Alpha Bank Ltd ν. Δημήτρη Φωτιάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 7882/06, 27 Οκτωβρίου, 2008

(1997)1 Α.Α.Δ. 546). Βασικός σκοπός είναι η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων. (Μενέλαου κ.α ν. Ξενοφώντος

(1989)1 Α.Α.Δ. 371). Στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v. Σταυρού

(1998)1 Α.Α.Δ. 1876 υπεδείχθη ότι το καθοριστικό κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις εκθέσεις απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Άλλοι παράγοντες που διαδραματίζουν ρόλο κατά την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι η πολυπλοκότητα των εγειρομένων θεμάτων όπως και η δυνατότητα εκπροσώπησης μέσω του ίδιου δικηγόρου. Κατά την εξέταση συνεπώς αιτήματος για συνένωση αγωγών, είναι επιβεβλημένο και αναγκαίο να εξεταστούν οι εκθέσεις απαιτήσεως, στη προκειμένη περίπτωση, των τριών αγωγών που επιζητείται να συνεκδικαστούν από τους εναγομένους. Και στις τρεις κρινόμενες υποθέσεις ενάγων είναι η Alpha Bank Ltd. Πρόκειται για τρεις αγωγές εναντίον του Δημήτρη Φωτιάδη ως πρωτοφειλέτη. Εξέταση των εκθέσεων απαιτήσεων των αγωγών αποκαλύπτει ότι η αγωγή με αριθμό 7882/06 έχει ως βάση της την παραχώρηση δανείου δυνάμει εγγράφου συμφωνίας ημερομηνίας 1.11.99 με την ενυπόθηκη εγγύηση της εναγόμενης

1. Η αγωγή 7883/06 έχει ως βάση της την παραχώρηση, την 5.9.03, φοιτητικού δανείου στον εναγόμενο υπό την εγγύηση, μέχρι ορισμένου ποσού, του εναγομένου 2 και της ενυπόθηκης εγγύησης, μέχρι του ποσού των Λ.Κ.30.000.- της εναγομένης
2. Τέλος η αγωγή 7781/06 αφορά δάνεια σε τρεχούμενο λογαριασμό του εναγομένου και την επανέγκριση του δανείου και την συνέχιση της παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων ημερομηνίας 20.8.
3. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν υπεράσπιση και στις τρεις πιο πάνω αγωγές και στη συνέχεια υπέβαλαν αίτημα δυνάμει της Δ.14 Θ.2 για συνένωση των αγωγών, γιατί υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας που καθιστούν επιθυμητή την συνένωση τους. Οι ενάγοντες καθ ων η αίτηση έφεραν ένσταση και αναπόφευκτα η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η ουσία της ένστασης εστιάζεται σε δυο κυρίως ζητήματα. Το ένα, διαδικαστικού περιεχομένου, επικεντρώνεται στο γεγονός ότι η αίτηση θα έπρεπε να συνοδευόταν από ένορκη δήλωση με έκθεση των γεγονότων γιατί αυτά δεν εμφαίνονται στους φακέλους των υποθέσεων και συνεπώς η αίτηση από αυτή την σκοπιά είναι παράτυπη. Το άλλο, επί της ουσίας, ότι οι τρεις αγωγές στηρίζονται και έχουν διαφορετικές βάσεις, έστω και αν αφορούν δάνεια τα οποία όμως παραχωρήθηκαν σε διαφορετικές ημερομηνίες δυνάμει διαφορετικών συμφωνιών, όποτε και δεν υπάρχει κοινό νομικό η πραγματικό ζήτημα προς εκδίκαση. Ως προς την πρώτη ένσταση, ότι η αίτηση θα έπρεπε να συνοδευόταν από ένορκη δήλωση, κρίνω πως δεν έχει ουσιαστικό έρεισμα αφού όλα τα στοιχεία που έχουν παρατεθεί έχουν αντληθεί και προκύπτουν από το φάκελο του Δικαστηρίου. Που δεν είναι άλλα από την έκθεση απαιτήσεως και στο βαθμό που έχουν αξία για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης, οι υπερασπίσεις των εναγομένων. Επί της ουσίας η ένσταση εδράζεται στις διαφορετικές συμφωνίες δανείων με ξεχωριστές ημερομηνίες γεγονός που αναδεικνύει, σύμφωνα με τους καθ ων η αίτηση, την ανυπαρξία κοινού νομικού ή και πραγματικού ζητήματος. Η υπεράσπιση των εναγομένων σε όλες τις αγωγές θα πρέπει να σημειωθεί ότι είναι, με ελαφρές διαφοροποιήσεις, ουσιαστικά η ίδια. Εγείρουν προδικαστικές ενστάσεις για απόρριψη των αγωγών λόγω εκκρεμοδικίας που υπάρχει μεταξύ των διάδικων ενώπιον του δικαστηρίου εργατικών διάφορων για παράνομη απόλυση του εναγόμενου. Είναι ακόμα η θέση του εναγομένου ότι η κάθε ξεχωριστή συμφωνία δανείου αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος των ωφελημάτων του προερχόμενων από το καθεστώς εργασιακής σχέσης που είχε με τους ενάγοντες. Περαιτέρω ότι οι ενάγοντες κωλύονται λόγω συμπεριφοράς να στηριχθούν στις συμφωνίες και ότι συνιστούν προϊόν απάτης, ψευδών παραστάσεων, δόλου και πλάνης. Τέλος ότι συμφωνίες προσκρούουν στον περί Καταναλωτικής Πίστης Νόμο. Επί της ουσίας η υπεράσπιση που προβάλλει ο εναγόμενος, σε συντομία, είναι ότι τα δάνεια του παραχωρήθηκαν δυνάμει ωφελημάτων που απολάμβανε από την μεταξύ τους εργασιακή σχέση που υπερισχύει των συμφωνιών δανείου. Γίνεται αναφορά σε όρους της σύμβασης εργασίας, και ειδικότερα ότι οι όροι παροχής δανείου προνοούσαν για το ύψος του ποσού και του επιτοκίου και για μηνιαία δόση που θα απεκόπτετο από το μισθό του εκ Λ.Κ.208 και με επιτόκιο 2.33% ετησίως και ως εκ τούτου, οι ενάγοντες, σε ουδεμία άλλη χρέωση δικαιούνται. Είναι ακόμα η θέση του ότι οι ενάγοντες τερμάτισαν παράνομα την σύμβαση εργασίας και κατά συνέπεια εξ ίδιας υπαιτιότητας σταμάτησαν την αποπληρωμή του δανείου. Προβάλλεται τέλος ότι οι ενάγοντες τον εξαπάτησαν και/ή επηρεάστηκε από τις διαβεβαιώσεις τους, παραθέτει σχετικές λεπτομέρειες, ανταπαιτώντας ακύρωση της συμφωνίας δανείου καθώς και αποζημιώσεις. Η αίτηση των εναγομένων έχει ως έρεισμα, ως συνάγεται και εκ της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου τους, το κοινό ζήτημα που προβάλλει στις υπερασπίσεις, ουσιαστικά ως προς την εγκυρότητα του τερματισμού της σύμβασης εργασίας αλλά και της υπέρτερης ισχύος των όρων της έναντι των ξεχωριστών συμφωνιών δανείου. Ο λόγος για τον οποίο έγινε μια εκτενέστερη αναφορά στις υπερασπίσεις των εναγομένων είναι γιατί ουσιαστικά επ' αυτών στηρίζεται η αίτηση. Είναι η εισήγηση του κ. Ευσταθίου ότι με τις υπερασπίσεις προβάλλονται κοινά και πραγματικά νομικά ζητήματα, και συνεπώς οι αγωγές θα πρέπει να συνεκδικαστούν. Στον αντίποδα η εισήγηση της κας Κραμβή είναι ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 αφού κανένα νομικό ή πραγματικό σημείο δεν είναι κοινό, γιατί οι αγωγές των εναγόντων στηρίζονται σε ξεχωριστές συμφωνίες δανεισμού. Είναι φανερή, εκ των εκατέρωθεν θέσεων, η διαφορετική αντίληψη και ερμηνεία που αποδίδει η κάθε πλευρά στην Διαταγή
4. Θ.
5. Στην υπόθεση Samata, ανωτέρω που παρέπεμψε και η κα Κραμβή, εξηγήθηκε ότι το καθοριστικό κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις εκθέσεις απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Ανάλογη ήταν και η προσέγγιση στην υπόθεση Hadjiathanassiou v. Parperides and others

(1975)1 C.L.R. 410. Από όσα έχουν εκτεθεί σε σχέση με τα προκύπτοντα από τις εκθέσεις απαιτήσεως, συνάγεται πως οι αγωγές στηρίζονται σε τρεις διαφορετικές συμφωνίες δανεισμού του εναγομένου με την εγγύηση των υπολοίπων εναγομένων σε διαφορετικές και ξεχωριστές ημερομηνίες. Ουδέν κοινό πραγματικό ή νομικό ζήτημα δεν διαπιστώνεται από τις εκθέσεις απαιτήσεως. Και μόνο αν το κριτήριο αυτό ικανοποιηθεί, τότε, κατά την αντίληψή μου, το δικαστήριο προχωρά και εξετάζει, τα υπόλοιπα στοιχεία και κριτήρια στα οποία έχει ήδη γίνει αναφορά. Αποτελεί όμως προϋπόθεση να υπάρχουν στην έκθεση απαιτήσεως που αποτελεί την αποκλειστική πηγή και άντληση των δεδομένων, κοινά ζητήματα, είτε νομικά είτε πραγματικά. Ένας τρόπος για να διαφανεί αν, μέσα από τις εκθέσεις απαιτήσεως υπάρχουν κοινά γεγονότα η νομικά ζητήματα είναι να εξεταστεί κατά πόσο οι ενάγοντες θα μπορούσαν να συνενωθούν σε ένα κλητήριο ένταλμα. Αφού στο τέλος εκείνο που επιζητείται με την κρινόμενη αίτηση είναι η συνένωση όλων των αγωγών των εναγόντων και η συνεκδίκαση των υποθέσεων. (Horwood v. Statesman Publishing Co. Ltd, 141 L.t. 54). Στην Hadjiathanassiou ανωτέρω, εξηγήθηκε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου μπορεί να ασκηθεί αν οι ενάγοντες μπορούν να συνενωθούν σε μία αγωγή κάτω από τις πρόνοιες της Δ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αν το κριτήριο αυτό εφαρμοστεί στην παρούσα υπόθεση και στα γεγονότα όπως αυτά εκτίθενται στις εκθέσεις απαιτήσεων, η απάντηση είναι αρνητική, αφού πρόκειται για ξεχωριστές συμφωνίες δανεισμού σε διαφορετικές ημερομηνίες και προέρχονται από διαφορετικές συναλλαγές μεταξύ των διαδίκων. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι δεν συντρέχουν οι τασσόμενες υπό της Δ.14 Θ.2 προϋποθέσεις για να ασκηθεί προς όφελος των εναγομένων η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων και σε βάρος των εναγομένων. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ΜΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο