Μιχαήλ Αντωνίου ν. Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής: 4951/05, 9.7.2008

Μιχαήλ Αντωνίου ν. Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής: 4951/05, 9.7.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4951/05 Μεταξύ: Μιχαήλ Αντωνίου Ενάγοντα και Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένου ----- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 9.7.2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κ. Κ. Ευσταθίου Για Εναγόμενο: κα Μ. Στυλιανού Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων με αγωγή που κατέθεσε εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα αξιώνει τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθενται αυτολεξεί): «Α. Αποζημιώσεις για ζημίες και/ή γενικές και/ή ειδικές ζημίες, απώλειες και/ή έξοδα τις οποίες υπέστη ο ενάγων και/ή δίκαιη και/ή εύλογη αποζημίωση συνεπεία πράξεων και/ή παραλείψεων και/ή παρανόμων πράξεων και/ή παραλείψεων κατά την άσκηση των καθηκόντων του εναγομένου και/ή των υπηρετών και/ή αντιπροσώπων του και/ή κατά την άσκηση των καθηκόντων και /ή νομίμων καθηκόντων και/ή αρμοδιοτήτων της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας κατά τη διαδικασία πλήρωσης της θέσης Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας κατά ή περί το έτος 1997 και επέκεινα μέχρι και το έτος

1. Συγκεκριμένα η παράλειψη άσκησης νομίμων καθηκόντων και/ή η πλημμελής άσκηση καθηκόντων των υπηρετών και/ή αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων του εναγομένου συνίστατο στο μη διορισμό του ενάγοντος στη θέση Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας κατά ή περί το έτος 1997 και/ή η εκ νέου παράλειψη του εναγομένου να προσφέρει διορισμό στον ενάγοντα στην ως άνω θέση κατά ή περί το έτος 1998 και/ή στην περαιτέρω ενέργεια να προσφέρουν στον ενάγοντα την ως άνω θέση κατά ή περί το έτος 2001, κατόπιν της ακυρωτικής απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή υπ΄ αρ. 835/97 και της κατ΄ έφεσιν απόφασης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αναθεωρητική Έφεση
2. Η προσφορά του διορισμού έγινε στις 19/12/2001 μετά την αφυπηρέτηση του ενάγοντος από τη Δημόσια Υπηρεσία την 1/5/
3. Συνεπεία των ως άνω ενεργειών, πράξεων και/ή παραλείψεων του εναγομένου, ο ενάγοντας εστερήθη του δικαιώματος άσκησης και/ή των ωφελημάτων των καθηκόντων της θέσης του Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας. Β. Αποζημιώσεις για γενικές βλάβες, απώλειες, ζημίες και έξοδα τα οποία υπέστη ο ενάγων συνεπεία της αρνήσεως και/ή παραλείψεως του εναγομένου να προαγάγει και/ή να διορίσει τον ενάγοντα σε υπεράριθμη θέση Γενικού Διευθυντή, συνεπεία των ως άνω πράξεων και/ή παραλείψεων του εναγομένου ως αναφέρονται και/ή περιγράφονται στην παράγραφο Α ανωτέρω και/ή λόγω του γεγονότος ότι ο ενάγων αποστερήθηκε του δικαιώματος να διεκδικήσει τη θέση του Γενικού Διευθυντή όντας Προϊστάμενος Τμήματος, με αποτέλεσμα ο ενάγων να υποστεί ζημίαν ως εκ των απώλειας αυξημένων αποδοχών κύρους και/ή της άσκησης των καθηκόντων της θέσης του Γενικού Διευθυντή.» Οι παράγραφοι 1-7 της Έκθεσης Απαίτησης είναι παραδεκτές από τον Εναγόμενο και τις παραθέτω αυτολεξεί: «
4. Κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ο ενάγων ετύγχανε δημόσιος υπάλληλος. Ο ενάγων είχε κατά πρώτον διορισθεί στη δημόσια υπηρεσία το 8/1962 στη θέση του βοηθού γραφέα και αφυπηρέτησε την 1/5/2001 από τη θέση του Επάρχου Κερύνειας.
5. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του ο ενάγων υπηρέτηση μεταξύ άλλων, στο βαθμό και/ή θέση του Πρώτου Διοικητικού Λειτουργού Διευθυντή Διοίκησης στο Υπουργείο Εσωτερικών και στη θέση Πρώτου - Διοικητικού Λειτουργού - Διευθυντή Διοίκησης στο Υπουργείο Συγκοινωνιών.
6. Ο εναγόμενος ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως του εκπροσωπούντος την Κυπριακή Δημοκρατία και/ή τη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας και/ή την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας και/ή ως εκπρόσωπος των αρμόδιων Υπουργείων και/ή του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας και/ή των αρμοδίων οργάνων και/ή Τμημάτων και/ή υπηρεσιών της Δημοκρατίας.
7. Κατά ή περί την 1/8/1997, ο ενάγων κατείχε τη θέση του Διευθυντή Διοίκησης Γενικού Διοικητικού Προσωπικού και ήταν υποψήφιος για τη θέση του Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας, θέση η οποία είχε προκηρυχθεί νομίμως σύμφωνα με το Νόμο 1/
8. Για την εν λόγω θέση τελικώς η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας επέλεξε, αντί του ενάγοντος τον Ιάκωβο Παπαδοπούλου τον οποίο και διόρισε στη θέση από 1/8/
10. Ο ενάγων καταχώρησε την προσφυγή υπ΄ αρ. 835/97 κατά του πιο πάνω διορισμού. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τον ως άνω διορισμό με απόφαση του ημερομηνίας 24/6/1999 αποδεχόμενο την ως άνω προσφυγή του ενάγοντος.
11. Ο εναγόμενος καταχώρησε την Αναθεωρητική Έφεση υπ΄ αρ. 2878 κατά της αποφάσεως του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως ανωτέρω. Η ως άνω έφεση εξεδικάσθη και απερρίφθη από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου με απόφαση ημερομηνίας 12/11/
13. Συνεπεία και/ή κατ΄ ακολουθίαν της απόφασης της ολομέλειας ως ανωτέρω, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας επανεξέταση το θέμα του διορισμού στη θέση του Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας και αποφάσισε την 19/12/2001 να προαγάγει τον ενάγοντα στη θέση ως τον καταλληλότερο των υποψηφίων. Με βάση την απόφαση της η ΕΔΥ έκανε γραπτώς προσφορά στις 19/12/2001 στον ενάγοντα για αναδρομικό διορισμό από1/8/1997 στην εν λόγω θέση.» Σύμφωνα με την παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης, η γραπτή προσφορά της Ε.Δ.Υ. ημερ. 19.11.2001 ήταν άνευ ουσίας και νοήματος γιατί ο Ενάγων είχε ήδη αφυπηρετήσει από την 1.5.
14. Ως εκ τούτου, είναι η θέση του Ενάγοντα ότι δεν του δόθηκε η δυνατότητα να ασκήσει και απολαύσει τα καθήκοντα της θέσης αλλά ούτε και να επωφεληθεί οικονομικά αφού «η θέση που κατείχε κατά τον χρόνο διεκδίκησης της θέσης Διευθυντή Πολιτικής Αεροπορίας, δηλαδή του Διευθυντή Διοίκησης, όσο και η θέση Επάρχου την οποία κατέλαβε στην συνέχεια από την οποία και αφυπηρέτησε έφεραν την ίδια μισθολογική κλίμακα (Α15), στην ίδια δηλαδή μισθολογική κλίμακα που βρισκόταν και η θέση Διευθυντή Πολιτικής Αεροπορίας.» Σύμφωνα με την παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης, «.ο ενάγων αποδέχθηκε με την επιστολή ημερομηνίας 17/1/2001 (το ορθό είναι 17.1.2002) την προσφερθείσα προς αυτόν αναδρομική προαγωγή του, υπό τον όρο ότι η Ε.Δ.Υ. θα τον αποζημίωνε χρηματικά με αναδρομική προαγωγή του σε ανώτερη μισθολογικά θέση. .» Η Ε.Δ.Υ. δεν αποδέχθηκε την αποδοχή υπό όρους και προχώρησε στην προαγωγή/διορισμό άλλου προσώπου. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι η Ε.Δ.Υ. όφειλε αμέσως μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο, να τον διορίσει στη θέση Διευθυντή Πολιτικής Αεροπορίας, ενόσω αυτός βρισκόταν στην ενεργό υπηρεσία, οπότε θα του εδίδετο η ευκαιρία να ασκήσει τα καθήκοντα της θέσης μέχρι την αφυπηρέτηση του, δηλαδή μέχρι την 1.5.
15. Στις παραγράφους 14 και 15 της Έκθεσης Απαίτησης ο Ενάγων αναφέρει τα ακόλουθα: «
16. Συνεπεία των ως άνω πράξεων και/ή παραλείψεων του εναγομένου και/ή των υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων του και εν πάση περιπτώσει συνεπεία της μη προαγωγής και/ή αναδρομικής και/ή υπεράριθμης προαγωγής και/ή διορισμού του ενάγοντος ως ανωτέρω, ο ενάγων εστερήθη του δικαιώματος σαν ασκήσει τα καθήκοντα της θέσης του Διευθυντή του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας και της εν γένει προσφοράς σε αυτήν, ιδιαιτέρως λαμβανομένης υπόψιν της προηγούμενης του εμπειρίας του και του ενδιαφέροντος του για τον τομέα αυτό. Απώλεσε ο ενάγων ομοίως την δυνατότητα επιτυχούς διεκδίκησης της θέσης του Γενικού Διευθυντή έως την αφυπηρέτηση του καθότι ο κάτοχος της θέσης Διευθυντή Πολιτικής Αεροπορίας τυγχάνει προϊστάμενος Τμήματος με εκατοντάδες μέλη προσωπικού και με πολύ μεγαλύτερο κύρος και εκτόπισμα σε σύγκριση με τις θέσεις Διευθυντή Διοίκησης και Επάρχου που κατείχε ο ενάγων. Ωσαύτως απώλεσε ωφελήματα και τη μισθοδοσία της θέσης του Γενικού Διευθυντή την οποία και θα ηδύνατο να διεκδικήσει ως ανωτέρω.
17. Ο ενάγων απώλεσε τη δυνατότητα εμπλουτισμού των γνώσεων του στον τομέα των Αερομεταφορών γεγονός το οποίο θα του επέτρεπε να δραστηριοποιηθεί στον τομέα αυτό και μετά την αφυπηρέτησή του.» Ο Εναγόμενος με το δικόγραφο του αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων ουδεμία ζημιά και απώλεια υπέστη, αφού του προσφέρθηκε αναδρομικός διορισμός τον οποίο δεν αποδέχθηκε. Είναι επίσης η θέση του ότι αφού ο Ενάγων τόσο κατά την αφυπηρέτηση του όσο και κατά τον χρόνο διεκδίκησης της επίδικης θέσης, κατείχε θέση με τη μισθολογική κλίμακα της προσφερθείσας, δεν υπέστη οποιαδήποτε οικονομική απώλεια. Ο Ενάγων ήταν ο μόνος μάρτυρας που κατέθεσε στην παρούσα αγωγή. Με γραπτή κατάθεση που υιοθέτησε στην κυρίως εξέταση, ουσιαστικά επανέλαβε τα όσα εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Κατά την κυρίως εξέταση, του ζητήθηκε να αναφέρει τι εννοεί όταν λέει στην παράγραφο 11 της γραπτής του κατάθεσης ότι στερήθηκε του δικαιώματος να ασκήσει και να απολαύσει την εκτέλεση των καθηκόντων της θέσης Διευθυντή Πολιτικής Αεροπορίας, που ήταν «ο διακαής του πόθος και στόχος της ζωής του». Η απάντηση που έδωσε ήταν η ακόλουθη: «Πρώτα διορίστηκα στη Δημόσια Υπηρεσία ως βοηθός γραφέας από το 1962 στην πιο χαμηλή κλίμακα εισόδου στη Δημόσια Υπηρεσία με το απολυτήριο του Γυμνασίου ως προσόν και τοποθετήθηκα για υπηρεσία στο Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας. Οι δραστηριότητες αυτού του Τμήματος με τα αεροδρόμια, τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας, τις διεθνείς τους διασυνδέσεις με είχαν γοητεύσει και ομολογώ ότι από τότε γεννήθηκε μέσα μου η προσδοκία και έθεσα σαν στόχο ζωής να ανελιχθώ σε αυτή τη θέση που τόσο πολύ με γοήτευε. Είναι γι΄ αυτό που στη συνέχεια έβαλα σαν στόχο για να πετύχω τον πρωταρχικό μου στόχο τον εμπλουτισμό των τυπικών μου προσόντων, εξ ου και ενώ βρισκόμουν στη Δημόσια Υπηρεσία πέτυχα να αποκτήσω πανεπιστημιακό δίπλωμα και στη συνέχεια μεταπτυχιακό δίπλωμα στην αναπτυξιακή διοίκηση, προσόντα τα οποία μου έδιδαν τις βάσεις για να μπορώ να διεκδικήσω μεταξύ άλλων και τη θέση Διευθυντή Πολιτικής Αεροπορίας. Υπήρξε μια μακρόχρονη στόχευση προς αυτή την κατεύθυνση από πλευράς μου, όσο συναισθηματικό και αν ακούεται αυτό, και είναι γι΄ αυτό το λόγο που αναφέρω και στη γραπτή μου κατάθεση ότι ήταν διακαής μου πόθος και επιθυμία να ανελιχθώ σε αυτή τη θέση, όχι απλά και μόνο για την μισθοδοσία της γιατί διαφορά μισθού από τη θέση διευθυντή διοίκησης που κατείχα όταν αποτεινόμουν για τη θέση Διευθυντή Πολιτικής Αεροπορίας δεν υπήρχε. Ήταν και οι δύο σε κλίμακα Α 15.» Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Εκ προοιμίου αναφέρω πως συμφωνώ με τα όσα ανέφερε η κα Στυλιανού και διαφωνώ με τα όσα ανέφερε ο κ. Κορέλλης, ο οποίος εκπροσώπησε τον Ενάγοντα στο στάδιο των αγορεύσεων. Τα όσα ενδιαφέροντα ανέφερε ο τελευταίος γύρω από το δικαίωμα ενός υπαλλήλου να ασκεί τα καθήκοντα της θέσης του, δεν έχουν θέση στην παρούσα υπόθεση. Τα γεγονότα στην Προσφυγή αρ. 856/01, Μενέλαου Ιεροδιακόνου ν. Δήμου Λατσιών, απόφαση ημερ. 31.1.2003, στην οποία παρέπεμψε ο κ. Κορέλλης, ήταν εντελώς διαφορετικά από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Εκεί υπήρχε διοικητική απόφαση βάσει της οποίας ο αιτητής είχε απωλέσει το δικαίωμα να ασκεί τα καθήκοντα της θέσης που κατείχε πριν από την έκδοση της διοικητικής απόφασης, η οποία, ας σημειωθεί, του στερούσε την ιδιότητα του δημοτικού υπαλλήλου, την οποία είχε για αρκετά χρόνια. Εδώ δεν αφαιρέθηκαν ούτε περιορίστηκαν οποιαδήποτε καθήκοντα του Ενάγοντα τα οποία αυτός είχε δικαίωμα να εκτελεί δυνάμει θέσης που κατείχε. Αυτό που έγινε ήταν αρχικά να μην διοριστεί/προαχθεί σε θέση που διεκδίκησε, κάτι εντελώς διαφορετικό. Θεωρώ ότι η αγωγή του Ενάγοντα είναι αβάσιμη. Από τη στιγμή που του προσφέρθηκε διορισμός/προαγωγή και μάλιστα αναδρομικά, και αυτός δεν τον αποδέχθηκε, δεν μπορεί να αξιώνει αποζημιώσεις που έχουν να κάνουν με τη μη κατάληψη της θέσης που του προσφέρθηκε. Με άλλα λόγια, ο Ενάγων δεν μπορεί να αντλεί δικαιώματα από δημόσια θέση την οποία ο ίδιος αρνήθηκε να πάρει. Ο ισχυρισμός του ότι η Ε.Δ.Υ. όφειλε αμέσως μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης να τον διορίσει στη θέση Διευθυντή Πολιτικής Αεροπορίας, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η Διοίκηση είχε κάθε δικαίωμα να αμφισβητήσει την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης, πράγμα που έπραξε με την καταχώριση έφεσης, και ο Ενάγων δεν νομιμοποιείται να ισχυρίζεται ότι ο Γενικός Εισαγγελέας άσκησε έφεση που εκ προοιμίου ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Η απόφαση στην έφεση εκδόθηκε στις 12.11.2001 και η Ε.Δ.Υ. στις 19.12.2001 προσέφερε στον Ενάγοντα διορισμό/προαγωγή από 1.8.
18. Πέρα από τα πιο πάνω, βρίσκω πως ο Ενάγων δεν υπέστη αλλά ούτε και απέδειξε οποιαδήποτε ζημιά για την οποία ευθύνεται ο Γενικός Εισαγγελέας. Η μαρτυρία του ότι ήταν διακαής πόθος και στόχος της ζωής του να εκτελέσει τα καθήκοντα της θέσης Διευθυντή Πολιτικής Αεροπορίας, απορρίπτεται αφού παρακολουθώντας τον να καταθέτει από το εδώλιο του μάρτυρα μου έδωσε την εντύπωση ανθρώπου που υπερέβαλλε. Ας σημειωθεί εδώ πως ο Ενάγων διεκδίκησε και πήρε θέση Επάρχου το 1999 (πολύ πριν εκδοθεί απόφαση στην έφεση που καταχώρισε ο Γενικός Εισαγγελέας) η οποία (θέση) δεν φαίνεται να έχει σχέση με τα αεροδρόμια και τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας. Η μαρτυρία του ότι υπό παρόμοιες συνθήκες εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση για £10.000 προς όφελος κάποιου κυρίου Φοίβου Ζαχαριάδη το 1989 (Αγωγή αρ. 9098/85 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας) δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε βαρύτητα στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, αφού εδώ ο Γενικός Εισαγγελέας δεν επιθυμεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Τελειώνοντας, θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω και τα ακόλουθα. Ο Ενάγων μπορεί να μην άσκησε και να μην απόλαυσε τα καθήκοντα της θέσης του Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας, όμως άσκησε και απόλαυσε άλλα καθήκοντα, αυτά του Διευθυντή Διοίκησης Γενικού Διοικητικού Προσωπικού και αυτά του Επάρχου. Ισχυρίζεται ο Ενάγων ότι απώλεσε τη δυνατότητα εμπλουτισμού των γνώσεων του στον τομέα των αερομεταφορών, γεγονός το οποίο θα του επέτρεπε να δραστηριοποιηθεί στον τομέα αυτό μετά την αφυπηρέτηση του. Δεν χρειάζεται να εξετάσω τη νομική βαρύτητα του πιο πάνω ισχυρισμού. Εν πάση περιπτώσει ο Ενάγων, ασκώντας τα καθήκοντα των δύο τελευταίων θέσεων που κατείχε πριν από την αφυπηρέτηση του, θα έχει σίγουρα εμπλουτίσει τις γνώσεις του σε άλλους τομείς και συνεπώς θα μπορεί να αξιοποιήσει αυτές, αν επιθυμεί, τώρα που αφυπηρέτησε. Υπό το φως των πιο πάνω, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου και εναντίον του Ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ι. Ιωαννίδης Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο