ONISIFOROS GEORGIADES LTD ν. Επιτροπή Αγροτεμαχίων Γεωργιάδη κ.α., Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 1006/06, 14 Μαρτίου, 2008

(3), αντίγραφο της Γνωστοποίησης του ημερ. 26-9-06, βάσει του άρθρου 12

(3)του Κεφ. 224, καθώς και αντίγραφο του Τοπογραφικού Σχεδίου. Η Αίτηση επιδόθηκε αρχικά μόνον προς τον κ. Πανίκο Κύρου δεδομένου ότι οι Αιτητές θεωρούσαν ότι αυτός εκπροσωπεί την Επιτροπή Αγροτεμαχίων Γεωργιάδη. Κατέθεσε ο ίδιος προσωπικά ένσταση στην οποία με 9 λόγους ισχυρίζεται ότι η ίδια η Επιτροπή δεν έχει νομική προσωπικότητα, ενώ η Αίτηση δεν στρέφεται κατά όλων των ενδιαφερόμενων ιδιοκτητών των ακινήτων. Με άλλους 8 λόγους ένστασης απαντά στην ουσία της αίτησης ισχυριζόμενος ότι η απόφαση του Διευθυντή για κατάργηση των δικαιωμάτων διάβασης, τοποθέτησης και συντήρησης σωλήνων είναι ορθή, καθότι η ανάγκη για την ύπαρξη τους δεν υφίσταται πλέον λόγω της δημιουργίας δημόσιου δρόμου ο οποίος εφάπτεται του δεσπόζοντος ακινήτου (των Αιτητών) αλλά και λόγω της παροχής υπηρεσιών πόσιμου νερού. Στην ένορκη του δήλωση ο κ. Παναγιώτης Κύρου αναφέρεται στα γεγονότα της υπόθεσης υποστηρίζοντας τους λόγους ένστασης. Με συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ο κ. Ονησίφορος Γεωργιάδης αναφέρει ότι μετά την καταχώριση της παρούσας Αίτησης ανέθεσαν στον πολιτικό Μηχανικό - Αρχιτέκτονα κ. Σταύρο Κουμπάρο την ετοιμασία σχετικής έκθεσης και ότι ο ίδιος διαφωνεί πλήρως με τους ισχυρισμούς του κ. Παναγιώτη Κύρου. Ο κ. Σταύρος Κουμπάρος προέβη επίσης σε ένορκη δήλωση στην οποίαν αναφέρεται στην έκθεση του, την οποίαν και επισύναψε. Κατέληξε στο συμπέρασμα πως το χωρομετρικό σχέδιο που επισυνάπτεται στην αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή (ως Τεκμήριο Ι) είναι λανθασμένο και δεν συμφωνεί με την επί τόπου κατάσταση. Αναφέρει επίσης πως εάν κατόπιν νέας χωρομετρικής εργασίας και τοποθέτησης οροσήμων διαφανεί ότι ο δρόμος δεν θα επηρεάσει έκταση πέραν των 17,5 ποδών στη βόρεια πλευρά και 15 ποδών στη δυτική πλευρά του ακινήτου των Αιτητών, τότε οι Αιτητές θα αποδεχθούν και συγκατατεθούν «στην εγγραφή του πλάτους αυτού ως δημοσίου δρόμου». Σε δική του συμπληρωματική ένορκη δήλωση ο κ. Παναγιώτης Κύρου ισχυρίζεται πως όλα αυτά δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία και πως εν πάση περιπτώσει είχαν ήδη εξεταστεί στα πλαίσια παραπόνου του κ. Ονησίφορου Γεωργιάδη ότι ο δρόμος κατασκευάστηκε καταλαμβάνοντας περισσότερο έδαφος από το κτήμα των Αιτητών. Πρέπει να σημειωθεί πως η Αίτηση επιδόθηκε τελικά και στους Καθ' ων 2 και 3 οι οποίοι όμως παρέλειψαν να εμφανιστούν και καταχωρίσουν ένσταση, με αποτέλεσμα η διαδικασία να συνεχίζεται ερήμην τους σύμφωνα με τον καν. 11(Ι) των Κανονισμών του

1. Γεγονότα: Οι διάδικοι δεν άσκησαν το δικαίωμα αντεξέτασης οποιουδήποτε ενόρκως δηλούντος, περιοριζόμενοι έτσι στις ένορκες τους δηλώσεις. Οι Αιτητές στην δική τους αρχική ένορκη δήλωση αναφέρονται πολύ συνοπτικά στα γεγονότα όπως έπραξαν και στις συμπληρωματικές που κατέθεσαν. Η μη αντεξέταση του κ. Κύρου αλλά και η μη διαφοροποίηση τους για τα βασικά γεγονότα που καταγράφονται στην αιτιολογημένη έκθεση του Διευθυντή με οδηγεί στην κατάληξη πως δεν υπάρχει ουσιαστική διαφωνία εν σχέσει με αυτά, τα οποία και παρατίθενται κατωτέρω: «
2. Η Εταιρεία ONISIFOROS GEORGIADES LTD, Αιτητές είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ½ μεριδίου του τεμαχίου 1508 του φ/σχ 30/13ΕΙ τμήμα 7 της ενορίας ΄Αγιος Βασίλειος Στρόβολος. Το υπόλοιπο ½ ανήκει στους Καθ' ων 2+3 δυνάμει αγοράς από τους Αιτητές.
3. Το ακίνητο αυτό έχει προς όφελος του εγγεγραμμένα δικαιώματα διάβασης, τοποθέτησης σωλήνων και καλωδίων σε λωρίδα γης πλάτους 30 ποδών (ή 9,15 μέτρων) από το τεμάχιο 381 και δικαίωμα διαβάσεως, τοποθέτησης και συντήρησης σωλήνων για διοχέτευση νερού σε λωρίδα γης πλάτους 25 ποδών (ή 7,65 μέτρων) από τα τεμάχια 1513 και
4. Επίσης έχει δικαίωμα διαβάσεως τοποθέτησης και συντήρησης σωλήνων από τα τεμάχια 1502, 1503, 1504, 1505, 1506, 1507, 1509, 1510, 1511, 1514, 1515, 1516 και 1517 σε λωρίδα γης πλάτους 12,6' ποδών (ή 3,80 μέτρων) έως 15 ποδών (ή 4,56 μέτρων).
5. Το ακίνητο των Αιτητών υπόκειται σε δικαίωμα διαβάσεως προς όφελος του τεμαχίου 384 σε λωρίδα γης πλάτους 9,15 μέτρων. Επίσης υπόκειται σε δικαίωμα διαβάσεως, τοποθέτησης και συντήρησης σωλήνων προς όφελος των τεμαχίων 1502, 1503, 1504, 1505, 1506, 1507, 1509, 1510, 1511, 1512, 1513, 1514, 1515, 1516, 1517, 1542, 1543, 1545, 1546, 1547, 1548, 1549 και 1550 σε λωρίδα γης πλάτους 12,6¨ποδών (ή 3,80 μέτρων) έως 15 ποδών (ή 4,56 μέτρων).
6. Τα πιο πάνω δικαιώματα διάβασης, τοποθέτησης και συντήρησης σωλήνων δόθηκαν κατά τον διαχωρισμό του τεμαχίου 948 που έγινε με τον φάκελο Α3024/76 σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 27

(1)(Β) του Κεφ.

1. Το συνημμένο σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο «Α») είναι σχετικό.
2. Οι Καθ' ων η αίτηση αρ. 1 Επιτροπή Αγροτεμαχίων Γεωργιάδη είναι οι ιδιοκτήτες των τεμαχίων 381, 1502, 1503, 1504, 1505, 1506, 1507, 1509, 1510Α, 1511, 1512, 1513, 1514, 1515, 1516 και 1517 και οι Καθ' ων η αίτηση αρ. 2 και 3 Στέλιος και Βάσο Γεωργιάδη ιδιοκτήτες του ½ μεριδίου του τεμαχίου 1508 το οποίο αγόρασαν δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου αρ. 764/94 από την εφεσείουσα Εταιρεία Ονησίφορος Γεωργιάδης Λτδ.
3. Το τεμάχιο των Αιτητών καθώς και τα τεμάχια των Καθ' ων η αίτηση όταν διαχωρίσθηκαν βρίσκονταν στην Γεωργική Ζώνη. Μετά την επέκταση των Πολεοδομικών Ζωνών τα πιο πάνω τεμάχια εντάχθηκαν στην οικιστική ζώνη. Ως αποτέλεσμα της ένταξης των τεμαχίων στην οικιστική περιοχή οι Καθ' ων η αίτηση 1 εξασφάλισαν από το Δήμο Στροβόλου ΄Αδειες Διαχωρισμού ημερ. 21/1/90, 7/7/99 και 27/7/00 αντίστοιχα (Τεκμήρια Β, Γ, Δ) και πιστοποιητικά τελικής έγκρισης ημερομηνίας 23/11/98 και 11/12/01 (Τεκμήρια Ε, Ζ, Η, Θ) για μετατροπή των τεμαχίων τους από χωράφια σε οικόπεδα.
4. Σύμφωνα με τους όρους των πιο πάνω Αδειών τα δικαιώματα διάβασης που δόθηκαν με τον διαχωρισμό του αρχικού τεμαχίου 948 θα μετατραπούν σε δημόσιο δρόμο αφού οι ιδιοκτήτες προβούν σε ορισμένα κατασκευαστικά έργα (πεζοδρόμια, ασφαλτικό οδόστρωμα). Αφού έγιναν τα πιο πάνω έργα έγινε χωρομετρική εργασία και ετοιμάσθηκε το σχέδιο (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «Ι») στο οποίο φαίνονται οι θέσεις των δρόμων και ο κατάλογος εμβαδών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «Κ»).
5. Ακολούθως με την επιστολή ημερομηνίας 10/9/01 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «Λ») ζητήθηκε από τους Καθ' ών η αίτηση να προσκομίσουν πιστοποιητικά τελικής έγκρισης των Αδειών Διαχωρισμού. Σύμφωνα με τα πιστοποιητικά τελικής έγκρισης για τα τεμάχια που οι ιδιοκτήτες τους συμμορφώθηκαν με τους όρους των Αδειών δόθηκε έγκριση για εγγραφή τους σε 43 οικόπεδα και μία προστατευτική λωρίδα επί της Λεωφόρου Τσερίου. Για τα τεμάχια με αριθμό 1550 (1α), 1544 (Α1), 1510(Α1Β), 1508(Α1α) και 1508ΑΙΒ, των οποίων οι ιδιοκτήτες δεν έχουν συμμορφωθεί με τα κατασκευαστικά έργα ο Δήμος Στροβόλου ζήτησε να εγγραφούν ως χωράφια. Μεταξύ των τεμαχίων είναι και τα τεμάχια 1508(Α1α) και 1509(Α1Β) στα οποία είναι ιδιοκτήτες για το ½ μερίδιο οι Αιτητές. Στο συνημμένο σχέδιο (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «Μ») φαίνονται με πράσινο χρώμα τα δικαιώματα διάβασης που θα γραφτούν δρόμοι και με κόκκινο χρώμα το μέρος που θα εξακολουθεί να παραμένει δικαίωμα διάβασης προς όφελος των τεμαχίων που οι ιδιοκτήτες αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τους όρους των αδειών διαχωρισμού.
6. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 με την εξασφάλιση των Αδειών Διαχωρισμού κατέθεσαν τις αιτήσεις ΑΧ1547/98 και ΑΧ900314/90 για έκδοση τίτλων. Για να συμπληρωθούν οι πιο πάνω φάκελοι πρέπει τα δικαιώματα διάβασης που έχουν προς όφελος τους και εις βάρος τους τα υπό διαχωρισμό τεμάχια να διαγραφούν αφού πρώτα συγκατατεθούν οι ιδιοκτήτες τους. Μετά από επιτόπια έρευνα που έγινε λήφθηκαν οι συγκαταθέσεις όλων των ιδιοκτητών των επηρεαζομένων τεμαχίων για τη διαγραφή των δικαιωμάτων διάβασης, τοποθέτησης και συντήρησης σωλήνων πλην των ιδιοκτητών των τεμαχίων 1544, των ιδιοκτητών του ½ μεριδίου των τεμαχίων 1550 και 1510 και των ιδιοκτητών του τεμαχίου 1508 του οποίου το ½ μερίδιο ανήκει στους Αιτητές.
7. Εν όψει της άρνησης των πιο πάνω ιδιοκτητών να συγκατατεθούν στην κατάργηση, οι Καθ' ων η αίτηση 1 ως εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των τεμαχίων 381, 1513, 1512, 1511, 1514, 1515, 1516, 1517, 1510ια, 1507, 1506, 1505, 1504, 1507, 1509, 1503, 1502, 1549, 1548, 1547, 1546, 1543, 1542, 1545 και 1550Αι κατέθεσαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας την αίτηση με αριθμό ΑΑΔ154/05 με θέμα την κατάργηση των δικαιωμάτων διάβασης, τοποθέτησης και συντήρησης σωλήνων που είναι εγγεγραμμένα σε βάρος των ακινήτων τους σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 12

(3)του Νόμου Κεφ.

2. Στις 10/11/05 διεξήχθη επιτόπια εξέταση στην παρουσία των Καθ' ων η αίτηση 1 καθώς και του Ονησίφορου Γεωργιάδη ως αντιπροσώπου των Αιτητών μόνον. Κατά την επιτόπια εξέταση διαπιστώθηκε ότι το ακίνητο των Αιτητών καθώς και τα ακίνητα των Καθ' ων η αίτηση 1 συνορεύουν με ασφαλτωμένους δρόμους και υδρεύονται από την υδατοπρομήθεια σύμφωνα με τις ΄Αδειες διαχωρισμού σε οικόπεδα ημερ. 21/1/90, 7/7/99 και 27/7/00 αντίστοιχα και τα πιστοποιητικά τελικής έγκρισης. Όταν ζητήθηκε η υπογραφή του για την κατάργηση των δικαιωμάτων αυτός αρνήθηκε υποστηρίζοντας ότι ο δρόμος κατασκευάσθηκε ο περισσότερος στο κτήμα του. Η επιστολή (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «Ν») είναι σχετική. Ακολούθως ο φάκελος υπεβλήθη στον Κλάδο Χωρομετρίας για να διερευνήσει το παράπονο των Αιτητών. Μετά από χωρομετρική εργασία που έγινε ετοιμάσθηκε σχέδιο (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «Ξ») στο οποίο φαίνεται η θέση του δρόμου που επηρεάζει το τεμάχιο 1508 των Αιτητών και ουδεμία διαφορά υπάρχει με το αρχικό σχέδιο του διαχωρισμού.
3. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 12

(3)κεφ. 224 επειδή τα υφιστάμενα δικαιώματα διάβασης και δικαιώματα τοποθέτησης, χρήσης και συντήρησης σωλήνων δεν είναι πλέον αναγκαία λόγω εγγραφής τους σε δημόσιους δρόμους και λόγω του ότι στα ακίνητα παρέχονται και υπηρεσίες, ήτοι ηλεκτρικό ρεύμα, τηλέφωνο και πόσιμο νερό με υπόγειες σωλήνες, ο Διευθυντής αποδέχθηκε το αίτημα των Καθ' ων η ατίτηση 1 και κατήργησε τα δικαιώματα κρίνοντας ότι το δουλεύον ακίνητο των Αιτητών εξυπηρετείται πλήρως με το δρόμο και την ύδρευση που έχουν δημιουργηθεί ώστε να καθίσταται ευχερής όχι μόνο η πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο αλλά και η μελλοντική του αξιοποίηση τόσο οικοπεδικά όσο και στο διαχωρισμό του σε οικόπεδα γεγονός που δεν μπορούσε να γίνει προηγουμένως.

1. Η απόφαση του Διευθυντή κοινοποιήθηκε σε όλους τους ενδιαφερόμενους με συστημένο ταχυδρομείο στις 27/9/06 (ΤΕΚΜΗΡΙΑ Π, Ρ, Σ, Τ, Υ,) με αποτέλεσμα να κατατεθεί η παρούσα αίτηση/έφεση.
2. Το ουσιαστικό μέρος της Απόφασης του Διευθυντή ημερ. 26-9-06 έχει ως εξής: «Επειδή οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των πιο πάνω δουλευόντων τεμαχίων εξασφάλισαν τις ΄Αδειες διαχωρισμού με αρ. 692 ημερομηνίας 1.7.99, 952 ημερομηνίας 21.1.90, 621 ημερομηνίας 27.7.2000 και τα πιστοποιητικά τελικής έγκρισης 4354 ημερομηνίας 23.11.98, 5451 ημερ. 10.12.01, 5452 ημερ. 11.12.01 κα 5453 ημερ. 11.12.01 από την Αρμόδια Αρχή (Δήμο Στροβόλου) για διαχωρισμό σε

(43)οικόπεδα και

(4)χωράφια και επειδή το μέρος που χρωματίζεται με κόκκινο χρώμα στο συνημμένο σχέδιο θα εγγραφεί ως δημόσιο δρόμος και το κτήμα σας θα εφάπτεται δημοσίου δρόμου για τον λόγον αυτό, έχω αποφασίσει την κατάργηση των πιο πάνω δικαιωμάτων μετά πάροδον

(30)τριάντα ημερών από την ημερομηνία ταχυδρόμησης της ειδοποίησης αυτής». Με την αρχική ένορκη δήλωση του ο κ. Ονησίφορος Γεωργιάδης ισχυρίζεται γενικώς και αορίστως μόνον ότι ο Κτηματολογικός υπάλληλος «αγνόησε παντελώς την επιτόπια κατάσταση», την «μαρτυρία» του, «όλα τα πραγματικά γεγονότα», καθώς και ότι οι μετρήσεις του είναι «λανθασμένες», «και ή είναι εις βάρος του ακινήτου των Αιτητών». Προδικαστική ένσταση Η προδικαστική ένσταση του κ. Παναγιώτη Κύρου προς τον οποίον και επιδόθηκε η αίτηση/έφεση είναι ότι δεν μπορεί να προωθηθεί η διαδικασία καθότι η Επιτροπή Αγροτεμαχίων Γεωργιάδη είναι μια άτυπη επιτροπή η οποία αποτελείται από τους ιδιοκτήτες των επηρεαζομένων αλλά και άλλων τεμαχίων της περιοχής (τα οποία δεν επηρεάζονται από την προσβαλλόμενη απόφαση). Οι ιδιοκτήτες αυτοί ενεργούσαν από κοινού για την εξασφάλιση Αδειών Διαχωρισμού και Πιστοποιητικών Τελικής ΄Εγκρισης με απώτερο στόχο την μετατροπή των ακινήτων τους από χωράφια σε οικόπεδα και έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας. Όντως αυτό αναφέρεται και (στο σημείο 5 των γεγονότων) στην έκθεση του Διευθυντή Κτηματολογίου, ότι δηλαδή η Επιτροπή είναι οι ιδιοκτήτες 16 συνολικά τεμαχίων. Προφανώς οι Αιτητές επέλεξαν την Επιτροπή βλέποντας την Ειδοποίηση του Διευθυντή ημερ. 26-9-06. Ο Διευθυντής απέστειλε την Ειδοποίηση προς τους Αιτητές και κάποιον κ. Ανδρέα Σάββα Χ"Πιέρου αλλά την κοινοποίησε και προς την Επιτροπή Αγροτεμαχίων Γεωργιάδη. Σύμφωνα με τον καν. 9 των Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 επιβάλλεται όπως η αίτηση - έφεση επιδοθεί σε κάθε πρόσωπο που επηρεάζεται από την εκκαλούμενη απόφαση («... shall be served on all persons affected thereby»). Μάλιστα στο έντυπο που παρατίθεται για χρήση ως αίτηση - έφεση υπάρχει ρητή αναφορά για καταγραφή ονομάτων και διευθύνσεων όλων των επηρεαζομένων προσώπων (Τύπος 2). Είναι λοιπόν προφανές πως η επιλογή των Αιτητών ήταν λανθασμένη καθότι δεν συμπεριέλαβαν στους Καθ' ων όλους τους επηρεαζόμενους, παρότι γνώριζαν (από την ίδια την Ειδοποίηση του Διευθυντή) όλα τα δουλεύοντα τεμάχια που είχαν προς όφελος τους τα καταργηθέντα δικαιώματα διάβασης και διοχέτευσης νερού. Ο κ. Παναγιώτης Κύρου, προς τον οποίον απευθύνθηκε η αίτηση τους, τυγχάνει να είναι ιδιοκτήτης μόνον του επηρεαζόμενου τεμαχίου 1517 και όπως αναφέρει και ο ίδιος στην ένορκη δήλωση του δεν αντιπροσωπεύει τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες. Οι Αιτητές ακόμα και μετά την έγερση του ζητήματος με την ένσταση του κ. Κύρου, επέλεξαν να αφήσουν τα πράγματα ως είχαν, χωρίς να προσπαθήσουν είτε να διορθώσουν τον τίτλο είτε να επιδώσουν στα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρη. Όπως επίσης αναφέρεται στην ένσταση και ένορκη δήλωση του κ. Κύρου η αναφερόμενη «Επιτροπή Αγροτεμαχίων Γεωργιάδη» είναι μια άτυπη επιτροπή των διαφόρων ιδιοκτητών η οποία συστάθηκε λόγω των κοινών ενεργειών τους και δεν έχει οποιαδήποτε νομική υπόσταση. Αυτά δεν αμφισβητούνται από πλευράς Αιτητών και κατά συνέπειαν θεωρώ πως η αρχή στην υπ. Κάρμιος κ.α. ν. British East Mediterranean

(1996)1 Α.Α.Δ. 1123 ότι «μη συγκροτημένα σώματα (unicorporated) δεν μπορούν να ενάξουν ή να εναχθούν» τυγχάνει εφαρμογής και στην παρούσα υπόθεση. Όπως είχε λεχθεί στην υποθ. Κ.Ν.G Autoparts Ltd v. Ιωάννου

(1996)1 Α.Α.Δ. 689: «Η ύπαρξη διαδίκου αποτελεί προϋπόθεση για την όποια διεκδίκηση. ΄Ετσι όπου ο διάδικος δεν είναι φυσικό πρόσωπο, η νομική οντότητα του πρέπει να καταδεικνύεται. Αυτό γίνεται με απόδειξη του σχετικού ισχυρισμού εκτός όπου προκύπτει άμεσα από το νόμο οπότε λαμβάνεται δικαστική γνώση.» Στην παρούσα υπόθεση αμφισβητήθηκε εξαρχής η νομική οντότητα της Επιτροπής χωρίς οποιαδήποτε αντίδραση από πλευράς Αιτητών. Συνεπώς η αίτηση - έφεση εναντίον της εν λόγω Επιτροπής αποτυγχάνει και για αυτό το λόγο. Πρέπει να σημειωθεί πως οι Καθ' ων 2 και 3 περιγράφονται στην Ειδοποίηση του Διευθυντή ως αγοραστές του ½ του τεμ. 1508 (δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου 764/94) από τους Αιτητές. Δεν διευκρινίζεται εάν πρόκειται για το μερίδιο που κατέχουν οι Αιτητές ή για το υπόλοιπο ½ μερίδιο. Γεγονός παραμένει πως (σύμφωνα με την παρ. 9 των γεγονότων) και αυτοί αρνήθηκαν να συγκατατεθούν στη διαγραφή των δικαιωμάτων διάβασης, τοποθέτησης και συντήρησης σωλήνων. Με βάση αυτή τους τη θέση θα ανέμενε κάποιος πως το λογικό θα ήταν να προσβάλουν και οι ίδιοι την επίδικη ειδοποίηση του Διευθυντή αφού διαφωνούν με την κατάληξη του. Αντί τούτου συνενώθηκαν παραδόξως από τους Αιτητές (οι οποίοι και τους είχαν πωλήσει το ½ μερίδιο) ως Καθ' ων στην παρούσα. Προφανώς αυτός είναι και ο λόγος που δεν εμφανίστηκαν στη διαδικασία αυτή, δηλαδή το ότι μάλλον συμφωνούν με την επιδιωκόμενη ακύρωση. Παρά ταύτα και ανεξαρτήτως της πιο πάνω κατάληξης για την Επιτροπή το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εξετάσει και την ουσία της αίτησης. Ουσία της αίτησης - έφεσης ΄Οσον αφορά την ουσία της αίτησης τους οι Αιτητές υποστήριξαν τα εξής ως καταγράφονται στις παραγράφους 5 και 6 της αρχικής ένορκης τους δήλωσης: «

1. Κατά την επιτόπια εξέταση της εν λόγω προσβαλλόμενης απόφασης, ο Κτηματολογικός υπάλληλος αγνόησε την επιτόπια κατάσταση και την επικληθείσα μαρτυρία μου περί της επιτοπίου κατάστασης καθώς επίσης και όλα τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση.
2. Είναι ισχυρισμός μου ότι οι μετρήσεις του Κτηματολογικού υπαλλήλου είναι λανθασμένες καθ' ότι τις εβάσισε επί αυθαίρετων συμπερασμάτων και/ή είναι εις βάρος του ακινήτου των αιτητών». Πρόκειται για τους βασικούς ισχυρισμούς των και είναι σαφές ότι πρόκειται για γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς, οι οποίοι από μόνοι τους δεν χρήζουν οποιασδήποτε περαιτέρω εξέτασης . Για αυτό, ίσως, προσπάθησαν να τους εξειδικεύσουν κατά κάποιο τρόπο με την ανάθεση προς τον κ. Κουμπάρο τη διενέργεια σχετικής έκθεσης. Το οποιοδήποτε επιχείρημα τους προκύπτει λοιπόν από την έκθεση αυτή, εξ ου και στην πραγματικότητα είναι και το μόνο θέμα που ανέπτυξαν κατά την αγόρευση τους. Το βασικό επιχείρημα λοιπόν των Αιτητών έχει ως εξής: Τα δικαιώματα διάβασης που παραχωρήθηκαν κατά το διαχωρισμό του αρχικού τεμαχίου ήταν όσον αφορά το ακίνητο των Αιτητών πλάτους 15 ποδών κατά μήκος της βόρειας πλευράς και 12,5 ποδών κατά μήκος της δυτικής πλευράς. Σύμφωνα με τους όρους της Πολεοδομικής ΄Αδειας και των Αδειών Διαχωρισμού (από το Δήμο Στροβόλου) ο δρόμος στη βόρεια πλευρά θα έχει πλάτος 35 πόδες και στα δυτικά 30 πόδες. Οι ίδιοι πιστεύουν ότι το χωρομετρικό σχέδιο που ετοιμάστηκε σύμφωνα με τη χωρομετρική εργασία που έγινε βάσει του εγκεκριμένου σχεδίου της Πολεοδομικής ΄Αδειας (ΛΕΥ/166/95 ημερ. 17-7-95) είναι λανθασμένο και δεν συμφωνεί με την επί τόπου κατάσταση. Για αυτό το λόγο ζητούν από το Δικαστήριο «Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Διευθυντής ... να προβεί σε νέα χωρομετρική εργασία με σκοπό να χωρομετρηθεί και να τοποθετηθεί στο έδαφος το εγγεγραμμένο σύνορο του ακινήτου με αρ. τεμ. 1508». Δηλώνουν μάλιστα πως εάν μετά από τέτοια εργασία διαφανεί ότι από το ακίνητο τους δεν επηρεάζεται έκταση πέραν των 17,5 ποδών (το ήμισυ του δρόμου) στη βόρεια πλευρά και 15 ποδών (το ήμισυ του δρόμου) στη δυτική πλευρά τότε θα αποδεχθούν και συγκατατεθούν στην εγγραφή του πλάτους αυτού ως δημοσίου δρόμου. Από τα πιο πάνω έχει διαφανεί πιστεύω ποιο είναι πραγματικά το πρόβλημα των Αιτητών. Στην ουσία διαφωνούν με τις χωρομετρικές μετρήσεις και το σχέδιο και πιστεύουν ότι το μεγαλύτερο μέρος του δρόμου ευρίσκεται στο δικό τους ακίνητο. Συνδέουν μάλιστα το θέμα με την αναφορά του Διευθυντή (στην έκθεση του) ότι «τα δικαιώματα διάβασης που δόθηκαν με το διαχωρισμό του αρχικού τεμαχίου θα μετατραπούν σε δημόσιο δρόμο ....». Το χωρομετρικό σχέδιο στο οποίο αναφέρονται οι Αιτητές είναι το Τεκμήριο Ι στην έκθεση του Διευθυντή. Οι Αιτητές πάντως δεν υποδεικνύουν συγκεκριμένο λάθος στο εν λόγω χωρομετρικό σχέδιο, ενώ ο ίδιος ο Διευθυντής επιμένει πως το σχέδιο είναι ορθό. Εν πάση όμως περιπτώσει πρέπει να επισημανθεί πως οι όροι για την κατασκευή δρόμου και το πλάτος αυτού τέθηκαν από το Τμήμα Πολεοδομίας και τον Δήμο Στροβόλου. Ο ίδιος ο Διευθυντής δεν έχει ανάμειξη στο θέμα αυτό. Το νόημα της Ειδοποίησης του, το οποίο αποτελεί και την ουσία της απόφασης του είναι πως αποφάσισε την κατάργηση των δικαιωμάτων επειδή πλέον θα εγγραφεί «δημόσιος δρόμος» και επειδή το τεμ. 1508 θα εφάπτεται πλέον αυτού του δημοσίου δρόμου έχοντας πρόσβαση και στις άλλες υπηρεσίες (νερό, ρεύμα κ.λ.π.). Είναι πολύ σημαντικό πως το γεγονός της κατασκευής δρόμου δεν αμφισβητείται από τους Αιτητές και κυρίως ότι είναι στην κατασκευή αυτού του δρόμου που στηρίχθηκε ο Διευθυντής για την κατάργηση των δικαιωμάτων ασκώντας δικαίωμα το οποίο ρητώς του παρέχεται από το άρθρο 12

(3)του Κεφ. 224. ΄Εχω την άποψη πως τα όσα αναφέρονται στην υποθ. Ρεβέκκα Καναρά ν. Χρυσούλλας Πρωτοπαπά

(1999)1 Α.Α.Δ. 801 τυγχάνουν όντως πλήρους εφαρμογής κατ' αναλογίαν και στα γεγονότα της παρούσας. Παρατίθενται κατωτέρω τα σχετικά αποσπάσματα: «Ως προς το πρώτο σκέλος της έφεσης τα γεγονότα που περιβάλλουν την απόφαση του Διευθυντή, κατά το πλείστο παραδεχτά, κατέδειξαν ότι η δημιουργία δημόσιου δρόμου, ο οποίος εφάπτεται του δεσπόζοντος ακινήτου εξαφάνισε την ανάγκη για πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο μέσω του δουλεύοντος ακινήτου γεγονός πρωταρχικής σημασίας για την άσκηση των εξουσιών του Διευθυντή, βάσει του άρθρου 12

(3). Δεν διαπίστωσε (το πρωτόδικο Δικαστήριο) οποιοδήποτε βάσιμο λόγο που θα μπορούσε να δικαιολογήσει επέμβαση στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Το κριτήριο για την αναθεώρηση των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου βάσει του άρθρου 80 του Κεφ. 224, όπως διασαφηνίζει η νομολογία είναι το σύννομο και το δίκαιο της απόφασης που επιτρέπει σε αντίθεση προς την ακυρωτική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, διείσδυση στην ουσία της απόφασης και εφόσον κρίνεται ορθό, την τροποποίησή της (Βλ. μεταξύ άλλων Αθανάση κ.α. ν. Χ"Mάμα κ.α.

(1990)1 Α.Α.Δ. 208 Σολομώντος ν. Παπανεοκλή

(1992)1 Α.Α.Δ. 906». ........................................................... Στην προκείμενη περίπτωση τα στοιχεία ενώπιον του Διευθυντή καθιστούν δικαία την κατάργηση του δικαιώματος διάβασης εφόσον ο σκοπός για τη δημιουργία που έπαυσε να υπάρχει. Η δημιουργία δρόμου στην άλλη πλευρά του δεσπόζοντος ακινήτου καθιστούσε την πρόσβαση πλεονασμό, και την κατάργησή της μέτρο εξισορρόπησης των δικαιωμάτων χρήσης των δύο ακινήτων. Αντίθετα με την εισήγηση της εφεσείουσας, η απόφαση του Διευθυντή είναι αιτιολογημένη, ώστε να μην αφήνεται αμφιβολία για τους λόγους στους οποίους αυτή θεμελιώνεται».. Όπως περαιτέρω εξηγείται στην υπ. Θεονίτσα Σολομώντος ν. Παναγιώτας Παπανεοκλή

(1992)1 Α.Α.Δ. 906, με το άρθρο 12

(3)του Κεφ. 224 δημιουργείται μηχανισμός έρευνας προς διαπίστωση του κατά πόσον ο περιορισμός που συνεπάγεται το δικαίωμα διόδου στο δουλεύον ακίνητο εξακολουθεί να είναι αναγκαίος έχοντας υπόψιν τα πραγματικά δεδομένα όπως αυτά εξελίσσονται. Αυτόν τον συγκεκριμένο μηχανισμό χρησιμοποίησε στην παρούσα περίπτωση ο Διευθυντής. Με βάση όλα τα ανωτέρω καταλήγω πως είναι δικαιολογημένη και πλήρως αιτιολογημένη η απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου για κατάργηση των προϋφισταμένων δικαιωμάτων εφόσον ο σκοπός για τη δημιουργία τους έπαυσε να υπάρχει εξαιτίας της κατασκευής δημοσίου δρόμου. Θα προσέθετα πως εάν τυχόν υπάρχει λάθος στην χωροθέτηση του δημοσίου δρόμου ίσως θα έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο άλλης διαδικασίας για διόρθωση λάθους ή σχεδίου, πράγμα που δεν θα καταργούσε σε καμιά περίπτωση τον δρόμο, η κατασκευή του οποίου αποτελεί το βασικό υπόβαθρο της προσβαλλόμενης απόφασης του. Ως εκ τούτου η αίτηση - έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εμφανισθέντος στη διαδικασία Παναγιώτη Κύρου ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή με Φ.Π.Α. Δεν εκδίδεται διαταγή ως προς τα έξοδα εν σχέσει με τους Καθ' ων 2 και 3. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο