Ιωνά Αλεξάνδρου ν. Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, Αρ. Αγωγής: 2173/08, 2 Ιουλίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A147 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2173/08 Μεταξύ: Ιωνά Αλεξάνδρου Ενάγοντα και Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου Εναγόμενης --------------------- Αίτηση ημερ. 2.6.2008 2 Ιουλίου,
- Για τον ενάγοντα-Αιτητή: κ. Κ. Δημητριάδης μαζί με κ. Χρ. Δημητριάδη, ασκούμενο δικηγόρο Για την εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση: Καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex-Tempore) Θα είμαι περιεκτικός στις αναφορές μου, όπως επιβάλλει βεβαίως και η περίπτωση, αφού η υπόθεση αποδεικνύεται λόγω παράλειψης της εναγόμενης να εμφανιστεί. Ο ενάγοντας καταχώρησε αγωγή με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο εναντίον της εναγομένης, στις 22.4.
- Η όλη επίδικη διαφορά δημιουργήθηκε από δύο ξεχωριστές γραπτές συμβάσεις πώλησης ακινήτων, τα Τεκμήρια 1 και 2 ενώπιον του Δικαστηρίου. Με δεδομένο ότι ο ενάγων συμμορφώθηκε πλήρως με τους όρους των συμβάσεων αυτών, θέτει η πλευρά του ότι η παράλειψη της εναγομένης να εγγράψει επ΄ ονόματί του τα δύο ακίνητα, συνιστά παραβίαση της μεταξύ τους συμφωνίας. Αυτό αποτελεί και τη γενεσιουργό αιτία προσφυγής στο Δικαστήριο για διεκδίκηση θεραπειών, ως η αγωγή του. Αναφέρω εξ υπαρχής ότι η θεραπεία της παραγρ. 14(Α) έχει, ορθά, εγκαταλειφθεί, δεδομένου ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την ειδική εκτέλεση της συμφωνίας. Συγκεκριμένα, οι επίδικες συμφωνίες δεν καταχωρήθηκαν στο αρμόδιο Κτηματολογικό γραφείο. Ως εκ τούτου, η υπόθεση προχώρησε προς απόδειξη, με μόνη επιδίωξη τη διεκδίκηση αποζημιώσεων για παράβαση των συμφωνιών, υπαιτιότητα της εναγομένης. Η απόδειξη ήταν η αναπόδραστη πορεία της παράλειψης της εναγομένης να εμφανιστεί με καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης. Είναι δεδομένο, και αυτό φαίνεται από την ένορκο δήλωση που καταχωρήθηκε, ότι η αγωγή επιδόθηκε δεόντως. Προσφέρθηκε η μαρτυρία δύο μαρτύρων, του ιδίου του ενάγοντα και του εκτιμητή. Τα όσα ανάφεραν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχοντας εξετάσει την Αίτηση, υπό το φως των επίδικων θεμάτων και της μαρτυρίας που προσφέρθηκε, είμαι ικανοποιημένος ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση απόφασης. Προέκυψαν δύο ζητήματα τα οποία έχουν άμεση σχέση με την απόδειξη του ύψους των αποζημιώσεων που δικαιούται ο ενάγοντας. Καίριο είναι το θέμα του ουσιώδους χρόνου διάρρηξης της συμφωνίας. Εξετάζω τον ουσιώδη χρόνο καθότι συμφωνώ με την πλευρά του ενάγοντα πως η παράλειψη της εναγομένης να εμφανιστεί, μετά από γραπτή προς τούτο ειδοποίηση, στο Κτηματολόγιο προς το σκοπό ολοκλήρωσης της συμφωνίας, συνιστά διάρρηξη η οποία ανοίγει το δρόμο για διεκδίκηση αποζημιώσεων. Είναι νομικά αποδεκτό ότι η αποστολή της ειδοποίησης και ο καθορισμός του χρόνου κατέστησε το χρόνο ουσιώδη στοιχείο της συμφωνίας. Το πρόβλημα ως προς το χρόνο διάρρηξης προέκυψε λόγω της πέραν της μίας κλήσης της εναγομένης να παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο για σκοπούς μεταβίβασης. Εισηγήθηκε ο κ. Δημητριάδης ότι ως τέτοιος χρόνος θα πρέπει να εκληφθεί ο χρόνος που αναφέρεται στο Τεκμ. 21, ήτοι ο Νοέμβριος του
- Υπάρχει, όμως, κατατεθειμένο ενώπιον του Δικαστηρίου το Τεκμ. 14 το οποίο μιλά από μόνο του και οι αναφορές των παραγράφων 2 και 3 είναι σαφέστατες. Η επιστολή αυτή στάληκε το Δεκέμβριο του 2004, μετά από παράλειψη των εναγομένων να εμφανιστούν στο Κτηματολόγιο για σκοπούς μεταβίβασης και, κατ΄ ακολουθία, προηγηθείσας ειδοποίησης του δικηγόρου του ενάγοντα, όπως αυτή αποτυπώνεται στο Τεκμ.
- Μέσα από την παράγρ. 2 του Τεκμ. 14 καθίσταται σαφές ότι ο ενάγοντας θεωρούσε πλέον τη μη ανταπόκριση των εναγομένων στο αίτημα του ως παραβίαση των όρων των συμβολαίων, Τεκμηρίων 1 και
- Και στην παράγρ. 3 επεφύλασσε πλέον το δικαίωμα για λήψη, μεταξύ άλλων, νομικών μέτρων. Προέκυψε λοιπόν διάρρηξη σε εκείνο το χρόνο και συνακόλουθη αποκήρυξη της σύμβασης από τον ενάγοντα, ο οποίος νόμιμα υπαναχώρησε από αυτή. Ως εκ τούτου, είναι η κατάληξή μου ότι ο ουσιώδης χρόνος διάρρηξης είναι ο Δεκέμβριος του
- Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου είναι σημαντική, καθότι έχει άμεση επίδραση στο ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται ο ενάγων. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του μάρτυρα 2, εκτιμητή, είναι πολύ ψηλότερη η αγοραία αξία των ακινήτων το 2007, από αυτή του
- Προχωρώ στο ζήτημα των αποζημιώσεων. Ο ενάγοντας διεκδικεί αποζημιώσεις για παράβαση των πιο πάνω συμφωνιών. Πρόσωπο το οποίο αποκηρύττει τη σύμβαση, υπαναχωρώντας νόμιμα από αυτή, δικαιούται σε αποζημίωση για ζημιά, την οποία υπέστη λόγω της μη εκπλήρωσής της. Το λογικά προβλεπτό της ζημιάς, όπως διαγράφεται από τη σύμβαση, είναι το μέτρο της αποζημίωσης. Ο κρίσιμος δε χρόνος για τον καθορισμό της είναι, κατά κανόνα, ο χρόνος της διάρρηξης και επίμετρο η διαφορά μεταξύ της τιμής αγοράς και της αξίας του ακινήτου κατά το χρόνο της διάρρηξης (Καλησπέρας v. Δρυάδη κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 867, 879-880). Έχει κατ΄ επανάληψη νομολογηθεί ότι η αποκατάσταση στη θέση που θα ευρίσκετο το αναίτιο μέρος κατά το χρόνο διάρρηξης συμφωνίας, αποτελεί τη βάση του κανόνα ο οποίος διέπει τον καθορισμό των αποζημιώσεων, νοουμένου ότι οι αποζημιώσεις είναι δίκαιες μεταξύ του υπαίτιου και του αναίτιου μέρους. Η αποκατάσταση του αθώου μέρους έχει ως λόγο την τοποθέτησή του στη θέση την οποία θα απολάμβανε αν η συμφωνία εφαρμοζόταν (Κατερίνα Χαραλάμπους v. Ασπασίας Αχιλλέως κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 1058, 1072). Προσθέτω, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της νομικής προσέγγισης ως προς το ζήτημα των αποζημιώσεων σε συνάρτηση με τις ειδικές ζημιές, το, επιβεβλημένα, αυστηρό πλαίσιο απόδειξής τους με συγκεκριμένη, σαφή και αποδεκτή μαρτυρία. Έχω ενώπιόν μου τη μαρτυρία του ειδικού-εμπειρογνώμονα, εκτιμητή ακινήτων, ως προς την αγοραία αξία των δύο επίδικων ακίνητων κατά το χρόνο διάρρηξης, όπως καθορίστηκε ο Δεκέμβριος του 2004. Αγοραία αξία του ενός είναι €122.000 και του δεύτερου €115.000, ήτοι €237.000 συνολικά. Με δεδομένη την ολική πληρωμή του τιμήματος και κατ΄ εφαρμογή των αρχών που έχω εκθέσει πιο πάνω, ο ενάγων δικαιούται προς όφελός του απόφαση για το σύνολο του ανωτέρω ποσού. Με βάση τα πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης για ποσό €237.000, πλέον νόμιμο τόκο επί του επιδικασθέντος ποσού, πλέον έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην ανάλογη κλίμακα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον ΦΠΑ. [Υπ.] ........... Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο