Μιχάλη Σάββα Νικολάου κ.α. ν. A G PROPERTY WISE DEVELOPMENT LTD, Αγωγή αριθ. 10092/02, 26.6.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A139 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, ΑΕΔ Αγωγή αριθ. 10092/02 Μεταξύ:
- Μιχάλη Σάββα Νικολάου
- Μαρίας Σάββα Νικολάου Εναγόντων και A & G PROPERTY WISE DEVELOPMENT LTD Εναγομένων ------------ HMEΡΟΜΗΝΙΑ: 26.6.2008 Για ενάγοντα: κ. Δ. Μιχαηλίδης (κα Κυριάκου για να ακούσει απόφαση) Για εναγόμενους: κ. Α. Παπαντωνίου (κα Παπαμιχαήλ για να ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 28.12.01 οι ενάγοντες συμφώνησαν γραπτώς για την αγορά από τους εναγόμενους μιας υπό ανέγερση οικίας επί του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής D5706 Φύλλο/Σχέδιο ΧΧ1/53.W.2 τεμάχιο 5090 στην τοποθεσία «μνήματα» του Δήμου ΄Εγκωμης αντί του ποσού των ΛΚ165.
- Οι ενάγοντες σαν προκαταβολή κατέβαλαν από 30.10.01 ποσό ΛΚ5.000 και στη συνέχεια στις 23.11.01 ΛΚ1327 (πριν την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου), στις 3.1.02 ΛΚ1.300 και στις 2.5.02 ΛΚ1.300, συνολικά ΛΚ8.927 (τεκμήρια 2α-δ). Σύμφωνα με τους όρους του Πωλητηρίου Εγγράφου το υπόλοιπο ποσό των ΛΚ160.000 θα καταβάλλετο από τους αγοραστές-ενάγοντες στον πωλητή «με την παράδοση το αργότερο στις 30.4.02». ΄Ηταν η θέση της ενάγουσας 1 η οποία κατέθεσε ενόρκως στο δικαστήριο για να υποστηρίξει την υπόθεση της ότι από 12.1.02 επισκεπτόταν καθημερινά το υπό ανέγερση σπίτι και εσυμβούλευε για την διακόσμηση και κάποιες οικοδομικές τροποποιήσεις που επιθυμούσε σύμφωνα με οδηγίες κάποιου Πανίκου Χαραλάμπους υπάλληλου της εναγομένης. Παρά το χρόνο που η ενάγουσα 1 ανάλωσε πηγαίνοντας καθημερινά στην οικοδομή αυτή δεν ήταν κατοικήσιμη στις 30.4.02 (ημερομηνία που σύμφωνα με το έγγραφο ημερ. 28.12.01 θα έπρεπε να παραδοθεί) αφού σ΄ αυτή δεν υπήρχαν πόρτες και η οικοδομή ήταν ατέλειωτη. Η ενάγουσα σύμφωνα με τη μαρτυρία της επερίμενε να προχωρήσουν οι εργασίες και να πάρει κλειδί του σπιτιού για να δώσει τα υπόλοιπα χρήματα. Μάλιστα είδε και τον κ. Ανδρέου ο οποίος την διαβεβαίωσε ότι πάντα υπάρχει μια μικρή καθυστέρηση. ΄Όταν ξαναρώτησε τον κ. Ανδρέου αυτός αντί να την συμβουλεύσει ή να στείλει συνεργείο για την αποπεράτωση της οικοδομής της ζητούσε συνεχώς τα χρήματα (τα οποία όπως ανέφερε θα της έστελλαν οι γονείς της οι οποίοι θα επαναπατρίζονταν από την Αφρική). Αναγκάστηκε να πάει σε δικηγόρο τον κ. Α. Πετουφά ο οποίος επισκέφθηκε την οικοδομή και έστειλε και επιστολή στις 13.9.02 (τεκμήριο 3) η οποία ουδέποτε απαντήθηκε και ουδέποτε οι εναγόμενοι την ειδοποίησαν να παραλάβει το σπίτι. Στη συνέχεια (αρχές Οκτωβρίου 2002) έκαμε προσπάθεια να μπει στο σπίτι με συμβουλή του δικηγόρου της αλλά βρέθηκε αντιμέτωπη με την κα Χ"Λοίζου (σημερινή ιδιοκτήτρια του σπιτιού), τον κ. Ανδρέου και τον κ. Πανίκο Χαραλάμπους που την εμπόδισαν να το κάμει κλείνοντας τις πόρτες. Κάλεσε αστυνομία η θέση της οποίας ήταν να μην μπει κανένας στο σπίτι και δεν θα άφηναν την κα Χ"Λοίζου να κατοικήσει στο σπίτι πριν την έκβαση της παρούσας δίκης στο δικαστήριο, αγωγή η οποία είχε ήδη εγερθεί από 20.9.
- ΄Όταν η ενάγουσα ξαναπήγε τον Νοέμβριο του 2002 η οικογένεια Χ"Λοίζου έπαιρνε έπιπλα στο σπίτι κανένας δεν της έδωσε σημασία, ξαναπήγε στην αστυνομία και έδωσε κατάθεση. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι δεν είχε πρόβλημα να πληρώσει στις 30.4.02 εάν βεβαίως της επαραδίδετο το σπίτι. Η πληρωμή κατά τη μαρτυρία θα εγίνετο ταυτόχρονα με την παράδοση του σπιτιού γι΄ αυτό δεν την ανησυχούσε ο όρος 8 του Πωλητηρίου Εγγράφου (Τεκμήριο 1), ο οποίος παρατίθεται αυτούσιος κατωτέρω: «
- Παράλειψη των αγοραστών να καταβάλουν το τίμημα πωλήσεως και τυχόν οφειλόμενους τόκους σύμφωνα με τον τρόπο πληρωμής θα δίδει το δικαίωμα στον πωλητή να τερματίζει την παρούσα συμφωνία κατόπιν προειδοποίησης 15 ημερών και οι αγοραστές υποχρεούνται να παραδώσουν ελεύθερον και απόλυτον την κατοχή του κτήματος στον πωλητή, με ευθύνη για οποιαδήποτε ζημιά ή φθορά έχει παρουσιαστεί στο κτήμα μέχρι τότε. Σε τέτοια περίπτωση ο πωλητής θα δικαιούται να πωλήσει ή να διαθέσει το κτήμα σε τρίτους για αποκλειστικό όφελος και κέρδος αυτών.» «Αυτά συμβαίνουν» σύμφωνα με την μάρτυρα. «Αν τους έδινα παράταση δεν εχάλασε ο κόσμος» γι΄ αυτό και δεν τους έστειλε επιστολή να της παραδώσουν το σπίτι. Μάλιστα αποτάθηκε και για δάνειο στην Τράπεζα Κύπρου για να είναι σίγουρη αλλά τα χρήματα της αγοράς του σπιτιού θα έρχονταν από τους γονείς της στην Αφρική. Το Πωλητήριο ΄Εγγραφο δεν το κατέθεσε στο κτηματολόγιο γιατί δεν ήξερε τη σημασία της κατάθεσης στο κτηματολόγιο. Αρνήθηκε επίσης κατηγορηματικά ότι επήρε τις επιστολές των εναγομένων με ημερομηνία 17.7.02 (τεκμήριο 7), 6.8.02 (τεκμήριο 8) και 3.9.02 (τεκμήριο 9) με τις οποίες οι εναγόμενοι διά του δικηγόρου τους ακύρωσαν το πωλητήριο έγγραφο σύμφωνα με τις πρόνοιες του όρου 8, παρά το ότι δεν άλλαξε διεύθυνση. Να σημειωθεί ότι οι δύο επιστολές επιστράφησαν ως αζήτητες (τεκμήρια 8 και 9). Δέχτηκε η ενάγουσα 1 ότι η επιστολή του κ. Πετουφά (τεκμήριο 3) ημερομηνίας 13.9.02 εστάλη όταν διαπίστωσε ότι το σπίτι πωλήθηκε και ότι τα μικροποσά που έδωσε το 2002, περιλαμβανομένου και αυτού που έδωσε στις 2.5.02) τα έδινε για τις έξτρα εργασίες και θα ευκολύνετο αν τα επλήρωνε λίγα-λίγα. ΄Ηταν η επαναλαμβανόμενη θέση της ότι το σπίτι δεν ήταν κατοικήσιμο ούτε τον Απρίλιο του 2002 αλλά ούτε και τον Σεπτέμβριο του 2002 και δεν απέμειναν μικροεργασίες αλλά ουσιαστικές εργασίες, δηλαδή δεν υπήρχαν πόρτες, παράθυρα κλπ. Ο δεύτερος μάρτυρας των εναγόντων Ξενοφών Στυλιανού εκτιμητής ακινήτων από το 1987 κατέθεσε ότι επεσκέφθη την επίδικη οικία στις 25.9.03, την επιθεώρησε εξωτερικά και κάνοντας χρήση της μεθόδου συγκριτικών πωλήσεων, υπολόγισε την αξία της οικίας (μισό οικόπεδο ΛΚ60000 και οικοδομή ΛΚ155700) στις ΛΚ215700 τόσο τον Απρίλιο του 2002 όσο και τον Σεπτέμβριο του
- Στην εργασία του αυτή βοήθεια είχε και από τα φωτοαντίγραφα αρχιτεκτονικών σχεδίων που του παρέδωσε η ενάγουσα
- Ο θείος της ενάγουσας 1 (που ειρήσθω εν παρόδω να λεχθεί ότι είναι αδελφή του ενάγοντα 2) Ανδρέα Μιχαήλ ήταν ο τρίτος μάρτυρας των εναγόντων. ΄Ηταν μαζί με την ενάγουσα 2 και τον αδερφό της τον Σεπτέμβρη του 2002 όταν αυτοί επιχείρησαν μεταφέροντας έπιπλα να μπουν στο σπίτι. (Η ενάγουσα 1 αναφέρει Οκτώβριο 2002). Πρόλαβαν να ξεφορτώσουν κάποια έπιπλα και να τα βάλουν σπίτι όταν ήρθε η αστυνομία οπότε ο ίδιος επληροφορήθηκε εκείνη τη στιγμή ότι το σπίτι επωλήθηκε. Η αστυνομία τους υπέδειξε να πάρουν τα πράγματα τους και να φύγουν πράγμα που έγινε. Κατά το μάρτυρα αυτό το σπίτι είχε ελλείψεις, δεν ήταν τελειωμένο, δηλαδή δεν είχε ρεύμα. Εξωτερική πόρτα είχε αλλά δεν ήταν καλά στερεωμένη και ούτε ξέρει πως την άνοιξαν. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι πήγαν εκεί όχι για να κατοικήσει η ενάγουσα αλλά να πάρουν πράγματα της στο σπίτι. Νομίζει ότι δεν υπήρχαν όλες οι εσωτερικές πόρτες αλλά δεν γνωρίζει αν το ρεύμα είναι το τελευταίο που μπαίνει αφού κατοικηθεί ένα σπίτι. Κατά τους εναγόμενους και σύμφωνα με το διευθυντή τους Ανδρέα Γεωργίου οι ενάγοντες δεν ετήρησαν τους όρους του συμβολαίου όσον αφορά την πληρωμή του υπολοίπου ενώ οι ίδιοι ήσαν έτοιμοι να παραδώσουν την κατοικία σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου στις 30.4.02 με αποτέλεσμα να ακυρώσουν τη συμφωνία και να επαναπωλήσουν το σπίτι σε χαμηλότερη τιμή ήτοι ΛΚ155000 (βλέπε τεκμήρια 7,8,9,11) στις 17.1.
- Συγκεκριμένα ένα μήνα πριν την παράδοση η ενάγουσα 2 εχάθηκε και δεν απαντούσε στο τηλέφωνο της. Βρέθηκε μετά από 2-3 μήνες και έλεγε ότι θα δώσει τα χρήματα αλλά ο ίδιος ανησυχούσε. Αποτάθηκε στο δικηγόρο τους της έστειλε τρεις επιστολές στη διεύθυνση που η ίδια έδωσε (τεκμήρια7,8,9) χωρίς η ίδια να τις παραλάβει και χωρίς να ανταποκριθεί. ΄Εκαμε προσωπική συμφωνία με άλλο αγοραστή και στη συνέχεια στις 17.1.03 γραπτή, για πώληση της επίδικης οικίας για ΛΚ155000 για να μειώσει τη ζημιά του, όπως ανέφερε. Ο νέος αγοραστής ήθελε να κάμει τη δική του διαρρύθμιση στο σπίτι και υπέστη και από αυτό ζημιά όπως ζημιά υπέστη από τις έξτρα εργασίες που παράγγειλε η ενάγουσα 1 και τα οποία ο ίδιος αναγκάστηκε να πληρώσει στον εργολάβο (βλέπε τεκμήριο 10 τιμολόγιο των Α & Σ Μιχαήλ Λτδ ημερομηνίας 25.10.01 για ΛΚ10.192.04 εκ των οποίων ΛΚ1680 αφορούν άλλη εργασία ήτοι ΛΚ8512,04). Στην έκθεση απαίτησης τα έξτρα που διεκδικεί είναι ΛΚ7000 αυτά δηλαδή που παρήγγειλε η ενάγουσα 1 στον επιπλοποιό. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι τα έξτρα που παρήγγειλε η ενάγουσα 2 τα έβγαλαν οι άνθρωποι του και τα πέταξαν ενώ αρνήθηκε ότι αυτά ουδέποτε παραγγέλθηκαν και ουδέποτε τοποθετήθηκαν. ΄Όταν του υπεβλήθη ότι το νέο συμβόλαιο τεκμήριο 11 καταρτίστηκε 17.1.03 ανέφερε ότι ήρθε από το Σεπτέμβριο σε προφορική συμφωνία με το νέο αγοραστή. Εξάλλου είχε προβλήματα με τον προηγούμενο αγοραστή τα οποία έπρεπε να ξεκαθαρίσουν και μετά να κάμει νέο συμβόλαιο «το ότι ένωσα το ρεύμα (Οκτώβριος 2002 βλέπε τεκμήριο 6) και πώλησα 4 μήνες αργότερα αφορά την εταιρεία μου» ανέφερε. Τέλος, όταν του υπεβλήθη αρνήθηκε ότι πώλησε το σπίτι ΛΚ210000 και ανέφερε ότι την αστυνομία την έφερε ο ίδιος όταν η ενάγουσα 1 έσπασε την πόρτα του σπιτιού και μπήκε μέσα. Νομική πτυχή: ΄Εχω ακούσει με πολλή προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον μου και είχα την ευκαιρία να τους αξιολογήσω. Στα ουσιώδη επίδικα νομικά σημεία, δηλαδή της νομικής εγκυρότητας της ακύρωσης του Πωλητηρίου Εγγράφου και των συνεπειών της ή του συμβαλλόμενου μέρους που ευρίσκετο σε παράβαση των συμφωνηθέντων θα πρέπει να υπαχθούν αφού αποφασιστούν τα αληθή γεγονότα της υπόθεσης, δηλαδή: (α) ήταν κατοικήσιμο το σπίτι στις 30.4.02; (β) ποια η νομική σημασία της αποστολής διπλοσυστημένων επιστολών και μη παραλαβής των (τεκμηρίων 7,8,9) που οδήγησαν στην ακύρωση του Πωλητηρίου Εγγράφου και αν ήταν έγκυρη και νόμιμη η ακύρωση ποιες οι συνέπειες της ακύρωσης για τα συμβαλλόμενα μέρη; Από το σύνολο της μαρτυρίας που υπάρχει ενώπιον μου, ακόμα και της μαρτυρίας της ίδιας της ενάγουσας 2, προκύπτει σαφώς ότι η ίδια στις 30.4.02 δεν είχε τα χρήματα για την καταβολή του τιμήματος μιας ήδη αποπερατωμένης και κατοικήσιμης κατοικίας. Η αποστολή των συστημένων και μη παρεληφθεισών επιστολών (τεκμηρίων 8 και 9) ενισχύει τη θέση των εναγομένων στο ουσιώδες αυτό θέμα και διαψεύδει την ενάγουσα 1 και τους μάρτυρες που επικαλέστηκε για να αποδείξει δήθεν ότι η οικία δεν αποπερατώθηκε έγκαιρα και ότι η ίδια παραχώρησε χρόνο στους εναγόμενους για την αποπεράτωση της. Η οικία είχε αποπερατωθεί. Ο όρος 8 του Πωλητηρίου Εγγράφου πληρωμής του υπολοίπου ποσού ήταν ουσιώδης όρος και παράβαση του έδιδε το δικαίωμα στους εναγομένους να ακυρώσουν - όπως και έπραξαν - τη σύμβαση. Βλέπε Maria Stylianou Rodouli v. Antonios Constantinou Paraskevas & Another
(1988)1 CLR 54 και Michalis Paraskeva & Others v. Christakis Lantas
(1988)1 CLR 285. Μη παραληφθείσες συστημένες επιστολές στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του παραλήπτη θεωρούνται σύμφωνα με τη νομολογία ως καλή γνωστοποίηση των προθέσεων του αποστολέα, εφόσον ειδοποίηση του ταχυδρομίου φτάνει στη διεύθυνση του παραλήπτη ο οποίος αρνείται και ή αμελεί να τις παραλάβει. Στην Ioannis Katsiantonis v. Kyriakos Frantzeskou
(1981)1 CLR 566 στη σελίδα 578 αναφέρεται: "The general rule is that the notice must reach the person to whom it is addressed. If the addressor elects to send it through the post in a registered letter, service is deemed to be effected when the letter is claimed and received by the addressee. There are exceptions, however, to this rule: for example, if the tenant refrains from claiming and collecting the registered letter or if he evades service, then such notice is deemed to have been delivered by post on the day that in the ordinary course of human affairs a reasonable person would have received the letter from the post. A tenant is not entitled to take advantage of his neglect or failure to attend the post office and collect the letter, after receiving the slip or notice for a registered letter. He is precluded from saying that he did not receive the notice." Kατά συνέπεια δέχομαι ότι σε παράβαση της συμφωνίας βρίσκονταν οι ενάγοντες κατά τον ουσιώδη χρόνο λόγω αδυναμίας καταβολής του τιμήματος ενώ η οικία είχε αποπερατωθεί. (Αυτό φαίνεται και από την καταβολή ενός μικροποσού στις 2.5.02) και κατά συνέπεια οι εεναγόμενοι ακολουθώντας τις πρόνοιες του ουσιώδους όρου 8 του πωλητηρίου εγγράφου (τεκμήριο 1) προέβησαν έγκυρα και νόμιμα στην ακύρωση του. Είμαι ικανοποιημένος από τη μαρτυρία του κ. Χρ. Τριανταφυλλίδη ότι οι επιστολές τερματισμού της σύμβασης εστάλησαν στη διεύθυνση των εναγομένων. (Βλέπε επίσης Τεκμήρια 8α και 9α) η οποία δεν μπορεί να έχει ή να διεκδικεί κανένα όφελος από την άρνηση της ή την αδυναμία της να τις παραλάβει. Η ακύρωση του Πωλητηρίου Εγγράφου δίδει το δικαίωμα στον μη υπαίτιο συμβαλλόμενο (στην παρούσα περίπτωση στους εναγόμενους) να αξιώσουν την πραγματική ζημιά που υπέστησαν πλέον αποζημιώσεις για την παράβαση της συμφωνίας, κατά το χρόνο της παράβασης (βλέπε Κώστας Καλησπέρας ν. Δάφνη Δρυάδη κ.α. Π.Ε. 8922 ημερομηνίας 15.5.98, Γιαννάκη Ερωτοκρίτου ν. Ειρηνάρχη Θεοδώρου κ.α. Π.Ε. 9271 ημερομηνίας 31.12.97). Οι εναγόμενοι αξιούν ανταπαιτητικώς από τους ενάγοντες ΛΚ17.000, ήτοι £10000 από την μειωμένη τιμή πώλησης της επίδικης οικίας και £7.000 από έξτρα εργασίες που η ενάγουσα 2 σύμφωνα με το διευθυντή των εναγομένων παρήγγειλε και τοποθετήθηκαν και οι οποίες αφαιρέθησαν και αχρηστεύτηκαν όταν υπαναχώρησε από τα συμφωνηθέντα και δεν κατέβαλε το τίμημα πώλησης. Η μαρτυρία του διευθυντή των εναγομένων κ. Ανδρέα Γεωργίου προς απόδειξη της ανταπαίτησης δεν πείθει. Κατ΄ αρχή είναι αντιφατική με τα δικόγραφα όπου αξιώνονται ΛΚ7000 ενώ το τιμολόγιο τεκμήριο 10 αναφέρει ΛΚ8.512,04 και εκτός κάθε λογικής, όσον αφορά την σπουδή για επαναπώληση της οικίας σε χαμηλότερη τιμή. Ο χρόνος της παράβασης είναι πάντοτε καθοριστικός όσον αφορά τις αποζημιώσεις στις οποίες δικαιούται ο μη υπαίτιος συμβαλλόμενος. Στην παρούσα περίπτωση τίθεται εύλογα το ερώτημα γιατί σε μια εποχή συνεχούς αύξησης των τιμών των ακινήτων οι εναγόμενοι δεσμεύτηκαν προφορικά μάλιστα στην επαναπώληση της επίδικης οικίας με χαμηλότερο κατά ΛΚ10000 τίμημα πώλησης. Αν γίνει δεκτή αυτή η θέση είναι ως αν το δικαστήριο να αποδέχεται ότι οι εναγόμενοι επεδίωκαν να ζημιωθούν από την εξ υπαιτιότητος των εναγόντων ακύρωση του συμβολαίου για να μπορούν να διεκδικήσουν τη ζημιά αυτή στο δικαστήριο. Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη. Η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι απλή. Από την επαναπώληση οι εναγόμενοι είχαν όφελος και όχι ζημιά γι΄ αυτό η σπουδή που επέδειξαν. Το τεκμήριο 11 (το νέο Πωλητήριο ΄Εγγραφο ημερομηνίας 17.1.2003) αποτέλεσε εκ των υστέρων σκέψη μετά την καταχώρηση της αγωγής για να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς της αγωγής αυτής. Οι εναγόμενοι επίσης δεν δικαιούνται να αξιούν οποιαδήποτε ποσά για έξτρα εργασίες που δήθεν ο νέος αγοραστής απαίτησε να αφαιρεθούν. Τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει ενώπιον του δικαστηρίου. Οι ειδικές ζημιές πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρά. Το Τεκμήριο 10 που κατατέθηκε από το διευθυντή των εναγομένων κ. Ανδρέα Γεωργίου παραμένει μια μετέωρη και ατεκμηρίωτη μαρτυρία που από μόνη της εκτός του ότι είναι αντιφατική με τα δικόγραφα δεν μπορεί να αποδείξει έστω και στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων την ισχυριζόμενη ζημιά από τις έξτρα εργασίες. Ελλείπει η μαρτυρία του ίδιου του συντάξαντος το τιμολόγιο Τεκμήριο
- Δεν είναι στη γνώση του δικαστηρίου τι προέβλεπε το Πωλητήριο ΄Εγγραφο όσον αφορά επίπλωση (της κουζίνας κυρίως), πως αυτό εδιαφοροποιήθηκε από την ενάγουσα 2 και τι διαφορά προκύπτει στην τιμή κατά μονάδα. Παράλληλα, ελλείπει από το δικαστήριο μαρτυρία που να υποστηρίζει τη θέση του κ. Ανδρέα Γεωργίου ότι η νέα αγοράστρια εζήτησε να αφαιρεθούν τα τοποθετηθέντα κατ΄ επιλογή της ενάγουσας 2, να πεταχτούν (αχρηστευτούν) και να τοποθετηθούν άλλα. Εν κατακλείδι θα έλεγα ότι οι εναγόμενοι έσπευσαν να ακυρώσουν το Πωλητήριο ΄Εγγραφο (Τεκμήριο 1) και παράλληλα να αποκτήσουν οφέλη από δήθεν ζημιές που υπέστησαν εξ υπαιτιότητος των εναγόντων. Η σπουδή που επέδειξαν στην ακύρωση του Πωλητηρίου Εγγράφου δείχνει ξεκάθαρα ότι από την επαναπώληση μόνον όφελος μπορούσε να προκύπτει σ΄ αυτούς και όχι οι ισχυριζόμενες ζημιές. Η κατάληξη μου είναι ενόψει όσων προσπάθησα να εξηγήσω ότι οι ενάγοντες, που ειρρήσθω εν παρόδω να λεχθεί ότι είναι δύο αλλά όπως επεξηγήθηκε το όνομα του ενάγοντα αδελφού της ενάγουσας 2 μόνο τυπικά ετέθη επί του Πωλητηρίου Εγγράφου, δεν δικαιούνται σε ειδική εκτέλεση του Πωλητηρίου Εγγράφου και γιατί οι ίδιοι παρέβησαν ουσιώδη όρο και γιατί δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του περί Πώλησης Γης Ειδική Εκτέλεση Νόμου Κεφ.
- Παράλληλα δεν δικαιούνται σε αποζημιώσεις γιατί δεν είναι το αθώο μέρος στη διάρρηξη της συμφωνίας. Οι εναγόμενοι δεν έχουν καταφέρει να αποδείξουν στο βαθμό που επιβάλλεται την ανταπαίτηση τους ούτε όσον αφορά τη μειωμένη τιμή πώλησης κατά £10.000 ούτε όσον αφορά τις £7.000 έξοδα «διενεργηθέντα προς το σκοπό επίτευξης της πώλησης εις νέον αγοραστή» (ερμάρια, μεσόθυρες, πάγκους, εντοιχισμένα είδη). Το τεκμήριο 10 διά του οποίου επιχειρήθηκε απόδειξη της ζημιάς αυτής φέρει ημερομηνία 25.10.
- Πρέπει προφανώς να αφορά είτε άλλη εργασία ή την εργασία που θα έπρεπε να γίνει στην επίδικη οικία όχι όμως κατ΄ εντολή της ενάγουσας 2, αφού αυτή συνεβλήθη μετά των εναγομένων στις 28.12.01 ή έστω προφανώς στις 30.10.01 οπότε και κατεβλήθη η πρώτη δόση των £5.
- Στην παρούσα περίπτωση η μοναδική μαρτυρία του κ. Ανδρέου είναι τόσο γενική και αόριστη και αντιφατική με τα δικόγραφα του που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Οι εναγόμενοι ωφεληθέντες ουσιαστικά από την εξ υπαιτιότητα των εναγόντων ακύρωση της συμφωνίας θα πρέπει να επιστρέψουν σ΄ αυτούς το ποσό που καταβλήθηκε σ΄ αυτούς αχρεωστήτως ήτοι ΛΚ8927 με νόμιμο τόκο από την έγερση της αγωγής δηλαδή 20.9.02 πράγμα το οποίο θα έπρεπε να πράξουν από τότε (βλέπε Κώστας Καταφυγιώτης και άλλη ν. Χρυσοστόμου Χρυσοστομή, Πολιτική ΄Εφεση 9150 ημερομηνίας 19.12.1997). Το γεγονός ότι ουσιαστικά οι εναγόμενοι επέτυχαν στην υπεράσπιση τους αλλά απέτυχαν να αποδείξουν τις ζημιές που αξιούν ανταπαιτητικώς επιβάλλει στο δικαστήριο να μην επιβαρύνει τη μια πλευρά με τα έξοδα της άλλης. Εκδίδεται απόφαση στην απαίτηση προς όφελος των εναγόντων και εις βάρος των εναγομένων για ΛΚ8927 πλέον νόμιμο τόκο από 20.9.
- Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. [Υπ.] Μ. Παπάμιχαηλ, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο