Αναφορικά με την Εταιρεία WHITEMOON SERVICES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 538/05, 5 Δεκεμβρίου, 2008

(3), 212(α) και (γ) του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση διάλυσης το ποσό που η Καθ' ης η Αίτηση οφείλει στους Αιτητές είναι υπό μορφή αμοιβής σε σχέση με παροχή εργασιών και/ή υπηρεσιών που προσφέρθηκαν από τους Αιτητές στην Καθ' ης η Αίτηση και το οποίο προέκυψε μετά από υπολογισμό του από πραγματογνώμονα του ΕΤΕΚ μετά από διαδικασία που είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε στις 16.1.2006 ένσταση στην αίτηση στην οποία προβάλλουν ως λόγους ένστασης μεταξύ άλλων ότι εναντίον της απόφασης του πραγματογνώμονα έχει καταχωρηθεί από τους ίδιους η αγωγή 5387/05 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 13.7.2005 με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση - Ενάγουσα ζητά την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της απόφασης του πραγματογνώμονα Ντίνου Κωνσταντίνου. Μετά που η παρούσα υπόθεση αναβλήθηκε αρκετές φορές για οδηγίες ενόψει του ότι προσπαθούσε να επέλθει διευθέτηση στην αγωγή υπ' αριθμό 5387/05 στις 6.11.2007 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του πραγματογνώμονα Ντίνου Κωνσταντίνου μέχρι της ακρόασης και τελείας αποπεράτωσης της αγωγής με αριθμό 5387/05 στην οποία η Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση αιτείται απόφασης του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει την απόφαση του εν λόγω πραγματογνώμονα. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ΔΔ48 και 49, στα άρθρα 32, 35 και 36

(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 6, 20

(2)και 30 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, στις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 όπως και στη διακριτική ευχέρεια, τη συμφυή δικαιοδοσία και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του εκ των διευθυντών της Αιτήτριας εταιρείας στην οποία επισυνάπτονται σωρεία τεκμηρίων. Πολύ συνοπτικά στην εν λόγω ένορκη δήλωση ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στους λόγους για τους οποίους η Αιτήτρια εταιρεία θεωρεί ότι η απόφαση του πραγματογνώμονα είναι λανθασμένη και παραθέτει με λεπτομέρεια τους ισχυρισμούς της στην αγωγή 5387/05, ισχυρίζονται ότι το δικονομικό βήμα στο οποίο προέβησαν, δηλαδή την καταχώριση της αγωγής 5387/05 είναι το ορθό για αμφισβήτηση της απόφασης του πραγματογνώμονα, αναφέρουν ότι καταχώρισαν την εν λόγω αγωγή ευθύς αμέσως μετά που έλαβαν αντίγραφο της απόφασης του πραγματογνώμονα και συγκεκριμένα μόλις 15 ήμερες μετά την έκδοση της εν λόγω απόφασης σε αντίθεση με τους Καθ' ων η Αίτηση στην υπό εξέταση αίτηση οι οποίοι καταχώρισαν την αίτηση για διάλυση 4 μήνες μετά την καταχώριση της αγωγής 5387/

1. Ισχυρίζονται επίσης ότι η αίτηση για διάλυση πάσχει δικονομικά αφού δεν ενέγραψαν την απόφαση του πραγματογνώμονα στο Δικαστήριο για να μπορεί αυτή να εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση. Αναφέρουν επίσης ότι παρόμοια αίτηση με την παρούσα η Αιτήτρια είχε ήδη καταχωρίσει στα πλαίσια της αγωγής 5387/05 αλλά κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων τους έκριναν ότι ήταν δικονομικά ορθό η αίτηση για αναστολής της διαδικασίας να εγερθεί στην παρούσα διαδικασία και όχι στη διαδικασία της αγωγής υπ' αριθμό 5387/05 οπόταν και αποσύρθηκε η αίτηση στην εν λόγω αγωγή και καταχωρήθηκε η παρούσα. Η Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα αίτηση καταχώρισε ένσταση στις 3.3.2008 με την οποία ισχυρίζεται ότι η αίτηση της Αιτήτριας στερείται νομικής και πραγματικής βάσης και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ΔΔ40, 33 και 48, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, στον Περί Εταιρειών Νόμο, στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149 και στις γενικές νομικές αρχές και τη νομολογία. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Δ. Μιχαηλίδη που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο Χρ. Τριανταφυλλίδης στην οποία ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει αφού οι Αιτητές είχαν δεσμευτεί να μην αμφισβητήσουν την απόφαση του πραγματογνώμονα και μάλιστα δεν την αμφισβητούν. Ισχυρίζονται, επίσης, ότι αυτό που ουσιαστικά επιδιώκουν οι Αιτητές είναι μέσω της παρούσας αίτησης να αποφασιστεί από το Δικαστήριο η ουσία της αγωγής 5387/05 για ακύρωση και/ή παραμερισμό της απόφασης του πραγματογνώμονα. Κανένας από τους ενόρκους δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με την κατάθεση αγορεύσεων εκ μέρους των συνηγόρων των διαδίκων. Η πρώτη μου παρατήρηση, η οποία είναι θέση και των Καθ' ων η Αίτηση στην υπό εξέταση αίτηση, είναι ότι η θεραπεία που ζητούν οι Αιτητές είναι, θα μπορούσε να πει κάποιος, ανορθόδοξη σε σχέση με τη διαδικασία της κυρίως αίτησης. Με την κυρίως αίτηση ζητείται η διάλυση της εταιρείας WHITEMOON SERVICES LTD σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου επειδή η εταιρεία δεν συμμορφώθηκε με επιστολή απαίτησης που τους απηύθυναν οι Αιτητές. Η απαίτηση έγινε κατόπιν έκδοσης απόφασης εμπειρογνώμονα, η οποία απόφαση αμφισβητείται στα πλαίσια της αγωγής 5387/
2. Η εταιρεία WHITEMOON θέλει με την παρούσα αίτηση αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του πραγματογνώμονα μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής 5387/
3. Είναι, νομίζω, πρόδηλο ότι τέτοιο διάταγμα δεν θα μπορούσε να εκδοθεί από το παρόν Δικαστήριο για τους εξής λόγους: Υπάρχει αγωγή στο Δικαστήριο της οποίας αντικείμενο είναι η απόφαση του εν λόγω πραγματογνώμονα και συγκεκριμένα κατά πόσο αυτή ορθά λήφθηκε, οπότε και οποιαδήποτε αίτηση αφορά την απόφαση του εμπειρογνώμονα θα έπρεπε να καταχωρηθεί στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής. Το τι ίσως θα ήταν πρόσφορο στους Αιτητές να ζητήσουν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας είναι η αναστολή ολόκληρης της παρούσα διαδικασίας, δηλαδή της αίτησης για διάλυση της εταιρείας WHITEMOON εφόσον η αίτηση αυτή στηρίζεται στην απόφαση του εμπειρογνώμονα η οποία αμφισβητείται. Η παρατήρηση των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα αίτηση ότι τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης θα έχει άμεσο αποτέλεσμα την διακοπή της διαδικασίας της αγωγής 5387/05 είναι ορθή. Πέραν τούτου το Δικαστήριο είναι γνώστης από τις θέσεις των συνηγόρων των διαδίκων ότι παρόμοιας φύσης αίτηση ως η παρούσα δηλαδή αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του εμπειρογνώμονα έχει καταχωρηθεί την 1.6.07 στην αγωγή 5387/05 και με απόφαση ημερομηνίας 18.7.08 Ανώτερος Δικαστής που της επιλήφθηκε την απέρριψε με κύριο λόγο ότι εφόσον αποτελούσε παραδεκτό γεγονός ότι η απόφαση του πραγματογνώμονα δεν ενεγγράφη στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης, ούτε και μπορεί να θεωρηθεί ως απόφαση διαιτητή στα πλαίσια αγωγής ή να έγινε διορισμός του σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 4, η απόφαση του διαιτητή δεν είναι εκτελεστή και έτσι δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο αίτησης αναστολής. Πέραν του ότι με την πιο πάνω θέση συμφωνώ, ως θέμα αρχής και επομένως θεωρώ και εγώ ότι δεν τίθεται θέμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης του πραγματογνώμονα από το Δικαστήριο, εν πάση περιπτώσει, η επιστολή απαίτησης που απέστειλαν οι Αιτητές στην κυρίως αίτηση στην Καθ' ης η Αίτηση για πληρωμή, τη μη συμμόρφωση τους προς την οποία αποτέλεσε και τον λόγο καταχώρησης της παρούσας αίτησης δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης. Δεν θα μπορούσε δηλαδή το Δικαστήριο να αναστείλει τη βάση επί της οποίας εκδόθηκε η επιστολή απαίτησης εφόσον δεν προωθήθηκε μέτρο εκτέλεσης, ως τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς προβλέπεται γι' αυτήν. Υπάρχει ακόμα ένα θέμα το οποίο το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει και αυτεπάγγελτα και αυτό είναι το θέμα κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας. Είναι γεγονός ότι ακριβώς ίδια αίτηση όπως αυτή που το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει τώρα καταχωρήθηκε από τους αιτητές στα πλαίσια της αγωγής 5387/05 και μάλιστα εξετάστηκε από τον Δικαστήριο το οποίο εξέδωσε ήδη απόφαση. Πιστεύω ότι πρόκειται για κλασσική περίπτωση κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας εφόσον προωθούνται παράλληλα σε διαφορετικές δικαστικές διαδικασίες με κοινό όμως πλαίσιο γεγονότων οι ίδιες θεραπείες. Η νομολογία είναι πλούσια στο θέμα της κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας. Ενδεικτικά αναφέρω την υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της ΑΜ του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κκ Χρυσοστόμου (Αρ. 2)

(1993)1 Α.Α.Δ. 248 αποφασίστηκε ότι: «η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ιδίου στόχου». Στην υπόθεση Διευθυντής Φυλακών ν. ΠΕΡΕΛΛΑ

(1995)1 Α.Α.Δ. 217 αποφασίστηκε ότι συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μίας δικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μία. Ενόψει των ανωτέρω η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία-Αιτητών στην κυρίως αίτηση και εναντίον των Αιτητών στην υπό εξέταση αίτηση-Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως αίτηση τα έξοδα της διαδικασίας όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κ.π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο