Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ν. Ιωάννη Μπακόπουλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1361/07, 29 Μαΐου 2008

(1)/2003 και με το άρθρο 97 του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.97 καθ' ότι παραβλάπτονται τα δικαιώματα μου αφού είμαι αναγκασμένος να καταβάλω μεγαλύτερο ποσό σήμερα. Επίσης αναφέρω ότι οι Ενάγοντες προέβησαν αυθαίρετα και παράνομα σε ανατοκισμό κατά παράβαση των προνοιών του Ν.2/1977. Οι Ενάγοντες κακόβουλα έχουν εγείρει και προωθήσει την εν λόγω αγωγή μόνον εναντίον μου και απαλλάσσοντας μ' αυτόν τον τρόπο τον πρωτοφειλέτη-Εναγόμενο αρ. 1 από τις υποχρεώσεις του». Οι Eνάγοντες-Kαθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση την οποία στηρίζουν στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 θ.2, Δ.17 θ.10, Δ.48 θ.θ. 1, 2, 3, 4, 8 και 9 επί του περί Δικαστηρίου Νόμου, 14/60 στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται ως ακολούθως: (α) Δεν δόθηκαν από τους εναγομένους σοβαροί και εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν τη μη έγκαιρη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης παρά το ότι η επίδοση ήταν νομότυπη. Επέδειξαν αδιαφορία η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας. (β) Οι αιτητές-εναγόμενοι απέτυχαν να αποδείξουν πως έχουν εκ πρώτης όψεως καλόπιστη και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση, οι ισχυρισμοί τους είναι αόριστοι και ατεκμηρίωτοι. (γ) Ο παραμερισμός ή ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους ενάγοντες παρεμποδίζοντας τους από το να εισπράξουν το λαβείν τους από την προς όφελος τους νομότυπα εκδοθείσα απόφαση και το αιτούμενο διάταγμα έχει ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Παπαλαμπριανού. Σε αυτή οι Ενάγοντες αρνούνται τις θέσεις του Εναγόμενου τόσο για το ότι δεν έγινε επίδοση της αγωγής όσο και ότι υπάρχει οποιαδήποτε Υπεράσπιση από τον Εναγόμενο. Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων αγορεύοντας. Η Δ.17 θ.10 που καθορίζει το δικαιοδοτικό πλαίσιο παραμερισμού ερήμην εκδοθείσας απόφασης λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση. Είναι φανερό από το λεκτικό της Δ.17 θ.10 ότι το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης παραμερισμού απόφασης, έχει πλατιά διακριτική εξουσία. Οι αρχές που διέπουν τον τρόπο άσκησης της εξουσίας του έχουν διατυπωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες υιοθετούν τις αρχές όπως διατυπώθηκαν στην Αγγλική απόφαση Evans v. Bartlam

(1937)2 All ER 646, (βλ. Phylactou and others ν Michael

(1982)1 CLR 204, Ζήνων Μερκής v. Yiannoukas Holiday Inns Ltd κ.ά.

(1994)1 ΑΑΔ 736, Χρύσανθου και άλλων v. Mariala Constructions Ltd

(1996)1 ΑΑΔ 1129, Vica Pica Disco Ltd v. Happy Streets Disco Ltd

(1997)1(A) ΑΑΔ 28, Milouca Motor Agency Trading Ltd v. KoupTnc

(1997)1 ΑΑΔ 941, Mine Quarry Services Ltd v. A. Γεωργίου (Μαύρου)

(1993)1 ΑΑΔ 2, Πατούρη ν. Hellenic Bank Ltd. Πολιτική Έφεση 11049, ημερομηνίας 21.12.2001). To Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει δύο παράγοντες που είναι θεμελιώδεις για την απονομή της δικαιοσύνης, από την μια την ανάγκη να διατηρήσει το δικαίωμα ενός διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεση του και από την άλλη την ανάγκη διαφύλαξης της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων με τη βεβαιότητα που τούτο προσδίδει στην έννομη τάξη αλλά και γενικότερα στην κοινωνία. Δύο είναι τα στοιχεία που πρέπει να συντρέχουν για να ασκηθεί, υπέρ του Αιτούντος τον παραμερισμό απόφασης, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Πρώτον, ο Αιτητής θα πρέπει να αποκαλύψει επαρκή θετικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι έχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη ή βάσιμη υπεράσπιση χωρίς να απαιτείται απόδειξη της υπεράσπισης του. Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αυτής της πτυχής της υπόθεσης δεν προχωρεί στην αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας. Περιορίζεται στην διαπίστωση συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση. Στην υπόθεση Χρύσανθου v. Mariala Construction Ltd (ανωτέρω) τονίσθηκε ότι το Δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο στοιχείο χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης. Στην υπόθεση Πατούρη v. Hellenic Bank Ltd (ανωτέρω) στη σελίδα 9 αναφέρθηκαν τα εξής: "Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας, υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον αυτή η υπεράσπιση έχει αυτά τα στοιχεία, καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται". Δεύτερον, ο Αιτητής πρέπει επίσης να πείσει για τους λόγους μη εμφάνισης του ή για τυχόν καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος του. Στην υπόθεση Milouca (ανωτέρω) επεξηγείται η σημασία της διαγωγής του εναγομένου ως παράγοντας που μπορεί να επενεργήσει κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ανεξάρτητα από την διαπίστωση της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Στη σελίδα 945 της πιο πάνω απόφασης αναφέρονται τα ακόλουθα: "Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο Εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου". Επίσης, στην υπόθεση Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (ανωτέρω) στη σελίδα 30 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Από σχετική νομολογία προκύπτει ότι η δυνατότητα ακύρωσης σχετίζεται άμεσα με την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων χάρη του δημοσίου συμφέροντος. Phylactou ν. Michael

(1982)1 C.L.R. 204. Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του". Στην παρούσα υπόθεση έχοντας ως γνώμονα τις πιο πάνω αρχές θα εξετάσω εν πρώτοις την προϋπόθεση της δικαιολόγησης της μη εμφάνισης του Αιτητή. Ο ίδιος αναφέρει ότι η αγωγή ουδέποτε του επιδόθηκε και έλαβε γνώση της αγωγής όταν του επιδόθηκε ένταλμα κινητής περιουσίας. Προτού εξετάσω αυτή την πτυχή της παρούσας αίτησης θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στην καταχώρηση της αίτησης όπως προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης που όπως έχει νομολογηθεί το Δικαστήριο δικαιούται να αντλήσει πληροφορίες από τα έγγραφα τα οποία είναι καταχωρημένα σε αυτόν (βλ. Κύπρος Γεωργίου v. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(1991)1 ΑΑΔ). Στις 27.2.2007 καταχωρήθηκε η αγωγή με διεύθυνση επιδόσεως του Αιτητή η οδός Ευριπίδου 7, Παλλουριώτισσα Λευκωσία. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη Μιχάλη Νεοφύτου ημερομηνίας 1.11.2007 η αγωγή επιδόθηκε στις 30.10.2007 στον ίδιο προσωπικά ο οποίος αρνήθηκε να υπογράψει. Στις 16.11.2007 η Ενάγουσα καταχώρησε μονομερή αίτηση για απόφαση εναντίον του η οποία ορίσθηκε στις 26.11.2008 και την ημέρα εκείνη εξασφάλισαν απόφαση εναντίον του Εναγομένου

1. Εκδόθηκε ένταλμα κινητής περιουσίας το οποίο επιδόθηκε στον Εναγόμενο 2 στις 20.2.
2. Η αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε στις 27.2.
3. Είναι ισχυρισμός των Αιτητών που περιέχεται στην ένορκη δήλωση του κ. Παπαλαμπριανού ότι η αγωγή επιδόθηκε στον Εναγόμενο 2, στις 30.10.
4. Τα όσα ανέφερε στην ένορκο δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση συνάδουν με την ένορκο δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη κ. Νεοφύτου που βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης ημερομηνίας 1.11.2007 η οποία ετοιμάστηκε μια μέρα μετά την επίδοση και χωρίς να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος, που να εξυπηρετούσε τα συμφέροντα οποιασδήποτε πλευράς στο στάδιο εκείνο. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας υπόψη ότι με την ένορκο δήλωση του Αιτητή υπάρχει μόνο μια αόριστη αναφορά ότι δεν του επιδόθηκε η αγωγή και ότι δεν υπέγραψε το κλητήριο ένταλμα, χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες, δεν μπορούν να αναιρέσουν τα όσα ανέφερε ο κ. Παπαλαμπριανού τα οποία επιβεβαιώνονται από την ένορκο δήλωση του ιδιώτη επιδότη κ. Νεοφύτου. Το θέμα της επίδοσης κλητηρίου εντάλματος διέπεται από την Διαταγή 5 της οποίας ο θεσμός 2

(1)(I) έχει ως ακολούθως (σε μετάφραση): «2.

(1)Η επίδοση πρέπει όταν είναι πρακτικό να γίνεται διά της αφέσεως του αντιγράφου στο πρόσωπο που θα γίνει η επίδοση αλλά αν δεν βρεθεί στο σπίτι του ή στον συνήθη τόπον εργασίας του η επίδοση θα θεωρείται ότι έγινε αν αντίγραφο αφεθή: Η Δ.5 θ.2

(1)(I) των Διαδικαστικών Κανονισμών προνοεί ότι τέτοια επίδοση ως αυτή που περιγράφεται στην ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη ημερομηνίας 1.11.2007 θεωρείται καλή επίδοση. Επομένως ο ισχυρισμός ότι δεν του επιδόθηκε η αγωγή δεν ευσταθεί αφού δέχομαι τα γεγονότα όπως φαίνονται από την ένορκο δήλωση του κ. Νεοφύτου. Ως προς την καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης στην αγωγή ο Αιτητής προσπάθησε να καλυφθεί πίσω από τον ισχυρισμό ότι δεν του επιδόθηκε η αγωγή, ισχυρισμός ο οποίος έχει ήδη απορριφθεί με βάση τα ενώπιον μου γεγονότα. Ο Αιτητής αντέδρασε μετά από τέσσερεις μήνες από τις 30.10.2007 και ενώ εκκρεμούσε ένταλμα κινητής περιουσίας. Οι λόγοι τους οποίους επικαλέσθηκε δεν τεκμηριώθηκαν και δεν κρίνονται ικανοποιητικοί. Κάτω από αυτές τις συνθήκες και καθοδηγούμενη από την πιο πάνω νομολογία κρίνω ότι ο Αιτητής επέδειξε πλήρη αδιαφορία που προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας γεγονός που με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Επίσης έχοντας ως γνώμονα τις πιο πάνω αρχές καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ούτε η προϋπόθεση για αποκάλυψη της συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης δεν ικανοποιείται. Ο Αιτητής δεν έχει θέσει οποιοδήποτε υπόβαθρο γεγονότων που να δικαιολογεί την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Ειδικότερα σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι δεν παρέλαβε οποιαδήποτε επιστολή σχετικά με την ύπαρξη καθυστερημένων δόσεων του δανείου εκ μέρους του πρωτοφειλέτη αυτό αναιρείται από την ένορκη δήλωση του κ. Παπαλαμπριανού και τις επιστολές που ήδη έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια στο Δικαστήριο ημερ. 18.4.2006 και 11.9.2006 στην οποία εμφαίνεται ότι αυτές εστάλησαν στον Αιτητή στην ίδια διεύθυνση που δήλωσε ο Αιτητής στη συμφωνία εγγύησης και δεν εδόθησαν περαιτέρω λεπτομέρειες από τον Αιτητή που να καταρρίπτεται αυτός ο ισχυρισμός. Επίσης οι ισχυρισμοί του σε σχέση με παράνομο ανατοκισμό κατά παράβαση του Νόμου 2/77 δεν εξειδικεύονται με οποιοδήποτε τρόπο ώστε να δημιουργούν ζήτημα προς εκδίκαση αφού αυτοί παρέμειναν εντελώς αόριστοι και ασαφείς ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη ότι η επίδικη συμφωνία αφορά δάνειο ημερομηνίας 14.4.2005 και ο Περί Τόκου Νόμος (Ν.2/77)στον οποίο γίνεται αναφορά από τον Εναγόμενο δεν ίσχυε λόγω κατάργησης του. Τέλος ούτε ο ισχυρισμός του Αιτητή για κακόβουλη προώθηση αγωγής εναντίον του από την Ενάγουσα απαλλάσσοντας τον Εναγόμενο 1 δεν μπορεί να δικαιολογήσει εύρημα για ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης αφού από το κλητήριο ένταλμα προκύπτει ότι έχει κινηθεί και εναντίον του Εναγομένου 1 η αγωγή και μάλιστα στις 8.5.2008 εκδόθηκε εναντίον του απόφαση μετά από αίτηση της Ενάγουσας. Όπως έχει νομολογηθεί το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη και/ή καλή υπεράσπιση το φέρει ο Αιτητής ο οποίος θα πρέπει να εξειδικεύσει με την παράθεση συγκεκριμένων γεγονότων ώστε να ικανοποιείται το Δικαστήριο ότι λογικά εγείρεται η υπεράσπιση την οποία ο Εναγόμενος επικαλείται (Βλ. K.C.P. Commission Agents & Importers v. Ανδρέα Μιχαήλ

(1993)1 ΑΑΔ 415). Γι΄ αυτό καταλήγω ότι δεν τέθηκε ικανοποιητικό υπόβαθρο γεγονότων που να δείχνει ότι ο Αιτητής-Εναγόμενος 2 έχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη ή καλή υπεράσπιση στην υπόθεση ή υπάρχουν τέτοια γεγονότα που να δικαιολογούν την επανάνοιξη της, αφού οι όλοι ισχυρισμοί του παρέμειναν ατεκμηρίωτοι, αόριστοι και ασαφείς χωρίς μαρτυρία που να δίδει έρεισμα στους ισχυρισμούς του Η παράλειψη προσκόμισης στοιχείων από τον Αιτητή-Εναγόμενο 2 αφήνει τους ισχυρισμούς του μετέωρους και χωρίς οποιαδήποτε αξία. Αποδοχή ισχυρισμών χωρίς οποιοδήποτε πραγματικό υπόβαθρο θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει για την τελεσιδικία μιας απόφασης που εκδόθηκε νομότυπα. Ως εκ τούτου και εφόσον ο Εναγόμενος 2 δεν απέδειξε ως εξηγήθηκε πιο πάνω εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση ενώ είχε το βάρος απόδειξης, αλλά και δεν δικαιολόγησε δεόντως την παράλειψη του να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης του, συμπεριφορά που προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η επανάνοιξη της υπόθεσης και η αίτηση του Αιτητή-Εναγομένου 2 απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του και υπέρ της ενάγουσας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............................... Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο