ΚΥΠΡΟΣ Η. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΜΑΡΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ, Αρ. Αγωγής:9028/07, 17 Δεκεμβρίου, 2008

(2000)1 Α.Α.Δ. 16). Κύριος σκοπός της Δ.19 Θ. 26 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Κατά την εξέταση αίτησης όπως και η παρούσα δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του δικογράφου (βλ. Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη κ.α.

(2004)1 Α.Α.Δ. 1852) Πλατειασμός ο οποίος ομως δεν οδηγεί σε αοριστία ή σε διφορούμενες θέσεις ή είναι αβλαβής, δεν αποτελεί λόγο διαγραφής. Επίσης, ούτε και το γεγονός ότι στα δικόγραφα προβάλλονται αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί μπορεί να οδηγήσει σε διαγραφή. Κάποια δήλωση δεν διαγράφεται απλά και μόνο επειδή είναι αχρείαστη, εφόσον κατά τα άλλα είναι αβλαβής (βλ. Vector Onega A.G. v. Του πλοίου M/V Girvas

(2000)1 Α.Α.Δ. 125). Έτσι, αν ουσιώδη γεγονότα διατυπώνονται με αχρείαστη μακρυγορία ή λεπτομέρεια, το δικόγραφο δεν θα διαγραφεί. Αν, όμως, εντελώς επουσιώδη θέματα καταγράφονται με τέτοιο τρόπο ώστε ο αιτητής να πρέπει να απαντήσει σε αυτά, και με αυτόν τον τρόπο να εγείρονται άσχετα θέματα τα οποία θα έχουν ως κατάληξη την πρόκληση εξόδων, ταλαιπωρίας και καθυστέρησης, τότε αυτά θα διαγραφούν. Η πολυλογία και περιττολογία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ενθαρρύνονται. Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποϊών ν. Σοφοκλή Σαββίδη

(1997)1 (β) Α.Α.Δ. 685, η διατύπωση και παρουσίαση της υπόθεσης στα δικόγραφα πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς, ενώ η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο. Επιπλέον σημειώνω ότι η εξουσία του Δικαστηρίου είναι δυνητική. Προχωρώ τώρα στην εξέταση της ουσίας της παρούσης αίτησης. Κρίνω σκόπιμο, λόγω του μεγάλου αριθμού παραγράφων των οποίων επιζητείται η διαγραφή με την αίτηση, όπως ασχοληθώ με κάθε τέτοια παράγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση ξεχωριστά, και με την σειρά που αναφέρονται στην αίτηση. (α) Παράγραφος 3 Από την παράγραφο αυτή θεωρώ ότι πρέπει να παραμείνει μόνο το πιο κάτω απόσπασμα: « Η Ενάγουσα απορρίπτει το περιεχόμενο των παραγράφων 4 και 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης και επιφυλάσσει πλήρως τα δικαιώματα της όπως προσκομίσει, ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου, την απαραίτητη μαρτυρία κατά τη δικάσιμο προς απόδειξη των ισχυρισμών της που αναφέρονται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης». Το υπόλοιπο μέρος της εν λόγω παραγράφου αφορά σε μαρτυρία, και ως τέτοιο θα πρέπει να διαγραφεί. (β) Παράγραφος 7(Α) Από την παράγραφο αυτή θεωρώ ότι μπορεί να παραμείνει μόνο η πρώτη πρόταση, ήτοι: «Ο Εναγόμενος κατά καιρούς, και μετά την σύναψη της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, προέβαλλε διάφορους αλλοπρόσαλλους και αντιφατικούς ισχυρισμούς αναφορικά με τον τρόπο αποπληρωμής των ρητών οικονομικών του υποχρεώσεων απέναντι στην Ενάγουσα». Τα όσα αναφέρονται πέραν της προτάσεως αυτής αποτελούν μαρτυρία, και πρέπει να διαγραφούν. (γ) Παράγραφος 7(Β) Η παράγραφος αυτή αποτελεί νομική επιχειρηματολογία η οποία δεν έχει θέση σε δικόγραφα. Καταλήγω ότι η παράγραφος 7(Β) πρέπει να διαγραφεί ολόκληρη. (δ) Παράγραφος 7(Ε) Παρά το γεγονός ότι υπάρχει έντονος πλατειασμός στην παράγραφο αυτή, εν' τούτοις θεωρώ ότι δεν επηρεάζει, και άρα πρέπει να παραμείνει. (ε) Παράγραφος 8 (Α), (Β), (Γ), (Δ), (Ε), (Στ) και (Ζ) Παρά τον τρόπο με τον οποίο είναι διατυπωμένη ειδικά η υποπαράγραφος (Ζ) της παραγράφου 8, θεωρώ ότι η συγκεκριμένη παράγραφος στην ολότητα της περιέχει βασικούς ισχυρισμούς του Ενάγοντα και άρα πρέπει να παραμείνει. (στ) Παράγραφος 9 (Α) Όλη η παράγραφος αυτή, πλην μέρους της τελευταίας προτάσεως, αποτελεί αχρείαστα και περιττά συμπεράσματα και εικασίες, τα οποία δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται σε δικόγραφο. Ιδιαίτερα φράσεις όπως «προφάσεις εν αμαρτίαις και «μετά βδελυγμίας» είναι περιττές σε δικόγραφο. Καταλήγω συνεπώς ότι ολόκληρο το περιεχόμενο της παραγράφου 9 (Α) πρέπει να διαγραφεί πλην της πιο κάτω αναφοράς: «Οι οιεσδήποτε αιτιάσεις του Εναγομένου περί πλημμελούς εκτέλεσης εργασιών είναι άνευ αντικειμένου». (ζ) Παράγραφος 9 (Γ) Η παράγραφος αυτή περιέχει βασικό ισχυρισμό του Ενάγοντα και άρα πρέπει να παραμείνει. (η) Παράγραφος 11 (Α) και (Β) Σε σχέση με την παραγραφο 11 (Α), παρά το γεγονός ότι αυτή περιέχει αναφορές σε μαρτυρία, εν' τούτοις δεν επηρεάζει και άρα θα πρέπει να παραμείνει. Το περιεχόμενο της παραγράφου 11 (Β), όμως, αποτελεί απλά επιχειρηματολογία, και άρα πρέπει να διαγραφεί. (θ) Παράγραφος 12 (Α) και (Β) Η παράγραφος 12 (Α) κάνει αναφορά σε βασικούς ισχυρισμούς του Ενάγοντα και άρα πρέπει να παραμείνει. Η τελευταία πρόταση της παραγράφου 12 (Β), όμως, αποτελεί επειχηρηματολογία και συμπεράσματα του συντάκτη του δικογράφου, και άρα η πρόταση αυτή θα πρέπει να διαγραφεί. (ι) Παράγραφος 13 (Β) και (Γ) Στην παράγραφο 13(Β) περιέχεται η εξής αναφορά: «Επί της ευκαιρίας και της επίσημης παραδοχής από μέρους του Εναγομένου ότι κατακρατεί τους ανεμιστήρες - δείγματα της Ενάγουσας, η Ενάγουσα απαιτεί περαιτέρω αποζημιώσεις από τον Εναγόμενο για την παράνομη κατακράτηση των προϊόντων της, το ύψος των οποίων ανέρχεται στα 334 -ΕΥΡΩ συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α». Και στην παράγραφο 13 (Γ): «Επί της ευκαιρίας και της παραδοχής από μέρους του Εναγομένου ότι κατακρατεί τους ανεμιστήρες δειγματα της Ενάγουσας, η Ενάγουσα απαιτεί περαιτέρω αποζημιώσεις από τον Εναγόμενο για την παράνομη κατακράτηση των φωτιστικών προϊόντων της OUTBEAM R7S (4227D - SV) το ύψος των οποίων ανέρχεται στα 412.- ΕΥΡΩ συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α». Προκύπτει ότι με τις πιο πάνω αναφορές επιχειρείται η έγερση κάποιας νέας αξίωσης εναντίον του Εναγομένου στην Απάντηση στην Υπεράσπιση, πράγμα ανεπίτρεπτο. Τούτου δεδομένου, οι πιο πάνω αναφορές πρέπει να διαγραφούν. (ια) Παράγραφος 16(Α) Αυτή η παράγραφος αποτελεί επιχειρηματολογία και άρα θα πρέπει να διαγραφεί. (ιβ) Παράγραφος 17(Β) Στην παράγραφο αυτή περιέχεται βασικός ισχυρισμός του Ενάγοντα και άρα θα πρέπει να παραμείνει. (ιγ) Παράγραφος 18(Β) Από την παράγραφο αυτή, μοναδικό μέρος που δεν πρέπει να διαγραφεί είναι μέρος της τελευταίας πρότασης, ήτοι: «Οι οιεσδήποτε αιτιάσεις του Εναγομένου περί πλημμελούς εκτέλεσης εργασιών είναι άνευ αντικειμένου». Τα λοιπά θα πρέπει να διαγραφούν, αφού αποτελούν αχρείαστα και περιττά συμπεράσματα και εικασίες, τα οποία δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται σε δικόγραφο. Σε σχέση με τις φράσεις «προφάσεις εν αμαρτίαις και «μετά βδελυγμίας», παραπέμπω στην αναφορά μου πιο πάνω στην παρούσα. (ιδ) Παράγραφος 18(Γ) Η παράγραφος αυτή περιέχει βασικούς ισχυρισμούς του Ενάγοντα και άρα θα πρέπει να παραμείνει. (ιε) Παράγραφος 19(Β) Παρά το γεγονός ότι η παράγραφος αυτή περιέχει αναφορές σε μαρτυρία, εν' τούτοις καταλήγω ότι θα πρέπει να παραμείνει αφού περιλαμβάνει ισχυρισμούς ως προς την παραδοχή του Εναγομένου. (ιστ) Παράγραφος 22 (Β) και (Γ) Αμφότερες οι παραγράφοι αυτές περιέχουν ουσιαστικά επιχειρηματολογία και τα συμπεράσματα του συντάξαντος και άρα θα πρέπει να διαγραφούν. (ιζ) Παράγραφος 24 (Α), (Β), (Γ) και (Δ) Από την παράγραφο 24 (Α) πρέπει να διαγραφεί η αναφορά «μετά βδελυγμίας τους αλλοπρόσαλλους». Σε σχέση με την κατάληξη μου αυτή παραπέμπω σε αιτιολογία μου που αναφέρεται πιο πάνω στην παρούσα σε σχέση με την συγκεκριμένη έκφραση. Οι παράγραφοι 24 (Β) και (Δ) πρέπει να παραμείνουν αφού αναφέρονται σε βασικούς ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Η παράγραφος 24 (Γ), όμως, περιέχει μόνο επιχειρηματολογία και άρα θα πρέπει να διαγραφεί. (ιη) Παράγραφος 25 Σε σχέση με την παράγραφο αυτή, θεωρώ ότι θα πρέπει να διαγραφεί το ακόλουθο μέρος: «...στις οποίες φαινεται ξεκάθαρα η αντιφατική και αλλοπρόσαλλη προσέγγιση του Εναγομένου αλλά και η αρνητική, αυταρχική και ετσιθελική στάση του σε κάθε πτυχή της υπόθεσης». Τα πιο πάνω αποτελούν επιχειρηματολογία και συμπεράσματα τα οποία και δεν συνάδουν με τους κανόνες της σύνταξης δικογράφων. (ιθ) Παράγραφος 26 (Α) και (Β) Η παράγραφος αυτή περιέχει βασικούς ισχυρισμούς του Ενάγοντα και άρα πρέπει να παραμείνει. (κ) Σε σχέση με την υποπαράγραφο αυτή της αίτησης, παρατηρώ ότι παραπέμπει στην παράγραφο 26 (Α) και (Β) της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση ενώ τα όσα παραθέτει βρίσκονται στην παράγραφο 32 του δικογράφου. Θεωρώ ότι πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους, και προχωρώ να εξετάσω το περιεχόμενο της παραγράφου 32. Η παράγραφος 32 αποτελεί και πάλι επιχειρηματολογία, και ως τέτοια θα πρέπει να διαγραφεί. Εκδίδεται ακολούθως διάταγμα για διαγραφή από την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση ως τα πιο πάνω. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό και ο Ενάγοντας - Καθ'ου η Αίτηση καταδικάζεται να πληρώσει τα έξοδα του Εναγομένου - Αιτητή όσον αφορά την διαδικασία εκδίκασης της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής «3. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just». [2] ".......the rule that the Court is not to dictate to parties how they should frame their case, is one that ought always to be preserved sacred. But that rule is, of course, subject to this modification and limitation, that the parties must not offend against the rules of pleading which have been laid down by the law;...." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο