ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΦΕΛΛΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Αρ. Αγ.: 127/05, 24 Μαρτίου, 2008

ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΦΕΛΛΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Αρ. Αγ.: 127/05, 24 Μαρτίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 127/05 Μεταξύ: ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΦΕΛΛΑ, ανήλικης, δια των γονέων και πλησιεστέρων φίλων και Συγγενών και ασκούντων την γονική μέριμνα αυτής ΣΙΜΟΥ ΦΕΛΛΑ και ΕΥΑΣ ΦΕΛΛΑ. Ενάγουσας και ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Εναγομένου Αίτηση ημερ. 14/3/2008 για τροποποίηση Ημερομηνία: 24 Μαρτίου, 2008 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: κα Χ΄΄Κωνσταντή Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Συμεού για ν' ακούσει απόφαση για κ. Μ. Κυριακίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η βάση της αγωγής είναι η κατ' ισχυρισμόν αμέλεια του εναγομένου με συνέπεια την πρόκληση τροχαίου δυστυχήματος και τον τραυματισμό της ενάγουσας. Η υπεράσπιση είναι ότι «το δυστύχημα δεν οφείλεται σε καμιά πράξη ή παράλειψη για την οποία να ευθύνεται (ο εναγόμενος) ή και οφείλεται σε άγνωστη αιτία για την οποία δεν φέρει υπαιτιότητα». Πρώτος μάρτυρας της ενάγουσας, στις 20/9/2007, ήταν ο αστυνομικός που εξέτασε το δυστύχημα. Αμέσως πριν την αντεξέταση του, αλλά όχι προηγουμένως, η δικηγόρος του εναγομένου δήλωσε ότι «θα τεθεί θέμα συντρέχουσας αμέλειας» και ζήτησε αναβολή για να μπορέσει «να εξετάσει το ενδεχόμενο τροποποίησης της έκθεσης υπεράσπισης ούτως ώστε να μπορέσει να αντεξετάσει τον συγκεκριμένο μάρτυρα». Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα για αναβολή σημειώνοντας ότι η αγωγή εκκρεμούσε από 3/2/2005, η υπεράσπιση είχε καταχωριστεί στις 13/3/2006 και ότι «θα μπορούσε η πλευρά του εναγομένου να θέσει οποιοδήποτε θέμα σε όλο αυτό το διάστημα που παρήλθε» μέχρι την ακρόαση. Στη συνέχεια κατά την αντεξέταση, η δικηγόρος του εναγομένου επιχείρησε να θέσει, παρά ταύτα, θέμα συντρέχουσας αμέλειας, εισηγούμενη ότι το ζήτημα της αμέλειας της ενάγουσας προκύπτει από τη θέση περί μη αμέλειας του εναγομένου. Το δικαστήριο δεν επέτρεψε τέτοια αντεξέταση, ως μη καλυπτόμενη από την υπεράσπιση. Η διαδικασία συνεχίστηκε για μήνες χωρίς ο εναγόμενος να ζητήσει άδεια για τροποποίηση. Στις 26/2/2008 επιχειρήθηκε και πάλι αντεξέταση άλλου μάρτυρα επί βάσεως συντρέχουσας αμέλειας. Δεν επιτράπηκε. Η αγωγή ορίστηκε για συνέχιση στις 20/3/2008, στις 26/3/08 και στις 4/4/08 με την προοπτική να περατωθεί η ακρόαση. ΄Ομως στο ενδιάμεσο καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση για τροποποίηση της υπεράσπισης για να εισαχθεί θέμα αποκλειστικής ή συντρέχουσας αμέλειας της ενάγουσας. Σε ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι «λόγω κακής επικοινωνίας μετά των δικηγόρων του δεν τους μεταβίβασε τις ακριβείς του θέσεις έγκαιρα ως προς το πως προκλήθηκε το επίδικο δυστύχημα» και ότι «το λάθος διαφάνηκε πρόσφατα κατά την ακρόαση της υπόθεσης». Λέγει περαιτέρω ότι «η όποια καθυστέρηση στην υποβολή της αιτήσεως οφείλεται σε φόρτο εργασίας των δικηγόρων του και/ή αβλεψίας και/ή κακής επικοινωνίας του μαζί τους». Η άλλη πλευρά έχει ένσταση, επικαλούμενη κίνδυνο πρόκλησης ανεπανόρθωτης βλάβης εφόσον έχει δοθεί ήδη η μαρτυρία για το θέμα της ευθύνης, εκτροχιασμό της δίκης με νέα επίδικα θέματα, κακοπιστία και παραβίαση του δικαιώματος της ενάγουσας για δίκη εντός ευλόγου χρόνου. ΄Ολα αυτά είναι σωστά. Η ενάγουσα έχει ήδη προσφέρει τη μαρτυρία της χωρίς, ως άνω να είναι επίδικο το θέμα της συντρέχουσας αμέλειας. Πρόκειται για εισαγωγή ενός νέου επιδίκου θέματος. Βέβαια, η εκδοχή της ενάγουσας συνιστάμενη σε εκδοχή περί απόλυτης ευθύνης του εναγομένου εμπεριέχει και τη θέση ότι δεν υπάρχει συντρέχουσα ευθύνη. Αλλά η ανάγκη να δίδεται προειδοποίηση στον ενάγοντα με το δικόγραφο της υπεράσπισης όταν πρόκειται να τεθεί ζήτημα συντρέχουσας αμέλειας είναι δεδομένη και έχει εξηγηθεί ως εξής στην υπόθεση Fookes v. Slaytor [1979] 1 All ER 137 (CA) στην οποία αποφασίστηκε ακριβώς ότι τέτοια υπεράσπιση είναι διαθέσιμη μόνο αν έχει δικογραφηθεί: «The opposite view would mean that a plaintiff in any case where contributory negligence might possibly arise, even though it was not pleaded, would have to come to court armed with evidence that might be available to him to rebut any allegation of contributory negligence raised at the trial. It is true that in the ordinary case it would not be likely to involve anything beyond the evidence he would be giving to establish negligence on the part of the defendant, but circumstances are reasonably conceivable in which it might be.» Τονίζεται εδώ σε σχέση με τα παραπάνω, ότι ζήτημα τροποποίησης για συντρέχουσα αμέλεια τέθηκε, ως άνω, μετά που ο αστυνομικός έδωσε τη μαρτυρία του στα πλαίσια της κύριας εξέτασης. Η επανακλήτευση μαρτυρίας αν επιτραπεί η τροποποίηση, όπως εισηγήθηκε η δικηγόρος του εναγομένου δεν αποτελεί πανάκεια. Δεν θα επανέλθουμε, μήνες μετά, στα όσα παρέλειψε ο εναγόμενος υποχρεώνοντας, κατ' ουσία ενδεχομένως την ενάγουσα να επανακλητεύσει μαρτυρία με δεύτερη ευκαιρία για αντεξέταση. Η δικηγόρος του εναγομένου είχε εξ αρχής υπόψη της τη συντρέχουσα αμέλεια. Αυτό φαίνεται από το αίτημα της για αναβολή της πρώτης ακροάσεως για να θέσει ζήτημα συντρέχουσας αμέλειας. Πώς συνάδει τούτο με τον ισχυρισμό του εναγομένου ότι δεν διαβίβασε τις ακριβείς του θέσεις στους δικηγόρους του λόγω κακής επικοινωνίας; Πέραν τούτου, πώς το γεγονός ότι ηγέρθη από τότε το ζήτημα, εναρμονίζεται με τη θέση του εναγομένου ότι το λάθος διαφάνηκε πρόσφατα; Το ζήτημα, αν υπάρχει, ήταν εξ αρχής εκεί και το λάθος να μην τεθεί δεν διαφάνηκε πρόσφατα, αλλά πριν από έξι τουλάχιστο μήνες. Ο εναγόμενος είχε κάθε λογική ευκαιρία να θέσει έγκαιρα το θέμα. Οι εξηγήσεις για την παράλειψη του είναι αυτοδήλως, ως άνω, αβάσιμες. Υπό όλες τις περιστάσεις τίθεται όντως ζήτημα έλλειψης της απαιτούμενης καλής πίστης. Τέλος, τροποποίηση σ' αυτό πλέον το στάδιο με συνεπακόλουθο ενδεχόμενο μάλιστα, την επανακλήτευση μαρτυρίας, όπως η πλευρά του εναγομένου εισηγείται, θα επηρεάσει δυσμενώς το ανθρώπινο δικαίωμα της ενάγουσας για δίκη σε εύλογο χρόνο, δικαίωμα που ήδη δοκιμάζεται μέσα από την ήδη μακρά διαδικασία. ΄Ολα αυτά, παρά την ευρεία διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να επιτρέπει τροποποιήσεις, έστω και καθυστερημένα, αν δεν πρόκειται να προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά, δείχνουν ότι δεν είναι η κατάλληλη περίπτωση για να επιτραπεί τώρα πλέον η ζητούμενη τροποποίηση. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου. (Υπ.) ............................ Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο