G N ELLINAS IMPORTS - EXPORTS LIMITED ν. Της Κοινοπραξίας και/ή συνδικάτου ασφαλιστών (με το Ασφαλιστήριο LLOYD'S αρ. Β3066980 ημερ. 10/8/2001) P D UP

(1999)1(Γ) ΑΑΔ, 1721, 1726,-1727]. Η ύπαρξη κοινού νομικού ή πραγματικού σημείου καθοριστικής σημασίας είναι ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση αγωγών. Τα ζητήματα αυτά θα πρέπει να διαπιστώνονται αποκλειστικά από την ΄Εκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων. [Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιος Σταύρου

(1998)1 (Γ) ΑΑΔ 1876]. Όπως δε είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην εφαρμογή της Δ.14, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης στα οποία, ως εκ τούτου, το Δικαστήριο θα πρέπει να αναφέρεται ούτως ώστε να δικαιολογείται η τελική του κρίση. [Κυριάκος Μενελάου κ.ά. v. Κώστα Ξενοφώντος κ.ά

(1989)1 ΑΑΔ (Ε), 371, 374]. Στην υπό κρίση υπόθεση παραμένει αδιαμφισβήτητο ότι οι δύο αγωγές καταχωρήθηκαν από ξεχωριστούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων εναγομένων. Εμφανίζονται δε οι ίδιοι δικηγόροι για την κάθε πλευρά. Και οι δύο αγωγές αφορούν απαίτηση προερχόμενη από ασφαλιστικά συμβόλαια. Οι ενάγοντες αξιώνουν συγκεκριμένα ποσά ως συμφωνημένη και/ή εύλογη αξία ασφαλισμένων εμπορευμάτων τους, τα οποία, κατ΄ ισχυρισμό τους, απωλέσθηκαν ως συνέπεια και/ή αποτέλεσμα κινδύνων οι οποίοι καλύπτοντο από ασφαλιστήριο. Είναι η θέση και των δύο εναγόντων πως τα υπό αναφορά εμπορεύματα τοποθετήθηκαν μέσα σε εμπορευματοκιβώτια, τα οποία, αφού σφραγίστηκαν δεόντως, παραδόθηκαν και φορτώθηκαν σε πλοίο, προκειμένου να μεταφερθούν σε πελάτες στο εξωτερικό. Αποτελεί δε κοινό έδαφος των γεγονότων ότι το πλοίο αυτό βυθίστηκε ενώ ταξίδευε στον προορισμό του. Το γεγονός ότι και οι δύο αγωγές βασίζονται επί ασφαλιστικών συμβολαίων δεν είναι αρκετό από μόνο του για να καταστήσει επιθυμητή τη συνένωσή τους. Προβάλλει μέσα από την Έκθεση Απαίτησης των δύο αγωγών ότι εδράζονται επί δύο διαφορετικών ασφαλιστικών συμβολαίων, τα οποία καλύπτουν διαφορετικά εμπορεύματα. Τα εμπορεύματα εν μέρει στοιβάχθηκαν σε ίδια εμπορευματοκιβώτια και κάποια άλλα από αυτά σε διαφορετικά. Καλύπτονται δε από διαφορετικές φορτωτικές και διαφορετικά τιμολόγια και παραδόθηκαν για φόρτωση σε διαφορετικές ημερομηνίες. Κατά συνέπεια, οι διαφορετικοί ενάγοντες στις δύο αγωγές εκ των πραγμάτων θα προσκομίσουν ξεχωριστή μαρτυρία αναφορικά με τα εμπορεύματα που ισχυρίζονται ότι απώλεσαν. Τόσο στην έκταση που αυτό αφορά το κατά πόσο όντως υπήρχαν αυτά τα εμπορεύματα, όσο, πιθανόν, και ως προς την αξία τους. Όπως έχει εντοπιστεί στην απόφαση Samata (ανωτέρω), η διαπίστωση ύπαρξης κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, θα πρέπει να εντοπίζεται αποκλειστικά και μόνο μέσα από την Έκθεση Απαίτησης και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο της Υπεράσπισης. Στην υπό κρίση περίπτωση τα κύρια πραγματικά γεγονότα επί των οποίων θα κριθεί η απαίτηση του κάθε ενάγοντα ξεχωριστά, είναι η ύπαρξη και η φόρτωση των δικών του εμπορευμάτων, κάτι το οποίο δεν αποτελεί κοινό γεγονός και στις δύο υποθέσεις. Σε τελική ανάλυση είναι ζήτημα προσκόμισης ξεχωριστής μαρτυρίας προς την κατεύθυνση απόδειξης του στοιχείου αυτού. Για να θέσω διαφορετικά το όλο ζήτημα, δεν αμφισβητείται η ύπαρξη ασφαλιστηρίων συμβολαίων σε κάθε μια από τις δύο αγωγές, ούτε η καθαρότητα, από ερμηνευτικής άποψης, των όρων τους. Αυτό το οποίο αμφισβητείται είναι η ύπαρξη της πραγματικής βάσης προς επίκληση των όρων αυτών. Και η βάση αυτή είναι σε κάθε μια από τις υποθέσεις θέμα των ξεχωριστών δικών της γεγονότων. Ζήτημα για το οποίο αναπόφευκτη θα είναι η παρουσίαση της μαρτυρίας της κάθε πλευράς, η οποία θα υποστηρίζει τις ανεξάρτητες από την άλλη πλευρά θέσεις της. Ακόμη και οι θέσεις που προβάλλονται στις Υπερασπίσεις, οι οποίες είναι πανομοιότυπες και στις δύο υποθέσεις, δεν θα δικαιολογούσαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς την κατεύθυνση της συνένωσης των δύο αγωγών. Το κοινό γεγονός ότι το πλοίο βυθίστηκε και οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτό, δεν θα ήταν αρκετό, υπό το πρίσμα των υπολοίπων γεγονότων και των ξεχωριστών στοιχείων που συνθέτουν την κάθε απαίτηση, για να καλύψει τις προϋποθέσεις έγκρισης του αιτήματος για συνεκδίκαση. Οι αναφορές δε περί ύπαρξης απάτης εκ μέρος των εναγόντων ή γνώσης τους περί αναξιοπλοϊμότητας του συγκεκριμένου πλοίου και απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από τον κάθε ένα από τους ενάγοντες ξεχωριστά, θα πρέπει να αντικριστεί υπό το πρίσμα της διαφορετικής μαρτυρίας που πρέπει να παρουσιαστεί και της έκτασης που αυτή θα καλύπτει για το κάθε ένα από τα εμπλεκόμενα μέρη. Κατά συνέπεια, και ανάλογα με τη μαρτυρία που θα πρόσφερε η κάθε πλευρά, θα ήταν δυνατό οι ισχυρισμοί της υπεράσπισης να πετύχουν για κάποιο από τους ενάγοντες και να αποτύχουν για άλλο. Υπό το φως, λοιπόν, όλων των πιο πάνω, ακόμη και αν λαμβάνονταν υπόψη οι θέσεις της Υπεράσπισης ως προς την κατάληξη σε απόφαση για συνένωση, και πάλι αυτό δεν θα ήταν επιθυμητό, λόγω των διαφορετικών γεγονότων που καλύπτουν την περίπτωση του κάθε ενάγοντα ξεχωριστά και της ανάλογης μαρτυρίας που θα πρέπει να παρουσιαστεί. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου, με βάση τα πιο πάνω, ότι κάτω από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τυχόν έκδοση διατάγματος συνένωσης των δύο αγωγών θα δυσχέραινε παρά θα διευκόλυνε τη διαδικασία, με φυσική συνέπεια τη σπατάλη δικαστικού χρόνου και τη δημιουργία επιπρόσθετων εξόδων. Συνεπώς, τα περιστατικά της υπόθεσης επιμαρτυρούν ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Ως αποτέλεσμα, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση-εναγόντων και εναντίον των Αιτητών-εναγομένων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν όμως στο τέλος της υπόθεσης. [Υπ.] Α. Ρ. Λιάτσος Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο