Για ότι αφορά τον Νίκο Αντωνίου, Αρ. Αιτ.: 233/08, 23.7.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A159 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αιτ.: 233/08 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ Για ότι αφορά τον Νίκο Αντωνίου, Έκτωρος 16, Hector Court 103, Παλλουριώτισσα Χρεώστη ΕΞ ΠΑΡΤΕ: SUPHIRE (FINANCE) LTD, Λευκωσία Πιστωτές ------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23.7.2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κ. Δ. Καλλής, για να ακούσει απόφαση ο κ. Διομήδους Για τον καθ΄ ου η αίτηση: κ. Κ. Κυριακόπουλλος Α Π Ο Φ Α Σ Η Μετά από ακροαματική διαδικασία στην αγωγή 12098/01 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στις 7.9.2007, εναντίον του πιο πάνω καθ΄ ου η αίτηση-χρεώστη για το ποσό των €117.505, 97σ με τόκο προς 8% από 1.9.2001 πλέον €7.155,62σ έξοδα με τόκο 8% από 28.11.2001 πλέον €50,40σ έξοδα απόφασης πλέον €1.043 Φ.Π.Α.. Στις 28.3.2008 οι εξ αποφάσεως πιστωτές (αιτητές) καταχώρησαν την παρούσα αίτηση πτώχευσης εναντίον του εξ αποφάσεως οφειλέτη (χρεώστη), ο οποίος προέβη σε πράξη πτώχευσης εντός τριών μηνών από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ήτοι, του επεδόθη δεόντως στην Κύπρο κατά ή περί τις 12.12.2007 η ειδοποίηση πτώχευσης υπ΄ αρ. 2554/07 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού δυνάμει των προνοιών του περί Πτωχεύσεως Νόμου, ΚΕΦ. 5, αλλά παρέλειψε να συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις της εν λόγω ειδοποίησης για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του ή να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι είχε οποιαδήποτε ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση που ήτο ίση ή υπερέβαινε τα οφειλόμενα ποσά. Στην αίτηση πτώχευσης ο εξ αποφάσεως οφειλέτης καταχώρησε ένσταση η οποία εδράζεται ουσιαστικά στο άρθρο 6 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, ΚΕΦ.5 και στους περί Πτωχεύσεων Κανονισμούς, Κανονισμοί 7, 8 και 59. Συγκεκριμένα προβάλλονται δύο λόγοι ένστασης, οι ακόλουθοι: 1. Η απόφαση εναντίον του στην αγωγή αρ. 12098/01, βάσει της οποίας ζητείται η έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του, δεν κατέστη τελεσίδικη και οριστική καθότι εφεσιβλήθηκε στις 18.10.2007 με την έφεση αρ. 251/07 και η έφεση εξακολουθεί να εκκρεμεί. 2. Εν όψει της εκκρεμότητας της έφεσης του είναι ορθό και δίκαιο όπως η αίτηση για έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του απορριφθεί ή η ακρόαση της εν λόγω αίτησης ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της έφεσης και την έκδοση της απόφασης του Εφετείου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ. Το άρθρο 6
(4)του περί Πτωχεύσεως Νόμου ΚΕΦ.5 αναφέρει: «
(4)Όταν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση είναι η μη συμμόρφωση προς ειδοποίηση πτώχευσης για πληρωμή, παροχή ασφάλειας ή συμβιβασμό του εξ αποφάσεως χρέους ή ποσού που διατάχθηκε να πληρωθεί, το Δικαστήριο δύναται, αν το θεωρεί ορθό, να αναστείλει ή απορρίψει την αίτηση με τη δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος.» Η απάντηση στον πρώτο λόγο της ένστασης του εξ αποφάσεως οφειλέτη δίδεται στην απόφαση που επικαλέστηκε ο κ. Καλλής, δηλαδή την Τάκης Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1255. Η καταχώρηση έφεσης δεν καθιστά μη τελεσίδικη την απόφαση σε οποιαδήποτε αγωγή. Μόνο με την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης όπως προβλέπεται στο άρθρο 3
(1)(g) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, ΚΕΦ.5, ο χρεώστης δεν διαπράττει πράξη πτώχευσης σε περίπτωση επίδοσης προς αυτόν ειδοποίησης πτώχευσης στην οποία δεν προέβαλε ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση. Στην προκειμένη περίπτωση ο χρεώστης δεν υπέβαλε οποιαδήποτε αίτηση για αναστολή εκτέλεσης μιας τελεσίδικης απόφασης. Κατά συνέπεια διέπραξε πράξη πτώχευσης που έδιδε δικαίωμα στους εξ αποφάσεως πιστωτές αφού δεν ανταποκρίθηκε θετικά στην ειδοποίηση πτώχευσης να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση πτώχευσης. Η Οικονομίδης (ανωτέρω) όμως αναφέρει ότι η αίτηση πτώχευσης δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης. Ουσιαστικά με την καταχωρηθείσα αίτηση δεν επιδιώκεται η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης αλλά η προστασία της περιουσίας του εξ αποφάσεως χρεώστη για ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. Η έκδοση δε ή μη του διατάγματος παραλαβής σύμφωνα με τον κ. Καλλή θα πρέπει να αντικρυστεί γενικά και κάτω από τις προϋποθέσεις που αυτή η διακριτική εξουσία ασκείται για την αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης εκκρεμούσης έφεσης, (βλ. Δ.35 θ.18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών) ενώ για τον κ. Κυριακόπουλλο η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για την απόρριψη ή αναστολή της αίτησης πτώχευσης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης εξαρτάται αποκλειστικά από το βάσιμο της έφεσης, την οποία πρέπει να κρίνει το πρωτόδικο Δικαστήριο. Είναι γι΄ αυτό το σκοπό που ο κ. Κυριακόπουλλος έχει επισυνάψει στην ένσταση του τόσο την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου στην αγωγή 12098/01, όσο και τους λόγους έφεσης και το περίγραμμα της αγόρευσης του. Η θέση του όπως ο ίδιος επικαλείται υποστηρίζεται από την υπόθεση Ρe Noble (a bankrupt) ex parte THE BANKRUPT v. The Official Receiver and another
(1965)Ch. 129, και επιβεβαιώνεται στην πιο πρόσφατη Re a Debtor (No.799 of 1994) Ex parte Cobbs Property Services Ltd
(1995)3 All E.R. 723. Από την ανάγνωση της δεύτερης αυτής υπόθεσης βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο πρωτόδικος Δικαστής θα πρέπει κατά κανόνα να αναστέλλει τη διαδικασία πτώχευσης εκκρεμούσης της έφεσης «if he was satisfied that the appeal was serious or bona fide that it was properly worth considering and raised a point of law or other relevant appeal ground of substance and was being taken seriously by the debtor who was prosecuting the appeal with proper diligence.» Σε αμφότερες τις αποφάσεις που επικαλείται ο κ. Κυριακόπουλλος το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέδωσε διατάγματα παραλαβής τα οποία εφεσιβλήθηκαν για να καθοριστεί από το Εφετείο ότι ο ίδιος ο πρωτόδικος Δικαστής θα πρέπει να αποφασίζει αρχικά και προτού απορρίψει ή αναβάλει την αίτηση πτώχευσης (εκκρεμούσης της έφεσης) κατά πόσο η έφεση είναι σοβαρή, καλόπιστη και θέτει ένα σοβαρό και σχετικό νομικό ερώτημα για απάντηση από το Εφετείο. Ακόμη και αν έτσι έχουν τα πράγματα νομίζω ότι καθοδήγηση για το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας δεν πρέπει να λαμβάνεται μόνο από το βάσιμο, το καλόπιστο και το ουσιαστικό της έφεσης αλλά και από τις πρόνοιες της Δ.35 θ.18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών γιατί σε τέτοια περίπτωση η αίτηση πτώχευσης δεν θα μπορεί να προχωρήσει σε περίπτωση που εκκρεμεί έφεση εναντίον του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους σε καμιά περίπτωση. Στην υπό εκδίκαση όμως αίτηση φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι: (α) Η εκδοθείσα απόφαση δεν οφείλεται σε παράλειψη του εναγομένου να εμφανιστεί ή να υπερασπιστεί, όπως ήταν στις δύο αγγλικές αποφάσεις που ο κ. Κυριακόπουλος έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. (β) Η απόφαση είναι αποτέλεσμα ακροαματικής διαδικασίας. Οι ισχυρισμοί του εναγόμενου έχουν ακουστεί, αξιολογηθεί και απορριφθεί. (γ) Υπάρχει σήμερα νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επαρκής όσον αφορά τους λόγους έφεσης που επικαλείται ο κ. Κυριακόπουλλος και ουσιαστικά οι δύο λόγοι έφεσης που προβάλλει δεν είναι νέοι, ούτε εγείρουν οποιοδήποτε νέο νομικό θέμα προς συζήτηση. Κατά συνέπεια θα έκρινα ότι η έφεση έχει ελάχιστες μέχρι μηδαμινές πιθανότητες επιτυχίας και ως εκ τούτου θα εξέδιδα το διάταγμα παραλαβής γιατί θεωρώ ότι κανένας διάδικος δεν μπορεί να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του χωρίς ο εξ αποφάσεως χρεώστης να κάμνει ενέργειες για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Το άρθρο 3
(1)(g) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, ΚΕΦ.5, αυτό ακριβώς υποδεικνύει, ότι δηλαδή είναι υποχρέωση του εξ αποφάσεως χρεώστη (οφειλέτη) να λάβει μέτρα για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης άλλως μπορεί να επιδοθεί προς αυτόν ειδοποίηση πτώχευσης και σε τέτοια περίπτωση αν δεν υπάρχει ένσταση ο εξ αποφάσεως οφειλέτης έχει ήδη διαπράξει πράξη πτώχευσης. Παραθέτω αυτούσιο το άρθρο 3
(1)(g): «3
(1)(g) if a creditor has obtained a final judgment or final order against him for any amount, and, execution thereon not having been stayed, has served on him in Cyprus, or, by leave of the Court, elsewhere, a bankruptcy notice under this Law, and he does not, within seven days after service of the notice, in case the service is effected in Cyprus, and in case the service is effected elsewhere, then within the time limited in that behalf by the order giving leave to effect the service, either comply with the requirements of the notice or satisfy the Court that he has a counterclaim, set-off or cross demand which equals or exceeds the amount of the judgment debt or sum ordered to be paid, and which he could not set up in the action in which the judgment was obtained, or the proceedings in which the order was obtained.» Κατά συνέπεια παρά το γεγονός ότι η Αίτηση Πτώχευσης δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης (βλέπε οικονομίδης ανωτέρω), επιβάλλεται στον εξ αποφάσεως χρεώστη που θεωρεί ότι έχει καλούς λόγους έφεσης και ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας στο Εφετείο παράλληλα με την καταχώρηση της έφεσης να καταχωρεί και Αίτηση αναστολής της εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης σύμφωνα με τις πρόνοιες Δ.35 θ.18 και σύμφωνα με τους όρους που αυτή επιβάλλει. Στις δύο αποφάσεις που επικαλέστηκε ο κ. Κυριακόπουλος οι αποφάσεις εκδόθηκαν ερήμην των εναγομένων (Default of Defense) πράγμα που καθιστούσε δύσκολη αν όχι αδύνατη την αίτηση αναστολής εκτέλεσης μιας απόφασης που δεν είναι σε γνώση του εναγομένου και στην οποία απερρίφθη αίτηση ακύρωσης της απόφασης και επαναφοράς της αγωγής. Στην παρούσα περίπτωση η πρωτόδικη απόφαση εξεδόθη κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας και θεωρώ ότι είναι κλασσική περίπτωση που η καταχώρηση έφεσης θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα καλόπιστο εξ αποφάσεως χρεώστη από αίτηση αναστολής του εκ δικαστικής απόφασης χρέους για να μην αφήνεται το δικαστήριο σε μεταγενέστερο στάδιο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για απόρριψη ή αναστολή της αίτησης πτώχευσης εκκρεμούσης της έφεσης από το βάσιμο ή το ουσιαστικό της απόφασης μόνο. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα παραλαβής εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται προσωρινός παραλήπτης της περιουσίας του. Τα έξοδα είναι εις βάρος του καθ΄ ου η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. Παπαμιχαήλ Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο