Liberty Life Insurance Ltd ν. Ευριπίδη Νεοκλέους, Αρ. Αγωγής: 5667/04, 15 Μαΐου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A109 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: N. Γ. Σάντη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5667/04 Μεταξύ: Liberty Life Insurance Ltd Εναγόντων και Ευριπίδη Νεοκλέους Εναγόμενου --------------------- Ημερομηνία: 15 Μαΐου,
- Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: Ο κ. Ν. Κυπραίος. Για τον εναγόμενο: Ο κ. Α. Χαραλάμπους. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η (Απευθείας από την Έδρα) Οι ενάγοντες αξιώνουν από τον εναγόμενο αποζημιώσεις για φερόμενα πραγματική, κακόβουλη και χωρίς εύλογη και πιθανή αιτία, έναρξη και προώθηση εκ πλευράς εναγόμενου (ως αιτητή) ανεπιτυχούς, εν τέλει, αίτησης διάλυσης τους που καταχωρίσθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση 540/03 την ημερομηνία 4.12.03, η οποία παραμερίστηκε στις 23.4.04 από το ίδιο Δικαστήριο στα πλαίσια της υπόθεσης εκείνης μετά από αίτηση παραμερισμού που καταχωρίσθηκε από τους ενάγοντες στις 17.12.
- Είναι θέση των εναγόντων ότι η αίτηση διάλυσης προκάλεσε σε αυτούς ζημιά στην καλή τους φήμη, ως δημόσιας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης εισηγμένης στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου και ενασχολούμενης στον τομέα των ασφαλιστικών εργασιών στον κλάδο ζωής. Ισχυρίζονται επίσης ότι η εν λόγω αίτηση ήταν κακόβουλη, για λόγους που λεπτομερώς παραθέτουν στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης και οι οποίοι, όπως και οι υπόλοιποι ισχυρισμοί στο ίδιο δικόγραφο, δε χρειάζεται να αναπαραχθούν εδώ, αφού κάτι τέτοιο δε θα εξυπηρετούσε κανένα πρακτικό σκοπό - και τα ίδια ισχύουν και για τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Υπεράσπιση. Σημασία έχει ότι τόσον η εκδοχή των εναγόντων όσον και αυτή τού εναγόμενου όπως διατυπώνονται στη δικογραφία έχουν αξιολογηθεί πλήρως και στον απαιτούμενο βαθμό. Ο εναγόμενος απορρίπτει την αξίωση λέγοντας ότι η καταχώρηση της αίτησης διάλυσης ήταν πλήρως δικαιολογημένη, με εύλογη και πιθανή αιτία και σίγουρα καθόλου κακόβουλη ή χαρακτηριζόμενη από άλλα αλλότρια κίνητρα. Για υποστήριξη της εκδοχής τους οι ενάγοντες προσέφεραν τη μαρτυρία της Πρωτοκολλητού Γιόλης Μακρίδου (ΜΕ1), η οποία κατάθεσε το φάκελο της υπόθεσης 540/03, ως Τεκμήριο 1(Α), λέγοντας επίσης ότι δεν είχαν δοθεί οδηγίες για τη δημοσίευση της αίτησης διάλυσης σε οποιαδήποτε εφημερίδα, ο Διευθύνων Σύμβουλος των εναγόντων από το 2002, Γιάννος Χριστοφή (ΜΕ2), ο οποίος αναφέρθηκε στην αίτηση διάλυσης και στην ευρύτερη αναστάτωση που αυτή δημιούργησε στους ενάγοντες και στους πελάτες τους, ο Διευθυντής των εναγόντων Κυριάκος Κυριάκου (ΜΕ3), ο οποίος είπε για τον ευρύτερο τρόπο λειτουργίας των εναγόντων και για τις επιπτώσεις που δημιουργήθηκαν, κατά την άποψη του, ως εκ της αίτησης διάλυσης, με κυριότερη αναφορά στη μαζική εξαγορά συμβολαίων από πελάτες τους η οποία οφειλόταν, ακριβώς, στην επιδίωξη διάλυσης της εταιρείας, ο Οικονομικός Διευθυντής των εναγόντων και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου τους, Αντώνης Αντωνίου (ΜΕ4), ο οποίος αναφέρθηκε στις εξαγορές συμβολαίων ως εκ της αίτησης διάλυσης καθώς και στη συνακόλουθη απώλεια κέρδους που προέκυψε για τους ενάγοντες και στον τρόπο υπολογισμού της, αναλύοντας σχετικώς τα Τεκμήρια 9, 10 και
- Είπε επίσης ότι οι ενάγοντες είχαν ζητήσει από το Δικαστήριο το Δεκέμβριο 2003, να μην προχωρήσει η δημοσίευση της αίτησης διάλυσης στις εφημερίδες αφού το γεγονός είχε ήδη διαρρεύσει και ότι αν γινόταν και αυτό τότε τούτο θα σήμανε και το τέλος της εταιρείας, όπως χαρακτηριστικά ισχυρίστηκε. Τέλος, έδωσε μαρτυρία ο λογιστής και συνέταιρος στον ελεγκτικό οίκο KPMG, Σοφοκλής Σοφοκλέους (ΜΕ5), ο οποίος αναφέρθηκε, ως ο αρμόδιος υπεύθυνος, στον έλεγχο των οικονομικών καταστάσεων των εναγόντων και της Marketrends Financial Services Ltd, επικεντρωνόμενος και σε διάφορες άλλες θυγατρικές εταιρείες της εταιρείας αυτής αναλύοντας τη δομή των συσχετισμών μεταξύ των διαφόρων αυτών εταιρειών κατά τους κρίσιμους χρόνους. Την εκδοχή της υπεράσπισης προώθησε ο εναγόμενος Ευριπίδης Νεοκλέους (ΜΥ1), ο οποίος ήταν εκ των ιδρυτών των εναγόντων και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου τους ως Διευθύνων Σύμβουλος. Αναφέρθηκε στις περιστάσεις και συνθήκες που οδήγησαν στην καταχώρηση της αίτησης διάλυσης και σε αυτά που επακολούθησαν απορρίπτοντας ταυτοχρόνως και για συγκεκριμένους λόγους τους ισχυρισμούς που προώθησαν οι ενάγοντες. Η πλήρης έκταση της μαρτυρίας βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά και δεδομένης της παράθεσης των εκδοχών αλλά και των ευρημάτων που ακολουθούν δε χρειάζεται να παρατεθεί λεπτομερώς αφού κάτι τέτοιο δε θα εξυπηρετούσε καμιά πρακτική σκοπιμότητα. Είναι αυτονόητο ότι κάθε αποδεκτή αναφορά των μαρτύρων, όπως και το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων, αξιολογήθηκαν πλήρως και στον επιτρεπτό βαθμό ανεξαρτήτως της όποιας απουσίας ρητής παράθεσης τους στην απόφαση. Οι δικηγόροι προώθησαν τις θέσεις τους με λεπτομέρεια και επιμέλεια εφοδιάζοντας συνάμα το Δικαστήριο με γραπτό περίγραμμα της αγόρευσης τους. Αναφέρθηκαν στην αξιοπιστία της δοθείσας μαρτυρίας υποστηρίζοντας ο καθένας αποδοχή της μαρτυρίας που προσκόμισε η πλευρά τους. Επιχειρηματολόγησαν επίσης σχετικώς με στις νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα του αγώγιμου δικαιώματος της κακόβουλης δίωξης βάσει του άρθρου 32 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, προτείνοντας, αναλόγως της περίπτωσης, απόδειξη ή μη των συστατικών στοιχείων του αστικού αυτού αδικήματος. Αξιολόγησα τους μάρτυρες και τη μαρτυρία καθώς και όλα όσα ανάφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι. Οι μάρτυρες των εναγόντων με εξαίρεση τη Γιόλη Μακρίδου (ΜΕ1), μου δημιούργησαν αρνητική εντύπωση. Ήσαν όλοι υπερβολικοί και αδικαιολογήτως απόλυτοι στη σκιαγράφηση των δυσμενών επιπτώσεων που κατά τον ισχυρισμό τους προκλήθηκαν στους ενάγοντες ως εκ της καταχώρησης της αίτησης διάλυσης, γεγονός που κρίνεται καταλυτικό στη σταχυολόγηση της μαρτυρίας τους ως αναξιόπιστης δεδομένης της φύσης της εδώ επίδικης διαφοράς. Για παράδειγμα, ο Γιάννος Χριστοφή (ΜΕ2), έκανε αναφορά σε 645 τόσα ασφαλιστικά συμβόλαια που εξαγοράστηκαν από πελάτες των εναγόντων μετά που έμαθαν, όπως ισχυρίστηκε, περί της αίτησης διάλυσης για να καταλήξει στο τέλος ότι μάλλον μόνον 32 από αυτά τα ασφαλιστικά συμβόλαια θα μπορούσαν τελικώς να έχουν σχέση με το προτασσόμενο γεγονός χωρίς και πάλιν να είναι βέβαιος περί τούτου, αν και κατά την αρχική του τοποθέτηση ήταν απόλυτος και κάθετος σε ό,τι αφορά τόσον στον αριθμό των συμβολαίων όσον και στα αίτια εξαγοράς τους. Παρομοίως, ο Κυριάκος Κυριάκου (ΜΕ3), τοποθετήθηκε στην αρχή με περισσή βεβαιότητα στους λόγους εξαγοράς των συμβολαίων αποδίδοντάς τις και αυτός στην αρνητική εικόνα που δημιούργησε η καταχώρηση της αίτησης διάλυσης, για να παραδεχθεί κατά την αντεξέταση ότι δε μπορούσε να είναι σίγουρος για τους πραγματικούς λόγους των εξαγορών και ότι στην πραγματικότητα εικοτολόγησε περί τούτων κατά τη μαρτυρία του. Αμφότεροι οι μάρτυρες σύμπλεξαν τις δικές τους εικασίες και γνώμη ως προς το τι πραγματικά θα πρέπει να είχεν επηρεάσει (αν πράγματι επηρέασε κάτι) τους πελάτες των εναγόντων στο να προχωρήσουν με τις εξαγορές των συμβολαίων ερμηνεύοντας τα πράγματα μονοδιάστατα και χωρίς αναφορά σε άλλα ενδεχόμενα και πιθανότητες. Ομοίως κρίνεται και η μαρτυρία του Αντώνη Αντωνίου (ΜΕ4), με την προσπάθεια του να συνδέσει ως ζήτημα αιτίου και αιτιατού τις εξαγορές των συμβολαίων με την καταχώρηση της αίτησης διάλυσης, να χαρακτηρίζεται από παλινδρομήσεις και αμφιταλαντεύσεις στη μαρτυρία του επί του θέματος χωρίς εν πάση περιπτώσει ικανοποιητική σύζευξη των δύο, ακόμη και αν οι εκδοχές που πρόταξε γίνονταν πλήρως αποδεκτές. Ο Σοφοκλής Σοφοκλέους (ΜΕ5), προσπάθησε ανεπιτυχώς να εντάξει τους ενάγοντες στον κύκλο των ευρύτερων εργασιών και συμφερόντων του Ομίλου Εταιρειών Marketrends, επιδιώκοντας να συμπλέξει συν τοις άλλοις την οικονομική κατάσταση των εναγόντων με το αντικείμενο και στόχευση της αίτησης διάλυσης βασιζόμενος και αυτός σε γενικολογίες και πιθανολογίες. Με εξαίρεση τη μαρτυρία της Γιόλης Μακρίδου (ΜΕ1), απορρίπτω τη μαρτυρία των υπολοίπων μαρτύρων των εναγόντων αλλά και την εκδοχή τους ως αναξιόπιστη. Ο εναγόμενος μού δημιούργησε, γενικώς, θετική εντύπωση. Κάποιες μικροαντιφάσεις στις οποίες περιέπεσε ουδόλως επηρέασαν τον πυρήνα της μαρτυρίας του και σίγουρα πολύ απείχαν από του να μπορούσαν να οδηγήσουν σε κατάταξη της μαρτυρίας του ως αναξιόπιστης. Δέχομαι τη μαρτυρία και εκδοχή του εναγόμενου ως αξιόπιστη. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Εντίμων Δικαστών Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Κεφ. 148: Αστικά Αδικήματα: Δίκαιο και Αποφάσεις, 2003, Τόμος 1, σελίδες 105 - 108, το αστικό αδίκημα της κακόβουλης δίωξης αποτελεί την πιο συνηθισμένη μορφή αδικήματος κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας με σκοπό την πρόκληση ζημίας σε άλλο, με τα συστατικά του στοιχεία να είναι (προσαρμοσμένα στο τι εδώ ενδιαφέρει), την έναρξη ή συνέχιση διαδικασίας διάλυσης εταιρείας, την ύπαρξη κακόβουλης πρόθεσης και έλλειψης εύλογης αιτίας για τούτο, την ανεπιτυχή κατάληξη της διαδικασίας και την πρόκληση ζημίας. Το βάρος που φέρει ο ενάγων για να αποδείξει την υπόθεση του είναι τεράστιο και τούτο διότι, ιστορικώς, τα Δικαστήρια δεν ήθελαν να αποθαρρύνουν την ποινική δίωξη ύποπτων εγκληματιών. Εν προκειμένω, αδιαμφισβητήτως προκύπτει η έναρξη και τελεσιδικία, με ανεπιτυχή κατάληξη, της αίτησης διάλυσης όχι όμως και η έλλειψη εύλογης και πιθανής αιτίας εκ πλευράς εναγόμενου στην έναρξη και συνέχιση της διαδικασίας εκείνης αλλά ούτε και το γεγονός ότι η έναρξη της αίτησης διάλυσης ήταν κακόβουλη ως διαποτισμένη από παράνομα και ανεπίτρεπτα κίνητρα. Καμία αξιόπιστη μαρτυρία δε δόθηκε από τους ενάγοντες ή ανέκυψε από το σύνολο της μαρτυρίας που δόθηκε, από την οποία θα μπορούσε να εξαχθεί τέτοιο συμπέρασμα, δυνητικώς ευμενές ασφαλώς για την υπόθεση των εναγόντων. Το γεγονός ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εκδίδοντας την απόφαση του για παραμερισμό της αίτησης διάλυσης στις 23.4.04, στην υπόθεση 504/03, ανάφερε στο κείμενο της ότι η αμφισβήτηση του χρέους εκ πλευράς της εταιρείας (των εναγόντων δηλαδή), ήταν καλόπιστη, δεν εξυπακούει κατ' ανάγκην (και σίγουρα όχι στον απαιτούμενο βαθμό για ό,τι εδώ αφορά) ότι η επιλογή του ένδικου μέσου της αίτησης διάλυσης εκ πλευράς εναγόμενου ήταν εξ ορισμού κακόβουλη, με παρομοίως κακόπιστη και τη μαρτυρία που τη συνόδευσε. Στο ίδιο μοτίβο, η μνεία στην υπό αναφορά απόφαση ότι η επιδίωξη προώθησης του ίδιου στόχου εκ πλευράς εναγόμενου, αποτελούσε έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας με αποτέλεσμα η αίτηση διάλυσης να παραμεριστεί και για αυτό το λόγο, δε σημαίνει ότι επιμολύνει άνευ ετέρου με κακοπιστία την απόφαση του να προχωρήσει με την καταχώρηση και συνέχιση της αίτησης διάλυσης αυτής καθ' αυτής. Οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν την αξίωση τους στον απαιτούμενο βαθμό. Σε περίπτωση που δυνατόν υπάρξει δευτεροβαθμίως διαφορετική κατάληξη ως προς τη διατυπωθείσα διαπίστωση περί του αναπόδειχτου της βάσης αγωγής, σημειώνεται ότι το Δικαστήριο θα επιδίκαζε προς όφελος των εναγόντων ονομαστικές και μόνον αποζημιώσεις ύψους €10, για ζημιά στη φήμη τους, δεδομένης της αποτυχίας τους να αποδείξουν περιστάσεις και γεγονότα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικό αποτέλεσμα ως προς το είδος και ύψος των αποζημιώσεων. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου και εναντίον των εναγόντων, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)......... Ν. Γ. Σάντης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Μ.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο