ΕΘΝΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ ν. ΚΑRKOTIS MANUFACTURING TRADING LTD, Αρ. Αγωγής: 9382/05, 30.5.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A131 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9382/05 Μεταξύ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Εναγόντων -και- ΚΑRKOTIS MANUFACTURING & TRADING LTD Εναγομένων -------------------------- HMEΡΟΜΗΝΙΑ: 30.5.2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κος Πατσαλίδης Για τους Εναγόμενους: κα Δημητρίου ---------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες ζητούν ποσό ΛΚ18.185,76 για παράβαση συμφωνίας. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατά ή περί τις 29.5.2001 συνήψαν γραπτή συμφωνία με τους Εναγόμενους με την οποία θα αγόραζαν 40.000 μετοχές σε τιμή έκδοση 0.50σ με την καταβολή του ποσού των ΛΚ20.000 από μέρους των Εναγόντων. Ήταν όρος της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων ότι οι Ενάγοντες δεν θα πωλούσαν τις πιο πάνω μετοχές παρά μόνο ένα έτος μετά την έναρξη της διαπραγμάτευσης. Οι Εναγόμενοι διά της πιο πάνω συμφωνίας εγγυήθηκαν ότι η τιμή των μετοχών τους όταν θα άρχιζαν οι διαπραγματεύσεις τους στο ΧΑΚ θα ήταν τουλάχιστον 0.50σ και σε περίπτωση που η τιμή πώλησης τους θα ήταν πιο κάτω από 0.50σ θα κάλυπταν την διαφοράς της ζημιάς των Εναγόντων. Οι Ενάγοντες ως θεσμικοί επενδυτές εξέδωσαν στις 30.5.2001 δύο επιταγές για ποσό ΛΚ10.000 έκαστη, το οποίο αποτελούσε το τίμημα αγοράς των πιο πάνω μετοχών. Στις 21.5.2001 οι Εναγόμενοι με επιστολή τους προς τους Ενάγοντες επιβεβαίωσαν την συμφωνία αναφέροντας ότι θα κάλυπταν οποιαδήποτε ζημιά η οποία θα προέκυπτε σε περίπτωση που οι μετοχές πουλούνταν σε τιμή μικρότερη των 0.50σ. Οι Ενάγοντες κατά ή περί την 31.8.2004 πώλησαν τις πιο πάνω μετοχές για ποσό ΛΚ1.814,24 με αποτέλεσμα να υποστούν ζημιά για το ποσό των ΛΚ18.185 ζημιά την οποία οι Εναγόμενοι αρνούνται να καταβάλουν μέχρι σήμερα αν και έχουν οι Ενάγοντες καλέσει επανειλημμένα τους Εναγόμενους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Οι Εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους παραδέχονται ότι συνήψαν γραπτή συμφωνία με τους Ενάγοντες 29.5.2001 καθώς επίσης και τους όρους συμφωνίας, αρνούνται όμως τα όσα αναφέρονται στις λεπτομέρειες απαίτησης παράγραφος 2Β και αναφέρουν ότι η εν λόγω συμφωνία προνοούσε σε κάλυψη ζημιάς νοουμένου ότι η μέση τιμή διαπραγμάτευσης της μετοχής των Εναγομένων τους δύο πρώτους μήνες μετά την παρέλευση του πρώτου έτους από την ημερομηνία έναρξης της εν λόγω διαπραγμάτευσης στο ΧΑΚ ήταν κάτω των 0.50σ, προϋπόθεση η οποία δεν ικανοποιήθηκε και διαζευκτικά αναφέρουν ότι η εν λόγω πρόνοια για κάλυψη ζημιάς είναι παράνομη με βάση τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, τους Περί Χρηματιστηρίου Νόμους και κατ' επέκταση άκυρη με βάση τον Περί Συμβάσεων Νόμο. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι Ενάγοντες στηρίχθηκαν σε παραδεκτά γεγονότα: Η Ενάγουσα συνήψε με την Εναγόμενη συμφωνία ημερομηνίας 29.5.2001 η οποία θα κατατεθεί από τους διαδίκους εκ συμφώνου, μόνο όσον αφορά το γεγονός ότι συνάφθηκε. Η Εναγόμενη παραχώρησε στην Ενάγουσα 40.000 μετοχές έναντι τιμήματος πώλησης ΛΚ20.000 που καταβλήθηκε από την Ενάγουσα. Η μέση τιμή διαπραγμάτευσης της μετοχής της Εναγόμενης στο ΧΑΚ εντός των δύο πρώτων μηνών μετά την παρέλευση του ενός έτους από την ημερομηνία έναρξης διαπραγμάτευσης τους ήταν κάτω από 0.50. Οι μετοχές της Εναγομένης άρχισαν διαπραγμάτευση στο ΧΑΚ τον Ιούλιο 2001. Η Ενάγουσα πώλησε την 31.8.2004 τις 40.000 μετοχές της Εναγόμενης μέσω του ΧΑΚ έναντι συνολικού ποσού ΛΚ1.814,24. Επίσης κατατέθηκαν τα εξής έγγραφα: 1. Επιστολή ημερομηνίας 21.5.2001 που στάληκε από την Karkotis Manufacturing & Trading Ltd προς την Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ. 2. Συμφωνία ημερομηνίας 29.5.2001 μεταξύ Karkotis Manufacturing & Trading Ltd προς την Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ. 3. Επιστολή Εναγόντων προς Εναγόμενους ημερομηνίας 15.11.2002. 4. Επιστολή των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες ημερομηνίας 27.11.2002. Οι συνήγοροι στο στάδιο των αγορεύσεων με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. Αναφορά στις θέσεις τους θα γίνει όπου κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς της απόφασης. Από τα γεγονότα όπως πιο πάνω έχουν εκτεθεί και στις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων φαίνεται ότι οι δύο πλευρές δεν αμφισβητούν ότι έγινε η συμφωνία ημερομηνίας 29.5.2001 για την αγορά 40.000 μετοχών της Εναγόμενης προς 0.50σ έκαστη από την Ενάγουσα για το συνολικό ποσό των ΛΚ20.000. Πληρώθηκε το πιο πάνω ποσό και κατά την πώληση των εν λόγω μετοχών από την Εναγόμενη μέσα στα όρια που έθετε η συμφωνία παράγραφος 2 η Ενάγουσα υπέστη ζημιά ύψους ΛΚ18.185,75 το οποίο διεκδικεί η Ενάγουσα με βάση τον όρο 1 της συμφωνίας ο οποίος έχει ως ακολούθως: «Η «Εταιρεία» δεσμεύεται να καταβάλει σε μετρητά τη διαφορά / ζημιά που πιθανόν να προκύψει σε περίπτωση πώλησης των πιο πάνω τίτλων από την «Ασφαλιστική» και νοουμένου ότι η μέση τιμή διαπραγμάτευσης [(χαμηλότερη τιμή πώλησης + μέγιστη τιμή πώλησης)/2] των πιο πάνω τίτλων στο ΧΑΚ θα είναι κατώτερη από την τιμή των 50 σεντ ανά μετοχή τη χρονική περίοδο των πρώτων δύο μηνών μετά την παρέλευση ενός έτους από την ημερομηνία έναρξης διαπραγμάτευσης των πιο πάνω τίτλων στο ΧΑΚ.» Είναι η θέση της συνηγόρου της Ενάγουσας στην αγόρευση της ότι ο πιο πάνω όρος της συμφωνίας είναι παράνομος και κατά συνέπεια άκυρος αφού έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 53
(1)του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι η κάλυψη που η Εναγόμενη συμφώνησε με την Ενάγουσα αφορούσε «οικονομική βοήθεια για αγορά των μετοχών της πράγμα που αντίκειται με τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου». Από την υπεράσπιση φαίνεται ότι το ζήτημα αυτό δεν εγείρεται ρητά στην Υπεράσπιση σύμφωνα με την Δ.19 θ.13 και τη σχετική νομολογία. Η γενική και αόριστη αναφορά στην παράγραφο 5 δεν αρκεί, ούτε εξειδικεύεται εκεί για ποια παρανομία πρόκειται και δεν εξάγεται ότι αφορά την πιο πάνω θέση της συνηγόρου στην αγόρευση. Συνάγεται από τα πιο πάνω ότι το εν λόγω θέμα δεν πρέπει να εξετασθεί καν. Όμως ανεξάρτητα από τα πιο πάνω ακόμη και αν αυτό το ζήτημα μπορούσε να εξετασθεί αυτεπάγγελτα ως θέμα που εγείρεται τόσο πρόδηλα από τα γεγονότα της υπόθεσης και πάλι δεν μπορεί να ευσταθήσει η θέση της συνηγόρου της Εναγομένης. Ως έχει αναφερθεί ο ισχυρισμός της συνηγόρου της Εναγομένης είναι ότι ο όρος της κάλυψης έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 53
(1)του Κεφ. 113. Το άρθρο 53
(1)του Κεφ. 113 έχει ως ακολούθως: «Εκτός όπως προνοείται στο άρθρο αυτό, δεν είναι νόμιμο για εταιρεία να παρέχει, αμέσως ή εμμέσως, και είτε υπό τύπο δανείου εγγύησης, πρόνοιας για ασφάλεια ή διαφορετικά, οικονομική βοήθεια για το σκοπό ή σε σχέση με την αγορά ή εγγραφή μετοχών της εταιρείας που γίνεται ή θα γίνει από οποιοδήποτε πρόσωπο ή όταν η εταιρεία είναι θυγατρική εταιρεία της μητρικής εταιρείας. Νοείται ..............................» Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου προκύπτει ότι καθίσταται παράνομη η παροχή άμεσης ή έμμεσης οικονομικής βοήθειας εκ μέρους εταιρείας (υπό μορφή δανείου, εγγύησης, πρόνοιας γι' ασφάλεια ή διαφορετικά) με σκοπό ή σε σχέση με αγορά ή εγγραφή μετοχών της εταιρείας, που γίνεται ή θα γίνει από οποιοδήποτε πρόσωπο ή ότι η εταιρεία είναι θυγατρική εταιρεία της μητρικής της. Το άρθρο 53
(2)προβλέπει ποινή προστίμου για την εταιρεία και αξιωματούχους της σε περίπτωση παράβασης. Το πιο πάνω άρθρο είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 54
(1)του Αγγλικού περί Εταιρειών Νόμου 1948 από το οποίο και προέρχεται. Σημειώνεται ότι αν και το άρθρο 54
(1)του πιο πάνω Νόμου έχει τροποποιηθεί με τα άρθρα 151-153 του 1981 στην Κύπρο δεν έχουν ακολουθηθεί οι πιο πάνω τροποποιήσεις. Καθοδήγηση για την ερμηνεία του άρθρου 53
(1)του περί Εταιρειών Νόμου μπορούμε να αντλήσουμε από Αγγλική νομολογία ως είχε διαμορφωθεί πριν τις εν λόγω τροποποιήσεις. Η νομολογία διαφοροποιεί την περίπτωση που η ευθύνη προκύπτει από εγγύηση από εκείνη που προκύπτει από κάλυψη. Στη υπόθεση Head v. O'Connor
(1971)2 Αll Ε.R. 1105 στην οποία ερμηνεύονται οι διατάξεις του άρθρου 54
(1)του Companies Act του 1948 διαφοροποιεί την σύμβαση εγγύησης από την σύμβαση κάλυψης αφού η σύμβαση κάλυψης δεν είναι άκυρη. Ειδικότερα στη σελ. 1110 αναφέρονται τα ακόλουθα: «If the reasoning which leads me to differ from Roxburgh J (στην Victro Battery) is correct, then by the same reasoning the Act renders illegal any security given in breach of the section whether it is ultra vires the company or not. Does it result in this finding that the instrument sued on the present case is also void and unenforceable; Τhe answer to this question may depend on whether it is a guarantee or an indemnity. If it is an indemnity then it will not be void.." Όπου στη συνέχεια γίνεται εκτενής αναφορά σε περιπτώσεις όπου τονίστηκε η διαφορά όπως τις Yeoman Credit Ltd v. Latter
(1961)2 All E.R. 294 και Coutts & Co. v. Browne-Lecky
(1946)2 All E.R.
- O Περί Συμβάσεως Νόμος Κεφ. 149 καθορίζει την ερμηνεία της κάλυψης άρθρο 82 ως ακολούθως:
- «H σύμβαση με την οποία ο ένας από τους συμβαλλόμενους υπόσχεται να καλύψει τον άλλο για ζημιά την οποία δυνατό να υποστεί από τη συμπεριφορά του ίδιου του οφειλέτη ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου, καλείται «σύμβαση κάλυψης». Ενώ η σύμβαση εγγύησης ορίζεται στο άρθρο 84 ως ακολούθως:
- «Σύμβαση εγγύησης» είναι η σύμβαση προς εκπλήρωση της υπόσχεσης ή υποχρέωσης τρίτου, σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από τον τρίτo. το πρόσωπο που παρέχει την εγγύηση καλείται «εγγυητής», το πρόσωπο υπέρ του οποίου παρέχεται «πρωτοφειλέτης», και το πρόσωπο προς το οποίο παρέχεται «πιστωτής». Από τα γεγονότα και τις πρόνοιες της Σύμβασης καθώς και την θέση και των δύο πλευρών προκύπτει ότι ο επίδικος όρος της συμφωνίας αποτελεί κάλυψη. Με βάση την πιο πάνω ερμηνεία που δόθηκε στην υπόθεση Head v. O' Connor (πιο πάνω) είμαι της γνώμης ότι ο επίδικος όρος που περιλαμβάνεται στην εν λόγω συμφωνία δεν είναι άκυρος με βάση το άρθρο 53
(1)του Κεφ. 113 αφού αφορά συμφωνία κάλυψης. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω ο επίδικος όρος δεν μπορεί να απομονωθεί από τον όρο που οι Εναγόμενοι έθεσαν στην Ενάγουσα για πώληση των μετοχών μετά από ένα χρόνο από την διαπραγμάτευση της μετοχής στο ΧΑΚ οπότε η ίδια η εταιρεία αποκόμιζε οφέλη που είχαν σχέση με την σταθερότητα της τιμής πώλησης της ίδιας της εταιρείας και ο όρος κάλυψης συνδέεται με τον όρο πώλησης και όχι αγοράς των επίδικων μετοχών. Αυτό προκύπτει καθαρά από την επιστολή της Εναγομένης προς την Ενάγουσα ημερομηνίας 21.5.2002 καθώς και την επιστολή της Ενάγουσας ημερ. 15.11.2002 και της απαντητικής επιστολής της Εναγομένης ημερ. 27.11.2002 και ως εκ τούτου ο εν λόγω όρος είναι έγκυρος και δεν τίθεται θέμα ακυρότητας του. Η ερμηνεία της οικονομικής βοήθειας, στην οποία περιλαμβάνεται και η σύμβαση κάλυψης που δίδεται στο άρθρο 152 του Companies Αct του 1981 που εφαρμόζεται στην Αγγλία, στην οποία έγινε αναφορά από την ευπαίδευτη συνήγορο της Εναγομένης, δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση αφού δεν έχουν γίνει οι ίδιες τροποποιήσεις στην Κύπρο. Από το λεκτικό των άρθρων 151 και 153 του περί Εταιρειών Νόμου 1985 που ισχύει στην Αγγλία προκύπτει ότι έχουν διαφοροποιηθεί οι περιπτώσεις παροχής βοήθειας στο νέο νόμο. Επίσης με βάση το άρθρο 153 δεν φαίνεται να είναι απαγορευτικός κάθε όρος σύμβασης κάλυψης αλλά υπάρχουν διάφορες εξαιρέσεις. Περαιτέρω όμως ανάλυση των πιο πάνω προνοιών είναι ακαδημαϊκής μόνο σημασίας αφού ως έχει αναφερθεί οι εν λόγω τροποποιήσεις δεν έχουν ακολουθηθεί στην Κύπρο. Εν όψει των πιο πάνω ο όρος κάλυψης που περιέχεται στην συμφωνία των μερών είναι έγκυρος. Με δεδομένο ότι όλα τα γεγονότα είναι παραδεκτά βρίσκω ότι οι Ενάγοντες απέδειξαν την απαίτηση τους αφού μετά την περίοδο ενός έτους η μέση τιμή μετοχής ήταν κάτω από 0.50 σεντ και η διαφορά της αγοράς από την πώληση των επίδικων μετοχών ήταν ΛΚ18.185,76 την οποία η Εναγόμενη θα πρέπει να πληρώσει. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των €31.072,22 (ΛΚ18.185,76) πλέον νόμιμο τόκο από 8.12.2005 πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο