← Κύπρος

Πέτρου Μιχαήλ ν. Γενικού Εισαγγελέα που εκπροσωπεί την Κυπριακή Δημοκρατία, Αρ. Αγωγής: 8563/04, 27 Μαρτίου, 2008

Πέτρου Μιχαήλ ν. Γενικού Εισαγγελέα που εκπροσωπεί την Κυπριακή Δημοκρατία, Αρ. Αγωγής: 8563/04, 27 Μαρτίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A63 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8563/04 Μεταξύ Πέτρου Μιχαήλ, από τη Λευκωσία Ενάγοντα - και - Γενικού Εισαγγελέα που εκπροσωπεί την Κυπριακή Δημοκρατία Εναγομένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27 Μαρτίου, 2008. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: κ. Αρτέμης Για τον Εναγόμενο: κα Χούρη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ H παρούσα αγωγή αφορά αξίωση του δικηγόρου κ. Πέτρου Μιχαήλ εναντίον της Δημοκρατίας για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις λόγω κατ' ισχυρισμό παραβίασης των συνταγματικών του δικαιωμάτων όπως αυτά κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αφορμή για την αγωγή έδωσε φραστικό επεισόδιο που ο Ενάγων είχε με αστυνομικούς του ΤΑΕ Λεμεσού στις 18/8/04 και αποκορύφωμα του ήταν φράσεις που εκστόμισε ο υπαστυνόμος Σοφοκλέους φωνασκώντας και προσπαθώντας χωρίς τη θέληση του Ενάγοντα, επιδεικτικά και προκλητικά να βάλει την επαγγελματική κάρτα του στην τσέπη του πουκαμίσου του (Ενάγοντα) αγγίζοντας το στήθος του Ενάγοντα και επιμένοντας παρόλο που ο τελευταίος προσπάθησε να τον αποφύγει. Αποδίδεται στον Σοφοκλέους ότι προκάλεσε φόβο στον Ενάγοντα, ότι θα του επιτίθετο σωματικά επειδή ήταν πάρα πολύ κοντά του, ότι μιλούσε απειλητικά και ότι κοίταξε τον Ενάγοντα και τον πελάτη του με άγριες ματιές με αποτέλεσμα ο ίδιος να τρομοκρατηθεί, συγχυστεί και αναγκαστεί να αποχωρήσει. Σημειωτέον ότι ο κ. Π. Μιχαήλ ευρίσκετο στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού συνοδεύοντας αλλοδαπό πελάτη του, ο οποίος μετά που είχε παραδώσει φάκελο με αρκετά έγγραφα, θα έδιδε μακροσκελή κατάθεση για τις οικονομικές και/ή προσωπικές σχέσεις του με το θύμα φόνου σε διερευνόμενη υπόθεση. Πριν το καταληκτικό επεισόδιο, που έγινε περί τις 12.30 μ.μ. όταν ο κ. Μιχαήλ είχε ζητήσει διακοπή της κατάθεσης για να πάει ο πελάτης του - μάρτυρας να φάει, ξεκουραστεί και επιστρέψει, είχε προηγηθεί άλλη συζήτηση περί τις 9.45 π.μ. κατά την οποία ο κ. Μιχαήλ είχε ζητήσει να παρευρίσκεται και ο ίδιος κατά την λήψη της κατάθεσης, πράγμα που δεν είχε γίνει δεκτό από τις αστυνομικές αρχές. Η ακρόαση της υπόθεσης αυτής ξεκίνησε με του καλύτερους οιωνούς στις 7/3/08 με την έναρξη της προφορικής μαρτυρίας του κ. Πέτρου Μιχαήλ και συνεχίστηκε στις 13/3/08 και 20/3/08 με την αντεξέταση του. Γνωρίζω για τουλάχιστον 10 έτη όλους τους παράγοντες της δίκης και συγκεκριμένα τον κ. Πέτρο Μιχαήλ, τον δικηγόρο του τον κ. Χάρη Αρτέμη και την εκπρόσωπο του Γενικού Εισαγγελέα κα Χούρη. Το κλίμα από την αρχή ήταν ήρεμο και η δίκη προχωρούσε γενικά ομαλά, χωρίς ένταση ή υπερβολικές ενστάσεις. Ομολογώ ότι παρασυρόμενος από το γενικό καλό κλίμα και τη γνωριμία μου με τους συνήγορους αλλά και τον κ. Πέτρο Μιχαήλ είχα το θάρρος να αστειευθώ σε τρεις περιπτώσεις που για κάποιους διαδικαστικούς λόγους είχαν γίνει κάποιες διακοπές. Η πρώτη ήταν στην πρώτη δικάσιμο όταν στις 12.40 μ.μ. μετά από 1 ώρα και 40 λεπτά κυρίως εξέτασης και αφού είπα ότι πρέπει να γίνει ένα διάλειμμα 20 λεπτών προχώρησα να προσθέσω, απευθυνόμενος προς τον κ. Αρτέμη κυρίως, ότι «επειδή περάσαμε τις 12.30 μ.μ. να διακόψουμε μήπως ο πελάτης σας πρέπει να κάμει διάλειμμα να φάει γιατί το Δικαστήριο δεν θέλει να κινδυνεύσει με υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο». ΄Ηταν φανερό ότι διασύνδεσα την ώρα που θα διακόπταμε με τα επίδικα γεγονότα. ΄Ολοι γέλασαν και ο κ. Αρτέμης είπε χαμογελώντας πως δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Η δεύτερη περίπτωση ήταν στην επόμενη δικάσιμο, κατά την αντεξέταση του κ. Μιχαήλ, όταν η κα Χούρη υπέδειξε σε κάποιο στάδιο ότι δεν απαντά ο μάρτυρας αλλά επανέρχεται επεκτεινόμενος σε άλλα θέματα και σε μια στιγμή που μιλούσε ακόμα σε έντονο ύφος ο κ. Μιχαήλ είπα στην κα Χούρη η οποία έφερε ένσταση ότι κανονικά δεν έπρεπε να διαμαρτύρεται αφού «όλα αξιολογούνται στο τέλος της υπόθεσης και μπορεί αυτά να είναι και ένδειξη για τον τρόπο που μιλούσε στο ΤΑΕ». Η τρίτη περίπτωση ήταν στην τρίτη δικάσιμο όταν σε κάποια ερώτηση της κυρίας Χούρη κατά λάθος η ίδια προσφώνησε τον κ. Μιχαήλ αποκαλώντας τον «κ. Σοφοκλέους» οπότε είπα στην κα Χούρη «μην ανησυχείτε επειδή είμαστε σε δικαστική αίθουσα υπάρχει προνόμιο και δεν κινδυνεύετε να το πάρει ως δυσφήμιση ο κ. Μιχαήλ και να σας κινήσει αγωγή». Κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο υπήρξε ακόμα μια διακοπή που ήταν και η αιτία να εξεγερθεί ο κ. Αρτέμης και να ζητήσει την εξαίρεση μου. Συγκεκριμένα ο κ. Μιχαήλ ερωτήθηκε εάν ο κ. Σοφοκλέους ήρθε στην σκηνή όταν ο ίδιος ο κ. Μιχαήλ είχε ζητήσει τη διακοπή της μαρτυρίας - κατάθεσης. Ο κ. Μιχαήλ άρχισε να επαναλαμβάνει τα διαδραματισθέντα προηγουμένως, δηλαδή με το λοχία Αντρέου αναφέροντας ξανά κατά λέξιν τους διαλόγους που είχε μαζί του. Στη μέση της απάντησης του, του υπέδειξα ότι άλλη ήταν η ερώτηση και δεν χρειάζεται να επεκτείνεται τόσο. Ο μάρτυρας είπε πως θυμάται την ερώτηση αλλά πρέπει να πει το περιστατικό ξανά ολόκληρο και με τη σειρά για να καταλήξει στην απάντηση. Μετά από μια σελίδα χειρόγραφης απάντησης ο κ. Μιχαήλ είπε πως «όταν μου έδωσε τα στοιχεία του ο κ. Αντρέου και τα έγραψα σε ένα χαρτί, σε 1-2 λεπτά ήρθε ο κ. Σοφοκλέους». Υπέδειξα τότε προς τον κ. Μιχαήλ πως αυτές οι τελευταίες φράσεις ήταν η απάντηση στην ερώτηση και δεν χρειαζόταν όντως να επαναλάβει όλους αυτούς τους διαλόγους διαβάζοντας μέσα από έγγραφα που πιθανόν να ήταν ήδη τεκμήρια. Αμέσως εξεμάνη ο κ. Αρτέμης και μιλώντας σε πολύ έντονο και θυμωμένο ύφος και με ταχύτητα που ούτε εγώ ούτε η στενογράφος προλάβαινε να καταγράψει ο,τιδήποτε, με κατηγόρησε ευθέως ότι είχα ήδη «προαποφασίσει» την υπόθεση. Είπε μεταξύ άλλων ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που επέμβαινε με σχόλια του το Δικαστήριο, ότι δεν είχα κανένα δικαίωμα να πω στο μάρτυρα πώς να απαντά, ότι δεν είναι αυτό το έργο μου, ότι από την αρχή ήταν αυτή η στάση μου και άλλα πολλά που δεν πρόλαβα να καταγράψω. Είχε ρητώς αναφερθεί στις δύο τελευταίες από τις προηγούμενες περιπτώσεις που έχω ήδη αναφέρει. Δεν κατάφερα να πείσω τον κ. Αρτέμη να μιλά πιο αργά, έτσι τον άφησα να τελειώσει, του υπέδειξα ότι δεν είχαν καταγραφεί όσα έλεγε και του ζήτησα να τα επαναλάβει αν ήθελε να καταγραφούν. Το έπραξε και έλπιζα ότι στην επανάληψη δεν θα εκστόμιζε την κατηγορία ότι δίδω την εικόνα ότι έχω προαποφασίσει την υπόθεση αλλά διαψεύστηκα. Κατάλαβα αμέσως τότε ότι είχα κάμει λάθος στην αρχική μου εκτίμηση ότι αυτή θα ήταν μια ήρεμη διαδικασία στην οποία έτυχε να εμπλέκεται ένας δικηγόρος. Για να δώσω χρόνο να ηρεμήσουν τα πνεύματα είπα, μόλις τελείωσε ο κ. Αρτέμης, ότι θα γίνει ένα μικρό διάλειμμα και θα επανέλθουμε. Εκτός πρακτικού ρώτησα τον κ. Αρτέμη αν εγείρει θέμα αμεροληψίας μου για να αποφασίσω κατά το διάλειμμα τι θα πράξω. ΄Ορθιος, μασώντας τσίχλα και με τα χέρια στις τζέπες, ο κ. Αρτέμης μου απάντησε «προς το παρόν όχι». Του υπέδειξα να μην μασά τσίχλα όταν μιλά προς το Δικαστήριο και να μην έχει τα χέρια στις τζέπες. Απολογήθηκε και ακολούθησε το διάλειμμα. Όταν επανήλθαμε υπέδειξα προς τον κ. Αρτέμη πως η τελευταία μου ερώτηση και απάντηση του δεν είχαν καταγραφεί και ήθελα να επαναληφθούν. ΄Ημουν βέβαιος πως δεν εγείρετο θέμα και ήθελα απλώς να φαίνεται η απάντηση του επί πρακτικού για να μπορέσει να συνεχιστεί η διαδικασία. Προς έκπληξη μου ο κ. Αρτέμης είπε: «Ναι όντως είχα πει ότι δεν εγείρω προς το παρόν ζήτημα αμεροληψίας αλλά κατά τη διάρκεια του διαλείμματος άλλαξα γνώμη και τώρα εγείρω θέμα. Ζητώ την εξαίρεση σας με βάση τα όσα είπα πριν και θέλω να καταγραφεί στα πρακτικά και το αστείο που κάνατε νωρίτερα σήμερα προς την κα Χούρη». Να σημειώσω πως πριν επιφυλαχθεί η απόφαση ερωτήθηκε για την άποψη της και η κα Χούρη η οποία είπε πως δεν έχει άποψη και αφήνει το θέμα στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Υπάρχει αρκετή νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με το θέμα εξαίρεσης ή αυτοεξαίρεσης Δικαστή από τη σύνθεση Δικαστηρίου ή την εκδίκαση συγκεκριμένης υπόθεσης. Παραπέμπω ενδεικτικά στις υποθέσεις Σοφοκλέους ν. Ταβελούδη

(2003)1 Α.Α.Δ.837, Γρηγορίου ν. Τράπεζας Κύπρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 2129, Αίτηση Παναγιώτη Λιάκου Μελά
(1998)1 Α.Α.Δ.706, Αίτηση Κυπριακό Διυλιστήριο Πετρελαίου
(2004)1050, Re Ευθύβουλος Λιασίδης
(1999)1 Α.Α.Δ.185, Νικολαϊδης ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 271 και η πιο πρόσφατη υπόθεση Παπακυριακού ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 7802 ημ. 26-2-07. Tο δικαίωμα αμερόληπτης κρίσης κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος το οποίο έτυχε εξέτασης στην υπόθεση Πίτσιλλος ν. Δημοκρατίας
(1994)1 Α.Α.Δ. 268 όπου λέχθηκε από το Δικαστή Στυλιανίδη πως: «Το κριτήριο για την εξαίρεση Δικαστή είναι η δημιουργία δικαιολογημένης εντύπωσης ύπαρξης πραγματικής πιθανότητας προκατάληψης από το Δικαστή στο νου του μέσου εχέφρονα πολίτη, το οποίο γνωρίζει όλα τα γεγονότα. Εικασίες και καχυποψίες μόνο δεν είναι αρκετές» Σε σειρά αποφάσεων έχει κριθεί ότι η διαπίστωση των εχεγγύων της δίκαιης δίκης περιλαμβανομένου και του αμερόληπτου του Δικαστηρίου σε φαινομενική προκατάληψη αποφασίζεται από το Δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται της υπόθεσης. (Βλ. υπόθεση Ευθύβουλου Λιασίδη (ανωτέρω). Στην παρούσα υπόθεση αμφισβητείται η αμεροληψία μου από τον κ. Αρτέμη και τον πελάτη του, επίσης δικηγόρο, τον κ. Μιχαήλ. Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο στα εφτά περίπου χρόνια της υπηρεσίας μου και προσωπικά πιστεύω πως δεν έχω δώσει τέτοιο δικαίωμα με τα σχόλια ή τις παρεμβάσεις μου. Είχα απλώς άλλη αντίληψη για το κλίμα της δίκης και διαψεύστηκα οικτρά. Οι κ. Αρτέμης και Μιχαήλ έχουν αντίθετη άποψη. Πιστεύουν ότι έδωσα την εικόνα πως έχω προαποφασίσει την υπόθεση. Ούτε η προσωπική μου άποψη όμως, ούτε η δική τους έχει ιδιαίτερη σημασία. Αναζητούμε την άποψη του μέσου εχέφρονα πολίτη ο οποίος γνωρίζει τα γεγονότα, τον οποίον και πάλι δυστυχώς δεν έχουμε εδώ για να εκφράσει την γνώμη του, που ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε να πράξει αφού το θέμα σύμφωνα με τη νομολογία μας πρέπει να κριθεί από τον επηρεαζόμενο δικαστή. Η κυρία Χούρη που θα μπορούσε να εκφέρει μια άλλη άποψη δεν το έπραξε, αφήνοντας το θέμα στο Δικαστήριο, αλλά και αυτό από μόνο του ίσως είναι κάτι που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Το όλο θέμα παρουσιάζει κάποια ιδιομορφία αφού ο ίδιος ο επηρεαζόμενος καλείται να αποφασίσει κατά πόσον ενέχεται. Πρέπει όμως να σημειωθεί πως γενικά η νομολογία μας αναγνωρίζει το «δικαίωμα αυτοεξαίρεσης δικαστή οποτεδήποτε ο ίδιος κρίνει ότι αντενδείκνυται η συμμετοχή του στην εκδίκαση υπόθεσης». Παραπέμπω στην υπόθεση Αποστολίδου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Α.Ε. 2588 ημερομηνίας 15-2-02 στην οποία είχε λεχθεί πως: «Η αυτοεξαίρεση Δικαστή για προσωπικούς λόγους ανάγεται αποκλειστικά στον ίδιο. Σχετίζεται με την ελευθερία του Δικαστή όπως ο ίδιος τη βιώνει, να λειτουργήσει ως κριτής». ΄Εχω κατά νουν την αρχή της Πίτσιλλος ν. Δημοκρατίας
(1994)1 Α.Α.Δ. 268 ότι «η δικαιοσύνη όχι μόνο πρέπει να απονέμεται αλλά και να φαίνεται ότι απονέμεται» καθώς και της Πίτσιλλος ν. Ευγενίου
(1989)1 Α.Α.Δ. 691 ότι «δεν αρκεί απλά ο Δικαστής να είναι αμερόληπτος αλλά πρέπει και να φαίνεται αμερόληπτος». Οι κατηγορίες που έχουν διατυπωθεί είναι τόσο σοβαρές που θα αναστάτωναν οποιονδήποτε σε βαθμό που θα ήταν δύσκολο να συνεχίσει ως κριτής στην υπόθεση και να είναι πράγματι ελεύθερος όπως απαιτείται. Κρίνω λοιπόν πως για προσωπικούς λόγους δεν ενδείκνυται να συμμετάσχω στην εκδίκαση της παρούσας υπόθεση και για αυτό εξαιρούμαι από αυτήν. Η αγωγή ορίζεται για προγραμματισμό στις 4/4/08 και ώρα 9.00 και ο πρωτοκολλητής να θέσει τον φάκελο ενώπιον του Διοικητικού Προέδρου για τις δικές του οδηγίες ως προς την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης. (Υπ.) ............ Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.