← Κύπρος

Ευριπίδη Νεοκλέους ν. Liberty Life Insurance Ltd, Αγωγή Αρ. 7282/05, 12 Δεκεμβρίου, 2008

Ευριπίδη Νεοκλέους ν. Liberty Life Insurance Ltd, Αγωγή Αρ. 7282/05, 12 Δεκεμβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:A251 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 7282/05 Μεταξύ: Ευριπίδη Νεοκλέους, από Λευκωσία Ενάγοντα - και - Liberty Life Insurance Ltd, από Λευκωσία Εναγόμενου Ημερομηνία: 12 Δεκεμβρίου, 2008 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα: κ. Χαραλάμπους Για εναγόμενη: κ. Κυπραίος Α Π Ο Φ Α Σ Η Σε προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία (στο εξής η Εταιρεία):-

  1. Αναγνώρισε ότι βάσει Συμφωνίας Τερματισμού ημερ. 28.3.02 (στο εξής η Συμφωνία) οφείλει στον ενάγοντα £95.600 πλέον τόκους, όπως είναι η αξίωσή του, αλλά πρόβαλε ότι από το ποσό αυτό θα πρέπει να αφαιρεθούν £63.100 που πλήρωσε για εξαγορά μονάδων στο συνταξιοδοτικό του σχέδιο, όπως προέβλεπε σχετικός όρος της Συμφωνίας. Επί του προκειμένου ο ενάγοντας αντέτεινε ότι η Εταιρεία δεν δικαιούται σε αφαίρεση για δύο λόγους. Πρώτο, γιατί η πληρωμή δεν έγινε σύμφωνα με τον σχετικό όρο της Συμφωνίας και, δεύτερο, έγινε δύο χρόνια μετά τη λήξη του ασφαλιστηρίου. Συμφώνησε, όμως, ότι αν κριθεί από το Δικαστήριο ότι καλώς πληρώθηκε το πιο πάνω ποσό τότε να αφαιρεθεί από την αξίωσή του.
  2. Απέσυρε τις αξιούμενες υπό (α), (β) και (γ) θεραπείες της ανταξίωσής της και, περαιτέρω, μείωσε τις θεραπείες (δ) και (ε) στις £39.980 και £11.485 αντίστοιχα. Συναφώς συμφωνήθηκε ότι αν κριθεί από το δικαστήριο ότι στους όρους εργοδότησης του ενάγοντα υπήρχε όριο ωφελημάτων £48.000 ετησίως τότε η Εταιρεία δικαιούται σε απόφαση για ποσό:- (α) £39.980 που επωφελήθηκε ο ενάγοντας για την περίοδο 1997-2001 πέραν του πιο πάνω ορίου, ως η ανταξίωση της υπό (δ) και (β) £11.485 που κατέβαλε η Εταιρεία στο συνταξιοδοτικό του σχέδιο κατά την περίοδο 1995-2002 πέραν του ορίου των £48.000, ως η ανταξίωση υπό (ε). Για κατανόηση των πιο πάνω, που αποτελούν και τα προς κρίση επίδικα θέματα, επιβάλλεται η καταγραφή του ιστορικού της υπόθεσης, η οποία σε συντομία έχει ως ακολούθως:- Η Εταιρεία ιδρύθηκε το 1994 από τον ενάγοντα ως οικογενειακή, ουσιαστικά, επιχείρηση, αλλά το Φεβρουάριο του 2001 περιήλθε υπό τον έλεγχο της Marketrends Financial Services Ltd. Έντεκα μήνες μετά, τον Ιανουάριο του 2002, η Εταιρεία ζήτησε από τον ενάγοντα να παραιτηθεί από τη θέση του διευθύνοντα συμβούλου - που κατείχε από την ίδρυση της - καθώς επίσης και από όλα τα αξιώματα του τόσο στην Εταιρεία όσο και σε οποιαδήποτε άλλη εταιρεία του ομίλου στον οποίο ανήκε. Ο ενάγοντας δεν αρνήθηκε να υποβάλει τις παραιτήσεις που του ζητήθηκαν. Αξίωσε όμως αποζημιώσεις προκειμένου να συγκατανεύσει στον τερματισμό της συμφωνίας ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4), η οποία καθόριζε τις αμοιβές και ωφελήματα του ως διευθύνοντα συμβούλου της Εταιρείας και η οποία έληγε 31.12.
  3. Ακολούθησαν, όπως ήταν αναμενόμενο, διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην υπογραφή της Συμφωνίας ημερ. 28.3.02 (τεκμ.16) η οποία, σ΄ ότι ενδιαφέρει την παρούσα, προνοούσε ότι:-
  4. Ο ενάγοντας θα υπόβαλλε άμεσα τις αναφερθείσες παραιτήσεις, κάτι που έπραξε.
  5. Η Εταιρεία, επ΄ ανταλλάγματι του τερματισμού της συμφωνίας ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4), συμφώνησε να μεταβιβάσει άμεσα στον ενάγοντα ένα αυτοκίνητο αξίας £25.000 και, περαιτέρω, να του καταβάλει ως αποζημίωση το συνολικό ποσό των £215.500 ως ακολούθως:- (α) £20.000 με την υπογραφή της Συμφωνίας (β) £20.000 την 6.5.02 (γ) £31.000 την 30.9.02 (δ) £31.500 την 31.12.02 (ε) £32.500 την 30.9.02 και (στ) £80.500 στο συνταξιοδοτικό σχέδιο που διατηρούσε στην Εταιρεία σε τρεις δόσεις. Δηλαδή, £17.400 την 1.7.02, £19.100 την 1.7.03 και £44.000 την 1.7.
  6. Σ΄ ότι δε αφορά το συνταξιοδοτικό σχέδιο, η Εταιρεία συμφώνησε περαιτέρω να μεταβιβάσει στον ενάγοντα και την κυριότητα του σχετικού ασφαλιστηρίου 750-700102 (τεκμ.29), όπως συμφώνησε να πληρώνει και τόκο 7% ετησίως σε περίπτωση που καθυστερούσε την πληρωμή των συμφωνηθέντων δόσεων πέραν των 15 ημερών.
  7. Με τη Συμφωνία επιλύονταν οριστικά και αμετάκλητα οι εκατέρωθεν διαφορές και απαιτήσεις και «. ουδεμία άλλη ή περαιτέρω απαίτηση ή διαφορά παρέμεινε εκκρεμής μεταξύ τους». Με την υπογραφή της Συμφωνίας η Εταιρεία εκπλήρωσε τις άμεσες υποχρεώσεις που ανέλαβε έναντι του ενάγοντα. Δηλαδή του μεταβίβασε το αυτοκίνητο και του κατέβαλε και £20.000, όπως είχε συμφωνηθεί. Στη συνέχεια, έστω με καθυστέρηση, διευθέτησε την πληρωμή της δόσης των £20.000 ημερ. 6.5.02, καθώς επίσης και την πρώτη δόση εκ £17.400 ημερ. 1.7.02 προς το συνταξιοδοτικό σχέδιο του ενάγοντα. Έκτοτε, όμως, δεν ήταν συνεπής και πλην ενός ποσού £20.000 - το οποίο πλήρωσε τμηματικά μέχρι 13.3.03 - έναντι της δόσης των £31.000 ημερ. 30.9.02 ουδέν άλλο ποσό κατέβαλε. Ο ενάγοντας ενήργησε ποικιλοτρόπως για είσπραξη των ποσών που συμφωνήθηκαν να του καταβάλει η Εταιρεία. Η αναφορά όμως στις διάφορες ενέργειες του, καθώς επίσης και στις αντιδράσεις της Εταιρείας, κρίνεται αχρείαστη για επίλυση των δύο επιδίκων θεμάτων που, τελικά, παρέμειναν προς εκδίκαση. Ό,τι χρειάζεται να καταγραφεί είναι ότι ο ενάγοντας καταχώρισε αρχικά εναντίον της εταιρείας την αγωγή 4326/03, με την οποία αξίωνε £42.500 πλέον τόκους που αντιπροσώπευε το υπόλοιπο που παρέμεινε από τη δόση ημερ. 30.9.02 και για ολόκληρη τη δόση των £31.500 ημερ. 31.12.02 και, στη συνέχεια, την παρούσα για τα υπόλοιπα ποσά που συμποσούνται στις £95.
  8. Θα΄ ταν, επίσης, χρήσιμο να καταγραφεί ότι σε κάποιο στάδιο έγινε αποδεκτή αίτηση για συνεκδίκαση των δύο αγωγών και η ακροαματική διαδικασία άρχισε αφού συνενώθηκαν. Η ακροαματική διαδικασία των συνενωμένων, πλέον, αγωγών άρχισε στις 18.2.08 και για τον ενάγοντα κατέθεσαν ο ίδιος (ΜΕ.1) και ο Α. Χ¨Ανδρέου (ΜΕ.2), ενώ για την Εταιρεία, μέχρι 13.6.08, οι Γ. Χριστοφή (ΜΥ.1) και Κ. Κιττής (ΜΥ2). Στις 13.6.02, αφού με την ήδη προσαχθείσα μαρτυρία κατατέθηκαν ως τεκμήρια πλήθος εγγράφων, η Εταιρεία δέχτηκε απόφαση ως η αξίωση του ενάγοντα στην αγωγή 4326/03, πλέον έξοδα και, περαιτέρω, απέσυρε και την ανταπαίτηση της η οποία και απερρίφθη. Ενόψει τούτου το Δικαστήριο έκδωσε, για σκοπούς εκτέλεσης, διάταγμα αποσυνένωσης των δύο αγωγών και παρέμεινε προς εκδίκαση η παρούσα. Πέντε ημέρες μετά, στις 18.6.08, η Εταιρεία μέσω του δικηγόρου της αναγνώρισε ό,τι στην αρχή της παρούσας καταγράφεται και, περαιτέρω, απέσυρε τις θεραπείες υπό (α), (β) και (γ) της ανταξίωσης της, ενώ περιόρισε τις θεραπείες (δ) και (ε) στα ποσά που έχουν καταγραφεί. Στη συνέχεια, στις 26.6.08, δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα τα όσα καταγράφονται υπό 2(α) και (β) στη σελίδα 2 της παρούσας και κατ΄ ακολουθία τούτων κατέθεσε για την Εταιρεία ακόμη ένας μάρτυρας, ο Α. Αντωνίου (ΜΥ.3). Έχοντας προβεί στην καταγραφή του ιστορικού της υπόθεσης κρίνω ότι το πρώτο επίδικο ζήτημα - αν δηλαδή η Εταιρεία δικαιούται σε αφαίρεση από την αξίωση του ενάγοντα ποσού £63.100 που πλήρωσε στις 13.6.08 για αγορά μονάδων προς όφελος του συνταξιοδοτικού του σχεδίου - μπορεί να κριθεί στο παρόν στάδιο με βάση τα παραδεκτά ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα. Αποτελεί εισήγηση του κ. Κυπραίου ότι στις 13.6.08 η Εταιρεία πίστωσε το συνταξιοδοτικό σχέδιο του ενάγοντα με £19.100 και £44.000 αντίστοιχα, αγοράζοντας μονάδες στην τιμή που είχαν κατά την 1.7.03 και 1.7.04 που ήταν οι ημερομηνίες καταβολής των εν λόγω ποσών σύμφωνα με τη Συμφωνία. Ενόψει δε του γεγονότος ότι ο ενάγοντας δεν τερμάτισε τη Συμφωνία, η Εταιρεία, έστω καθυστερημένα, εκπλήρωσε τη συμβατική της υποχρέωση και, επομένως, δικαιούται σε αντίστοιχη αφαίρεση από την αξίωση του. Για στήριξη της εισήγησης του παρέπεμψε στις επιπτώσεις που έχει ο μη τερματισμός μιας συμφωνίας (Metaxas Loizides Syrimis & Co v. V.L.K. GLOBALSOFT COM. LTD, Πολ. Έφ. 250/05 ημερ. 19.1.2007) και στις πρόνοιες του άρθρου 74

(1)του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως αναλύθηκαν στην υπόθεση The Holy Monastery of Ayios Neophytos v. Antoniades
(1968)1 C.L.R.
  1. Ο κ. Χαραλάμπους, με τη σειρά του, επεσήμανε ότι το ασφαλιστήριο έληξε 1.7.06 και η Εταιρεία δεν είχε δικαίωμα στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας να προβεί σε τέτοια κίνηση. Επεσήμανε, επίσης, ότι αν η Εταιρεία κατέβαλλε τα συμφωνηθέντα ποσά κατά το χρόνο που συμφωνήθηκε θα έδινε στον ενάγοντα το δικαίωμα εξαγοράς του σχεδίου του, κάτι που του στέρησε. Θα είμαι σύντομος:- Τα ποσά που συμφώνησε η Εταιρεία να καταβάλει στο συνταξιοδοτικό σχέδιο ήταν μέρος της αποζημίωσης που προέβλεπε η Συμφωνία για τον ενάγοντα, επ΄ ανταλλάγματι της παραίτησης του από τη θέση του διευθύνοντα συμβούλου και από άλλα αξιώματα. Επομένως, θέμα τερματισμού της Συμφωνίας εκ μέρους του ενάγοντα δεν εγείρεται, ούτε οι σχετικές αυθεντίες που επικαλέσθηκε ο κ. Κυπραίος εφαρμόζονται. Ό,τι αναμενόταν να πράξει ο ενάγοντας, αυτό έπραξε. Διεκδίκησε, δηλαδή, τα μη πληρωθέντα ποσά που αποτελούσαν τη συμφωνηθείσα αποζημίωση και το να προβάλλεται ότι δεν τερμάτισε τη Συμφωνία είναι ακατανόητο. Όπως ακατανόητη είναι και η κίνηση της Εταιρείας - η οποία επιεικώς μόνο πυροτέχνημα της τελευταίας στιγμής θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί - να πιστώσει κατά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας το συνταξιοδοτικό σχέδιο με τα αναφερθέντα ποσά, παραγνωρίζοντας ότι τα ποσά αυτά όφειλε να τα καταβάλει τέσσερα και πλέον χρόνια προηγουμένως και, περαιτέρω, ότι το σχετικό ασφαλιστήριο (τεκμ.29) έληξε στις 1.7.
  2. Έπεται ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε απόφαση ως η αξίωση του και ό,τι παρέμεινε προς εξέταση είναι το δεύτερο επίδικο θέμα που αφορά την ανταξίωσή της Εταιρείας, όπως έχει περιορισθεί. Η Εταιρεία στηρίζει την ανταξίωση της στη Συμφωνία ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4), η οποία καθόριζε τις αμοιβές και ωφελήματα του ενάγοντα. Ό,τι εδώ ενδιαφέρει είναι οι δύο πρώτοι όροι που αυτούσιοι έχουν ως ακολούθως:- «
  3. Η διάρκεια της συμφωνίας είναι πενταετής, από 1.1.95 μέχρι 31.12.99, στη συνέχεια ανανεωμένη αυτόματα από χρόνο σε χρόνο μέχρι 31.12.05, οπόταν ο κ. Νεοκλέους συμπληρώνει το 65ον έτος της ηλικίας του.
  4. Οι αμοιβές και τα άλλα ωφελήματα του Διευθύνοντα Συμβούλου θα καθορίζονται από χρόνο σε χρόνο από το Διοικητικό Συμβούλιο λαμβάνοντας υπ΄ όψιν τα δεδομένα της αγοράς και τα αποτελέσματα της Εταιρείας. Για το 1995 οι αμοιβές έχουν καθοριστεί ως ακολούθως:- (α) Μισθός £30.000 (τριάντα χιλιάδες λίρες) (β) Υπερπρομήθεια (override commission) 0.7% (επτά δέκατα του ενός τοις εκατόν) πάνω στη συνολική πρωτοετή καθαρή παραγωγή ασφαλίστρων ζωής, ατυχημάτων και υγείας. (γ) Ομαδική ασφάλιση νοσοκομειακής και ιατρο-φαρμακευτικής περίθαλψης για τον ίδιο και τη σύζυγο του και ομαδική ασφάλιση ζωής και ατυχημάτων για τον ίδιο. (δ) Συνταξιοδοτικό σχέδιο το οποίο θα προβλέπει συνταξιοδότηση του Διευθύνοντα Συμβούλου σε ηλικία 65 ετών. Θα ετοιμασθεί ειδική μελέτη από τους αναλογιστές της Εταιρείας. Το συνολικό κόστος της Εταιρείας για τις πιο πάνω αμοιβές για το έτος 1995 δεν θα είναι ολιγότερο των £40.000 και δεν θα είναι περισσότερο των £48.
  5. » Ο ενάγοντας, όπως ήδη έχει σημειωθεί, συμφώνησε ότι κατά την περίοδο 1997-2001 και 1995-2002 επωφελήθηκε τα αναφερθέντα ποσά. Με τη μαρτυρία του, όμως, ισχυρίσθηκε ότι ό,τι επωφελήθηκε ήταν κατόπιν συμφωνίας ή έγκρισης του διοικητικού συμβουλίου (στο εξής Δ.Σ.) και/ή της επιτροπής προσωπικού (στο εξής η Επιτροπή) της Εταιρείας και όλες οι πληρωμές προς το άτομο του έγιναν με έγκριση του οικονομικού διευθυντή, ο οποίος υλοποιούσε τις σχετικές εγκρίσεις. Αναλυτικότερα η μαρτυρία του επί του θέματος συνοψίζεται ως ακολούθως:- Το όριο των £48.000 που προβλεπόταν από τη συμφωνία ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4) αφορούσε μόνο το 1995 και, όπως ρητά αναφέρεται στη συμφωνία, για τα υπόλοιπα χρόνια οι αμοιβές και τα ωφελήματα του θα καθορίζονταν από χρόνο σε χρόνο από το Δ.Σ., το οποίο θα λάμβανε υπόψιν τα δεδομένα της αγοράς και τα αποτελέσματα της Εταιρείας και συνέχισε:- Σε συνεδρία του Δ.Σ. της Εταιρείας ημερ. 27.3.1997 (τεκμ.6) εγκρίθηκε ομόφωνα πρόταση που υπόβαλε (3ον θέμα πρακτικών) σχετικά με το συνταξιοδοτικό του σχέδιο και στην ίδια συνεδρία αποφασίσθηκε η σύσταση επιτροπής προσωπικού για να επιλαμβάνεται θεμάτων που αφορούσαν τις αμοιβές τόσο του ίδιου όσο και των ανώτερων στελεχών της Εταιρείας. Την απάρτιζαν ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Κ. Κιττής (ΜΥ.2), ο ίδιος και ακόμη δύο σύμβουλοι, οι Χατζηανδρέου (ΜΕ.2) και Κρανιδιώτης. Για στήριξη της θέσης του ότι ό,τι επωφελήθηκε ήταν κατόπιν απόφασης της Επιτροπής παρουσίασε τα πρακτικά τριών συνεδριάσεων της ημερ. 3.6.97, 25.2.98 και 25.2.99 (τεκμ. 7, 8 και 9). Με την πρώτη (τεκμ.7) - επεσήμανε - εγκρίθηκαν τα ωφελήματα του για το 1996 ύψους £47.
  6. Περιλάμβαναν ετήσιο μισθό £30.000, υπερπρομήθεια παραγωγής £5.823, πληρωμή £9.843 στο συνταξιοδοτικό του σχεδίου και £1.800 ως έξοδα παραστάσεως. Σ΄ ότι δε αφορά το κόστος που αναλάμβανε η Εταιρεία για το συνταξιοδοτικό σχέδιο, επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στην αναλογιστική μελέτη που τέθηκε τότε υπόψη της Επιτροπής, την οποία και επεξήγησε. Για τα 11 χρόνια ισχύος του ασφαλιστηρίου, το οποίο έληγε 31.12.05, το συνολικό κόστος θα ανερχόταν στις £165.818,81 και στο σχετικό πίνακα καταγράφεται το ασφάλιστρο που θα κατέβαλλε ετησίως η Εταιρεία. Για το 1995 ανερχόταν στις £8.948 και για κάθε επόμενο χρόνο υπήρχε αύξηση, με κατάληξη το ασφάλιστρο του τελευταίου χρόνου να ανέρχεται στις £23.209,
  7. Με τη δεύτερη (τεκμ.8) του παραχωρήθηκε αναδρομικά από το 1997 13ος μισθός με αποτέλεσμα ο ετήσιος μισθός του να ανέλθει στις £32.500, ενώ με την τρίτη (τεκμ.9) αυξήθηκαν οι αμοιβές τόσο των ανώτερων στελεχών της Εταιρείας όσο και ο μισθός του ιδίου, που ανήλθε στις £2.650 ή £34.450 ετησίως (£2.650 χ 13). Παρουσίασε, σχετικά, και κατάσταση των αμοιβών του που ετοίμασε ο Οικονομικός Διευθυντής της Εταιρείας για τα έτη 1997 και 1998 προς την Επιτροπή, η οποία ενέκρινε αύξηση του μηνιαίου μισθού του κατά £
  8. Στην εν λόγω κατάσταση καταγράφεται ότι το 1997 το σύνολο των αμοιβών και ωφελημάτων του ανήλθε στις £51.462.91, ενώ το 1998 στις £52.089,
  9. Τέλος, έκαμε αναφορά σε κατάσταση που υπογράφεται από όλα τα μέλη της Επιτροπής ημερ. 29.2.00 για νέες αυξήσεις στις απολαβές των ανώτερων στελεχών της Εταιρείας και του ιδίου και με την οποία ο μισθός του για το 2000 αυξήθηκε στις £2.800 ή £36.400 ετησίως (2800 χ 13), ενώ το 2001 το πακέτο αμοιβών και ωφελημάτων του συμφωνήθηκε με το Διευθύνοντα Σύμβουλο του Ομίλου Εταιρειών στον οποίο ανήκε (πλέον) η Εταιρεία (τεκμ.34β). Προέβλεπε αύξηση μηνιαίου μισθού κατά £300, αύξηση μηνιαίου επιδόματος κατά £200 και, περαιτέρω, η παροχή υπερπρομήθειας αντικαταστάθηκε με ελάχιστο ετήσιο φιλοδώρημα ύψους £6.000, ενώ τα υπόλοιπα (ομαδική, συνταξιοδοτικό) θα συνέχιζαν ως είχαν. Με βάση την εν λόγω συμφωνία, διευκρίνισε, οι συνολικές αμοιβές και ωφελήματα που είχε για το 2001 ανήλθαν στο ποσό των £60.850 και κατέληξε: Καθ΄ όλη την περίοδο που διετέλεσε διευθύνοντας σύμβουλος της Εταιρείας δεν είσπραξε κανένα ποσό και δεν έτυχε οποιουδήποτε ωφελήματος χωρίς την έγκριση του Δ.Σ. ή της Επιτροπής. Του υποβλήθηκε ότι για την περίοδο 1997-2001 και 1995-2002 επωφελήθηκε £39.980 και £11.485 αντίστοιχα, κατά παράβαση του ορίου των £48.000 που προβλέπεται από τη συμφωνία ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4) χωρίς την έγκριση του Δ.Σ. ή της Επιτροπής, υποβολές που απέρριψε εμμένοντας στις θέσεις του. Ο ΜΕ.2 υπήρξε μέλος του Δ.Σ. από της ιδρύσεως της Εταιρείας, καθώς επίσης και μέλος της Επιτροπής Προσωπικού μέχρι το καλοκαίρι του 2000 που αποχώρησε. Υπό τη διπλή αυτή ιδιότητα, ανάφερε, είναι σε θέση να γνωρίζει από πρώτο χέρι τα όσα αφορούσαν το πακέτο αμοιβών του ενάγοντα. Για το 1995, συνέχισε, το εν λόγω πακέτο καθορίσθηκε με τη συμφωνία ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4) και μετά τη σύσταση της Επιτροπής από την Επιτροπή, η οποία στη συνέχεια ενημέρωνε το Δ.Σ. Ειδικότερα, οι παράμετροι του συνταξιοδοτικού σχεδίου του ενάγοντα συζητήθηκαν στη συνεδρία του Δ.Σ. ημερ. 8.4.96 (τεκμ.28) και οι όροι λειτουργίας του εγκρίθηκαν στη συνεδρία του Δ.Σ. ημερ. 27.3.97, αφού το Δ.Σ. έλαβε γνώση αναλογιστικής μελέτης (τεκμ. 27β) και τεχνικού σημειώματος (τεκμ. 27γ) που περιείχαν πίνακες αναφορικά με το κόστος που θα αναλάμβανε η Εταιρεία και το οποίο αναφέρθηκε από τον ενάγοντα. Οι διάφορες ερωτήσεις που υποβλήθηκαν στο μάρτυρα κατά την αντεξέταση απέβλεπαν στο να καταδείξουν ότι ποτέ το Δ.Σ. δεν διαφοροποίησε προς όφελος του ενάγοντα το όριο των £48.000 που προβλέπεται από τη συμφωνία ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4), θέση με την οποία ο μάρτυρας διαφώνησε. Επανέλαβε, σχετικά, ότι οτιδήποτε επωφελήθηκε ο ενάγοντας καθ΄ όλη την περίοδο που ο ίδιος ήταν αξιωματούχος της Εταιρείας ήταν κατόπιν αποφάσεων είτε του Δ.Σ. είτε της Επιτροπής και ποτέ ο ενάγοντας δεν ήλθε σε σύγκρουση συμφερόντων με την Εταιρεία. Ο ΜΥ.1 διορίσθηκε διευθύνων σύμβουλος της Εταιρείας το Δεκέμβριο του 2002 και η μαρτυρία του, σ΄ ότι αφορά το υπό κρίση επίδικο ζήτημα, συνοψίζεται ως ακολούθως:- Με βάση τους όρους της συμφωνίας ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4) το σύνολο των αμοιβών και ωφελημάτων του ενάγοντα δεν θα υπερέβαινε τις £48.000 ετησίως, κάτι που επιβεβαιώθηκε και κατά τη συνεδρία του Δ.Σ. ημερ. 3.6.97 (τεκμ.7). Έκτοτε το Δ.Σ. ουδέποτε αύξησε το όριο αυτό αλλά μόνο το βασικό του μισθό. Το τι ακριβώς επωφελήθηκε κατ΄ έτος, πέραν του αναφερθέντος ορίου, προέκυψε από έρευνα του ελεγκτικού οίκου Alfa Audit και σύμφωνα με την έκθεση που ετοίμασε στις 5.4.04 (τεκμ.55):- (α) Κατά το 1997 υπερέβη το όριο των £48.000 κατά £1.664, το 1998 κατά £3.051, το 1999 κατά £9.842 και το 2000 κατά £13.
  10. Τόνισε, σχετικά, ότι ναι μεν το συνταξιοδοτικό του σχέδιο εγκρίθηκε από το Δ.Σ., αλλά υπό τον όρο ότι το κόστος για την Εταιρεία θα ήταν εντός του συμφωνηθέντος ορίου των £48.
  11. Ο ενάγοντας, όμως, διαφοροποίησε όρους του εν λόγω σχεδίου και επωφελήθηκε με τα πιο πάνω ποσά χωρίς την έγκριση του Δ.Σ. Περαιτέρω, (β) Επωφελήθηκε £11.485 από πληρωμές της Εταιρείας προς το ομαδικό συνταξιοδοτικό σχέδιο του προσωπικού, ως η ανταξίωση της εταιρείας υπό (ε) που ήταν επίσης πέραν του συμφωνηθέντος ορίου των £48.000 ετησίως. Όπως ήταν αναμενόμενο οι διάφορες ερωτήσεις που υποβλήθηκαν στο μάρτυρα κατά την αντεξέταση απόβλεπαν σε δύο στόχους. Ο πρώτος ότι το όριο των £48.000 ίσχυσε μόνο για το 1995 και, ο δεύτερος, ότι οτιδήποτε επωφελήθηκε ο ενάγοντας πέραν αυτού του ορίου ήταν κατόπιν έγκρισης του Δ.Σ. ή απόφασης της Επιτροπής, θέσεις με τις οποίες ο μάρτυρας διαφώνησε. Η μαρτυρία του ΜΥ.2, Προέδρου του Δ.Σ. από της ιδρύσεως της Εταιρείας μέχρι το 2007 και μέλους της Επιτροπής από της συστάσεώς της, συνοψίζεται ως ακολούθως:- Στη συνεδρία του Δ.Σ. ημερ. 27.3.97 (τεκμ.6) ο ενάγοντας δεν τους παρουσίασε αναλογιστική μελέτη αλλά μόνο ένα έγγραφο που ετοίμασε ο ίδιος και το οποίο επισυνάπτεται στο τεκμ.
  12. Κατά τη συνεδρία αυτή, συνέχισε, ναι μεν εγκρίθηκε το συνταξιοδοτικό σχέδιο του ενάγοντα αλλά «. υπό τον όρο ότι δεν υπερβαίνει η δαπάνη τα όρια αμοιβών και ωφελημάτων .» του, τα οποία προβλέπονταν στη συμφωνία διορισμού του (τεκμ.4). Αναφερόμενος στα πρακτικά της συνεδρίας του Δ.Σ. ημερ. 3.6.97 (τεκμ.7), κατά την οποία εγκρίθηκαν οι αμοιβές του ενάγοντα για το 1996, ισχυρίσθηκε ότι όταν τα υπόγραφε δεν συμπεριελάμβαναν την υπερπρομήθεια των £5.823 ούτε το κόστος του ειδικού συνταξιοδοτικού σχεδίου ύψους £9.
  13. Τα δύο αυτά κονδύλια, επεσήμανε, προστέθηκαν ιδιοχείρως εκ των υστέρων από τον ενάγοντα και ο ίδιος υπόγραφε τα πρακτικά κατόπιν διαβεβαιώσεων που του έδωσε ότι το ύψος των αμοιβών του για το 1996 δεν θα υπερέβαινε το όριο των £48.
  14. Και συνέχισε:- Κατά τη συνεδρία του Δ.Σ. ημερ. 25.2.98 (τεκμ.8) αποφασίσθηκε η παραχώρηση 13ου μισθού στον ενάγοντα αναδρομικά από το 1997, αλλά αυτό δεν σήμαινε και αύξηση του ορίου αμοιβών. Αντίθετα, κατά την εν λόγω συνεδρίαση επανέλαβαν ότι οι αμοιβές του θα συνέχιζαν στην ίδια βάση. Παρόμοια, όταν τον επόμενο χρόνο αποφασίσθηκε (τεκμ.9) περαιτέρω αύξηση του βασικού του μισθού κατά 6% αυτό δεν σήμαινε και αύξηση του ορίου αμοιβών και σ΄ ότι αφορά τη χειρόγραφη κατάσταση του οικονομικού διευθυντή, που επισυνάπτεται στο τεκμ.9, αυτή ουδέποτε τέθηκε υπόψη της Επιτροπής και η μονογραφή που φέρει είναι του ίδιου του ενάγοντα. Τόνισε, επί του προκειμένου, ότι ο οικονομικός διευθυντής ως υφιστάμενος του ενάγοντα δεν θα αμφισβητούσε οποιαδήποτε εντολή του για πληρωμή, είτε προς τον ίδιο είτε προς τα συνταξιοδοτικά του σχέδια. Τέλος, αναφέρθηκε και στις αυξήσεις που ενέκρινε η Επιτροπή με το τεκμ.10 για το
  15. Προέβλεπαν αύξηση του μισθού του ενάγοντα από τις £2.650 στις £2.800 μηνιαίως και αύξηση του μηνιαίου επιδόματος από τις £130 στις £200, αλλά και πάλιν, όπως ισχυρίσθηκε, χωρίς αύξηση του ορίου απολαβών του. Σε ότι δε αφορά τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι το σύνολο των απολαβών του για το 2001 ανήλθε στις £60.850 πρόβαλε ότι τέτοια αύξηση ουδέποτε εγκρίθηκε από το Δ.Σ. ή την Επιτροπή και κατέληξε:- Ο ενάγοντας δικαιούταν να συμμετέχει σε όλες τις ασφαλιστικές καλύψεις που απολάμβανε όλο το προσωπικό της Εταιρείας, νοουμένου ότι το κόστος για την Εταιρεία θα ήταν εντός του πλαισίου του ορίου των £48.
  16. Ό,τι ποσά εισέπραξε πέραν του ορίου αυτού, τόνισε, τα εισέπραξε εν αγνοία του και γι΄ αυτά ενημερώθηκε μετά το διορισμό νέου διευθύνοντα συμβούλου που έγινε το Δεκέμβριο του
  17. Κατά την αντεξέταση επέμενε στη θέση ότι οι αυξήσεις στο μισθό και επιδόματα του ενάγοντα συνοδεύονταν πάντα υπό τον όρο ότι το σύνολο των αμοιβών και ωφελημάτων του δεν θα υπερέβαιναν το όριο των £48.
  18. Συμφώνησε όμως, τελικά, ότι το ασφαλιστήριο που έκδωσε η Εταιρεία για το ειδικό συνταξιοδοτικό σχέδιο του ενάγοντα με ισχύ από 1.7.95 εκδόθηκε αφού ο ίδιος, ενεργώντας για την Εταιρεία, αποδέχτηκε στις 31.3.97 (τεκμ.33) σχετική αίτηση του ενάγοντα. Επισημαίνεται, επί του προκειμένου, ότι στο έγγραφο αυτό αναγράφεται ότι «Το Συνταξιοδοτικό αυτό Σχέδιο γίνεται με βάση απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου» και ότι το (πρώτο) ετήσιο ασφάλιστρο θα ήταν £8.948,10 με αυτόματη ετήσια αναπροσαρμογή 10%. Τελευταίος μάρτυρας για την Εταιρεία κατέθεσε ο οικονομικός της διευθυντής μέχρι 31.12.99 Α. Αντωνίου (ΜΥ.3), η ουσία της μαρτυρίας του οποίου έχει ως ακολούθως: Η συμφωνία ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4) δεν του κοινοποιήθηκε, ενημερώθηκε όμως γι αυτή από τον ενάγοντα. Παρόμοια, καθ΄ όλη την περίοδο που ήταν στην υπηρεσία της Εταιρείας δεν του κοινοποιήθηκε οποιαδήποτε απόφαση του Δ.Σ. ή της Επιτροπής που αφορούσε τις απολαβές του ενάγοντα, ούτε γνώριζε ότι οι εν λόγω απολαβές είχαν όριο. Ο ίδιος, τόνισε, εκτελούσε πάντα οδηγίες του ενάγοντα και με βάση αυτές:- (α) Τον πίστωσε για το 1995 με ό,τι ποσά του είχε αναφέρει ότι προέβλεπε η συμφωνία τεκμ.4, (β) Προνόησε (έκαμε reserves) στους λογαριασμούς του 1995 και 1996 τα ποσά των £9.000 και £10.000, περίπου, για το συνταξιοδοτικό του σχέδιο, ενώ το 1997 του παραδόθηκε σημείωμα με τα ποσά που θα έπρεπε να πληρώνει κάθε χρόνο για το εν λόγω σχέδιο και (γ) Του πλήρωνε μισθούς και επιδόματα, αφού τον ενημέρωνε για τις αντίστοιχες αυξήσεις. Αναφερόμενος στην κατάσταση που επισυνάπτεται στο τεκμ. 9, στην οποία καταγράφονται οι απολαβές του ενάγοντα για τα έτη 1997 και 1998, ισχυρίσθηκε ότι την ετοίμασε με οδηγίες του ενάγοντα. Δεν του αναφέρθηκε, όμως, ότι προοριζόταν για την Επιτροπή - όπως αναγράφεται σ΄ αυτή - και η σχετική καταγραφή δεν είναι δική του. Τέλος, παράθεσε στοιχεία για τις συνολικές απολαβές του ενάγοντα για τα έτη 1995-1999, τα οποία και επεξήγησε με αναφορά και στις αντίστοιχες εκθέσεις (τεκμ.58α -58ε). Την ύπαρξη υπερπληρωμών προς τον ενάγοντα, ανάφερε κατά την αντεξέταση, την πληροφορήθηκε μετά το Φεβρουάριο του 2003 που επανήλθε στην Εταιρεία. Για κάθε χρόνο, όμως, ετοίμαζε αναλυτική κατάσταση με τις απολαβές και ωφελήματα του ενάγοντα, την οποία του παρέδιδε για να την παρουσιάσει στο Δ.Σ. Οι εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων προωθήθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της εργοδότησης του ενάγοντα, εισηγήθηκε ο κ. Κυπραίος, υπήρξε σταθερό όριο αμοιβών και ωφελημάτων ύψους £48.000 και ό,τι εισέπραξε ο ενάγοντας πέραν του ορίου αυτού οφείλει να το επιστρέψει. Παρέπεμψε, σχετικά, στα τεκμ. 4, 6-10 και εισηγήθηκε την αποδοχή της μαρτυρίας των μαρτύρων της Εταιρείας και ειδικότερα του ΜΥ.
  19. Η θέση της Εταιρείας για ύπαρξη του αναφερθέντος ορίου, αντέτεινε ο κ. Χαραλάμπους, δεν ευσταθεί και επέσυρε ιδιαίτερα την προσοχή του Δικαστηρίου στα πιο κάτω:-
  20. Στη συνεδρίαση του Δ.Σ. ημερ. 3.2.95 (τεκμ.2) με την οποία αποφασίσθηκε η συμμετοχή του ενάγοντα στο ομαδικό σχέδιο ασφάλισης του προσωπικού, η οποία εκθεμελιώνει τον ισχυρισμό της παρ. 19 της Έκθεσης Υπεράσπισης ότι ο ενάγοντας κρυφά από το Δ.Σ. δημιούργησε για τον εαυτό του δεύτερο συνταξιοδοτικό σχέδιο. Επομένως, πρόβαλε, η ανταπαίτηση των £11.485 που σχετίζεται με το εν λόγω σχέδιο δεν μπορεί να πετύχει και θα πρέπει να απορριφθεί.
  21. Στο περιεχόμενο της συμφωνίας ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4) η οποία ρητά προνοούσε ότι το όριο των £48.000 θα ίσχυε μόνο για το
  23. Στην έγκριση από το Δ.Σ. του ενισχυμένου συνταξιοδοτικού του σχεδίου, το οποίο προβλεπόταν από το τεκμ. 4, κατά τη συνεδρίαση 27.3.97 (τεκμ.6) όπου ο ενάγοντας παρουσίασε σχετική πρόταση που συνοδευόταν και από αναλογιστική μελέτη για το ετήσιο κόστος που αναλάμβανε η Εταιρεία. Ο ισχυρισμός του ΜΥ.2 ότι δεν παρουσιάσθηκε τέτοια μελέτη καταρρίπτεται, μεταξύ άλλων, και από το τεκμ. 33 που φέρει την υπογραφή του και στο οποίο ρητά καταγράφεται ότι για το 1995 το κόστος θα΄ ταν £8.948,10 και έκτοτε θα αναπροσαρμοζόταν 10% αυτόματα κάθε επόμενο χρόνο. Επεσήμανε, σχετικά, ότι η εν λόγω αναπροσαρμογή αντιστοιχεί στα ετήσια ασφάλιστρα της αναλογιστικής μελέτης. Παρέπεμψε, επίσης, στη συνεδρίαση του Δ.Σ. ημερ. 8.4.96 (τεκμ.28) όπου αποφασίσθηκε όπως στους λογαριασμούς του 1995 περιληφθεί πρόνοια ύψους £10.000 για το συνταξιοδοτικό σχέδιο του ενάγοντα.
  24. Στις κατά καιρούς αποφασισθείσες αυξήσεις τόσο στο μισθό όσο και στα επιδόματα του ενάγοντα και
  25. Στην επαναδιαπραγμάτευση που ζήτησε ο ΜΥ.1 με την επιστολή ημερ. 26.3.01 (τεκμ.34α) του πακέτου ωφελημάτων του ενάγοντα και στη συμφωνία που κατέληξαν στις 2.4.01 (τεκμ. 34β), που καταρρίπτει πλήρως τη θέση για ύπαρξη σταθερού ορίου £48.
  26. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξέτασα και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς υπόψη τις εγγράφους προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και τις εισηγήσεις των ευπαιδεύτων δικηγόρων στο στάδιο των αγορεύσεων. Αρχίζοντας από τη συμφωνία ημερ. 26.5.95 (τεκμ.4) παρατηρώ ότι οι όροι της είναι τόσο ξεκάθαροι που καθιστούν αχρείαστη την προσφυγή στις αρχές που διέπουν την ερμηνεία ενός εγγράφου προκειμένου να γίνουν αντιληπτοί. Εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο έχει υπόψη του τις εν λόγω αρχές, οι οποίες έχουν αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Λαζούρα ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1 ΑΑΔ 168, Αλεξάνδρου Λτδ ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεως Λευκωσίας
(1999)1 ΑΑΔ 630, Πολυκάρπου ν. Πολυκάρπου
(1982)1 ΑΑΔ 182, Γεωργική Εταιρεία Δ.Γ. Φούτας ν. Εταιρεία Βάσος
(1993)1 ΑΑΔ 168) και για τους σκοπούς της παρούσας θα΄ ταν αρκετό να επισημανθεί ότι βάσει της συμφωνίας, το ουσιαστικό μέρος της οποίας εκτίθεται αυτούσιο πιο πάνω:-
  1. Το όριο των £48.000 αφορούσε μόνο το 1995, ενώ για τα επόμενα χρόνια οι αμοιβές και ωφελήματα του ενάγοντα θα καθορίζονταν από το Δ.Σ. Επομένως, η δικογραφημένη θέση της Εταιρείας (παρ. 20 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης) ότι η συμφωνία προνοούσε ότι το σύνολο των αμοιβών και ωφελημάτων του ενάγοντα δεν θα υπερέβαιναν τις £48.000 ετησίως δεν ευσταθεί και
  2. Για τα επόμενα χρόνια οι αμοιβές και ωφελήματα του ενάγοντα θα καθορίζονταν από χρόνο σε χρόνο από το Δ.Σ. Το ερώτημα, επομένως, που εγείρεται είναι αν πράγματι το Δ.Σ., ή η Επιτροπή που συστάθηκε με απόφαση του ημερ. 27.3.97 (τεκμ.6), επέφερε αλλαγές στο σύνολο των αμοιβών και ωφελημάτων του ενάγοντα που καθορίζονταν για το 1995 στη συμφωνία ημερ. 26.5.95 και, αν ναι, σε ποια έκταση. Όπως ξεκάθαρα προκύπτει από την εν λόγω συμφωνία το πακέτο αμοιβών και ωφελημάτων του ενάγοντα περιλάμβανε:-
  3. Την καταβολή προς αυτόν μισθού. Ο ετήσιος μισθός του για το 1995 συμφωνήθηκε στις £30.000 αλλά μέχρι το 2000 αυξήθηκε στις £36.400 (£2.800 χ 13), κι αυτό με αποφάσεις της Επιτροπής ημερ. 25.2.98, 25.2.99 και 29.2.00 (τεκμ. 8, 9 και 10) η οποία, επιπρόσθετα του ενέκρινε και επίδομα το οποίο για το 2000 αυξήθηκε στις £200 μηνιαίως. Δηλαδή, πριν το Φεβρουάριο του 2001 που η Εταιρεία περιήλθε υπό τον έλεγχο της Marketrends Financial Services Ltd ο ετήσιος μισθός του ενάγοντα αυξήθηκε στις £36.400 πλέον £2.400, σύνολο £38.800, καθ΄ όλα νομότυπα.
  4. Στη λήψη υπερπρομήθειας (override commission). Όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία η συμφωνηθείσα υπερπρομήθεια 0.7% παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι που η Εταιρεία περιήλθε υπό τον έλεγχο της Marketrends. Επισημαίνεται, επί του προκειμένου, ότι η μαρτυρία του ενάγοντα ότι για το 1995 δικαιούταν και είσπραξε ως υπερπρομήθεια £6.628, ενώ για τα έτη 1996-2000 η υπερπρομήθεια του ανήλθε στις £5.823, £6.335, £5.879, £10.291 και £11.900 αντίστοιχα, δεν αμφισβητήθηκε και, επομένως, γίνεται αποδεκτή.
  5. Τη συμπερίληψη του στο ομαδικό σχέδιο ασφάλισης προσωπικού. Η συμμετοχή του ενάγοντα στο ομαδικό σχέδιο ασφάλισης του προσωπικού της Εταιρείας δεν συμφωνήθηκε για πρώτη φορά στις 26.5.95, αλλά είχε αποφασισθεί στη συνεδρίαση του Δ.Σ. ημερ. 3.2.95 (τεκμ.2) και είναι στη βάση αυτής της απόφασης που συμπεριλήφθηκε στη συμφωνία αντίστοιχος όρος. Επομένως, η δικογραφημένη θέση της Εταιρείας (παρ. 19 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης) ότι ο ενάγοντας συμπεριέλαβε τον εαυτό του στο εν λόγω σχέδιο κρυφά και χωρίς την έγκριση του Δ.Σ. δεν ευσταθεί. Το αβάσιμο της θέσης αυτής, η οποία αποτελεί και το θεμέλιο της ανταξίωσης των £11.485, θα μπορούσε να ήταν ικανοποιητικός λόγος για απόρριψη της αν ο ενάγοντας δεν δεχόταν ότι η Εταιρεία δικαιούται σε αντίστοιχη απόφαση στην περίπτωση που κριθεί ότι στους όρους εργοδότησης του υπήρχε όριο αμοιβών και ωφελημάτων ύψους £48.000, θέμα που θα εξετασθεί στη συνέχεια.
  6. Την πρόβλεψη για παροχή σ΄ αυτόν συνταξιοδοτικού σχεδίου στη βάση μελέτης από τους αναλογιστές της Εταιρείας. Το υπό αναφορά σχέδιο εγκρίθηκε ομόφωνα στη συνεδρίαση του Δ.Σ. ημερ. 27.3.97 (τεκμ.6) «. υπό τον όρο ότι δεν υπερβαίνει η δαπάνη τα όρια αμοιβών και ωφελημάτων του Διευθύνοντα Συμβούλου όπως προβλέπονται στη συμφωνία διορισμού του», δηλαδή τη συμφωνία ημερ. 26.5.
  7. Το συνταξιοδοτικό σχέδιο, ισχυρίσθηκαν ο ενάγοντας και ο ΜΕ.2, εγκρίθηκε αφού τέθηκε υπόψιν του Δ.Σ. η αναλογιστική μελέτη που προέβλεπε η συμφωνία καθώς επίσης και σχετικό τεχνικό σημείωμα (τεκμ.27). Αντίθετα, ο ΜΥ.2 ισχυρίσθηκε ότι τέτοια μελέτη ή σημείωμα δεν τέθηκε υπόψη του Δ.Σ., αλλά ο ενάγοντας τους παρουσίασε μόνο το έγγραφο που επισυνάπτεται στο τεκμήριο
  8. Αδυνατώ να δεχθώ τη μαρτυρία του ΜΥ.2 επί του θέματος. Σαν πρόεδρος του Δ.Σ. και της Επιτροπής, όπως ισχυρίσθηκε, ουδέποτε επέτρεψε να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση χωρίς αυτή να καταγραφεί στα πρακτικά γιατί είχε πάντα τη θεωρία ότι τα γραπτά μένουν. Η πρώτη παρατήρηση που αναπόφευκτα θα πρέπει να γίνει είναι ότι στη βάση της δήλωσης του παρουσιάζεται να ήταν, ως Πρόεδρος του Δ.Σ., ιδιαίτερα προσεκτικός στην εκτέλεση των καθηκόντων του, με αποτέλεσμα να εγείρεται το ερώτημα γιατί ενέκρινε ο ίδιος ένα σχέδιο χωρίς αναλογιστική μελέτη τη στιγμή που η συμφωνία ημερ. 26.5.95 προέβλεπε ότι η έγκριση του θα γινόταν στη βάση αναλογιστικής μελέτης; Το ερώτημα αυτό δεν συνάδει με τη δήλωση του, η οποία αναιρείται και από υπογραφή που έθεσε στην αίτηση ημερ. 31.3.97 (τεκμ.33), όπου αναγράφεται ότι το «Συνταξιοδοτικό αυτό Σχέδιο γίνεται με βάση απόφαση του Δ.Σ.» και στην οποία αναγνώρισε ότι το (πρώτο) ετήσιο ασφάλιστρο θα ήταν £8.948 με αυτόματη ετήσια αναπροσαρμογή 10%. Επισημαίνονται επί του προκειμένου δύο πράγματα. Το πρώτο, ότι το έγγραφο που επικαλέσθηκε ότι τους παρουσίασε ο ενάγοντας κατά τη συνεδρίαση 27.3.97 καταγράφει ότι για το 1995 η Εταιρεία εισέφερε στο συνταξιοδοτικό σχέδιο του ενάγοντα £8.948 και το 1996 £9.842, δηλαδή 10% περισσότερα απ΄ ότι το
  9. Το δεύτερο, ότι στην αναλογιστική μελέτη που παρουσίασε ο ενάγοντας το ασφάλιστρο κάθε χρόνου ήταν αυξημένο κατά 10% απ΄ ότι το ασφάλιστρο του προηγούμενου, όπως καταγράφεται και στο τεκμ.33 που υπόγραψε εκ μέρους της Εταιρείας ο ΜΥ.
  10. Για όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι το Δ.Σ. ενέγκρινε στη συνεδρία ημερ. 27.3.97 όχι μόνο το συνταξιοδοτικό σχέδιο του ενάγοντα αλλά και το κόστος που θα επέφερε κατ΄ έτος στην Εταιρεία, το οποίο δεν ήταν άλλο απ΄ αυτό που προέβλεπε η αναλογιστική μελέτη αλλά και το τεκμ.33 που υπόγραψε εκ μέρους της Εταιρείας ο ΜΥ.
  11. Όπως έκδηλα προκύπτει από τα πιο πάνω οτιδήποτε επωφελήθηκε ο ενάγοντας μέχρι που η Εταιρεία περιήλθε υπό τον έλεγχο της Marketrends Financial Services Ltd ήταν κατόπιν αποφάσεων είτε του Δ.Σ. είτε της Επιτροπής που συστάθηκε από το Δ.Σ και αντιστοιχούσε στις αμοιβές (μισθούς και υπερπρομήθεια) και ωφελήματα (συμμετοχή στο ομαδικό σχέδιο ασφάλισης προσωπικού και παροχή σ΄ αυτό συνταξιοδοτικού σχεδίου) που προέβλεπε η συμφωνία ημερ. 26.5.
  12. Η Εταιρεία, μέσω των ΜΥ.1 και 2 αλλά και του συνηγόρου της, επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στον όρο που τέθηκε από το Δ.Σ. όταν στις 27.3.97 (τεκμ.6) ενέγκρινε το συνταξιοδοτικό σχέδιο του ενάγοντα, για να υποστηρίξει ότι το εν λόγω σχέδιο εγκρίθηκε «υπό τον όρο ότι η δαπάνη (για την Εταιρεία) δεν θα υπερβαίνει τα όρια αμοιβών και ωφελημάτων του ενάγοντα όπως προβλέπονται στη συμφωνία διορισμού του», όρος που συνέχισε να ισχύει καθ΄ όλη τη διάρκεια της εργοδοτήσεώς του. Η εισήγηση αυτή, κατά την άποψή μου, είναι εντελώς αβάσιμη και αποδοχή της θα΄ χε σαν αποτέλεσμα την αναίρεση όλων των αποφάσεων του Δ.Σ. ή της Επιτροπής με τις οποίες:-
  13. Υλοποιήθηκαν οι όροι της συμφωνίας ημερ. 26.5.95 για τη συμπερίληψη του ενάγοντα στο ομαδικό σχέδιο ασφάλισης προσωπικού και στην παροχή σ΄ αυτό συνταξιοδοτικού σχεδίου, με το ετήσιο κόστος που θα επέφεραν τα δύο αυτά ωφελήματα στην Εταιρεία και το οποίο εγκρίθηκε με τις αναφερθείσες αποφάσεις του Δ.Σ.
  14. Αυξήθηκε ο αρχικός ετήσιος μισθός των £30.000 στις £36.400 και επιπρόσθετα του παραχωρήθηκαν και επιδόματα, τα οποία το 2000 ανήλθαν στις £2.
  15. Οι δύο πιο πάνω παρατηρήσεις οδηγούν, κατά την άποψή μου, στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ο όρος που τέθηκε κατά την έγκριση του συνταξιοδοτικού σχεδίου του ενάγοντα στις 27.3.07 αφορούσε μόνο τον αντίστοιχο χρόνο και σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να κριθεί ότι ήταν σε ισχύ για όσο χρονικό διάστημα ο ενάγοντας ήταν διευθύνοντας σύμβουλος της Εταιρείας. Για όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι πριν το Φεβρουάριο του 2001, που η Εταιρεία περιήλθε υπό τον έλεγχο της Marketrends, οτιδήποτε επωφελήθηκε ο ενάγοντας ήταν κατόπιν αποφάσεων του Δ.Σ. ή της Επιτροπής και το όριο των £48.000 αφορούσε μόνο το 1995 και ίσχυσε και για το
  16. Έκτοτε, όμως, έπαυσε να ισχύει ως αποτέλεσμα των αναφερθέντων αποφάσεων του Δ.Σ. και της Επιτροπής. Όσον δε αφορά τις αμοιβές και ωφελήματα του ενάγοντα για το 2001 τούτα συμφωνήθηκαν κατόπιν πρωτοβουλίας ημερ. 26.3.01 (τεκμ.34α) του ΜΥ.1 - διευθύνοντα και πρώτου εκτελεστικού συμβούλου της Marketrends που απόκτησε τον έλεγχο της Εταιρείας - στις 2.4.01 (τεκμ.34β), Προέβλεπε αύξηση του μηνιαίου μισθού και επιδόματος (που λάμβανε μέχρι τότε ο ενάγοντας) κατά £300 και £200 αντίστοιχα, κατάργηση και αντικατάσταση της υπερπρομήθειας με φιλοδώρημα που δεν θα ήταν λιγότερο των £6.000, ενώ τα άλλα δύο ωφελήματα που απολάμβανε, δηλαδή τη συμμετοχή του στο ομαδικό σχέδιο ασφάλισης προσωπικού και συνταξιοδοτικό σχέδιο, συνέχιζαν ως είχαν. Το περιεχόμενο της εν λόγω συμφωνίας αποκαλύπτει αφ΄ ενός μεν ότι η νέα διοίκηση της Εταιρείας είχε πλήρη γνώση για τις αμοιβές και ωφελήματα που απολάμβανε ο ενάγοντας πριν η Εταιρεία περιέλθει υπό τον έλεγχο της Marketrends και, αφ΄ ετέρου, ότι η νέα διοίκηση όχι μόνο τα αναγνώρισε αλλά προχώρησε και σε αυξήσεις. Και κάτι τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό. Με τη Συμφωνία Τερματισμού ημερ. 28.3.02 η Εταιρεία, ουσιαστικά, συμφώνησε να καταβάλει στον ενάγοντα υπό μορφή αποζημίωσης όλες τις αμοιβές και ωφελήματα που θα είχε στην περίπτωση που συνέχιζε να είναι διευθύνοντας σύμβουλος μέχρι 31.12.05 και μάλιστα στη βάση του αυξημένου πακέτου αμοιβών και ωφελημάτων ημερ. 12.4.
  17. Η επισήμανση αυτή δεν συνάδει με την ανταξίωση που ήγειρε εκ των υστέρων η Εταιρεία για δήθεν υπερπληρωμές, ούτε με τη διακήρυξη που περιέχεται στην τελευταία παράγραφο της Συμφωνίας Τερματισμού, ότι δηλαδή, με αυτή επιλύονταν οριστικά και αμετάκλητα όλες οι διαφορές και απαιτήσεις μεταξύ των μερών και καμιά άλλη απαίτηση ή διαφορά παρέμεινε εκκρεμής μεταξύ τους. Με το να έρχεται μεταγενέστερα η Εταιρεία και να προβάλλει ανταξιώσεις δεν μπορεί παρά να ερμηνευθεί ως ματαιοπονία για να αποφύγει την εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων ή να τις μειώσει. Για όλα τα πιο πάνω εκδίδεται προς όφελος του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης απόφαση για €163.342,29 (£95.600) με τόκο 7% ετησίως επί ποσού €32.634,29 (£19.100) από 1.7.03, επί ποσού €55.529,55 (£32.500) από 30.9.03 και επί ποσού €75.178,46 (£44.000) από 1.7.01, μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.