Ευδοκίας Φυλακτή Μανέζου ν. Ανδρούλλα Χαραλάμπου Σκουρίδου κ.α., Αρ. Υποθ.: 747/06, 28 Μαϊου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A121 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υποθ.: 747/06 Μεταξύ Ευδοκίας Φυλακτή Μανέζου, από τον Κάμπο Εφεσείουσας/Αιτήτριας Και
- Ανδρούλλα Χαραλάμπου Σκουρίδου
- Καλλιόπη Χαραλάμπου Σκουρίδου
- Πολυξένη Χαραλάμπου Σκουρίδου Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 28 Μαϊου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εφεσείουσα: κα Ανθιμιάδου για κ. Λ. Ιωαννίδη Για Εφεσίβλητες: κα Αρότη για Παπαχαραλάμπους και Αγγελίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Προδικαστικό Σημείο) Κατόπιν αίτησης των Εφεσιβλήτων 1, 2, 3 και της σύμφωνης γνώμης της Εφεσείουσας το Δικαστήριο διέταξε όπως προδικαστεί το νομικό ζήτημα που εγείρεται στην παράγραφο (α) της τροποποιηθείσας ένστασης η οποία (παράγραφος) έχει ως εξής: «Κακώς και εσφαλμένα και/ή λανθασμένα και/ή παράτυπα και/ή αντικανονικά και/ή κατά παράβαση των Κανονισμών, εγείρεται η παρούσα αγωγή εναντίον των Εφεσιβλήτων/καθ' ων η αίτηση, η οποία θα έπρεπε να εγερθεί εναντίον του Διευθυντή του Κτηματολογίου.» Η εισήγηση των Εφεσιβλήτων είναι πως ενόψει του ότι η Αίτηση-Έφεση στηρίζεται στο άρθρο 58 του Κεφ. 224 θα έπρεπε με βάση τον καν. 5
(2)των Κανονισμών του 1956 να είχε συνενωθεί και ο Διευθυντής Κτηματολογίου ως διάδικος - Καθ' ου η Αίτηση - ΄Εφεση. Εφόσον αυτό δεν έγινε, κατά την άποψη τους θα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση-έφεση. Τον ίδιο κανονισμό όμως επικαλούνται και οι Εφεσίβλητοι εισηγούμενοι ότι δεν επιβάλλεται η συνένωση του Διευθυντή όταν πρόκειται για αιτήσεις βάσει του άρθρου 58 του Κεφ.
- Νομική Πτυχή Με την παρούσα έφεση ζητείται ουσιαστικά η ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή ημερ. 27-6-06 η οποία αφορούσε την επίλυση Συνοριακής Διαφοράς με βάση το άρθρο 58 του Κεφ. 224, το οποίο και ορθώς αναφέρεται στην αίτηση-έφεση. Η παράλληλη αναφορά και του άρθρου 61 που αφορά την Διόρθωση Λαθών δεν μπορεί να έχει και δεν έχει καμιά σχέση. Τόσο στην Ειδοποίηση που απέστειλε προς τα μέρη όσο και στην Αιτιολογημένη ΄Εκθεση του προς το Δικαστήριο ο Διευθυντής αναφέρεται στην διαδικασία και στις εξουσίες του βάσει του άρθρου 58 του Κεφ. 224, πράγμα που επιβεβαιώνει ότι η διαδικασία ήταν προς επίλυση συνοριακής διαφοράς. Συνεπώς το ερώτημα είναι κατά πόσον σε διαδικασία βάσει του άρθρου 58 του Κεφ. 224 θα πρέπει να προστίθεται ως διάδικος και ο Διευθυντής. Οι Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμοί του 1956 θεσπίστηκαν από τον τότε Κυβερνήτη και δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα αρ. 3956 ημερομηνίας 5-7-56, με βάση ρητή εξουσιοδότηση που παρείχε ο βασικός νόμος. Ο βασικός νόμος τότε όμως είχε την αρίθμηση Cap. 231, είχε τεθεί σε ισχύ την 1-9-46 και είχε μέχρι την θέσπιση των κανονισμών τροποποιηθεί από τους Ν.8/53και Ν.4/
- Λίγο πριν την ανακήρυξη της Δημοκρατίας, με την ενοποίηση και επανέκδοση των Νόμων, το Κεφ. 231 έλαβε τον αριθμό Κεφ. 224 και αρκετά από τα άρθρα του αναριθμήθηκαν. ΄Ετσι όταν οι Κανονισμοί του 1956 αναφέρουν στο Προοίμιο τους ότι εκδόθηκαν βάσει εξουσιών που παρείχοντο στον ΄Αγγλο Κυβερνήτη από το άρθρο 80, στην πραγματικότητα αναφέρονται στο σημερινό άρθρο 85 του Κεφ.
- Το δε άρθρο 80 του Κεφ. 224 είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 75 του Κεφ. 231 (βλ. Papaloizou v. Themistokleous
(1957)XXII C.L.R. 177). Συνεπώς τα άρθρα 41, 43, 58, 59, 68, 69 και 69Α είναι με βάση την αρίθμηση του Κεφ. 231 που αναφέρονται στους κανονισμούς και μόνον με βάση το περιεχόμενο τους είναι δυνατό να γίνει αντιστοίχιση τους με το Κεφ. 224. Τουλάχιστον για το άρθρο 58 του Κεφ. 231 είναι βέβαιο πως έλαβε τη νέα αρίθμηση 60 στο Κεφ. 224 και αφορά την εξουσία του Διευθυντή να απαιτήσει πληροφορίες σε σχέση με ακίνητη ιδιοκτησία. Ο Καν.5
(2)πρέπει συνολικά να διαβάζεται ως εξής σήμερα: «All interested parties shall be joined as parties to the proceedings: Provided that, unless otherwise directed by the Court, the Director shall not joined as a party except in proceedings under sections 42, 44, 60, 61, 70, 71 and 72 of the Law». Είναι προφανές λοιπόν πως ο καν. 5
(2)δεν επιβάλλει την προσθήκη του Διευθυντή ως διαδίκου στην περίπτωση άσκησης έφεσης μετά από επίλυση συνοριακής διαφοράς βάσει του άρθρου 58 του Κεφ. 224. Ως εκ τούτου η εισήγηση των Εφεσιβλήτων είναι αβάσιμη και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εφεσείουσας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα μετά το πέρας της διαδικασίας. (Υπ.) Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο