BLIND ESTATES LTD ν. Θεοχάρη Κυπριανού, Αρ.Αγωγής: 5666/04, 5 Νοεμβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A216 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι.Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 5666/04 Μεταξύ: BLIND ESTATES LTD Ενάγουσας και Θεοχάρη Κυπριανού Εναγομένου Ημερομηνία: 5 Νοεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγουσα εταιρεία: κ.Μ.Γεωργίου με κα Ρ.Ιάσωνος Για εναγόμενο: κ.Α.Πετρίδης (για αυτόν η κα Δώρα Καρή για να ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα εταιρεία με την παρούσα αγωγή αξιώνει εναντίον του εναγoμένου τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Ποσό εκ Λ.Κ. 35.000 λόγω παράβασης συμφωνίας ή/και αδικαιολογήτου πλουτισμού (unjust enrichment) ή/και άλλως πως. Β. Απόφαση ή/και Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει την ειδική εκτέλεση (specific performance) της γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 14.10.2003 και την μεταβίβαση του πιο πάνω ακινήτου προς την Ενάγουσα. Γ. Απόφαση ή/και Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ο Εναγόμενος να διατάσσεται όπως εξασφαλίσει όλες τις απαιτούμενες άδειες ήτοι άδεια οικοδομής από το Δήμο Στροβόλου, πώλησης οινοπνευματωδών ποτών και μουσικής. Δ. Νόμιμο τόκο από 14.10.2003.» Η θεραπεία υπό «Β» εγκαταλείφθηκε στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας με δήλωση του κ.Μ.Γεωργίου, ευπαίδευτου συνηγόρου της ενάγουσας. Για το θέμα αυτό θα αναφερθώ στη συνέχεια. Σύμφωνα με την ΄Εκθεση Απαίτησης, κατόπιν γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, συμφωνήθηκαν τα ακόλουθα (παρατίθενται αυτολεξεί οι παράγραφοι 3-7 της ΄Εκθεσης Απαίτησης):
- ΄Ηταν ρητός ή/και εξυπακουόμενος όρος της ως άνω συμφωνίας ότι η ενάγουσα θα κατέβαλλε προς τον εναγόμενο το ποσό των ΛΚ20000 με την υπογραφή της πιο πάνω συμφωνίας και το υπόλοιπο ποσό εκ ΛΚ130000 με την μεταβίβαση του ως άνω ακινήτου προς την ενάγουσα.
- Επιπλέον ήταν ρητός ή/και εξυπακουόμενος όρος της πιο πάνω συμφωνίας ότι ο εναγόμενος ο οποίος είχε εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια αλλαγής χρήσης του πιο πάνω ακινήτου σε καφετέρια, θα εξασφάλιζε περαιτέρω σχετική άδεια από τον Δήμο Στροβόλου καθώς και σχετικές άδειες από τις αρμόδιες αρχές αναφορικά με την πώληση οινοπνευματωδών ποτών και την χρήση και μετάδοση μουσικής μέσω μεγαφώνων. Παράλειψη εκ μέρους του εναγόμενου να εξασφαλίσει τις πιο πάνω άδειες εντός 3 μηνών από την σύναψη της πιο πάνω συμφωνίας, ήτοι από 14.10.2003, θα εθεωρείτο ότι η ως άνω συμφωνία ήταν εξ΄υπαρχής άκυρη και ο εναγόμενος θα υποχρεούτο όπως επιστρέψει στην ενάγουσα, οιονδήποτε ποσό έλαβε, δυνάμει της ως άνω συμφωνίας.
- Η ενάγουσα στα πλαίσια της ως άνω συμφωνίας κατέβαλε προς τον εναγόμενο το ποσό των ΛΚ25.000 την 14.10.2003, ΛΚ5.000 την 13.11.2003 και ΛΚ5.000 την 17.11.
- Το υπόλοιπο ποσό, ως η άνω συμφωνία προνοούσε, θα καταβάλλετο με την μεταβίβαση του πιο πάνω ακινήτου.
- Ο εναγόμενος κατά παράλειψη ή/και παραβιάζοντας τους όρους της πιο πάνω συμφωνίας, αρνήθηκε ή/και παρέλειψε να μεταβιβάσει το πιο πάνω ακίνητο προς την ενάγουσα μέχρι σήμερα με αποτέλεσμα η ενάγουσα να υφίσταται ζημία εκ ΛΚ35.000 ενώ παρέλειψε να συμμορφωθεί στους όρους της ως άνω συμφωνίας και να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες που προβλέποντο ότι θα επιβαρύνετο ο πωλητής ή/και υποχρεούτο όπως τις εξασφαλίσει.
- Η ενάγουσα κάλεσε επανειλημμένα τον εναγόμενο όπως μεταβιβάσει προς αυτή το πιο πάνω ακίνητο, ιδίως με γραπτές επιστολές με τις οποίες καλούσε τον εναγόμενο ότι είναι έτοιμη να καταβάλει το υπόλοιπο ποσό, δυνάμει της πιο πάνω συμφωνίας και ο εναγόμενος να προχωρήσει στην μεταβίβαση προς αυτήν, μέσω του Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας πλην όμως ο εναγόμενος αρνήθηκε ή/και παρέλειψε να πράξει οτιδήποτε, με αποτέλεσμα η ενάγουσα να εξακολουθεί να υφίσταται ζημιά εκ ΛΚ35.000 μέχρι σήμερα.» Ο εναγόμενος με το δικόγραφο του παραδέχεται τη σύναψη της συμφωνίας για την οποία η ενάγουσα κάνει αναφορά στο δικόγραφο της, σε σχέση όμως με τους όρους αυτής αναφέρει τα ακόλουθα: - Ο εναγόμενος ως ιδιοκτήτης του καταστήματος αρ.1, στο ισόγειο, αποθήκη αρ.1 στο υπόγειο, με εμβαδό 45 τ.μ., μεσοπάτωμα αρ.3 και με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης των χώρων στάθμευσης στο υπόγειο αρ.9, 11,41,51 και 61, με αριθμόν εγγραφής 7 - 3548, Φ/Σχ. 30/5W2, Τμήμα 7, τεμάχιο 2754, στην ενορία Αγίου Βασιλείου, Στρόβολος, συμφώνησε να το πωλήσει προς την ενάγουσα κατόπιν γραπτής και προφορικής συμφωνίας, ημερ. 14.10.
- - Μέρος της προφορικής συμφωνίας, μεταξύ ενάγουσας και εναγομένου, ήταν ότι η ενάγουσα θα κατέβαλλε προς τον εναγόμενο το ποσό των ΛΚ44.400,00, ποσό που αφορούσε την εκμετάλλευση/ενοικίαση του ως άνω ακινήτου από την ενάγουσα για την περίοδο μέχρι 14.10.03, που η ενάγουσα το χρησιμοποιούσε και το χρησιμοποιεί ως νυχτερινό κέντρο διασκεδάσεως, ήτοι Καμπαρέ. - Επίσης, η ενάγουσα θα έπρεπε να καταβάλει προς τον εναγόμενο το ποσό των ΛΚ12.000,00, δια εξαγορά τεσσάρων επιπλέον χώρων στάθμευσης, ως επίσης και το ποσό των ΛΚ270,00, που ο εναγόμενος κατέβαλε ως δικαιώματα και ντεπόζιτο για την έκδοση της άδειας οικοδομής προς το Δήμο Στροβόλου. Τα πιο πάνω ποσά, ο εναγόμενος τα κατέβαλε μετά από υποδείξεις και προτροπές της ενάγουσας, δια λογαριασμό της ενάγουσας. Παραδέχεται ότι εισέπραξε κατά τον χρόνο σύναψης της πιο πάνω συμφωνίας το ποσό των ΛΚ20000, αρνείται όμως, «ότι το υπόλοιπον ποσόν δια να μεταβιβάσει το ως άνω ακίνητον προς την ενάγουσαν είναι ΛΚ130000, και ισχυρίζεται ότι αυτό είναι κατά πολύ μεγαλύτερο, λαμβανομένης υπόψη και της ανταπαίτησης». (Να σημειώσω εδώ πως δυσκολεύομαι να αντιληφθώ ποιο είναι, σύμφωνα με το δικόγραφο του, το συμφωνηθέν τίμημα. Δεν μπορώ επίσης να αντιληφθώ πως η ανταπαίτηση μπορεί να ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό του ήδη συμφωνηθέντος τιμήματος). Σε σχέση με την παράγραφο 4 της ΄Εκθεσης Απαίτησης, ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα ουδέποτε τερμάτισε την μεταξύ τους συμφωνία και συνεχίζει να κατέχει και να εκμεταλλεύεται το επίδικο ακίνητο. Σε σχέση με τις παραγράφους 5 και 6 της ΄Εκθεσης Απαίτησης, ισχυρίζεται ότι το συνολικό ποσό που εισέπραξε από την ενάγουσα είναι ΛΚ30000 και όχι ΛΚ
- Τέλος, αναφορικά με την παράγραφο 7 της ΄Εκθεσης Απαίτησης, ισχυρίζεται ότι ο ίδιος απέστειλε μέσω δικηγόρου επιστολή με την οποία καλούσε την ενάγουσα να καταβάλει όλα τα οφειλόμενα ποσά. Τα ποσά αυτά ήταν: (α) Ποσόν Λ.Κ. 44.400,00, ως καθυστερημένα ενοίκια της Ενάγουσας προς τον Εναγόμενο και/ή της Εταιρείας του Α.Ρ.Χ. Trading Ltd. (β) Ποσόν Λ.Κ.12.000,00 που κατέβαλε ο Εναγόμενος προς το Δήμο Στροβόλου για εξαγορά τεσσάρων επιπλέον χώρων στάθμευσης, ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η έκδοση και/ή αλλαγή άδειας χρήσης του πωληθέντος υποστατικού σε καφετέρια. (γ) Το ποσόν των Λ.Κ. 130.000,00, ποσόν το οποίον οφείλεται από την Ενάγουσα προς τον Εναγόμενο.» Αρνείται ότι μπορεί να υπάρξει ειδική εκτέλεση της συμφωνίας επειδή, ως αναφέρει, αυτή δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Είναι η θέση του πως αυτή που έχει παραβεί τους όρους του «πωλητηρίου εγγράφου», είναι η ενάγουσα. (Να σημειώσω πως εδώ κάνει αναφορά σε πωλητήριο έγγραφο και παράβαση όρων αυτού, και όχι σε παράβαση όρων προφορικής συμφωνίας για την οποία κάνει αναφορά στο δικόγραφο του). Με ανταπαίτηση του αξιώνει τις ακόλουθες θεραπείες. (Παρατίθενται αυτολεξεί). «
(1)Ποσόν ΛΚ.44.400,00, ως καθυστερημένα ενοίκια της Ενάγουσας προς τον Εναγόμενο και/ή της Εταιρείας του Α.Ρ.Χ. Trading Ltd.
(2)Ποσόν Λ.Κ.12.000,00, που κατέβαλε ο Εναγόμενος προς το Δήμο Στροβόλου για εξαγορά τεσσάρων επιπλέον χώρων στάθμευσης, ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η έκδοση και/ή αλλαγή άδειας χρήσης του επίδικου ακίνητου σε καφετέρια.
(3)Το ποσόν των Λ.Κ.270,00, που ο Εναγόμενος κατέβαλε ως δικαιώματα και ντεπόζιτο για την έκδοση της άδειας οικοδομής προς το Δήμο Στροβόλου.
(4)Το ποσό των Λ.Κ.130.000,00, που οφείλεται από την Ενάγουσα προς τον Εναγόμενο.
(5)Το ποσό των Λ.Κ.45.000,00 ως ζημιά που υπέστη ο Εναγόμενος από την ισχύ του παρεμπίπτοντος προσωρινού διατάγματος που εξέδωσε η Ενάγουσα εναντίον του και το οποίον ήταν σε ισχύ από τις 17.6.2004 έως και τις 29.9.2004, ως ανωτέρω παρ.5 της Εκθέσεως Υπερασπίσεως.
(6)Αποζημιώσεις διά παράβαση της Συμφωνίας, ημ. 14.10.2003, από την Ενάγουσα.» Εκ μέρους της ενάγουσας κατέθεσε μόνο ο κ.Α.Κωνσταντίνου, διευθυντής αυτής (Τεκμήριο 1). Αναφέρθηκε στη σύναψη της συμφωνίας πώλησης (Τεκμήριο 4) και στο περιεχόμενο αυτής. Ήταν η θέση του ότι ο εναγόμενος «δεν του έβγαλε τις άδειες», ως όφειλε, με αποτέλεσμα ο ίδιος να μην του καταβάλει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό των ΛΚ
- Ανέφερε ότι για τον ίδιο η συμφωνία εξακολουθεί να ισχύει. Σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του που δόθηκε τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και την αντεξέταση του, θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ο εναγόμενος με γραπτή του δήλωση ανέφερε ότι είναι Διευθυντής και Μέτοχος της Εταιρείας A.P.X. TRADING LTD. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 9 ως το ενοικιαστήριο έγγραφο που υπεγράφη μεταξύ της εταιρείας Α.Ρ.Χ. TRADING LTD και της εταιρείας BLIND DAY LIMITED η οποία ανήκει στον Ανδρέα Κωνσταντίνου, στον οποίο ανήκει και η ενάγουσα εταιρεία. ΄Ηταν η θέση του ότι κατά ή περί τις 14.10.03 και αφού είχαν συσσωρευθεί απλήρωτα ενοίκια ύψους ΛΚ44.400, ο κ.Κωνσταντίνου τον προσέγγισε για να του πωλήσει το ακίνητο του, το οποίο η ενάγουσα χρησιμοποιούσε και χρησιμοποιεί ως νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Συμφώνησε τελικά να πωλήσει το ακίνητο του στην ενάγουσα εταιρεία δυνάμει γραπτής συμφωνίας, Τεκμήριο 4, αλλά και προφορικής συμφωνίας. Στη συνέχεια ανέφερε τα ακόλουθα τα οποία παραθέτω αυτολεξεί: «
- Επειδή με ενδιέφερε πρώτιστα η είσπραξη των δεκάδων χιλιάδων λιρών που οφείλονταν από την BLIND DATE LIMITED, συμφώνησα, τον Οκτώβριο του 2003, με τον κ. Ανδρέα Κωνσταντίνου, ότι, θα του πωλούσα το ακίνητο εάν μου κατέβαλλε τις £44.400,00, ως τα καθυστερημένα ενοίκια £150.000,00, ως αναφέρεται στο Τεκμήριο 4 και τα οποιαδήποτε έξοδα θα έπρεπε να καταβάλω προς τις Αρχές και/ή Δημαρχείο Στροβόλου, για την αλλαγή χρήσης του καταστήματος σε καφετερία.
- Δυνάμει της παραγράφου Β, του Τεκμηρίου 4, έπρεπε να εξασφαλίσω από το Δήμο Στροβόλου συγκεκριμένες άδειες και/ή να προβώ σε αλλαγή χρήσης του καταστήματος σε καφετερία, πράγμα που έπραξα και επισυνάπτω, ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13, τη σχετική άδεια οικοδομής, που φαίνεται η αλλαγή χρήσης του καταστήματος. Ισχυρίζομαι, ότι, ο κ. Κωνσταντίνου ψεύδεται όταν αναφέρει, ότι, δεν του παρουσιάστηκε από εμένα καμιά άδεια, αφού, άμεσα, με την αλλαγή χρήσης του καταστήματος, εγώ προσωπικά τον πληροφόρησα περί τούτου. Για το σκοπό αυτό αναγκάστηκα να καταβάλω προς το Δήμο Στροβόλου το ποσό των 12.000,00, διά εξαγορά 4 χώρων στάθμευσης, ως επίσης και το ποσό των £270,00, ως δικαιώματα για την έκδοση της άδειας οικοδομής. Τα ποσά αυτά τα αξιώσα από τον κ.Ανδρέα Κωνσταντίνου, ο οποίος και με προέτρεψε να του μεταβιβάσω πρώτα το ακίνητο και μετά, όπως μου ανέφερε, «να δούμε τι θα κάνουμε με τα ποσά αυτά». Εγώ βέβαια αρνήθηκα να προχωρήσω στη μεταβίβαση και του ανέφερα ότι θέλω να τηρηθούν τα συμφωνηθέντα. Παραδέχομαι, ότι, από τον κ.Ανδρέα Κωνσταντίνου και/ή την Ενάγουσα έλαβα το ποσό των £30.000,00, και αρνούμαι κατηγορηματικά, ότι, ο κ.Κωνσταντίνου μου κατέβαλε £35.000,
- Αναγνωρίζω το Τεκμήριο 5 και τις αναφερόμενες στο Τεκμήριο 7 αποδείξεις εισπράξεως, όμως, σε καμία περίπτωση δεν δέχομαι το Τεκμήριο 6, το οποίο έχει εκδοθεί αλλά ακυρώθηκε, για το λόγο, ότι, έγραψα κατά λάθος £5.000,00, ενώ θα έπρεπε να αναγράψω £20.000,00, αφού η ημερομηνία που φέρει είναι η ίδια με την ημερομηνία του Τεκμηρίου
- Επίσης, ακυρώσαμε το Τεκμήριο 6 και για το λόγο, ότι, το όνομα της Ενάγουσας είχε αναγρφεί λανθασμένα. Κανένα λόγο δεν είχα, στις 14.10.2003 και αφού μου παραδόθηκαν οι επιταγές, ως αναφέρονται στο Τεκμήριο 5, να πάω, όπως ο κ. Κωνσταντίνου ισχυρίστηκε, να τον βρω την ίδια μέρα το βράδυ στη δουλειά του και να του ζητήσω άλλες £5.000,00 και να του εκδώσω άλλη απόδειξη. Επειδή ο κ.Κωνσταντίνου δεν μπορεί να υποστηρίξει το Τεκμήριο 6, γι΄αυτό το λόγο θεωρώ τόσο εύκολα και απλόχερα ανέφερε την προηγούμενη φορά στο Δικαστήριο «εγώ δεν ασχολούμαι με £5.000,00-£10.000,00». Ο εναγόμενος αντεξετάστηκε. Στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του που δόθηκε κατά την αντεξέταση θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. ΄Εκθεση Απαίτησης - Αιτούμενες Θεραπείες Η ενάγουσα, ως ήδη ελέχθη, με την έκθεση απαίτησης της ζητά ειδική εκτέλεση της γραπτής συμφωνίας και διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο ο εναγόμενος να διατάσσεται να εξασφαλίσει όλες τις άδειες για τις οποίες γίνεται αναφορά στη συμφωνία. Με άλλα λόγια εμμένει στην ισχύ της συμφωνίας. Και ενώ αξιώνει τις πιο πάνω θεραπείες, ζητά, και μάλιστα σωρευτικά, επιστροφή του ποσού των ΛΚ35000 που ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στον εναγόμενο έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος, ως ισχυρίζεται, των ΛΚ
- Με όλο το σεβασμό προς τον συντάξαντα την ΄Εκθεση Απαίτησης, που δεν είναι ο δικηγόρος που παρουσίασε την υπόθεση κατά την ακροαματική διαδικασία, το περιεχόμενο της ΄Εκθεσης Απαίτησης μόνο σύγχυση προκαλεί. Διερωτάται κανείς τι τελικά θέλει η ενάγουσα. Εμμένει ή όχι στη συμφωνία; Δεν αγνοώ ότι στην ΄Εκθεση Απαίτησης γίνεται αναφορά στον όρο 6 της συμφωνίας ο οποίος προβλέπει τα ακόλουθα: «Εάν εντός 3 μηνών από σήμερα ο πωλητής δεν έχει εξασφαλίσει τις ανωτέρω αναφερόμενες άδειες, η παρούσα συμφωνία θα ακυρούται και ο πωλητής υποχρεούται να επιστρέψει το ποσό που επήρε ως προκαταβολή». Η βάση όμως της αγωγής δεν είναι παράβαση του εν λόγω όρου. Τουναντίον ενώ γίνεται αναφορά ότι ο εναγόμενος δεν συμμορφώθηκε με τον πιο πάνω όρο, αξιώνονται θεραπείες που προϋποθέτουν συνέχιση της ισχύος της συμφωνίας. Μάλιστα, αναφέρεται ότι η ενάγουσα κάλεσε επανειλημμένα τον εναγόμενο να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Με άλλα λόγια με την ΄Εκθεση Απαίτησης η ενάγουσα δεν ισχυρίζεται ότι με την πάροδο των τριών μηνών η σύμβαση κατέστη άκυρη. Αντίθετα, συνεχίζει να τη θεωρεί ισχυρή. Όπως έχει επανειλημμένα αναφερθεί, η δικογραφία συνιστά το θεμέλιο της δίκης και αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων (Βραχίμη v. Κουλουμπρή
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 836). Στην εν λόγω υπόθεση το Εφετείο σχολιάζοντας το γεγονός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε και άλλα θέματα που δεν ήταν επίδικα, αναφέρει τα ακόλουθα στη σελ. 840: «΄Εχουμε διαπιστώσει ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν περιορίστηκε στην επίλυση των επίδικων θεμάτων αλλά επεκτάθηκε στην εξέταση και άλλων θεμάτων κατ΄αντίθεση προς τους δικονομικούς κανόνες που αναφέραμε. Η έφεση δεν στρέφεται εναντίον των ευρημάτων που κατέστησαν την αγωγή ανεδαφική αλλά εκείνων που εξετάστηκαν έξω από το πλαίσιο της δίκης. Όπως και η δίκη έτσι και η έφεση δεν μπορεί να προεκταθεί πέραν και έξω από τα επίδικα θέματα όπως προσδιορίζονται από τη δικογραφία. Αναπόφευκτα η έφεση πρέπει να απορριφθεί». Δεν αγνοώ ότι προς το τέλος της αντεξέτασης του μοναδικού μάρτυρα που κάλεσε η ενάγουσα, η αξίωση για ειδική εκτέλεση εγκαταλείφθηκε με δήλωση του κ.Γεωργίου επειδή, ως ο ίδιος ανέφερε, δεν κατατέθηκε το πωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο. Με άλλα λόγια ούτε και στο στάδιο αυτό η εν λόγω αξίωση αποσύρθηκε επειδή η ενάγουσα θεωρούσε ότι η συμφωνία είχε τερματιστεί ή ακυρωθεί. Εν πάση περιπτώσει, παρέμεινε τελικά και η αξίωση υπό 9 (Γ) στην ΄Εκθεση Απαίτησης, η οποία συμβιβάζεται με την συνέχιση της συμφωνίας και όχι με τον τερματισμό της. Υπό το φως των πιο πάνω, σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η ενάγουσα με την ΄Εκθεση Απαίτησης της επέλεξε να ζητήσει θεραπείες οι οποίες συμβιβάζονται με τον τερματισμό ή ακύρωση της συμφωνίας. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην Καταφυγιώτης κ.α. v. Χρυσοστομή
(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1746. Από τις σελίδες 1751-1752 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Παρατηρούμε πως η πρωτόδικη άποψη ότι η καταχώρηση της αγωγής συνιστούσε αφ΄εαυτής τερματισμό της σύμβασης δεν μπορεί να είναι ορθή εφόσον με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ο εφεσίβλητος αξίωνε, ως πρώτη επιλογή, την ειδική εκτέλεση - άσκοπα υπό τις περιστάσεις αλλά αυτό δεν έχει σημασία - που προϋπέθετε τη συνέχιση της συμβατικής σχέσης. Όμως, με την έκθεση απαίτησης προέβη σαφώς στην εκλογή του που, βέβαια, έγινε γνωστή και στην άλλη πλευρά. ΄Ο,τι πλέον ζητούσε, συμβιβαζόταν μόνο με τον τερματισμό και όχι με τη συνέχιση της σύμβασης. ΄Αλλωστε, όπως επεσήμανε και το πρωτόδικο δικαστήριο, αυτή η τοποθέτηση εκφράστηκε ρητά στην παράγραφο 9 της έκθεσης απαίτησης άσχετα με την χρησιμοποιηθείσα ορολογία. Η δυνατότητα για τέτοια εκλογή στο στάδιο της δίκης αναγνωρίστηκε στην Johnson v. Agnew
(1979)1 All E.R. 833 (bl. 889d) και ακολουθήθηκε στις Domb and Another v. Isoz
(1980)1 All E.R. 942 και Tilcon Ltd v. Land and Real Estate Investments Ltd
(1987)1 All E.R. 615. (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Είναι αξιοσημείωτο να καταγραφούν και τα όσα ανέφερε γύρω από το πιο πάνω θέμα ο κ.Κωνσταντίνου που κατέθεσε εκ μέρους της ενάγουσας εταιρείας. Από την κυρίως εξέταση θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω την ακόλουθη μαρτυρία του. «Ε. Τώρα το παράπονο σου τι είναι; Τι ζητάς από το Δικαστήριο; Α. Το παράπονο μου είναι, ή θα μου βγάλει τις άδειες του μαγαζιού μου, εγώ είμαι διαθέσιμος να πληρώσω τις £115.000 ή θα μου πληρώσει κάποια αποζημίωση που έκαμα έξοδα μέσα, τα λεφτά μου που του έδωσα τόσα χρόνια που τα κρατά.» Και από την αντεξέταση την ακόλουθη μαρτυρία του: «Ε. Στο τεκμήριο 4 υπάρχει στην παράγραφο 6 ένας όρος που λέει (διαβάζει). Α. Μάλιστα. Ε. Μας είπατε ότι ανεχθήκατε τον πωλητή. Α. Ένα χρόνο. Ε. Πέραν των τριών μηνών. Α. Μάλιστα. Ε. Για ποιο λόγο; Α. Διότι γνωριζόμαστε και οι δύο. Διότι έρχετουν στο μαγαζί μου, «Περίμενε. Υπάρχει καθυστέρηση στο Δημαρχείο. Υπάρχει καθυστέρηση αλλού. Θα μας βγάλουν την άδεια, θα την κάμω». Έτσι μας έλεγε. Ο ίδιος έκαμνε την καθυστέρηση. Εγώ του έλεγα συνέχεια «Θέλω να πάεις να μου μεταβιβάσεις όλες τις άδειες του μαγαζιού μου». Ε. Η θέση σας είναι ότι το τεκμήριο 4 ισχύει ακόμα; Α. Ισχύει. Εγώ είμαι πρόθυμος να πληρώσω και σήμερα». Θεωρώ πως το ποσό που η ενάγουσα κατέβαλε έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης, δεν μπορεί να το διεκδικεί αφού στο δικόγραφο της δεν αναφέρει ότι τερμάτισε τη συμφωνία. Τουναντίον, από το δικόγραφο της προκύπτει ότι θεωρεί τη συμφωνία ισχυρή. Πέρα όμως από το πιο πάνω πρόβλημα, η ενάγουσα εξακολουθεί να θεωρεί τη συμφωνία ισχυρή και με τη δική της μαρτυρία. Συνεπώς, οι θεραπείες υπό 9(Α) και (Δ) είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Βεβαίως, το δικαίωμα της να τερματίσει τη συμφωνία και να αξιώσει θεραπείες που θεωρεί ότι δικαιούται, και οι οποίες συμβιβάζονται με τον τερματισμό, παραμένει. Σε σχέση με την θεραπεία υπό 9(Γ) με την οποία αξιώνεται Απόφαση ή/και Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ο Εναγόμενος «να διατάσσεται όπως εξασφαλίσει όλες τις απαιτούμενες άδειες ήτοι άδεια οικοδομής από το Δήμο Στροβόλου, πώλησης οινοπνευματωδών ποτών και μουσικής», σημειώνω τα ακόλουθα. Από την αναντίλεκτη μαρτυρία (Τεκμήριο 13) αποδεικνύεται ότι η άδεια οικοδομής, για την οποία γίνεται αναφορά, έχει εκδοθεί (έστω μετά την καταχώριση της αγωγής) και συνεπώς δεν τίθεται θέμα έκδοσης διατάγματος σε σχέση με την εν λόγω άδεια. Σε σχέση με τις άδειες πώλησης οινοπνευματωδών ποτών και μουσικής, διαπιστώνω πως δεν έχει δοθεί μαρτυρία κατά πόσο τέτοιες άδειες είναι δυνατό να εκδοθούν. Με δεδομένο ότι ο εναγόμενος δεν εκδίδει τέτοιες άδειες, είναι αμφίβολο κατά πόσο η ενάγουσα νομιμοποιείται να αξιώνει την έκδοση τέτοιου διατάγματος εναντίον του εναγομένου. Βεβαίως, έχει κάθε δικαίωμα να τερματίσει τη συμφωνία, αν θεωρεί ότι ο εναγόμενος παρέλειψε να εκπληρώσει τη συμβατική του υποχρέωση να εξασφαλίσει τις εν λόγω άδειες. Ως εκ τούτου και αυτή η θεραπεία είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως δεν είναι ορθό να αξιώνονται σωρευτικά επιστροφή του τιμήματος και έκδοση διατάγματος ως το 9 (Γ) της ΄Εκθεσης Απαίτησης. Η επιστροφή του τιμήματος συμβιβάζεται με την ακύρωση ή τερματισμό της συμφωνίας ενώ το διάταγμα υπό 9 (Γ) με την συνέχιση της ισχύος της συμφωνίας. Δικόγραφο Εναγομένου - Ανταπαίτηση Και το δικόγραφο του εναγομένου προκαλεί σύγχυση. Η σύγχυση αυτή δεν αίρεται ούτε από το γεγονός ότι κάποιες θεραπείες εγκαταλείφθηκαν με δήλωση του ευπαίδευτου συνηγόρου του εναγομένου. Μελετώντας προσεκτικά τις λεπτομέρειες του δικογράφου, διαπιστώνω πως ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα ουδέποτε τερμάτισε τη συμφωνία, αφήνοντας να νοηθεί ότι αυτή συνεχίζει να ισχύει. Κατ΄επέκταση δεν δέχεται ότι οφείλει να επιστρέψει το ποσό που έλαβε έναντι του τιμήματος πώλησης. Ισχυρισμός ότι τερμάτισε ο ίδιος την συμφωνία δεν υπάρχει στο δικόγραφο του, παρόλο που ισχυρίζεται ότι αυτή που παραβίασε όρους του πωλητηρίου εγγράφου, είναι η ενάγουσα. Να αναφέρω εδώ πως με την επιστολή του ημερομηνίας 28.5.04 (Τεκμήριο 15) επεφύλασσε, ανάμεσα σε άλλα, το δικαίωμα του «να καταγγείλει τη συμφωνία και να κατακρατήσει το ποσό που καταβλήθηκε ως προκαταβολή». Την οποία όμως ουδέποτε κατήγγειλε. Τι τελικά θέλει ο εναγόμενος με το δικόγραφο του, δεν έχω αντιληφθεί. Θέλει να εμμείνει στη συμφωνία, δηλώνοντας και ο ίδιος έτοιμος να εκπληρώσει τις δικές του συμβατικές υποχρεώσεις ή θέλει να τερματίσει τη συμφωνία και να αξιώσει θεραπείες οι οποίες πλέον θα έχουν να κάνουν με τις ζημιές που ενδεχομένως να έχει υποστεί λόγω μη εκπλήρωσης της. (Δες υπόθεση Παντζιαρή v. Αquarian Ltd κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 748). Ο εναγόμενος, εκκρεμούσης της αγωγής και μετά την καταχώριση του δικογράφου του, πώλησε και μεταβίβασε το ακίνητο σε άλλο πρόσωπο. Και ενώ το έπραξε αυτό, συνεχίζει να ζητά θεραπείες οι οποίες προϋποθέτουν ότι και αυτός είναι έτοιμος να εκπληρώσει τις δικές του συμβατικές υποχρεώσεις. Ως εκ τούτου η αξίωση του για παροχή τέτοιων θεραπειών είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Θεραπείες που προϋποθέτουν τερματισμό ή ακύρωση της συμφωνίας δεν νομιμοποιείται να αξιώνει εφόσον ούτε και αυτός έχει τερματίσει τη συμφωνία. Υπό το φως των πιο πάνω, η ανταπαίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Εν κατακλείδι, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου και εναντίον της ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)................ Ι.Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο