ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΓΙΑΣΟΥΜΗ ν. PETLINE AE, Αρ. Αγωγής: 12022/03, 28.3.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A65 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 12022/03 Μεταξύ: ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΓΙΑΣΟΥΜΗ Εναγόντων -και- PETLINE A.E. Εναγόμενων ------------------------------- Αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 19.1.2008 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28.3.2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητές-Εναγόμενους: κ. Μ. Κυριακίδης Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες: κ. Μακρίδης ------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το αντικείμενο της διαδικασίας αυτής είναι αίτηση των Εναγομένων για τροποποίηση της Υπεράσπισης τους. Το αίτημα υποβάλλεται σε προχωρημένο στάδιο της δίκης αφού αποπερατώθηκε η υπόθεση των Εναγόντων. Η νομική βάση της αίτησης εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 θ.1 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Στέφανου Παπαϊωάννου, διευθυντή των Εναγομένων. Στην ένορκη δήλωση του αναφέρεται ότι η ανάγκη τροποποίησης της Υπεράσπισης προέκυψε μετά από μαρτυρία των Εναγόντων στις 14.1.2008 στην οποία διαφάνηκε ότι οι Ενάγοντες ενεγράφησαν ως συνεταιρισμός το έτος 2002. Η αιτούμενη τροποποίηση απαιτείται για να μπορεί το Δικαστήριο να αξιολογήσει ορθά την προσαχθείσα μαρτυρία και είναι ουσιαστικής σημασία και αναγκαία για να διαγνωσθούν οι διαφορές των διαδίκων. Οι Ενάγοντες ενίστανται στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης τους αφορούν: Η αιτούμενη τροποποίηση δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό και/ή είναι άνευ ουσίας. Η αίτηση πάσχει από ακυρότητα και/ή είναι παράτυπη και/ή αντικανονική αφού δεν αναφέρονται όλες οι διατάξεις των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στις οποίες στηρίζεται. Η αίτηση είναι εκπρόθεσμη και/ή καταχρηστική αφού οι Εναγόμενοι με την αιτουμένη θεραπεία αμφισβητούν το δικαίωμα των Εναγόντων για καταχώρηση της αγωγής, και/ή την ύπαρξη των Εναγόντων ισχυρισμός ο οποίος θα έπρεπε να προβληθεί πριν την καταχώρηση της υπεράσπισης τους. Έχει παρέλθει υπερβολικός χρόνος από την καταχώρηση της υπεράσπισης και/ή η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και/ή δεν δικαιολογείται επαρκώς και/ή καθόλου η παρατηρούμενη καθυστέρηση. Η αιτούμενη τροποποίηση θα επιφέρει τεράστια ζημιά στους Ενάγοντες, αφού οι ενάγοντες έχουν κλείσει την υπόθεση τους με την μαρτυρία του μοναδικού τους μάρτυρα, του ομόρρυθμου συνεταίρου κ. Ι. Γιασουμή και δεν θα μπορέσουν να επανακλητεύσουν τον μοναδικό τους μάρτυρα αφού δεν θα ισχύουν οι προϋποθέσεις επανακλήτευσης. Θα προκληθούν τεράστια ταλαιπωρία και/ή έξοδα και θα υπάρχει παρέκκλιση από τις αρχές της δίκαιης δίκης και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι κακόπιστη αφού δεν γίνεται για να προσαρμοσθεί στην υπεράσπιση η προφορική μαρτυρία των Εναγόμενων αλλά για να ξεγελάσει και/ή ξαφνιάσει τους Ενάγοντες. Γίνεται προσπάθεια εισαγωγής νέας υπεράσπισης σε ένα πολύ προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας και αφού η ακρόαση έχει ήδη ξεκινήσει και οι Ενάγοντες έχουν τελειώσει με τη δική τους μαρτυρία. Με την ένορκη δήλωση του κ. Ιάσωνα Γιασουμή που στηρίζει την ένσταση αναπτύσσονται και συγκεκριμενοποιούνται οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάσθηκε και οι συνήγοροι με γραπτές αγορεύσεις υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης θα πρέπει να εξετασθεί προδικαστικά η μη αναφορά στην αίτηση της Διαταγής 48 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που αποτελεί το διαδικαστικό μέρος της υπό αναφορά αίτησης ενώ η Διαταγή 25 που αφορά δικαιοδοτικό μέρος της αίτησης ο οποίος αναφέρεται στην αίτηση. Εξετάζοντας τον πιο πάνω ισχυρισμό διαπιστώνεται ότι ο τύπος της αίτησης που καταχωρήθηκε από τους Αιτητές είναι σύμφωνη με την Διαταγή 48 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση όπως προβλέπεται από την εν λόγω Διαταγή και η αίτηση έχει εκδοθεί. Η μη αναφορά της Διαταγής 48 στο σώμα της αίτησης δεν βρίσκω ότι είναι τέτοια παρατυπία που να οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης. Διαφορετικό αποτέλεσμα θα είχε αν δεν περιλαμβάνετο η Διαταγή 25 που αφορά την φύση του αιτούμενου διατάγματος και το νομικό υπόβαθρο αυτής. Ως εκ τούτου η πιο πάνω προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Στο στάδιο αυτό θα παραθέσω τη νομική πτυχή που διέπει τις αιτήσεις τροποποίησης. Το προκαθορισμένο πλαίσιο της δίκης που εστιάζεται και εξαντλείται στην περίμετρο των γραπτών προτάσεων και αποτελεί οδηγό προσδιορισμού των εγειρόμενων σε μια διαφορά θεμάτων, μπορεί αν απαιτείται να διαφοροποιηθεί (Βλ. Aγία Νάπα ν. Παπάμιχαηλ
(1992)1 ΑΑΔ 549). Στην υπόθεση Περικτιόνη ν. Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704 λέχθηκαν τα εξής σε σχέση με τη δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων. «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για το προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» (Βλ. επίσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Αλωνεύτη, Πολιτική Έφεση 11026 ημερ. 25.2.2002, Φοινιώτης ν. Greenmar
(1989)1E AAΔ.33.) Άκαμπτοι κανόνες στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν θα μπορούσαν να διαγραφούν, προσδιορίστηκε στην υπόθεση Βασιλειάδης ν. Πετρολίνα
(1994)1 ΑΑΔ 16 αλλά τονίστηκε από το Δικαστή Κωνσταντινίδη ότι: «Αναγνωρίζονται σχετικοί παράγοντες με ποικίλλουσα βαρύτητα ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης.» Σε σχέση με τον παράγοντα χρόνο, θεωρώ αναγκαίο να παραπέμψω στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα, Π.Ε. 10341, ημερ. 19.1.
- Στην εν λόγω υπόθεση επιδιώχθηκε τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και της απάντησης στην υπεράσπιση μετά από περίπου 12 χρόνια που εκκρεμούσε η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Η έκθεση απαίτησης είχε καταχωρηθεί στις 13.5.86 και τροποποιήθηκε με σχετικό διάταγμα στις 7.10.
- Με την αίτηση, έγινε προσπάθεια εισαγωγής ισχυρισμού για υφιστάμενο νόμο στο Λίβανο, κάτι το οποίο ήταν γνωστό, όπως αποδείχθηκε, στους δικηγόρους των διαδίκων από τότε το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για τροποποίηση κάνοντας σαφή αναφορά στον παράγοντα χρόνο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδεχόμενο την έφεση επέτρεψε την τροποποίηση τονίζοντας μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Αναφορικά με την έκταση της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση, θα λέγαμε ότι ενώ η σύνδεση με τη μακρά εκκρεμότητα της αγωγής μοιάζει αυτονόητη και επιτείνει την ανησυχία σχετικά με την τήρηση της συνταγματικής επιταγής για εκδίκαση της αγωγής εντός εύλογου χρόνου, εντούτοις εύστοχα ήταν που σημειώθηκε πρωτόδικα ότι η μακρά εκκρεμότητα της αγωγής «δεν μπορεί να ενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα» αλλά αποτελεί παράγοντα «ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση». Εν τέλει το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου συνιστά σύμφωνα με την προαναφερθείσα απόφαση του Εφετείου στην Πολ. Έφεση 9520, ζήτημα ενταγμένο στο πλαίσιο της δίκης. Κατανοούμε πλήρως την ανησυχία του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Όμως εδώ η καθυστέρηση από καμιά άποψη δεν θα μπορούσε αφ΄ εαυτής να αποκλείσει τη δυνατότητα έγκρισης του αιτήματος για τροποποίηση.» Από το σύνολο της νομολογίας, αβίαστα εξάγεται το συμπέρασμα ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει τροποποίηση είναι ευρύτατη και το Δικαστήριο σε εξαιρετικές περιπτώσεις θα αρνηθεί μια τέτοια τροποποίηση. Η τροποποίηση εκ μέρους του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται, αν το τελευταίο πειστεί ότι αυτή γίνεται κακόπιστα και ότι στην περίπτωση που επιτραπεί, θα έχει σαν αποτέλεσμα πρόκληση μη ανατρέψιμης ζημιάς και αδικίας στην άλλη πλευρά. Η νομολογία αποδέχεται επίσης πως όση αμέλεια ή απροσεξία και να έχει επιδειχθεί στη δικογραφία και ανεξάρτητα από το καθυστερημένο μιας προτεινόμενης τροποποίησης, αυτή κατά κανόνα επιτρέπεται, όταν μπορεί να γίνει χωρίς αδικία στην αντίδικη πλευρά. Θεωρείται δε ότι δεν υπάρχει τέτοια αδικία, αν μπορεί να υπάρξει αποζημίωση με σχετική διαταγή για επιδίκαση εξόδων. Έχοντας κατά νου τις ως άνω αναφερόμενες αυθεντίες και αρχές, έχω εξετάσει όλα τα ενώπιον μου στοιχεία λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την επιχειρηματολογία των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων. Κατέληξα στα εξής συμπεράσματα: (Α) Με την προώθηση της παρούσας αίτησης δεν επιζητείται η αντικατάσταση της υφιστάμενης Υπεράσπισης όπως ήταν η θέση των Εναγόντων. Μετά από προσεκτική μελέτη της ήδη από τους Ενάγοντες προσαχθείσας μαρτυρίας διαπιστώνεται ότι πρόκειται για αίτημα για τροποποίηση της υπεράσπισης ώστε αυτή να συνάδει με την ήδη προσαχθείσα μαρτυρία των Εναγόντων για σκοπούς καλύτερης παρουσίασης της υπόθεσής τους. Οι Ενάγοντες δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά αφού οι ίδιοι στηρίχθηκαν σε αυτή την μαρτυρία για απόδειξη της υπόθεσης τους. (Β) Κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες και δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, δεν εντοπίζονται στοιχεία τα οποία θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να διαγνώσει κακοπιστία από την πλευρά των Εναγομένων-Αιτητών. Δεν διαλανθάνει παράλληλα της προσοχής του Δικαστηρίου, πως έστω στο καθυστερημένο στάδιο που έγινε αντιληπτή από την πλευρά του δικηγόρου των Εναγομένων μετά την προσαχθείσα μαρτυρία από πλευράς των Εναγόντων η διαπίστωση του κενού στο δικόγραφο της πλευράς του τελευταίου, έχει υποβληθεί άμεσα η παρούσα η οποία επιχειρεί να το πληρώσει αφού τέτοια διαπίστωση έγινε στις 14.1.2008 όταν ακούσθηκε ο ΜΕ1 κ. Ιάσωνας Γιασουμής και η αίτηση καταχωρήθηκε 19.1.
- (Γ) Δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός για ανεπανόρθωτη ζημιά των Εναγόντων αφού τα όσα επιχειρούνται να διαφοροποιήσουν στο δικόγραφο των Εναγομένων πηγάζουν από την ήδη από τους Ενάγοντες προσαχθείσα μαρτυρία στην οποία στηρίχθηκαν για να αποδείξουν την υπόθεση τους. Πρέπει να σημειώσω ότι η αίτηση με έχει προβληματίσει γιατί το Δικαστήριο πρέπει να σταθμίσει από τη μια το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε διαδίκου να προβάλλει στο Δικαστήριο ελεύθερα και απρόσκοπτα τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς του και από την άλλη να προστατευθεί το συμφέρον των Εναγόντων για γρήγορη εκδίκαση της υπόθεσης. Με δεδομένο όμως ότι δεν θα προκληθεί στην άλλη πλευρά οποιαδήποτε αδικία ή ζημιά η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί με κατάλληλη διαταγή εξόδων, ενώ παράλληλα θα δοθεί στο διάδικο το δικαίωμα να προβάλει τις θέσεις του κατά τρόπο επιτρεπτό και τακτοποιώντας το δικόγραφο του, δίδοντας έτσι στο Δικαστήριο μια καλύτερη ευκαιρία να απονέμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων, αισθάνομαι ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση δεν ορθώνονται δικονομικά ή ουσιαστικά εμπόδια τέτοια που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν εάν εγκριθεί το αίτημα. Ένα άλλο ζήτημα που απασχόλησε το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας, είναι αν πράγματι με την έγκριση της παρούσας αίτησης παραβιάζεται η συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της διεξαγωγής της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο; (Άρθρο 30.2 του Συντάγματος). Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 στην οποία εγκρίθηκε τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης μετά που είχαν ακουστεί επτά μάρτυρες, αφού γίνεται αναφορά στη σύγχρονη φιλελεύθερη τάση στην αντιμετώπιση του ζητήματος της τροποποίησης δικογράφου, αναφέρεται ρητά ότι είναι επιτρεπτές τροποποιήσεις ακόμα και αν αυτές αποτελούν αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βεβαίως ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα. Με βάση όλα τα ενώπιον μου στοιχεία, τα συμπεράσματά μου και τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, θεωρώ πως είναι ορθό και δίκαιο να εγκρίνω την αίτηση και να επιτρέψω την τροποποίηση της Υπεράσπισης. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί και παραδοθεί στους Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση, εντός πέντε ημερών από σήμερα. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Όλα τα έξοδα που θα χαθούν εξαιτίας της τροποποίησης, περιλαμβανομένων και των εξόδων της παρούσας αίτησης και της ακροαματικής διαδικασίας που ακολούθησε, επιδικάζονται σε βάρος των Εναγομένων και υπέρ των Εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ......... Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο