Ανδρέας Ελευθερίου Επιχειρήσεις Λτδ ν. A S Stephanides Ltd, Αρ. Αγωγής: 10147/02, 20/2/2008

Ανδρέας Ελευθερίου Επιχειρήσεις Λτδ ν. A S Stephanides Ltd, Αρ. Αγωγής: 10147/02, 20/2/2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 10147/02 Ανδρέας Ελευθερίου Επιχειρήσεις Λτδ Εναγόντων -και- A & S Stephanides Ltd Εναγομένων --------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20/2/2008 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Δ. Χριστοδούλου Για Εναγόμενους: κ. Τρίγγας ------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση των εναγόντων εναντίον των εναγομένων είναι για το ποσό των ΛΚ7.700, υπόλοιπο οφειλόμενο από τους εναγόμενους δυνάμει συμφωνίας των διαδίκων για τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων των εναγομένων στα εστιατόρια και τα κυλικεία του νέου σταδίου ΓΣΠ. Η συμφωνία αφορούσε την περίοδο 1999-2001 με αντάλλαγμα το ποσό των ΛΚ11.000 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Οι εναγόμενοι κατέβαλαν διάφορα ποσά και παρέμεινε οφειλόμενο το πιο πάνω ποσό. Οι εναγόμενοι αρνούνται την αξίωση των εναγόντων και είναι η θέση τους ότι συμφώνησαν με τους ενάγοντες την αποκλειστική πώληση και διάθεση παγωτών των εναγομένων στα κυλικεία των εναγόντων στο νέο στάδιο ΓΣΠ. Τα προϊόντα των εναγομένων θα διατίθεντο μέσω ψυγείων και ψυκτικών θαλαμίσκων των εναγομένων και η διάρκεια της συμφωνίας ήταν για ένα χρόνο, αρχής γενομένης τον Οκτώβριο του

1. Ήταν επίσης η συμφωνία των μερών ότι οι εναγόμενοι εις αντάλλαγμα θα κατέβαλλαν στους ενάγοντες το ποσό των ΛΚ3.000 πλέον ΦΠΑ, το οποίο και κατεβλήθη. Ο Ανδρέας Ελευθερίου (ΜΕ1), διευθυντής των εναγόντων κατέθεσε ότι το 1999 είχε αναλάβει τη διαχείριση των κυλικείων του νέου σταδίου ΓΣΠ. Τον Οκτώβριο του 1999 τον επισκέφθηκαν δύο άτομα και του είπαν ότι εκπροσωπούσαν τα παγωτά της εταιρείας Στεφανίδη και του ζήτησαν να συνεργαστούν. Αφού συζήτησαν τις τιμές, τους είπε ότι για να συνεργαστούν και να τον προμηθεύουν παγωτό θα έπρεπε να βάλουν διαφημιστικές πινακίδες πάνω από τους χώρους των κυλικείων. Το ποσό που απαιτούσε ήταν ΛΚ5.
2. Τα άτομα αυτά ήταν ο Κώστας και ο Χρίστος, ο ένας διευθυντής πωλήσεων και ο άλλος επαρχιακός διευθυντής του Στεφανίδη. Όταν τους είπε τις απαιτήσεις του πήγαν στο διευθυντή τους, κάποιο Άρη, και σε 4-5 ημέρες του είπαν ότι η συμφωνία ήταν εντάξει. Θα τον προμήθευαν παγωτά και θα τοποθετούσαν διαφημιστικές πινακίδες πάνω από τις καντίνες. Έβαλαν περίπου 10 πινακίδες και έκδωσε τιμολόγιο έναντι του οποίου τον πλήρωσαν ΛΚ3.
3. Το σημερινό υπόλοιπο όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 5 είναι ΛΚ7.
4. Απέστειλε επιστολές για την πληρωμή του τιμολογίου και του έλεγαν ότι θα δουν το θέμα. Σε σχέση με τα παγωτά, κάθε τέλος του μηνός του έστελλαν κατάσταση λογαριασμού και πλήρωνε με επιταγή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι με βάση την προσφορά που είχε από το ΓΣΠ είχε δικαίωμα να βάζει διαφημιστικές πινακίδες, όχι στο γήπεδο αλλά πάνω από τα κυλικεία. Το χώρο του τον έδειξε ο αρχιτέκτονας του έργου και τοποθέτησε τις πινακίδες. Διαφήμιζαν ακόμα 5 εταιρείες και οι εναγόμενοι διαφήμιζαν τα παγωτά ΔΕΛΤΑ. Αρνήθη σε σχετική υποβολή ότι η συμφωνία ήταν ΛΚ3.
5. Ο Χριστάκης Αθανασίου (ΜΕ2) κατέθεσε ότι το 1999 εργαζόταν στους εναγόμενους ως επιθεωρητής πωλήσεων Λευκωσίας. Έφυγε το 2000 και εργάζεται σε άλλη εταιρεία. Τέλος του 1999 που λειτούργησε το νέο ΓΣΠ, στον πρώτο αγώνα, επισκέφθηκε το ΜΕ1 με το διευθυντή πωλήσεων των εναγομένων Κώστα Μιχαηλίδη, και έκαμαν μια τυπική συμφωνία για να τοποθετήσουν τα προϊόντα τους. Ηγέρθη θέμα από το ΜΕ1 να τοποθετήσουν και διαφημιστικές πινακίδες πάνω από τις καντίνες. Στις επόμενες 2-3 ημέρες πήγαν στον συνιδιοκτήτη των εναγομένων Άρη Ιωαννίδη για να επιβεβαιώσουν τη συμφωνία. Η συμφωνία ήταν να τοποθετήσουν ψυγεία με παγωτά στις καντίνες του σταδίου και να τοποθετηθούν πινακίδες πάνω από τις καντίνες. Το χρονιαίο ενοίκιο που συμφωνήθηκε για τις πινακίδες ήταν ΛΚ5.
6. Η συμφωνία ξεκίνησε αμέσως και έβαλαν παγωτά και τις πινακίδες. Η συμφωνία θα έληγε με την αφαίρεση των πινακίδων. Αρχές του 2000 ξαναβρέθηκαν, έγινε μια πιστωτική σημείωση και δόθηκε ένα ποσό γύρω στις ΛΚ3.000 γιατί μπήκαν και στο επόμενο έτος. Η συμφωνία ήταν για τις ταπέλλες γιατί για το παγωτό τους πλήρωνε ο ενάγων. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η συμφωνία ήταν προφορική και στον τομέα του δεν είχαν γραπτές συμφωνίες. Αν κάτι δεν πήγαινε καλά έπαιρναν τη διαφήμιση και έφευγαν και ενόσω η διαφήμιση ήταν εκεί όφειλαν να πληρώνουν. Επειδή υπήρχαν διαφημίσεις και άλλων εταιρειών και έπρεπε να είναι ομοιόμορφες πήραν τις διαστάσεις των πινακίδων από τον ΜΕ
7. Έβαλαν γύρω στις 10 διαφημίσεις που απεικόνιζαν το παγωτό ΔΕΛΤΑ. Την τελική απόφαση για τους εναγόμενους την πήρε ο Άρης Ιωαννίδης και μετά προχώρησαν στην εξυπηρέτηση των κυλικείων του σταδίου με την προμήθευση παγωτού και την τοποθέτηση των πινακίδων. Η συμφωνία για τα παγωτά ήταν με πίστωση, οι ενάγοντες αγόραζαν χονδρικώς και πωλούσαν λιανικώς, εκδιδόταν κατάσταση λογαριασμού και τους πλήρωναν μετά. Οι ΛΚ3.000 που δόθηκαν στους ενάγοντες ήταν για τις πινακίδες γι΄ αυτό εκδόθηκε και πιστωτική σημείωση γιατί το οφειλόμενο ποσό δεν ήταν τόσο. Αν δεν ετίθετο από τον ΜΕ1 θέμα πινακίδων την απόφαση θα την έπαιρνε ο Μιχαηλίδης. Επειδή όμως οι πινακίδες ήταν θέμα προϋπολογισμού χρειαζόταν η έγκριση του διευθυντή. Ο ενάγων πρότεινε για τις πινακίδες το ποσό των ΛΚ5.000 και η πρόταση έγινε αποδεκτή. Η συμφωνία υπήρχε μέχρι το 2000 και μετά δεν γνώριζε τι έγινε γιατί έφυγε από την υπηρεσία των εναγομένων. Ο Δημήτρης Δημητρίου (ΜΥ1), λογιστής των εναγόμενων από το 2002 κατέθεσε ότι υπάρχουν τμήματα πωλήσεων και εξουσιοδοτημένοι διευθυντές πωλήσεων που παρουσιάζουν προς συζήτηση στο Γενικό Διευθυντή τους όρους μιας συμφωνίας και η εταιρεία απαιτεί γραπτή συμφωνία. Με τα παγωτά απαιτείται γραπτή συμφωνία. Ο πωλητής μπορεί να βάλει παγωτά και μετά εκδίδεται τιμολόγιο που αποδεικνύει την παραλαβή. Για συμφωνίες όπως η επίδικη πρέπει να είναι γραπτές και ο πωλητής δεν είναι εξουσιοδοτημένος να κάμνει συμφωνίες είτε γραπτές, είτε προφορικές. Εξέτασε το αρχείο και δεν βρήκε καμιά γραπτή συμφωνία με τους ενάγοντες. Σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού, τεκμήριο 6, η κίνηση των εναγόντων ήταν ΛΚ4.
8. Το Τεκμήριο 5 δεν το έχουν, ούτε και παρουσιάζεται στην κατάσταση λογαριασμού. Το τιμολόγιο των εναγόντων δεν έχει καμιά υπογραφή και δεν αναγνωρίζεται από το λογιστήριό τους. Κοίταξε το αρχείο και δεν βρήκε καμιά επιστολή. Αντεξεταζόμενος εξήγησε ότι το Τεκμήριο 6 είναι η κατάσταση πώλησης των παγωτών από τους εναγόμενους στους ενάγοντες. Του υπεδείχθη η παράγραφος 2(γ) της υπεράσπισης και απάντησε ότι δεν έχει τέτοια γραπτή συμφωνία. Έγινε συμψηφισμός των ΛΚ3.000 με τις αγορές των εναγόντων, δηλαδή αφαιρέθηκε το ποσό αυτό την 17.3.00 από το ποσό του λογαριασμού που τους όφειλαν. Η συνεργασία για τα παγωτά άρχισε την 22.10.99 μέχρι την 19.9.
9. Από το Μάρτιο του 2000 μέχρι και το Σεπτέμβριο οι ενάγοντες δεν πλήρωσαν τίποτε και διερωτήθη πως είναι δυνατόν όλο το χρόνο οι ενάγοντες να αγοράσουν παγωτά αξίας ΛΚ6.626 και να έχουν απαίτηση για ΛΚ11.
10. Δεν γνώριζε ποιος έκαμε τη συμφωνία για τα παγωτά και σε σχετική ερώτηση αν μπήκε στον κόπο να ρωτήσει, απάντησε ότι δεν αναγνωρίζει το τιμολόγιο, ούτε γνωρίζει αν τοποθετήθηκαν οι πινακίδες στα κυλικεία. Επέμενε ότι οι πιστωτικές σημειώσεις ήταν έναντι του λογαριασμού που είχαν με τους ενάγοντες και δεν ήταν έναντι του ενοικίου για τις πινακίδες. Δεν γνώριζε, σε σχετική υποβολή, αν όφειλαν οτιδήποτε για την τοποθέτηση των πινακίδων. Σε ερώτηση αν όταν πωλούν παγωτά προπληρώνουν τον αγοραστή απάντησε ότι δίνουν μια ποσότητα δωρεάν. Παρόλο, που ενόψει της μαρτυρίας και των τεκμηρίων που κατατέθηκαν, δεν υπάρχουν για να λεχθούν πολλά, θα σχολιάσω ορισμένες από τις εισηγήσεις του κ. Τρίγγα κατά τη συζήτηση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η μία αφορά ότι ΜΕ2 δεν είχε εξουσιοδότηση να δεσμεύει τους εναγόμενους. Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να λεχθεί ότι ο μάρτυρας άφησε άριστες εντυπώσεις στο Δικαστήριο. Ήταν σαφής και ξεκάθαρος στη μαρτυρία του χωρίς ίχνος αντιφάσεων. Πρόκειται για το πρόσωπο που έκαμε τη συμφωνία με το ΜΕ1 και ως διεφάνη ήταν απόλυτος γνώστης των συμφωνηθέντων. Το γεγονός ότι εργάζεται σε άλλη εταιρεία, όπως εισηγήθηκε ο κ. Τρίγγας και συνεπώς είχε κάθε λόγο να δώσει μαρτυρία εναντίον τους, δεν στοιχειοθετεί κανένα λόγο απόρριψης της μαρτυρίας του ούτε και, να σημειώσω, του τέθηκε κάτι τέτοιο. Να προσθέσω ακόμα πως δεν διέκρινα στη μαρτυρία του οτιδήποτε που να συνηγορεί προς αυτή την κατεύθυνση. Η μαρτυρία του κρίνεται ως απόλυτα ειλικρινής και ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Επί της ουσίας, ο μάρτυρας κατέθεσε χωρίς να αμφισβητηθεί, ότι επειδή για τη συμφωνία για τις διαφημιστικές πινακίδες ετίθετο θέμα προϋπολογισμού χρειαζόταν η έγκριση του διευθυντή. Και ήταν σαφής προς τούτο ότι ζήτησαν την έγκριση του συνιδιοκτήτη, Άρη Ιωαννίδη, πριν αποδεκτούν την προσφορά του ΜΕ
11. Να προσθέσω ότι ο μάρτυρας έδωσε λεπτομέρειες για την τοποθέτηση των πινακίδων, όπως για παράδειγμα ότι έπρεπε να είναι ομοιόμορφες με τις πινακίδες των άλλων διαφημιζόμενων, ότι τις διαστάσεις τις πήραν από τον ΜΕ1 και ακόμα ότι τοποθέτησαν 10 διαφημιστικές πινακίδες. Υποδεικνύω εδώ και τονίζω ότι ο μάρτυρας ήταν ένας εκ των εκπροσώπων της εναγόμενης εταιρείας που μετέφερε την πρόταση των εναγόντων στους εναγόμενους. Αφού έλαβε τη σχετική έγκριση και εξουσιοδότηση, μετέφερε την αποδοχή των εναγόμενων οπότε και ολοκληρώθηκε η συμφωνία. Και η μαρτυρία αυτή παρέμεινε αναντίλεκτη. Επιβεβαίωση αυτού, και ως υλοποίηση της συμφωνίας, αποτελεί το γεγονός ότι οι εναγόμενοι τοποθέτησαν, πέραν του παγωτού, τις 10 διαφημιστικές πινακίδες, που δεν έχει αμφισβητηθεί. Επειδή ο ΜΥ1 δεν γνώριζε αν τοποθετήθηκαν οι πινακίδες δεν αλλάζει το τοπίο ούτε και μεταβάλλει την κατάσταση. Άλλωστε δεν ήταν στην υπηρεσία των εναγομένων κατά τον επίδικο χρόνο. Ούτε και ενδιαφέρθηκε, έστω και εκ των υστέρων, να μάθει αν όντως τοποθετήθηκαν οι διαφημιστικές πινακίδες τον επίδικο χρόνο. Ουσιαστικά ο ΜΥ1 δεν γνώριζε τίποτε που να αφορούσε την παρούσα υπόθεση. Κατέθεσε μεν την κατάσταση λογαριασμού πώλησης των παγωτών που διατηρούσαν με τους ενάγοντες, αλλά δεν ήταν σε θέση, ούτε και γνώριζε οτιδήποτε σχετικό με την παρούσα υπόθεση, ή και τη συμφωνία των διαδίκων για τις διαφημιστικές πινακίδες. Σύμφωνα πάντα με τον ΜΕ2 το αντάλλαγμα της συμφωνίας, το ενοίκιο, ήταν ΛΚ5.000 το χρόνο, ενώ για το παγωτό, το προμήθευαν χονδρικώς με πίστωση και εκδιδόταν κατάσταση λογαριασμού και οι ενάγοντες τους πλήρωναν μετά. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η μαρτυρία των ΜΕ1 και 2 επιβεβαιώνεται από την κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασε ο ΜΥ
12. Η χρεωστική σημείωση των ΛΚ3.000 που παρουσιάζεται στα Τεκμήρια 3, 4, 5 και 6 αναδεικνύει του λόγου το ασφαλές της μαρτυρίας που προσκόμισαν οι ενάγοντες. Πρόκειται για πιστωτική σημείωση των εναγομένων με σαφή και ρητή αναφορά σε ετήσια συμφωνία (annual agreement). Το ποσό αυτό αντί να δοθεί στους ενάγοντες αφαιρέθηκε από το υπόλοιπο της κατάστασης λογαριασμού από την αγορά παγωτού. Η δικογραφημένη θέση των εναγομένων είναι ότι θα κατέβαλλαν στους ενάγοντες το ποσό των ΛΚ3.000 για τη συμφωνία αγοράς παγωτού. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι το ποσό αυτό συμψηφίστηκε στην κατάσταση λογαριασμού αλλά ουσιαστικά δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει ούτε και γνώριζε τι αφορούσε ο συμψηφισμός αυτός. Η μόνιμα επαναλαμβανόμενη θέση του ήταν ότι δεν βρήκε στα αρχεία τη γραπτή συμφωνία και το τιμολόγιο, και ότι τεκμήριο 5, δεν το αναγνωρίζει γιατί είναι ανυπόγραφο. Παρά ταύτα όμως δεν διερεύνησε το ζήτημα για να διευκρινίσει αν όντως οι εναγόμενοι την επίδικη περίοδο τοποθέτησαν διαφημιστικές πινακίδες επί των κυλικείων των εναγόντων. Σημειώνω ακόμα πως εκείνο που υπεβλήθη στον ΜΕ1 ήταν ότι η συμφωνία ενοικίασης ήταν ΛΚ3.000 και όχι ΛΚ5.
13. Ούτε υποδεικνύω υπήρχε γραπτή συμφωνία και για την υποχρέωση των εναγομένων να καταβάλουν στους ενάγοντες το ποσό των ΛΚ3.000 ως ισχυρίστηκε ο ΜΥ
14. Παρόλα αυτά συμψηφίστηκε το ποσό αυτό και εννοώ χωρίς γραπτή συμφωνία. Και ο λόγος που σχολιάζεται το σημείο αυτό είναι γιατί ενώ ο ΜΥ1 από τη μία απορρίπτει την αξίωση των εναγόντων γιατί δεν βρήκε γραπτή συμφωνία, από την άλλη αφαιρεί το ποσό των ΛΚ3.000 και πάλι χωρίς γραπτή συμφωνία. Είναι με άλλα λόγια φανερό ότι τα περί γραπτών συμφωνιών περισσότερο ως προφάσεις μπορούν να χαρακτηριστούν παρά ουσία. Προσθέτω εδώ ότι δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι ως κατέθεσε ο ΜΕ2 για να μπορούσαν να τοποθετήσουν παγωτά στα κυλικεία των εναγόντων ηγέρθη το ζήτημα των διαφημιστικών πινακίδων από τους ενάγοντες. Και ακριβώς γι΄ αυτό και αποτάθηκαν στον συνιδιοκτήτη των εναγομένων για να λάβουν τη σχετική έγκριση. Αν όπως το έθεσε δεν ετίθετο θέμα πινακίδων την απόφαση για τα παγωτά θα την έπαιρνε ο Μιχαηλίδης. Ακόμα ένα ζήτημα που ήγειρε ο κ. Τρίγγας είναι το γεγονός ότι το τιμολόγιο, Τεκμήριο 5, είναι ανυπόγραφο. Αποτελεί νομολογιακά θεμελιωμένο ότι ανυπόγραφα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία. Υπάρχουν και λαμβάνονται υπόψη και συνεκτιμούνται με την προφορική μαρτυρία (Chitty on Contracts, 24η έκδ. 739, και Palatino Developments Ltd v. Telectronics Communication Ltd