ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ TOM DAVIES, Ειδοποίηση Πτώχευσης Αριθ.: 494/07, 31/01/2008

(2)) Ημερομηνία: 31/01/2008 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή - Xρεώστη (Καταχωρούντα Ένορκη Δήλωση για Ακύρωση Ειδοποίησης Πτώχευσης) : κος Χριστοφόρου Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση - Πιστωτή (Αιτητή στην Αίτηση για Έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης): κος Σωτηρίου Α Π Ο Φ Α Σ Η (Α) ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας την 01.11.2006 εξέδωσε απόφαση στην Αγωγή Αρ. 2827/04 εναντίον του Χρεώστη-Αιτητή, εναγόμενου στην αναφερθείσα αγωγή (στο εξής ο χρεώστης), για το ποσό των Λ.Κ.3.500 με τόκο 8% ετησίως από την 01.11.2006 μέχρι εξόφλησης με έξοδα. Στις 12.07.07 ο Πιστωτής-Καθ΄ ου η Αίτηση (στο εξής ο Πιστωτής) καταχώρησε δια του δικηγόρου του αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης συνοδευόμενη από ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του χρεώστη, οπισθογράφηση ειδοποίησης και αντίγραφο απόφασης η οποία επιδόθηκε στον χρεώστη προσωπικά στις 17.07.

1. Στις 20.07.07 ο χρεώστης καταχώρησε την ένορκη δήλωση η οποία σύμφωνα με τη νομολογία και τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς θεωρείται αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης προβάλλοντας ως λόγους τα όσα καταγράφονται κυρίως στις παραγράφους 2, 3 και 4 της ένορκης δήλωσης της που συνίστανται στα εξής: «
2. Η πιο πάνω ειδοποίηση πτώχευσης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας καθ΄ ότι: (α) Καταχωρήθηκε για σκοπούς άλλους από την έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον μου. (β) Από τις 17.12.03 εξεδόθη απόφαση εναντίον του επίσημου παραλήπτη ως ο επίσημος παραλήπτης της περιουσίας του Κώστα Κωνσταντίνου από τη Λάρνακα για το ποσόν των Λ.Κ.13.359 με τόκο 8% ετησίως από 22.10.03 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως πλέον το ποσό των Λ.Κ.380,50 έξοδα περιλαμβανόμενων και των εξόδων συντάξεως της παρούσας αποφάσεως με τόκο 8% ετησίως από 22.10.03 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. πλέον Λ,Κ.8, έξοδα επίδοσης ποσόν το οποίο έχω να παίρνω από την περιουσία του Κώστα Κωνσταντίνου και μέχρι σήμερα δεν έχω εισπράξει οποιοδήποτε ποσόν. (Απόφαση ημερ. 17.12.03 επισυνάπτεται). Ο λόγος για το οποίον δεν κατέβαλα το πιο πάνω ποσό είναι διότι θα ήταν άδικο κατά την γνώμη μου να έχω να παίρνω από την περιουσία του πτωχεύσαντος και από την άλλη να έχω υποχρέωση να πληρώνω την περιουσία του πτωχεύσαντος. Υπάρχει η δυνατότητα πιστεύω συμψηφισμού ούτως ώστε να μπορέσω να πάρω το υπόλοιπο ποσόν που μου οφείλεται.
3. Περαιτέρω εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος η υπ΄ αριθμόν αγωγή 2827/04 που αφορά την απόφαση ημερ. 01.11.06 όπου διατάσσομαι να πληρώσω το ως άνω αναφερόμενο οφειλόμενο ποσό.
4. Στην αίτηση του ο αιτητής δεν αναφέρει όλα τα πραγματικά γεγονότα αποκρύπτει αρκετά καθώς και τα πραγματικά ποσά και το χρέος το οποίο έχει ο παραλήπτης προς εμένα από τις 17.12.
5. Το οφειλόμενο ποσό σήμερα σε μένα ανέρχεται περίπου στο ποσό των Λ.Κ.17.780». Κατά την ημέρα της ακρόασης και πριν από τις αγορεύσεις κατατέθηκαν τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα. «Την 01.11.06 στην αγωγή 2827/04 Ε.Δ. Λάρνακας εξεδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ του Λεωνίδα Κίμωνος υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του Κώστα Κωνσταντίνου εναντίον της οποίας στις 25.09.01 εξεδόθηκε διάταγμα παραλαβής. Αντίγραφο κλητηρίου εντάλματος, αντίγραφο έκθεσης υπεράσπισης, αντίγραφο διατάγματος παραλαβής όπως και αντίγραφο απόφασης καταχωρούνται ως Τεκμήρια Α, Β, Γ και Δ. Το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα στην πιο πάνω αγωγή βασιζόταν σε απαίτηση για αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και χρήση από τον Καθ΄ ου η Αίτηση διαμερίσματος περιουσία του πτωχεύσαντα για περίοδο μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής. Είναι παραδεκτό επίσης το γεγονός ότι μέχρι και σήμερα ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι της πιο πάνω απόφασης. Παραδεκτό επίσης γεγονός είναι ότι στις 17.10.03 ο Καθ΄ ου η Αίτηση εξασφάλισε στην αγωγή 3911/03 δικαστική απόφαση εναντίον του επίσημου παραλήπτη ως παραλήπτη τότε της περιουσίας του Κώστα Κωνσταντίνου πτωχεύσαντα. Αντίγραφο κλητηρίου εντάλματος και αντίγραφο δικαστική απόφασης καταχωρούνται Ε και ΣΤ. Είναι επίσης παραδεκτό γεγονός και όπως προκύπτει μέσα από την έκθεση απαίτησης η βάση της αγωγής του αιτητή (3911/03) στην παρούσα αίτηση στην οποία εξασφάλισε απόφαση βασιζόταν σε απαίτηση του και πιο συγκεκριμένα για παράβαση συμφωνίας ή/και αδικαιολόγητο πλουτισμό η οποία χρονικά προέκυψε μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας του Κώστα Κωνσταντίνου». (Β) ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο κος Χριστοφόρου με την αγόρευση του ουσιαστικά επιχειρηματολόγησε μόνο σε δύο σημεία (α) ότι υπάρχει συμψηφισμός και επομένως πληρείται ένας από τους περιοριστικά και συγκεκριμένους λόγους που μπορεί να επικαλείται ο χρεώστης για την μη έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης και (β) δεν έχει καμία σημασία για την επιτυχία του λόγου που προβάλλεται, για την μη έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης το γεγονός ότι δεν είναι ο ίδιος ο Κώστας Κωνσταντίνου αιτητής στην αίτηση για έκδοση ειδοποίηση πτώχευσης αλλά ο Λεωνίδας Κίμωνος αφού αυτός ενεργεί ως διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντος Κώστα Κωνσταντίνου και επίσης ήταν εναντίον του Επίσημου Παραλήπτη που εκδόθηκε η απόφαση στην αγωγή 3911/03 ως εναγόμενος με την ιδιότητα του παραλήπτη της περιουσίας του Κώστα Κωνσταντίνου και υπέρ του ως ενάγοντα στις 17.10.
6. Θα ήταν άδικο για τον χρεώστη να μην λειτουργήσει η υπεράσπιση του συμψηφισμού, για τους λόγους που προβάλλει ο πιστωτής, και ως εκ τούτου θα πρέπει το Δικαστήριο να μην εκδώσει την ειδοποίηση πτώχευσης. Από την αντίπερα όχθη ο κος Σωτηρίου επεσήμανε πρώτα ότι η θέση του χρεώστη για κατάχρηση εκ μέρους του πιστωτή έχει εγκαταλειφθεί αφού δεν αναπτύχθηκε επιχειρηματολογία αλλά και επειδή δεν υποστηρίζεται με οποιαδήποτε στοιχεία. Στην συνέχεια αναφέρθηκε στο ιστορικό των μεταξύ των διαδίκων υποθέσεων, στις οποίες εκδόθηκαν αποφάσεις και εισηγήθηκε ότι δεν μπορεί να ισχύσει η υπεράσπιση του συμψηφισμού καθ΄ ότι θα προσβάλλοντο τα δικαιώματα των άλλων πιστωτών και έτσι θα προκαλείτο αδικία σ΄ αυτούς. Ζήτησε όπως η ένορκη δήλωση (Αίτηση Παραμερισμού) απορριφθεί. (Γ) ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στις πρόνοιες του άρθρου 3 εδάφιο 1(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, προβλέπεται ότι η μη συμμόρφωση, μεταξύ άλλων, με ειδοποίηση πτώχευσης εντός επτά

(7)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης συνιστά πράξη πτώχευσης βάσει της οποίας μπορούν να ληφθούν μέτρα για την έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας του χρεώστη. Στο δε κανονισμό 40

(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών αναγράφεται ότι πρόσωπο το οποίο επιθυμεί να υποβάλει ένσταση στην ειδοποίηση πτώχευσης οφείλει να καταχωρήσει εντός τριών

(3)ημερών, από την επίδοση σ΄ αυτόν της ειδοποίησης πτώχευσης, ένορκη δήλωση στην οποία θα εξειδικεύει κατά πόσο έχει εναντίον του εξ αποφάσεως πιστωτή ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταγωγή η οποία ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος και την οποία δεν θα μπορούσε να προβάλει στην προγενέστερη διαδικασία μεταξύ των μερών. Δεν αφήνει αμφιβολία ότι ο χρεώστης καταχώρησε την ένορκη δήλωση ημερομηνίας 20.07.07 υπό μορφή αίτησης για ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης σύμφωνα και με τον Κανονισμό 40

(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών αφού αυτό εξάγεται από τον τύπο που είναι η ένορκη δήλωση. Επομένως ουσιαστικά συγκεκριμενοποίησε τον τύπο που ήθελε να χρησιμοποιήσει σύμφωνα με τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς δηλαδή τον Πτωχευτικό Κανονισμό 40

(2). Οι λόγοι που μπορούν να προβληθούν σύμφωνα με το άρθρο 3 εδάφιο 1 (ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 και του κανονισμού 40

(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών είναι αυτοί όπως τους κατέγραψα ανωτέρω. Στην υπόθεση Νίκος Λάρκος ν. Ελένη Παναγή Κατσιαρή, Πολιτική Έφεση 10610, ημερομηνίας 23.10.00 ειπώθηκαν τα εξής στη σελίδα 4 της απόφασης: «...Οι περιπτώσεις που παρέχονται στον Καθ΄ ου η Αίτηση για να προβάλει την εγκυρότητα μιας πτώχευσης ειδοποίησης περιορίζονται σε δύο μόνο λόγους. Δεν υπήρξε οιαδήποτε καταφυγή σε κανένα από αυτούς τους δύο λόγους». Στην υπόθεση Re Costas Louca

(1986)2 J.S.C. 35 ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Καλλής (Επαρχιακός Δικαστής όπως ήταν τότε) τόνισε ότι δεν μπορούν να συμπεριλαμβάνονται στην ένορκη δήωση που καταχωρείται για ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης, λόγοι πέραν εκείνων που ρητά προβλέπονται από το Νόμο, δηλαδή ισχυρισμό για συμψηφισμό, ανταξίωση ή ανταγωγή που δεν μπορούσε να εγερθεί στην προγενέστερη διαδικασία. Η θέση για κατάχρηση διαδικασίας δεν προωθήθηκε και ως εκ τούτου θεωρείται ότι εγκαταλείφθηκε. Έτσι στην συγκεκριμένη περίπτωση ο μόνος λόγος που επικαλείται ο χρεώστης για μη έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης είναι ο συμψηφισμός. Πράγματι είναι λογική η θέση του χρεώστη ότι, αφού ο Πιστωτής οφείλει σ΄ αυτόν δυνάμει Δικαστικής Απόφασης ημερομηνίας 22.10.03 το ποσό των Λ.Κ.13.359 με τόκο 8%ετησίως από 22.10.03 μέχρι εξόφλησης και εξόδων, δεν θα προέβαινε στην εξόφληση του δικού του χρέους προς τον πιστωτή εκ Λ.Κ.3.500 τόκων και εξόδων από 01.11.06 δυνάμει Δικαστικής Απόφασης αφού όχι μόνο καλύπτει το ποσό η οφειλή του πιστωτή προς αυτόν, την δική του οφειλή προς τον πιστωτή, αλλά παραμένει και υπόλοιπο περισσότερο από Λ.Κ.10.000 πλέον τόκους που πρέπει να καταβάλει ο πιστωτής σ΄ αυτόν. Όμως το θέμα του συμψηφισμού σε αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης μπορεί να προβληθεί ως λόγος για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης όταν ο συμψηφισμός δεν μπορούσε να εγερθεί σε προγενέστερη διαδικασία. Το ζήτημα δε που εγείρεται είναι αν μπορούσε ο χρεώστης, ο οποίος είχε υπέρ του την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.10.03 για πολύ μεγαλύτερο ποσό, να προβάλει στην προγενέστερη διαδικασία να συμψηφιστεί το ποσό των Λ.Κ.3.500 με το ποσό των Λ.Κ.13.359 αφού και στις δύο αγωγές εμπλεκόμενος ως διάδικος είτε εναγόμενος είτε ενάγων ήταν ο επίσημος παραλήπτης. Παρόλο που στον Κανονισμό 40

(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών προβλέπεται ο συμψηφισμός ως λόγος για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης εφ΄ όσον δεν μπορούσε να προβληθεί στην αγωγή ή στην διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση, εντούτοις δεν υπάρχει δικονομική πρόνοια για άσκηση του ουσιαστικού αυτού δικαιώματος του χρεώστη αφού στην Δ.19Κ.3 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος είναι αντιγραφή του αντίστοιχου κανονισμού των Αγγλικών Θεσμών, προβλέπει μόνο για ανταπαίτηση και ανταξίωση και όχι για συμψηφισμό (set-off) όπως προβλέπεται στον αντίστοιχο κανονισμό των Αγγλικών Θεσμών. Επί πλέον πρόκειται για δύο ξεχωριστές, αυτοτελείς και σε διαφορετικό χρόνο δημιουργηθείσες οφειλές και δεν θα μπορούσε να εγερθεί εκ μέρους του χρεώστη είτε θέμα ανταπαίτησης, ή ανταξίωσης ή και συμψηφισμού εάν ήταν δυνατό να προβληθεί ο συμψηφισμός. Σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στο WILLIAMS AND HUNTER ΟΝ BANKRUPTCY nineteenth edition στις σελίδες 37 και 38 κάτω από τον τίτλο setting aside bankruptcy notice (a) on grounds of set-off, counterclaim or cross-demand. Επομένως, και χωρίς να παραγνωρίζω αλλά λαμβάνοντας υπόψη και τα όσα προβλέπονται στα άρθρα 9, 34

(1),

(2),

(3), 35 και 41 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, κρίνω ότι ο χρεώστης δεν μπορούσε να εγείρει και να προβάλει το θέμα του συμψηφισμού στην αγωγή 2827/04 Ε.Δ. Λάρνακος στην οποία εξασφαλίστηκε την 01.11.06 η απόφαση εναντίον του για το ποσό των Λ.Κ.3.500 πλέον τόκους και έξοδα. Να σημειώσω ότι όντως θα ήταν άδικο για τον χρεώστη να εκδοθεί ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του όταν ο πιστωτής οφείλει στον χρεώστη πολύ μεγαλύτερο ποσό από αυτό που οφείλει ο χρεώστης στον πιστωτή. Με όλα όσα πιο πάνω έχω αναφέρει κρίνω ότι η αίτηση παραμερισμού υπό την μορφή της ένορκης δήλωσης που προβλέπεται στον Κ.40

(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών πρέπει να επιτύχει και να παραμεριστεί η ειδοποίηση πτώχευσης. Κατά συνέπεια, η ειδοποίηση πτώχευσης παραμερίζεται με έξοδα υπέρ του χρεώστη και εναντίον του Πιστωτή όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο