Αναφορικά με τον Ευτύχιο Χατζηγιάννη, Αρ. Αιτήσεως: 303/06, 7 Απριλίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A78 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΝ Αρ. Αιτήσεως: 303/06 Αναφορικά με τον Ευτύχιο Χατζηγιάννη τέως από το Φτερικούδι Αποβιώσαντα και Αναφορικά με την αίτηση για περιορισμένη παραχώρηση Εγγράφων Διαχειρίσεως (LIMITED GRANT OF LETTERS OF ADMINISTRATION) της περιουσίας του αποβιώσαντος Ευτύχιου Χατζηγιάννη τέως από το Φτερικούδι . . . . . . . 7 Απριλίου, 2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Λ. Βραχίμης. Για την Καθ΄ης η αίτηση Ανδριανή Παντελή Τσίγκη: κ. Χρ. Ιερείδης. . . . . . . . Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια αιτείται την περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης (limited grant of letters of administration) της περιουσίας του ως άνω αποβιώσαντος στην Ελένη Χατζηστυλλή και/ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει κατάλληλο υπό τις περιστάσεις. Μοναδικός σκοπός της αίτησης είναι η έγερση αγωγής για αναγνώριση του δικαιώματος της Αιτήτριας και του Ανδρέα Γεωργίου Κατσαμπά, δύο εκ των κληρονόμων του αποβιώσαντος, ως κύριος, έκαστος εξ αυτών, τμήματος του τεμαχίου με αρ. 627, Φ./Σχ. 38/43 χωρίον, εντός του χωρίου Φτερικούδι δυνάμει συνεχούς, αδιάλειπτης και αδιαφιλονίκητης κατοχής ως αναφέρεται στην αίτηση. Η αίτηση εδράζεται βασικά επί του Άρθρου 19 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189 και επί των περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμών, 1955, Κανονισμοί 9, 25, 28, 30, 31 και
- Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση της Ελένης Χατζηστυλλή, η οποία συνοδεύει την αίτηση. Όπως προκύπτει από την εν λόγω ένορκη δήλωση ο αποβιώσας ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ρηθέντος ακινήτου από το 1940 και τα ακίνητο αυτό εξακολουθεί να παραμένει επ΄ονόματι του στα Μητρώα του Κτηματολογίου. Ο αποβιώσας απεβίωσε στις 23.11.1967 στο χωριό Φτερικούδι, όπου είχε και τη διαμονή του πριν το θάνατο του. Μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί διάταγμα διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντος. Η αίτηση αντιμετώπισε την ένσταση της Ανδριανής Παντελή Τσίγκη/Καθ΄ης η αίτηση. Η ένσταση βασίζεται επί του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189, ΄Αρθρα 17, 18(ε) και 52 και επί των περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμών, 1955, Κανονισμός
- Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: Η ορθή ημερομηνία θανάτου του αποβιώσαντος είναι η 23.11.1967 και όχι η 25.11.1967 όπως αναφέρεται στην αίτηση. Στις 17.12.04 καταχωρίστηκε παρόμοια αίτηση με αρ. 714/04 με πανομοιότυπες αιτούμενες θεραπείες από άλλο άτομο η οποία όμως τελικά αποσύρθηκε στις 27.1.
- Η Αιτήτρια θα μπορούσε να αποταθεί στο Δικαστήριο για γενική διαχείριση αφού είναι μια εκ των κληρονόμων. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Καθ΄ης η αίτηση Ανδριανής Παντελή Τσίγκη στην οποία επαναλαμβάνονται, ουσιαστικά, οι λόγοι ένστασης. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι συνήγοροι περιορίστηκαν στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις και στις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας σε νομολογία και συγγράμματα σχετικά με το υπό εξέταση ζήτημα. Το Άρθρο 19 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189, στο οποίο βασίζεται ουσιαστικά η αίτηση προνοεί τα ακόλουθα: «Grants may be limited in duration in respect of property, or for a special purpose, and, subject to the provisions of this Law and the Rules, the Court or registrars, in making such grants, shall follow the probate practice for the time being in England.» Σε μετάφραση: «Παραχωρητήρια δυνατό να περιέχουν χρονικούς περιορισμούς σχετικά με περιουσία, ή να αφορούν ειδικό σκοπό, και τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού και των Κανονισμών, το Δικαστήριο ή οι πρωτοκολλητές, κατά την έκδοση των εν λόγω παραχωρητηρίων, ακολουθούν την πρακτική επικύρωσης διαθηκών που επικρατεί εκάστοτε στην Αγγλία.» Στο σύγγραμμα του A.R. Mellows The Law of Succession, Butterworths 1970 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Grants ad litem are made under the Judicature Act, 1925, s.162 and the administrator ad litem merely has power to represent the estate in proceedings. He has no power over the assets of the estate. This type of grant is usually made only where it is necessary to make the estate a defendant to an action, but persons, if any, entitled to a grant will not take one out.» Στο σύγγραμμα Tristram & Coote´s Probate Practice, 25th edition, σελ. 347 αναφέρονται τα ακόλουθα: «It is not the practice to allow a person entitled to a general grant to take a limited grant except by special permission (In the Estate of Von Brentano)
(1911)p. 172), and for very strong reasons (In the Goods of Lady Somerset
(1867), L.R. 1 P. & D. 350)». Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι απαγορεύεται η χορήγηση εγγράφων διαχείρισης για περιορισμένο σκοπό σε άτομο που δικαιούται σε γενική διαχείριση και, περαιτέρω, δεδομένου του χρόνου που παρήλθε από την ημερομηνία θανάτου του αποβιώσαντος, δηλαδή την 23.11.1967, μέχρι σήμερα και της μη ύπαρξης εκκρεμοδικίας, γιατί δεν έχει καταχωριστεί οποιαδήποτε σχετική αγωγή πέραν της παρούσας αίτησης, δεν προκύπτει το αναγκαίο της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 28 των περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμών, 1955, προτού δοθεί περιορισμένο παραχωρητήριο (limited grant) ο Πρωτοκολλητής Επικύρωσης Διαθηκών θα πρέπει να ζητεί τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Η περιορισμένη διαχείριση (limited grant) παραχωρείται για καθορισμένο χρόνο και για ειδικό σκοπό. Η περιορισμένη διαχείριση δεν πρέπει να παραχωρείται εκτός αν κάθε πρόσωπο που δικαιούται σε γενική διαχείριση συγκατατεθεί, αποποιηθεί ή έχει ειδοποιηθεί και παρέλειψε να εμφανιστεί ή ανάλογα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Παρέχεται από το Νόμο (Κεφ. 189, Άρθρο 20) η εξουσία στο Δικαστήριο να παραχωρήσει περιορισμένο παραχωρητήριο όταν υπάρχουν εκκρεμή δικαστικά μέτρα. Μερικά Δικαστήρια θεωρούν την αίτηση για παραχωρητήριο κοινού τύπου (την οποία ο Πρωτοκολλητής Επικύρωσης Διαθηκών έχει εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει σύμφωνα με το Άρθρο 13 του Νόμου) σαν εκκρεμές δικαστικό μέτρο εντός της έννοιας του Άρθρου 20 και εκδίδουν περιορισμένα παραχωρητήρια σε αιτητές ενώ εκκρεμεί γενικό παραχωρητήριο από τον Πρωτοκολλητή Επικύρωσης Διαθηκών. Είναι καθαρό ότι παραχωρητήρια εν εκκρεμοδικία (pendente lite) εκδίδονται από το Δικαστήριο για να διαρκέσουν κατά τη διάρκεια που συνεχίζεται μια αγωγή που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Tristram and Coote´s Probate Practice, 20η έκδοση, σελ. 333) και μια αίτηση για παραχωρητήριο κοινού τύπου δεν είναι αγωγή που να δικαιολογεί την έκδοση προσωρινού παραχωρητηρίου από το Δικαστήριο μέχρι να δοθεί γενικό παραχωρητήριο στην αίτηση (βλ. Εγκύκλιο Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 21.12.1956). Η περιορισμένη διαχείριση δεν μπορεί να δοθεί σε πρόσωπο που δικαιούται σε γενική διαχείριση, καθότι όλες οι προϋποθέσεις του Νόμου και των Κανονισμών που διέπουν την έκδοση γενικού παραχωρητηρίου ισχύουν εξίσου για περιορισμένο παραχωρητήριο και η αίτηση για περιορισμένο παραχωρητήριο σε τέτοια περίπτωση παίρνει τόσο χρόνο όσο ένα γενικό παραχωρητήριο και έτσι δεν εξυπηρετείται κανένας χρήσιμος σκοπός παρά μόνο αυξάνονται τα έξοδα της διαχείρισης (βλ. Εγκύκλιο Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 21.12.1956). Σύμφωνα με τον Κανονισμό 31 των περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμών, 1955 η προτεραιότητα δικαιώματος παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης όταν ο αποβιώσας απεβίωσε άνευ διαθήκης θα είναι ως ακολούθως: Σύζυγος. Παιδιά ή άλλοι απόγονοι κατά ρίζας. . κ.τ.λ. Έχοντας παραθέσει το νομικό πλαίσιο που διέπει το υπό εξέταση θέμα επανέρχομαι στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση. Έχω προσεγγίσει το σύνολο των στοιχείων μαρτυρίας που τέθηκαν ενώπιον μου με γνώμονα τις αρχές της νομολογίας στις οποίες αναφέρθηκα πιο πάνω, έχοντας συνέχεια κατά νου τις θέσεις και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων, που προωθήθηκαν και αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο των αγορεύσεων τους. Από το κείμενο του Κανονισμού 31 συνάγεται ότι η Αιτήτρια δικαιούται να αρχίσει διαδικασία γενικής διαχείρισης με την οποία εξυπηρετούνται τα συμφέροντα όλων των μερών (βλ. Σημείωση του Πρωτοκολλητή προς το Δικαστήριο ημερ. 1.6.06 σε συνδυασμό με αυτή ημερ. 29.11.06). Αφενός η μια πλευρά θα δικαιούται να εγείρει αγωγή για προάσπιση των συμφερόντων της και αφετέρου όλες οι πλευρές θα δικαιούνται σε διανομή της περιουσίας ενδεχομένως ως η απόφαση στην αγωγή. Η Αιτήτρια με την αίτηση της για περιορισμένο παραχωρητήριο αποστερεί την Καθ΄ης η αίτηση Ανδριανή Παντελή Τσίγκη του δικαιώματος της να εγείρει αγωγή για να διεκδικήσει τυχόν δικαιώματα της. Σύμφωνα με το Άρθρο 12, Κεφ. 189 για όλα τα παραχωρητήρια χρειάζεται πιστοποιητικό απαλλαγής του Εφόρου Κληρονομιών. Δεν υπάρχει εξαίρεση για παραχωρητήριο εν εκκρεμοδικία (pendente lite) ή οποιοδήποτε άλλο παραχωρητήριο (βλ. Εγκύκλιο Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 28.12.1966). Στην υπό κρίση αίτηση δεν έχει εξασφαλισθεί το πιστοποιητικό απαλλαγής από τον Έφορο Κληρονομιών. Από την προσαχθείσα μαρτυρία δεν αποκαλύπτεται οποιοσδήποτε ισχυρός λόγος για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα για παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης για περιορισμένο σκοπό. Περαιτέρω, δεν προβάλλεται κανένας λόγος γιατί η αγωγή την οποία η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι προτίθεται να καταχωρίσει θα πρέπει να καταχωριστεί μετά την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και όχι μετά την έκδοση γενικής διαχείρισης και/ή διατάγματος παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης σε νόμιμο κληρονόμο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας παρέπεμψε το Δικαστήριο στο ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα The Supreme Court Practice 1988, σελ.196, παράγραφος 15/7/9: «Where a cause of action in tort survives, but the defendant dies intestate and there is no personal representative against whom the action can be brought or continued, the Court may, on the application of the person to sue or the plaintiff, appoint a nominee of the applicant as administrator to enable him to bring or continue his action against the estate.». Ο κ. Βραχίμης παρέπεμψε επίσης το Δικαστήριο στις υποθέσεις Ιn the Estate of A.B. Simpson (Deceased) και Ιn the Estate of J.G. Gunning (Deceased)
(1936)P.40. Είμαι της άποψης ότι το πιο πάνω απόσπασμα από το Supreme Court Practice καθώς και οι πιο πάνω αποφάσεις δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση καθότι αναφέρονται σε περιπτώσεις όπου μια αιτία αγωγής σε αστικό αδίκημα επιβιώνει (a cause of action in tort survives) ενώ στην υπό κρίση αίτηση το ισχυριζόμενο αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας δεν φαίνεται να αναφέρεται σε αιτία αγωγής σε αστικό αδίκημα. Ενόψει του ότι, (α) Με την παρούσα αίτηση δεν άρχεται οποιαδήποτε εκκρεμοδικία αφού δεν έχει καταχωριστεί οποιαδήποτε αγωγή αφορώσα την περιουσία του αποβιώσαντος αλλά θα εγερθεί αγωγή στο μέλλον, (β) Δεν αποκαλύπτεται το αναγκαίο και επείγον της έκδοσης του διατάγματος διαχείρισης για περιορισμένο σκοπό, (γ) Υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης δεδομένου ότι η ημερομηνία θανάτου του αποβιώσαντος είναι η 23.11.1967, (δ) Η Αιτήτρια είναι νόμιμος κληρονόμος του αποβιώσαντος και δικαιούται σε γενική διαχείριση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να της δοθεί περιορισμένη διαχείριση, καθότι όλες οι προϋποθέσεις του Νόμου και των Κανονισμών που διέπουν την έκδοση γενικού παραχωρητηρίου ισχύουν εξίσου για περιορισμένο παραχωρητήριο και η αίτηση για περιορισμένο παραχωρητήριο σε τέτοια περίπτωση παίρνει τόσο χρόνο όσο ένα γενικό παραχωρητήριο και έτσι δεν εξυπηρετείται κανένας χρήσιμος σκοπός παρά μόνο αυξάνονται τα έξοδα της διαχείρισης (βλ. Εγκύκλιο Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 21.12.1956), η αίτηση κρίνεται αδικαιολόγητη και δεν μπορεί να επιτύχει. Αν το Δικαστήριο εξέδιδε περιορισμένο παραχωρητήριο αυτό θα ισοδυναμούσε με στέρηση του δικαιώματος της Καθ΄ης η αίτηση να ακουσθεί. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση Ανδριανής Παντελή Τσίγκη και εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ............... Χ. Σολομωνίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο