Χριστάκη Ματθαίου ν. Ελένη Μιχ. Γεωργίου, Αρ. Αγωγής: 3904/07, 20.2.08

(1997)1 Α.Α.Δ 782. Σημειώνω πως η αγωγή καταχωρήθηκε σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση του ενάγοντα. Σύμφωνα με την Δ.18 Θ.1 ο ενόρκως δηλών μεταξύ άλλων, θα πρέπει να βεβαιώνει την βάση της αγωγής και το αξιούμενο ποσό. Στην προκειμένη περίπτωση ο ομνύον επαναλαμβάνει ουσιαστικά τα αξιούμενα ποσά της αγωγής, ως η προσταγή της σχετικής Διαταγής, ότι δηλαδή το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης είναι ορθό. Εκείνο που ουσιαστικά απαιτείται από την Δ.18 είναι η θετική επαλήθευση των γεγονότων της αξίωσης, σε συνάρτηση με δήλωση ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν απολύτως καμιά υπεράσπιση στην αγωγή. Και τούτο ως θέμα δικαιοδοσίας ( Stavrinides v. Ceskosloveneska Obchondi Banka A.S.

(1972)1 C.L.R. 130). Παρόλο που δεν υποστηρίχθηκε οτιδήποτε περί του αντιθέτου από την πλευρά καθ' ης η αίτηση, είναι η κρίση του δικαστηρίου, εν όψει των πιο πάνω, ότι η ένορκη δήλωση συμμορφώνεται πλήρως και ικανοποιεί όλες τις προϋποθέσεις της Δ.18. Θα προχωρήσω επομένως να εξετάσω κατά πόσο η εναγόμενη προβάλλει υπεράσπιση στην αξίωση του ενάγοντα. Η νομολογία εναποθέτει το βάρος απόδειξης της ύπαρξης καλής υπεράσπισης στους ώμους του εναγομένου. (Παυλου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1051). Όπως εξηγείται στην υποθεση Λαζάρου κ.ά ν. Μακεδόνα

(1999)1 (Β) Α.Δ..Δ. 817, όπου η υπεράσπιση μπορεί να χαρακτηριστεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή, θα πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση. Είναι γνωστό ότι η διαδικασία και ο μηχανισμός της συνοπτικής απόφασης είναι εξαιρετική διαδικασία στην οποία αντί να αρχίζει πρώτα η δίκη και μετά η απόφαση υπάρχει αμέσως απόφαση και μετά δίκη. (βλ. Symon & Co v. Palme´s Stores

(1903)Ltd

(1912)1 K.B.259, 266-267 ). Ως υπεδείχθη στην υπόθεση Λούκος Λτδ κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας την Ελλάδος Α.Ε. (Αρ.1)

(2001)1 Α.Α.Δ 418, με αναφορά στη CY.E.M.S. Co v. Central Co-operative Industries

(1982)1 C.L.R. 897, 902 - 905: « Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης..... Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης. Αυτή είναι η φιλοσοφία της Δ.18». Και τούτο, να προσθέσω, αποκτά μεγαλύτερη σημασία σήμερα, εν' όψει της ορθής αντίληψης που έχει επικρατήσει ως προς τα δικαιώματα που έχει ο διάδικος βάσει των προνοιών του άρθρου 30 του Συντάγματος και τις ανάλογες διατάξεις της σύμβασης για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γι' αυτό και η συνοπτική διαδικασία κάτω από τη Δ.18 πρέπει να περιορίζεται μόνο στις περιπτώσεις όπου έκδηλα καταδεικνύεται ότι ο εναγόμενος δεν έχει καμιά υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή. (Ζερβός ν. Euroinvestment & Finance Ltd

(2003)1 Α.Α.Δ 1968.) Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Νεάρχου κ.ά ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ

(2005)1 Α.Α.Δ. 818 που γίνεται εκτενής αναφορά και σύνοψη της νομολογίας επί συνοπτικής απόφασης. Θα πρέπει ακόμα να υποδειχθεί ότι ακριβώς λόγω της φύσης της, ως κατ' εξαίρεση της συνήθους διαδικασίας μιας δίκης, ο καθ' ου η αίτηση πρέπει με την ένορκη του δήλωση να προβάλει τα στοιχεία που εδράζει την υπεράσπιση του και δεν αναμένεται ότι θα προσκομίσει την διαθέσιμη μαρτυρία. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Ζερβός ανωτέρω : « Η ένορκη δήλωση του εφεσείοντα περιείχε τα στοιχεία στα οποία εδράζεται η υπεράσπιση που θέλει να προβάλει, και η υπό αναφορά συνοπτική διαδικασία δεν ήταν η δίκη της υπόθεσης για να προσκομίσει την μαρτυρία που διέθετε. Αυτό που αναμενόταν να δείξει ήταν πως έχει υπεράσπιση σε βαθμό που επιδεικνύεται να του επιτραπεί το δικαίωμα της προβολής της. Και βεβαίως, το κατά πόσο νομικά ευσταθεί, θα είναι το αντικείμενο της δίκης ». Στο πιό πάνω πλαίσιο θα αντικρυστεί η ένσταση της καθ' ης η αίτηση και κατ' επέκταση η προβαλλόμενη υπεράσπιση της. Η εναγόμενη δεν αρνείται την έκδοση των επιταγών στο όνομα του ενάγοντα, ούτε και ότι οι επιταγές δεν τιμήθηκαν. Είναι η θέση της ότι τα ποσά των επιταγών δεν εκδόθηκαν για οφειλόμενο χρέος προς τον ενάγοντα, αλλά για χρέος προς το Κοινοτικό Συμβούλιο Κακοπετριάς, του οποίου ο ενάγων ήταν δικηγόρος. Εκδόθηκαν προς εξόφληση χρέους της προς το Συμβούλιο προερχόμενο εκ δικαστικών αποφάσεων, τις οποίες ο ενάγων χειρίστηκε ως δικηγόρος του Συμβουλίου. Καταχωρήθηκαν εναντίον της οι υπ' αριθμό 15506/05 και 23209/05 ποινικές υποθέσεις με την κατηγορία της έκδοσης επιταγής άνευ αντικρίσματος, πρόκειται για τις επίδικες, τις οποίες ο ενάγων απέσυρε ανεπιφύλακτα ακολουθώντας τις ρητές οδηγίες του Συμβουλίου. Και ο λόγος ήταν γιατί έκαμε συμφωνία με το Κοινοτικό Συμβούλιο να πληρώνει το χρέος με εβδομαδιαίες δόσεις Λ.Κ.50.- Προς υποστήριξη του ισχυρισμού της επισύναψε δύο βεβαιώσεις του Κοινοτικού Συμβουλίου Κακοπετριάς. Στην μία αναφέρεται ότι η εναγόμενη κατόπιν διακανονισμού πληρώνει το ποσό των Λ.Κ.50.- εβδομαδιαίως για κάποιες υποθέσεις, μεταξύ των οποίων και οι πιο πάνω, και στην άλλη, γίνεται αναφορά για τον διακανονισμό των πιο πάνω υποθέσεων με αντιστοιχία επιταγής ανά υπόθεση. Σημειώνω ότι οι επίδικες επιταγές αντιστοιχούν στις πιο πάνω υποθέσεις. Με την άδεια του δικαστηρίου ο αιτητής καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Δέχεται ότι καταχωρήθηκαν οι πιο πάνω ποινικές υποθέσεις και περαιτέρω ότι, την 13.11.06 τις απέσυρε αρνούμενος κάθε άλλο που αναφέρει η εναγόμενη. Είναι η θέση του ότι τα ποσά των επιταγών του οφείλονται ως μέρος δικηγορικών εξόδων από διάφορες αγωγές που καταχώρισε εκ μέρους των εναγόντων και του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Κακοπετριάς, και είναι ανεξάρτητες από τυχόν οφειλές της εναγομένης στο Κοινοτικό Συμβούλιο. Τα πιο πάνω συνθέτουν τους εκατέρωθεν αντικρουόμενους ισχυρισμούς των δύο μερών. Ως υποδεικνύεται στην N.V. Caterchef Ltd v. P.C.P Electronics Ltd

(1999)1 (Γ) A.Α.Δ. 1912, το κριτήριο ικανοποιείται με την παροχή λεπτομερειών από τον εναγόμενο σε λογική έκταση, γιατί αν με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς εξασφαλίζεται άδεια για υπεράσπιση, το αποτέλεσμα είναι το μέτρο να αχρηστεύεται. Η εναγόμενη καθ ης η αίτηση, έχει θέσει σειρά γεγονότων καθώς και έγγραφα που, βέβαια στο στάδιο αυτό δεν θα αξιολογηθούν, αλλά θα κριθούν αν εμπεριέχουν ή αν καταδεικνύουν γνησιότητα που να δικαιολογεί την άδεια για καταχώρηση υπεράσπισης. Το γεγονός και μόνο ότι υπάρχουν σοβαροί και συγκρουόμενοι ισχυρισμοί, αναδεικνύει ακριβώς την ανάγκη για εξαγωγή συμπερασμάτων και ευρημάτων που δεν είναι βέβαια της παρούσης να κριθούν, πόσω μάλλον να αξιολογηθούν. Πρόκειται για ισχυρισμούς επί γεγονότων, που μόνο μετά από ακρόαση στην ουσία τους μπορούν να κριθούν, αφού βεβαίως ακουστεί η σχετική εκατέρωθεν μαρτυρία, ώστε να υποστεί και την βάσανο της αξιολόγησης, προς εξαγωγή τελικών ευρημάτων. Η υπεράσπιση που προβάλει η εναγόμενη από όποια σκοπιά και αν αντικριστεί, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει μοναδικό σκοπό και στόχο να καθυστερήσει την διαδικασία. Αντίθετα θεωρώ και κρίνω ότι προβάλλονται γνήσιοι ισχυρισμοί γεγονότων επί της ουσίας της διαφοράς και πρόκειται συναφώς για μια γνήσια υπεράσπιση. Θα πρόσθετα πως αυτό εξάγεται από το γεγονός και μόνο ότι υπάρχουν τέτοιοι σοβαροί και αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί και έγγραφα, επί των οποίων βεβαίως και δεν αποφαίνομαι, που από μόνοι τους αναδεικνύουν ότι υπάρχει σοβαρό, επί γεγονότων, ζήτημα προς εκδίκαση, που δεν είναι όμως στη παρούσα διαδικασία που θα κριθούν και θα αποφασιστούν. Θα επαναλάβω αυτά που υπεδείχθηκαν στην υπόθεση DEME- DAIRY LTD κ.ά Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πολ. Έφεση 322/06 ημερ.18.12.07, ότι θα πρέπει να παρέχεται άδεια για υπεράσπιση εκτός αν είναι καθαρό ότι δεν υπάρχει ουσιώδες ζήτημα προς εκδίκαση και ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση σε σχέση με πραγματικά ή νομικά ζητήματα τα οποία εγείρουν εύλογη αμφιβολία κατά πόσο ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση. Και στην παρούσα υπόθεση, με όσα έχουν εκτεθεί, είναι η κρίση του δικαστηρίου ότι οι εγειρόμενοι ισχυρισμοί της εναγόμενης είναι τέτοιοι που αναμφίβολα θα πρέπει να της δοθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί στην αγωγή. Θεωρώ και αυτή είναι η κατάληξη μου, ότι οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί της εναγομένης εύλογα δημιουργούν σοβαρή διαφορά προς εκδίκαση και δικαιολογούν την παροχή δικαιώματος προβολής υπεράσπισης. Ως αποτέλεσμα η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος της καθ' ης η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Μ.Η. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο