Dorelle Enterprises Ltd ν. GAP Vassilopoulos Air Freight Ltd, Αρ. Αγωγής: 2993/04, 29 Φεβρουαρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2993/04 Μεταξύ Dorelle Enterprises Ltd, από την Αραδίππου Ενάγοντες και G.A.P. Vassilopoulos Air Freight Ltd, από το Στρόβολο Εναγομένων Ημερομηνία: 29 Φεβρουαρίου,
- Αίτηση υπό Εναγομένων ημερομηνίας 28-11-07 για τροποποίηση της Υπεράσπισης τους ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Ιακώβου Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Σχίζας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση τους οι Εναγόμενοι αιτούνται άδειας για τροποποίηση της Υπεράσπισής τους διά της αντικαταστάσεως της παραγράφου 5 και διά προσθήκης περαιτέρω ισχυρισμού στην υφιστάμενη παράγραφο
- Η αίτηση τους στηρίζεται στη Δ.25 και συνοδεύεται από ΄Ενορκη Δήλωση του υπαλλήλου τους Ιάκωβου Κουμή. Σε αυτή αναφέρει ότι κατόπιν επαφών που είχε με τους Ενάγοντες στα πλαίσια της παρούσας αγωγής διεπίστωσε ότι σχεδόν όλες οι επίδικες αποστολές εμπορευμάτων, τα τιμολόγια και άλλα έγγραφα αφορούσαν την εταιρεία VETALIA CLOTHING LTD, πράγμα για το οποίο ενημέρωσε το δικηγόρο του και κατά την ημέρα της ακρόασης του παρέδωσε φάκελο με όλα τα σχετικά έγγραφα. Στην αγωγή τους οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ασχολούνται με την κατασκευή ειδών ένδυσης και ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο αγόρασαν μέσω τράπεζας «τον εξοπλισμό ή και κτιριακές εγκαταστάσεις ή και δικαιώματα και ειδικά την άδεια bonted της εταιρείας Vetalia Clothing Ltd και διεξήγαν εργασίες και κάτω υπό την επωνυμία αυτής ή και χρησιμοποιούσαν το όνομα αυτής, στα τιμολόγια και άλλα συναφή έγγραφα μέχρι εκδόσεως αδείας για bonted υπό των τελωνειακών αρχών επ' ονόματι των Εναγόντων» χωρίς να αναλάβουν οποιοδήποτε παθητικό της εν λόγω εταιρείας. ΄Όπως εξηγούν αυτό ήταν «εις γνώση και συγκαταθέσει των Εναγομένων». Ακολούθησε συνεργασία των Εναγόντων με τους Εναγόμενους και συγκεκριμένα οι πρώτοι εξήγαγαν εμπορεύματα μέσω των Εναγομένων στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α έναντι συμφωνηθείσας και/ή εύλογης αμοιβής προς τους Εναγόμενους. Η αμοιβή αυτή, όπως και αυτή του αντιπροσώπου των Εναγομένων στο εξωτερικό θα κατεβάλλετο από τον αγοραστή των εμπορευμάτων, ήτοι την Balkan Imports και εν συνεχεία οι Ενάγοντες θα κατέβαλλαν τα σχετικά ποσά στους Balkan Imports ή οι τελευταίοι θα τα αφαιρούσαν από το χρέος τους προς τους Ενάγοντες. Κάποια στιγμή οι Ενάγοντες πληροφορήθηκαν από τους Balkan Imports ότι οι Εναγόμενοι υπερχρέωναν αυτούς μεταξύ των ετών 2000 -
- Δεν γνώριζαν όμως λεπτομέρειες και είχαν και διαβεβαιώσεις από τους Εναγόμενους ότι το θέμα θα διευθετείτο όταν ξεκαθάριζαν τα ποσά. Για αυτό και δεν καταχώρισαν εμφάνιση στην αγωγή 2298/03 που είχαν καταχωρίσει οι Εναγόμενοι εναντίον τους για τις προσφερθείσες μεταφορικές υπηρεσίες με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση εναντίον τους και να έχουν εξοφλήσει το συγκεκριμένο εξ αποφάσεως χρέος. Όπως ισχυρίζονται, τα ποσά τα κατέβαλλαν οι Balkan Imports με την παραλαβή των εμπορευμάτων στις Η.Π.Α. και για αυτό οι Ενάγοντες δεν γνώριζαν το μέγεθος των υπερχρεώσεων και λεπτομέρειες αυτών καθότι γνώστης ήταν η εν λόγω εταιρεία. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι υπερχρεώσεις αφορούν 49 φορτωτικές και ότι το σύνολο τους ανέρχεται στο ποσό των £26.022,
- Αυτό το ποσό το κατέβαλαν στους Balkan Imports μέσω αποκοπών που εκείνοι διενήργησαν από το χρέος τους προς τους Ενάγοντες. Οι Εναγόμενοι στην υπεράσπισή τους ισχυρίστηκαν καταρχάς ότι υπάρχει δεδικασμένο διότι οι Balkan Imports καταχώρησαν αγωγή για την ίδια απαίτηση στις Η.Π.Α. εναντίον τους η οποία απερρίφθη από το Δικαστήριο. Επικαλούνται επίσης την απόφαση που εκδόθηκε υπέρ τους στην αγωγή 2298/03 και το ότι οι Ενάγοντες δεν καταχώρησαν οποιαδήποτε ανταπαίτηση εκεί. Περαιτέρω διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι δεν τους κοινοποιήθηκε οποιαδήποτε συμφωνία αγοράς της Vetalia Clothing Ltd και ότι εν πάση περιπτώσει αυτή η εταιρεία τους οφείλει ποσό £37.000 περίπου βάσει απόφασης στην αγωγή 1079/
- Δέχονται όμως ότι οι ίδιοι οι Εναγόμενοι συμφώνησαν με τους Ενάγοντες όπως η αμοιβή τους καταβάλλεται στο εξωτερικό από τους αγοραστές αλλά ισχυρίζονται ότι οι χρεώσεις ήταν εύλογες και λογικές και εγίνοντο πάντοτε αποδεκτές από τους Ενάγοντες. Στην ΄Ενορκη του Δήλωση ο κ. Ιάκωβος Κουμής ισχυρίζεται ότι κατά τη διάρκεια επαφών που είχε με τους Ενάγοντες στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ζήτησε να ενημερωθεί για τις αποστολές εμπορευμάτων και τα τιμολόγια για να μπορέσει να ελέγξει κατά πόσο οι απόψεις των Εναγόντων ήταν βάσιμες. Προσθέτει πως με βάση τα όσα έμαθε διεπίστωσε ότι σχεδόν όλες οι αποστολές εμπορευμάτων, τα τιμολόγια και άλλα έγγραφα αφορούσαν την εταιρεία Vetalia Clothing Ltd και όχι την Ενάγουσα Εταιρεία. Αυτά τα στοιχεία τα ανέφερε στο δικηγόρο του κατά την ημέρα της τελευταίας δικασίμου για ακρόαση παραδίδοντας και τα σχετικά έγγραφα που είχε εξασφαλίσει οπότε και προέκυψε η ανάγκη για τροποποίηση. Στην ένσταση τους οι Ενάγοντες μέσω του διευθυντή τους κ. Φώτη Κάουλα ισχυρίζονται ότι το θέμα με την εταιρεία Vetalia το είχαν αναφέρει οι ίδιοι στην ΄Εκθεση Απαίτησης τους και μάλιστα οι Εναγόμενοι απάντησαν στην υπεράσπιση τους λέγοντας ότι είχαν απόφαση εναντίον της εταιρείας Vetalia και ότι αγνοούσαν οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και αυτής της εταιρείας. Ισχυρίζονται επίσης ότι όλα τα γεγονότα ήταν γνωστά στους Εναγόμενους από παλαιότερα και ότι υποβάλλουν αυτή την αίτηση πολύ καθυστερημένα. Νομική Πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή του θέματος της τροποποίησης δικογράφων υπάρχει όντως πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Από τη θεώρηση της προκύπτει ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας κάποιας διαφοράς και προς αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη ή αδικία στον αντίδικο η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα ή εκεί όπου κρίνεται ότι ο αιτητής ενεργεί κακόπιστα (βλ. υποθ. Χρίστου ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 704). Η σύγχρονη τάση, όπως προβάλλει μέσα από τη νομολογία, είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βεβαίως ότι δεν προκαλείται βλάβη στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα. Είναι ενδεικτικά τα όσα αναφέρθηκαν πρόσφατα στην υπ. Νικολάου ν. 1. Ζωή Μιλτιάδους κ.α., Πολ. Εφ. 96/06 ημερ. 27.7.07 στην οποία διατάχθηκε επανεκδίκαση ολόκληρης της αγωγής αφού δόθηκε άδεια για τροποποίηση, κατ' έφεσιν: «Η εξουσία για έκδοση άδειας για τροποποίηση περιέχεται στην Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, όπου προνοείται ότι , σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας μπορεί να δοθεί η άδεια, ούτως ώστε να γίνουν όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις για να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος, το δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων.» Στην παρούσα υπόθεση η προσεκτική εξέταση της αίτησης οδηγεί στο συμπέρασμα πως οι Εναγόμενοι επιθυμούν να εισάξουν τους εξής δύο ισχυρισμούς: 1) Ότι όλες οι συναλλαγές επί των οποίων οι Ενάγοντες βασίζουν την απαίτηση τους διεξήχθησαν με αντισυμβαλλόμενο των Εναγομένων την εταιρεία Vetalia Clothing Ltd γεγονός που δεν νομιμοποιεί τους Ενάγοντες να εγείρουν οποιανδήποτε απαίτηση εναντίον τους για τις συναλλαγές αυτές. 2) Ότι για όλες τις συναλλαγές που είχαν με την Vetalia Clothing Ltd επί των οποίων βασίζεται η απαίτηση των Εναγόντων, ίσχυαν οι λογικές, συνήθεις και/ή εύλογες χρεώσεις. Όσον αφορά τον δεύτερο ισχυρισμό δηλαδή ότι οι επίδικες χρεώσεις ήταν εύλογες και λογικές, πρέπει να σημειωθεί πως αυτός ήδη προβάλλεται στην υφιστάμενη παράγραφο 6 της Υπεράσπισης αναφορικά με ισχυρισμό των ίδιων των Εναγόντων. Η προσθήκη που ζητούν οι Εναγόμενοι για αυτό το θέμα συνδέεται με τον πρώτο (πιο πάνω) ισχυρισμό τους και τη διαπίστωση ότι υπάρχουν έγγραφα που αφορούσαν την εταιρεία Vetalia και όχι τους Ενάγοντες. Μεγαλύτερη σημασία έχει λοιπόν ο πρώτος ισχυρισμός τους. Οι Εναγόμενοι δεν αναιρούν την αρχική τους θέση ότι είχαν συμφωνήσει με τους Ενάγοντες όπως η αμοιβή τους για τις μεταφορές καταβάλλεται στο εξωτερικό από τον αγοραστή στους αντιπροσώπους των Εναγομένων στην Καλιφόρνια. Προχωρούν όμως ένα βήμα περαιτέρω και ισχυρίζονται ότι «όλες και/ή σχεδόν όλες οι συναλλαγές» διεξήχθησαν με αντισυμβαλλόμενο των Εναγομένων την εταιρεία Vetalia Clothing Ltd. Αυτό βεβαίως δεν είναι κάτι που προκαλεί έκπληξη στους Ενάγοντες. ΄Οντως οι ίδιοι το αναφέρουν στην ΄Εκθεση Απαίτησης τους και μάλιστα είναι και επιχείρημα στην ένσταση τους ότι οι Εναγόμενοι γνώριζαν από πολύ πιο πριν και τα έγγραφα αλλά και τους ισχυρισμούς τους. Στην πραγματικότητα αυτό που επιχειρείται να εισαχθεί για πρώτη φορά είναι ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι το γεγονός αυτό, δηλαδή το ότι χρησιμοποιείτο το όνομα της Vetalia Clothing Ltd στις συναλλαγές, «δεν νομιμοποιεί τους Ενάγοντες να εγείρουν οποιανδήποτε απαίτηση εναντίον τους για τις συναλλαγές αυτές». Αυτή είναι και η όλη ουσία της παρούσας αίτησης και οι Ενάγοντες προβάλλουν κυρίως ζητήματα καθυστέρησης. Είναι αναμφισβήτητο πως οι Εναγόμενοι λογικά θα έπρεπε να ήταν σε θέση να προβάλουν ένα τέτοιο ισχυρισμό πολύ ενωρίτερα στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας - αφού αφενός θα έπρεπε να είχαν τα έγγραφα (πράγμα που επικαλούνται για τους ίδιους τους Ενάγοντες στην παρ. 6 της Υπεράσπισης τους) και αφετέρου - ακόμα και αν δεν τα είχαν - δηλώθηκε στις 29-5-07 ενώπιον του Δικαστηρίου πως οι διάδικοι αντάλλαξαν τα έγγραφα σε σχετική συνάντηση που είχαν. Σίγουρα λοιπόν υπάρχει κάποια καθυστέρηση εκ μέρους των Εναγομένων και αυτό που πρέπει να εξεταστεί είναι οι συνέπειες της. ΄Εχει ήδη αναφερθεί πως άδεια για τροποποίηση μπορεί να δοθεί και σε πολύ προχωρημένο στάδιο εάν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Στην ένσταση των Εναγόντων δεν προβάλλεται ισχυρισμός για τέτοια ζημιά αλλά ούτε και το ίδιο το Δικαστήριο διαπιστώνει κάτι τέτοιο. Πρόκειται για ισχυρισμούς που θα μπορούσαν να προβληθούν ούτως ή άλλως στην Υπεράσπιση και εν πάση περιπτώσει η όποια καθυστέρηση μπορεί να αποκατασταθεί με την κατάλληλη διαταγή για τα έξοδα. ΄Εχοντας λοιπόν υπόψιν ότι τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η ακριβής διατύπωση των θέσεων των διαδίκων κρίνω πως είναι αναγκαίο να γίνουν όλες οι απαραίτητες τροποποιήσεις ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η εκδίκαση των πραγματικών επίδικων θεμάτων που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Κατάληξη Με βάση όλα τα ανωτέρω η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι 1(α) και 1(β) αυτής. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωριστεί από τους Εναγόμενους εντός 15 ημερών από σήμερα και Απάντηση των Εναγόντων (εάν χρειάζεται) εντός περαιτέρω 15 ημερών από της παράδοσης σ' αυτούς της τροποποιημένης Υπεράσπισης. Τα έξοδα της αίτησης όσον και αυτά που παραμερίζονται λόγω της τροποποίησης θα είναι υπέρ των εναγόντων και εις βάρος των Εναγομένων. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο