272/07 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Σε ό,τι αφορά τον Λυκούργο Κυπριανού, από το Τσέρι, ΟΦΕΙΛΕΤΗΣ ΕΧ PARTE: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, από τη Λευκωσία, ΠΙΣΤΩΤΕΣ ΄Ενορκη Δήλωση υπό Οφειλέτη ημερ. 15-11-07 προς Ακύρωση Ειδοποίησης Πτώχευσης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 18 Ιανουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή - Οφειλέτη: κ. Κ. Ορφανίδης για Lica Law Partners Orphanides Για Καθ' ων - Πιστωτές: κα Π. Κακογιάννη για Αδάμος Χατζηχριστοδούλου & Σία Α Π Ο Φ Α Σ Η Κατόπιν μονομερούς αίτησης των Πιστωτών στις 5-11-07 εκδόθηκε Ειδοποίηση Πτώχευσης προς τον Οφειλέτη με την οποίαν ειδοποιείτο ότι θα έπρεπε να καταβάλει εντός 7 ημερών το ποσόν των Λ.Κ.14.354.60 πλέον τόκους και έξοδα βάσει δικαστικής αποφάσεως στην αγ. υπ. αρ. 4363/05 του Ε.Δ. Λάρνακας. Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης ο Οφειλέτης καταχώρισε εντός τριών ημερών την υπό εκδίκασιν ΄Ενορκη Δήλωση του ημερ. 15-11-07 προς ακύρωσιν της. Στην Ένορκη του Δήλωση αναφέρει ότι στην αγ. υπ' αρ. 5581/05 (Ε.Δ. Λευκωσίας) στις 20.6.07 κατέστη απόλυτο διάταγμα με το οποίο παγοποιήθηκε όλη του η περιουσία, μεταξύ αυτών και οι λογαριασμοί που διατηρεί στους πιστωτές της παρούσας Ειδοποίησης. Το διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α αλλά αντί διατάγματος ημερ. 20-6-07, επισυνάπτεται διάταγμα όπως απολυτοποιήθηκε στις 20-2-06 ως Τεκμήριο Β. Βεβαίως αυτό πιθανόν να οφείλεται σε δακτυλογραφικό λάθος. Ουσιαστικά ο Οφειλέτης ισχυρίζεται ότι η αδυναμία του να εξοφλήσει το χρέος του δεν οφείλεται σε καμιά περίπτωση σε υπαιτιότητα του, αλλά προέρχεται από δικαστικές διαδικασίες οι οποίες εκκρεμούν εναντίον του. Προβάλλει δε ότι η παρούσα Ειδοποίηση ασκείται καταχρηστικά και μοναδικό σκοπό έχει να τον εξαναγκάσει και εκβιάσει να καταβάλει το χρέος του, αφού οι Πιστωτές γνωρίζουν για τα διατάγματα. Οι Πιστωτές, παρότι αρχικά τους είχαν δοθεί οδηγίες για καταχώριση ένστασης στην ΄Ενορκη Δήλωση, εν τούτοις επέλεξαν αργότερα να μην καταχωρίσουν οποιαδήποτε ένορκη δήλωση. Αυτό έδωσε λαβή στον Οφειλέτη να ισχυριστεί κατά την αγόρευση του πως η μη αντίκρουση των θέσεων του οδηγεί άνευ άλλου στην ορθότητα των θέσεων του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στο δικό μας νομικό σύστημα η διενέργεια πράξης πτωχεύσεως από χρεώστη αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση διατάγματος παραλαβής για την προστασία της περιουσίας του σύμφωνα με το ΄Αρθρο 4 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.
- Οι πράξεις πτωχεύσεως καταγράφονται εξαντλητικά στα υποεδάφια 3
(1)(α) έως 3
(1)(θ) του νόμου. Μια απ' αυτές είναι και η μη συμμόρφωση με επιδοθείσα ειδοποίηση πτώχευσης (υποδ. 3
(1)(ζ). Σύμφωνα με αυτή την πρόνοια, διαπράττεται πράξη πτώχευσης στην περίπτωση κατά την οποία πιστωτής ο οποίος εξασφάλισε τελεσίδικη απόφαση (της οποίας η εκτέλεση δεν έχει ανασταλεί), επιδώσει στον οφειλέτη ειδοποίηση πτώχευσης και ο τελευταίος εντός επτά ημερών δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της, ούτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταξίωση η οποία εξισούται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ' αποφάσεως χρέους την οποίαν δεν ήταν δυνατό να προβάλει στη διαδικασία κατά την οποίαν είχεν εξασφαλιστεί η τελεσίδικη δικαστική απόφαση. Είναι στα πλαίσια αυτά που η ειδοποίηση πτώχευσης, με βάση το ΄Αρθρο 3
(3), τον καν. 40 και το ΄Εντυπο αρ. 4, πληροφορεί τον οφειλέτη ότι εντός επτά ημερών οφείλει είτε να εξοφλήσει το χρέος είτε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει μια από τις άλλες προϋποθέσεις, διά της καταχωρίσεως σύμφωνα με τον καν. 41 εντός τριών ημερών ένορκης δήλωσης η οποία επενεργεί ως αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Σε περίπτωση που οι θέσεις επί των οποίων επιθυμεί να στηρίξει το αίτημα του για ακύρωση είναι διαφορετικές από τις προβλεπόμενες στο νόμο, π.χ. αν προβάλλεται αντικανονικότητα, κακή επίδοση, προηγηθείσα εξόφληση ή quaere νόμιμης προσφοράς για το χρέος κλπ, τότε ο οφειλέτης δύναται μεν να αποταθεί για ακύρωση, αλλά θα πρέπει να το πράξει με αίτηση και όχι με τη συνοπτική διαδικασία της ένορκης δήλωσης. Αυτά προκύπτουν από το σύγγραμμα Williams on Bankruptcy, 18η έκδοση, όπου στις σελ. 43-44 παρατίθεται το εξής απόσπασμα: «Setting aside bankruptcy notice a) On grounds of set-off, counterclaim or cross-demand .......................... .......................... b) On grounds other than set-off, e.t.c. The debtor may apply my motion (i.e. not by the summary affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc.; the time limit of seven days now fixed by B.R. 13886a does not apply to such applications." (βλ. επίσης στην υπόθεση Re Costas Louca
(1986)2 JSC 365). Στην πρόσφατη υποθ. Μιχαλάκης Αλωνεύτης ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ, Πολ. Εφ. 315/05 ημερ. 29-3-07, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη κατάληξη πως «αίτηση υπό τη μορφή ένορκης δήλωσης, που υπέβαλε ο χρεώστης δεν θα μπορούσε να επιτύχει, εν πάση περιπτώσει, για το λόγο ότι δεν εγείρει σ' αυτή οποιοδήποτε από τα θέματα που καθορίζει ρητά και κατά τρόπο περιοριστικό ο κ.40
(2)». Βεβαίως τα θέματα που δικαιούται ο οφειλέτης να εγείρει με ένορκη δήλωση παρατίθενται στο άρθρο 3
(1)(ζ) και όχι στον κ.40
(2), αλλά αυτό δεν διαφοροποιεί την ισχύ των όσων έχουν υιοθετηθεί με την πιο πάνω απόφαση. Στην παρούσα περίπτωση είναι προφανές από την ένορκη δήλωση του οφειλέτη πως δεν επικαλείται καμιά από τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις για ακύρωση της ειδοποίησης. Δηλαδή δεν έχει πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του και δεν προβάλλει οποιαδήποτε ανταπαίτηση, ανταξίωση ή άλλη απαίτηση προς συμψηφισμό. Αυτές όμως είναι και οι μόνες προϋποθέσεις βάσει του ΄Αρθρου 3
(1)(ζ) τις οποίες δικαιούται να καταδείξει ένας οφειλέτης για να επιτύχει ακύρωση της ειδοποίησης, εάν επιλέξει την καταχώριση ένορκης δήλωσης. Τα ανωτέρω σφραγίζουν και την τύχη της ΄Ενορκης Δήλωσης προς ακύρωση, η οποία και θα πρέπει να απορριφθεί εκ μόνου του λόγου τούτου. Εν πάση όμως περιπτώσει θα πρέπει έστω και εν συντομία να παρατηρήσω ως προς την ουσία των ισχυρισμών του Οφειλέτη πως από κανένα σημείο της ΄Ενορκης του Δήλωσης δεν προκύπτει το ακριβές συνολικό ποσό που είχε παγοποιηθεί δεδομένου ότι αυτό που σκοπείτο με τα διατάγματα ήταν η παγοποίηση τουλάχιστον US$500.000.000 και ο Εναγόμενος 1, δηλαδή ο Οφειλέτης, διατηρούσε το δικαίωμα να αποσύρει και γενικά διαχειριστεί οποιοδήποτε ποσό πέραν αυτού του ορίου. Συνεπώς μόνον εάν στους λογαριασμούς του υπήρχε μικρότερο ποσό θα εσήμαινε πως έχουν παγοποιηθεί τα πάντα, ενώ σε αντίθετη περίπτωση είναι προφανές πως έχει στη διάθεση του μη παγοποιηθέντα ποσά. Τέτοιες λεπτομέρειες μόνον ο ίδιος θα μπορούσε να παραθέσει, πράγμα όμως που δεν έπραξε με την ένορκη του δήλωση. Με βάση όλα τα ανωτέρω η ΄Ενορκη Δήλωση προς ακύρωση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Πιστωτών όπως αυτά θα υπολογιστούν, συν Φ.Π.Α. Η πράξη πτωχεύσεως θεωρείται ότι έχει διαπραχθεί σήμερα. (Υπ.) ............ Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο