Γιώργος Προδρόμου ν. HOSSEIN ALIKHANI, Συνεκδικαζόμενες Αγωγές: 7525/05, 10 Δεκεμβρίου 2008

Γιώργος Προδρόμου ν. HOSSEIN ALIKHANI, Συνεκδικαζόμενες Αγωγές: 7525/05, 10 Δεκεμβρίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A248 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Συνεκδικαζόμενες Αγωγές: 7525/05 Μεταξύ: Γιώργος Προδρόμου Ενάγοντας και HOSSEIN ALIKHANI Εναγόμενος --------------- ΚΑΙ Μεταξύ: Αρ. Αγωγής: 7526/05 Ρέβη Προδρόμου Ενάγουσα και HOSSEIN ALIKHANI Εναγόμενος Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημ. 17.11.2008 Μεταξύ: Συνεκδικαζόμενες Αγωγές: 7525/05 Γιώργος Προδρόμου Ενάγοντας και BORNA ALIKHANI ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος HOSSEIN ALIKHANI Εναγόμενος --------------- ΚΑΙ Μεταξύ: Αρ. Αγωγής: 7526/05 Ρέβη Προδρόμου Ενάγουσα και BORNA ALIKHANI ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος HOSSEIN ALIKHANI Εναγόμενος Ημερομηνία: 10 Δεκεμβρίου 2008 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα. Α. Γαβριηλίδου για Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης & Σία. Για τον Εναγόμενο: κα. Μαστρανδρίκου για Ξένιος Λ. Ξενόπουλος Α Π Ο Φ Α Σ Η Έκαστος των Εναγόντων στις συνεκδικαζόμενες ως άνω αγωγές αξιώνει από τον Εναγόμενο το ποσόν των Λ.Κ.2.166,66 ως τη συνεισφορά του σε ποσόν που κατέβαλαν ως εγγυητές της G.A.P. Books Distributors Ltd (στο εξής "η G.A.P") προς την Ελληνική Τράπεζα Λτδ, για χρέος στο οποίο εγγυητής ήταν και ο Εναγόμενος (αποβιώσας). Ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε με την Υπεράσπιση του πως σε προηγούμενη αγωγή υπό της Ελληνικής Τράπεζας εναντίον της πιο πάνω εταιρείας και των Εναγόντων ως Εναγομένων 2 και 3 αντιστοίχως, ο ίδιος κλήθηκε ως Τριτοδιάδικος και το Δικαστήριο αποφάσισε πως δεν υπήρχε συμβατική σχέση μεταξύ των Εναγόντων στην παρούσα και του ιδίου. Ανεξαρτήτως αυτών ο Εναγόμενος ισχυρίζεται περαιτέρω πως ουδέποτε υπέγραψε ως συνεγγυητής της εταιρείας. Οι Ενάγοντες επανήλθαν με την Απάντηση στην Υπεράσπιση διευκρινίζοντας ότι ο Εναγόμενος υπέγραψε την εγγύηση στις 5.7.03 προς την Ελληνική Τράπεζα. Για να αποδείξουν τις υποθέσεις τους, οι Ενάγοντες που είναι σύζυγοι, κατέθεσαν ως Μ.Ε.1 ο Γεώργιος Προδρόμου και ως Μ.Ε.2 η Ρέβη Προδρόμου. Υπέρ του Εναγόμενου κατέθεσε ο υπάλληλος του στην εταιρεία PoLygon Co. Ltd (στο εξής "η Polygon") Γεώργιος Χριστοφόρου και ο υπάλληλος της Ελληνικής Τράπεζας Λτδ, Ευάγγελος Αχεριώτης (Μ.Υ.2). Σημειώνεται πως ο Εναγόμενος Hossein Alikhani απεβίωσε στις 4.3.08, δηλαδή πριν την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας και την υπεράσπιση του συνέχισε ο διαχειριστής της περιουσίας του που είναι αδελφός του. Μαρτυρία - Αξιολόγηση - Ευρήματα Παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες ενώ αυτοί κατέθεταν ενόρκως και πρέπει να παρατηρήσω πως τουλάχιστον όσον αφορά τα ουσιώδη γεγονότα δεν υπήρξαν ιδιαίτερες διαφορές μεταξύ τους. Μοναδική εξαίρεση ο Μ.Υ.1 ο οποίος προσπάθησε να ερμηνεύσει συγκεκριμένους όρους της σύμβασης εγγύησης δίδοντας νόημα που θα βοηθούσε τον Εναγόμενο και θέλοντας να υποστηρίξει με αυτό τον τρόπο την εκδοχή των εργοδοτών του και του Εναγόμενου. Όμως ακόμα και αυτός δεν διαφώνησε ως προς τα βασικά γεγονότα της παροχής διευκολύνσεων προς την G.A.P και την υπογραφή εγγύησης από τον Εναγόμενο. Δεν δέχομαι όμως τον ισχυρισμό του ότι υπήρξε προηγούμενη δικαστική απόφαση για τη σχέση Εναγόντων και Εναγόμενου. Ο Μ.Ε.1, δηλαδή ο Ενάγων στην αγωγή 7525/05 είναι σύζυγος της Μ.Ε.2 δηλαδή της Ενάγουσας στην αγωγή 7526/

1. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι ο ίδιος υπήρξε εργοδοτούμενος στην Polygon, η οποία είναι εταιρεία του Εναγόμενου (αποβιώσαντος), δεν δόθηκαν ιδιαίτερες λεπτομέρειες από τον Μ.Ε.1, αν και παραδέχθηκε πως ήταν "υπάλληλος του Εναγόμενου". Από την μαρτυρία του Μ.Υ.1 όμως προέκυψε χωρίς να αμφισβητηθεί πως η σχέση εργοδότησης του Μ.Ε.1 υπήρχε από το 1985 με την εταιρεία Polygon Co. Ltd της οποίας ιδιοκτήτης και βασικός μέτοχος ήταν ο Εναγόμενος. Προκύπτει επίσης από την μαρτυρία του Μ.Υ.1 πως ο Εναγόμενος είχε καλή σχέση με τους ιδιοκτήτες της εγκυκλοπαίδειας "Brittanica" και τους αντιπροσώπους της σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Είναι αναμφισβήτητο πως ο Μ.Ε.1 και η Μ.Ε.2 περί το 1992 ενέγραψαν την εταιρεία G.A.P. της οποίας οι δύο ήταν οι μέτοχοι και διευθυντές. Η εταιρεία αυτή θα ασχολείτο με την διάθεση και πώληση των βιβλίων στην Κύπρο. Ο Μ.Ε.1 ισχυρίζεται πως κανονικά θα ανελάμβανε ο ίδιος ο Εναγόμενος την επιχείρηση αυτή, αλλά επειδή ως αλλοδαπός δεν μπορούσε να ασχοληθεί είχε προτείνει στον Μ.Ε.1 να αναλάβει το θέμα. Αντιθέτως ο Μ.Υ.1 υποστήριξε πως ήταν μετά από επίμονη παράκληση του Μ.Ε.1 που ο Εναγόμενος δέχθηκε να του αναθέσει την αντιπροσώπευση και διανομή της εγκυκλοπαίδειας "Brittanica". Το θέμα πρέπει να πω ότι δεν έχει μεγάλη σημασία αφού είναι παραδεκτό πως τελικά η εταιρεία G.A.P. ανήκε στον Μ.Ε.1 και στη Μ.Ε.
2. Αυτή πράγματι ασχολήθηκε με την πώληση βιβλίων, χωρίς όμως επιτυχία, όπως διεφάνη εκ των υστέρων. Ο Μ.Ε.1 χαρακτήρισε τον Εναγόμενο ως τον χρηματοδότη τους ουσιαστικά και εγγυητή της G.A.P. Ο Μ.Υ.1 δέχθηκε πως όντως ήταν με την παρέμβαση του Εναγόμενου στην Ελληνική Τράπεζα που δόθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις στην νεοσύστατη εταιρεία και ότι τον επόμενο χρόνο ο Εναγόμενος αφενός υπέγραψε εγγύηση προς όφελος της και αφετέρου δέσμευσε κάποιο ποσό (General Lien) έναντι των διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν από την Ελληνική Τράπεζα. Για το τελευταίο φυσικά έχει διαφανεί πως την δέσμευση προσέφερε η Polygon και όχι ο Εναγόμενος προσωπικά. Πάντως όπως δέχθηκε και ο Μ.Ε.1 αν δεν ήταν ο Εναγόμενος, με τις γνωριμίες, διασυνδέσεις και εκτίμηση του από την Ελληνική Τράπεζα δεν θα τους έδιδε η τελευταία τις οικονομικές διευκολύνσεις. Ο Μ.Ε.1 παραδέχθηκε πως αρχικά η G.A.P υπέγραψε συμφωνία με την τράπεζα για παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων στις 16.7.02, κάτι που επιβεβαίωσαν οι Μ.Υ.1 και Μ.Υ.
3. Αποτελεί εύρημα μου πως την πρώτη αυτή συμφωνία υπέγραψε εκ μέρους της G.A.P ο Μ.Ε.1 και ήταν για μικρότερο ποσό, ήτοι μόνο για Λ.Κ.5.
4. Για αυτό αργότερα, τον επόμενο χρόνο, χρειάστηκε μεγαλύτερο ποσό χρηματοδοτήσεων και έγινε άλλη συμφωνία η οποία κάλυψε την πρώτη. Από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 συνάγεται πως η πρώτη αυτή χρηματοδότηση ήταν υπό μορφή λογαριασμού παρατραβήγματος για Λ.Κ.5.000, πράγμα που επιβεβαιώνει και ο Μ.Υ.
5. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 3 ο λογαριασμός αυτός συνέχισε να υπάρχει και ήταν βάσει του υπολοίπου του που αργότερα εγέρθηκε η αγωγή που αναφέρεται πιο κάτω από την Ελληνική Τράπεζα. Ειδικότερα το τεκμήριο 1 στην παρούσα αποτελεί σύμβαση δανείου ύψους Λ.Κ.10.000 συν 9% τόκον ετησίως, το οποίο συνήψε η G.A.P με την Ελληνική Τράπεζα στις 2.7.
6. Όπως φαίνεται μετά από λίγες μέρες υπεγράφη και η επίδικη εγγύηση την οποίαν υπέγραψαν ως εγγυητές της G.A.P οι Μ.Ε.1, Μ.Ε.2 και ο Εναγόμενος. Η εγγύηση τους ήταν μέχρι ποσού Λ.Κ.13.000 πλέον τόκοι προς 9% ετησίως. Το Τεκμήριο 13 αποτελεί έγγραφο γενικής δέσμευσης (General Lien) για ποσόν Λ.Κ.12.000 ημερ. 26.11.93 το οποίο υπέγραψε η Polygon Co Ltd προς την Ελληνική Τράπεζα έναντι της συνέχισης παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων προς την G.A.P. Ο Μ.Υ.2, υπάλληλος της Ελληνικής Τράπεζας, είχε στην κατοχή του το έγγραφο αυτό αλλά χωρίς ημερομηνία. Ο Μ.Υ.2 δεν αρνήθηκε ότι υπεγράφη το Τεκμήριο 13 και υπέθεσε ότι αντίγραφο του θα πρέπει να υπάρχει και στην Ελληνική Τράπεζα. Σημειώνω όμως πως ούτε του ζητήθηκε να καταθέσει το έγγραφο που κατείχε είτε αυτός είτε η Τράπεζα, αλλά ούτε και ο ίδιος αμφισβήτησε την ημερομηνία που έφερε το Τεκμήριο
7. Εξάλλου το Τεκμήριο 12 αποτελεί επιστολή της Polygon Co Ltd με την οποίαν πληροφορεί την Ελληνική Τράπεζα πως κατά την συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας "που έγινε στις 26.11.93" λήφθηκε απόφαση όπως η εταιρεία δεσμεύσει US$24.000 από το λογαριασμό της για εξασφάλιση των υποχρεώσεων της G.A.P. Αποτελεί συνεπώς εύρημα μου πως το Τεκμήριο 13 υπεγράφη όντως στις 26.11.
8. Να σημειωθεί πως εάν τίθεται κάποιο θέμα ως προς τον χρόνο υπογραφής του Τεκμηρίου 13 από τον Μ.Υ.2, αυτό είναι η τυχόν υπογραφή του εν λόγω εγγράφου πριν ακόμα και από τις 26.11.93 και όχι μετά. Αυτό προκύπτει από την τοποθέτηση του (εν παρόδω) ότι αρχικά διενεργήθηκε η δέσμευση των US$24.000 και αργότερα εγκρίθηκε το δάνειο των Λ.Κ.10.000 στις 23.6.
9. Με 4 επιστολές της ημερ. 8.8.00 (Τεκμήριο 2) προς την G.A.P, τους Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 και προς τον Εναγόμενο, η Ελληνική Τράπεζα αναφέρθηκε στον τρεχούμενο χρεωστικό λογαριασμό της G.A.P υπ' αρ. 121-01-030855-01 (στο εξής "ο λογαριασμός"), τον τερμάτισε και κάλεσε όλους να καταβάλουν εντός 7 ημερών το ποσόν των Λ.Κ.19.600,66 που ήταν το υπόλοιπο του. Διευκρινίζεται ότι οι επιστολές προς τους Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 αναφέροντο στις εγγυήσεις τους ημερ. 5.7.93, 26.11.93 και 27.7.98, ενώ η επιστολή προς τον Εναγόμενο αναφέρετο μόνο στην εγγύηση του ημερ. 5.7.93 (Τεκμήριο 1), αλλά και πάλιν για το ίδιο ποσό. Εξήγηση για τις πιο πάνω διαφορετικές αναφορές της τράπεζας αποτελεί το γεγονός πως διαδοχικά είχαν εγκριθεί αυξήσεις του ορίου παρατραβήγματος στο λογαριασμό της G.A.P. Εξ ου και στην αγωγή 9823/00 η τράπεζα αναφέρεται (παρ. 9 του Τεκμηρίου 3) σε εγγυήσεις ημερ. 5.7.93, 26.11.93 και 27.7.98, για ποσά Λ.Κ.10.000, Λ.Κ.13.000 και Λ.Κ.16.000 αντίστοιχα. Όπως εξήγησε όμως ο Μ.Ε.2, δεν επρόκειτο για τρια διαφορετικά ποσά δανείων, αλλά για ποσά με τα οποία εξοφλούντο τα παλαιότερα υπόλοιπα του λογαριασμού. Προφανώς για αυτό το λόγο και η τράπεζα κάθε φορά απαιτούσε περισσότερες εγγυήσεις απ' ότι αρχικά όταν είχε παραχωρήσει τις Λ.Κ.5.000 χωρίς οποιαδήποτε εξασφάλιση. Η αναφορά αυτή του Μ.Υ.2 είναι πολύ σημαντική επειδή καταδεικνύει πως κακώς διασυνδέεται η επίδικη εγγύηση ημερ. 5.7.93 μόνον με το δάνειο των Λ.Κ.10.000, αφού στην πραγματικότητα αφορούσε τις πιστωτικές διευκολύνσεις που παρέχοντο στην G.A.P από την Τράπεζα μέσω του λογαριασμού παρατραβήγματος. Ακολούθησε στις 2.10.00 η αγωγή υπ' αρ. 9823/00 της τράπεζας εναντίον της G.A.P ως πρωτοφειλέτιδος και των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 ως εγγυητών. Ο Μ.Ε.1 επέμεινε εδώ πως η τράπεζα δεν συμπεριέλαβε και τον Εναγόμενο ως συνεναγόμενο εγγυητή σ' εκείνη την αγωγή επειδή δεν ήθελε να διασαλευθούν οι πολύ καλές σχέσεις που είχε μαζί του. Πράγματι πρέπει να παρατηρήσω πως τουλάχιστον από την μαρτυρία δεν προκύπτει άλλος καλός λόγος για αυτή την παράλειψη. Εξάλλου είναι γενικώς παραδεκτό πως όντως ο Εναγόμενος ήταν πολύ καλός πελάτης της τράπεζας. Προφανώς λοιπόν για αυτό δεν έχει συμπεριληφθεί στην παλαιότερη αγωγή ως Εναγόμενος. Να σημειωθεί πως οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 ως Εναγόμενοι στην παλαιότερη αγωγή πέτυχαν την έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου κατά της Polygon Co. Ltd και του Hussein Alikhani (Εναγόμενου στην παρούσα), η οποία στο τέλος όμως δεν προωθήθηκε. Δεν κρίνω ότι ενδιαφέρουν εδώ οι λόγοι για τους οποίους απέσυραν την ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. Πρέπει όμως να σημειωθεί πως δεν προσκομίστηκε εδώ μαρτυρία για το ποιά ήταν η απαίτηση τους εναντίον των τριτοδιαδίκων στην παλαιότερη αγωγή. Η αγωγή 9823/00 διευθετήθηκε στις 3.11.04 με την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης υπέρ της Τράπεζας και εναντίον των Εναγομένων αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως για το ποσόν των Λ.Κ.13.813,65 συν τόκο προς 9% επί ποσού Λ.Κ.13.045,95 και Λ.Κ.271,50 συν Φ.Π.Α. Όπως προέκυψε από τη μαρτυρία και δεν αμφισβητείται από τον Εναγόμενο, οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 εξόφλησαν την ως άνω απόφαση στις 2.2.05 καταβάλλοντας Λ.Κ.6.500 έκαστος πλέον Λ.Κ.150 έξοδα έκαστος (Τεκμήρια 6, 8, 9, 10). Για τα έξοδα του δικηγόρου τους στην πιο πάνω υπόθεση κατέβαλαν επίσης Λ.Κ.600 από κοινού. Με επιστολές ημερ. 2.2.05 (Τεκμήρια 4 και 5) η Ελληνική Τράπεζα επιβεβαίωσε την εξόφληση της προηγηθείσας απόφασης. Αν και δεν αναφέρθηκε συγκεκριμένη ημερομηνία, είναι παραδεκτό από τον Μ.Ε.1 πως η τράπεζα κάποια στιγμή κατέσχε και το ποσό των US$24.000 το οποίο είχε δεσμεύσει η Polygon δυνάμει του Τεκμηρίου
10. Συνάγεται βεβαίως πως αυτό έγινε μετά την καταχώριση της αγωγής 9823/00 και πριν την έκδοση της απόφασης, εάν ληφθεί υπόψιν πως το απαιτούμενο υπόλοιπο ήταν Λ.Κ.20.603 και εκδόθηκε απόφαση μόνον για Λ.Κ.13.
11. Νομική Πτυχή Η πρώτη υπερασπιστική γραμμή του Εναγομένου ότι δηλαδή σε κανένα ουσιώδη χρόνο δεν υπέγραψε ως εγγυητής της G.A.P έχει καταρρεύσει με βάση τα ευρήματα που προηγήθηκαν. Διαπιστώθηκε πως υπέγραψε ως εγγυητής μαζί με τους Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 στις 5.7.93 (Τεκμήριο 1). Με τον όρο 3 της εν λόγω Σύμβασης Εγγύησης συμφώνησε ότι η τράπεζα θα είχε την εξουσία κατά την απόλυτη κρίση της και άνευ περαιτέρω συγκαταθέσεως του και χωρίς η ευθύνη του βάσει της συγκεκριμένης εγγύησης να επηρεάζεται καθ' οιονδήποτε τρόπον, να ανανεώνει δάνειο καθώς και να παρατείνει, ανανεώνει, ακυρώνει ή απαλλάσσει μεταξύ άλλων δάνεια, γραμμάτια, υποθήκες ή άλλες επιβαρύνσεις και εγγυήσεις δοθείσας υπό του πρωτοφειλέτου. Συμφώνησε επίσης όπως η τράπεζα δίδει παρατάσεις προς τον πρωτοφειλέτη. Διευκρινίζεται ότι η εγγύηση δόθηκε έναντι της υποχρέωσης της τράπεζας να παρέχει και ή συνεχίσει να παρέχει δάνεια σε τρεχούμενον λογαριασμό του πρωτοφειλέτη καθώς και ότι θα ήταν μια συνεχής εγγύηση η οποία θα ίσχυε για το τελικό υπόλοιπο το οποίο θα καθίστατο πληρωτέο, μέχρι του ποσού βεβαίως των Λ.Κ.13.000 πλέον τόκους προς 9% ετησίως (βλ. όρους 1, 6, 7 και 11 της σύμβασης). Ρητώς προνοείται στον όρο 13 ότι η εν λόγω εγγύηση θα ήταν μια επιπρόσθετος εξασφάλισις και ουδόλως θα επηρεάζετο από υφιστάμενες ή μελλοντικές εξασφαλίσεις τις οποίες θα είχε η τράπεζα από τον πρωτοφειλέτη ή άλλο πρόσωπο. Να προσθέσω στο σημείο αυτό πως την ίδια άποψη προέβαλε και ο Μ.Υ.2, ότι δηλαδή η επίδικη εγγύηση και η δέσμευση ποσού της Polygon Co. Ltd είναι δύο διαφορετικές και ανεξάρτητες εξασφαλίσεις. Σημειώνω βεβαίως πως η δέσμευση χρημάτων παραχωρήθηκε από την εταιρεία του Εναγομένου, η οποία έχει ξεχωριστή νομική προσωπικότητα από τον ίδιο. Ως εκ τούτου το επιχείρημα ότι η εγγύηση του Εναγομένου εξαντλήθηκε με την κατακράτηση του ποσού των US$24.000 δεν ευσταθεί, αφού το ποσόν αυτό αφορούσε εξασφάλιση που είχε δώσει η Polygon και όχι ο Εναγόμενος. Η αξίωση των Εναγόντων στην πραγματικότητα βασίζεται στα άρθρα 104 και 105 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 και στη σύμβαση εγγύησης. Τα άρθρα 104 και 105 έχουν ως εξής: "
12. Όταν δύο ή περισσότερα πρόσωπα είναι συνεγγυητές για το ίδιο χρέος ή υποχρέωση, είτε από κοινού είτε χωριστά, και είτε δυνάμει ίδιας είτε δυνάμει διαφόρων συμβάσεων, και είτε εν γνώσει των υπολοίπων είτε όχι, οι συνεγγυητές, αν δεν υπάρχει συμβατικός όρος για το αντίθετο, ευθύνονται μεταξύ τους, εξίσου για την καταβολή ολόκληρου του οφειλόμενου χρέους ή του μέρους αυτού που δεν καταβλήθηκε ακόμη από τον πρωτοφειλέτη.
13. Συνεγγυητές οι οποίοι ευθύνονται για διαφορετικό ποσό, υποχρεούνται να καταβάλουν το οφειλόμενο εξίσου, εντός των ορίων των αντίστοιχων τους υποχρεώσεων." Στην υπόθεση Γεωργιάδη V Γεωργιάδη