← Κύπρος

Επί τοις αφορώσι τον Κυριάκο Γεωργίου, Αρ. Διαχείρισης: 375/99, 18 Ιανουαρίου, 2008

Επί τοις αφορώσι τον Κυριάκο Γεωργίου, Αρ. Διαχείρισης: 375/99, 18 Ιανουαρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A6 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Δικαιοδοσία Επικυρώσεως Διαθηκών Ενώπιον: Χ. Σολομωνίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Διαχείρισης: 375/99 Επί τοις αφορώσι τον Κυριάκο Γεωργίου άλλως Σίας, τέως εξ Αγλαντζιάς Αποβιώσαντα - - - - - - Αίτηση ημερ. 6.2.07 από τους Νίκο Γεωργίου και Κύπρο Γεωργίου Αιτητές Ημερομηνία: 18 Ιανουαρίου, 2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κ. Χρ. Ματθαίου. Για τον Διαχειριστή και κληρονόμο Χαράλαμπο Γεωργίου/Καθ΄ου η αίτηση αρ. 6: κ. Δ. Παπαχρυσοστόμου. Για τις κληρονόμους Αθηνά και Άννα Γεωργίου/Καθ΄ων η αίτηση αρ. 2: κ. Δ. Καλλής. Για τον κληρονόμο Γεώργιο Γεωργίου/Καθ΄ου η αίτηση αρ. 1: κα. Α. Μίτσιγκα για κ. Μ. Κλεόπα. Για την κληρονόμο Ανδρούλα Γεωργίου/Καθ΄ης η αίτηση αρ. 5: κ. Δ. Καλλής για κα. Δ. Ιεροδιακόνου Σεργίδου. Για τον κληρονόμο Αναστάσιο Γεωργίου/Καθ΄ου η αίτηση αρ. 3: κα. Ελ. Παπαδημητρίου για κ. Στ. Κιττή. - - - - - - ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κυριάκος Γεωργίου άλλως Σίας, τέως εξ Αγλαντζιάς, ο οποίος απεβίωσε στις 14.5.99, άφησε κατά τις ενδείξεις μεγάλη περιουσία αλλά συνάμα και σφοδρή αντιδικία μεταξύ των κληρονόμων του, οι οποίοι είναι όλοι τέκνα του, ως προς τη διανομή και τη διαχείριση της περιουσίας του. Ενώπιον του Δικαστηρίου εκκρεμούν διάφορες αγωγές και εναρκτήριες κλήσεις με διάδικους τους κληρονόμους του αποβιώσαντος. Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές αιτούνται την έκδοση των ακολούθων διαταγμάτων: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παύει τον Χαράλαμπο Γεωργίου από Διαχειριστή της περιουσίας του πιο πάνω αποβιώσαντα. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διορίζει ως νέο διαχειριστή της περιουσίας του πιο πάνω αποβιώσαντα τον Γεώργιο Νικολάου, ελεγκτή από την Λευκωσία ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ήθελε κρίνει ορθό το Δικαστήριο. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρέχει άδεια και/ή εξουσιοδότηση στον Γεώργιο Νικολάου ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο να εξετάσει τους λογαριασμούς της διαχείρισης που ανοίχθηκαν σε οποιαδήποτε εμπορική τράπεζα και/ή συνεργατικό ίδρυμα, καθώς και τους ενδιάμεσους λογαριασμούς που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο στα πλαίσια της πιο πάνω υπόθεσης. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Χαράλαμπο Γεωργίου όπως παραδώσει στο Γεώργιο Νικολάου και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο όλα τα σχετικά για την πιο πάνω υπόθεση στοιχεία και/ή έγγραφα που έχει στην κατοχή του, καθώς και να παρέχει πλήρη ενημέρωση για όλες τις ενέργειες στις οποίες προέβη μέχρι σήμερα. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως τα έξοδα της παρούσας αίτησης καθώς και η αμοιβή του Γεωργίου Νικολάου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου το οποίο το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο να διορίσει ως διαχειριστή, πληρωθούν από την περιουσία του αποβιώσαντα. Η αίτηση βασίζεται στα Άρθρα 2, 17, 24, 33, 45, 52, 53, 54, 55, 57 και 58 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189, στους περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμούς, 1955 και ειδικότερα στους Κανονισμούς 9, 30 και 31, στη Δ.48, θθ. 1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του εκ των Αιτητών και κληρονόμων Νίκου Γεωργίου, ημερ. 6.2.07. Σε αυτή ο ομνύων αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση και «από τον έτερο Αιτητή και κληρονόμο Κύπρο Γεωργίου, ο οποίος συμφωνεί με το περιεχόμενο της .». Στην παράγραφο 4 της πιο πάνω ένορκης δήλωσης ο ομνύων ισχυρίζεται ότι ο Διαχειριστής προέβη σε διάφορες πράξεις αναφορικά με την διαχείριση που αντιβαίνουν προς την ιδιότητα και τα καθήκοντα του ως διαχειριστή, γεγονός που, σύμφωνα με τον ομνύοντα, αποδεικνύεται με απλή μελέτη των ενδιάμεσων λογαριασμών που είναι κατατεθειμένοι στο Δικαστήριο. Στη συνέχεια εξειδικεύει αυτές τις πράξεις και διατυπώνει παράπονα σχετικά με αυτές εναντίον του Διαχειριστή ως ακολούθως: 1. Προέβη σε διάφορες πληρωμές χωρίς τη συγκατάθεση των άλλων κληρονόμων προς όφελος των κληρονόμων Ανδρούλας Γεωργίου και της αποβιώσασας Μαρούλας Γεωργίου. 2. Αρνήθηκε αδικαιολόγητα την πληρωμή μισθού στον κληρονόμο Κύπρο Γεωργίου για τη διαχείριση της φάρμας αγελάδων στο Δάλι για την περίοδο Μαρτίου 2005 μέχρι σήμερα. 3. Προέβη στην πώληση του αναλογούντος στην αποβιώσασα Μαρούλα Γεωργίου, σύζυγο του αποβιώσαντα, ΚΟΤΑ αναφορικά με τη φάρμα αγελάδων στο Δάλι χωρίς τη συγκατάθεση των υπολοίπων κληρονόμων. 4. Αρνήθη αδικαιολόγητα τη μεταβίβαση ολόκληρου του ΚΟΤΑ στον κληρονόμο Κύπρο Γεωργίου ως ήταν η επιθυμία του αποβιώσαντα ή να αποδώσει στους κληρονόμους Κύπρο Γεωργίου, Αναστάσιο Γεωργίου και τον ίδιον (τον ομνύοντα) το αναλογούν σε αυτούς ΚΟΤΑ όπως έπραξε και με τους υπόλοιπους κληρονόμους. Προέβη σε ενέργειες που είχαν άμεσο προσωπικό όφελος προς τον ίδιο με την απόκτηση και εγγραφή επ΄ονόματι του, με παραπλανητικές ενέργειες, ακίνητης περιουσίας πολύ μεγαλύτερης από ό,τι του αναλογεί ως κληρονόμος και ιδιαίτερα σε σχέση με τα τεμάχια 433 και 429 στην Αγλαντζιά που ανήκαν στον αποβιώσαντα, παραπλανώντας τον κληρονόμο Κύπρο Γεωργίου και δίδοντας σε αυτόν ψεύτικες υποσχέσεις αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της φάρμας αγελάδων στο Δάλι και τα σχετικά δικαιώματα πώλησης ποσόστωσης γάλακτος (ΚΟΤΑ), παρόλο ότι γνώριζε πως η επιθυμία του αποβιώσαντα ήταν ο κληρονόμος Κύπρος Γεωργίου να καταστεί απόλυτος δικαιούχος του εν λόγω ΚΟΤΑ και της φάρμας αγελάδων στο Δάλι. Ακολούθως ο ομνύων αναφέρει ότι συνεπεία των πιο πάνω ενεργειών του Διαχειριστή κλονίστηκε ισχυρά η εμπιστοσύνη του ιδίου του ομνύοντα, του κληρονόμου Κύπρου Γεωργίου καθώς και άλλων κληρονόμων απέναντι στο πρόσωπο του Διαχειριστή και ως εκ τούτου οι πρώτοι δεν επιθυμούν τη συνέχιση της διαχείρισης από τον τελευταίο. Τέλος, ο ομνύων προτείνει ως νέο διαχειριστή τον Γεώργιο Νικολάου, ελεγκτή από τη Λευκωσία, ο οποίος, σύμφωνα με τον ομνύοντα, αποδέχεται τον εν λόγω διορισμό. Στην αίτηση καταχωρίστηκαν ενστάσεις εκ μέρους του Διαχειριστή και των κληρονόμων Ανδρούλας Γεωργίου, Γεωργίου Γεωργίου, Αθηνάς Γεωργίου και Άννας Γεωργίου, ενώ ο κληρονόμος Αναστάσιος Γεωργίου συγκατατέθηκε στην αίτηση. Οι ενστάσεις βασίζονται ουσιαστικά στην ίδια νομική βάση με εκείνη της αίτησης. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης του Διαχειριστή είναι οι ακόλουθοι: «(α) Ουδεμία εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα σχετικά με την διαχείριση διεπράχθη από τον διαχειριστή. (β) Τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση γεγονότα είναι ανακριβή διότι: 1. Όλες οι πληρωμές που έγιναν προς όφελος της Ανδρούλας Γεωργίου έγιναν με την συγκατάθεση όλων των κληρονόμων και αφορούσαν έξοδα στην ανέγερση του σπιτιού της, που έλαβε χώρα σε οικόπεδο που της παραχώρησαν τα πέντε αδέλφια κληρονόμοι, μεταξύ των οποίων και οι δύο αιτητές. 2. Όλες οι πληρωμές που έγιναν προς την Μαρούλα Γεωργίου μητέρα όλων των κληρονόμων, έγιναν με την συγκατάθεση όλων των κληρονόμων και αφορούσαν τη συντήρησή της και μπορούν να θεωρηθούν ως έναντι του κληρονομικού της μεριδίου. 3. Η πώληση της ποσόστωσης γάλακτος που αναλογούσε στην κληρονόμο Μαρούλα Γεωργίου έγινε νόμιμα. 4. Νόμιμα αρνήθηκε ο διαχειριστής να μεταβιβάσει την ποσόστωση γάλακτος στον Κύπρο Γεωργίου. Η επιθυμία του αποβιώσαντος που επικαλούνται εκδηλούται νόμιμα με Διαθήκη. 5. Όσον αφορά την ποσόστωση γάλακτος που αναλογεί στους αιτητές υπεβλήθη έγκαιρα η εναρκτήρια κλήση 753/06 Ε.Δ. Λευκωσίας για οδηγίες. 6. Ο Κύπρος Γεωργίου οφείλει στην περιουσία του αποβιώσαντος εξ΄ου και η έγερση αγωγής εναντίον του υπ΄αρ. 2543/2006 Ε.Δ. Λευκωσίας. 7. Νόμιμα αρνήθηκε την πληρωμή μισθού στον Κύπρο Γεωργίου όστις με τη συνεργασία του Νίκου Γεωργίου κατασπατάλησαν το ζωϊκό πληθυσμό των βοοειδών, ιδιοκτησία του αποβιώσαντος. 8. Η διανομή της ακίνητης περιουσίας έγινε αναφορικά με τα τεμάχια 433 και 429, έγινε δε με τη σύμφωνη γνώμη των κληρονόμων.» Η πιο πάνω ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Διαχειριστή. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο της: «1. Είμαι ο διαχειριστής της περιουσίας του πιο πάνω αποβιώσαντα. Έχω διαβάσει την ένορκη δήλωση του Νίκου Γεωργίου ημερ. 6.2.07 και λέγω τα πιο κάτω: (α) Ουδέποτε προέβηκα σε εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα σχετικά με την διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα μας. (β) Οι πληρωμές που έκαμα προς όφελος της Ανδρούλας Γεωργίου αδελφής μας ήταν για την ανέγερση του σπιτιού της και ήταν με την σύμφωνη γνώμη και συγκατάθεση όλων των κληρονόμων. Το σπίτι της αδελφής μας κτίστηκε μέσα σε οικόπεδο που τα πέντε αδέλφια της παραχωρήσαμε δωρεά στην Αγλαντζιά και το οποίο εξακολουθεί να είναι γραμμένο ανά 1/5 μερίδιο στο όνομα των πέντε αρρένων της οικογένειας. Τόσο εγώ, όσο τα αδέλφια μου Νίκος, Κύπρος και Αναστάσης δουλέψαμε προσωπικά στο κτίσιμο του σπιτιού της αδελφής μας και τούτο δωρεά. Όπως δωρεά της δώσαμε και το οικόπεδο για να την παντρέψουμε. Λέγει ψέματα ο αδελφός μου Νίκος Γεωργίου ότι είναι χωρίς την συγκατάθεση των κληρονόμων που κτίσαμε το σπίτι της αδελφής μας. (γ) Ξόδεψα χρήματα για την συντήρηση της ανήμπορης μάνας μας Μαρούλας. Τούτο έγινε με την συγκατάθεση όλων των κληρονόμων. Εξ΄άλλου οτιδήποτε ξόδεψα για τη μάνα μας καλύπτεται από το κληρονομικό της μερίδιο. (δ) Η πώληση της ποσόστωσης γάλακτος που αναλογούσε στην μητέρα μας έγινε καθ΄όλα νόμιμα και τούτο φαίνεται στο φάκελο της διαχείρισης. (ε) Είναι γεγονός ότι αρνήθηκα να μεταβιβάσω ολόκληρη την ποσόστωση γάλακτος στο όνομα του κληρονόμου Κύπρου Γεωργίου. Η επιθυμία του πατέρα μας δεν μου έδιδε νομικά το δικαίωμα τούτο, όπως μου εξήγησαν οι δικηγόροι μου. (ζ) Όσον αφορά την ποσόστωση γάλακτος που αναλογεί στους αιτητές καταχώρησα έγκαιρα την εναρκτήριο κλήση 753/06 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και ζητώ οδηγίες από το δικαστήριο. Ότι μου πει θα πράξω. (η) Καταχώρησα εναντίον του Κύπρου Γεωργίου την υπ΄αρ. αγωγή 2543/06 Ε.Δ. Λευκωσίας, για απόδοση λογαριασμών και για κατακράτηση των βοοειδών περιουσία του αποβιώσαντος. Πώς μπορούσα να πληρώσω μισθό στην Κύπρο Γεωργίου όταν ο ίδιος μαζί με τον Νίκο Γεωργίου κατεσπατάλησαν το ζωϊκό πληθυσμό προς όφελός τους, χωρίς να δίδουν λογαριασμό σε κανένα; (θ) Όσον αφορά τον ψευδή ισχυρισμό σχετικά με τα τεμάχια 433 και 429 στην Αγλαντζιά, εγγράφως μου τα παρεχώρησαν με δηλώσεις ημερ. 9.4.2003 και 12.8.2003 που επισυνάπτω σαν Τεκμήρια 1 και 2. Όσον αφορά τον προτεινόμενο διαχειριστή διαφωνώ με τον διορισμό του εκτός εάν όλοι οι κληρονόμοι συγκατατεθούν προς τούτο, αλλά και πάλιν όπως ο δικηγόρος μου με συμβουλεύει δεν μπορούν να με απομακρύνουν από διαχειριστή αφού κανένα παράπτωμα διέπραξα, ούτε και προέβην σε εσκεμμένη παράλειψη. Ως εκ τούτου ζητώ την απόρριψη της αίτησης με έξοδα εναντίον τους. Ορκίζομαι ότι πάντα τα ανωτέρω είναι αληθή και ορθά.» Στην ένσταση της κληρονόμου Ανδρούλας Γεωργίου, πέραν του ότι επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης του Διαχειριστή υπό στοιχεία (α), (β)4, (β)6 και (β)7 (ανωτέρω), αναφέρονται και οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: Η αίτηση στηρίζεται σε λάθος και/ή ανύπαρκτους διαδικαστικούς κανονισμούς. Δεν υπάρχει δήλωση και συγκατάθεση του προτεινόμενου διαχειριστή Γεωργίου Νικολάου ότι αποδέχεται το διορισμό του. Η εν λόγω ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της εν λόγω κληρονόμου Ανδρούλας Γεωργίου στην οποία αναφέρονται, βασικά, τα ακόλουθα: «4. Παραδέχομαι το περιεχόμενο των παραγράφων 1, 2 και 3 της Ενόρκου Δηλώσεως. 5. Από την παράγραφο 4 της Ενόρκου Δηλώσεως παραδέχομαι ότι έγινε πληρωμή προς εμέ, αλλά ισχυρίζομαι ότι ήταν με την σύμφωνη γνώμη και συγκατάθεση όλων των κληρονόμων, αφού επιθυμία του αποβιώσαντος πατέρα μας ήταν να παραχωρηθεί από ένα οικόπεδο και στις 3 αδελφές, δηλαδή εμένα, την Άννα και την Αθηνούλα. Σε σχέση με εκείνο που θα παραχωρείτο σε μένα επιθυμία του ήταν να κτίσω το σπίτι μου με λεφτά που άφησε ο αποβιώσαντας πατέρας μας. Αναφορικά με το ποσό που καταβλήθηκε προς την αποβιώσασα μητέρα μας Μαρούλα Γεωργίου, ήταν και πάλιν με την σιωπηρή συγκατάθεση όλων των κληρονόμων. (
  2. i)Περαιτέρω αρνούμαι ότι ο κ. Κύπρος Γεωργίου δικαιούται στην πληρωμή μισθού για την περίοδο από Μάρτιο 2005 μέχρι και σήμερα και ισχυρίζομαι ότι ο Κύπρος Γεωργίου από τον θάνατο του αποβιώσαντος μέχρι σήμερα έχει καταχραστεί τα χρήματα που έχει εισπράξει ως εκ της θέσεως του αφού κατείχε και εκμεταλλεύετο και καρπούτο την επιχείρηση της φάρμας των αγελάδων χωρίς να παραδώσει και/ή να δώσει οποιαδήποτε στοιχεία για τα κέρδη που είχε αποκομίσει από την επιχείρηση. (
  3. ii)Ο Κύπρος Γεωργίου από την εκμετάλλευση της φάρμας για την περίοδο από τον θάνατο του αποβιώσαντος μέχρι τον Απρίλιο του 2004 μέσα από την πώληση του γάλακτος σύμφωνα με τον Οργανισμό Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας έλαβε το ποσό των £365.291.65. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΤΟΣ 1999 £64.425,98 2000 £72.494,91 2001 £63.090,45 2002 £80.823,49 2003 £68.214,84 2004 £15.421,98 (iii) Για την περίοδο από 01/04/2004 έως 31/01/2005 σύμφωνα με τον Παγκύπριο Οργανισμό Αγελαδοτρόφων (ΠΟΑ) Δημόσια Λτδ από την πώληση του γάλακτος ο Κύπρος Γεωργίου έλαβε το ποσό των £60.701,37. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ Απρίλιο 2004 £4.912,19 Μάιο 2004 £4.800,45 Ιούνιο 2004 £5.949,89 Ιούλιο 2004 £5.683,24 Αύγουστο 2004 £6.734,53 Σεπτέμβριο 2004 £5.995,74 Οκτώβριο 2004 £6.005,66 Νοέμβριο 2004 £6.375,53 Δεκέμβριο 2004 £6.833,62 Ιανουάριο 2005 £7.413,52 (
  4. iv)Το ως άνω ποσό χρημάτων ο Κύπρος Γεωργίου ουδέποτε το κατέθεσε στο λογαριασμό της Διαχείρισης αλλά ούτε το παρέδωσε στον διαχειριστή. Επίσης ο Κύπρος Γεωργίου δεν κατέβαλε στην Διαχείριση ή στον Διαχειριστή οποιοδήποτε ποσό από την πώληση του γάλακτος από τον Φεβρουάριο του 2005 μέχρι τον Μάιο του 2005 παρ΄όλες τις οχλήσεις του Διαχειριστή. (
  5. v)Περαιτέρω ο Κύπρος Γεωργίου εισέπραττε ποσά από την πώληση του ζωϊκού πληθυσμού της φάρμας αλλά ούτε από αυτά παρέδωσε οποιοδήποτε ποσό στη διαχείριση ή στον διαχειριστή. Όσον αφορά την πώληση του αναλογούντος στην αποβιώσασα Μαρούλα Γεωργίου ποσόστωσης του γάλακτος ως με συμβουλεύουν η Δικηγόρος μου και ειλικρινά πιστεύω αυτό έγινε καθ΄όλα νόμιμα. Αναφορικά με την μεταβίβαση ολόκληρου του ΚΟΤΑ επ΄ονόματι του Κύπρου Γεωργίου αρνούμαι ότι ήταν επιθυμία του αποβιώσαντα πατέρα μας και ισχυρίζομαι ότι είναι σκέψεις εκ δευτέρου από πλευράς του και ισχυρίζομαι ότι εφόσον αυτό κατά την ημέρα του θανάτου του αποβιώσαντος ήταν επ΄ονόματι του ορθά θα πρέπει να διαμοιραστεί σε όλους τους νόμιμους κληρονόμους του. 10. Αρνούμαι ότι ο διαχειριστής μας απόδωσε το ανάλογο ΚΟΤΑ ως ισχυρίζεται ο Ενόρκως δηλών και καλώ τον Ενόρκως δηλούντα σε αυστηρά απόδειξη του ισχυρισμού του αφού μέχρι σήμερα το κατακρατεί δια τον λόγο ότι ως μου έχει αναφέρει εκκρεμεί η αγωγή την οποία έχουμε εγείρει εγώ και οι αδελφές μου Αθηνούλα και Άννα εναντίον των αρρένων αδελφών μας, ιδιαίτερη αναφορά για την αγωγή κάνω στην παράγραφο 11 κατωτέρω. 11. Σχετικά με τα τεμάχια 433 και 429 αγνοώ και συνεπώς αρνούμαι τους ισχυρισμούς του Ενόρκως Δηλούντα, και καλώ τον Ενόρκως Δηλούντα σε αυστηρά απόδειξη του ισχυρισμού του. 12. Όσον αφορά την ποσόστωση γάλακτος που ισχυρίζονται οι αιτητές ότι τους αναλογεί, εξ΄όσων γνωρίζω, ο Διαχειριστής καταχώρησε έγκαιρα την εναρκτήριο κλήση 753/06 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και ζητούσε οδηγίες από το Δικαστήριο. Ως κύριος λόγος της αίτησης του ήταν ότι εγώ και οι αδελφές μου Αθηνούλα και Άννα καταχωρήσαμε την αγωγή 4221/2006 εναντίον του Διαχειριστή και των άλλων αρρένων αδελφιών μας για να συνυπολογισθεί κατά τον διαμοιρασμό της περιουσίας που τους αναλογεί και το μερίδιο που έλαβα παροχή εν ζωή από τον αποβιώσαντα πατέρα μας. Αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος επισυνάπτω ως Τεκμ. 1. 13. Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της Ένορκης Δηλώσεως για τους λόγους που αναφέρω ανωτέρω, και πιστεύω ότι οι μέχρι σήμερα ενέργειες του διαχειριστή με τους ενδιάμεσους λογαριασμούς και απογραφές που έχει καταχωρήσει και εμφαίνονται στο φάκελο της διαχείρισης ήταν σωστές και επιβεβλημένες. 14. Αρνούμαι τον διορισμό του κ. Γεωργίου Νικολάου ως νέου διαχειριστή και ότι αποδέχεται τον διορισμό του αφού ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει τέτοια αποδοχή από μέρους του και ως με συμβουλεύει η δικηγόρος μου και ειλικρινά πιστεύω αυτό είναι προαπαιτούμενο. Περαιτέρω ο τυχόν διορισμός του κ. Γεωργίου Νικολάου θα επιβαρύνει την διαχείριση με αρκετά επιπρόσθετα έξοδα που δεν είναι προς το συμφέρον της διαχείρισης και ή των κληρονόμων γενικά αλλά θα καθυστερήσει τη διαδικασία.» Στην ένσταση του κληρονόμου Γεωργίου Γεωργίου, πέραν του ότι επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης του Διαχειριστή υπό στοιχείο (α) και οι λόγοι ένστασης της Ανδρούλας Γεωργίου υπό στοιχεία 1 και 2 (ανωτέρω), αναφέρεται ως λόγος ένστασης ότι η αίτηση είναι παντελώς αβάσιμη και αδικαιολόγητη και πως η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι γενική και αόριστη κα δεν αποδεικνύει κανένα λόγο προς υποστήριξη της αίτησης και/ή των αιτουμένων θεραπειών. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η πιο πάνω ένσταση εμφαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης των κληρονόμων Αθηνάς Γεωργίου και Άννας Γεωργίου είναι οι ίδιοι με τους λόγους ένστασης της κληρονόμου Ανδρούλας Γεωργίου πλην του λόγου ένστασης υπό στοιχείο 1 (ανωτέρω). Η πιο πάνω ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Λουκά Διομήδους δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Καλλής & Καλλής. Η εν λόγω ένορκη δήλωση κινείται πάνω στις ίδιες γραμμές με την ένορκη δήλωση της Ανδρούλας Γεωργίου. Η ακρόασης της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και ουδείς από τους ομνύοντες αντεξετάστηκε. Στις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέλυσαν τις θέσεις τους όπως αυτές προβάλλονται στην αίτηση και τις ενστάσεις αντίστοιχα. Δεν θα αναφερθώ λεπτομερώς στις εκατέρωθεν θέσεις. Όπου χρειαστεί πιο κάτω θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά στις διάφορες εισηγήσεις των δύο πλευρών. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Κατ΄αρχή θεωρώ σκόπιμο να επισημάνω πως η πτυχή της ένστασης της κληρονόμου Ανδρούλας Γεωργίου ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί γιατί στερείται νομικής ή ορθής νομικής βάσης όχι μόνο δεν έχει τεκμηριωθεί αλλά δεν έχει καν προωθηθεί. Ως εκ τούτου απορρίπτεται. Η αίτηση στηρίζεται, κατά κύριο λόγο, στο Άρθρο 52 του Κεφ. 189, το οποίο παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο, για λόγους που εξειδικεύει, να παύει διαχειριστή και να διορίζει άλλο στη θέση του. Το αγγλικό κείμενο του Νόμου είναι η πρωτογενής νομοθεσία, η οποία και διατηρεί την αυθεντικότητα της όπως έχει νομολογηθεί από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην απόφαση Mohamed

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1304 στην οποία υιοθετήθηκε προηγούμενη απόφαση του Εφετείου στην Jones v. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 355 (Διοικ. Συμβ. Ταμείου Συντάξεως Δικηγόρων ν. Αντωνιάδη
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1915). Το εν λόγω άρθρο προνοεί τα ακόλουθα: 52.
(1)The court may of its own motion or on the application of any person interested in the estate- (
  1. a)remove any executor or administrator for wilful neglect or misconduct in the administration of the estate; (
  2. b)grant letters of administration to some person for the purpose of carrying out the due administration of the estate in the place of an executor or administrator who has been removed or has died or has become incapable to act.
(2)Where such letters of administration have been granted, all the rights, duties and powers of an executor or administrator shall devolve upon the new administrator.» Σε μετάφραση: «52.
(1)Το Δικαστήριο δύναται αυτεπάγγελτα ή με αίτηση οποιουδήποτε προσώπου που έχει συμφέρον στην κληρονομιά- (α) να παύσει οποιοδήποτε εκτελεστή ή διαχειριστή για εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα σχετικά με τη διαχείριση της κληρονομιάς. (β) να χορηγήσει έγγραφο διαχείρισης σε κάποιο πρόσωπο για να διεξαγάγει τη δέουσα διαχείριση της κληρονομιάς στη θέση εκτελεστή ή διαχειριστή που παύθηκε, απεβίωσε ή κατέστη ανίκανος να ενεργεί.
(2)Όταν χορηγείται το εν λόγω έγγραφο διαχείρισης, όλα τα δικαιώματα, καθήκοντα και εξουσίες εκτελεστή ή διαχειριστή επάγονται στο νέο διαχειριστή.» Στο Άρθρο 52 δεν υπάρχει πρόνοια ότι ο ενδιαφερόμενος αποτείνεται στο Δικαστήριο με πρωτογενή αίτηση, όπως συμβαίνει πράγματι με το Άρθρο 53 που έχει τέτοια πρόνοια για τα θέματα που απαριθμεί (Άρθρο 53
(2)), Ευστρατίου ή Χ΄Σάββα
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 751, 755). Η ερμηνεία της φράσης «wilful neglect or misconduct» («εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα») δεν δίδεται στο Κεφ. 189 αλλά ούτε και σε οποιοδήποτε σύγγραμμα και τη νομολογία σε σχέση, πάντοτε, με το Άρθρο
  1. Ωστόσο, αυτό που προκύπτει από τη νομολογία αναφορικά με την ερμηνεία των πιο πάνω όρων είναι πως οι πιο πάνω όροι είναι όροι γνωστής χρήσης σε κάθε κλάδο δικαίου και, μολονότι σε ορισμένους κλάδους δικαίου μπορεί να έχουν ειδική σημασία, γενικά, όπως χρησιμοποιούνται στα Δικαστήρια έχουν τις ακόλουθες σημασίες: (α) «εσκεμμένη παράλειψη» («wilful neglect») σημαίνει την εκ προθέσεως διενέργεια ή αποφυγή διενέργειας κάποιας πράξης κατά τρόπο τον οποίο το πρόσωπο το οποίο είναι επιφορτισμένο με κάποιο καθήκον γνωρίζει, ή όφειλε αν δεν είναι απερίσκεπτα αδιάφορος να γνωρίζει, ότι θα εξισούται με παράβαση αυτού του καθήκοντος, και (β) «εσκεμμένο παράπτωμα» («wilful misconduct») σημαίνει την εκ προθέσεως ή συνειδητή και όχι τυχαία διενέργεια κάποιας πράξης από κάποιο πρόσωπο, η οποία είναι σφάλμα να διενεργηθεί ή να παραληφθεί να διενεργηθεί, ή τη διενέργεια κάποιας πράξης με απερίσκεπτη αδιαφορία, χωρίς το πρόσωπο αυτό να νοιάζεται ποια μπορούν να είναι τα αποτελέσματα αυτής της αδιαφορίας του. (Βλ. το σύγγραμμα Words and Phrases Legally Defined, 2nd Ed., Vol. 5, σελ. 336, 338, 339.) Αλλά και η συνήθης και φυσική σημασία των πιο πάνω λέξεων ή όρων, όπως αυτή αποδίδεται σε λεξικά κυλά, ουσιαστικά, πάνω στις ίδιες γραμμές (βλ. Oxford Advanced Learner´s Dictionary of Current English, 3rd Ed. του A.S. Hornby, σελ. 548, 573 και 1003 και Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, 2η έκδοση του Γ. Μπαμπινιώτη, σελ. 676, 1329 και 1335). Στην αίτηση γίνεται επίσης επίκληση του Άρθρου 58 του Κεφ. 189, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «
  2. Σε κάθε θέμα πρακτικής ή διαδικασίας σε οποιοδήποτε Δικαστήριο ή πρωτοκολλητείο επικύρωσης διαθηκών για το οποίο δεν γίνεται πρόνοια στο Νόμο αυτό ή στους Κανονισμούς εφαρμόζεται η εκάστοτε πρακτική και διαδικασία του Τμήματος Επικύρωσης Διαθηκών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας.» Επομένως, το Άρθρο 58 καθιστά την αγγλική δικονομία και πρακτική εφαρμοστέα στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει ειδική πρόνοια στον ημεδαπό νόμο. Οι εξουσίες και τα καθήκοντα προσωπικού αντιπροσώπου (personal representative) διέπονται από το Άρθρο 31, Κεφ. 189, το οποίο έχει ως ακολούθως: «31.
(1)An executor shall have the powers and duties given and imposed upon him by the common law and the doctrines of equity save in so far as other provision has been made or shall be made by any law of the Colony.
(2)Every person to whom the administration of the estate of a deceased person is granted shall, subject to the limitations contained in the grant, have the same rights and liabilities and be accountable in like manner as if he were the executor of the deceased.» Σε μετάφραση: «31.
(1)Εκτελεστής έχει τις εξουσίες οι οποίες παρέχονται σε αυτόν και υπέχει τα καθήκοντα τα οποία επιβάλλονται σε αυτόν από το κοινοδίκαιο (common law) και από τις αρχές του δικαίου της επιείκειας (equity) τηρουμένης οποιασδήποτε άλλης πρόνοιας η οποία έγινε ή θα γίνει από οποιοδήποτε νόμο της Δημοκρατίας.
(2)Κάθε πρόσωπο στο οποίο χορηγείται η διαχείριση της κληρονομιάς αποθανόντος προσώπου έχει, τηρουμένων των περιορισμών που αναφέρονται στο παραχωρητήριο, τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις και είναι υπόλογος κατά τον ίδιο τρόπο ωσάν να ήταν ο εκτελεστής του αποθανόντος.» Οι πρόνοιες του Άρθρου 32, Κεφ. 189, διέπουν τις εξουσίες του προσωπικού αντιπροσώπου για πώληση κ.λ.π. Σύμφωνα με το νόμο ο διαχειριστής θεωρείται ως καταπιστευματοδόχος (trustee) (Ioannou v. Demetriou and Others
(1983)1(B) C.L.R. 892, 901). Το καθήκον του διαχειριστή είναι να διαχειριστεί δεόντως και πιστά την περιουσία του αποβιώσαντος σύμφωνα με τον νόμο εκτός αν οι κληρονόμοι συμφωνήσουν διαφορετικά μεταξύ τους. Επίσης ο διαχειριστής πρέπει να ετοιμάσει απογραφή και τελικούς λογαριασμούς της περιουσίας. Κατά την εξέταση μιας αίτησης δυνάμει του Άρθρου 52 το κύριο μέλημα του Δικαστηρίου είναι η δέουσα διαχείριση της κληρονομιάς και το συμφέρον των προσώπων που δικαιούνται στην κληρονομιά (In the Goods of Loveday
(1900)P.D. 70, C.A.). Το Δικαστήριο δεν θα εγκρίνει μια αίτηση για παύση και αντικατάσταση του διαχειριστή στην περίπτωση όπου το μόνο παράπονο του αιτητή είναι τέτοιο που θα συνέθετε εκ πρώτης όψεως υπόθεση για την έκδοση διατάγματος για απογραφή και λογαριασμούς (In the Estate of Cope
(1954)1 All E.R. 698). Έχοντας παραθέσει το νομικό πλαίσιο που διέπει αιτήσεις δυνάμει του Άρθρου 52, Κεφ. 189 επανέρχομαι στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση. Όπως έχει νομολογηθεί η εξέταση της αίτησης γίνεται μέσα από τις υποστηρίζουσες τις αντίστοιχες θέσεις ένορκες δηλώσεις. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων αποτελεί τη μαρτυρία επί της οποίας θα στηριχθεί το Δικαστήριο και διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αποτελεί αναπόφευκτα το υλικό επί του οποίου θα κριθεί αν ο Διαχειριστής είναι ένοχος «για εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα» σχετικά με τη διαχείριση της κληρονομιάς. Η ακρόαση της αίτησης διέπεται από τη Δ.48, θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με τη διαταγή αυτή δεν προσκομίζεται προφορική μαρτυρία, αλλά η ακρόαση γίνεται μέσα από το περιεχόμενο των αρχικών ενόρκων δηλώσεων και οποιωνδήποτε συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων που καταχωρίζονται με την άδεια του Δικαστηρίου. Αμφισβήτηση ενόρκων δηλώσεων μπορεί να γίνει με αντεξέταση κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου και αφού προηγηθεί σχετικό αίτημα προς τούτο, είτε με ένορκες δηλώσεις ή με οποιοδήποτε άλλο παραδεκτό τρόπο (Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118). Όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Blue Arrow General Trad. Co. Ltd v. Μικρού
(2000)1(Β) A.A.Δ. 1427, με την τροποποίηση της Δ.48, θ.4 οι νομολογιακές θέσεις που έχουν διατυπωθεί στη Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453 σχετικά με απόδειξη αμφισβητούμενων γεγονότων με προφορική μαρτυρία δεν ισχύουν πλέον. Διατηρείται όμως και υπάρχει, με την άδεια του Δικαστηρίου, το δικαίωμα αντεξέτασης. Η Δ.48, θ.4, αναφέρεται σε απόδειξη γεγονότων στην έκταση και στο βαθμό που υπέχεται βάρος απόδειξής τους. Δεν τίθεται θέμα απόδειξης γεγονότων για τα οποία δεν υπάρχει υποχρέωση απόδειξης. Τι πρέπει να αποδεικνύεται ως γεγονός πράγματι υπαρκτό, στο πλαίσιο ενδιάμεσης αίτησης που υποβάλλεται δυνάμει της Δ.48, είναι ζήτημα ασύνδετο προς τον θ.4. Ούτε είναι δυνατό να προσδιοριστεί κατά τρόπο γενικό, εκ των προτέρων. Εξαρτάται από το είδος της αίτησης και τις προϋποθέσεις που τίθενται, ανάλογα με την περίπτωση για την έγκριση της (Λευκίδου ν. Κανναουρίδη
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 528, 532, 533). Όπως λέχθηκε, στην υπό κρίση αίτηση, οι ομνύοντες εκάστης πλευράς δεν αντεξετάστηκαν και συνεπώς η κρίση του Δικαστηρίου κατά την εξέταση όλων των εγειρόμενων ζητημάτων θα κριθεί μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αφού όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980 το βάρος απόδειξης των αμφισβητούμενων γεγονότων και ισχυρισμών παραμένει στον αιτητή για να ικανοποιήσει τις τασσόμενες από το νόμο προϋποθέσεις. Επιπρόσθετα η αίτηση θα εξεταστεί και στη βάση των γεγονότων τα οποία είναι εμφανή στο φάκελο της υπόθεσης. Να υπενθυμίσω ότι το Δικαστήριο δύναται και αυτεπάγγελτα να παύσει και αντικαταστήσει διαχειριστή δυνάμει του Άρθρου 52, Κεφ. 189. Έχω προσεγγίσει το σύνολο των στοιχείων μαρτυρίας που τέθηκαν ενώπιον μου με γνώμονα τις αρχές της νομολογίας, στις οποίες αναφέρθηκα πιο πάνω, και έχω καταλήξει στα ακόλουθα συμπεράσματα. Στην υπό κρίση αίτηση δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι οι Αιτητές, όντες κληρονόμοι, έχουν συμφέρον στην κληρονομιά του αποβιώσαντος. Επομένως, νομιμοποιούνται στην καταχώριση της παρούσας αίτησης και το μόνο θέμα που παραμένει για εξέταση, τηρουμένης βέβαια της εξουσίας του Δικαστηρίου να ενεργήσει και αυτεπάγγελτα, είναι κατά πόσο έχει καταδειχθεί εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα, μέσα στην έννοια του νόμου, από πλευράς του Διαχειριστή σχετικά με την υπό κρίση διαχείριση. Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον μου υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και ενδελεχώς ερεύνησα το φάκελο της διαχείρισης που φυλάγεται στο Πρωτοκολλητείο. Ο φάκελος της διαχείρισης περιέχει στοιχεία και γεγονότα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο περιήλθαν σε γνώση του Πρωτοκολλητή και, κατ΄επέκταση, του Δικαστηρίου, και αποτελούν μέρος του ιστορικού της διαχείρισης. Τα εν λόγω στοιχεία παρέχουν ένδειξη του τρόπου της διαχείρισης και εν πολλοίς αποτελούν το κριτήριο του βαθμού καταλληλότητας του Διαχειριστή (Θεμιστοκλέους ν. Λεωνίδου
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 417, 419, 420). Στο φάκελο της διαχείρισης υπάρχουν κατατεθειμένα διάφορα έγγραφα, μεταξύ των οποίων και τα ακόλουθα:
  1. Αίτηση ημερ. 8.1.
  2. Συμφωνία διανομής (Τεκμ.Γ).
  3. Επιστολές Παπαντωνίου δικηγόρου ημερ. 14.11.03 και 11.12.
  5. Επιστολές δικηγόρου Κλεόπα ημερ. 12.5.05 και 10.5.05 (3 επιστολές).
  6. Επιστολές δικηγόρου Καλλή ημερ. 1.6.05, 21.6.05, 20.4.05, 12.7.05, 8.7.05, 4.7.05, 13.7.
  8. Επιστολές δικηγόρου Χρ. Ματθαίου ημερ. 23.6.06, 8.5.06, 23.6.
  10. Επιστολή δικηγόρου Στ. Κιττή ημερ. 26.5.
  11. Στις εν λόγω επιστολές διατυπώνονται παράπονα από τους δικηγόρους αριθμού κληρονόμων εναντίον του Διαχειριστή ότι προβαίνει σε ενέργειες οι οποίες είναι αντίθετες προς τις πρόνοιες του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189 όπως, π.χ., ότι για περίοδο 6 ετών παρέλειψε να μεριμνήσει όπως η περιουσία του αποβιώσαντα και ειδικότερα η φάρμα αγελάδων, περιέλθει στη διαχείριση και όχι να αφεθεί σε συγκεκριμένους κληρονόμους, παρέλειψε να μεταβιβάσει κληρονομικά μερίδια σε κληρονόμους και γενικά παρέλειψε να μεριμνήσει για την ορθή διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα. Να σημειωθεί ότι οι πλείστες των πιο πάνω επιστολών προέρχονται από τους δικηγόρους Καλλής & Καλλής και Κλεόπας & Κλεόπας, δικηγόρων των κληρονόμων Αθηνάς Γεωργίου, Άννας Γεωργίου και Γεώργιου Γεωργίου αντίστοιχα, κληρονόμων οι οποίοι σήμερα, κάνοντας στροφή 180°, φέρουν ένσταση στην αίτηση των αιτητών για παύση του Διαχειριστή και αντικατάσταση του με άλλο διαχειριστή. Από το φάκελο διαχείρισης διαπιστώνω τα πιο κάτω:
  12. Η διανομή των ακινήτων περιγράφεται στους ενδιάμεσους λογαριασμούς ημερομηνίας 23.6.
  13. Δεν έγινε δεκτή από τον Πρωτοκολλητή για τους πιο κάτω λόγους: Α) Η δήλωση διανομής είναι απλή φωτοτυπία και όχι πιστόν αντίγραφο από το Κτηματολόγιο. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να θεωρηθεί δεσμευτική. Β) Ανεξάρτητα από την πιο πάνω παρατήρηση, αν ήθελε αποδειχτεί ότι η διανομή έγινε πράγματι ως η πιο πάνω δήλωση διανομής τότε προκύπτει το πιο κάτω ζήτημα. Η διανομή των ακινήτων υπ΄αρ. τεμαχίων 433, 429, 217 και 27 δεν έγινε σύμφωνα με το κληρονομικό μερίδιο των κληρονόμων όπως προβλέπεται στο νόμο. Συγκεκριμένα για τα ακίνητα υπ΄αρ. 433 και 429 ο διαχειριστής δηλώνει ότι κάποιοι κληρονόμοι αποποιήθησαν το μερίδιο τους προς όφελος του. Όμως: i. Οι «δηλώσεις αποποίησης» είναι φωτοαντίγραφο, και ως τέτοιες δεν έγιναν δεκτές. ii. Οι «δηλώσεις αποποίησης» εν πάση περιπτώσει, δεν έγιναν εντός της προβλεπόμενης από τον νόμο προθεσμίας. iii. Οι «αποποιήσεις» εν πάση περιπτώσει, ανακλήθηκαν σε αντίθεση με τον νόμο που ορίζει ότι η αποποίηση είναι αμετάκλητη. Αναφορικά με τα ακίνητα υπ΄αρ. τεμαχίου 217 και 27 οι κληρονόμοι έλαβαν από 1/9, πλην της Μαρούλας Γεωργίου η οποία δεν έλαβε μερίδιο και του Χαράλαμπου και Κύπρου που έλαβαν το μερίδιο της Μαρούλας Γεωργίου.
  14. Ο διαχειριστής κατά την καταχώριση των τελικών λογαριασμών θα πρέπει να προσκομίσει γραπτή συγκατάθεση των κληρονόμων σε σχέση με την διανομή των πιο πάνω ακινήτων.
  15. Νοείται βέβαια ότι εκκρεμεί η μεταβίβαση των ακινήτων που περιγράφονται στην συμπληρωματική απογραφή ημερομηνίας 27.5.
  16. Αναφορικά τώρα με την διανομή της κινητής περιουσίας έγιναν εισπράξεις και πληρωμές, οι οποίες περιγράφονται στους λογαριασμούς πλην όμως ο διαχειριστής δεν έχει προσκομίσει όλες τις αναγκαίες αποδείξεις ως εκ τούτου δεν έγιναν δεκτές. Ο διαχειριστής κατά την καταχώριση των τελικών λογαριασμών θα πρέπει να προσκομίσει όλες τις αναγκαίες αποδείξεις αναφορικά με την κινητή περιουσία εισπράξεων, πληρωμών και διανομής προς τους κληρονόμους. Η Συμφωνία Διανομής, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμ. Γ στην μονομερή αίτηση του Διαχειριστή ημερ. 8.1.01, δεν είναι υπογεγραμμένη από όλους τους κληρονόμους. Ελλείπει η υπογραφή του κληρονόμου Γεώργιου Γεωργίου. Επομένως το πιο πάνω έγγραφο δεν μπορεί να είναι δεσμευτικό τουλάχιστο για το πρόσωπο που δεν το υπέγραψε με όλες τις συνέπειες που ενδεχομένως αυτό να έχει για την εγκυρότητα του στο σύνολο του. Οι εκ των κληρονόμων και Αιτητές Νίκος Γεωργίου και Κύπρος Γεωργίου έχουν υπογράψει την εν λόγω συμφωνία. Σύμφωνα με την παράγραφο 4 της ρηθείσας συμφωνίας «οι υπόλοιποι κληρονόμοι έλαβαν το μερίδιο των άλλως πως». Το έγγραφο τιτλοφορούμενο «ΔΗΛΩΣΙΣ» (φωτοτυπία) το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμ. Ζ στην αίτηση δια κλήσεως του Διαχειριστή ημερ. 24.6.05 δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε νομική ισχύ αφενός μεν γιατί είναι φωτοτυπία, αφετέρου δε γιατί δεν είναι υπογεγραμμένο από όλους τους κληρονόμους. Το ίδιο ισχύει και για το συνημμένο ως Τεκμ. Θ στην εν λόγω αίτηση. Σε αυτό το στάδιο θεωρώ σκόπιμο να επισημάνω το γεγονός ότι ούτε ο Διαχειριστής αλλά ούτε και οι κληρονόμοι οι οποίοι ενίστανται στην παρούσα αίτηση δεν έχουν με οποιοδήποτε τρόπο αμφισβητήσει μέχρι σήμερα τις αποφάσεις του Πρωτοκολλητή, σχετικά με τις πιο πάνω διαπιστώσεις. Ενόψει όλων των πιο πάνω εγείρονται προς εξέταση τα ακόλουθα θέματα:
  17. Κατά πόσο ορισμένοι κληρονόμοι του αποβιώσαντα έχουν έγκυρα αποποιηθεί του κληρονομικού τους μεριδίου.
  18. Αν πράγματι υπάρχει έγκυρη αποποίηση, κατά πόσο το μερίδιο που κανονικά θα αναλογούσε σε αυτούς περιέρχεται στο πρόσωπο που αυτοί κατονομάζουν ή θα πρέπει να αποτελέσει μέρος της υπόλοιπης περιουσίας του αποβιώσαντα η οποία θα κατανεμηθεί σε όλους τους δικαιούχους.
  19. Κατά πόσο οι ανακλήσεις των αποποιήσεων έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ. Το πρώτο θέμα που θα εξετάσω είναι η εγκυρότητα της αποποίησης. Σύμφωνα με το άρθρο 51 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189: «51.
(1)Όταν περιέρχεται και επάγεται κληρονομιά σε κληρονόμο δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, ο κληρονόμος αυτός δύναται να αποποιηθεί ανεπιφύλακτα την κληρονομιά οποτεδήποτε εντός τριών μηνών από τότε που για πρώτη φορά περιήλθε σε γνώση του ο θάνατος του αποθανόντος και το γεγονός ότι είναι κληρονόμος του εν λόγω αποθανόντος.
(2)Αποποίηση δυνάμει του άρθρου αυτού δύναται να διενεργηθεί με την καταχώριση στο πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου δήλωσης σε τέτοιο τύπο ως ήθελε καθοριστεί με Διαδικαστικούς Κανονισμούς. ....» Όπως φαίνεται από το άρθρο 51, Κεφ. 189 οι προϋποθέσεις για την έγκυρη αποποίηση κληρονομικών δικαιωμάτων καθορίζονται νομοθετικά. Η δήλωση αποποίησης πρέπει να καταχωριστεί μέσα σε τρεις μήνες από την ημερομηνία που ο κληρονόμος πληροφορείται το θάνατο του αποβιώσαντα και το γεγονός ότι είναι κληρονόμος και πρέπει να είναι ανεπιφύλακτη. Στην προκειμένη περίπτωση δεν ικανοποιείται ούτε η μια ούτε η άλλη προϋπόθεση. Οι υπογράφοντες τις δηλώσεις γνωρίζουν για το θάνατο και για το γεγονός ότι είναι εκ των κληρονόμων του αποβιώσαντα από το χρόνο του θανάτου του αποβιώσαντα, ήτοι από τις 14.5.99. Οι δηλώσεις αποποίησης φέρουν ημερομηνία 2.4.2003 και 12.8.03 και συνεπώς δεν μπορούν να έχουν καταχωριστεί στο Πρωτοκολλητείο μέσα στην τρίμηνη προθεσμία που ορίζει ο Νόμος. Στην υπόθεση Stavrinides -v- Republic
(1987)3(Β) C.L.R. 128 αποφασίσθηκε ότι δήλωση αποποίησης που γίνεται μετά από την εκπνοή της χρονικής περιόδου των τριών μηνών που προβλέπεται στο Νόμο είναι άκυρη. Το δεύτερο στοιχείο που προκύπτει από το ίδιο το κείμενο των δηλώσεων είναι ότι αυτές δεν μπορούν να θεωρηθούν ανεπιφύλακτες. Οι υπογράφοντες τις δηλώσεις κατονομάζουν συγκεκριμένο πρόσωπο προς όφελος των οποίων παραιτούνται των δικαιωμάτων τους κατά προτίμηση και σε βάρος άλλων κληρονόμων, εισάγοντας έτσι στις Δηλώσεις Αποποίησης στοιχείο το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα αυτές να μην είναι ανεπιφύλακτες. Μια άλλη διαπίστωση είναι ότι οι Δηλώσεις Αποποίησης δεν ακολουθούν τον τύπο που καθορίζεται στους περί Διαχείρισης Κληρονομιών Κανονισμούς του 1955. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 17 η Δήλωση Αποποίησης πρέπει να ακολουθεί τον Τύπο 18 του Παραρτήματος Α. Προβλέπεται η υιοθέτηση συγκεκριμένης διατύπωσης που εδώ δεν έχε ακολουθηθεί. Η μη συμμόρφωση με τον προβλεπόμενο τύπο αποποίησης δικαιώματος είναι άλλο στοιχείο το οποίο σύμφωνα με την υπόθεση Stavrinides, πιο πάνω, μπορεί να καταστήσει μια δήλωση αποποίησης άκυρη. Συνεπώς προκύπτει ότι ο Δηλώσεις Αποποίησης ημερομηνίας 9.4.03 και 12.8.03 δεν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 51 του Νόμου και έτσι δεν έχουν οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα. Η κατάληξη αυτή ουσιαστικά καθιστά την απάντηση του δεύτερου ερωτήματος που είχε τεθεί προηγουμένως αχρείαστη. Μπορεί ωστόσο σε συντομία να λεχθεί, σε σχέση με το δεύτερο ερώτημα, ότι και έγκυρες να ήσαν οι αποποιήσεις δεν θα μπορούσαν οι υπογράφοντες τις αποποιήσεις να καθορίσουν τον τρόπο διάθεσης του μεριδίου που οι ίδιοι δεν θέλουν να λάβουν, και το οποίο θα εξακολουθούσε να αποτελεί μέρος της περιουσίας του αποβιώσαντα, υποκείμενο σε διάθεση σύμφωνα με το Νόμο (Re Scott (deceased)
(1975)2 All ER 1033, 1044). Όσον αφορά τη δυνατότητα ανάκλησης αποποιήσεων που έγιναν, μπορεί με την ίδια συντομία να λεχθεί ότι τέτοια δυνατότητα υπάρχει στις περιπτώσεις όπου κανένα άλλο πρόσωπο δεν έχει μεταβάλει τη θέση του βασιζόμενο στη δήλωση αποποίησης (Theobald on Wills, 13th Edition, παράγραφος 382 και Williams on Executors and Administrators, 14th Edition, σελ. 857). Μια απλή ανάγνωση της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει και γενικά του υλικού που έχει τεθεί ενώπιον μου είναι, πιστεύω, αρκετή για να καταδειχθεί το γεγονός ότι το είδος, η φύση και το περιεχόμενο των παραπόνων που οι Αιτητές διατυπώνουν εναντίον του Διαχειριστή βρίσκουν έρεισμα στο φάκελο της διαχείρισης και συγκεκριμένα στις διαπιστώσεις στις οποίες έχω προβεί πιο πάνω. Αυτό που απομένει, και το οποίο προχωρώ να εξετάσω, είναι κατά πόσο η συμπεριφορά του Διαχειριστή, την οποία οι Αιτητές του καταλογίζουν, και η οποία, ουσιαστικά, δεν είναι διαφορετική από αυτή που αναδύεται μέσα από τις διαπιστώσεις μου, συνιστά εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα μέσα στην έννοια του άρθρου
  1. Έχω ήδη αναλύσει πιο πάνω την ερμηνεία που πρέπει να δοθεί στους συγκεκριμένους όρους, όπως αυτοί χρησιμοποιούνται στο εν λόγω άρθρο
  2. Για τους πιο κάτω λόγους είναι η διαπίστωση μου ότι η συμπεριφορά του Διαχειριστή, την οποία του καταλογίζουν οι Αιτητές, συνιστά εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα μέσα στην έννοια του εν λόγω άρθρου. Είναι φανερό πως το αντικείμενο της διαδικασίας στην κρινόμενη υπόθεση είναι ο δικαστικός έλεγχος της δράσης του Διαχειριστή, ανάγκη που προέκυψε μετά από συγκεκριμένες καταγγελίες των Αιτητών. Μέσα από τον έλεγχο προκύπτουν στοιχεία τα οποία εκτιμώ και κρίνω ότι συνιστούν συμπεριφορά ασυμβίβαστη προς τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα και ως εκ τούτου καταλήγω στην απόφαση να παύσω και παύω τον Διαχειριστή από τα καθήκοντα και τη θέση που κατέχει. Οι ενέργειες του Διαχειριστή, τις οποίες του καταλογίζουν οι Αιτητές, αναμφίβολα συνιστούν εσκεμμένες παραλείψεις ή παραπτώματα μέσα στην έννοια του Νόμου και οπωσδήποτε ικανές αιτίες απαλλαγής του Διαχειριστή από τα καθήκοντα του. Σοβαρό στοιχείο εσκεμμένων παραπτωμάτων και/ή κακοδιαχείρισης συνιστούν επίσης η δυστροπία του να συμμορφωθεί προς τις υποδείξεις και οδηγίες του Πρωτοκολλητή και η παράλειψη του να εκτελέσει τις υποχρεώσεις που ο νόμος επιβάλλει στον διαχειριστή. Σαν αποτέλεσμα η αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδονται διατάγματα ως ακολούθως:
  3. Διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης.
  4. Διάταγμα ως η παράγραφος Β της αίτησης υπό τον όρο ότι ο νέος διαχειριστής θα καταχωρίσει τη γραπτή συγκατάθεση του για το διορισμό του εντός 21 ημερών από σήμερα, εκτός αν η εν λόγω περίοδος παραταθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου. Διάταγμα ως η παράγραφος Δ της αίτησης νοουμένου ότι ο όρος που έχει τεθεί στο υπό στοιχείο 2 πιο πάνω διάταγμα ικανοποιηθεί. Κανένα από τα πιο πάνω διατάγματα να μην συνταχθεί πριν την εκπνοή της περιόδου που έχει τεθεί για σκοπούς προσκόμισης της γραπτής συγκατάθεσης του νέου διαχειριστή που προνοείται από το διάταγμα ως η παράγραφος 2 πιο πάνω ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Νοείται ότι σε περίπτωση εμπρόθεσμης καταχώρισης της συγκατάθεσης η παρούσα περίοδος αναστολής σύνταξης των διαταγμάτων δεν θα ισχύει. Ο νέος διαχειριστής να παράσχει εγγύηση, η οποία να ικανοποιεί το Δικαστήριο, ύψους €100.
  5. Και διατάσσεται όπως ο νέος διαχειριστής καταχωρίσει απογραφή και ενδιάμεσους λογαριασμούς εντός ενός μηνός από την ημερομηνία που θα καταχωρίσει τη γραπτή συγκατάθεση του για το διορισμό του, εκτός αν η εν λόγω προθεσμία παραταθεί από το Δικαστήριο. Ο νέος διαχειριστής θα είναι ελεύθερος να αποτείνεται στο Δικαστήριο για οδηγίες. Η αμοιβή του νέου διαχειριστή να υπολογίζεται από τον Πρωτοκολλτή με τον τρόπο που καθορίζει ο νόμος. Σε περίπτωση που οι όροι που έχουν τεθεί από το Δικαστήριο για την έκδοση των υπό στοιχεία 2 και 3 διαταγμάτων ανωτέρω δεν ικανοποιηθούν, ο Πρωτοκολλητής να αποταθεί στο Δικαστήριο για οδηγίες. Αναφορικά με τα έξοδα των Αιτητών, αυτά να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, να εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν από τον Διαχειριστή. (Υπ.) ............ Χ. Σολομωνίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.