Διαμάντως Μαλλιώτου ν. Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, Αρ. Αγωγής : 8802/07, 28.11.08

Διαμάντως Μαλλιώτου ν. Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, Αρ. Αγωγής : 8802/07, 28.11.08 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A240 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής : 8802/07 Μεταξύ : Διαμάντως Μαλλιώτου, εκ Λευκωσίας Ενάγουσας και

1. Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, εκ Λευκωσίας
2. Ειρήνης Χαραλαμπίδου, εκ Λευκωσίας Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 20.5.08 28.11.08 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα - αιτήτρια: κ. Παναγίδης Για τους εναγόμενους 1 - καθ' ων η αίτηση: κα. Κραμβή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή της ενάγουσας, που είναι ποδίατρος και Πρόεδρος του Συνδέσμου Ποδιάτρων Κύπρου, εναντίον του εναγομένου 1 είναι για δυσφημιστική μετάδοση που έγινε την 7.12.06 στην τηλεοπτική εκπομπή «Το συζητάμε». Ειδικότερα θεωρεί ως δυσφημιστικό το ακόλουθο απόσπασμα, όπως καταγράφεται στην παράγραφο 4 της έκθεσης απαιτήσεως: « Ειρήνη Χαραλαμπίδου : Και κλείνοντας θέλω να κάνω ένα τελευταίο σχόλιο. Αυτή η εκπομπή δεν ποδηγετείται και δεν παίρνει οδηγίες από οποιονδήποτε πρόεδρο συλλόγου ή συνδέσμου που έχει προσωπικά και ιδιοτελή συμφέροντα. Πάντοτε έχομε γνώμονα το καλώς νοούμενο συμφέρον των πολιτών και των ασθενών. Γι' αυτό και μέχρι σήμερα ελπίζω ότι έχομε κερδίσει την απόλυτη εμπιστοσύνη σας.» Ακολουθεί στη συνέχεια και άλλο δημοσίευμα, με επιστολή αυτή τη φορά της εναγομένης 2 στην εφημερίδα «Ο Φιλεύθερος», το περιεχόμενο της οποίας κατά την γνώμη της ενάγουσας είναι δυσφημιστικό. Επισημαίνεται πως στην παράγραφο 8 υπό τον τίτλο ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ, αναφέρεται ότι η εκπομπή της 7.12.06 με τίτλο το συζητάμε είχε τίτλο «Το διαβητικό πόδι» και αφορούσε και/ή άπτετο ζητημάτων που είναι το αντικείμενο της επιστήμης και/ή της εργασίας των Ποδιάτρων. Ανάμεσα στους καλεσμένους ήταν και ένας ποδίατρος. Η ενάγουσα υπό την πιο πάνω ιδιότητα της, πριν τη μετάδοση της εκπομπής επικοινώνησε με την εναγομένη 2 και συνεργάτες της εκπομπής για να θέσει υπόψη τους στοιχεία και πληροφορίες, χρήσιμα για την εκπομπή ώστε να δοθεί προς τους θεατές, το κοινό και τους ασθενείς γενικά, η ορθή εικόνα για το υπό συζήτηση θέμα και για το ρόλο των ποδιάτρων σε αυτό. Διασυνδέει την επιστολή της εναγομένης 2 στον Φιλελεύθερο που κατονομάζει την ενάγουσα, ότι αναγνωρίστηκε από αδιευκρίνιστο αριθμό θεατών της εκπομπής της τηλεόρασης ότι ήταν το άτομο στο οποίο αναφερόταν η εναγομένη
3. Οι εναγόμενοι 1 καταχώρισαν υπεράσπιση και εν σχέση με την παράγραφο 4 της έκθεσης απαιτήσεως και με αναφορά στη μετάδοση - δημοσίευση της πιο πάνω πρότασης, αρνούνται ότι αποτελεί οποιαδήποτε δυσφήμηση εναντίον της ενάγουσας. Το θέμα της εκπομπής δεν ήταν το «διαβητικό πόδι» αλλά οι ακρωτηριασμοί που λαμβάνουν χώρα στο Γενικό Νοσοκομείο, και συγκεκριμένα το θέμα του προγράμματος ήταν επιστολές καταγγελία από πρώην Υπουργούς Υγείας σύμφωνα με τις οποίες δόθηκαν σε αριθμό διαβητικών ημερομηνίες για ακρωτηριασμό στο Γενικό Νοσοκομείο. Οι ασθενείς αρνήθηκαν να ακρωτηριαστούν και ζήτησαν δεύτερη γνώμη και έσωσαν τα πόδια τους. Δέχονται ότι η ενάγουσα επικοινώνησε με την εναγομένη 2 πριν την μετάδοση της εκπομπής αλλά όσα ανέφερε ήταν άσχετα με το θέμα της επίδικης εκπομπής, καθότι τα θέματα που αφορούν τους ποδιάτρους και τον κύκλο των εργασιών τους δεν ήταν το αντικείμενο του προγράμματος. Σύμφωνα με την θέση των εναγομένων 1 το μήνυμα που στάληκε με την εκπομπή, και ήταν εμφανές κατά τη διάρκεια του προγράμματος, δεν ήταν η πρόληψη, ως το Κεντρικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Ποδιάτρων ισχυρίζεται, αλλά το να προβληματιστούν οι ασθενείς και να ζητούν πάντα δεύτερη γνώμη όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με σοβαρές ιατρικές αποφάσεις. Είναι η θέση των εναγομένων 1 στην παράγραφο 9 (β) της υπεράσπισης ότι η εκπομπή ήταν αληθής και/ή ανταποκρινόταν στα πραγματικά γεγονότα. Οι εναγόμενοι παρουσίασαν ένα πραγματικό γεγονός - ότι σε πολλούς διαβητικούς δόθηκαν ημερομηνίες για ακρωτηριασμό στο Γενικό Νοσοκομείο και όταν οι τελευταίοι αρνήθηκαν να ακρωτηριαστούν και ζήτησαν δεύτερη γνώμη, έσωσαν τα πόδια τους. Διαζευκτικά εισηγούνται (παράγραφος 9 γ)), ότι πρόκειται για έντιμο σχόλιο επί θέματος δημοσίου ενδιαφέροντος, που έγινε καλόπιστα και χωρίς καμία πρόθεση δυσφήμισης της ενάγουσας όπως συνάγεται και από το περιεχόμενο της επίδικης δημοσίευσης. Το θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος (παράγραφος 10), ήταν ο προβληματισμός του κοινού στο να ζητούν δεύτερη γνώμη όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με σοβαρές ιατρικές αποφάσεις. Έγινε με καλή πίστη με στόχο την ενημέρωση του κοινού για ένα σοβαρό θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος. Στο πιο πάνω δικογραφημένο πλαίσιο η ενάγουσα υπέβαλε αίτηση κάτω από τις πρόνοιες της Δ.19 Θ.6 και 7 για παροχή λεπτομερειών, αφού προηγουμένως απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους των εναγομένων 1 χωρίς να τύχει της ανάλογης ανταπόκρισης. Ουσιαστικό ζήτημα που χρήζει κατά την εισήγηση της ενάγουσας παροχής λεπτομερειών, είναι σε σχέση με την παράγραφο 9(β) της υπεράσπισης, ποια γεγονότα είναι αληθή και/ή ποια γεγονότα θα προωθήσουν ως αληθή, και ποια είναι τα γεγονότα επί των οποίων θα βασιστεί η υπεράσπιση της αλήθειας. Αναφορικά με την παράγραφο 9 (γ) και 10 της υπεράσπισης επιζητούνται λεπτομέρειες ως προς τα ποια ήταν τα γεγονότα επί των οποίων στηρίχθηκε το σχόλιο. Εξ όσων συνάγεται από την αγόρευση της κας Γεωργίου, έρεισμα στην κρινόμενη αίτηση έδωσε η παράγραφος 9 (β). Και ειδικότερα η φράση ότι η εκπομπή ανταποκρινόταν στα «πραγματικά γεγονότα» και ότι οι εναγόμενοι παρουσίασαν «ένα πραγματικό γεγονός - ότι σε πολλούς διαβητικούς δόθηκαν ημερομηνίες για ακρωτηριασμό στο Γενικό Νοσοκομείο και όταν οι τελευταίοι αρνήθηκαν να ακρωτηριαστούν και ζήτησαν δεύτερη γνώμη, έσωσαν τα πόδια τους». Θεωρεί ότι υπάρχει σύγκρουση, αν τελικά πρόκειται για ένα η περισσότερα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων θα προωθηθεί η υπεράσπιση της αλήθειας, αφού ενώ αρχικά χρησιμοποιείται πληθυντικός - πραγματικά γεγονότα, ακολουθεί ενικός - πραγματικό γεγονός. Τα ίδια αναφέρει σε σχέση με την υπεράσπιση του έντιμου σχολίου. Η πλευρά των εναγομένων 1 καθ ων η αίτηση, αντέδρασε και καταχώρισε ένσταση. Θεωρεί ότι η υπεράσπιση είναι σαφής και περιέχει όλα τα αναγκαία στοιχεία και λεπτομέρειες με βάση τις αρχές της δικογράφησης και δεν απαιτείται οτιδήποτε άλλο. Είναι τέλος η θέση τους ότι η ενάγουσα επιδιώκει με αυτό το τρόπο να εκμαιεύσει μαρτυρία που δεν είναι επιτρεπτό από την νομολογία. Από τις γραπτές αγορεύσεις που παρέδωσαν οι δυο πλευρές συνάγεται ότι το ουσιαστικό νομικό βάθρο για την επιχειρηματολογία της κας Γεωργίου αποτελεί η υπόθεση Νικολαίδης ν. Δημητριάδη