CARAMONDANI PLASTICS LTD ν. MARCEGAGLIA SPA, Αγωγή Αρ. 11062/04, 18.7.08

(5)μάρτυρες ενώ για την εναγόμενη ουδείς. Κι' αυτό λόγω της απόρριψης από το Δικαστήριο του τέταρτου στη σειρά αιτήματος του συνηγόρου της για αναβολή. Η μαρτυρία των πέντε μαρτύρων της ενάγουσας συνοψίζεται ως ακολούθως: Η ενάγουσα, ανάφερε ο Σύμβουλος της Στ. Καραμοντάνης (ΜΕ.1), κατέθεσε την προσφορά της στις 15.1.04 (τεκμ.5Α) η οποία συνοδευόταν από διάφορα έγγραφα (τεκμ.5α-5ζ). Μεταξύ αυτών και δήλωση της εναγόμενης (Supplier Declaration) ημερ. 9.1.04 (τεκμ. 4 και 5β) ότι το υλικό κατασκευής των οριζόντιων ράβδων θα ήταν σύμφωνο με το (Αμερικανικό) πρότυπο AASHTO M180 Type 1 Class A και των ορθοστατών με το AASHTO 183, όπως οι όροι του δημόσιου διαγωνισμού (τεκμ.1) και των σχετικών τεχνικών όρων (τεκμ.2). Η κατακύρωση της προσφοράς, συνέχισε, έγινε στις 9.3.04 (τεκμ.6) και αμέσως ενημέρωσε την εναγόμενη η οποία στις 16/3 εξέδωσε το προτιμολόγιο 11/03 (τεκμ.7) όπου επαναλαμβάνει ότι τόσο οι ράβδοι όσο και οι ορθοστάτες θα ήταν σύμφωνοι με τα πιο πάνω αμερικάνικα πρότυπα. Η ενάγουσα αποδέχτηκε το προτιμολόγιο και στις 22/3 υπέβαλε τη σχετική παραγγελία (τεκμ.8), ενώ παράλληλα η Ελληνική Τράπεζα εξέδωσε, όπως είχε συμφωνηθεί, εγγυητική για το ποσό του €1.200.100,00. Επεσήμανε, σχετικά, ότι το συμφωνηθέν τίμημα ανερχόταν σε €1.247.000 αλλά είχαν συμφωνήσει με την εναγόμενη για προμήθεια ύψους €46.200, που αντιπροσώπευε το κέρδος τους από την εκτέλεση της προσφοράς (τεκμ.3). Πρόσθεσε, επίσης, ότι μεταγενέστερα η ενάγουσα προσπάθησε μέσω της τράπεζάς της (τεκμ.9) να τροποποιήσει τους όρους της εγγυητικής, έτσι ώστε η πληρωμή να συνδεθεί και με την προσκόμιση των συμφωνηθέντων πιστοποιητικών που θα συνόδευαν τα εμπορεύματα, κάτι όμως που η εναγόμενη απέρριψε (τεκμ.10). Τέλος, σ΄ ότι αφορά την εγγυητική, ανάφερε ότι στις 28.7.04 (τεκμ.11) η Κυπριακή Δημοκρατία, όπως είχε δικαίωμα με βάση τους όρους της προσφοράς, παράγγειλε ακόμα 17.500 ορθοστάτες με αποτέλεσμα η ενάγουσα να αυξήσει το ποσό της εγγυητικής σε €1.320.708 (τεκμ.12). Με την άφιξη του πρώτου φορτίου το Μάιο του 2004, συνέχισε ο ΜΕ.1, διαπιστώθηκε ότι τα εμπορεύματα δεν συνοδεύονταν από πιστοποιητικό εργαστηριακού ελέγχου ανεξάρτητης αρχής (SGS Certificate), όπως είχε συμφωνηθεί, στοιχείο που τον ανησύχησε. Για το λόγο αυτό έστειλε αμέσως στην εναγόμενη τηλεομοιότυπο ημερ. 21/5 (τεκμ.13) με το οποίο ζητούσε να τους αποσταλεί το εν λόγω πιστοποιητικό χωρίς όμως ανταπόκριση. Το ίδιο συνέβη και με τα επόμενα φορτία (τεκμ.14, 15 και 16) τα οποία ήταν αναγκασμένοι να παραλάβουν προκειμένου να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επεσήμανε, σχετικά, ότι με τα τηλεομοιότυπα ημερ. 24/8 και 3/9 (τεκμ. 15 και 16) τόνιζε στην εναγόμενη την ανάγκη αποστολής των πιο πάνω πιστοποιητικών, διαφορετικά η αρμόδια επιτροπή της Κυπριακής Δημοκρατίας θα προχωρούσε σε εργαστηριακό έλεγχο από ανεξάρτητο εργαστήριο για να διαπιστώσει κατά πόσο τα εμπορεύματα ανταποκρίνονταν ή όχι στα συμφωνηθέντα πρότυπα. Η εναγόμενη, όμως, απέστειλε πιστοποιητικά (τεκμ.29(α)-29(ι) στα οποία καταγραφόταν ότι ο έλεγχος που έγινε από ανεξάρτητο ιταλικό οίκο - την SGS ΙTALIA s.r.l - ήταν οπτικός, κάτι που δεν ικανοποιούσε την Επιτροπή Παραλαβής της Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία, τελικά, ανέθεσε στην εταιρεία CNE Tecnhology Ltd τη διενέργεια εργαστηριακών ελέγχων. Όπως σχετικά κατάθεσε ο Σ. Ζαπίτης (ΜΕ.3) - πολιτικός μηχανικός στο Τμήμα Δημοσίων Έργων και μέλος της Επιτροπής Παραλαβής των επίδικων υλικών - τα υλικά δεν συνοδεύονταν, όπως θα έπρεπε, από πιστοποιητικά εργαστηριακού ελέγχου ανεξάρτητου οίκου και το στοιχείο αυτό τους ενέβαλε σε υποψίες. Για το λόγο αυτό ανέθεσαν στην κυπριακή εταιρεία CNE Technology Ltd, η οποία είναι ανεξάρτητος οίκος, να προβεί σε εργαστηριακούς ελέγχους, τα αποτελέσματα των οποίων τέθηκαν ενώπιον της Επιτροπής Παραλαβής (τεκμ. 41

(1), 41

(2)και 43

(3). Προέκυψε ότι μεγάλος αριθμός στηθαίων δεν ικανοποιούσε τις απαιτήσεις των προαναφερθέντων αμερικάνικων προτύπων, γι΄ αυτό δεν έγιναν αποδεκτά και απορρίφθηκαν τα αντίστοιχα τιμολόγια που είχε εκδώσει η εναγόμενη. Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών ελέγχων παρουσιάσθηκαν και εξηγήθηκαν στο Δικαστήριο από τον διδάκτορα της μηχανολογίας και διευθύνοντα σύμβουλο της CNE Technology Ltd Ψημολοφίτη (ΜΕ.4). Η εταιρεία του, ανάφερε, είναι διαπιστευμένη στην Κύπρο (τεκμ. 42 και 44) από τον διεθνώς αναγνωρισμένο ανεξάρτητο ιταλικό οίκο «Sinal» να προβαίνει σε εργαστηριακούς ελέγχους, όπως αυτούς στους οποίους προέβηκε. Από τους ελέγχους συνέχισε, προέκυψε ότι μεγάλος αριθμός από τα επίδικα στηθαία δεν ανταποκρινόταν στα προαναφερθέντα αμερικάνικα πρότυπα. Η Επιτροπή Παραλαβής, κατέληξε, ζήτησε από την εταιρεία του να προβεί και σε μελέτη κατά πόσο τα εν λόγω στηθαία ανταποκρίνονταν στο ευρωπαϊκό πρότυπο ΕΝ 1317-2, κάτι που η εταιρεία του έκαμε (τεκμ.43). Με βάση, όμως, τα στοιχεία που παρατίθενται στην εν λόγω μελέτη δεν προέκυψε ότι ανταποκρίνονταν στο αναφερθέν ευρωπαϊκό πρότυπο. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, συνέχισε ο Μ.Ε.1, η Επιτροπή Παραλαβής άρχισε να απορρίπτει μεγάλο μέρος των παραδοθέντων υλικών (τεκμ.17, 18 και 19) με τελική κατάληξη να κληθούν στις 20.4.05 (τεκμ.20) να τα απομακρύνουν, όπως και έπραξαν. Τόνισε, επί του προκειμένου, ότι για όλα τα πιο πάνω ενημέρωναν την εναγόμενη (τεκμ.21-26), την οποία καλούσαν να αντικαταστήσει τα απορριφθέντα υλικά, χωρίς όμως θετική ανταπόκριση. Παρέπεμψε, σχετικά, στην ηλεκτρονική επιστολή (e-mail) της εναγομένης ημερ. 3.5.05 (τεκμ.27) και στην απαντητική επιστολή της ενάγουσας ημερ. 24.6.05 (τεκμ.28). Με αυτή ενημέρωνε την εναγόμενη ότι ενοικίασαν χώρο για αποθήκευση των απορριφθέντων υλικών, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ανέμενε αντικατάσταση των υλικών και ότι θα΄ πρεπε να γίνουν προσπάθειες για πώληση τους κάπου αλλού για αμοιβαία μείωση των ζημιών. Το γεγονός, επανέλαβε ο ΜΕ.1 κατά την αντεξέταση του, ότι τα εμπορεύματα δεν συνοδεύονταν από πιστοποιητικά εργαστηριακού ελέγχου, τους θορύβησε και είναι γι΄ αυτό το λόγο που προσπάθησαν να αλλάξουν τους όρους της εγγυητικής (τεκμ.9), αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Περαιτέρω, όταν η Επιτροπή Παραλαβής άρχισε να απορρίπτει υλικά, προσπάθησαν να εξασφαλίσουν από το Δικαστήριο ενδιάμεσο διάταγμα - η σχετική αίτηση καταχωρήθηκε 26.11.04 - που να παγοποιεί την πληρωμή των ποσών της εγγυητικής, χωρίς όμως επιτυχία. Τέλος, αναφέρθηκε και στις ανεπιτυχείς προσπάθειες που έκαμε τόσο η ενάγουσα όσο και η εναγόμενη για πώληση των απορριφθέντων υλικών σε άλλες χώρες, γιατί στην Κύπρο δεν υπήρχε ενδιαφέρον (τεκμ. 47, 48 και 49). Σχετική επί του θέματος αυτού είναι και μέρος της μαρτυρίας του Διευθύνοντα Συμβούλου της ενάγουσας Γ. Καραμοντάνη (ΜΕ.5). Όπως ανάφερε μετέβηκε στην Ιταλία όπου παρακάθησε σε σύσκεψη που έγινε στο εργοστάσιο της εναγόμενης στις 29.11.

1. Κατ΄ αυτή ο Andonio Marcegaglia - εκτελεστικός διευθυντής και συνιδιοκτήτης της εναγόμενης - του δήλωσε ότι το πρόβλημα το δημιούργησε ο διευθυντής εξαγωγών, ο οποίος απέστειλε τα επίδικα υλικά ενώ γνώριζε ότι δεν πληρούσαν τις συμφωνηθείσες προδιαγραφές και για το λόγο αυτό τον απέλυσε. Αργότερα, ανέφερε, είχε και άλλες συναντήσεις με αξιωματούχους της εναγόμενης για εξεύρεση κάποιας λύσης στο πρόβλημα που δημιουργήθηκε, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η Επιτροπή Παραλαβής, ανέφερε ο διευθυντής της ενάγουσας Χ. Θεοφάνους (ΜΕ2), απέρριψε εμπορεύματα συνολικής αξίας €794.854,23 και παρέπεμψε σχετικά στα τεκμ. 17,18 και
2. Σε σχέση με τα απορριφθέντα υλικά διευκρινίστηκε από τον ΜΕ5 ότι, ναι μεν όλοι οι ορθοστάτες πληρούσαν τις προδιαγραφές αλλά χωρίς τις οριζόντιες ράβδους δεν είχαν καμία χρησιμότητα. Είναι γι' αυτό το λόγο, εξήγησε, που απορρίφθηκε και μεγάλος αριθμός ορθοστατών. Το πιο πάνω ποσό, συνέχισε ο ΜΕ2, το είσπραξε η εναγομένη με βάση την εγγυητική και οφείλει να το επιστρέψει στην ενάγουσα. Οφείλει επίσης να της επιστρέψει €1.859,42 που είσπραξε με βάση την ίδια εγγυητική για εμπορεύματα τα οποία δεν απέστειλε. Τα πιο πάνω ποσά, σύνολο €796.713,65, αποτελούν την κύρια αξίωση της ενάγουσας. Η ζημιά της όμως, ισχυρίσθηκε ο ΜΕ2, επεκτάθηκε και σε άλλα ποσά ως ακολούθως:
3. Σε απώλεια κέρδους ύψους €31.868,5 πλέον 15% Φ.Π.Α, σύνολο €35.533,
4. Για τεκμηρίωση του κονδυλιού αυτού επικαλέστηκε τη συμφωνία μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης για προμήθεια 4% επί της συνολικής αξίας της παραγγελίας. Το ποσό, εξήγησε, που η ενάγουσα διεκδικεί ως απώλεια κέρδους αντιστοιχεί στην αξία των απορριφθέντων (€794.854,23) και μη αποσταλθέντων (€1.859,12) υλικών.
5. Σε απώλεια μεταφορικών £37.017,86 και σε έξοδα ύψους £12.880 που υπέστη για παραλαβή και αποθήκευση των απορριφθέντων υλικών. Η ενάγουσα, ισχυρίσθηκε, υπεβλήθηκε σε έξοδα για μεταφορά των εμπορευμάτων από το λιμάνι Λεμεσού στις κρατικές αποθήκες. Τα έξοδα αυτά θα καταβάλλονταν από τη Κυπριακή Δημοκρατία. Ανέρχονταν, συνολικά, στις £57.925, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α, και από το ποσό αυτό η Κυπριακή Δημοκρατία κατέβαλε στην ενάγουσα μόνο £20.907,
6. Προς τούτο επικαλέσθηκε σημείωμα της αρμόδιας κρατικής αρχής ημερομηνίας 11.5.05 (τεκμ. 51). Πέρα της πιο πάνω απώλειας, πρόσθεσε, η ενάγουσα αναγκάσθηκε να παραλάβει τα απορριφθέντα υλικά και για τη μεταφορά τους από τις κρατικές αποθήκες στο χώρο αποθήκευσης κατέβαλε £12.880, όπως επιβεβαιώνεται από σχετικές αποδείξεις και έγγραφα (τεκμ. 35).
7. Σε εκτελωνιστικά έξοδα ύψους £16.404 (σημ. στην αγωγή διεκδικείται ποσό £22.604,57). Για εκτελώνιση όλων των υλικών, ισχυρίσθηκε, η ενάγουσα κατέβαλε συνολικά το ποσό των £24.184 συμπεριλαμβανομένου και Φ.Π.Α, ως η δέσμη τιμολογίων των εκτελωνιστών τεκμ.
8. Από το ποσό αυτό οι £16.404 (ποσοστό 67.13%) αναλογεί στα απορριφθέντα υλικά και σ' αυτό περιορίζει την αξίωση της.
9. Σε κατάσχεση της εγγύησης ύψους £77.970, που είχε παράσχει στη Κυπριακή Δημοκρατία για τη πιστή εκτέλεση της προσφοράς. Το ότι η Κυπριακή Δημοκρατία αξίωσε και είσπραξε τη πιο κάτω εγγύηση επιβεβαιώνεται από σχετική απόδειξη ημερ. 11.5.05 (τεκμ. 30) η οποία κατατέθηκε εκ συμφώνου. Αποτελεί, επομένως, παραδεκτό γεγονός.
10. Σε πληρωμή £4.196 για εργαστηριακούς ελέγχους των εμπορευμάτων. Η πληρωμή από την ενάγουσα του πιο πάνω ποσού επιβεβαιώνεται από τα τεκμήρια 31, 32,33 και 34, τα οποία κατατέθηκαν εκ συμφώνου. Τα πρώτα τρία, ημερ. 10.3.04, 16.11.04 και 16.12.04 αντιστοιχούν (συνολικά) σε £3.736 που κατέβαλε στη Κυπριακή Δημοκρατία για τα έξοδα διενέργειας των αναφερθέντων εργαστηριακών ελέγχων, ενώ το τέταρτο για ποσό £460,20 το πλήρωσε κατευθεία στην CNE Technology Ltd.
11. Σε αποκοπή από τη Κυπριακή Δημοκρατία ποσού £7.434,67 από την αξία των εμπορευμάτων που αποδέχθηκε λόγω καθυστερήσεων στην παράδοση και παρεκκλίσεων σε κάποια στηθαία ασφαλείας. Η εναγόμενη, ισχυρίσθηκε ο ΜΕ2, δεν τήρησε το συμφωνηθέν χρονοδιάγραμμα αποστολής των εμπορευμάτων και, περαίτερω, κάποια στηθαία παρουσίαζαν παρεκκλίσεις από τις συμφωνηθείσες προδιαγραφές. Λόγω αυτών, ανέφερε, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν κατέβαλε όλη την αξία των υλικών που παρέλαβε αλλά απέκοψε (συνολικά) £7.434.67 (σημ: με την αγωγή αξιώνεται ποσό £6.571,97), όπως τεκμηριώνεται από διάφορα έγγραφα που παρουσίασε. Παρέπεμψε, σχετικά, στα τιμολόγια που έκδοσε η ενάγουσα με αποδέκτη τη Κυπριακή Δημοκρατία και στις αντίστοιχες πληρωμές (τεκμ. 39) καθώς επίσης και σε άλλα έγγραφα που σχετίζονται με το θέμα των καθυστερήσεων και περεκκλίσεων (τεκμ. 45,47, 50 και 52).
12. Σε τραπεζικά έξοδα και τόκους συμποσούμενα σε £12.209,23 που σχετίζονται με την εγγυητική. Για έκδοση της εγγυητικής, εξήγησε ο ΜΕ2, η Ελληνική Τράπεζα χρέωσε συνολικά την ενάγουσα με το ποσό των £13.
13. Παρέπεμψε, σχετικά, σε δέσμη εγγράφων της εν λόγω τράπεζας (τεκμ. 37). Η ενάγουσα, υποστήριξε, δικαιούται σε απόφαση εναντίον της εναγομένης για £8.996,97 (σημ: στην αγωγή αξιώνεται ποσό £10,680), ποσό που αντιστοιχεί στην αξία των εμπορευμάτων του απορρίφθηκαν. Περαιτέρω, λόγω του ότι η εναγομένη δεν τήρησε το χρονοδιάγραμμα αποστολής των εμπορευμάτων στη Κύπρο, η τράπεζα πλήρωσε, σύμφωνα με τους όρους της εγγυητικής, διάφορα ποσά σε μεταγενέστερες ημερομηνίες με ανάλογη χρέωση της ενάγουσας για τόκους που συμποσούνται σε £3.212,
14. Παρουσίασε, σχετικά, δέσμη εγγράφων της πιο πάνω τράπεζας που αποτελούν το τεκμ.
15. Για όλα τα πιο πάνω ποσά, συμποσούμενα σε €832.247,04 και £167.259.06 (€285.779,07), κατέληξε ο ΜΕ2, η ενάγουσα νομιμοποιείται σε αντίστοιχη απόφαση του Δικαστηρίου εναντίον της εναγομένης ως ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη λόγω της αναφερθείσας παραβίασης της συμφωνίας. Τέλος, αποτελεί κοινή μαρτυρία των ΜΕ2 και 5 ότι, λόγω της πληρωμής της εγγυητικής και της παράλληλης απόρριψης από την Επιτροπή Παραλαβής των αναφερθέντων εμπορευμάτων, η ενάγουσα αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα και για να συνεχίσει τις εργασίες της αναγκάσθηκε να λάβει αρχές του 2005 δάνειο ύψους £600.000 (€1.025.161,00) με τόκο 4% ετησίως από την (αδελφή) εταιρεία Caramondani Desalination Ltd, το οποίο ακόμη οφείλει. Το ότι πήρε το πιο πάνω δάνειο, κατέληξαν, επιβεβαιώνεται και από τις οικονομικές εκθέσεις της εταιρείας για τα έτη 2005 (τεκμ.40), 2006 (τεκμ.46α)και 2007 (τεκμ. 46β). Όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία, αλλά και από τα δικόγραφα, το πρώτο ζήτημα που εγείρεται προς εξέταση αφορά την ισχυριζόμενη παράβαση της συμφωνίας και το δεύτερο το ζήτημα των αξιούμενων αποζημιώσεων. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας εισηγήθηκε ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία αποδείκτηκε ότι η εναγομένη είναι ένοχη παράβαση της συμφωνίας και, περαιτέρω, ότι ως αποτέλεσμα της παραβίασης η ενάγουσα υπέστη τις ισχυριζόμενες ζημιές. Επομένως, κατέληξε, δικαιούται σε αντίστοιχη απόφαση και απέσυρε άλλες αξιούμενες θεραπείες που σχετίζονταν με έξοδα αποθήκευσης των εμπορευμάτων και για γενικές αποζημιώσεις. Με τη σειρά του ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης απέφυγε να τοποθετηθεί επί του πρώτου ζητήματος, αφήνοντας το θέμα στη κρίση του Δικαστηρίου. Παρόμοια στάση τήρησε και σε σχέση με το δεύτερο ζήτημα, εκτός από τρία κονδύλια. Το πρώτο αφορά την αξίωση των €35.533,39 για απώλεια κέρδους. Το κονδύλι αυτό, εισηγήθηκε, δεν το δικαιούται η ενάγουσα γιατί αφαιρέθηκε από την εγγυητική, όπως είναι και η μαρτυρία του ΜΕ
16. Το δεύτερο αφορά το κονδύλι για εκτελωνιστικά έξοδα και το τρίτο σχετίζεται με την αξίωση για τόκο 4% για το ισχυριζόμενο δάνειο των £600.000 που, όπως, εισηγήθηκε, δεν αποδείχθηκαν. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Με την ίδια προσοχή εξέτασα και την μαρτυρία τους, έχοντας συνεπώς υπόψη τις έγγραφους προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, το περιεχόμενο των διαφόρων εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, καθώς επίσης και τις εισηγήσεις των συνηγόρων στο στάδιο των αγορεύσεων. Η κρίση επί του πρώτου ζητήματος δεν παρουσιάζει, κατά την άποψη μου, οποιαδήποτε δυσκολία. Η μαρτυρία και των πέντε μαρτύρων της ενάγουσας επί του θέματος όχι μόνο παρέμεινε αναντίλεκτη αλλά θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί εξαιρετικά ισχυρή, με αναπόφευκτη κατάληξη ότι η εναγομένη παραβίασε την αναφερθείσα συμφωνία. Αποδεχόμενος ως αξιόπιστη τη σχετική μαρτυρία παρατηρώ τα ακόλουθα: Το ότι η εναγομένη συμφώνησε να προμηθεύσει την ενάγουσα με στηθαία που να ικανοποιούν τις απαιτήσεις των αναφερθέντων αμερικάνικων προτύπων επιβεβαιώνεται και από δικά της έγγραφα. Το γεγονός αυτό, επομένως, δεν μπορεί να τεθεί και ούτε τέθηκε υπό αμφισβήτηση. Περαιτέρω, με βάση τη προσκομισθείσα μαρτυρία καταδείχθηκε ότι η εναγομένη δεν απέστελλε, όπως είχε υποχρέωση, πιστοποιητικά εργαστηριακού ελέγχου των εμπορευμάτων από ανεξάρτητο οίκο, στοιχείο που ενέβαλε σε υποψίες τους αρμόδιους του Τμήματος Παραλαβής, γι' αυτό και η διενέργεια των εργαστηριακών ελέγχων από την CNE Technology Ltd. Με τη σχετική μαρτυρία του ΜΕ4, διδάκτορα της μηχανολογίας, τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου αρκούντως ικανοποιητικά στοιχεία ότι ο εν λόγω οίκος είναι ανεξάρτητος και εμπειρογνώμονες στο σχετικό τομέα. Περαιτέρω, με τη μαρτυρία του έγινε κατορθωτό να προμηθευτεί το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του εν λόγω οίκου, σ' ότι αφορά το κατά πόσο τα επίδικα στηθαία ανταποκρίνονταν ή όχι στα αναφερθέντα αμερικάνικα πρότυπα, με τελική κατάληξη η γνώμη που σχημάτισε το Δικαστήριο να ταυτισθεί με τα αποτελέσματα των εργαστηριακών ελέγχων που διενήργησε (βλ. Ευαγγέλου ν Aμπίζας

(1982)1 CLR 41, Φιλίππου ν Οδυσσέως

(1989)1 Α.Α.Δ 1, Vasilico Cement Works Ltd v Σταύρου

(1992)1 Α.Α.Δ 746 και άλλες). Έπεται ότι μεγάλος αριθμός στηθαίων δεν ανταποκρίνονταν στα συμφωνηθέντα πρότυπα, στοιχείο που οδήγησε τη Κυπριακή Δημοκρατία, όπως είχε κάθε δικαίωμα, να απορρίψει μεγάλο μέρος τους. Με βάση τα πιο πάνω είναι σαφές ότι η εναγομένη παραβίασε τη συμφωνία που είχε με την ενάγουσα. Η παραβίαση αφορούσε ουσιώδη όρο της μεταξύ τους συμφωνίας για διενέργεια εργαστηριακού ελέγχου των εμπορευμάτων από ανεξάρτητο οίκο, τα οποία τότε μόνο θα αποστέλλονταν στην ενάγουσα αν με βάση τον έλεγχο ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις των συμφωνηθέντων αμερικάνικων προτύπων. Αντί τούτου ο έλεγχος που έγινε ήταν μόνο οπτικός, με αποτέλεσμα ο τελικός αποδέκτης των εμπορευμάτων, δηλαδή η Κυπριακή Δημοκρατία, να αναγκασθεί να διενεργήσει εργαστηριακούς ελέγχους στη Κύπρο οι οποίοι αποκάλυψαν ότι μεγάλο μέρος των στηθαίων δεν ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις των συμφωνηθέντων προτύπων και, όπως είχε κάθε δικαίωμα, να απορρίψει στηθαία συνολικής αξίας €794.854,23. Παρέμεινε προς εξέταση το ζήτημα των ειδικών αποζημιώσεων οι οποίες, όπως κατ' επανάληψη έχει επισημανθεί, όχι μόνο πρέπει να εξειδικεύονται στα δικόγραφα αλλά θα πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία. (βλ. μεταξύ άλλων, Πίριλλου ν Κονναρή

(2000)1 Α.Α.Δ 1153, Ερωτοκρίτου κ.α ν Φουτρή

(2001)1 Α.Α.Δ 921 και Παναγή ν Κακόψιτου

(2001)1 Α.Α.Δ 839). Αποδεχόμενος ως αξιόπιστη τη μαρτυρία των ΜΕ1,2 και 5 επί του θέματος, κρίνω ότι εκτός από ένα κονδύλι που αφορά την απώλεια κέρδους, τα υπόλοιπα κονδύλια που διεκδικεί η ενάγουσα ως ειδικές αποζημιώσεις τα έχει αποδείξει με υποδειγματικό τρόπο. Δέχομαι, επομένως, ότι ως αποτέλεσμα της παράβασης της αναφερθείσας συμφωνίας από την εναγομένη, η ενάγουσα υπέστη τις ζημιές που αναλύθηκαν από τον ΜΕ2 και δικαιούται σε αντίστοιχη απόφαση εναντίον της εναγομένης. Όσον αφορά το κονδύλι των €35.533,39, που διεκδικείται ως απώλεια κέρδους, θα πρέπει να συμφωνήσω με τη σχετική εισήγηση του συνηγόρου της εναγομένης. Πράγματι, όπως ανέφερε ο ΜΕ1, το τίμημα των εμπορευμάτων ανερχόταν σε €1,247.000 αλλά η εγγυητική δόθηκε για €1.200,100, γιατί είχαν συμφωνήσει σε προμήθεια ύψους €46.200 που θα ήταν το κέρδος της ενάγουσας. Επομένως, η προμήθεια προπληρώθηκε από την εναγομένη και η ενάγουσα δεν μπορεί να διεκδικεί αντίστοιχο ποσό για δεύτερη φορά. Η δεύτερη εισήγηση του συνηγόρου της εναγομένης, που αφορά τα εκτελωνιστικά έξοδα, δεν ευσταθεί γιατί το αξιούμενο κονδύλι έχει αποδειχθεί με ξεκάθαρο τρόπο και ό,τι χρειάζεται να επισημανθεί είναι ότι η ενάγουσα δεν αξιώνει όλα τα εκτελωνιστικά έξοδα, αλλά μόνο εκείνα που αντιστοιχούν στα απορριφθέντα εμπορεύματα. Τέλος, σ' ότι αφορά την τρίτη εισήγηση, ναι μεν η ενάγουσα διεκδικεί υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων τόκο 4% για το δάνειο που έκαμε αλλά, τελικά, φαίνεται να έχει εγκαταλείψει τη θεραπεία αυτή. Εν πάση περιπτώσει, και αν ακόμη δεν την εγκατέλειπε το Δικαστήριο δεν θα της επεδίκαζε τέτοια θεραπεία. Αυτό γιατί θα της επιδικασθεί νόμιμος τόκος από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής και, επομένως, θα αποζημιωθεί πλήρως και γι' αυτό το θέμα. Για όλα τα πιο πάνω η ενάγουσα έχει αποδείξει ότι ως αποτέλεσμα της παραβίασης της συμφωνίας από την εναγομένη υπέστη ειδικές ζημιές ύψους €796.713,65 και Λ.Κ. 167.259.06( ή €285.779,07). Σύνολο, σε Ευρώ, 1.082.492,72. Εκδίδεται απόφαση προς όφελος της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης για €1.082.492,72 πλέον έξοδα, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κβπ /αι cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο