ΕΠΊ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ GENEMP TRADING LTD, Αρ. Αίτησης: 229/08, 26 Σεπτεμβρίου, 2008

(1)Εκκρεμεί η Πολιτική Έφεση με αρ. 281/2007 στο Ανώτατο Δικαστήριο αναφορικά με την αγωγή 6012/2000 και ως εκ τούτου η αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη και πρόωρη.

(2)Η έκδοση διατάγματος διάλυσης θα ήταν άδικη, μη ευεργετική και μη επιεικής για την καθ' ης η αίτηση.

(3)Παρέχονται στην αιτήτρια άλλες εναλλακτικές θεραπείες και ή ένδικα μέσα για ικανοποίηση της απαίτησης τους.

(4)Υπάρχουν επαρκή περιουσιακά στοιχεία που μπορούν να ικανοποιήσουν την οφειλή της καθ' ης η αίτηση προς την αιτήτρια.

(5)Το ένδικο μέσο το οποίο αιτείται η αιτήτρια είναι δυσανάλογο σε σχέση με την οφειλή.

(6)Αν τυχόν εκδοθεί διάταγμα διάλυσης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας η έφεση 281/2007 δεν θα μπορεί να προχωρήσει ή θα καθυστερήσει πολύ η εκδίκασή της κατά παράβαση των άρθρων 30.2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Με οδηγίες του Δικαστηρίου η Αίτηση Διάλυσης δημοσιεύθηκε από τους αιτητές στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 23.5.2008 και στην εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» της ίδιας ημερομηνίας. Κανένα πρόσωπο δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο είτε να αμφισβητήσει είτε να συνηγορήσει υπέρ της αίτησης που είχε οριστεί για ακρόαση στις 12.9.08, και την ημέρα εκείνη οι δικηγόροι και των δύο πλευρών προχώρησαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις. Καθίσταται από την αρχή σαφές ότι η ένσταση των καθ' ων η αίτηση δεν αφορά οποιοδήποτε λόγο εγκυρότητας της διαδικασίας αφού δεν αμφισβητείται ούτε η ορθή επίδοση της απαίτησης στην καθ' ης η αίτηση ούτε και η επίδοση της υπό εξέταση αίτησης σ' αυτήν σύμφωνα με τις πρόνοιες των σχετικών Νόμων και Κανονισμών. Η απαίτηση των αιτητών έγινε με βάση το Άρθρο 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, σύμφωνα με το οποίο, σε δική μου ελεύθερη απόδοση, εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αν πιστωτής που του χρωστάει η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις Λ.Κ.500 επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν που να απαιτεί από την εταιρεία να της καταβάλει το ποσό που οφείλεται και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να το εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή. Η απαίτηση στην παρούσα περίπτωση υπερβαίνει το ποσό των Λ.Κ.500, η απαίτηση υπογράφεται από τους αιτητές, έχει ημερομηνία 6.3.2008 ενώ σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των αιτητών μέχρι και τις 16.4.2006, δηλαδή μετά που παρήλθε η καθορισμένη χρονική προθεσμία των τριών εβδομάδων ούτε εξοφλήθηκε, ούτε εξασφαλίστηκε, ούτε διευθετήθηκε η πληρωμή του ποσού. Είναι, επίσης, ουσιαστικά παραδεκτό γεγονός, ότι το ποσό αυτό εξακολουθεί να οφείλεται μέχρι και σήμερα. Το άρθρο 211(ε) του περί Εταιρειών Νόμου προνοεί ότι εταιρεία μπορεί να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο εάν, μεταξύ άλλων, η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Σύμφωνα με την απόφαση G.I.P. Constructions Ltd ν. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. σελ. 14, στην οποία έγινε ευρεία ανάλυση της αγγλικής νομολογίας οι πρόνοιες της οποίας είναι πανομοιότυπες με τις διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου, η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 του Κεφ. 113 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 του Κεφ. 113 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω το άρθρο 212(α) του Κεφ. 113 προνοεί εξειδικευμένο λόγο που συνιστά νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών. Σε περίπτωση εκπλήρωσης των προϋποθέσεων που τίθενται στο άρθρο 212(α) οδηγούν από μόνες τους στην κατάληξη. Εγείρεται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Οι πρόνοιες του άρθρου 212(α) του Νόμου έχουν στην παρούσα περίπτωση ικανοποιηθεί. Εφόσον η εταιρεία μέχρι σήμερα δεν κατέβαλε το ποσό ούτε το διευθέτησε ούτε το εξασφάλισε, και εφόσον ως είναι επίσης παραδεκτό και από τις δύο πλευρές δεν υπάρχει αναστολή εκτέλεσης της υποχρέωσης καταβολής του εν λόγω ποσού, το τεκμήριο της ανικανότητας της αιτήτριας να πληρώσει τα χρέη της έχει εγερθεί. Όσον αφορά την εισήγηση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας όπως προβάλλεται στην ένσταση της ότι η έκδοση του διατάγματος διάλυσης θα ήταν άδικη, μη ευεργετική και μη επιεικής ο τρόπος που εξειδικεύεται ο λόγος αυτός στην ένσταση δεν πείθει το Δικαστήριο. Η εισήγηση ότι παρέχονται και άλλες εναλλακτικές θεραπείες ή ένδικα μέσα στην αιτήτρια για να εισπράξει την οφειλή της δεν μπορεί να τύχει άλλου σχολιασμού πέραν του ότι οι αιτητές είναι ελεύθεροι με βάση τα ένδικα μέσα που τους παρέχονται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη σχετική νομοθεσία να επιλέξουν όποια διαδικασία θέλουν για να ικανοποιήσουν το λαβείν τους το οποίο μάλιστα είναι σφραγισμένο δικαστικά. Αναφορικά με την εισήγηση ότι το μέτρο που αιτείται η αιτήτρια είναι τουλάχιστον δυσανάλογο σε σχέση με την εν λόγω οφειλή, είναι η θέση μου ότι από το γεγονός ενισχύει ακριβώς τη θέση των αιτητών ότι η καθ' ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Η καθ' ης η αίτηση δεν προσέφερε καμία μαρτυρία στο Δικαστήριο και δεν απέσεισε το βάρος που είχε στους ώμους της αναφορικά με τον ισχυρισμό της ότι υπάρχουν επαρκή περιουσιακά στοιχεία τα οποία μπορούν να ικανοποιήσουν την οφειλή της καθ' ης η αίτηση προς την αιτήτρια. Μεγάλο μέρος των επιχειρημάτων του ευπαίδευτου συνηγόρου για την καθ' ης η αίτηση εξαντλήθηκε στον ισχυρισμό του ότι εναντίον της απόφασης στην αγωγή 6012/2000 έχει καταχωρηθεί η πολιτική έφεση 281/2007 η οποία ακόμη εκκρεμεί για εκδίκαση στο Ανώτατο Δικαστήριο. Προς την κατεύθυνση αυτή ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι τυχόν διάλυση της εταιρείας να καθυστερήσει την διαδικασία στο Ανώτατο Δικαστήριο και ότι η απαίτηση ουσιαστικά της αιτήτριας είναι καταχρηστική, ενοχλητική και πρόωρη. Όσον αφορά τη θέση για την καθυστέρηση ή δυσκολία προώθησης της διαδικασίας της έφεσης ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου σε περίπτωση διάλυσης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας έχω την άποψη ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να πετύχει. Με τη διάλυση μιας εταιρείας είναι γνωστή η διαδικασία ότι ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται εκκαθαριστής και διαχειριστής των περιουσιακών της στοιχείων και δικαιούται να την αντιπροσωπεύει σε δικαστικές διαδικασίες. Πέραν τούτου και είναι φαινόμενο που παρατηρείται συνεχώς δικηγόρος που εκπροσωπούσε εταιρεία η οποία έχει τώρα εκκαθαριστεί μπορεί να συνεχίσει την αντιπροσώπευση της εταιρείας και την προώθηση των απαιτήσεων της και στο Δικαστήριο μετά από σχετική εξουσιοδότηση και συγκατάθεση του Επίσημου Παραλήπτη, η οποία κατά κανόνα δίδεται πάντα όσον αφορά το θέμα της τυχόν πρόκλησης καθυστέρησης, φαίνεται ότι η έφεση καταχωρήθηκε στις 29.10.2007 και ακόμη δεν έχει εκδικαστεί, επομένως η έκδοση του διατάγματος δεν βλέπω πως θα επηρέαζε δυσμενώς ή θα καθυστερούσε τη διαδικασία στο Ανώτατο Δικαστήριο. Σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι η απαίτηση της αιτήτριας είναι πρόωρη καθότι εκκρεμεί η έφεση, αναφέρω ότι μια πρωτόδικη απόφαση εναντίον της οποίας έχει μεν καταχωριστεί έφεση αλλά δεν έχει ανασταλεί η ισχύς της αποτελεί τελεσίδικη απόφαση η οποία μπορεί να εκτελεστεί και μάλιστα με δραστικές ίσως επιπτώσεις όπως αυτές που ζητούν οι αιτητές με την παρούσα διαδικασία και μάλιστα εναντίον φυσικών προσώπων. Υπάρχει ευρεία νομολογία σε αιτήσεις πτώχευσης όπου το Ανώτατο Δικαστήριο έχει αποφασίσει ότι τελική απόφαση η οποία έχει εφεσιβληθεί εμπίπτει εντός του όρου τελεσίδικη απόφαση. Βλέπε σχετικά Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1255. Είναι δεδομένο ότι δεν έχει ανασταλεί η πρωτόδικη απόφαση και βεβαίως η καταχώρηση έφεσης δεν αναστέλλει την ισχύ της και επομένως το δικαίωμα εκτέλεσης της. Θεωρώ ότι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν θα μπορούσε να επιτραπεί στην καθ' ης η αίτηση να προβάλει τον ισχυρισμό ότι επειδή εκκρεμεί έφεση εναντίον της πρωτόδικης απόφασης η παρούσα διαδικασία είναι πρόωρη, καταχρηστική ή ενοχλητική διότι τυχόν αποδοχή αυτού του επιχειρήματος θα ήταν εμμέσως η θέση του Δικαστηρίου ότι η έφεση αναστέλλει την ισχύ μιας πρωτόδικης απόφασης η οποία είναι τελεσίδικη. Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι η ένσταση της καθ' ης η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και εφόσον οι αιτητές έχουν αποδείξει τις προϋποθέσεις που απαιτούνται με βάση το Νόμο και τη Νομολογία έχω ικανοποιηθεί ότι η καθ' ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αφού οφείλει στους αιτητές το ποσό των Λ.Κ.7.820,50 με νόμιμο τόκο 8% από 13.7.2000 πλέον ΦΠΑ Λ.Κ.1.171,28 πλέον Λ.Κ.34,53 έξοδα. Υπό τις περιστάσεις εκδίδεται διάταγμα διάλυσης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να επιδοθεί αμέσως από τον αιτητή στον επίσημο παραλήπτη σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 219 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 ο οποίος και διορίζεται προσωρινός εκκαθαριστής της εταιρείας. Επιδικάζονται επίσης υπέρ αιτητών και εναντίον της καθ' ης η αίτηση εταιρείας τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κ.π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο