← Κύπρος

Μιχαλάκης Κυριάκου Ησαίας ν. Μίτα Χριστοδούλου Ευριδίκη κ.α., Αρ. Αγωγής:5658/05, 28  Νοεμβρίου 2008

Μιχαλάκης Κυριάκου Ησαίας ν. Μίτα Χριστοδούλου Ευριδίκη κ.α., Αρ. Αγωγής:5658/05, 28 Νοεμβρίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A238 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:5658/05 Μεταξύ: Μιχαλάκης Κυριάκου Ησαίας, εκ Σιάς Λευκωσίας Ενάγοντα και

  1. Μίτα Χριστοδούλου Ευριδίκη, εκ Σιάς Λευκωσία και άλλων Εναγομένων . . . . . . . 28 Νοεμβρίου 2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: Χ. Χριστοφόρου Για εναγόμενους : Καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγων ήγειρε αγωγή εναντίον 10 προσώπων για την ακύρωση της επ' ονόματί τους εγγραφή του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 00/7490 του Φ/ΣΧ 39/47 αρ. τεμ. 410 (πρώην 12) τοποθεσία Καλαμίδης στο χωριό Σιά, επιζητώντας ταυτόχρονα δήλωση του δικαστηρίου ότι δικαιούται στην επ' ονόματί του εγγραφή του πιο πάνω ακινήτου δυνάμει εχθρικής κατοχής, και διάταγμα που να διατάσσει την εγγραφή του ακινήτου στο όνομα του. Οι εναγόμενοι ενώ αρχικά διόρισαν δικηγόρο, στη συνέχεια ο δικηγόρος τους με την άδεια του δικαστηρίου έπαυσε να τους εκπροσωπεί. Από την άλλη, λόγω θανάτου κάποιων εκ των εναγομένων, προέκυψε η ανάγκη να προστεθούν νέοι εναγόμενοι, κληρονόμοι των αποβιωσάντων. Ο τίτλος της αγωγής τροποποιήθηκε, και προστέθηκαν τελικά ακόμα 30 εναγόμενοι. Οι εναγόμενοι 2, 5 και 40 παρουσιάστηκαν στην δίκη χωρίς δικηγόρο και χειρίστηκαν την υπόθεση τους οι ίδιοι. Για τους υπόλοιπους η διαδικασία προχώρησε με αίτηση για απόφαση γιατί δεν καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης. Να προστεθεί ότι τους επιδόθηκε και η έκθεση απαιτήσεως. Σύμφωνα με τον κτηματολογικό φάκελο τεκμήριο 1, αλλά και την μαρτυρία του κτηματολογικού λειτουργού Αιμίλιου Τσίγκη (ΜΕ1), ο εναγόμενος 40, Χρυσήλιος Βασιλείου Γεωργίου, ως διαχειριστής της περιουσίας της Κυριακούς Χριστουδούλου Μίτα, την 14.6.94 υπέβαλε αίτηση στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας για την εγγραφή του επίδικου ακινήτου στο όνομα περιουσίας της αποβιωσάσης. Είναι σημαντικό να λεχθεί ότι σύμφωνα με τον ΜΕ1 το ακίνητο ήταν καταχωρημένο στο όνομα Χριστόδουλος Κ. Μίτας από τις αρχές του αιώνα, ίσως από το 1929 και απέθανε το
  2. Κατόπιν της αίτησης του εναγόμενου 40 και μετά από τις αναγκαίες επιτόπιες έρευνες που έγιναν τότε, και σχετικού πιστοποιητικού του κοινοτάρχη για τους κληρονόμους του μακαρίτη του Χριστόδουλου Μίτα, και χωρίς να γίνει δημοσίευση που να καλεί οποιονδήποτε για τυχόν ενστάσεις, σύμφωνα με τον κτηματολογικό φάκελο, την 13.3.02 εκδόθηκε σχετικός τίτλος. Αντεξεταζόμενος από τον εναγόμενο 2 ανέφερε ότι ο Χριστόδουλος Μίτας απεβίωσε την 6.10.
  3. Έχω αναφέρει ότι σύμφωνα με τον ΜΕ1 το ακίνητο δεν ήταν εγγεγραμμένο, αλλά καταχωρημένο στα κτηματολογικά μητρώα στο όνομα του Χριστόδουλου Μίτα, τουλάχιστον πριν από το
  4. Στα πλαίσια ακριβώς αυτά, ο μεν ενάγων (ΜΕ3) κατέθεσε ότι το ακίνητο, που έχει ελιές, τις καλλιεργούσε ο πατέρας του Κυριάκος Ησαία, ηλικίας σήμερα 84 ετών και θυμάται ότι από τα παιδικά του χρόνια, γεννήθηκε το 1958, εργαζόταν μαζί με τον πατέρα στο χωράφι. Κανένας άλλος, σύμφωνα με τον μάρτυρα, δεν το διεκδίκησε ή το καλλιέργησε και συνέχισε να καλλιεργεί ο ίδιος μέχρι και σήμερα. Έμαθε προ τριετίας από το κτηματολόγιο ότι έγινε αίτηση για να εγγραφεί σε άλλους και ότι εκδόθηκε τίτλος. Το ακίνητο σύμφωνα με τον ενάγοντα ανήκε στον εκ μητρός παππού του, Παρασκευά Μιχαήλ, και περιήλθε κληρονομιά στην μητέρα του. Ο Πρόδρομος Αντωνίου (ΜΕ3), κάτοικος του χωριού Σιά από το 1972 εργάζεται υγιεινομικός εργάτης, ως κουνουπιέρης στο χωριό και γνωρίζει τον ενάγοντα. Μετά βεβαιότητας, όπως κατέθεσε, τα τελευταία 25 χρόνια που είναι στην υπηρεσία, έβλεπε τον ενάγοντα που καλλιεργούσε το επίδικο ακίνητο, ενώ προηγουμένως έβλεπε τον πατέρα του ενάγοντα, που τον γνωρίζει και αυτόν καλά, να το καλλιεργεί. Δεν είδε κανέναν άλλο να είναι μέσα στο χωράφι και να το καλλιεργεί. Ο ενάγων σύμφωνα με τον μάρτυρα εκμεταλλεύετο τις ελιές και βάζει και περβολικά. Ανάλογη προς αυτή την κατεύθυνση ήταν και η μαρτυρία του νυν Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου του χωριού Χριστάκη Γεωργίου, ο οποίος κατέθεσε ότι γνωρίζει ότι ο ενάγων από την δεκαετία του 1990 καλλιεργεί το επίδικο χωράφι. Είναι Κοινοτάρχης από το
  5. Διευκρίνισε ακόμα ότι ο ενάγων έχει δίπλα από το επίδικο δικά του κτήματα και τα καλλιεργούσε, όπως και ο πατέρας του, αλλά δεν γνώριζε τα σύνορα των δυο τεμαχίων. Η πιο πάνω μαρτυρία όπως ανέφερε και ο κ. Χριστοφόρου ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη και κάλεσε το δικαστήριο να την αποδεχθεί. Το δικαστήριο δεν έχει καμιά απολύτως δυσκολία να αποδεχθεί την προσκομισθείσα μαρτυρία η οποία και γίνεται πλήρως αποδεκτή. Από την ενώπιον μου μαρτυρία εξάγεται ως συμπέρασμα ότι ο ενάγων τουλάχιστον τα τελευταία 25 έτη καλλιεργούσε το επίδικο κτήμα και προηγουμένως το καλλιεργούσε ο πατέρας του Κυριάκος Ησαία. Αποτελεί επίσης περαιτέρω εύρημα με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία του ενάγοντα ότι εργαζόταν με το πατέρα στο ακίνητο από τα παιδικά του χρόνια και το τσάπιζε και το πότιζε. Παρόλο που δεν διευκρινίστηκε ακριβώς από πότε ο πατέρας του το καλλιεργεί εξάγεται ότι αφετηριακό σημείο είναι το 1958 που γεννήθηκε. Από την ενώπιον μου μαρτυρία και ευρήματα, εξάγεται ότι το επίδικο κτήμα πριν εγγραφεί στους εναγόμενους το 2002, ήταν καταχωρημένο και όχι εγγεγραμμένο στο όνομα οποιουδήποτε. Εξάγεται επίσης ότι ο χρόνος της παραγραφής και της εχθρικής κατοχής αρχίζει μετά το 1946, που είναι η έναρξη της εφαρμογής του Νόμου Κεφ 224, και δεν ανατρέχει σε προγενέστερο χρόνο και διέπεται συνεπώς κάτω από τις πρόνοιες των άρθρων 9 και 10 τα οποία προνοούν ότι : «
  6. Κανένας τίτλος επί ακίνητης ιδιοκτησίας δεν αποκτάται από οποιοδήποτε πρόσωπο με εχθρική κατοχή κατά της Δημοκρατίας ή εγγεγραμμένου κυρίου». «
  7. Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 9, απόδειξη αδιαφιλονίκητης και αδιάλειπτης εχθρικής κατοχής από πρόσωπο, ή από εκείνους από τους οποίους λαμβάνει την αξίωση, ακίνητης ιδιοκτησίας για την πλήρη περίοδο τριάντα ετών, παρέχει το δικαίωμα στο πρόσωπο αυτό όπως λογίζεται ως ο κύριος της ιδιοκτησίας αυτής και όπως αυτή εγγράφεται στο όνομα του «. Συνάγεται συνεπώς από την ερμηνεία των πιο πάνω άρθρων ότι για να επιτύχει ο ενάγων στην αγωγή του θα πρέπει, ως προαπαιτούμενα, να αποδείξει πρώτον, εχθρική κατοχή για μια πλήρη περίοδο 30 ετών μέχρι την εγγραφή του κτήματος στο όνομα των εναγομένων και δεύτερο, μία ποιότητα κατοχής, που να είναι τέτοια ώστε να καταδεικνύεται ότι ο κατέχον κάμνει όλες τις πράξεις που συνθέτουν τη κατοχή και να θέτει εκ ποδών οποιοδήποτε άλλο δικαίωμα κατοχής του ιδίου κτήματος από τρίτους. ( Agathi Charalambous v. Ioannides

(1969)1 C.L.R. 72). Ένα σημαντικό ερώτημα που τίθεται στη παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο στη περίοδο της εχθρικής κατοχής συνυπολογίζεται ο χρόνος κατοχής του προκατόχου του ενάγοντα. Το θέμα πραγματεύεται διεξοδικά η υπόθεση Νικόλα ν. Κονναρή
(2003)1 Α.Α.Δ.
  1. Επεξηγείται ότι παρότι η αξίωση δικαιώματος ιδιοκτησίας δυνάμει εχθρικής κατοχής αφορά σε ένα κατ' ισχυρισμό προσωπικό δικαίωμα, εντούτοις οι περίοδοι κατοχής της επίδικης περιουσίας από τους προκατόχους του ενάγοντα που διεκδικεί δικαίωμα δυνάμει εχθρικής κατοχής μπορούν, όπου αυτό απαιτείται, να συνυπολογίζονται. Και στην παρούσα υπόθεση, για την συμπλήρωση των τριάντα ετών ο ενάγων επικαλέστηκε προς συνυπολογισμό την περίοδο εχθρικής κατοχής του προκατόχου του, δηλαδή του πατέρα του Κυριάκου Ησαία, η οποία ανατρέχει πριν από την δεκαετία του
  2. Καθοριστική επίσης σύμφωνα με τη νομολογία είναι η ημερομηνία έκδοσης του τίτλου στο όνομα των εναγομένων, ώστε πριν από την ημερομηνία αυτή θα πρέπει να αναζητηθεί η περίοδος της κατοχής και της χρησικτησίας. Με βάση τη μαρτυρία του ΜΕ1 ο τίτλος στο όνομα των 10 αρχικών ιδιοκτητών, εκδόθηκε την 13.3.02, οπότε ο χρόνος, αρχίζει να ανατρέχει από την ημερομηνία αυτή. Από την ενώπιον μου αναντίλεκτη μαρτυρία ο ενάγων, όσο και ο προκάτοχος πατέρας του, ήταν τα μοναδικά πρόσωπα που κατείχαν, καλλιεργούσαν και εκμεταλλεύονταν το κτήμα για μία περίοδο πέραν των τριάντα ετών, πριν την τιτλοποίηση το ακινήτου. Κατά συνέπεια καταλήγω ότι ο ενάγων απέδειξε την υπόθεση του εναντίον των εναγομένων. Ο κ. Χριστοφόρου περιόρισε την απαίτηση στα υπό στοιχείο Α, Β και Γ της έκθεσης απαίτησης και δεν ζήτησε έξοδα. Εδώ κρίνω αναγκαίο να αναφέρω ότι οι τρεις εναγόμενοι που παρουσιάζονταν χωρίς δικηγόρο, μετά τη μαρτυρία των ΜΕ1 και 2 δήλωσαν στο δικαστήριο ότι αποδέχονταν την απαίτηση, όπως την περιόρισε ο κ. Χριστοφόρου, και χωρίς έξοδα εναντίον τους. Παρά ταύτα το δικαστήριο προχώρησε και άκουσε ακόμα δύο μάρτυρες προς ολοκλήρωση της υπόθεσης του ενάγοντα. Ως αποτέλεσμα εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον όλων των εναγομένων ως ακολούθως : Α. Διάταγμα διατάττον τη διαγραφή και ακύρωση της εγγραφής στο όνομα των εναγομένων του ακινήτου με αριθμό με αριθμό εγγραφής 00/7490 του Φ/ΣΧ 39/47 αρ. τεμ. 410 (πρώην 12) τοποθεσία Καλαμίδης στο χωριό Σιά. Β. Απόφαση ότι ο ενάγων δικαιούται να εγγραφεί στο πιο πάνω ακίνητο δυνάμει εχθρικής κατοχής. Γ. Διάταγμα διατάττον την επ' ονόματι του ενάγοντα εγγραφή του πιο πάνω ακινήτου. Δεν εκδίδεται καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Μ.Ν cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.