Γεώργιου Κυπριανού ν. Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ, Αγωγή αριθ. 13379/02, 27.6.2008

Γεώργιου Κυπριανού ν. Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ, Αγωγή αριθ. 13379/02, 27.6.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A140 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Αγωγή αριθ. 13379/02 Μεταξύ: Γεώργιου Κυπριανού Ενάγοντα και Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ Εναγομένων ------------ HMEΡΟΜΗΝΙΑ: 27.6.2008 Για ενάγοντα: κ. Μ. Βορκάς (κ. Κ. Αγαθοκλέους για να ακούσει απόφαση) Για εναγόμενους: κ. Γ. Κορφιώτης A Π Ο Φ Α Σ Η Στις 2.7.2002 ο ενάγων προσελήφθη στην υπηρεσία των εναγομένων (Ασφαλιστική Εταιρεία). Η πρόσληψη του με τους «όρους εργοδότησης» φαίνεται στην επιστολή ιδίας ημερομηνίας των εναγομένων προς τον ενάγοντα (Τεκμήριο 4) την οποία παραθέτω αυτούσια. «Αγαπητέ κ. Κυπριανού, Σας πληροφορούμε ότι η εταιρεία μας αποδέχεται την πιο κάτω Συμφωνία η οποία αφορά την εργοδότηση σας σε θέση ευθύνης. Τα ακριβή καθήκοντα και υποχρεώσεις σας θα σας καθοριστούν σε κατοπινό στάδιο. Συμφωνείται ότι με την έναρξη της εργοδότησής σας σήμερα 2 Ιουλίου 2002, θα ενεργείται για λογαριασμό της Εταιρείας μας για την εγγραφή νέας ασφαλιστικής εργασίας Γενικών Κλάδων, είτε με απευθείας πωλήσεις από εσάς, είτε μέσω Αντιπροσώπων Ασφαλειών τους οποίους θα συστήνετε στην εταιρεία για σύναψη μαζί τους Συμφωνίας Συνεργασίας Αντιπροσώπου. Συμφωνείται επίσης ότι το σύνολο της νέας ασφαλιστικής εργασίας για περίοδο 12 μηνών από σήμερα που θα εγγραφεί στην εταιρεία μας, με δικές σας ενέργειες ή μεσολάβηση θα είναι τουλάχιστον £500.000 (πεντακόσιες χιλιάδες λίρες). Συμφωνείται επίσης ότι από σήμερα μέχρι και την 30η Ιουνίου 2003 η ετήσια αμοιβή σας είναι £16.000 (Δεκαέξι χιλιάδες λίρες) (£1.230 Χ 13) πλέον, (α) £1.000 (Χίλιες λίρες (£1.000 Χ 12) (β) 1% προμήθεια επί των εισπραχθέντων ασφαλίστρων νέας εργασίας που θα εγγραφεί στην εταιρεία όπως προνοεί η παρούσα Συμφωνία για την περίοδο από 2.7.2002 - 30.6.

1. Η προμήθεια αυτή θα πληρώνεται στο τέλος κάθε μήνα που ακολουθεί την είσπραξη των ασφαλίστρων. (γ) 1.5% προμήθεια επί των εισπραχθέντων ασφαλίστρων νέας εργασίας που θα εγγραφεί στην εταιρεία, όπως προνοεί η παρούσα Συμφωνία για την περίοδο από 2.7.2002 - 30.6.
2. Η προμήθεια αυτή θα πληρωθεί στο τέλος της πιο πάνω περιόδου. Συμφωνείται επίσης ότι με την συμπλήρωση ενός έτους από σήμερα η εταιρεία θα αναπροσαρμόσει την ετήσια αμοιβή κατά ένα ποσό ίσο με το 1% επί των ασφαλίστρων νέας εργασίας Γενικών Κλάδων που θα εγγραφεί στην εταιρεία μας με δικές σας ενέργειες ή μεσολάβηση την περίοδο 2.7.2002 - 30.06.2003 ανάλογα με: (α) το ύψος και το αποτέλεσμα της νέας παραγωγής ασφαλίστρων όπως προνοεί η παρούσα Συμφωνία, και (β) γενικά την απόδοσή σας στην εργασία και στα καθήκοντα σας όπως αυτή θα σας ανατεθούν από την εταιρεία. ΄Όλα τα πιο πάνω είναι ουσιώδη και δεσμευτικά για τα δύο μέρη. Σας καλωσορίζω στην εταιρεία μας και σας εύχομαι καλή επιτυχία στο έργο σας.» ΄Ένα μήνα αργότερα, στις 8.8.02 οι εναγόμενοι με νέα επιστολή τους (Τεκμήριο 7) τερμάτισαν τις υπηρεσίες του ενάγοντα για τους λόγους που οι ίδιοι προφορικά εξήγησαν προς αυτόν. Την παραθέτω επίσης αυτούσια: «Αγαπητέ κ. Κυπριανού, Σε συνέχεια της συνάντησης την οποία είχαμε στα γραφεία μας επιβεβαιώνω ότι για τους λόγους που προφορικά σας επεξηγήθηκαν λεπτομερώς η μεταξύ μας συνεργασία όπως αυτή καταγράφεται στην επιστολή μας προς εσάς με ημερομηνία 2.7.2002, δεν μπορεί να συνεχισθεί. Ενόψει των πιο πάνω καλείστε όπως πάραυτα παραδώσετε οποιαδήποτε έγγραφα της εταιρείας έχετε στην κατοχή σας (Τιμολόγια, Προτάσεις Ασφαλείας, Συμφωνίες Αντιπροσώπων, Καλυπτικά Σημειώματα, Μπλοκ Αποδείξεων), καθώς επίσης όπως περάσετε από το λογιστήριο για τακτοποίηση των υποχρεώσεων σας ή καταβολή σε σας οποιουδήποτε ποσού δικαιούσθε.» Η συμπεριφορά των εναγομένων οδήγησε τον ενάγοντα στην έγερση της παρούσας αγωγής με την οποία αξιώνει: «Α. Λ.Κ.14,770 που αντιπροσωπεύουν το υπόλοιπο της ετήσιας αμοιβής του ενάγοντα μέχρι και τις 30.6.
3. Β. Λ.Κ.12,000 που αντιπροσωπεύει συμφωνημένη πρόσθετη αμοιβή του ενάγοντα διά την περίοδο 2.7.02 έως 30.6.
4. Γ. 2.5% προμήθειες επί των ασφαλίστρων που οι εναγόμενοι εισέπραξαν μέχρι σήμερα από την ασφαλιστική εργασία του ενάγοντα και των ασφαλιστικών αντιπροσώπων. Δ. 2.5% προμήθειες επί των ασφαλίστρων που οι εναγόμενοι θα εισπράξουν από σήμερα μέχρι και τις 30.6.03 από την ασφαλιστική εργασία που θα αποκτήσουν μέσω των ασφαλιστικών αντιπροσώπων. Ε. Απόφαση εναντίον των εναγομένων διά της οποίας αυτοί να διαταχθούν να καταβάλλουν στον ενάγοντα το αρχικό ετήσιο ποσό της αμοιβής του ήτοι συνολικά Λ.Κ.20.000 πλέον 1% προμήθειες επί των ετησίων ασφαλίστρων που θα προκύπτουν από ασφαλιστική εργασία προερχόμενη από αυτόν ως και τους ασφαλιστικούς αντιπροσώπους. Στ. Δήλωση του δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι παράνομα τερμάτισαν την συμφωνία συνεργασίας του ενάγοντα με αυτούς ημερομηνίας 2.7.
5. Ζ. Διάταγμα του δικαστηρίου που να διατάσσει τους εναγομένους όπως παραδώσουν και ή αποκαλύψουν αμέσως την προκύψασα από τον ενάγοντα και τους ασφαλιστικούς αντιπροσώπους εργασία ως και το ύψος των εισπραχθέντων εκάστοτε ασφαλίστρων ως επίσης και πλήρης λεπτομέρειες των ενεργειών τους αναφορικά με τις πράξεις που διεξήχθησαν και θα συνεχίσουν να διεξάγονται μέσω των ασφαλιστικών αντιπροσώπων. Η. Τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Θ. Νόμιμους τόκους. Ι. ΄Εξοδα πλέον έξοδα επιδόσεως και ΦΠΑ.» Οι εναγόμενοι στην υπεράσπιση τους αρνούνται ότι ο ενάγων σύστησε και/ή ενήργησε έτσι ώστε τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 5 της ΄Εκθεσης απαίτησης να αρχίσουν συνεργασία με τους εναγομένους (βλέπε παρα. 5 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης). Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι νόμιμα και δικαιωματικά ετερμάτισαν τις υπηρεσίες του ενάγοντα (βλέπε παρα.7 της έκθεσης υπεράσπισης) αφού τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του επαρουσιάστηκαν στους εναγομένους ότι ήσαν εγγεγραμμένοι και είχαν άδεια να ενεργούν ως αντιπρόσωποι ασφαλειών ενώ κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα. Διαζευκτικά οι εναγόμενοι ετερμάτισαν τις υπηρεσίες του ενάγοντα μόλις περιήλθε σε γνώση τους ότι ο ενάγων διέπραξε απάτη και/ή δόλο και/ή σοβαρό παράπτωμα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και/ή προέβη σε σοβαρή παράβαση και/ή παραγνώριση των κανόνων εργασίας του και/ή συνεργασίας του και επέδειξε τέτοια διαγωγή που νομιμοποιούσε τους εναγόμενους στον τερματισμό των υπηρεσιών του. Πιο συγκεκριμένα, χρησιμοποίησε το φωτοτυπημένο φωτοαντίγραφο του καλυπτικού σημειώματος με αρ. 026690 ενώ επέστρεψε το αυθεντικό στους εναγόμενους ως άκυρο. (Βλέπε παρα.9 και 10 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης). Τέλος, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο ενάγων δεν δικαιούται σε οποιεσδήποτε προμήθειες και/ή αμοιβή από τα οφέλη οιωνδήποτε ασφαλιστικών αντιπροσώπων. Αρνούνται ότι ο ενάγων υπέστη οποιαδήποτε ζημιά και/ή ότι οι ίδιοι προέβησαν σε οποιαδήποτε παράνομη και/ή αντισυμβατική ενέργεια (βλέπε παρα.14 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης). Στην παράγραφο 15 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης οι εναγόμενοι αρνούμενοι ότι η συμφωνία τους τερματίστηκε παράνομα με τον ενάγοντα ισχυρίζονται ότι η ως άνω συμφωνία μπορούσε να τερματιστεί με προειδοποίηση ενός μηνός και σε τέτοια περίπτωση οι αποζημιώσεις στις οποίες θα εδικαιούτο ο ενάγων δεν θα υπερέβαιναν το μισθό ενός μηνός. Για την απόδειξη της υπόθεσης του ο ενάγων προέβη σε μακροσκελή ένορκη κατάθεση ενώπιον του δικαστηρίου και αντεξετάστηκε επί μακρόν από τον κ. Κορφιώτη. Παράλληλα προσέφερε τη μαρτυρία άλλων δύο μαρτύρων του Κυριάκου Ολυμπίου (ΜΕ2) (πρώην εργοδοτούμενου της εναγόμενης) και του κ. Κώστα Αγαθαγγέλου (ΜΕ3) της Υπηρεσίας Ελέγχου Ασφαλιστικών Εταιρειών του Υπουργείου Οικονομικών ενώ ο κ. Γιάννος Παλαζής οικονομικός διευθυντής των εναγομένων εκλήθη μόνο για να καταθέσει τα τεκμήρια 13Α-13Κ που αφορούσαν τις συμφωνίες των αδειούχων ασφαλιστικών αντιπροσώπων των εναγομένων της επίδικης περιόδου. Οι εναγόμενοι προσέφεραν στο δικαστήριο τη μαρτυρία του διευθυντή του Γενικού Κλάδου της Εταιρείας το 2002 Πανίκου Νικολαίδη (ΜΥ1) των Ασφαλιστικών Αντιπροσώπων Αιμίλιου Ορφανού (ΜΥ2) και Ηώς Σταυρινίδου (ΜΥ3) ως επίσης και του Γενικού Διευθυντή τους Γεώργιου Φωτίου (ΜΥ4). Δεν θα ενδιατρίψω με λεπτομέρειες στην προσαχθείσα μαρτυρία. Θα επιχειρήσω την αξιολόγηση της με παραπομπές στα σημεία που κατά τη γνώμη μου ενισχύουν την κατάληξη μου στα ευρήματα που θα ακολουθήσουν την αξιολόγηση. Oυσιαστικά στα γεγονότα δεν διαφωνούν οι δύο πλευρές, δηλαδή δεν διαφωνούν στην πρόσληψη και τον τερματισμό των υπηρεσιών του ενάγοντα ούτε βεβαίως στους λόγους της απόλυσης του. Να λεχθεί ότι κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας οι εναγόμενοι εγκατέλειψαν ουσιαστικά ως λόγο απόλυσης, την διαπραχθείσα απάτη και/ή δόλο του ενάγοντα αφού από τη μαρτυρία του Πανίκου Μιχαηλίδη (ΜΥ1) προέκυψε ότι γνώση για το καλυπτικό σημείωμα 026690 είχαν μετά την παύση του ενάγοντα. Παρέμειναν έτσι σαν λόγοι του τερματισμού της απασχόλησης του αυτοί που ανέφερε ο κ. Γ. Φωτίου (ΜΥ4) Γενικός Διευθυντής των εναγομένων, ότι δηλαδή τόσο ο ενάγων όσο και η σύζυγος του παρέστησαν εαυτούς ως έχοντες άδεια ασφαλιστικών αντιπροσώπων ενώ στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε. Μπορούσαν να ενεργούν μόνο ως μεσάζοντες της εταιρείας Security Travel Insurance Agencies Ltd. Κατά συνέπεια σύμφωνα με τον κ. Γ. Φωτίου (Μ.Υ.4) οι δραστηριότητες του ενάγοντα που προσελήφθη ως ασφαλιστικός αντιπρόσωπος, ουσιαστικά για την παραγωγή ασφαλειών, δηλαδή για «την εγγραφή νέας ασφαλιστικής εργασίας Γενικού Κλάδου» ήσαν υποδεέστερες των προσδοκιών των εναγομένων. Το γεγονός ότι ο ενάγων δεν ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος βεβαιώνεται μέσα από τη μαρτυρία του κ. Αγαθαγγέλου (ΜΕ3) ο οποίος εβεβαίωσε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το 2002 ο ενάγων ήταν εγγεγραμμένος ως ασφαλιστικός μεσάζων μέχρι 5.3.03 για λογαριασμό της Security Travel Insurance Agencies Ltd (η οποία βεβαίως ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος άλλων ασφαλιστικών εταιρειών όπως της ΥΔΡΑ, της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ και της ΑΙΓΙΣ). Μετά την ημερομηνία αυτή δεν μπορούσε να εγγραφεί ως ασφαλιστικός αντιπρόσωπος γιατί δεν είχε τα προσόντα να εγγραφεί δηλαδή δεν είχε επιτύχει σε εξετάσεις του Ασφαλιστικού Ινστιτούτου Κύπρου. Σύμφωνα με το μάρτυρα Αγαθαγγέλου ούτε ο ενάγων ούτε οι εναγόμενοι κατά τον ουσιώδη χρόνο αποτάθηκαν στον ΄Εφορο Ασφαλιστικών Εταιρειών για την εγγραφή του ενάγοντα ως ασφαλιστικού αντιπροσώπου των εναγομένων. Κατά συνέπεια παρά τη σύγχυση που παρατηρείται στη μαρτυρία του ενάγοντα για το status που ο ίδιος είχε εντούτοις από τη μαρτυρία προκύπτει αβίαστα ότι ο ενάγων δεν ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος ούτε και μπορούσε να γίνει κατά τον ουσιώδη χρόνο. Είναι άλλωστε γι΄ αυτό το λόγο που η μεταγενέστερη αίτηση του ημερ. 20.11.02 για να γίνει ασφαλιστικός αντιπρόσωπος της ATLANTIC Insurance Ltd απερρίφθη αφού αυτός εστερείτο τα απαραίτητα προσόντα. Διαφορά στα γεγονότα, επίσης προκύπτει, στο κατά πόσο ο ενάγων μετέφερε ή εσύστησε στους εναγόμενους τους αναφερόμενους στην παράγραφο 5 της ΄Εκθεσης Απαίτησης Ασφαλιστικούς Αντιπροσώπους επί της παραγωγής των οποίων θα εδικαιούτο προμήθεια. Δύο ασφαλιστικοί αντιπρόσωποι που εκλήθησαν στο δικαστήριο από τους εναγόμενους ήταν η κα Ηώ Σταυρινίδου (ΜΥ3) και Αιμίλιος Ορφανού (ΜΥ2) οι οποίοι διαφώνησαν κατηγορηματικά στους ισχυρισμούς του ενάγοντα ότι δήθεν αυτός τους εσύστησε στους εναγόμενους. Ο κ. Ορφανός μάλιστα ανέφερε ότι αυτός πρώτος πολύ πριν συνεργάστηκε με τους εναγόμενους και μετά ο ενάγων και «ούτε να το σκεφτόταν» πως θα εδεχόταν να τον συστήσει ο ενάγων στους εναγόμενους. Η κα Σταυρινίδου ανέφερε ότι είχε προσωπική επαφή με τον κ. Φωτίου (ΜΥ4) Γενικό Διευθυντή των εναγομένων στους οποίους από το 95 εργαζόταν και ο γιος της, για συνεργασία χωρίς βεβαίως διαμεσολάβηση του ενάγοντα. Από τους 24 αντιπροσώπους που κατ΄ ισχυρισμόν ο ενάγων βεβαιώνει στην ΄Εκθεση Απαίτησης (παράγραφος 5) ότι εσύστησε στους εναγόμενους μόνο 10 υπήρξαν ασφαλιστικοί αντιπρόσωποι των εναγομένων σύμφωνα με τον κ. Παλαζή ο οποίος κατέθεσε τα δέκα συμβόλαια συνεργασίας στο δικαστήριο μεταξύ αυτών και οι δύο που ενόρκως αρνήθηκαν ότι εσυστήθηκαν από τον ενάγοντα. Πιο αποκαλυπτική όμως είναι η μαρτυρία του κ. Φωτίου ο οποίος από τους 24 αντιπροσώπους δεν γνωρίζει όπως ανάφερε τους 13, άλλους 5, γνωρίζει ότι είχαν από παλαιότερα συνεργασία ή τους εσύστησαν άλλοι ασφαλιστικοί αντιπρόσωποι ενώ οι υπόλοιποι 5 περιλαμβανομένης της Αννίτας Κυπριανού (συζύγου του ενάγοντα) με κάποια αμφιβολία για ένα μόνο, είναι αυτοί που συνέστησε ο ενάγων αλλά όλοι διέκοψαν την συνεργασία τους μετά την αποπομπή του ενάγοντα. Από τη μαρτυρία προκύπτει αβίαστα στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων αφού αποδέχομαι τη μαρτυρία των Αγαθαγγέλου, Παλαζή, Φωτίου, Ορφανού, κα Σταυρινίδου ότι ο ενάγων δεν συνέστησε ουσιαστικά κανένα ασφαλιστικό αντιπρόσωπο στους εναγόμενους και κατά συνέπεια δεν δικαιούται σε προμήθεια επί οποιασδήποτε παραγωγής ασφαλιστικής εργασίας στους εναγομένους. Τα υπόλοιπα θέματα που προκύπτουν είναι αμιγώς νομικά και αφορούν την «επιστολή», με τους όρους εργοδότησης (Τεκμήριο 4) του ενάγοντα χωρίς τακτή προθεσμία (αορίστου διαρκείας) όπως επίσης και την «επιστολή» (τεκμήριο 7) τερματισμού της απασχόλησης του ενάγοντα. Επί του προκειμένου οι θέσεις των δύο πλευρών είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Η θέση του ενάγοντα είναι ότι είναι παράνομος ο τερματισμός των υπηρεσιών του και κατά συνέπεια δικαιούται σε αποζημιώσεις. Αντίθετα η πλευρά των εναγομένων ισχυρίζεται ότι ο τερματισμός ήταν νόμιμος, η πρόσληψη ήταν υπό δοκιμασία γι΄ αυτό δεν έγινε σύμβαση εργοδότησης και οι όροι εργοδότησης θα καθορίζονταν μετά από εργασία ενός έτους (βλέπε μαρτυρία Γ. Φωτίου). Κατά συνέπεια αφού υπήρξε υπαιτιότητα του ενάγοντα στο χρόνο δοκιμασίας ο τερματισμός της απασχόλησης του σύμφωνα με τους εναγόμενους ήταν νόμιμος και αυτός δεν δικαιούται σε αποζημιώσεις. Προτού απαντήσω το ερώτημα θα πρέπει να σημειώσω ότι η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από οποιαδήποτε προηγούμενη σε δύο σημεία. α. Ο ενάγων όταν προσελήφθη στην υπηρεσία των εναγομένων με το τεκμήριο 4 που ήταν σύμβαση εργοδότησης ήταν ουσιαστικά άνεργος. β. Προσελήφθη από τους εναγόμενους «σε θέση ευθύνης» «για την εγγραφή νέας ασφαλιστικής εργασίας Γενικών Κλάδων» Η πρόσληψη του προαπαιτούσε να είναι ο ίδιος ασφαλιστικός αντιπρόσωπος. Η «θέση ευθύνης» σε Ασφαλιστική Εταιρεία σημαίνει ψηλή θέση στην πυραμίδα ιεραρχίας όπου ο εργοδοτούμενος πλην της προμήθειας του απολαμβάνει τις προμήθειες των μεσαζόντων που παράγουν ασφαλιστική εργασία για λογαριασμό του (overriding commission) αλλά και της πάγιας μισθοδοσίας του. Ουσιαστικά δεν νοείται «θέση ευθύνης» σε ασφαλιστική εταιρεία χωρίς ο κάτοχος αυτής «για σκοπούς εγγραφής νέας ασφαλιστικής εργασίας» να μην κατέχει άδεια ασφαλιστικού αντιπροσώπου, να μην μπορεί δηλαδή να παράγει ασφαλιστική εργασία. Ο ενάγων αφήνει να νοηθεί και δικογραφείται ότι σκοπός της πρόσληψης του ήταν για να εκμεταλλευτούν οι εναγόμενοι την ομάδα ασφαλιστών την οποία διέθετε (χωρίς να είναι ασφαλιστικοί αντιπρόσωποι) για αύξηση της παραγωγής τους και αφού το επέτυχαν τον απέλυσαν. Η θέση αυτή είναι αντίθετη και ασυμβίβαστη με τη συμπεριφορά των εναγομένων οι οποίοι μαζί με τον τερματισμό της απασχόλησης του ακύρωσαν όλα τα καλυπτικά σημειώματα που εξέδωσε και επέστρεψαν σ΄ αυτόν όλες τις προτάσεις που ο ίδιος υπέβαλε. Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το δικαστήριο δεν απεδέχθη ότι διέθετε ή εσύστησε οποιουσδήποτε ασφαλιστικούς αντιπροσώπους στους εναγόμενους καταρρίπτει τη θέση αυτή. Κατά συνέπεια οι εναγόμενοι ούτε από τον ίδιο ούτε από ασφαλιστικούς αντιπροσώπους ή μεσάζοντες που ο ίδιος δήθεν συνέστησε ωφελήθηκαν ή εκμεταλλεύτηκαν τον ενάγοντα όπως άλλωστε είναι ο κύριος ισχυρισμός του για την πρόσληψη και την απόλυση του. Η συνεργασία των δύο πλευρών άρχισε πρόχειρα και βεβιασμένα. Ο ενάγων χωρίς να είναι ασφαλιστικός αντιπρόσωπος παρουσιάζεται σαν τέτοιος στους εναγόμενους και μάλιστα παρουσιάζεται ότι διαθέτει ή ελέγχει μεγάλο αριθμό άλλων ασφαλιστικών αντιπροσώπων ή μεσαζόντων και εξασφαλίζει την εργοδότηση του και παράλληλα αρχίζει εργασία παραλαμβάνοντας αριθμό καλυπτικών σημειωμάτων (Cover Notes). Αυτή η πρακτική είναι αναμφίβολα αντινομική, συνιστά προχειρότητα και πρέπει να αποφεύγεται από σοβαρές ασφαλιστικές εταιρείες, δηλαδή η έναρξη εργασίας από οποιοδήποτε αντιπρόσωπο χωρίς προηγούμενα την εγγραφή του στο μητρώο ασφαλιστικών αντιπροσώπων. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ασφαλιστικός αντιπρόσωπος Security Travel Insurance Agencies Ltd (ιδιωτική εταιρεία της οποίας διευθυντής είναι ο ίδιος και η σύζυγος του Αννίτα Κυπριανού) μέσω της οποίας ως μεσάζων ο ενάγων θα παρήγαγε στο Γενικό Κλάδο Ασφαλειών δεν είναι μέσα στους «συστηθέντες» από τον ενάγοντα στους εναγόμενους ασφαλιστικούς αντιπροσώπους. Ο λόγος είναι απλός. Είναι γιατί ο ενάγων θα ελάμβανε προμήθεια για τη δική του παραγωγή, και 1% προμήθεια επί εισπραχθέντων ασφαλίστρων νέας εργασίας που θα εγγραφεί στην εταιρεία «με δικές του ενέργειες ή μεσολάβηση και θα είναι τουλάχιστον £500.000». Δεν είχε σημασία λοιπόν από πού θα προερχόταν αυτή η νέα εργασία φτάνει να ήταν με δική του διαμεσολάβηση και/ή ενέργεια. Είναι γι΄ αυτό που δικογραφεί ως συστηθέντες από αυτόν όλους τους ασφαλιστικούς αντιπροσώπους της ΑΙΓΙΣ περιλαμβανομένης και της συζύγου του Αννίτας Κυπριανού αλλά όχι την Security Travel Insurance Agencies Ltd την οποία άλλοτε ταυτίζει με τον εαυτό του και άλλοτε με τη σύζυγο του. Η εργοδότηση διήρκεσε 37 ημέρες (2.7.02 μέχρι 8.8.02). Κανένα όφελος δεν προέκυψε όπως εξήγησα στους εναγόμενους. Παρά το γεγονός ότι ο μοναδικός λόγος που επικαλείται ο ενάγων, ότι δηλαδή δεν ήταν και δεν μπορούσε να γίνει ασφαλιστικός αντιπρόσωπος για να κατέχει «θέση ευθύνης» ευσταθεί και άρα η απόλυση του θεωρώ ότι ήταν δικαιολογημένη και νόμιμη και δεν του παρέχει δικαίωμα για αποζημιώσεις (οι άλλοι δύο λόγοι απόλυσης ουσιαστικά εγκαταλείφθηκαν ορθά κατά την άποψη μου από τους εναγόμενους) εντούτοις είναι υποχρέωση μου να εξηγήσω σε περίπτωση που η απόλυση ήταν παράνομη εάν ο ενάγων δικαιούται σε αποζημιώσεις. Ο ενάγων δεν κατάφερε να με πείσει αλλά ούτε και διεκδικεί αποζημιώσεις πέραν των 2 ετών (μόνο ένα έτος) ο δε τερματισμός της απασχόλησης του έγινε πριν την συμπλήρωση 26 εβδομάδων εργοδότησης του (βλέπε άρθρο 30 του περί Τερματισμού απασχόλησης Νόμου 24/67 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του Νόμου 6/
6. Κατά συνέπεια το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί θεμάτων αποζημίωσης του ενάγοντα. Βλέπε KAPSOU V. MIDDLE EAST AIRLINES AIRLIBAN