Μιχάλη Αγρότη ν. Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας, Αρ. Αγωγής: 1839/02, 8 Αυγούστου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A169 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1839/02 Μεταξύ: Μιχάλη Αγρότη Ενάγοντος -και- Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας Εναγομένης ------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Αυγούστου 2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κα Αγαθοκλέους με κα Αγρότη Για Εναγόμενο: κος Δ. Χριστοδούλου ---------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν Πρόεδρος του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότης. Ο Ποδηλατικός Όμιλος Αγρότης ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο μέλος της Εναγομένης. Στις 6.5.2001 διεξήχθη από την Εναγομένη ποδηλατικός αγώνας με την συμμετοχή των μελών της. Μετά την διεξαγωγή του εν λόγω αγώνος λήφθηκε από την Εναγόμενη επιστολή διαμαρτυρίας από το σωματείο ΕΑΣ Αγίου Δομετίου μέλους της Εναγομένης για παρεμπόδιση αθλήτριας, μέλους της, με αυτοκίνητο του Ενάγοντος. Η Εναγόμενη μετά την εξέταση του εν λόγω παραπόνου απέστειλε στις 16.5.2001 επιστολή της ιδίας ημερομηνίας προς τον ίδιο ως Πρόεδρο του Ομίλου Αγρότης. Ο Ενάγων με έναυσμα αυτή την επιστολή καταχώρησε την παρούσα αγωγή με την οποία διεκδικεί διάφορα διατάγματα και ποικίλες αποζημιώσεις το περιεχόμενο της οποίας, κατά τους ισχυρισμούς του, είναι δυσφημιστικό. Επίσης διεκδικεί διατάγματα ακύρωσης της επιβληθείσας σε αυτόν πειθαρχικής ποινής χωρίς να ακουσθεί κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης. Για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των όσων θα ακολουθήσουν θα παραθέσω αυτούσιο το κείμενο. «Προς Πρόεδρο Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότης κ. Μιχάλης Αγρότης Παρεμπόδιση αθλήτριας Κύριε, Αναφορικά με το πιο πάνω θέμα είμαι εντεταλμένος να σας πληροφορήσω ότι στην τελευταία συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας εξέτασε την επιστολή διαμαρτυρίας του σωματίου ΕΑΣ Αγίου Δομετίου ότι στον αγώνα δρόμου στις 6/5 παρεμποδίσατε με το αυτοκίνητο σας την αθλήτρια Έλενα Αριστείδου παρά τον κυκλικό κόμβο των Αγίων Τριμιθιάς. Το περιστατικό αυτό διαπιστώθηκε και από τους κριτές του αγώνα. Με κατανόηση στο ενδιαφέρον που έχετε για το άθλημα και στη μακρόχρονη σας επαφή μ' αυτό, η Ομοσπονδία αποφάσισε να σας επιστήσει την προσοχή και την αποφυγή επανάληψης διαφορετικά η Ομοσπονδία θα αναγκαστεί να πάρει πειθαρχικά μέτρα εναντίον σας. Περιστατικά σαν και αυτό, πέραν της παρεμπόδισης των αθλητών μπορεί να οδηγήσουν σε θλιβερά επεισόδια με τραυματισμούς αθλητών που είναι εκτεθειμένοι. Όπως θα έχετε διαπιστώσει, στον πρόσφατο αγώνα πρωταθλήματος έγινε αρίθμηση και σηματοδότηση των αυτοκινήτων συνοδείας για σκοπούς τάξης ελέγχου. Όμως αυτό το μέτρο θα είναι δώρον άδωρον εάν δεν εμπεδωθεί σε όλους του εμπλεκομένους στο άθλημα ότι ο σεβασμός στους κανονισμούς και στις οδηγίες της αγωνοδίκου επιτροπής είναι κεφαλαιώδης για την ομαλή διεξαγωγή των αγώνων.» Το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης είναι προσβλητικό. Προς απόδειξη του δυσφημιστικού αποτελέσματος αναδεικνύεται η φυσική έννοια του κειμένου και των λέξεων. Παράλληλα προβάλλεται η θέση ότι το περιεχόμενο είναι κατ' υπαινιγμό δυσφημιστικό. Η Εναγόμενη στην Υπεράσπιση της δεν αρνείται τη σύνταξη και αποστολή της επίδικης επιστολής αλλά ισχυρίζεται ότι σε καμία περίπτωση η επιστολή που απέστειλε ήταν δυσφημιστική και ή ότι ψευδώς και κακοβούλως την εξετύπωσε και την απέστειλε. Αρνείται ότι επεβλήθη με την επίδικη επιστολή πειθαρχική ποινή εναντίον του Ενάγοντα αλλά προειδοποίηση. Η επιστολή στάληκε στα πλαίσια της συνήθους διαδικασίας της Εναγομένης. Στάληκε καλή τη πίστη και για προστασία του αθλήματος ποδηλασίας και η επίδικη επιστολή αναφέρεται στα ορθά γεγονότα κατ' ουσίαν και στην πραγματικότητα. Με βάση τις πιο πάνω θέσεις η υπόθεση με αρκετή καθυστέρηση προχώρησε σε ακρόαση (σημειώνω όμως ότι τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης κατεχωρήθη μόλις στις 27.4.2006). Κατά την ακρόαση κατέθεσαν τρεις μάρτυρες. Ο Ενάγων (ΜΕ1), ο Χάρης Χαραλάμπους (ΜΕ2) και ο Ευάγγελος Διαμαντίδης (ΜΥ1) και κατατέθηκαν επίσης παραδεκτά γεγονότα. Παραδεκτά Γεγονότα: Ο Ενάγοντας είναι Πρόεδρος του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη, ο οποίος υπήρξε μέλος της Εναγομένης. Η επίδικη επιστολή 16.5.2001 στάληκε με φαξ στον Ποδηλατικό Όμιλο Αγρότης και η επιστολή απευθύνεται στον Πρόεδρος του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη, δηλαδή τον Ενάγοντα. Μετά την παραλαβή της επιστολής από τον Ενάγοντα κλήθηκε το Διοικητικό Συμβούλιου του Ομίλου Αγρότη και ενημερώθηκε για την επιστολή αυτή που αναφερόταν σε ισχυριζόμενο συμβάν κατά τη διάρκεια του ποδηλατικού αγώνα. Επίσης κατατέθηκαν παραδεκτά τα εξής Τεκμήρια (α) η επιστολή που έστειλε το σωματείο ΕΑΣ προς την Επιτροπή Ποδηλασίας και απευθύνεται στον Νίκο Μιχαήλ, τότε γραμματέα (Τεκμήριο 1). (β) Η επιστολή της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας προς τον Πρόεδρο του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη κ. Μιχάλη Αγρότης η επίδικη επιστολή (Τεκμήριο 2). Η επιστολή του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη προς την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδηλασίας ημερ. 16.5.2001 (Τεκμήριο 3). Ο Ενάγων (ΜΕ1) στη μαρτυρία του ανέφερε ότι μετά την παραλαβή της επίδικης επιστολή ενημέρωσε το υπόλοιπο Διοικητικό Συμβούλιο για το περιεχόμενο της επιστολής και για την καταγγελία του ΕΑΣ Αγίου Δομετίου. Λόγω του ότι το περιεχόμενο ήταν ψευδές, απεστάλη επιστολή προς την Εναγομένη και κοινοποίηση προς τον ΚΟΑ και το σωματείο ΕΑΣ Αγίου Δομετίου ζητώντας εξηγήσεις και αναφερόταν στο περιεχόμενο της ότι ήταν απαράδεκτο και προσβλητικό για το άτομο του. Η Ομοσπονδία ανταποκρίθηκε με επιστολή ημερ. 24.5.2001 (Τεκμήριο 4). Ο Ενάγων κοινοποίησε την επίδικη επιστολή καθώς και τις επιστολές του σωματείου ΕΑΣ Αγίου Δομετίου και την απαντητική επιστολή 24.5.2001 της Εναγόμενης στον Πρόεδρο της ΚΟΑ αρμόδιο όργανο στο οποίο υπάγεται η Εναγομένη και ζήτησε από τον ΚΟΑ την παρέμβαση του χωρίς οποιαδήποτε ανταπόκριση. Επίσης το Διοικητικό Συμβούλιο του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότης μετά την λήψη της επίδικης επιστολής αποφάσισε να συγκαλέσει Γενική Συνέλευση των μελών της για τον λόγο ότι πλέον δεν θα μπορούσε σαν πρόεδρος και προπονητής του Ομίλου να συνοδεύει τους αθλητές στους αγώνες γνωρίζοντας την άρνηση του ΚΟΑ να παρέμβει και την άρνηση της Εναγόμενης να αποσύρει τις κατηγορίες και την ποινή που επέβαλε ερήμην του. Παρόντα σε αυτή ήταν και τα 100 μέλη του Ομίλου. Στην πιο πάνω Συνέλευση απεφασίσθει να μην λαμβάνει μέρος ο Όμιλος στους αγώνες της Ομοσπονδίας. Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου μεταξύ των οποίων και ο ίδιος πρότειναν την αποχώρηση τους από την Ομοσπονδία. Ήταν η θέση του ότι η επίδικη επιστολή προσέβαλε την προσωπικότητα και αξιοπρέπεια του και δεν θα μπορούσε με την επιστολή αυτή να προσφέρει στο άθλημα γιατί άφηνε να νοηθεί ότι ο ίδιος είχε σκοπό να παρεμποδίσει αθλητές της ποδηλασίας, πιστεύει ότι το περιεχόμενο της επίδικης επιστολής η οποία ανέφερε παρενόχληση είναι σοβαρές κατηγορίες και ερήμην του δικάσθηκε από την Εναγομένη. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι η πειθαρχική ποινή που του επιβλήθηκε είναι επίστηση της προσοχής, την οποία θεωρεί πολύ σοβαρή ποινή. Η δυσφήμηση του έγινε για παρεμπόδιση αθλήτριας στους Αγίους Τριμιθιάς, η Εναγόμενη τον δίκασε και τον καταδίκασε ερήμην του. Ο Χάρης Χαραλάμπους, Γραμματέας του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη, ανέφερε ότι η επίδικη επιστολή εστάλη από την Εναγομένη με φαξ του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη και απευθύνετο προς τον Πρόεδρο του Ομίλου τους κ. Αγρότη γι' αυτό το λόγο η επιστολή κοινοποιήθηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο. Διαβάζοντας το περιεχόμενο της επιστολής αν και γνώριζε τον Ενάγοντα του δημιουργήθηκαν αμφιβολίες και δυσπιστία για το πρόσωπο του και έχασε την εμπιστοσύνη του. Με την επιστολή αφήνετο να νοηθεί ότι ο Ενάγοντας και ο Πρόεδρος του Ομίλου τους είναι πρόσωπο ανειλικρινές που εξυπηρετεί συμφέροντα αλλά εκτός του αθλητισμού ότι παρεμποδίζει αθλητές άλλων Ομίλων για να πετύχει σκοπούς ξένους προς το άθλημα της ποδηλασίας, αφήνετο να νοηθεί ότι ήταν άτομο επικίνδυνο που δεν υπακούει στους Κανονισμούς. Το όλο συμβάν τέθηκε σε Γενική Συνέλευση του Ομίλου όπου αποφασίστηκε η αποχή του Ομίλου από την Ομοσπονδία καθώς και η τελική αποχώρηση του Ομίλου από την Ομοσπονδία. Πολλά μέλη τους επηρεάστηκαν από τον τρόπο αντιμετώπισης του Προέδρου του Ομίλου τους από την Ομοσπονδία και ειδικότερα από την επίδικη επιστολή γιατί πίστεψαν ότι ο Ενάγοντα ήταν άτομο χωρίς ηθικούς φραγμούς, ανάξιο να κατέχει την θέση του Προέδρου και εξυπηρετούσε άλλους σκοπούς εκτός από αυτούς του αθλήματος της ποδηλασίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποχωρήσουν από τον Όμιλο και να εκφράσουν την δυσαρέσκεια τους και την αποστροφή τους προς το Διοικητικό Συμβούλιο του Ομίλου και ιδιαίτερα προς τον Πρόεδρο. Κατέθεσε επιστολές μελών ημερ. 15.10.2001 και 7.11.2001 ως Τεκμήρια 6 και
- Ο Ευάγγελος Διαμαντίδης (ΜΥ1), μέλος του Παγκύπριου Ποδηλατικού Ομίλου της Ομοσπονδίας και Πρόεδρος της Τεχνικής Επιτροπής κατά τον ουσιώδη χρόνο ανέφερε ότι τα καθήκοντα του ήταν ο προγραμματισμός και η διοργάνωση των πρωταθλημάτων της Ομοσπονδίας καθώς και εκπαίδευση του προσωπικού. Επίσης είναι διεθνής κομισάριος ποδηλασίας και συμμετείχε στους τελευταίους Ολυμπιακούς Αγώνες ως Τεχνικός Διευθυντής Ποδηλασίας. Στον αγώνα ημερ. 6.5.2001 συμμετείχε στον προγραμματισμό του αγώνα, δηλαδή στον ορισμό των κριτών του αγώνα και τεχνική υποστήριξη. Ήταν παρών όταν έγινε η καταγγελία από το σωματείο ΕΑΣ Αγίου Δομετίου. Έλεγξε ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγομένης αν υπήρξε παρεμπόδιση του αθλητή, δηλαδή όταν πήρε την επιστολή από το σωματείο ΕΑΣ Αγίου Δομετίου είχε επαφή με τον αλυτάρχη του αγώνα κ. Πανίκο Αντωνίου και τον ορισμένο κριτή στο σημείο που έγινε το περιστατικό κ. Δ. Χαραλάμπους όπου διαπίστωσε ότι, ενώ από τον αλυτάρχη του αγώνα δόθηκε ξεκάθαρη οδηγία στον Ενάγοντα να μην κινηθεί μέσα στη διαδρομή του αγώνα με το συγκεκριμένο αυτοκίνητο λόγω όγκου και από τον κριτή που ήταν στο εν λόγω σημείο ότι όντως έγινε παρεμπόδιση της αθλήτριας από το συγκεκριμένο όχημα. Αυτές ήταν οι διαπιστώσεις του. Έφερε το θέμα σε συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου παρόντες του αλυτάρχη του αγώνα και εξετάσθηκε κατά πόσο θα ήταν φρόνιμο να ακολουθήσουν τις καταστατικές τους υποχρεώσεις και να παραπεμφθεί ο Ενάγων στην Δικαστική. Έκριναν σοφότερο να προστατεύσουν τον Ενάγοντα για τους λόγους που ανέφεραν στην επιστολή που απέστειλαν, διότι γνωρίζουν τον άνθρωπο και σε καμία περίπτωση δεν απέδιδαν σκοπιμότητα στην ενέργεια του. Προτίμησαν την αποστολή της επιστολής και την επίστηση της προσοχής χωρίς να αφήνουν καμία υπόνοια ότι επιβάλλεται ποινή. Επίσης στάληκε στις 24.5.2001 νέα επιστολή (Τεκμήριο 4) προς απάντηση της επιστολής απάντησης απειλής από τον Όμιλο Αγρότη (Τεκμήριο 3) με την οποία ξεκαθαρίζονταν κάποια πράγματα και δεν άφηναν καμία υποψία για τον σκοπό που στάληκε η πρώτη επιστολή (Τεκμήριο 2). Σε καμία περίπτωση δεν υπήρχε οποιαδήποτε μομφή ή υπόνοια για το μεμπτό του χαρακτήρα του Ενάγοντα. Δέχθηκε ότι δεν έγινε σκόπιμα από τον Ενάγοντα το περιστατικό αλλά αρνήθηκε ότι αυτό δεν έγινε αφού ο ίδιος το ερεύνησε. Δεν υπήρχε ιδιαίτερη σχέση μεταξύ του και του Ενάγοντα και σταμάτησε κάθε επαφή αφού ο ίδιος αποφάσισε να αποχωρήσουν από την Εναγομένη. Ήγειρε και ο ίδιος αγωγή εναντίον του Ενάγοντα αφού παρέλαβε επιστολή που απέστειλε ο Ενάγοντας στη Διεθνή Ένωση Ποδηλασίας και του απέδιδε χαρακτηρισμούς ανοίκειους για άνθρωπο που ασχολείται με τον αθλητισμό, αλλά αυτό έγινε μετά τις επιστολές της Ομοσπονδίας και μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Σε υποβολή της συνηγόρου του Ενάγοντα ότι στην επίδικη επιστολή το δυσφημιστικό μέρος είναι ότι κάποιος παρεμποδίζει αθλητές και χωρίς να ακουσθεί η γνώμη του τον είχαν δικάσει ήδη και ότι αποφασίσθηκε η επίστηση της προσοχής του ως το περιεχόμενο Τεκμήριο 2 ο μάρτυρας είπε ότι ο διαιτητής σε ένα αγώνα όταν συμβουλεύεται τον συνεργάτη του για να πάρει μια απόφαση δεν διαβουλεύεται με τον αθλητή και ούτε τον εμπλεκόμενο. Είχε στις αρχές του αγώνα τον αλυτάρχη και τον κριτή στους οποίους, σε περίπτωση που θα παραπεμπόταν ο Ενάγων σε δικαστική σε αυτούς θα στηριζόταν. Δέχθηκε ότι θα λαμβανόταν η θέση του Ενάγοντα στην περίπτωση αυτή, αλλά η οδηγία του αλυτάρχη και η μαρτυρία του κριτή ήταν συντριπτική, ήταν ουσιαστικής σημασίας ότι ευρισκόταν το όχημα στον αγώνα πράγμα το οποίο παραδέχθηκε και ο Ενάγων στον αλυτάρχη. Κάποια πράγματα δεν μπορούν να κάνουν τη νύχτα μέρα. Προτιμήθηκε πιο ήπια αντίδραση από την Εναγομένη. Είναι καθόλα αρμόδια η Εναγόμενη να παίρνει αποφάσεις και η απόφαση που πήρε δεν είναι ποινή, ούτε εκδίκαση υπόθεσης, αλλά επικοινωνία μεταξύ Εναγόμενης και σωματείων μελών με καταστατικό δικαίωμα του Διοικητικού Συμβουλίου. Τέλος ανέφερε ότι το άθλημα διεξάγεται σε ανοικτούς χώρους οι ποδηλάτες είναι αρκετά εκτεθειμένοι έχουν να κάνουν με ανθρώπινες ζωές οι ίδιοι και είναι πολύ βαρύ φορτίο να είσαι υπεύθυνος για τις ζωές των άλλων. Προτού ασχοληθώ με οποιαδήποτε άλλα θέματα προέχει η αξιολόγηση της μαρτυρίας να αποφασισθεί το πλαίσιο γεγονότων που περιβάλλουν την διαφορά. Έχοντας παρακολουθήσει όλους όσους κατέθεσαν ενώπιον μου είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Με προσοχή εξέτασα τη μαρτυρία έχοντας κατά νου τα δικόγραφα, τα παραδεκτά γεγονότα, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και τις εισηγήσεις των δικηγόρων στο στάδιο των αγορεύσεων. Το συντριπτικό μέρος της μαρτυρίας είτε είναι παραδεκτό είτε δεν αμφισβητείται. Επίσης από πλευράς αξιοπιστίας των μαρτύρων η υπόθεση δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία. Η δημοσίευση και το περιεχόμενο της επίδικης επιστολής είναι παραδεκτή όπως και τα γεγονότα που προηγήθηκαν και επακολούθησαν αυτή, δεν αμφισβητούνται. Παραδεκτά παρέμειναν και τα όσα αφορούν στο επάγγελμα και τις ενασχολήσεις του ως Προέδρου του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη. Σε σχέση με το τι έγινε στον ποδηλατικό αγώνα ημερ. 6.5.2001 εκτός από την αόριστη αναφορά του Ενάγοντα ότι δεν παρεμπόδισε αθλήτρια και η επιστολή ανάφερε ψέματα δεν ετέθηκαν ενώπιον μου στοιχεία που να δικαιολογούν ότι η αναφορά στην επίδικη επιστολή για παρεμπόδιση έγινε, εκτός ότι το περιστατικό αυτό επιβεβαιώθηκε από τους κριτές του αγώνα στην έρευνα που έγινε από τον ΜΥ
- Ως εκ τούτου δεν μπορώ να καταλήξω σε ευρήματα ως προς τα γεγονότα που περιβάλλουν το εν λόγω περιστατικό για το οποίο γίνεται αναφορά στην επίδικη επιστολή. Επίσης η αναφορά του ΜΕ2 Χάρη Χαραλάμπους για αποχώρηση μελών του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη λόγω της επίδικης επιστολής δεν βρίσκει έρεισμα στις επιστολές που κατέθεσε στο Δικαστήριο προς υποστήριξη του ισχυρισμού αυτού αφού από τα Τεκμήρια 6 και 7 προκύπτει ότι τα εν λόγω μέλη αποχώρησαν μετά που ο όμιλος τους αποχώρησε από την Ομοσπονδία και επεβλήθη σε αυτούς πειθαρχική ποινή λόγω συμμετοχής τους σε αγώνες της Ομοσπονδίας. Για τα υπόλοιπα γεγονότα στα οποία έχω αναφερθεί ανωτέρω προβαίνω σ' ανάλογα ευρήματα. Τέλος η γνώμη των μαρτύρων αναφορικά με την ερμηνεία της επιδίκου επιστολής δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε βαρύτητα για το Δικαστήριο. Όπως έχει επισημανθεί πιο πάνω η Εναγόμενη δεν αμφισβητεί την ετοιμασία και αποστολή της επίδικης επιστολής, δεν αμφισβητείται επίσης ότι συντάκτης είναι η Εναγομένη. Επίσης δεν αμφισβητείται ότι η επιστολή στάληκε με φαξ στον Ποδηλατικό Όμιλο Αγρότης προς τον Πρόεδρο του Ομίλου Αγρότη, δηλαδή τον Ενάγοντα, η οποία κοινοποιήθηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο από τον ίδιο και ενημερώθηκε για την επιστολή αυτή που αναφερόταν σε ισχυριζόμενο συμβάν κατά τη διάρκεια του ποδηλατικού αγώνα. Κατά συνέπεια το πρώτο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η επίδικη επιστολή είναι δυσφημιστική για τον Ενάγοντα. Η έννοια της δυσφήμισης δίδεται από τις πρόνοιες του άρθρου 17
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 που έχει ως ακολούθως: «17
(1). Η δυσφήμιση συνίσταται στη δημοσίευση από οποιοδήποτε πρόσωπο με έντυπο, γραπτό, ζωγραφιά, ομοίωμα, χειρονομίες, λόγια ή άλλους ήχους ή με κάθε άλλο μέσο οποιασδήποτε φύσης περιλαμβανόμενης και της εκπομπής με ασύρματη τηλεγραφία δημοσιεύματος το οποίο- (α) αποδίδει σε άλλο πρόσωπο έγκλημα ή (β) αποδίδει σε άλλο πρόσωπο ανάρμοστη συμπεριφορά σε δημόσια θέση ή (γ) εκ φύσεως τείνει στο να βλάψει ή να επηρεάσει με δυσμένεια την υπόληψη άλλου προσώπου στο επάγγελμα, επιτήδευμα, την εργασία, απασχόληση ή τη θέση του ή (δ) ενδέχεται να εκθέσει άλλο πρόσωπο σε γενικό μίσος, περιφρόνηση ή χλεύη ή (ε) ενδέχεται να προκαλέσει την αποστροφή ή αποφυγή οποιουδήποτε προσώπου από άλλους.» Το κατά πόσο ένα δημοσίευμα έχει ή όχι δυσφημιστικό χαρακτήρα, όπως και το κατά πόσο αυτό είναι δυσφημιστικό για τον Ενάγοντα, είναι ζητήματα πραγματικά και σαν τέτοια αποφασίζονται από το Δικαστήριο. Αποκλειστικό οδηγό και για τα δύο ζητήματα, αποτελεί το περιεχόμενο του δημοσιεύματος και δεν έχει σημασία αν ένας ή ακόμα και ο ίδιος ο Ενάγοντας αποδίδουν στο δημοσίευμα έννοια δυσφημιστική. Στις λέξεις ή τις φράσεις θα αποδοθεί η συνήθης και φυσική έννοια η οποία θα τους δοθεί από λογικούς ανθρώπους συνήθους νοημοσύνης και δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο ποια συμπεράσματα θα συναχθούν από τα δημοσιεύματα, από πρόσωπα που ξεκίνησαν να συναγάγουν κάποια ασύνηθη έννοια. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Capital and Counties Bank v. Hendy [1882] 7 App. Cases 745, το κριτήριο είναι «κατά πόσο κάτω από τις περιστάσεις στις οποίες έχουν δημοσιευθεί οι επίδικες λέξεις, οι λογικοί άνθρωποι στους οποίους έγινε το δημοσίευμα θα ήταν πιθανό να αντιληφθούν δυσφημιστική έννοια.» (Βλ. Τάσσος Παπαδόπουλος ν. Kyrix Publishing Co Ltd
(1963)2 AAΔ 290, Εταιρεία «Ο Φιλελεύθερος Λτδ» ν. Σοφοκλέους [2003] 1 ΑΑΔ σελ. 549, Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ ν. Βασιλείου Πολ. Έφ. 11600 ημερ. 24.5.2005, Jones v. Skelton [1963] 1 WLR 1370, Louis v. Daily Telegraph [1964] A.C. 259). Το κείμενο του δημοσιεύματος εξετάζεται από το Δικαστήριο στην ολότητα του με παράλληλη αναφορά στο χρόνο και τόπο που το δημοσίευμα είδε το φως της δημοσιότητας όπως και με αναφορά στην κατά τον ουσιώδη χρόνο ισχύουσα κοινή γνώμη για το θέμα. (Βλ. Τidmore v. Mills [1947] 32 Ala. App. 243), οσάκις δεν υπάρχει αριθμός καλών ερμηνειών είναι παράλογο αυτές να αγνοούνται και με σκοπό να δοθεί δυσφημιστική έννοια στο δημοσίευμα, να επιλέγεται η μόνη κακή ερμηνεία που υπάρχει, [Capital and Counties Bank (πιο πάνω)]. Γενικά θεωρείται δυσφημιστικό να καταλογίζεται διεφθαρμένη ή ανέντιμη ή δόλια ή άλλη ανάρμοστη συμπεριφορά ή ανεπάρκεια στον κάτοχο αξιώματος κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αξιώματος του. (Βλ. Gatley on Libel & Slander 10η έκδ. παραγρ. 2.28 σελ. 62). Εκεί όπου οι επίδικες λέξεις είναι δυσφημιστικές στη φυσική συνήθη τους έννοια, το μόνο που απαιτείται να αποδείξει ο Ενάγοντας, είναι τη δημοσίευση τους. Σε τέτοια περίπτωση, το βάρος απόδειξης ότι υπό το φως των περιστάσεων κάτω από τις οποίες έγινε η δημοσίευση ή του τρόπου με τον οποίο η δημοσίευση έχει γίνει, ή άλλων γεγονότων γνωστών σε όλους όσους έχει γίνει δημοσίευση, οι επίδικες λέξεις δεν θα γίνονταν αντιληπτές από λογικά άτομα να είναι δυσφημιστικές, το έχει ο Εναγόμενος. Στην Έκθεση Απαίτησης ο Ενάγων σχολιάζει με δύο βασικούς τρόπους την επίδικη επιστολή ο πρώτος περιέχεται στην παράγραφο 3Β και έχει ως ακολούθως: (α) Παρεμπόδιζε με τη συμπεριφορά του αθλήτρια που συμμετείχε στον εν λόγω αγώνα. Ο δεύτερος τρόπος είναι αυτός που περιέχεται στην παράγραφο 8Α της Έκθεσης Απαίτησης και έχει ως εξής: (α) Είναι πρόσωπο επιπόλαιο και/ή ανάξιο της ιδιότητας την οποία έχει ως πρόεδρος ποδηλατικού σωματείου και/ή ως προπονητής και/ή ως αθλητικός παράγοντας και/ή πρόσωπο ανίκανο να ανταποκριθεί στα καθήκοντα και/ή υποχρεώσεις του ως πρόεδρος ποδηλατικού σωματείου και/ή ως προπονητής ποδηλασίας και/ή ως αθλητικός παράγοντας. (β) Είναι πρόσωπο ανέντιμο και στερείται ηθικού χαρακτήρος. (γ) Δεν εμπνέει εμπιστοσύνη δια την ιδιότητα την οποία κατέχει ως πρόεδρος ποδηλατικού σωματείου και/ή ως προπονητής και/ή ως αθλητικός παράγοντας. (δ) Καταχράτο της ιδιότητας του ως πρόεδρου ποδηλατικού σωματείου και/ή της ιδιότητος του ως αθλητικού παράγοντα και/ή της μακρόχρονης επαφής του με το άθλημα της ποδηλασίας με σκοπό να εξασφαλίσει προσωπικό όφελος και/ή όφελος προς το σωματείο Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη και/ή εις βάρος των υπόλοιπων αθλητών και/ή αθλητών από άλλα σωματεία. (ε) Είναι πρόσωπο που παρεμποδίζει αθλητές και/ή είναι άτομο επικίνδυνο και/ή ανεύθυνο και/ή παρακούει εσκεμμένα και/ή εν γνώσει του και/ή εκ προθέσεως κανονισμούς και/ή οδηγίες και/ή υποδείξεις και/ή απαγορεύσεις κριτών. (στ) Παρεμποδίζει και/ή θέτει σε κίνδυνο και/ή επηρεάζει δυσμενώς την ομαλή διεξαγωγή αγώνων ποδηλασίας και/ή θέτει σε κίνδυνο και/ή κίνδυνο τραυματισμού αθλητές και/ή αθλήτριες. (η) Αγνοεί και/ή δεν σέβεται και/ή παρακάμπτει κανονισμούς και/ή οδηγίες της αγωνόδικης επιτροπής και/ή άλλης επιτροπής και/ή του αλυτάρχη και/ή κριτή και/ή κανονισμούς σχετικούς με την ομαλή διεξαγωγή αγώνων ποδηλασίας. (θ) Συμπεριφέρεται με τρόπο αντιαθλητικό και/ή ανάρμοστο και/ή απρεπή και/ή παράνομο κατά τη διεξαγωγή ποδηλατικών αγώνων και/ή κατά τρόπο που χρήζει επίπληξης και/ή προειδοποίησης και/ή επιβολής πειθαρχικής ποινής. (ι) Έχει προβεί σε πειθαρχικό αδίκημα και/ή παράπτωμα και/ή συμπεριφορά αντιστοιχούσα σε πειθαρχικό παράπτωμα και η οποία χρήζει επίπληξης και/ή προειδοποίησης. Με βάση τον πρώτο τρόπο με τον οποίο σχολιάζεται το επίδικο δημοσίευμα αποδεικνύεται ότι ο Ενάγων επαφίεται και στην φυσική και συνήθη έννοια αντιληπτές από άλλα πρόσωπα στη γνώση των οποίων και περίηλθαν. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Gatley on Lebel and Slander παρ. 1316 εκεί όπου ο Ενάγων βασίζεται στη συνήθη έννοια των λέξεων κριτές είναι ένορκοι (εδώ το Δικαστήριο) ως προς το κατά πόσο οι λέξεις θα μπορούσαν εύλογα να γίνουν αντιληπτές σαν έχουσες δυσφημιστική έννοια. Μαρτυρία δε ως προς το ότι ο Ενάγων αντιλήφθηκε να σημαίνουν οι λέξεις δεν είναι αποδεκτή (παρ. 1318) ανωτέρω και Wood v. Mackey
(1881)21 N.B.R. 109). Ήδη έχουμε εξηγήσει πότε ένα δημοσίευμα είναι ή όχι δυσφημιστικό και δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε τις σχετικές νομικές αρχές που εκτέθησαν ανωτέρω. Όσον αφορά τον δεύτερο τρόπο με τον οποίο σχολιάζεται το επίδικο δημοσίευμα θεωρώ ότι έχουμε ψευδοϋπαινιγμό (popular or false innuendo) εφόσον κατ' ουσία στην φυσική και συνήθη έννοια των επιδίκων λέξεων περιλαμβάνεται εκτός από την κατά κυριολεξία έννοια και η συμπερασματική που είναι συμφυής με την κατά κυριολεξία έννοια. Στην παράγραφο 8Α της Έκθεσης Απαίτησης και γενικά στην Έκθεση Απαίτησης δεν υπάρχει ισχυρισμός περί υπάρξεως νομικού ή αληθινού δυσφημιστικού υπαινιγμού υπό την έννοια της συνάρτησης του επίδικου δημοσιεύματος με εξωγενή γεγονότα. Η παράγραφος 8Α, όπως διατυπώθηκε, αναφέρεται στην συμπερασματική έννοια και νόημα των ισχυριζόμενων δυσφημιστικών λέξεων μέσα στα πλαίσια της φυσικής και συνήθους έννοιας των λέξεων. Έχουν δηλαδή διατυπωθεί ψευδοϋπαινιγμοί (false innuendos) και όχι νομικοί ή αληθινοί υπαινιγμοί (legal or true innuendos). Κατά συνέπεια εφόσον η παράγραφος 8Α δεν διατυπώνει νομικά ή αληθινά innuendos δεν δημιουργείται θέμα ανάγκης ύπαρξης και δικογράφησης εξωγενών γεγονότων τα οποία τα στοιχειοθετούν και τα οποία σε μια τέτοια περίπτωση θα ήταν ουσιώδη γεγονότα που θα έπρεπε να συμπεριληφθούν στην Έκθεση Απαίτησης και να τα αποδείξει ο Ενάγων κατά την ακροαματική διαδικασία με την προσκόμιση μαρτυρίας. Για το θέμα του τρόπου που πρέπει να διατυπώνεται στα δικόγραφα η εννοιολογία των λέξεων που στοιχειοθετούν τη δυσφήμιση σχετική είναι η υπόθεση Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Δίας Λτδ ν. Χ'Κώστα
(1990)1 ΑΑΔ 244, όπου έγινε αναφορά στην πρακτική που ακολουθείται σχετικά στην Αγγλία και που κρίθηκε πως δεν διαφέρει από αυτή που ακολουθείται στην Κύπρο. Προκύπτει ότι αποτελεί ορθή πρακτική η διατύπωση ψευδοϋπαινιγμών γιατί θα 'ταν άδικο να αφήνεται ο Εναγόμενος ή το Δικαστήριο να μαντέψει την έννοια ή τις έννοιες που ο Ενάγοντας προτίθεται να αποδώσει στις ισχυριζόμενες δυσφημιστικές λέξεις ή φράσεις ή υλικό. Με οδηγό τις πιο πάνω νομικές αρχές, στρέφομαι στην επίδικη επιστολή. Στην επίδικη επιστολή γίνεται αναφορά από την Εναγόμενη σε επιστολή διαμαρτυρίας του Σωματείου ΕΑΣ Αγίου Δομετίου ότι ο Ενάγων σε αγώνα ημερ. 6.5. παρεμπόδισε με το αυτοκίνητο του την αθλήτρια Έλενα Αριστείδου σε κάποιο μέρος του δρόμου. Περιστατικό που επιβεβαιώθηκε από τους κριτές του αγώνα και η ομοσπονδία επίστησε την προσοχή του Ενάγοντος για μη επανάληψη τέτοιων περιστατικών διαφορετικά θα παραπεμφθεί σε πειθαρχική διαδικασία σχολιάζοντας περαιτέρω την θέσπιση νέων κανονισμών για τις οποίες όλα τα μέλη πρέπει να τηρούν και να ακολουθούν. Η φυσική έννοια της λέξης παρεμποδίζω είναι «αποτελώ εμπόδιο» ή «παρεμβάλω εμπόδιο» (βλ. Λεξικό Νέας Ελληνικής Γλώσσας 2η έκδοση του Γ.Μ. Μπαμπινιώτη). Η πιο πάνω φυσική έννοια της εν λόγω λέξης δεν είναι δυσφημιστική από μόνη της για τον Ενάγοντα. Εξετάζοντας την ως σύνολο την φράση «παρεμποδίσατε με το αυτοκίνητο σας την αθλήτρια Έλενα παρά τον κυκλικό κόμβο των Αγίων Τριμιθιάς» και πάλι δεν μπορεί με την φυσική έννοια της φράσης να αποδοθεί δυσφημιστικός χαρακτήρας στην εν λόγω φράση αφού το μόνο που μπορεί να αποδοθεί είναι παρεμβολή εμποδίου από τον Ενάγοντα καθώς οδηγούσε αυτοκίνητο που δεν οδηγεί σε οποιαδήποτε έννοια που να ενέχει δυσφημιστικό χαρακτήρα στο πρόσωπο του Ενάγοντα. Απλή αναφορά σε παρεμβολή εμποδίου με αυτοκίνητο δεν μπορεί να αποδοθεί εσκεμμένη ενέργεια του Ενάγοντα για παρεμπόδιση. Αλλά ακόμη και αν μπορούσε να αποδοθεί εσκεμμένη ενέργεια σε αυτή την φράση λαμβάνοντας υπόψη την φράση που χρησιμοποιεί η Εναγομένη πιο κάτω στο κείμενο: «Με κατανόηση στο ενδιαφέρον που έχετε για το άθλημα και στη μακρόχρονη επαφή μ' αυτό», εξανεμίζει οποιαδήποτε υπόνοια ότι καταλογίζεται στον Ενάγοντα εσκεμμένη ενέργεια παρεμπόδισης της αθλήτριας ή εξυπηρέτησης οποιουδήποτε αλλότριου σκοπού από τον Ενάγοντα ή δημιουργεί υπονοούμενο με οποιαδήποτε έννοια που χρησιμοποιείται στην Έκθεση Απαίτησης και δεν μπορεί να αποδοθεί έννοια δυσφημιστική για τον χαρακτήρα του Ενάγοντα. Επίσης η επίστηση της προσοχής του Ενάγοντα για συμμόρφωση με τους Κανονισμούς των Αγώνων και πάλι δεν έχει δυσφημιστικό χαρακτήρα ή δικαιολογεί τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Επίσης δεν αποτελεί ποινή η πειθαρχική διαδικασία αλλά προειδοποίηση για μη επανάληψη τέτοιων περιστατικών. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω ακόμα και αν αποφάσιζα ότι η επίδικη επιστολή έχει δυσφημιστικό χαρακτήρα βρίσκω ότι η Εναγόμενη έχει αποδείξει την υπεράσπιση του δίκαιου σχολιασμού (fair comment) και του προνομίου υπό επιφύλαξη (qualified privilege). Η υπεράσπιση του δίκαιου σχολιασμού (fair comment) έχει θέση μόνο στην περίπτωση που το δημοσίευμα περιέχει σχόλια επί γεγονότων, ότι αποτελεί έντιμο ή εύλογο σχόλιο επί ορθώς διατυπωμένων γεγονότων, χωρίς απόκλιση από την πραγματικότητα και σχολιασμό θέματος δημοσίου συμφέροντος (Μαύρου ν. Στυλιανού κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1743, Gately (ανωτέρω στη σελ. 289). Για να επιτύχει υπεράσπιση εύλογου σχολίου η Εναγόμενη θα πρέπει να αποδείξει ότι οι λέξεις συνιστούσαν σχόλιο και ότι στο σχόλιο υπάρχει υπόβαθρο γεγονότων που αναφέρεται στο υπό συζήτηση θέμα. Ο Εναγόμενος που επικαλείται την υπεράσπιση του εύλογου σχολίου δεν αναλαμβάνει το βάρος να αποδείξει ότι το σχόλιο είναι αληθές. Αν τα γεγονότα αναφέρονται αληθώς, η υπεράσπιση του εύλογου σχολίου επιτυγχάνει, εφ' όσον βέβαια το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι τα σχόλια έχουν γίνει εύλογα και έντιμα (Sutherland v. Stopes
(1924)All E.R. Rep. 19, H.L.). Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχω την άποψη ότι το περιεχόμενο της επιδίκου επιστολής περιέχει σχόλια ως προς την διαμαρτυρία του μέλους της ΕΑΣ Αγίου Δομετίου προς άλλο μέλος της, δηλαδή τον Ενάγοντα, Πρόεδρο του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη. Με την επίδικη επιστολή η Εναγόμενη καταγράφει και δημοσιοποιει τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Ομοσπονδία σε σχέση με την καταγγελία του σωματείου ΕΑΣ Αγίου Δομετίου. Τα γεγονότα είναι αυτά που αναφέρθηκαν από το Σωματείο ΕΑΣ και επιβεβαιώθηκαν από τους κριτές του αγώνα και ο σχολιασμός των δεν αποκλίνει από το εύλογο. Με δεδομένο ότι η Εναγόμενη είναι αρμόδιο όργανο να δέχεται παράπονα μέλους της για άλλο μέλος της που αφορά ποδηλατικό αγώνα τον οποίο η ίδια διοργάνωσε, τα όσα ανέφερε τα οποία, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν, ως η θέση του Ενάγοντα, επιβολή ποινής ή πειθαρχική διαδικασία αλλά επίστηση της προσοχής στους κανονισμούς που έθεσε για τα μέλη της στη διεξαγωγή αγώνων ποδηλασίας και προειδοποίηση για λήψη πειθαρχικών μέτρων σε περίπτωση επανάληψης που δεν ενέχει το στοιχείο ποινής, αποτελούν έντιμο σχόλιο. Στρεφόμενη στην υπεράσπιση του προνομίου υπό επιφύλαξη σχετικό είναι το άρθρο 21 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148. Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο: «
(1)Η δημοσίευση δυσφημιστικού δημοσιεύματος είναι προνομιούχα, υπό την επιφύλαξη ότι έγινε καλή τη πίστει, στις ακόλουθες περιπτώσεις, δηλαδή (α) αν η σχέση μεταξύ του προσώπου από το οποίο και του προσώπου προς το οποίο έγινε η δημοσίευση είναι τέτοια ώστε το πρόσωπο που δημοσίευε να τελεί υπό νομικό, ηθικό ή κοινωνικό καθήκον να δημοσιεύσει αυτό προς το πρόσωπο προς το οποίο έγινε η δημοσίευση και ο τελευταίος έχει αντίστοιχο συμφέρον στη λήψη του δημοσιεύματος ή το πρόσωπο που δημοσίευσε έχει έννομο προσωπικό συμφέρον που χρειάζεται προστασία, και το πρόσωπο προς το οποίο έγινε η δημοσίευση τελεί υπό αντίστοιχο νομικό, ηθικό ή κοινωνικό καθήκον να προστατεύσει το εν λόγω συμφέρον: Νοείται ότι η δημοσίευση δεν υπερβαίνει είτε κατ' έκταση είτε κατ' ουσία το εύλογα επαρκές υπό τις περιστάσεις. (β) Αν το δημοσίευμα είναι μομφή η οποία προσάπτεται από κάποιο κατά της συμπεριφοράς άλλου, ως προς οποιοδήποτε θέμα σε σχέση με το οποίο ο πρώτος έχει εξουσία, συμβατικά ή άλλως πως, επί του άλλου, ή ως προς το χαρακτήρα του άλλου στο μέτρο που εκδηλώνεται στη συμπεριφορά αυτή. (γ) Αν το δημοσίευμα είναι καταγγελία ή κατηγορία από πρόσωπο εναντίον άλλου προσώπου σε σχέση με την συμπεριφορά αυτού σε οποιοδήποτε θέμα, ή σε σχέση με τον χαρακτήρα αυτού στο μέτρο που εκδηλώνεται στη συμπεριφορά αυτή, η οποία έγινε σε πρόσωπο που έχει εξουσία, συμβατικά ή άλλως πως, επί του άλλου αυτού προσώπου σε σχέση με την συμπεριφορά αυτή ή θεά, ή η οποία έγινε σε πρόσωπο που έχει με νόμο εξουσία να διερευνά τη συμπεριφορά αυτή ή θέμα ή να δέχεται καταγγελίες σε σχέση με την συμπεριφορά αυτή ή θέμα (δ) αν το δημοσίευμα δημοσιεύεται για την προστασία των δικαιωμάτων ή των συμφερόντων του προσώπου που το δημοσιεύει, ή του προσώπου προς το οποίο γινόταν η δημοσίευση, ή κάποιου τρίτου για τον οποίο ενδιαφέρεται το πρόσωπο προς το οποίο έγινε η δημοσίευση (ε) αν το δημοσίευμα είναι ακριβοδίκαιη και ακριβής αναφορά αυτών που έχουν λεχθεί, προαχθεί ή δημοσιευτεί σε οποιοδήποτε νομοθετικό σώμα το οποίο δυνατό να ιδρυθεί στο μέλλον.
(2)Η δημοσίευση δυσφημιστικού δημοσιεύματος δεν θεωρείται ότι έγινε καλή τη πίστει από πρόσωπο εντός της έννοιας του εδαφίου
(1), του άρθρου αυτού, αν καταδειχθεί ότι (α) Το δημοσίευμα ήταν αναληθές, και αυτός δεν πίστευε αυτό ως αληθές ή (β) το δημοσίευμα ήταν αναληθές, και αυτός προέβηκε στη δημοσίευση χωρίς να καταβάλει εύλογη φροντίδα για την εξακρίβωση του αληθούς ή του αναληθούς αυτού ή (γ) προβαίνοντας στη δημοσίευση, ενήργησε με σκοπό βλάβης του προσώπου που δυσφημείται σε βαθμό σημαντικά μεγαλύτερο ή κατά τρόπο σημαντικά διαφορετικό του εύλογα αναγκαίου για το κοινό συμφέρον ή για την προστασία του ιδιωτικού δικαιώματος ή συμφέροντος σε σχέση με το οποίο αξιώνει προνόμιο.
(3)Σε αγωγή που εγείρεται σε σχέση με δημοσίευση δυσφημιστικού δημοσιεύματος, αν η δημοσίευση αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί προνομιούχα βάσει των διατάξεων του εδαφίου
(1), και εγερθεί η υπεράσπιση του προνομίου, το βάρος της απόδειξης ότι η δημοσίευση αυτή δεν έγινε καλή τη πίστει φέρει ο Ενάγοντας.» Από τα ενώπιον μου στοιχεία και τα κατατεθέντα τεκμήρια προκύπτει ότι στην Εναγομένη έγινε μια διαμαρτυρία εναντίον του Ενάγοντα, ο οποίος είναι Πρόεδρος του μέλους της, δηλαδή του Ποδηλατικού Ομίλου Αγρότη. Ως αποτέλεσμα του παραπόνου αυτού απεστάλη η επίδικη επιστολή στον Ενάγοντα. Από την αλληλογραφία προκύπτει ότι επελήφθη η Εναγόμενη του παραπόνου του σωματείου ΕΑΣ Αγίου Δομετίου αφού επιβεβαιώθηκε το περιστατικό από τους κριτές του αγώνα και η Εναγομένη απεύθυνε προειδοποιητική επιστολή προς άλλο μέλος της για συμμόρφωση προς τους κανονισμούς της. Η δημοσίευση που γίνεται για την προστασία των συμφερόντων και δικαιωμάτων των μελών της Εναγομένης, πρέπει να γίνεται σε εκείνα τα πρόσωπα που σχετίζονται με το ζήτημα, αφού σκοπός είναι η αποτελεσματική προάσπιση των δικαιωμάτων αυτών (Κυριακίδης ν. Αριστείδου
(2000)1 (Α) ΑΑΔ σελ. 349). Βρίσκω ότι ικανοποιείται η προϋπόθεση ύπαρξης συμφέροντος τόσο εκ μέρους του δημοσιεύοντος όσο και του παραλήπτη της επιστολής. Το δημοσίευμα, ως είναι εύρημα μου, έγινε δια την προστασία των συμφερόντων της Εναγομένης, επειδή η δημοσίευση έγινε στο πρόσωπο για το οποίο ένα άλλο μέλος της Ομοσπονδίας παραπονείτο. Η δημοσίευση της επιδίκου επιστολής στον Ενάγοντα δεν υπερέβη ούτε και το αναγκαίο (Synomospondia Ergaton Kyprou a.o. v. Cyprus Asbestos Mines Ltd
(1965)1 CLR 22, Countas a.a. v. Courtis
(1973)1 JSC 113). Δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία ότι η Εναγόμενη δεν ενήργησε καλή τη πίστει. Να σημειώσω δε ότι σύμφωνα με το άρθρο 21 εδάφιο 3 το βάρος της απόδειξης το φέρει ο Ενάγων, ο οποίος όμως δεν κατάφερε να αποσείσει. Συνεπώς και η υπεράσπιση του προνομίου υπό επιφύλαξη επιτυγχάνει. Η δημοσίευση, ως είναι εύρημα μου, είναι προνομιούχα βάσει των διατάξεων του άρθρου 21 του Κεφ. 148. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους και εφόσον έχω καταλήξει ότι η επίδικη επιστολή δεν είναι δυσφημιστική, ούτε αφορά επιβολή ποινής στα πλαίσια πειθαρχικής διαδικασίας η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Δεν θα ακολουθήσω την πρακτική που ακολουθείται σε άλλα αστικά αδικήματα π.χ. αμέλεια να υπολογίζονται οι αποζημιώσεις παρά την αρνητική κατάληξη για τον Ενάγοντα για το ενδεχόμενο κατ' έφεση ανατροπής τέτοιας κατάληξης, εφόσον η ετυμηγορία συνίσταται σε αξιολογική εκτίμηση ότι δεν επρόκειτο για δυσφήμηση του Ενάγοντος. Η αξιολόγηση αυτή εξουδετερώνει στο δικό μου μυαλό τη βάση για υπολογισμό οποιασδήποτε βλάβης του Ενάγοντα. Ως αποτέλεσμα η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης εναντίον του Ενάγοντα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο