Μιχαήλ Νικολαϊδη ν. Μίκη Θεοδοσίου, Αρ. Αγωγής: 3527/04, 31 Μαρτίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A72 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3527/04 Μεταξύ Μιχαήλ Νικολαϊδη, εκ Κοκκινοτριμιθιάς Ενάγοντα και Μίκη Θεοδοσίου, εκ Κοκκινοτριμιθιάς Εναγομένου Ημερομηνία: 31 Μαρτίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κ. Θ. Ιωαννίδης Για Εναγόμενο: κα Σ. Ερωτοκρίτου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων με την παρούσα αγωγή του αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία τραυματισμού του από όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος το βράδυ της 13ης Ιανουαρίου 2003 στην Κοκκινοτριμιθιά και ενώ ο ίδιος διασταύρωνε πεζός από δεξιά προς τα αριστερά, ως η πορεία του Εναγόμενου, την οδό Γρ. Διγενή. Ο Εναγόμενος αμφισβήτησε την απαίτηση του Ενάγοντος ισχυριζόμενος ότι το ατύχημα οφείλετο στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια του Ενάγοντος ο οποίος επιχείρησε να διασταυρώσει απρόσεκτα και χωρίς προφύλαξη σε δρόμο με ανύπαρκτο και/ή ελάχιστο φωτισμό, ενόσω έβρεχε καταρρακτωδώς και φορώντας σκούρα ρούχα. Μαρτυρία Προφορική μαρτυρία προσέφερε μόνον η πλευρά του Ενάγοντος καλώντας ως πρώτο μάρτυρα τον εξεταστή Αστ. 2710 Χρυσόστομο Χρυσοστόμου (Μ.Ε.1) και τον ίδιο τον Ενάγοντα ως δεύτερο μάρτυρα (Μ.Ε.2). Η πλευρά του Εναγομένου επέλεξε να μην προσφέρει μαρτυρία. Ο Αστ. 2710 υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς και είχε μέχρι τότε 4 χρόνια προϋπηρεσία, με εκπαίδευση στην Αστυνομική Ακαδημία για διερεύνηση ατυχημάτων (Traffic Course). Εκείνο το βράδυ ενημερώθηκε περί τις 22.15΄ μ.μ. από τον Εναγόμενο για το ατύχημα οπότε και μετέβη στη σκηνή μαζί του. Ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής (Τεκμήριο 1) από το οποίο αργότερα μετέφερε τις μετρήσεις του σε συμμετρικό τελικό σχέδιο (Τεκμήριο 2). Υιοθέτησε τις μετρήσεις του, περιέγραψε τη σκηνή και το φωτισμό και υπέδειξε τα σημεία που του υπέδειξαν οι εμπλεκόμενοι ως το σημείο συγκρούσεως. Στην κυρίως εξέταση του είπε πως δεν εντόπισε ίχνη στο όχημα του Εναγομένου, αλλά στην αντεξέταση του βλέποντας την αστυνομική έκθεση (Τεκμήριο 5) είπε πως υπήρχε ζημιά στο δεξιό μπροστινό μέρος. Αντεξετάστηκε εκτεταμένα για τις συνθήκες φωτισμού στο σημείο και την ορατότητα του Εναγόμενου. Ο ίδιος ο Ενάγων στην μαρτυρία του περιέγραψε τις καιρικές συνθήκες, τη διαδρομή που ακολούθησε από το σπίτι του πηγαίνοντας προς το σωματείο «Θύελλα» και ειδικότερα τις συνθήκες υπό τις οποίες επεσυνέβη το ατύχημα. Η εκδοχή του είναι πως περπατώντας στη δεξιά πλευρά της οδού Κρασιά έφθασε στην πλατεία που συναντιούνται πέντε δρόμοι, συνέχισε στην δεξιά πλευρά της οδού Γρ. Διγενή και έφθασε μπροστά από τη βιτρίνα της υπεραγοράς - φρουταγοράς, δηλ. περί τα 40 μ. μετά την πλατεία - ένωση των δρόμων. Αποφάσισε να μην εισέλθει στην υπεραγορά και αφού ήλεγξε το δρόμο αποφάσισε να διασταυρώσει. Ενώ ήταν σχεδόν στην άλλη άκρη του δρόμου τον κτύπησε το μικρό λεωφορείο που οδηγούσε ο Εναγόμενος. Προς επεξήγηση των ισχυρισμών του κατέθεσε σειρά φωτογραφιών. Σε συνδυασμό με ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο κατατέθηκε εκ συμφώνου, περιέγραψε τους τραυματισμούς του και την εξέλιξη μετά το ατύχημα, χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα Παρακολούθησα με προσοχή και τους δύο μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία και μαρτυρία τους με βάση την συνολική τους εικόνα και τα όσα ανέφεραν, την σταθερότητα και αμεσότητα των απαντήσεων τους σε συνδυασμό και με άλλη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί όπως τα σχέδια και οι φωτογραφίες. Σημειώνω πως η κατάθεση του Εναγομένου έχει παρουσιαστεί από τον εξεταστή κατά την κυρίως εξέταση του, αλλά κατόπιν ρητής δήλωσης του κ. Θ. Ιωαννίδη ότι αυτή κατατίθεται μόνον για σκοπούς αντεξέτασης του Εναγομένου σε περίπτωση που κλητεύετο ως μάρτυς. Συνεπώς ενόψει του ότι δεν έχει καταθέσει, δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Τυχόν άλλες δηλώσεις του Εναγομένου, είτε προς τον Ενάγοντα, είτε προς τον εξεταστή θα τύχουν αξιολόγησης κατωτέρω, εάν και όταν χρειάζεται. Ο Αστ. 2710 Χρυσόστομος Χρυσοστόμου μου έδωσε γενικά την εικόνα ειλικρινούς και έντιμου προσώπου από την άποψη ότι δεν είχε κανένα συμφέρον να εξυπηρετήσει και ούτε είχε πρόθεση να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Παρατήρησα όμως σοβαρές παραλείψεις κατά την διερεύνηση του ατυχήματος (π.χ. συνθήκες φωτισμού, ορατότητα οδηγού, διαστάσεις οχήματος, ακτίνα φώτων) καθώς και πολύ αδύνατη μνήμη σε θέματα που είχε παρατηρήσει ή σημειώσει (π.χ. λαμπτήρες και ζημιά στο όχημα). Η αδυναμία του αυτή τον οδήγησε στο να περιπέσει σε αντιφάσεις αναλόγως των υποβολών και ερωτήσεων που του εγίνοντο. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση αντίφασης ήταν το θέμα της ύπαρξης ή όχι ζημιάς στο όχημα. Στην κυρίως εξέταση του απαντώντας σε ερώτηση κατά πόσον είχε εξετάσει το μικρό λεωφορείο απάντησε πως «δεν είχε ζημιά πάνω του το αυτοκίνητο». Πολύ σύντομα του υποβλήθηκε ότι σε μαρτυρία του στην ποινική υπόθεση είχε πει πως εντόπισε «βούλλωμα στην δεξιά μπροστινή πλευρά του αυτοκινήτου» και απάντησε πως απ' ότι νομίζει δεν είχε βούλλωμα. Αφού ακολούθως αναγνώρισε ότι η Αστυνομική ΄Εκθεση συντάσσεται επί τη βάσει των πληροφοριών που δίδει ο εξεταστής υποχρέωσε τη συνήγορο του Εναγομένου να καταθέσει την εν λόγω έκθεση (Τεκμήριο 5) και να του υποδείξει ότι εκεί αναφέρεται ζημιά στο «δεξιό μπροστινό μέρος». Δέχθηκε τότε, ότι υπήρχε πράγματι ζημιά και απλώς δεν το ενθυμείτο προηγουμένως. Αυτά όλα στην αρχή της αντεξέτασης του. Λίγο πριν ολοκληρωθεί η αντεξέταση του όμως, η κα Ερωτοκρίτου επανήλθε στο θέμα και τον ρώτησε εάν συμφωνεί ότι το βούλλωμα «ήταν στη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου» οπότε ο ίδιος χωρίς πολλή σκέψη και χωρίς πειστικότητα απάντησε καταφατικά. Σημειώνω πως στο Τεκμήριο 5 αυτό που αναφέρεται είναι πως το αυτοκίνητο HPH023 «υπέστηκε ζημιές στο μπροστινό δεξιό μέρος». Η απάντηση του δημιούργησε και άλλα θέματα αφού (με δεδομένη προηγούμενη απάντηση του ότι το λεωφορείο είχε πλάτος περί τα 2-2.5 μ) ερωτήθηκε αμέσως να εξηγήσει πως είναι δυνατόν σε δρόμο πλάτους 6,20 μ. ο πεζός να διήνυσε 5,30 μ και να κτυπήθηκε από όχημα πλάτους 2-2,5 μ όταν ο χώρος που έμενε ήταν μόνον 0,90 μ. Βεβαίως και δεν ήταν δυνατό να δώσει εξήγηση και αρκέστηκε να πει πως αυτό ήταν (το) σημείο σύγκρουσης που είχε υποδείξει ο πεζός, αναφερόμενος στο Χ1 το οποίο υπέδειξε ο Ενάγων. Με όλο το σεβασμό προς την κα Ερωτοκρίτου να παρατηρήσω βεβαίως πως το ίδιο ερώτημα τίθεται και για το σημείο που υπέδειξε ο Εναγόμενος, ήτοι αφού και εκεί ο δρόμος ήταν πλάτους 5,70 μ και ο πεζός διήνυσε 4 μ. έμενε χώρος 1.70 μ που και πάλιν δεν θα χωρούσε το όχημα πλάτους 2-2,5 μ. Δεν δέχομαι συνεπώς την προφορική θέση του εξεταστή ότι η ζημιά ήταν στο πλευρό του λεωφορείου. Η ορθή θέση είναι αυτή που καταγράφηκε εξαρχής στην αστυνομική έκθεση δηλαδή ότι η ζημιά ήταν στο «μπροστινό δεξιό μέρος» εννοώντας προφανώς την πρόσοψη του οχήματος και όχι το πλευρό. Πράγμα που όπως θα διαφανεί κατωτέρω επιβεβαιώνεται και από τη μαρτυρία του πεζού. Ασχέτως δε του ποιο σημείο σύγκρουσης θα γίνει δεκτό, η ζημιά στην πρόσοψη εξηγεί και τις αποστάσεις που οι εμπλεκόμενοι υπέδειξαν από την άκρη του δρόμου, οι οποίες σίγουρα ήταν μικρότερες από το πλάτος του αυτοκινήτου. Για το θέμα του φωτισμού ο εξεταστής δεν ενθυμείτο αν υπήρχε λαμπτήρας στον πάσσαλο της Α.Η.Κ που ο ίδιος έλαβε ως σταθερό σημείο («Ο») ούτε αν υπήρχε άλλος πάσσαλος κοντά. Καμιά αναφορά δηλαδή στον απέναντι πάσσαλο με λαμπτήρα, ο οποίος διακρίνεται στη φωτογραφία Τεκμήριο
- Ούτε αν άναβε ή όχι, ούτε σε πόση απόσταση ήταν ή τι έντασης ή κάλυψης ήταν. Ενθυμείτο μόνον ότι λίγα μέτρα πιο κάτω από το σταθερό σημείο ήταν η βιτρίνα της υπεραγοράς η οποία προσέφερε κάποιο φωτισμό τον οποίον δεν μπόρεσε να διευκρινίσει. Δέχθηκε πάντως πως ο ίδιος όταν έφθασε στο μέρος χρησιμοποίησε αναγκαστικά το ατομικό του φανάρι για να μπορέσει να λάβει τις μετρήσεις του, πράγμα που όντως αποτελεί μια ένδειξη για το φωτισμό που υπήρχε. Υπενθυμίζω ότι στο Τεκμήριο 5 είχε καταγραφεί πως το ατύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της νύκτας «με ελάχιστο οδικό φωτισμό». Τα πιο πάνω καταγραφόμενα καθώς και τα σχετικά με τις καιρικές συνθήκες και συγκεκριμένα τα «δρόμος βρεγμένος - καιρός άστατος, βροχερός» υποδείχθηκαν επίσης στον εξεταστή κατά την αντεξέταση του. Απάντησε: «Ε ναι ήταν Χειμώνας, ήταν Γενάρης». Η κατάφαση του βεβαίως δεν σημαίνει αυτομάτως πως έβρεχε κατά την ώρα του ατυχήματος. Ο ίδιος δεν μπορεί να προσφέρει άμεση μαρτυρία του καιρού κατά την ώρα του ατυχήματος, αφού έφθασε 3 ώρες μετά και μπορεί μεν ο καιρός να ήταν γενικά βροχερός, ο δρόμος να ήταν βρεγμένος από προηγηθείσα βροχόπτωση αλλά δεν μπορώ να στηριχθώ στις δικές του αναφορές και να δεχθώ ότι έβρεχε κατά την ώρα του ατυχήματος. Για το θέμα αυτό πρέπει να αξιολογηθεί τυχόν σχετική μαρτυρία. Ας σημειωθεί δε από τώρα πως ο Ενάγων ούτε αναφέρθηκε σε βροχόπτωση κατά την ώρα του ατυχήματος, ούτε ερωτήθηκε και ούτε του υποβλήθηκε κάτι σχετικό Το μόνο που μπορεί να εξαχθεί από την αντεξέταση του εξεταστή είναι απλώς πως ο δρόμος ήταν βρεγμένος. Παρά τις πιο πάνω επισημάνσεις μου πρέπει να επαναλάβω πως δεν διαπίστωσα σκοπιμότητα ή αλλότρια κίνητρα στον εξεταστή και κυρίως ότι δεν έχουν αμφισβητηθεί με κανένα τρόπο οι αρχικές του μετρήσεις όπως αυτές έχουν καταγραφεί στο πρόχειρο και στο τελικό του σχεδιάγραμμα (Τεκμήρια 1 και 2). Αντιθέτως και οι δύο συνήγοροι τις δέχθηκαν, στηρίχθηκαν σ' αυτές και υπέβαλαν σχετικές ερωτήσεις. Εξάλλου η αδυναμία του εξεταστή δεν ήταν στο να μετρήσει ή να καταγράψει τα όσα παρατήρησε αλλά στο να θυμάται με ακρίβεια όσα είχε αντιληφθεί. Δέχομαι συνεπώς ότι τα Τεκμήρια 1 και 2 αποδίδουν τη σκηνή, τις υποδείξεις των εμπλεκομένων και τις δικές του μετρήσεις. Δεν υπάρχει καμιά αμφισβήτηση ότι το ατύχημα επεσυνέβη στην οδό Γρ. Διγενή στην Κοκκινοτριμιθιά σε μικρή απόσταση από την πλατεία που δημιουργεί η κατάληξη πέντε δρόμων, δηλαδή τον «πεντάδρομο» όπως αποκλήθηκε. Η οδός Γρ. Διγενή οδεύει προς Νότον, απέναντι της αλλά λίγο λοξώς ξεκινά η οδός Μάρκου Δράκου, που οδηγεί προς το Μάμμαρι, προς τα Δυτικά είναι η οδός Κρασιά που οδηγεί προς τη Δένεια και απέναντι της τελευταίας, δηλαδή προς τα Ανατολικά υπάρχει άνοιγμα που οδηγεί αμέσως σε δύο άλλους δρόμους, ένας εκ των οποίων είναι η οδός Αρχ. Κυπριανού (Νοτιανατολικά) στην οποίαν ευρίσκεται το σωματείο «Θύελλα». Το τελευταίο αυτό άνοιγμα είναι πλάτους 9,20μ., το αλτ της οδού Δράκου είναι πλάτους 5,60μ. Η αρχή της οδού Γρ. Διγενή έχει πλάτος 5,70μ, ενώ προχωρώντας (εκεί που υπέδειξε ο Ενάγων ως σημείο συγκρούσεως) ο δρόμος αυτός πλαταίνει σε 6,20μ., όπως επιβεβαιώνεται από τις σημειώσεις στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 1). Από την μαρτυρία του εξεταστή προκύπτει πως Ενάγων και Εναγόμενος υπέδειξαν προς τον ίδιον διαφορετικά σημεία συγκρούσεως. Αρκεί επί του παρόντος η καταγραφή των διαφορετικών θέσεων σημειώνοντας ότι το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται από την γνώμη που εξέφρασε ο εξεταστής, αφού ένα τέτοιο θέμα απαιτεί τον προβληματισμό και την κατάληξη του ίδιου του Δικαστηρίου τεκμηριωμένη από το υλικό που έχει παρουσιαστεί ενώπιον του (βλ. υποθ. Ευθυμίου ν. Γεωργίου
(2002)1 Α.Α.Δ..) Επίσης δεν αμφισβητείται ότι ο Εναγόμενος οδηγούσε το μικρό λεωφορείο στην οδό Μ. Δράκου και εισερχόμενος στη διασταύρωση κατευθύνθηκε απέναντι στην οδό Γρ. Διγενή. Την πορεία του υπέδειξε ο ίδιος προς τον εξεταστή ο οποίος την σημείωσε στο σχεδιάγραμμα (ως «Α»). Από τις υποδείξεις αυτές συνάγεται επίσης πως ο Εναγόμενος οδηγούσε στην αριστερή πλευρά της οδού Γρ. Διγενή. Το σημείο Χ που υπέδειξε ο Εναγόμενος ευρίσκεται λίγο μετά την είσοδο στην Γρ. Διγενή και απέχει 4 μ. από την δεξιά άκρη του δρόμου, δηλαδή 1,70 μ. από την αριστερή, εν σχέσει με την πορεία του οχήματος. Το σημείο αυτό προσπάθησε να αποτυπώσει ο Ενάγων στη φωτογραφία Τεκμήριο 9 την οποίαν έλαβε αργότερα. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία εάν ο Ενάγων αποτύπωσε ορθώς ή όχι το υποδειχθέν υπό του Εναγόμενου σημείο. Γεγονός παράμενε πως η φωτογραφία Τεκμήριο 9 παρουσιάζει την είσοδο στην οδό Γρ. Διγενή. Ο Ενάγων, αρκετές μέρες μετά υπέδειξε ως σημείο συγκρούσεως άλλο σημείο, ήτοι το Χ1 επί του Τεκμηρίου 2 (σε κόκκινο κύκλο) το οποίο απέχει 24,20 μ. από αυτό που υπέδειξε ο Εναγόμενος, δηλαδή είναι πιο μέσα στην οδό Γρ. Διγενή, και συγκεκριμένα σε σημείο όπου δεξιά εν σχέσει με την πορεία του οχήματος υπάρχει υπεραγορά. Το συνολικό πλάτος του δρόμου εκεί είναι (όπως έχει λεχθεί) 6.20 μ και ο Ενάγων υπέδειξε τη σύγκρουση στα 5,30 μ., δηλαδή 0,90 μ. πριν ολοκληρώσει την διασταύρωση του, φθάνοντας στο άλλο άκρο. Αποτύπωσε το σημείο αυτό (ως «Α») στις φωτογραφίες Τεκμήρια 8, 11, 13 και
- Ο εξεταστής ενημερώθηκε για το ατύχημα από τον Εναγόμενο το ίδο βράδυ, περί τις 10.15' - 10.30 μ.μ. Μετέβη αμέσως μετά στη σκηνή χωρίς το μικρό λεωφορείο να ήταν στην τελική του θέση αφού με αυτό ο Εναγόμενος είχε μεταφέρει τον Ενάγοντα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ως σταθερό σημείο έλαβε τον πάσσαλο της Α.Η.Κ ο οποίος ευρίσκεται δεξιά εν σχέσει με την πορεία του Εναγόμενου, μεταξύ των δύο υποδειχθέντων σημείων συγκρούσεως και συγκεκριμένα 13,90 μ. μετά το Χ και 13,20 μ. πριν το Χ
- Η υπεραγορά απεικονίζεται στη φωτογραφία - Τεκμήριο 13 με σχετική σημείωση του Ενάγοντος, αλλά διακρίνεται και η πινακίδα της με την επωνυμία «Supermarket Νικολάου», στο οποίο αναφέρθηκε ο Ενάγων κατά τη μαρτυρία του. Τόσον από το Τεκμήριο 11, όσον και από τη φωτογραφία - Τεκμήριο 16 προκύπτει ότι όντως στον ενδιάμεσο χώρο από τη βιτρίνα μέχρι την άκρη του δρόμου, μπορεί να σταθμεύσει αυτοκίνητο (όπως αυτό που φαίνεται σταθμευμένο στο Τεκμήριο 16). Συνεπώς η απόσταση αυτή είναι περίπου όσο το μήκος ενός αυτοκινήτου. Ο εξεταστής παρέλειψε να μετρήσει την ακτίνα των φώτων του λεωφορείου αλλά ως προς αυτό δηλώθηκε αργότερα ως παραδεκτό γεγονός ότι η ακτίνα αυτή στην χαμηλή στάση είναι περίπου 30 μέτρα. Δεν αμφισβητείται επίσης ότι το πλάτος του λεωφορείου ήταν 2 έως 2,5 μέτρα και ότι το όριο ταχύτητας στην κατοικημένη αυτή περιοχή ήταν 50 χ.α.ω. Ο Ενάγων, γεννηθείς το 1942, ήταν κατά την ημέρα του ατυχήματος 62 ετών και συνταξιούχος δάσκαλος. ΄Ηταν ο μόνος που προσέφερε άμεση μαρτυρία για τις συνθήκες του ατυχήματος. Τον έχω παρακολουθήσει με προσοχή και πρέπει να σου πω ευθύς εξαρχής πως μου έδωσε την εντύπωση ειλικρινούς και αξιόπιστου μάρτυρος. Ήταν ευθύς στις απαντήσεις του τις οποίες τεκμηρίωνε τόσον με τα γεγονότα που περιέγραφε, όσον και με επιπρόσθετα στοιχεία που παρουσίασε. Ενδεικτικό της ειλικρίνειας του είναι ότι δεν δίστασε σε καμιά περίπτωση να δεχθεί στοιχεία που επενεργούσαν εις βάρος του (όπως τα σκούρα ρούχα του, ο φωτισμός κ.α.) ή να δηλώσει ευθαρσώς ότι δεν γνώριζε ή δεν ενθυμείτο κάτι. ΄Εδωσε λεπτομερέστατη περιγραφή της διαδρομής που ακολούθησε από το σπίτι του μέχρι το ατύχημα και οφείλω να παρατηρήσω πως δεν αμφισβητήθηκε σ' αυτό κατά την αντεξέταση του. Αντιθέτως σχεδόν όλες οι ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν εξελάμβαναν ως ορθή τη δική του εκδοχή ως προς το σημείο συγκρούσεως. Αξίζει να σημειωθεί πως η πιο απορριπτική (της δικής του εκδοχής) θέση που του υποβλήθηκε στην αντεξέταση ήταν πως: «είτε από το Χ είτε από το Χ1 μπήκατε στον δρόμο, ήταν χωρίς να ελέγξετε καθόλου.». Η διαδρομή λοιπόν και τα γεγονότα έχουν όπως τα περιέγραψε. Συγκεκριμένα ξεκίνησε από την οδό Κρασιά και βαδίζοντας στη δεξιά πλευρά του δρόμου έφθασε στον πεντάδρομο και εκεί έστριψε δεξιά στην οδό Γρ. Διγενή συνεχίζοντας να βαδίζει στη δεξιά πλευρά. Η ώρα ήταν 19.15 με 19.30 και ήταν ήδη νύκτα. Φορούσε καμπαρντίνα χρώματος γαλάζιου σκούρου. Όπως και ο ίδιος παραδέχθηκε ο μόνος φωτισμός που υπήρχε ήταν της μπυραρίας η οποία ευρίσκεται στην γωνία των οδών Κρασιά και Μ. Δράκου, της υπεραγοράς και του κομμωτηρίου στη Γρ. Διγενή. Όταν έστριψε από την πλατεία περπάτησε περίπου 40 μ. και έφθασε μπροστά από τη βιτρίνα της υπεραγοράς, η οποία φαίνεται στις φωτογραφίες - Τεκμήρια 11 και
- Απέναντι περίπου από την υπεραγορά είναι το κομμωτήριο. Δεν γνωρίζει αν ήταν ανοικτή ή όχι η υπεραγορά, αλλά είναι βέβαιος πως είχε φως. Αποφάσισε να μην εισέλθει στην υπεραγορά και να διασταυρώσει για να κατευθυνθεί προς το σωματείο «θύελλα». Δέχεται πως εκείνη τη στιγμή ευρίσκετο μισό μέτρο από την βιτρίνα, βλέποντας την. Όπως εξηγεί, όταν αποφάσισε να πάει προς το σωματείο έστριψε το κορμί του όπως ήταν και ήλεγξε το δρόμο προς τα δεξιά, μετά αριστερά και μετά ξανά δεξιά του και αφού δεν είδε διερχόμενο όχημα αποφάσισε να διασταυρώσει. Παραδέχεται ότι αυτή ήταν και η μοναδική φορά που ήλεγξε το δρόμο και αμέσως ξεκίνησε με γοργό βηματισμό να διασταυρώσει. Δεν αμφισβητεί ότι η υπεραγορά και η βιτρίνα ευρίσκονται πιο μέσα από το δρόμο πράγμα που επιβεβαιώνει το προηγούμενο εύρημα ότι εκεί υπάρχει χώρος να σταθμεύσουν αυτοκίνητα. Δέχεται επίσης ότι πριν την υπεραγορά και εν σχέσει με την πορεία του υπάρχει τοίχος και υποστατικό ξένης κατοικίας που προεξέχουν, δηλαδή ευρίσκονται ακριβώς στην άκρη του δρόμου, όπως απεικονίζεται στην φωτογραφία - Τεκμήριο
- Στην γωνιά του τοίχου υπάρχει πάσσαλος ο οποίος λογικά πρέπει να είναι το σταθερό σημείο που χρησιμοποίησε ο εξεταστής. Η ακριβής εικόνα εξάγεται από τη φωτογραφία - Τεκμήριο
- Στην κόκκινη γραμμή είναι το σημείο όπου ευρίσκετο ο Ενάγων πριν ξεκινήσει να διασταυρώνει. Προχωρώντας προς την άλλη άκρη του δρόμου κτυπήθηκε από το μικρό λεωφορείο που οδηγούσε ο Εναγόμενος, όχι με το πλευρό του οχήματος, αλλά με το μπροστινό δεξιό του μέρος όπως πολύ παραστατικά εξήγησε και έδειξε στο Δικαστήριο. Ήταν βέβαιος ότι κτύπησε κάπου στο κέντρο του μπροστινού μέρους. Από το κτύπημα πετάχτηκε ψηλά και έπεσε πάνω στο καπό στην δεξιά του πλευρά. Πράγματι έτσι έγινε και έτσι εξηγείται το ότι σύμφωνα με τις υποδείξεις του είχε διανύσει 5 μ. περίπου εντός του δρόμου που είχε πλάτος 6.20 μ. σχεδόν ταυτόχρονα. Ο Εναγόμενος με το κτύπημα πάτησε τα φρένα του, ακινητοποίησε το όχημα του και κατέβηκε. Η πρώτη κουβέντα του προς τον Ενάγοντα ήταν: «Συγνώμη δάσκαλε, δεν σε πρόσεξα, φορούσες καμπαρντίνα μαύρη, να φορείς άσπρα ρούχα το βράδυ». Ο Ενάγων του ζήτησε να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο, και ο Εναγόμενος τον έπιασε και τον έβαλε από τα αριστερά στη θέση του συνοδηγού. Αυτό επιβεβαιώνει και την εκδοχή του Ενάγοντος ότι το ατύχημα έγινε στο Χ1 όπου πράγματι πέραν του δρόμου υπήρχε χώρος για να ανοίξει η πόρτα του συνοδηγού σε αντίθεση με το Χ που υπέδειξε ο Εναγόμενος (Τεκμήριο 9). Δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία για το κατά πόσον ο Εναγόμενος οδηγούσε με αναμμένα ή με σβηστά τα φώτα του οχήματος του. Υπάρχουν όμως κάποια στοιχεία τα οποία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είχε αναμμένα τα φώτα του. Πρώτον δεν υπάρχει ισχυρισμός περί του αντιθέτου στην έκθεση απαίτησης, δεύτερον ο Ενάγων είδε τα φώτα αναμμένα αμέσως μετά το κτύπημα και τρίτον το παραδεκτό γεγονός (ότι η ακτίνα των μεγάλων φώτων στη χαμηλή στάση είναι περίπου 30 μ.). Φαίνεται δηλαδή ότι οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι εκλαμβάνουν ως δεδομένο ότι είχε αναμμένα τα μεγάλα φώτα στη χαμηλή στάση, διαφορετικά γιατί να προέβαιναν σε ένα τέτοιο παραδεκτό γεγονός. Εν πάση περιπτώσει αυτό αναφέρει και στην αγόρευση της η κα Ερωτοκρίτου. Ο Εναγών δέχεται ότι δεν άναβε η λάμπα του πασσάλου ο οποίος φαίνεται στα δεξιά της φωτογραφίας - Τεκμήριο 11, ούτε θυμάται να υπήρχαν άλλα φώτα εκτός της υπεραγοράς, το κομμωτηρίου καθώς και της μπυραρίας η οποία όμως απέχει περί τα 40 μ. Δεν αμφισβητείται ότι ο Εναγόμενος είχε τα φώτα του οχήματος του αναμμένα, όπως εξάλλου τα αντιλήφθηκε και ο Ενάγων αμέσως μετά τη σύγκρουση. Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι η ακτίνα των φώτων του οχήματος ήταν περίπου 30 μέτρα. Στο σχεδιάγραμμα δεν υπάρχει απόσταση 30 μ. αλλά υπάρχει η μέτρηση μεταξύ του Χ και του Χ1 που ήταν 24,20 μ. Το Χ, το οποίο υπέδειξε ο Εναγόμενος ευρίσκεται περίπου στην αρχή της Γρ. Διγενή, όπως το σημείωσε ο Ενάγων (ως «Α») στο Τεκμήριο
- Ο Ενάγων παρέμεινε στο Γενικό Νοσοκομείο από τις 13-1-04 μέχρι τις 29-1-04 . Το Ιατρικό Πιστοποιητικό ημερ. 19-4-04 κατατέθηκε από κοινού ως Τεκμήριο 4 και ήταν αποδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του. Από αυτό προκύπτουν τα εξής ευρήματα: 1) Ο Ενάγων υπέστη - συντριπτικό ενδοαρθριτικό κάταγμα κάτω επιφύσεως κερκίδας δεξιά - συντριπτικό κάταγμα αριστερού βραχιονίου - κάταγμα 7ης, 8ης, 9ης πλευράς αριστερά - συνδεσμική κάκωση γόνατος αριστερά με αίμαρθρο - τραύματα, εκδορές προσώπου 2) Υπεβλήθη σε κλειστή ανάταξη στο κάταγμα της κερκίδας και σε ακινητοποίηση με εξωτερική οστεοσύνθεση. 3) Στο κάταγμα βραχιονίου έγινε κλειστή ανάταξη και ακινητοποίηση του βραχιονίου με νάρθηκα Sarmieto. 4) Στο γόνατο έγινε παρακέντηση και ακινητοποίηση. 5) Αντιμετωπίστηκε η δύσπνοια από τα κατάγματα στις πλευρές. 6) Όταν εξήλθε του Γενικού Νοσοκομείου παρακολουθείτο στα εξωτερικά ιατρεία καταγμάτων. Δεν δίδονται λεπτομέρειες για πόσο χρόνο, αλλά μάλλον εννοείται προ της 19-4-
- Η καταγραφόμενη «παρούσα κατάσταση» αναφέρεται προφανώς στον Απρίλιο του 2004 και έχει ως εξής: α) Ακτινογραφικά - παρεκτόπιση με παραμόρφωση του κατάγματος της κερκίδος - στοιχεία πώρωσης κατάγματος βραχιονίου β) Κλινικά - Δυσκαμψία, παραμόρφωση στην πηχεοκαρπική - Κάμψη παλαμιαία 200 , μυϊκή ισχύς -3- με πόνο στις κινήσεις, μυϊκή ατροφία αριστερού βραχιονίου. Συνεστήθη φυσιοθεραπεία - Πλευροδυνία αριστερά κατά τις κινήσεις των πενυμόνων. Η ιατρική γνώμη του ορθοπεδικού Χειρούργου Δρος Α. Κτωρίδη (ο οποίος ετοίμασε και το Τεκμήριο 4) ήταν στις 19-4-04 ότι: «Ο ως άνω ασθενής υπέστη πολύ σοβαρό τραυματισμό στις 13-1-04 με συντριπτικά κατάγματα. Θα υπάρχουν ενοχλήματα μόνιμα στην δεξιά πηχεοκαρπτική, στη χρήση της. Τα υπάρχοντα ενοχλήματα του αριστερού βραχιονίου θα παρέλθουν με την πάροδο του χρόνου και την αποκατάσταση της λειτουργικότητας του ώμου για διάστημα 8-12 μηνών. Ο πόνος στον αριστερό πνεύμονα θα παραμείνει». Ο Ενάγων μετά το νοσοκομείο δεν επισκέφθηκε οποιοδήποτε άλλο γιατρό. Εξήγησε ότι ακολούθησε τις οδηγίες για φυσιοθεραπεία και συγκεκριμένα ότι την έκαμνε για 3-4 μήνες στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Γενικά πρέπει να σημειωθεί ότι ο Ενάγων συμφώνησε με το ιατρικό πιστοποιητικό και δεν προσέθεσε με τη μαρτυρία του κάτι διαφορετικό εκτός από το αριστερό βραχιόνιο όπου είπε πως δεν ομαλοποιήθηκε η κατάσταση εντελώς, όπως είχε προβλέψει ο Δρ. Κτωρίδης. ΄Ετσι εξήγησε πως παραμένει κάποιος πόνος στην ανάταση του αριστερού χεριού και σε κάποιες κινήσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου, οπότε έχει πόνο στον ώμο και στον «αριστερό θώρακα». Αυτό βεβαίως επιβεβαιώνει την πρόβλεψη ότι ο πόνος στον αριστερό πνεύμονα θα παραμένει. Αναγκάζεται να παίρνει χάπια που του χορήγησε άλλος γιατρός ειδικά για τον ύπνο ή να πάρει κάποιο ρόφημα για να του περάσει η νευρικότητα που παρουσιάζεται. Πολύ αραιά νιώθει μούδιασμα και στο αριστερό πόδι, ενώ τα δάκτυλα του αριστερού χεριού δεν κλείνουν εντελώς. Αυτό το τελευταίο ήταν που τον οδήγησε να πει ότι η κατάσταση στο αριστερό βραχιόνιο δεν έχει ομαλοποιηθεί εντελώς. Πρέπει να πω ότι πέραν της αξιοπιστίας του και σε αυτά τα θέματα δεν αμφισβητήθηκε ιδιαίτερα στα θέματα των ενοχλήσεων που παραμένουν. Του υποβλήθηκε ότι υπερβάλλει και απάντησε ότι απλώς περιγράφει αυτά που αισθάνεται. Δεν θεωρώ όμως ότι υπερβάλλει στα όσα περιέγραψε με παραστατικότητα και επίδειξη των συγκεκριμένων κινήσεων που προκαλούν μέχρι σήμερα ενοχλήσεις και πόνο. ΄Αλλωστε για την δεξιά πηχεοκαρπική και τον αριστερό πνεύμονα αυτή ήταν και η γνώμη του ιατρού από το 2004 και αυτή επιβεβαιώνεται από τις αναφορές του Ενάγοντος. Για το θέμα της οικιακής βοηθού όμως η μαρτυρία του όντως παρέμεινε σε κάποιες γενικές αναφορές μόνο χωρίς να εξειδικεύσει πότε, πόσες φορές και πόσα πλήρωσε ή πληρώνει. Είπε στην κυρίως εξέταση του ότι καλεί βοήθεια από τις Φιλιππινέζες της γειτονιάς και πληρώνει Λ.Κ.3 ανά ώρα, το επανέλαβε στην αντεξέταση του προσθέτοντας ότι μπορεί να την φέρει «μιαν ώρα». Τίποτε άλλο. Από μια τέτοια μαρτυρία δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα και δεν δέχομαι το μέρος αυτό της μαρτυρίας του. Με βάση όλα τα ανωτέρω είναι η κατάληξη μου πως ο Ενάγων στις 13-1-04 και περί ώραν 19.30΄μ.μ., κατά τη διάρκεια της νύκτας, φορώντας σκούρα ρούχα και υπό συνθήκες ελάχιστου φωτισμού έφθασε περπατώντας στη δεξιά πλευρά της οδού Γρ. Διγενή μπροστά από την βιτρίνα της υπεραγοράς «Νικολάου» στην Κοκκινοτριμιθιά, η οποία (υπεραγορά) απέχει περί τα 40 μ. από τον πεντάδρομο της κοινότητας. Στεκόταν μισό μέτρο από την βιτρίνα, η οποία ευρίσκεται μερικά μέτρα πιο μέσα από το δρόμο, αλλά από εκεί που ευρίσκετο είχε ορατότητα προς τον πεντάδρομο όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες - Τεκμήρια 11 και
- Δεν είδε αυτοκίνητο να έρχεται και προχώρησε να διασταυρώσει. Αφού διήνυσε 5.30 μ. κτυπήθηκε από το λεωφορείο που οδηγούσε ο Εναγόμενος. Ο τελευταίος οδηγούσε έχοντας αναμμένα τα μεγάλα φώτα του στη χαμηλή στάση και όπως δήλωσε αμέσως μετά το ατύχημα στον Ενάγοντα δεν τον είχε αντιληφθεί. Η ακτίνα των φώτων του Εναγόμενου ήταν περίπου 30 μ. Από το κτύπημα ο Ενάγων πετάχθηκε ψηλά, έπεσε στο καπό του οχήματος και ακολούθως στην άσφαλτο. Συνεπεία του ατυχήματος υπέστη τους τραυματισμούς που έχουν αναφερθεί προηγουμένως. Νομική πτυχή Στον προσδιορισμό του καθήκοντος επιμέλειας και την εκπλήρωση του το Δικαστήριο πρέπει να καθοδηγείται από τα επίπεδα της κοινής λογικής και να μην περιπλέκεται με λεπτομέρειες δίνοντας την εντύπωση ότι καταπιάνεται με μαθηματική άσκηση (βλ. Vakanas v. Thomas and another
(1982)1 C.L.R. 530 και Παπασωζομένου ν. Αναστασίου
(1998)1 Α.Α.Δ. 329 και Χαριλάου ν. Νικολάου
(2003)1 Α.Α.Δ..) Κάθε πεζός και κάθε οδηγός οφείλει ο ένας προς τον άλλο καθήκον φροντίδας και επιμέλειας επειδή και οι δύο είναι χρήστες των δρόμων (βλ. Tavellis n. Evangelou and Another
(1984)1 C.L.R.460). Το καθήκον αυτό οφείλεται προς κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη είναι δυνατό να επηρεαστεί π.χ. από τις πράξεις του οδηγού ή του πεζού. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό και μέτρο είναι ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. ΄Ετσι σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση και με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά εκείνο που εξετάζεται είναι κατά πόσον διαπιστώνεται παρέκκλιση από το επίπεδο συμπεριφοράς ενός λογικού και συνετού οδηγού. Το θέμα σχετίζεται άμεσα με την δέουσα παρατηρητικότητα και προσοχή που πρέπει να επιδεικνύει κάθε οδηγός κατά τη χρήση μηχανοκίνητου οχήματος. Στην παρούσα υπόθεση πρέπει να δηλωθεί από την αρχή πως κανένας από τους εμπλεκόμενους δεν αντιλήφθηκε τον άλλον πριν τη σύγκρουση. Το επόμενο αυτονόητο δεδομένο είναι πως και οι δύο συναντήθηκαν στο σημείο συγκρούσεως Χ!, δηλαδή 5.30 μ εντός του δρόμου. Σύμφωνα με τα προηγηθέντα ευρήματα μου ο Ενάγων ήλεγξε τον δρόμο πριν αρχίσει να διασταυρώνει και δεν υπήρχε αυτοκίνητο. Σημειώνω πως μπορούσε να δει τουλάχιστον μέχρι την πλατεία και δεν είδε αυτοκίνητο να έρχεται. Ξεκίνησε να διασταυρώνει με γοργό βηματισμό όπως αναφέρει. Η συνήγορος του Εναγόμενου δέχεται πως «λογικό επίσης είναι το συμπέρασμα ότι ενόψει της έλλειψης φωτισμού, ο Ενάγοντας τότε μόνο καθίστατο ορατός εφόσον αυτός βρισκόταν μέσα στο δρόμο και μέσα στην ακτίνα των φώτων του αυτοκινήτου» (σελ. 3 της αγόρευσης της). Βεβαίως κάποιος περιορισμένος φωτισμός υπήρχε από την βιτρίνα της υπεραγοράς και το κομμωτήριο αλλά δεν είναι αυτό το βασικό θέμα. Το ερώτημα είναι γιατί ο Εναγόμενος εισερχόμενος στην Γρ. Διγενή και έχοντας ακτίνα φώτων 30 μ. περίπου δεν αντιλήφθηκε τον Ενάγοντα. Η απόσταση μεταξύ των δύο σημείων που υπέδειξαν οι εμπλεκόμενοι είναι 24,20μ (Χ - Χ1) και από το Χ μέχρι την αρχή της Γρ. Διγενή είναι άλλα 9,20 μ. δηλαδή συνολικά 33,40 μ. Εισερχόμενος λοιπόν στην οδό αυτή ή και λίγο μετά θα μπορούσε να αντιληφθεί τον πεζό νοουμένου βεβαίως ότι είχε τη δέουσα παρατηρητικότητα και επιμέλεια. Όπως είχε αναφερθεί στην υποθ. Γεωργίου ν. Αντωνίου
(1999)1 Α.Α.Δ. (Β) 1098 στην οποίαν επίσης πεζός και οδηγός δεν είδαν ο ένας τον άλλον και η πεζή επίσης διασταύρωνε με γοργό βηματισμό, ο οδηγός «είχε υπό τις περιστάσεις καθήκον επισκόπησης του δρόμου μπροστά του». Παραπέμπω στην πιο πάνω υπόθεση για το καθήκον επισκόπησης και μόνον και έχοντας επίγνωση ότι η παρούσα αφορά ατύχημα εν καιρώ νυκτός με πολύ μικρότερη ορατότητα του οδηγού (και όχι 60μ. που ήταν εκεί). Υπενθυμίζω επίσης και την υπόθεση Θεοδούλου ν. Κοκκινόφτας
(1999)1 Α.Α.Δ. .. Όπου υπό περίπου παρόμοιες περιστάσεις (πενιχρός φωτισμός, σκούρα ρούχα) λήφθηκε υπόψιν ακόμα και η παράλειψη του οδηγού να χρησιμοποιήσει τα φώτα του στην ψηλή στάση, κάτι που ισχύει και εδώ αφού δεν υπάρχει μαρτυρία για παρουσία άλλου οχήματος το οποίο πιθανόν να παρενοχλείτο. Γενικά η οδήγηση κατά τη διάρκεια της νύκτας συνεπάγεται επίσης υποχρεώσεις για τον οδηγό και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε κανόνας ότι αυτός απαλλάσσεται ευθύνης εάν ο πεζός φορεί σκούρα ρούχα. Αντιθέτως από παλιά καθιερώθηκε στην υποθ. Savva and others v. Mylona
(1958)23 C.L.R. 167, 210, η αρχή πως ένας οδηγός κατά τη νύκτα πρέπει πάντοτε να είναι σε θέση να σταματήσει μέσα στα όρια των φώτων του, ("at night driving a driver must be able to pull up within limits of his light") πράγμα που σημαίνει πως πρέπει να είναι προσεκτικός για να αντιμετωπίσει πιθανό κίνδυνο. Αναμφίβολα όμως δεν μπορεί στην παρούσα περίπτωση να παραγνωριστεί και η ευθύνη του Ενάγοντος η οποία κατά τη γνώμη μου είναι μεγαλύτερη. Συγκεκριμένα φορώντας σκούρα ρούχα, κατά τη διάρκεια της νύκτας σε σημείο που υπήρχε ελάχιστος φωτισμός ξεκίνησε να διασταυρώνει και ελέγχοντας μόνον στην αρχή του εγχειρήματος του τον δρόμο στα αριστερά του πέρασε το μισό του δρόμου χωρίς να ξανακοιτάξει κατά πόσον ερχόταν όχημα. Αν το έπραττε θα αντιλαμβανόταν το λεωφορείο του Εναγόμενου το οποίο κάποια στιγμή μετά που ξεκίνησε για να περάσει απέναντι εισήλθε στην οδό Γρ. Διγενή. Είναι η κατάληξη μου λοιπόν πως πέραν της αμέλειας του Εναγόμενου στο ατύχημα συνέβαλε - κατά μεγαλύτερο μέρος μάλιστα - και ο Ενάγων. ΄Εχοντας υπόψιν όλα τα ανωτέρω κρίνω πως ο Ενάγων είναι υπεύθυνος κατά 75% και ο Εναγόμενος κατά 25%. Παρόμοιος ήταν ο επιμερισμός από το ίδιο το Ανώτατο Δικαστήριο στην υποθ. Meemanage v. I. Νατάσας Αναστασίου κ.α, Πολ. Εφ. 61/05 ημερ. 25-1-08 στην οποίαν υπό δύσκολες συνθήκες φωτισμού κρίθηκε πως η εφεσίβλητη θα μπορούσε να δει το μοτοποδήλατο έστω και αν αυτό δεν είχε φώτα. Το ότι εισήλθε στο δρόμο χωρίς να αντιληφθεί καθόλου την παρουσία του συνιστούσε αμέλεια εκ μέρους της και της καταλογίστηκε το 25%. Γενικές Αποζημιώσεις Όσον αφορά τις γενικές αποζημιώσεις οι αρχές είναι πολύ καλά γνωστές και δεν χρειάζεται εκτενής αναφορά τους. Αρκεί να λεχθεί ότι ο σκοπός της επιδίκασης ... .................................... Αποτελεί επίσης σταθερή αρχή πως οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι κοινωνικά παραδεκτές. Η αποζημίωση δεν έχει σκοπό την τιμωρία, αλλά την αποκατάσταση (βλ. υπ. Μαυροπετρή, ανωτέρω). Στην παρούσα περίπτωση η γνώμη που εξέφρασε ο Δρ. Κτωρίδης στο Τεκμήριο 4 παρέμεινε αναντίλεκτη και υιοθετείται. Ο Ενάγων υπέστη πράγματι πολύ σοβαρό τραυματισμό με συντριπτικά κατάγματα επιφύσεως κερκίδας και αριστερού βραχιονίου, κατάγματα τριών πλευρών και η συνδεσμική κάκωση γόνατος αριστερά με αίμαρθρο. Το κάταγμα κερκίδος αντιμετωπίστηκε με κλειστή ανάταξη και ακινητοποίηση με εξωτερική οστεοσύνθεση ενώ το κάταγμα του βραχιονίου με νάρθηκα. ΄Εγινε επίσης παρακέντηση στο γόνατο με ακινητοποίηση και απαιτήθηκε αντιμετώπιση της δύσπνοιας λόγω των τριών καταγμάτων στις πλευρές. Ο Ενάγων παρέμεινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για 16 ημέρες και μετά την έξοδο του παρακολουθείτο στα εξωτερικά ιατρεία. Ο νάρθηκας αφαιρέθηκε περίπου 2 μήνες μετά το ατύχημα. Τρεις μήνες μετά το ατύχημα ο ακτινογραφικός έλεγχος έδειξε παρεκτόπιση με παραμόρφωση του κατάγματος κερκίδας καθώς και στοιχεία πώρωσης του κατάγματος βραχιονίου. Κλινικά διεπιστώθη δυσκαμψία - παραμόρφωση στην πηχεοκαρπική, η παλαμιαία κάμψη ήταν 20ο, η ραχιαία έκταση επίσης 20ο και η μυϊκή ισχύς cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο