← Κύπρος

ONE ALDWYCH HOLDINGS LTD κ.α. ν. ΑCLYONE LTD κ.α., Αγωγή Αρ.775/08, 5 Ιουνίου, 2008

ONE ALDWYCH HOLDINGS LTD κ.α. ν. ΑCLYONE LTD κ.α., Αγωγή Αρ.775/08, 5 Ιουνίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A132 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ.775/08 Μεταξύ:

  1. ONE ALDWYCH HOLDINGS LTD, από Υερσέη
  2. Mohindar Kumar Verma, από Ηνωμένο Βασίλειο Εναγόντων - και -
  3. ΑCLYONE LTD, από Λευκωσία
  4. Ravi Babu Chilukuri, από Σιγκαπούρη
  5. Gagan Deep Kumar Rastogi, από Ινδία
  6. Joka (Nominees) Ltd, από Λευκωσία
  7. Sameer Rajpai, από Καναδά
  8. Sanjay Malhotra, από Ινδία Εναγομένων Ημερομηνία: 5 Ιουνίου, 2008 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες/αιτητές: κ.κ. Παπαδόπουλος με Ματθαίου Για εναγόμενους 1 και 4/καθ΄ ων η αίτηση: κα Ιεροκηπιώτου για κ. Τριανταφυλλίδη Για εναγόμενους 2, 3, 5 και 6/καθ΄ων η αίτηση: κ. Κούσιος με κα Κούσιου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες, μέτοχοι μειοψηφίας της εναγόμενης αρ. 1 (στο εξής η Εταιρεία), αξιώνουν το ποσό των €3.028.000 που κατέβαλαν, όπως διατείνονται, στην Εταιρεία και διαζευκτικά ή επιπρόσθετα αποκατάσταση ή διόρθωση του μητρώου μελών της, έτσι ώστε έκαστος να εγγραφεί ως μέτοχος του 40.16% του μετοχικού κεφαλαίου. Πέραν των θεραπειών αυτών, αποβλέπουν και σε έκδοση αριθμού διαταγμάτων η ουσία των οποίων είναι η διατήρηση της υφιστάμενης σύνθεσης του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) της Εταιρείας μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής. Παράλληλα με την καταχώριση του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, οι ενάγοντες (στο εξής οι αιτητές) εξασφάλισαν μονομερώς προσωρινό διάταγμα με το οποίο αναστάληκε η Έκτακτη Γενική Συνέλευση της Εταιρείας που είχε συγκληθεί για τις 19.2.08 στο Λουξεμβούργο και, περαιτέρω, απαγορεύτηκε ο διορισμός των εναγομένων 3, 5 και 6 ως μελών του Δ.Σ. της Εταιρείας με ταυτόχρονη διατήρηση της υφιστάμενης (μονομελούς) σύνθεσής του. Οι εναγόμενες 1 και 4, παρόλο που αρχικά δήλωσαν ότι φέρουν ένσταση στην οριστικοποίηση του διατάγματος, επέλεξαν τελικά να τηρήσουν ουδετερότητα, δηλώνοντας μέσω των συνηγόρων τους ότι η αντιδικία αφορά τους μετόχους της Εταιρείας και οι ίδιες θα συμμορφωθούν σε οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου. Ένσταση καταχώρισαν οι υπόλοιποι εναγόμενοι (στο εξής οι καθ΄ ων η αίτηση), αναφορά στην οποία θα γίνει αφού πρώτα καταγραφούν κάποια αδιαμφισβήτητα γεγονότα, όπως αυτά προκύπτουν από τις πολυσέλιδες ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση, κάτι που θα διευκολύνει την κατανόηση των εκατέρωθεν θέσεων. Η Εταιρεία γράφτηκε τον Αύγουστο του 2006 με μετοχικό κεφάλαιο 1000 μετοχών της Λ.Κ.1 η καθεμιά και αγοράσθηκε «έτοιμη» (shelf company) από τους αντιδικούντες προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για επενδύσεις - ανέγερση ξενοδοχείων - στο Μαρόκο. Με την αγορά της Εταιρείας, πέραν της εναγόμενης 4 που ήταν και η μόνη υπογραφέας (subscriber) του ιδρυτικού εγγράφου, γράφτηκαν ως επιπρόσθετοι μέτοχοι τόσο οι αιτητές όσο και οι εναγόμενοι 2, 3 και 5 με αποτέλεσμα, σήμερα, η ενάγουσα αρ. 1 να κατέχει 150 μετοχές (15%), ο ενάγοντας 2 200 (20%), οι εναγόμενοι 2, 3 και 5 από 150 (15%) και οι υπόλοιπες 200 να κατέχονται από την εναγόμενη 4 ως εμπιστευματοδόχου (nominee) του εναγόμενου 6 (150 μετοχές) και κάποιου Daftari. Σ΄ ότι δε αφορά το Δ.Σ. της Εταιρείας, αυτό από τη σύσταση της είναι μονομελές με διοικητική σύμβουλο την Γ. Γεωργίου, υπάλληλο στο ελεγκτικό γραφείο Ioannides & Co. Η Εταιρεία, όπως έχει σημειωθεί, αγοράσθηκε για να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για ανέγερση ξενοδοχείων στο Μαρόκο. Για εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού, ο οποίος σχετίζεται άμεσα με φορολογικά ωφελήματα, οι εμπλεκόμενοι σύστησαν στο Λουξεμβούγο την εταιρεία Companie Fonciere d´ Investissement S.A. - το μετοχικό κεφάλαιο της οποίας κατέχεται 100% από την Εταιρεία - η οποία κατέχει το 66% του μετοχικού κεφαλαίου της Μαροκινής εταιρείας Samah Hotels Ltd, μέσω της οποίας ανεγείρεται στο Μαρόκο ξενοδοχείο πολυτελείας με προοπτική ανέγερσης στο μέλλον και άλλων, ενώ το υπόλοιπο 34% κατέχεται από τους ιδιοκτήτες της γης. Όπως προκύπτει από τις εκατέρωθεν ενόρκους δηλώσεις, το μερίδιο της Εταιρείας στο πιο πάνω έργο αποτιμάται σήμερα σε αρκετά εκατομμύρια Ευρώ, κάτι που προφανώς αποτέλεσε και την κύρια αιτία των προστριβών μεταξύ των αντιδικούντων που μεταφράζεται σε αγώνα για έλεγχο της Εταιρείας. Τέλος, είναι παραδεκτό ότι στις 29.1.08 οι εναγόμενοι 2 και 3 κάλεσαν την Εταιρεία να συγκαλέσει Έκτακτη Γενική Συνέλευση με θέμα την απομάκρυνση (to remove) της διοικητικού συμβούλου της Εταιρείας και της εκλογής στη θέση της των εναγομένων 3, 5 και
  9. Κατ΄ ακολουθία του αιτήματος, η Εταιρεία συγκάλεσε τη ζητηθείσα Συνέλευση για τις 19.2.08 στο Λουξεμβούργο με ειδοποίηση 14 ημερών που απέστειλε σ΄ όλους τους μετόχους στις 4.2.
  10. Την ίδια ημέρα η μοναδική διοικητική σύμβουλος Γ. Γεωργίου κοινοποίησε στην Εταιρεία την απόφαση της ν΄ αποχωρήσει από τη θέση της, αλλά για να μην παραμένει ακέφαλη η Εταιρεία εισηγείτο να αποχωρήσει κατά τη Γενική Συνέλευση ημερ. 19/
  11. Οι ουσιώδεις ισχυρισμοί των αιτητών, στη βάση των οποίων εξασφάλισαν το προσωρινό διάταγμα, συνοψίζονται ως ακολούθως:-
  12. Η αγορά της Εταιρείας έγινε κατόπιν συμφωνίας που ρύθμιζε τόσο τη μετοχική δομή όσο και τη σύνθεση του Δ.Σ. Πιο συγκεκριμένα συμφωνήθηκε ότι:- (α) Μέτοχοι της Εταιρείας θα εγγράφονταν οι αιτητές, οι εναγόμενοι 3, 5 και 6, ο πατέρας του εναγόμενου 2 και κάποιος Tapari Daftari. Απ΄ αυτούς, ο ενάγοντας 2 θα λάμβανε 200 μετοχές (20%), ο Daftari 50 (5%) και οι υπόλοιποι πέντε από 150 μετοχές (15%) ο καθένας. Περαιτέρω, κάθε ένας απ΄ αυτούς θα κατέβαλλε στην Εταιρεία ως κεφάλαιο €522.000 εκτός από τον Daftari που θα κατέβαλλε €700.000 και (β) Ο Διοικητικός Σύμβουλος της Εταιρείας θα έπρεπε να ήταν ουδέτερος, κάτοικος Κύπρου και, προκειμένου να προστατεύονταν τα συμφέροντα όλων, ο διορισμός του θα΄ πρεπε να΄ ταν αποτέλεσμα ομοφωνίας. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που διορίσθηκε η Γ. Γεωργίου.
  13. Τον Ιανουάριο του 2007, κατόπιν εισήγησης του εναγόμενου 2 την οποίαν αποδέχθηκαν καλόπιστα οι υπόλοιποι μέτοχοι, διορίσθηκε η Λουξεμβουργιανή εταιρεία Services Generaux de Gestion S.A. (στο εξής η SGG) ως διοικητικός διαχειριστής (administrator) της Εταιρείας.
  14. Τον Απρίλη του 2007 συγκλήθηκε στην Ινδία συνέλευση των μετόχων λόγω του ότι μερικοί απ΄ αυτούς δεν είχαν καταβάλει στην Εταιρεία το κεφάλαιο που είχε συμφωνηθεί όπως πιο πάνω υπό 1(α). Κατ΄ αυτή συμφωνήθηκε ότι το μητρώο μετόχων της Εταιρείας θα τροποποιούνταν ή διορθωνόταν έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στο κεφάλαιο που κατέθεσε ο κάθε μέτοχος, κάτι που θα γινόταν με ανάλογη αύξηση του κεφαλαίου. Η συμφωνία αυτή δεν τηρήθηκε και αν είχε τηρηθεί σήμερα το μητρώο των μετόχων, στη βάση του κεφαλαίου που κατέβαλε ο κάθε μέτοχος μέχρι 4.12.07, θα ήταν ως ακολούθως:- (α) Έκαστος των αιτητών θα ήταν μέτοχος του 40.16% του μετοχικού κεφαλαίου, γιατί ο καθένας απ΄ αυτούς κατέβαλε στην Εταιρεία από €2.042.
  15. (β) Ο εναγόμενος 2 θα΄ πρεπε να διαγραφεί από το μητρώο μελών γιατί κανένα κεφάλαιο δεν κατέβαλε και (γ) Ο εναγόμενος 5 θα ήταν μέτοχος του 5.15% (κατέβαλε €262.000), ο εναγόμενος 6 του 2.35% (κατέβαλε €119.500), ο εναγόμενος 4 του 10.07% (κατέβαλε €512.000) και ο Daftari, που κατέβαλε €322.000, του 2.11%.
  16. Οι αιτητές, αποβλέποντας στην προστασία της ομαλής διεξαγωγής των εργασιών της Εταιρείας. της κατέβαλαν υπό μορφή δανείου €3.028.000, ποσό που παραλήφθηκε στις 6 και 12.12.07 (τεκμ.Β της ένορκης δήλωσης).
  17. Παρά τα πιο πάνω συγκαλέσθηκε Έκτακτη Γενική Συνέλευση για παύση του διοικητικού συμβούλου:- (α) Με ειδοποίηση 14 ημερών ενώ σύμφωνα με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 θα έπρεπε να΄ ταν 28 ημερών. (β) Κατά παράβαση της αρχικής συμφωνίας που προέβλεπε ότι ο διοικητικός σύμβουλος θα ήταν ουδέτερος και κάτοικος Κύπρου, (γ) Κατά παράβαση ρητού όρου του Καταστατικού (τεκμ.Ε) που προνοεί ότι κανένα Μέλος δεν έχει δικαίωμα ψήφου σε γενική συνέλευση αν δεν έχει πληρώσει όλα τα ποσά που οφείλει στην Εταιρεία για τις μετοχές τις οποίες κατέχει. Επομένως, ο εναγόμενος 2 δεν μπορεί να ψηφίσει και το αίτημα του για σύγκληση της Συνέλευσης δεν θα΄ πρεπε να ικανοποιηθεί και, το πιο σημαντικό (δ) Κατά παράβαση των όσων αποφασίσθηκαν στη συνέλευση των μετόχων στην Ινδία. Αν τηρούνταν, τονίζεται, οι σχετικές αποφάσεις οι αιτητές θα είχαν μαζί άνω του 80% της Εταιρείας και, επομένως, θα μπορούσαν να έχουν αποτελεσματικό έλεγχο στο μελλοντικό Δ.Σ. και οι καθ΄ ων δεν μπορούσαν να παύσουν την υφιστάμενη διοικητικό σύμβουλο. Είναι προφανές, καταλήγει ο ενόρκως δηλών των αιτητών, ότι με τη συγκληθείσα άκυρη και παράνομη Συνέλευση οι καθ΄ων η αίτηση αποβλέπουν να αποκτήσουν τον απόλυτο έλεγχο της Εταιρείας και μέσω αυτής τις επενδύσεις στο Μαρόκο. Αφού δε επεσήμανε το κατεπείγον του αιτήματος, ως και το γεγονός ότι οι αιτητές έχουν πολύ δυνατή υπόθεση εναντίον των καθ΄ ων, κατέληγε ότι θα ήταν εύλογο και δίκαιο η έκδοση του διατάγματος, αίτημα το οποίο ικανοποιήθηκε. Η έκδοση του διατάγματος προσέκρουσε σε 11 λόγους ένστασης οι οποίοι θα μπορούσαν να καλυφθούν από τους ακόλουθους τρεις:-
  18. Οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Για το θέμα αυτό ο δικηγόρος (solicitor) που ορκίσθηκε για τους καθ΄ ων η αίτηση διατείνεται ότι οι αιτητές:- (α) Απέκρυψαν ότι ο Daftari έγινε μέτοχος του 5% της Εταιρείας κατόπιν συμφωνίας ότι θα κατέβαλλε στον ενάγοντα αρ. 2 €500.000 προκειμένου να το διαμοιράσει εξίσου στους υπόλοιπους μετόχους, οι οποίοι θα το παραχωρούσαν υπό τη μορφή προσωπικών δανείων προς τη Μαροκινή Εταιρεία για χρηματοδότηση του έργου. Περαιτέρω, απέκρυψαν ότι ο ενάγοντας 2 διαβεβαίωσε τους άλλους μετόχους ότι εισέπραξε το εν λόγω ποσό ενώ τώρα δηλώνεται ότι μόνο €322.000 εισέπραξε, χωρίς να δίδονται εξηγήσεις για το υπόλοιπο παρόλο που τις είχε ζητήσει ο εναγόμενος 6 από 11.10.07 (τεκμ.6). (β) Απέκρυψαν ότι η ανάληψη του έργου επιτεύχθηκε αποκλειστικά από τον εναγόμενο 2 και είναι γι΄ αυτό το λόγο που οι υπόλοιποι μέτοχοι συμφώνησαν ότι ο εν λόγω εναγόμενος θα κατέβαλλε μόνο την ονομαστική αξία των 150 μετοχών που πήρε (15%) ενώ οι ίδιοι θα κατέβαλλαν και κεφάλαιο. (γ) Παρουσιάζουν τα χρήματα που καταβλήθηκαν από μετόχους υπό μορφή δανείων προς τη Μαροκινή εταιρεία ως (δήθεν) μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας, στοιχείο που αποκαλύπτει δόλο. Δηλώνεται συναφώς ότι ο ενάγοντας 2, λόγω της μεγάλης εμπειρίας που είχε στην ανάπτυξη και ανέγερση ξενοδοχείων, διορίσθηκε υπεύθυνος για την επίβλεψη και έλεγχο του κόστους του έργου στο Μαρόκο. Υπό την ιδιότητα αυτή εισέπραξε από όλους τους μετόχους €2.229.500 - όπως το έγγραφο ημερ. 19.2.08 (τεκμ.5) - για τις ανάγκες του έργου και όχι για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας, όπως ο σχετικός ισχυρισμός των αιτητών. Περαιτέρω, όπως καταμαρτυρείται από το τεκμ.5, ο ενάγοντας έχει στην κατοχή του από το πιο πάνω ποσό €667.729,46 για το οποίο δεν έχει δώσει ποτέ λογαριασμό, και (δ) Αποβλέπουν επιλήψιμα στον απόλυτο έλεγχο της Εταιρείας κι αυτό σε βλάβη των συμφερόντων των υπολοίπων μετόχων. Συναφώς δηλώνονται τα ακόλουθα: Το Δ.Σ. της Μαροκινής εταιρείας απαρτίζεται από πέντε μέλη. Οι τρεις απ΄ αυτούς ενεργούν εκ μέρους των ιδιοκτητών της γης και οι άλλοι δύο - ο ενάγοντας 2 και ο Β. Kansagra που ελέγχει την ενάγουσα 1 - εκ μέρους της Εταιρείας. Με την παραίτηση που υπόβαλε η μοναδική διοικητικός σύμβουλος της Εταιρείας στις 4.2.08 (τεκμ.3) και με τον τερματισμό των υπηρεσιών της SGG στις 28.2.07 (τεκμ. 1 και 2) η Εταιρεία - και μέσω αυτής το έργο στο Μαρόκο - τέθηκε υπό τον απόλυτο έλεγχο των αιτητών, κατάσταση που διευκολύνεται από τη διατήρηση της ισχύος του διατάγματος. Περαιτέρω, ο εναγόμενος 2 πληροφορήθηκε στις 10.1.08 από την SGG ότι οι αιτητές της είχαν δώσει οδηγίες για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας, ενέργεια που προσέκρουσε στην αντίδραση των άλλων μετόχων οι οποίοι της απέστειλαν μέσω του ενόρκως δηλούντα επιστολή ημερ. 18.1.08 (τεκμ.7) να μην τις υλοποιήσει. Οι οδηγίες αυτές, τονίζεται, αποκαλύπτουν προσχεδιασμό, στο πλαίσιο του οποίου οι αιτητές διοχέτευσαν το Δεκέμβριο του 2007 στην SGG το ποσό των €3.000.080, αποβλέποντες σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας εν αγνοία των υπόλοιπων μετόχων, ενέργεια που συνιστά απάτη σε βάρος τους.
  19. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του υπό κρίση διατάγματος. Επί του θέματος, ο ενόρκως δηλών των καθ΄ ων η αίτηση διατείνεται, ουσιαστικά, ότι δεν πληρούται η δεύτερη προϋπόθεση, γιατί οι αιτητές δεν έχουν ορατή προοπτική ή πιθανότητα να πετύχουν στη θεραπεία για διόρθωση του μητρώου μελών της Εταιρείας. Πιο συγκεκριμένα, προβάλλεται ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν γνωρίζουν για οποιαδήποτε συνεδρία των μετόχων της Εταιρείας με ημερήσια διάταξη την αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου ή για μείωση της μετοχικής τους συμμετοχής. Επισύρεται, επί του προκειμένου, η προσοχή του Δικαστηρίου στη βασική αιτία της αγωγής και στην παρ. 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, όπου δηλώνεται ότι οι αιτητές δανειοδότησαν την Εταιρεία με ποσό πέραν των €3.000.000, στοιχείο που αναιρεί τη θέση τους ότι το εν λόγω ποσό - έστω κι αν καταβλήθηκε, κάτι που οι καθ΄ ων αρνούνται - αποτελούσε εισφορά για κεφάλαιο. Περαιτέρω, δεν τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου καμιά ειδοποίηση προς τους μετόχους για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, ούτε κανένα πρακτικό συνεδρίασης επί του θέματος. Τονίζονται, συναφώς, οι πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου που προβλέπουν έγκριση ψηφίσματος για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και στη συνέχεια προσφορά των μετοχών κατ΄ αναλογία στους υφιστάμενους μετόχους, κάτι που στην παρούσα περίπτωση δεν έγινε. Επομένως, ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών των καθ΄ ων η αίτηση, οι αιτητές δεν έχουν καμιά πιθανότητα να επιτύχουν στη διαζευκτική αξίωσή τους για αποκατάσταση ή διόρθωση του μητρώου μελών της Εταιρείας. Τέλος, επισημαίνεται ότι μια εταιρεία ασκεί τα δικαιώματα που της παρέχει ο νόμος και οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των μετόχων δεν μπορεί να είναι εκτελεστή εναντίον της αλλά μόνο εναντίον του μετόχου που ενεργεί κατά παράβαση της συμφωνίας.
  20. Η συνέχιση ισχύος του Διατάγματος καθιστά αδύνατη τη λειτουργία της Εταιρείας. Η παραίτηση του μοναδικού διοικητικού συμβούλου της Εταιρείας ημερ. 4.2.08, διατείνεται ο ενόρκως δηλών των καθ΄ ων, κατέστησε την Εταιρεία ακέφαλη. Επομένως, για να μπορεί να λειτουργήσει θα πρέπει να εκλεγεί νέο Δ.Σ. και δεν μπορεί το Δικαστήριο να αναγκάσει ένα διοικητικό σύμβουλο να παραμείνει στη θέση του όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. Όσον δε αφορά το χρόνο της ειδοποίησης προβάλλεται ότι η αποσταλείσα ειδοποίηση των 14 ημερών είναι καθόλα έγκυρη λόγω της παραίτησης της μοναδικού διοικητικού συμβούλου της Εταιρείας και, επομένως, η σχετική θέση των αιτητών ότι θα έπρεπε να αποσταλεί ειδοποίηση 28 ημερών δεν ευσταθεί. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, στις επιμέρους εισηγήσεις των οποίων θα γίνει αναφορά - κι αυτό αν κριθεί αναγκαίο - στο κατάλληλο στάδιο. Επί του παρόντος προέχει η εξέταση της θέσης ότι οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, θέση που αν κριθεί ότι ευσταθεί θα επιφέρει άνευ ετέρου και την ακύρωση του υπό κρίση διατάγματος. Σχετικά υπενθυμίζω τα ακόλουθα:- Διατάγματα της εξεταζόμενης φύσεως, όπως είναι γνωστό, είναι δημιούργημα του Δικαίου της Επιείκειας, από τις καταβολές του οποίου τέθηκε ως απαράβατη προϋπόθεση ότι αυτός που το επικαλείται και προσφεύγει στο Δικαστήριο για θεραπεία πρέπει να προσέρχεται με καθαρά χέρια. Η αρχή αυτή επιτάσσει όπως η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει μια μονομερή αίτηση πρέπει να είναι ορθή στη βάση της και χωρίς παραπλάνηση (Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd

(2004)1 (Γ) AAΔ, 1953) και, περαιτέρω, πρέπει να γίνεται αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Το καθήκον αυτό συναρτάται με την καλή πίστη που πρέπει να επιδεικνύεται όταν ακούγεται μόνο η μια πλευρά (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 AΑΔ 248, The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1(Β) ΑΑΔ 1179, United Perlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company
(2002)1 (B) AAΔ.938) και η μη αποκάλυψη γεγονότων, εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας, καθιστά την απόφαση του δικαστηρίου ακροσφαλή (βλ. Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.α.
(1996)1 ΑΔΔ 597). Στην υπό κρίση περίπτωση έχω την άποψη ότι οι τρεις πρώτοι ισχυρισμοί των καθ΄ ων, σ΄ ότι αφορά το υπό εξέταση θέμα, άπτονται θεμάτων ουσίας για τα οποία υπάρχει διαφωνία. Στο ενδιάμεσο, όμως, αυτό στάδιο το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας (βλ. Φεσσάς
(1990)1 ΑΑΔ 704, 718) γιατί η φύση της διαδικασίας είναι τέτοια που δεν προσφέρεται για εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vineo Ltd
(1996)1 AAΔ 788, 797). Επομένως, το κατά πόσο ευσταθούν ή όχι οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι θέμα που δεν μπορεί να αποφασισθεί στο παρόν στάδιο, επισήμανση που αναιρεί τη βάση της σχετικής εισήγησης. Όσον αφορά τον τέταρτο ισχυρισμό έχει ήδη σημειωθεί ότι από τις εκατέρωθεν ενόρκους δηλώσεις αναδύεται η εικόνα ότι μεταξύ των αντιδικούντων υπάρχει σε εξέλιξη αγώνας για έλεγχο της Εταιρείας. Η επισήμανση όμως αυτή δεν μπορεί να οδηγήσει και σε κατάληξη ότι οι αιτητές προσήλθαν στο Δικαστήριο με μη καθαρά χέρια, τη στιγμή μάλιστα που με το διάταγμα διατηρείται το υφιστάμενο Δ.Σ. της Εταιρείας. Για όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν εντοπίζεται απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος και προχωρώ στην εξέταση του δεύτερου λόγου ένστασης, αν δηλαδή πληρούνται ή όχι οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 για έκδοση του υπό κρίση διατάγματος. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ΄ επανάληψη (βλ. Κarydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 CLR 321, Papastratis v. Pierides
(1979)1 CLR 231, Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 CLR 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:-
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Περιεκτικά, η εισήγηση του κ. Παπαδόπουλου είναι ότι με όσα παρατίθενται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου
  4. Τη βάσισε στην αρχική συμφωνία για διορισμό ουδέτερου διοικητικού συμβούλου, στο τι αποφασίσθηκε τον Απρίλη του 2007 στην Ινδία, στην καταβολή από τους αιτητές προς την Εταιρεία ποσού πέραν των €3.000.000 - το οποίο, όπως τόνισε, καταβλήθηκε είτε ως δάνειο είτε για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας - και στο γεγονός ότι η συγκληθείσα συνέλευση έγινε με ειδοποίηση 14 ημερών αντί
  5. Οι αιτητές, αντέτεινε ο κ. Κούσιος, δεν έχουν καταδείξει ότι εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ή ότι έχουν ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούνται θεραπείας σ ότι αφορά την αξίωση τους για διόρθωση του μητρώου μελών. Υποστήριξε, σχετικα, ότι οι αιτητές θα έπρεπε να επιλέξουν μια από τις δύο αιτίες αγωγής και όχι να επικαλούνται ταυτόχρονα δύο διαφορετικές αιτίες. Με αιτία αγωγής το ισχυριζόμενο δάνειο, επεσήμανε, δεν θα μπορούσε να εκδοθεί το υπό κρίση διάταγμα γιατί κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ανεπίτρεπτη επέμβαση στη λειτουργία της Εταιρείας. Όσον αφορά τη δεύτερη (επιπρόσθετη) βάση, εισηγήθηκε ότι οι αιτητές δεν κατέδειξαν ότι εγείρεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, ούτε έχουν ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούνται στην αξιούμενη θεραπεία για διόρθωση του μητρώου μελών. Παρέπεμψε σχετικά στις πρόνοιες των άρθρων 111 και 60 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, καθώς επίσης και στον Καν.50 του καταστατικού της Εταιρείας. Τέλος, εισηγήθηκε ότι για τη σύγκληση της επίδικης συνέλευσης δεν απαιτείτο η ειδοποίηση των 28 ημερών γιατί είχε μεσολαβήσει η παραίτηση του μόνου διοικητικού συμβούλου. Παρέπεμψε σχετικά στις πρόνοιες του άρθρου 136 του Περί Εταιρειών Νόμου. Έχω μελετήσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις ως και τις επικαλεσθείσες αυθεντίες. Η πρώτη παρατήρηση που κρίνω σκόπιμο να προβώ είναι ότι το υπό κρίση διάταγμα δεν θα μπορούσε να εκδοθεί στη βάση παραχώρησης του ισχυριζόμενου δανείου. Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη επέμβαση στη λειτουργία της Εταιρείας έστω κι αν οι δανειοδότες είναι ταυτόχρονα και μέτοχοι της Εταιρείας. Το διάταγμα εκδόθηκε στη βάση των ισχυρισμών που πρόβαλαν οι αιτητές σε σχέση με την αξιούμενη θεραπεία για διόρθωση του μητρώου των μετόχων της Εταιρείας. Επομένως, η προσοχή του Δικαστηρίου θα πρέπει να επικεντρωθεί σ΄ αυτή τη θεραπεία και το ερώτημα που καλείται ν΄ απαντήσει είναι κατά πόσο, σε σχέση με αυτή, ικανοποιούνται ή όχι οι προϋποθέσεις του άρθρου
  6. Η απάντηση, κατά την άποψή μου, είναι σαφώς αρνητική. Ακόμη κι αν αποφασιζόταν ότι οι αιτητές έχουν καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση, έκδηλα δεν έχουν ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούνται στη θεραπεία της διόρθωσης του μητρώου των μετόχων της Εταιρείας. Πιο αναλυτικά:- Η αξιούμενη θεραπεία για διόρθωση του μητρώου βασίζεται σε αποφάσεις που λήφθηκαν σε ισχυριζόμενη γενική συνέλευση των μετόχων της Εταιρείας που συγκλήθηκε στις Ινδίες τον Απρίλη του
  7. Στην εν λόγω συνέλευση, ισχυρίζονται οι αιτητές, αποφασίσθηκε η διόρθωση του μητρώου στην περίπτωση που κάποιοι μέτοχοι δεν θα κατέβαλλαν στην Εταιρεία ως κεφάλαιο τα συμφωνηθέντα ποσά, ισχυρισμός που εξυπακούει απόφαση για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας. Το ερώτημα, επομένως, που εγείρεται είναι αν πράγματι συγκλήθηκε γενική συνέλευση για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας - εξουσιοδότηση που της παρέχει ο Καν.50 του Καταστατικού της - και, αν ναι, κατά πόσο λήφθηκε τέτοια απόφαση. Σύμφωνα με το άρθρο 60 του Περί Εταιρειών Νόμου μια εταιρεία, εφόσον εξουσιοδοτείται από το καταστατικό της, μπορεί να αυξήσει το μετοχικό της κεφάλαιο, εξουσία που ασκείται σε γενική συνέλευση. Στην εξεταζόμενη περίπτωση η Εταιρεία θα μπορούσε να αυξήσει το μετοχικό της κεφάλαιο με σύνηθες ψήφισμα (ordinary resolution) εφόσον συγκαλούσε γενική συνέλευση, αποστέλλοντας σε κάθε μέλος γραπτή ειδοποίηση 14 ημερών (Καν.56 του Καταστατικού). Από την ολότητα του υλικού που έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου δεν φαίνεται να έχει αποσταλεί οποιαδήποτε ειδοποίηση για σύγκληση τέτοιας συνέλευσης, ούτε υπάρχουν οποιαδήποτε πρακτικά που να την επαναβεβαιώνουν. Περαιτέρω, απουσιάζει οποιαδήποτε προσφορά των μετοχών που αντιστοιχούν στην ισχυριζόμενη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου προς τους υφιστάμενους μετόχους, όπως προνοείται από το άρθρο 60Β του Περί Εταιρειών Νόμου. ΟΙ επισημάνσεις αυτές, κατά την άποψή μου, είναι τέτοιες που καθιστούν την πιθανότητα ή προοπτική να δικαιούνται οι αιτητές στην αξιούμενη θεραπεία για διόρθωση του μητρώου δυσδιάκριτη, κατάληξη που καθιστά αχρείαστη την ενασχόληση με τις πρόνοιες του άρθρου 111 του Περί Εταιρειών Νόμου που προβλέπει τόσο τη διαδικασία όσο και τις περιπτώσεις υπό τις οποίες γίνεται διόρθωση του μητρώου. Κατά συνέπεια καταλήγω ότι δεν ικανοποιείται η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 με αποτέλεσμα η ακύρωση του διατάγματος να είναι αναπόφευκτη. Παρόλα τα πιο πάνω κρίνω σκόπιμο να εξετάσω ακόμη ένα παράπονο των αιτητών, στη βάση του οποίου προσβλήθηκε το νομότυπο της σύγκλησης της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης. Αφορά την αποσταλείσα ειδοποίηση των 14 ημερών. Ούτε αυτό το παράπονο ευσταθεί γιατί με τη σύγκληση της συνέλευσης υποβλήθηκε ταυτόχρονα και η παραίτηση της μοναδικού διοικητικού συμβούλου, κι αυτό ανεξάρτητα από τους λόγους που την ώθησαν να το πράξει (βλ. άρθρο 136 του Περί Εταιρειών Νόμου). Επομένως, οποιαδήποτε συζήτηση για τους λόγους που την ώθησαν να υποβάλει παραίτηση, ή τη θέση της ουδετερότητας που τήρησε στην παρούσα διαδικασία, δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε χρήσιμο σκοπό. Για τους πιο πάνω λόγους το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 18.2.08 ακυρώνεται και παύει να ισχύει. Όσον αφορά τα έξοδα αυτά, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι προς όφελος των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.