← Κύπρος

Παύλου Γεωργίου κ.α. ν. Λάμπρου Χριστοφή, Αγωγή Αρ. 7821/01, 1 Ιουλίου, 2008

Παύλου Γεωργίου κ.α. ν. Λάμπρου Χριστοφή, Αγωγή Αρ. 7821/01, 1 Ιουλίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A146 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 7821/01 Μεταξύ:

  1. Παύλου Γεωργίου, από Άγιο Δομέτιο
  2. Κλεάνθη Κλεάνθους, από Άγιο Δομέτιο
  3. Χριστιάνας Πέτρου, από Άγιο Δομέτιο
  4. Κώστα Γεωργίου, από Άγιο Δομέτιο
  5. Χαράλαμπου Γεωργίου, από Αυστραλία
  6. Ανδρέα Πίτσιλλου Λτδ, από Λάρνακα
  7. Πόλυς Κλεάνθους, από Άγιο Δομέτιο
  8. Χαράλαμπου Παπαϊωάννου, από Πάφο Εναγομένων - και - Λάμπρου Χριστοφή, από Λευκωσία Ενάγοντα Αίτηση ημερ. 11.10.07 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης .......... Ημερομηνία: 1 Ιουλίου, 2008 Εμφανίσεις: Για αιτητή: κ. Στ. Παύλου Για καθ΄ ων η αίτηση: κ. Κυρ. Μιχαηλίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο αιτητής, εναγόμενος στην πιο πάνω αγωγή, αποβλέπει σε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης που δόθηκε εναντίον του στις 21.9.07 μέχρι την εκδίκαση της έφεσης με την οποία προσβάλλεται η ορθότητα της. Όπως είναι αυτονόητο η αίτηση βασίζεται στη Δ.35 θ.18 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή, το περιεχόμενο της οποίας συμπληρώνεται με δεύτερη ημερ. 4.4.08, όπου προβάλλει τα ακόλουθα: Το ποσό της απόφασης - £3.885.000, πλέον τόκους και έξοδα -είναι υπέρογκο και δεν είναι σε θέση να το καταβάλει από την προσωπική του περιουσία. Ο ίδιος εργάζεται στο χώρο των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και η οικονομική του φερεγγυότητα είναι απαραίτητο στοιχείο στη συνέχιση άσκησης του επαγγέλματος του. Λόγω της αδυναμίας του να καταβάλει το ποσό της απόφασης υπάρχει ο κίνδυνος να οδηγηθεί σε πτώχευση, με αποτέλεσμα να στερηθεί της δυνατότητας άσκησης του επαγγέλματος του με όλες τις προφανείς αρνητικές συνέπειες, τόσο για τον ίδιο όσο και για την οικογένειά του. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, επισημαίνει, δεν θα έχει συνέπειες για τους καθ΄ ων η αίτηση, γιατί το λαβείν τους από τη δικαστική απόφαση είναι εξασφαλισμένο με επιτόκιο υψηλότερο απ΄ αυτό που ισχύει για καταθέσεις στις τράπεζες. Αν όμως δεν ικανοποιηθεί το αίτημα του οι συνέπειες για τον ίδιο θα είναι καταστροφικές. Αφ΄ ενός μεν γιατί δεν θα υπάρχει αντικείμενο στην έφεση, αφού θα έχει ήδη καταστραφεί οικονομικά και, αφ΄ ετέρου, αν πετύχει στην έφεση - η προεξόφληση του αποτελέσματος της οποίας είναι αδύνατη - θα είναι πολύ δύσκολο να ανακτήσει τα ποσά που θα καταβάλει στο μεταξύ στους καθ΄ ων η αίτηση. Τα όσα διατυπώνει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση και τα όσα προέκυψαν από την αντεξέταση του συνοψίζονται ως ακολούθως:- Είναι εκτελεστικός σύμβουλος της ασφαλιστικής εταιρείας «ΑΣΠΙΣ» και το εισόδημα του κατά το 2007 ήταν €250.000 ενώ το 2008 αυξήθηκε στις €426.
  9. Η σύζυγος του και ο πατέρας της είναι ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας μεγάλης αξίας τόσο στην Κύπρο όσο και στην Αγγλία. Το σπίτι στο οποίο διαμένει με την οικογένεια του, το οποίο είναι πολύ μεγάλο, αποκτήθηκε με χρήματα της συζύγου του και γράφτηκε στο όνομα αμφοτέρων με μερίδιο ½ έκαστος. Επειδή όμως αποκτήθηκε με χρήματα της συζύγου του «δεν ένοιωθε καλά» γι΄ αυτό στις 25.5.01 μεταβίβασε το μερίδιο του δυνάμει δωρεάς στη σύζυγο του. Αυτός, υποστήριξε, ήταν ο μόνος λόγος που τον οδήγησε στη δωρεά και αρνήθηκε ότι η δωρεά έγινε για να αποφύγει τις υποχρεώσεις του έναντι των καθ΄ ων η αίτηση. Τέλος, απέρριψε ισχυρισμό ότι ζει σε χλιδή και διάψευσε δημοσιεύματα περιοδικών που τον φέρουν να διοργανώνει πάρτυ στο σπίτι του και να καλούνται, έναντι αμοιβής χιλιάδων λιρών, τραγουδιστές από την Ελλάδα για να ψυχαγωγήσουν τους καλεσμένους του. Οι λόγοι που καταγράφονται στην ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση αποτελούν, ουσιαστικά, διατύπωση των νομικών αρχών που εφαρμόζονται στο θέμα της αναστολής και, επομένως, δεν χρειάζεται να καταγραφούν. Ό,τι απαιτείται είναι σύνοψη των ισχυρισμών/επιχειρημάτων που προβάλλει ο Π. Γεωργίου, ενάγοντας 1 στην πιο πάνω αγωγή, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Έχουν ως ακολούθως: Οι λόγοι που προβάλλει ο αιτητής, είτε αυτοί αφορούν την οικονομική του κατάσταση είτε γιατί το ποσό της απόφασης φέρει τόκο, δεν δικαιολογούν την αναστολή της απόφασης. Αναστολή θα μπορούσε να εξετασθεί αν ο αιτητής δήλωνε ετοιμότητα να παράσχει αποτελεσματικές εγγυήσεις για εξασφάλιση του επιδικασθέντος ποσού. Τέτοιες εγγυήσεις δεν προσφέρει και, επομένως, δεν δικαιούται σε αναστολή. Πέραν των πιο πάνω ισχυρισμών - επιχειρημάτων, προβάλλεται ότι ο αιτητής και η σύζυγος του ήταν συνιδιοκτήτες πολυτελούς οικίας κτισμένης σε 4 μεγάλα οικόπεδα εμβαδού 4 δεκαρίων και 111 τ.μ. αξίας γύρω στα 2 εκατομμύρια λίρες Κύπρου. Στις 25.5.01, όμως, ο αιτητής μεταβίβασε το ½ μερίδιο δυνάμει δωρεάς στη σύζυγο του, κι αυτό όταν άρχισαν να του υπενθυμίζουν ότι στις 4.7.01 έπρεπε να πληρώσει το ποσό για το οποίο εκδόθηκε απόφαση. Η μεταβίβαση αυτή, διατείνεται, έγινε για να αποφευχθεί ικανοποίηση τυχόν απόφασης που θα εκδιδόταν εναντίον του. Πέραν τούτου, από την ιστοσελίδα Stockwatch προκύπτει ότι σε τρεις περιπτώσεις - κατά την 6.12.01, 28.12.01 και 22.8.07 - πώλησε στη σύζυγο του εκατομμύρια μετοχές αξίας μερικών εκατομμυρίων Ευρώ. Προς τούτο δίδει σχετικά στοιχεία και επικαλείται τη χλιδή μέσα στην οποία ζει ο αιτητής, ενώ την ίδια στιγμή οφείλει στους καθ΄ ων η αίτηση το ποσό της απόφασης. Παρεμβάλλεται, στο σημείο αυτό, ότι ο αιτητής με τη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση δεν αρνείται ότι πώλησε στη σύζυγο του τις ισχυριζόμενες μετοχές. Προβάλλει, όμως, ότι με την ενασχόληση στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις κερδίζει αρκετά χρήματα που του επιτρέπουν να προβαίνει σε αγοραπωλησίες μετοχών και το ότι πώλησε στη σύζυγο του δεν συνεπάγεται ότι είναι ή δεν είναι σε θέση να πληρώσει το επιδικασθέν ποσό. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με αναφορά και στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Βασική θέση του κ. Παύλου είναι ότι υπό τα περιστατικά της υπόθεσης όχι μόνο θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αλλά, περαιτέρω, λόγω του ποσού της απόφασης οι ενδεχόμενες εγγυήσεις θα πρέπει να αφορούν μόνο τον τόκο. Η διαδικασία κατ΄ έφεση, επεσήμανε, βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και αναμένεται σε εννέα περίπου μήνες η ολοκλήρωση της. Αν όμως διαταχθούν εγγυήσεις στο ποσό της απόφασης τότε, λόγω της αδυναμίας του αιτητή να τις παράσχει, το δικαίωμα έφεσης θα παύσει να έχει περιεχόμενο. Παρέπεμψε σχετικά σε αυθεντίες στις οποίες διατυπώνεται η αρχή ότι όπου τίθενται όροι αυτοί θα πρέπει να είναι τέτοιοι που να παρέχουν τη δυνατότητα εκπλήρωσής τους. Με τη σειρά του ο κ. Μιχαηλίδης υποστήριξε ότι οποτεδήποτε ικανοποιείται αίτημα για αναστολή, διατάσσονται αποτελεσματικές εγγυήσεις για ολόκληρο το ποσό της απόφασης και το αίτημα για παροχή εγγύησης μόνο για τους τόκους είναι πρωτόγνωρο. Κι΄ αυτό, εισηγήθηκε, θα πρέπει να πράξει το Δικαστήριο και στην παρούσα περίπτωση, νοουμένου βέβαια ότι θα ικανοποιήσει το αίτημα για αναστολή. Οι νομικές αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης έχουν αποκρυσταλλωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν αποτελεί δεσπόζοντα και αποφασιστικό παράγοντα. Το ορθό κριτήριο έγκειται στην εξισορρόπηση της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε και της ανάγκης η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς αντίκρισμα. Είναι στην εξισορρόπηση των δύο αυτών συγκρουόμενων δικαιωμάτων που στρέφει την προσοχή του το Δικαστήριο, σταθμίζοντας προς τούτο κάθε γεγονός που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσο και με τη ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Οικονομικές δυσχέρειες του αιτητή που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση αναστολής και ζήτημα εγγύησης εγείρεται μόνο εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για χορήγηση αναστολής (βλ., ενδεικτικά, Βογιαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(1997)1 ΑΑΔ 591, Loukos Trading Co. Ltd κ.α. ν. ΡΕΙΝΠΟΟΥ ΠΛΗΤΣΙΝΓΚ ΚΑΙ ΝΤΑΙΓΚ ΚΟ. ΛΤΔ
(2000)ΑΑΔ 1014, Θωμά ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 ΑΑΔ 797, Παπακόκκινου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd
(1998)1 AAΔ 513, Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd
(2001)AAΔ.1978, Lord Jeans Ltd v. Orbit-Kazoulis Ltd
(2003)1 AAΔ 808). Το πρώτο ερώτημα που εγείρεται είναι αν ο αιτητής, με όσα προβάλλει στις ενόρκους δηλώσεις του, έχει δείξει ότι χωρίς αναστολή η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης θα χάσει τη σημασία της. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Βογιαζιανού οι οικονομικές δυσχέρειες ενός αιτητή που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση αναστολής. Συνεπώς, η προβαλλόμενη από τον αιτητή οικονομική αδυναμία να ικανοποιήσει την απόφαση και ο ενδεχόμενος κίνδυνος, λόγω της αδυναμίας αυτής, να οδηγηθεί σε πτώχευση δεν αποτελεί λόγο για αναστολή. Η αναστολή δικαιολογείται πρωτίστως όταν ελλοχεύει ο κίνδυνος μη επανάκτησης του καταβληθέντος ποσού της απόφασης μετά την επιτυχία της έφεσης. Και εδώ θα πρέπει να επικεντρώσει την προσοχή του το Δικαστήριο. Διαπιστώνεται, πράγματι, ότι αν ο αιτητής καταβάλει προς τους καθ΄ ων η αίτηση το υπέρογκο ποσό της απόφασης ο κίνδυνος μη επανάκτησης του, αν επιτύχει στην έφεση, είναι πολύ μεγάλος. Έπεται ότι το αίτημα για αναστολή είναι δικαιολογημένο. Έχοντας κρίνει ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για αναστολή ό,τι παρέμεινε είναι η επιλογή των κατάλληλων όρων, κι αυτό προκειμένου να εξισορροπηθούν τα δύο συγκρουόμενα δικαιώματα (βλ. Panayides Contracting Ltd, ανωτέρω). Σ΄ αυτό ακριβώς εντοπίζεται, ουσιαστικά, η διαφωνία των δύο πλευρών. Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις και κρίνω ότι οι εισηγήσεις του κ. Παύλου, παρόλο που με έχουν προβληματίσει σοβαρά, δεν βρίσκουν έρεισμα στην Κυπριακή Νομολογία. Η αρχή που επικαλέστηκε, ότι δηλαδή οι όροι θα πρέπει να είναι τέτοιοι που να παρέχουν τη δυνατότητα εκπλήρωσης τους (Κλεάνθους ν. Tradex Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 998 και Ιωάννου ν. Γεωργιάδη
(1999)1 ΑΑΔ 1411) δεν εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση. Η αναφερθείσα αρχή αποβλέπει στην ουσιαστική κατοχύρωση του δικαιώματος υπεράσπισης ενώ εδώ ισχύουν άλλες αρχές που αφορούν το δικαίωμα έφεσης. Ούτε οι αυθεντίες που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου - Linotype-Hell Finance Ltd v. Baker [1992] 4 All E.R. 887 και Convery v. The Irish News Ltd, που δόθηκε από το Ιρλανδικό Εφετείο στις 26.10.07 - διαφοροποιούν τις αρχές που εφαρμόζεται από τα Κυπριακά Δικαστήρια. Υπό τα περιστατικά της κρινόμενης υπόθεσης έχω την άποψη ότι τα δύο συγκρουόμενα δικαιώματα μόνο με αποτελεσματικές εγγυήσεις θα μπορούσαν να εξισορροπηθούν. Διαφορετικά οι καθ΄ ων η αίτηση όχι μόνο δεν θα μπορούσαν μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης - έστω κι αν αυτή ολοκληρωθεί μέσα στο χρονικό πλαίσιο που προδιάγραψε ο κ. Παύλου - να διεκδικήσουν οποιοδήποτε ποσό που το Δικαστήριο τους έχει επιδικάσει, αλλά θα στερούνταν και οποιασδήποτε εξασφάλισης είσπραξης του λαβείν τους σε περίπτωση πλήρους αποτυχίας της Έφεσης. Για όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη σχετική ευχέρεια του Δικαστηρίου, εκδίδεται διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης υπό τον όρο ότι ο αιτητής παράσχει μέσα σε 30 ημέρες από σήμερα τραπεζική εγγύηση για ολόκληρο το ποσό της απόφασης, πλέον τόκους και έξοδα. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι προς όφελος των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.