ARLYCO LTD ν. Βασίλη Κάτσουρα, Αγωγή αρ. : 1800/06, 10 Απριλίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε. Δ. Αγωγή αρ. : 1800/06 Μεταξύ: ARLYCO LTD Εναγόντων - και - Βασίλη Κάτσουρα Εναγομένου Ημερομηνία: 10 Απριλίου 2008 Εμφανίσεις Για τους Ενάγοντες: Η κα Μαρία Ματθαίου-Σουρουλλά Για τον Εναγόμενο: Ο κ. Γ. Σαββίδης για Ανδρέας Β.Ζαχαρίου & Σία. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες είναι σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, νομίμως συσταθείσα στην Κύπρο, η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με την επεξεργασία και εμπορία κρεάτων καθώς επίσης και κρεατοκατασκευασμάτων φρέσκων και κατεψυγμένων. Η αξίωση τους εναντίον του εναγομένου (που σύμφωνα με τους ίδιους ισχυρισμούς υπήρξε τακτικός τους πελάτης) είναι για το ποσό των ΛΚ.12.122,60 ως αντίτιμο της αξίας διαφόρων ειδών νωπών κρεάτων που πώλησαν και παρέδωσαν σ' αυτόν. Βάσει των δικογραφημένων ισχυρισμών των εναγόντων, οι ίδιοι διατηρούσαν λογαριασμό στο όνομα του εναγομένου για την περίοδο 1.11.2004 μέχρι 27.12.
- Ο λογαριασμός έφερε τον αριθμό 1010296 και σ' αυτόν καταγράφοντο όλες οι λεπτομέρειες των πωλήσεων, δηλαδή οι ημερομηνίες έκδοσης και το ποσόν του κάθε τιμολογίου, οι πληρωμές εκ μέρους του εναγομένου καθώς επίσης και οι επιστροφές εμπορευμάτων και/ή οι τυχόν εκπτώσεις που εγίνοντο περιοδικά. Στις 27.12.2005 ο λογαριασμός του εναγομένου παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ΛΚ.12.122,
- Ο εναγόμενος από την πλευρά του απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Η θέση του όπως προβάλλεται στην Έκθεση Υπεράσπισης είναι ότι ο ίδιος ουδέποτε ήταν προσωπικά πελάτης των εναγόντων. Πελάτης τους ήταν η εταιρεία KATSOURAS CANTEEN´S SUPPLIERS LTD, στην οποία ο εναγόμενος ήταν μέτοχος και διευθυντής, γεγονός το οποίο ήτο πάντοτε γνωστό στους ενάγοντες. Ο εναγόμενος τέλος ισχυρίζεται ότι προσωπικά δεν οφείλει στους ενάγοντες οποιοδήποτε ποσό. Οι ενάγοντες στην Απάντηση τους αρνούνται τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Υπεράσπισης ισχυρισμούς. Είναι η θέση τους ότι τα τιμολόγια εκδίδοντο επ' ονόματι του εναγομένου και ότι για τις πληρωμές που εγίνοντο έναντι του λογαριασμού του, εκδίδοντο αποδείξεις είσπραξης στο όνομα του, χωρίς ποτέ ο ίδιος να διαμαρτυρηθεί και να τους υποδείξει ότι οι αποδείξεις θα έπρεπε να εκδίδονται στο όνομα της εταιρείας του. Για να αποδείξουν την υπόθεση τους οι εναγόντες κάλεσαν δύο μάρτυρες. Τον Παύλο Γιάννου (Μ.Ε.1) οικονομικό διευθυντή των εναγόντων και τον Μάρκο Ελευθερίου (Μ.Ε.2) μέτοχο και διοικητικό σύμβουλο επίσης των εναγόντων. Για την πλευρά του εναγομένου κατέθεσε ο ίδιος και ο Ανδρέας Παύλου (Μ.Υ.2) ελεγκτής της εταιρείας KATSOURAS CANTEEN´S SUPPLIERS LTD . Ο Μ.Ε.1 Παύλος Γιάννου κατέθεσε μεταξύ άλλων τα εξής. Ο ίδιος εργάζεται στην εταιρεία ARLYCO LTD (ενάγοντες) ως οικονομικός διευθυντής από την 1.11.2004, ημερομηνία έναρξης των εργασιών της. Η εταιρεία ασχολείται με την επεξεργασία και εμπορία νωπών κρεάτων. Ο εναγόμενος υπήρξε πελάτης των εναγόντων από την 1.11.2004 μέχρι την 27.12.
- Προμηθευόταν από την εταιρεία νωπά κρέατα. Στην εταιρεία διατηρείτο λογαριασμός στο όνομα του ο οποίος έφερε τον αριθμό
- Ο εν λόγω λογαριασμός τον οποίο ο ίδιος Μ.Ε.1 τηρούσε προσωπικά, παρουσίαζε κατά τον τερματισμό της μεταξύ τους συνεργασίας, χρεωστικό υπόλοιπο ΛΚ.12.122,
- Στην κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 1) φαίνεται όλη η κίνηση του λογαριασμού, δηλαδή οι ημερομηνίες έκδοσης των τιμολογίων, οι πληρωμές, οι επιστροφές για τις οποίες εκδίδοντο πιστωτικές σημειώσεις καθώς επίσης και οι τυχόν εκπτώσεις που εγίνοντο περιοδικά. Ο μάρτυρας κατέθεσε περαιτέρω ότι για κάθε πώληση εκδίδετο και το αντίστοιχο τιμολόγιο εις διπλούν. Με την παράδοση του εμπορεύματος παραδίδετο και το τιμολόγιο το οποίο υπογραφόταν από τον παραλήπτη. Ο τελευταίος κρατούσε το πρωτότυπο και παρέδιδε το διπλότυπο στον οδηγό της εταιρείας ο οποίος το επέστρεφε στα γραφεία. Τα τιμολόγια πάντοτε εκδίδοντο στο όνομα του εναγομένου, και τα εμπορεύματα παραδίδοντο στο εργαστήριο του στις Αγγλισίδες. Ο Μ.Ε. 1 κατέθεσε δέσμη τιμολογίων (Τεκμήριο 2) τα οποία εκδόθηκαν κατά την περίοδο 1.11.2004 μέχρι 21.12.
- Ήταν θέση του ότι τα τιμολόγια αυτά δεν εξοφλήθηκαν παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του εναγομένου. Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε επίσης δέσμη τιμολογίων (Τεκμήριο 3) τα οποία εκδόθηκαν κατά την περίοδο 5.5.2005 μέχρι 17.12.2005 για το συνολικό ποσό των ΛΚ.24.366,
- Τα εν λόγω τιμολόγια εκδόθηκαν επίσης στο όνομα του εναγομένου και στο τέλος της ημέρας εξοφλήθηκαν από αυτόν. Οι σχετικές αποδείξεις κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
- Ο μάρτυρας επεξήγησε περαιτέρω ότι στις 30.4.2005 διαπίστωσαν ότι ο εναγόμενος δεν είχε πληρώσει οποιοδήποτε ποσό για τα τιμολόγια που είχαν εκδοθεί από την αρχή της συνεργασίας τους (1.11.2004) μέχρι τότε. Τον κάλεσαν να πληρώσει τα οφειλόμενα. Ο εναγόμενος επισκέφθηκε τα γραφεία των εναγόντων και στην παρουσία του μάρτυρα παρεκάλεσε τους ενάγοντες όπως το ποσό που όφειλε μέχρι τότε και το οποίο ανερχόταν στις ΛΚ.11.598,00 περίπου, παραμείνει ως προσωρινή πιστωτική διευκόλυνση προς όφελος του, μέχρις ότου καταφέρει να ορθοποδήσει οικονομικά. Συμφώνησαν, προφορικά, μαζί του ότι τα τιμολόγια που θα εκδίδοντο από την 1.5.2005 και μετέπειτα θα εξοφλούντο από αυτόν και το οφειλόμενο υπόλοιπο των ΛΚ.11.598,00 θα εξοφλείτο σε σύντομο χρονικό διάστημα. Πράγματι ο εναγόμενος από την 1.5.2005 μέχρι και την λήξη της συνεργασίας τους, πλήρωνε τα τιμολόγια που του παραδίδοντο όπως είχε συμφωνηθεί, πλήν όμως δεν πλήρωνε το παλαιό χρέος. Τον Δεκέμβριο 2005 τον κάλεσαν ξανά και του ζήτησαν να πληρώσει τα οφειλόμενα. Ο εναγόμενος παρά το ότι υποσχέθηκε ότι θα τα εξοφλούσε δεν το έπραξε. Έτσι οι ενάγοντες αναγκάστηκαν να τερματίσουν τη συνεργασία τους μαζί του. Στο ποσό των ΛΚ.11.598,00 προστέθηκε και ποσό βάσει τεσσάρων
(4)τιμολογίων ημερομηνίας 21 μέχρι 23.2.2005 τα οποία εξακολουθούν να παραμένουν απλήρωτα. Ήταν η θέση του Μ.Ε.1 ότι τα τιμολόγια εκδίδοντο στο όνομα του εναγομένου, κατόπιν δικής του υπόδειξης και εντολής. Οι πληρωμές εκ μέρους του γινόντουσαν με προσωπικές του επιταγές (Τεκμήριο 5). Ο μάρτυρας αναγνώρισε και μία πληρωμή που έγινε με επιταγή της εταιρείας KATSOURAS CANTEEN´S SUPPLIERS LIMITED (Τεκμήριο 6). Υπεστήριξε ότι εκείνο που ενδιέφερε τους ενάγοντες ήταν η πληρωμή των τιμολογίων. Από ποιόν λογαριασμό θα πληρώνοντο δεν τους ενδιέφερε. Υπεστήριξε επίσης ότι ο εναγόμενος ποτέ δεν αρνήθηκε να παραλάβει απόδειξη είσπραξης που εκδόθηκε στο όνομα του και ποτέ δεν ζήτησε να συνεχιστεί η μεταξύ τους συνεργασία με την εταιρεία του. Εάν τους το ζητούσε, οι ενάγοντες δεν είχαν κανένα λόγο να μην το πράξουν. Η μαρτυρία του Μ.Ε.2 Μάρκου Ελευθερίου συνοψίζεται ως εξής. Ο ίδιος είναι μέτοχος και διοικητικός σύμβουλος στην εταιρεία ARLYCO LIMITED. Είναι επίσης υπεύθυνος των πωλήσεων. Γνώριζε προσωπικά τον Βασίλη Κάτσουρα από το
- Ο τελευταίος είχε συνεργασία αρχικά με την εταιρεία του (MARKOS NIKOLAOU LTD), η οποία στην συνέχεια κατέστη μέτοχος της ARLYCO LIMITED. Ο εναγόμενος συνέχισε να συνεργάζεται με την ARLYCO LIMITED Σε κάποιο χρονικό διάστημα ο ίδιος ενημερώθηκε από τον οικονομικό διευθυντή των εναγόντων, Παύλο Γιάννου (Μ.Ε.1), ότι ο λογαριασμός του εναγομένου ήταν προβληματικός. Επικοινώνησε με τον τελευταίο και συναντήθηκαν στα γραφεία των εναγόντων. Ο εναγόμενος υποσχέθηκε ότι θα τακτοποιούσε το χρέος του, πλήν όμως, μέχρι σήμερα, δεν το έπραξε. Αναφερόμενος στην συνεργασία που ο εναγόμενος είχε με την MARKOS NIKOLAOU LTD, o M.E.2 κατέθεσε ότι ο εναγόμενος επισκέφθηκε το εργοστάσιο της εταιρείας για να αποφασίσει ποια προιόντα θα αγόραζε. Ο Μ.Ε.2 τον ρώτησε σε ποιο όνομα θα εκδίδοντο τα τιμολόγια και ο εναγόμενος του απάντησε "Βασίλης Κάτσουρας". Όταν ιδρύθηκε η εταιρεία ARLYCO LTD και πάλι επικοινώνησε μαζί του για να τον ενημερώσει ότι από τούδε και στο εξής θα τιμολογείτο από την ARLYCO LTD. Και πάλι ο εναγόμενος δεν είχε καμμιά ένσταση στο να εκδίδονται τα τιμολόγια στο όνομα του. Δεν του ανέφερε οτιδήποτε άλλο. Ήταν πελάτης της εταιρείας προσωπικά. Ήταν θέση του μάρτυρα ότι ο εναγόμενος ποτέ δεν του ζήτησε να αλλάξει το όνομα του στα τιμολόγια και στις αποδείξεις είσπραξης, με το όνομα της εταιρείας του. Εάν του το ζητούσε δεν θα είχε κανένα λόγο να μην το κάνει. Υπεστήριξε επίσης ότι για πρώτη φορά άκουσε ότι ο εναγόμενος είχε εταιρεία, στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Ποτέ ο εναγόμενος δεν του ανέφερε την ύπαρξη της συγκεκριμένης εταιρείας. Ούτε τον ενημέρωσε κανένας από το λογιστήριο της ARLYCO ότι οι επιταγές που έδιδε ο εναγόμενος ήταν της εταιρείας του. Ο εναγόμενος (Μ.Υ1) καταθέτοντας ανέφερε ότι από την 1.11.2004 μέχρι την 27.12.2005 εργαζόταν στην εταιρεία KATSOURAS CANTEEN'S SUPPLIERS LIMITED. Μέτοχοι στην εταιρεία ήταν ο ίδιος και η πρώην σύζυγος του Ξανθούλλα Κάτσουρα. Ο ίδιος ήταν και διευθυντής της εταιρείας. Ήταν η θέση του ότι τα προιόντα που αγοράζοντο από τους ενάγοντες, τα αγόραζε η εταιρεία του και όχι ο ίδιος προσωπικά. Κάποια από τα τιμολόγια υπογράφοντο από τον ίδιο και κάποια από την Ξανθούλλα Κάτσουρα. Και οι δύο όμως υπέγραφαν για λογαριασμό της εταιρείας. Δεν αρνήθηκε ότι το ποσό των ΛΚ.12.122,60 οφείλετο στους ενάγοντες. Το όφειλε όμως η εταιρεία του και όχι ο ίδιος προσωπικά. Προσκόμισε φωτοαντίγραφο του ισολογισμού (Τεκμήριο 9) για τα έτη 2005-2006 (που κατατέθηκε όπως είπε στον Φόρο Εισοδήματος) καθώς επίσης και φωτοαντίγραφο εγγράφου (Τεκμήριο 10) στο οποίο αναφέρονται οι προμηθευτές της εταιρείας KATSOURAS CANTEEN'S SUPPLIERS LIMITED για το έτος 2005 μεταξύ των οποίων αναφέρονται και οι ενάγοντες. Αναφέρεται επίσης και το οφειλόμενο προς αυτούς ποσό (ΛΚ.12.122,60). Υπεστήριξε ότι οι ενάγοντες πληρώνοντο με επιταγές της εταιρείας του. Αναφερόμενος στην επιταγή (Τεκμήριο 7), η οποία εκδόθηκε από προσωπικό του λογαριασμό, ανέφερε ότι προφανώς εκείνη την μέρα δεν υπήρχε μπλοκ επιταγών της εταιρείας, γι αυτό έδωσε δική του επιταγή και μετά μετέφερε τα λεφτά από την εταιρεία στον προσωπικό του λογαριασμό. Με υπόδειξη του λογιστή του επανειλημμένα ζήτησε από τους ενάγοντες όπως παύσουν να τιμολογούν τον ίδιο και όπως τα τιμολόγια εκδίδονται επ' ονόματι της εταιρείας του. Μιλούσε με κάποια Μαρία από το λογιστήριο της εταιρείας των εναγόντων. Οι απαντήσεις που έπαιρνε ήταν ότι "θα το έβλεπαν" ότι "έτσι είναι το σύστημα του ηλεκτρονικού υπολογιστή" ή "μην ανησυχείς θα αλλαχθεί". Πολλές φορές ανέφερε "το πρόβλημα" και στον Μάρκο Ελευθερίου ο οποίος γνώριζε την ύπαρξη της εταιρείας του, καθότι επισκέφθηκε τα υποστατικά της εταιρείας και πάρκαρε το αυτοκίνητο του κάτω από την "ταπέλλα της εταιρείας". Σε κάποια από τα τιμολόγια (Τεκμήριο 2) αναγνώρισε την υπογραφή του στη θέση του παραλήπτη. Υπεστήριξε ότι καθυστερούσε να εξοφλήσει κάποια από αυτά, έτσι ώστε να ασκήσει με αυτόν τον τρόπο πίεση στους ενάγοντες να αλλάξουν το όνομα επί των τιμολογίων. Παραδέχθηκε ότι αρχικά συνεργαζόταν με την ΜΑΡΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΤΔ. Τα τιμολόγια εκδίδοντο στο όνομα του και το χρέος του προς την εταιρεία εξοφλήθηκε. Σε κάποια χρονική στιγμή, ο Μάρκος Ελευθερίου τον πληροφόρησε ότι η συνεργασία του θα συνεχίζετο με την ARLYCO LTD. Δεν είχε ένσταση αλλά αξίωσε να τιμολογείται η εταιρεία του και όχι ο ίδιος προσωπικά. Δεν εισακούστηκε. Ο Ανδρέας Παύλου (Μ.Υ.2) εγγεγκριμένος λογιστής και λογιστής της εταιρείας KATSOURAS CANTEEN'S SUPPLIERS LIMITED κατέθεσε ότι η εταιρεία ARLYCO LTD, δηλωνόταν στις Οικονομικές Καταστάσεις, ως πιστωτής της πρώτης και όχι ως πιστωτής του Βασίλη Κάτσουρα προσωπικά. Σύμφωνα δε με τον ισολογισμό της εταιρείας για το 2006 (Τεκμήριο 9) καθώς επίσης και με τις Οικονομικές Καταστάσεις για το ίδιο έτος (Τεκμήριο 11), ήταν ο μοναδικός πιστωτής της εταιρείας για το έτος
- Το δε οφειλόμενο ποσό ήταν ΛΚ.12.122,
- Τις Οικονομικές Καταστάσεις της εταιρείας KATSOURAS CANTEEN'S SUPPLIERS LIMITED για το έτος 2006, (Τεκμήριο 11), τις ετοίμασε ο ίδιος αλλά δεν τις κατέθεσε στον Φόρο Εισοδήματος. Κατέθεσε μόνο την φορολογική δήλωση. Ο Μ.Υ.2 κατέθεσε περαιτέρω ότι το 2005 ο εναγόμενος σύστησε καινούργια εταιρεία την VK CANTEEN'S LINE LIMITED, και τα πάγια της εταιρείας KATSOURAS CANTEEN'S SUPPLIERS LIMITED μεταβιβάστηκαν στην νέα. Εξ' όσων του ανέφερε ο εναγόμενος, θα χώριζε με τη γυναίκα του και γι αυτό δεν ήθελε να είναι αναμεμιγμένη πλέον στις δουλειές του. Το 2006 η εταιρεία KATSOURAS CANTEEN'S SUPPLIERS LIMITED ήταν αδρανής. Ούτως ή άλλως δεν ήταν κερδοφόρα. Παραδέχθηκε ότι ο εναγόμενος του έφερνε τιμολόγια της ARLYCO. Ο ίδιος τα "περνούσε" στα βιβλία της εταιρείας. Εάν, όπως κατέθεσε απέφευγαν να συμπεριλάβουν τα εν λόγω τιμολόγια στις υποχρεώσεις της εταιρείας, τότε η εταιρεία θα πλήρωνε πολλούς φόρους. Μέσα στο 2007 έγινε διευθέτηση με τον Φόρο Εισοδήματος και πληρώθηκε ο οφειλόμενος φόρος για τα έτη 2005 και
- Ήταν τέλος η θέση του ότι πολλές φορές υπέδειξε στον εναγόμενο ότι θα έπρεπε να "αλλαχθεί" το όνομα στα τιμολόγια ARLYCO και ότι θα έπρεπε να τιμολογείται η εταιρεία του και όχι ο ίδιος προσωπικά. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν, ενώπιον του Δικαστηρίου με αναφορά στην εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Ο κ. Σαββίδης εκ μέρους του εναγομένου υπεστήριξε ότι το μοναδικό επίδικο θέμα, στο οποίο καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο, είναι εάν η ενάγουσα εταιρεία συνεργαζόταν με τον εναγόμενο προσωπικά ή με την εταιρεία του. Ήταν η θέση του, ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία (όλες οι επιταγές, πλήν μίας, με τις οποίες πληρώνοντο οι οφειλές ήταν της εταιρείας KATSOURAS CANTEEN'S SUPPLIERS LIMITED, όλα τα τιμολόγια καταχωρούντο στις υποχρεώσεις της εταιρείας) το μόνο λογικό συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι συμβαλλόμενος με τους ενάγοντες δεν ήταν ο εναγόμενος προσωπικά αλλά η εταιρεία του. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Σουρουλλά εκ μέρους των εναγόντων. Υπεστήριξε ότι ο εναγόμενος ουδέποτε απεκάλυψε στους ενάγοντες ότι είχε εταιρεία και ότι ενεργούσε για λογαριασμό της. Ήταν η θέση της ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία (η εξόφληση των τιμολογίων, Τεκμήριο 3, η υπογραφή από τον ίδιο ορισμένων τιμολογίων χωρίς να δεικνύεται ότι υπέγραφε για λογαριασμό της εταιρείας), καταδεικνύεται το αντίθετο, δηλαδή ότι ο εναγόμενος συνεβλήθη προσωπικά με τους ενάγοντες. Είχα την ευκαιρία στα πλαίσια της ακρόασης να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τόσο τους μάρτυρες των εναγόντων όσο και τον Μ.Υ.2, ενώ έδιναν την ένορκη μαρτυρία τους ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείκτη, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν. (Βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά ν. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. 1199 και Αθανασίου και άλλος ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πώς δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της, και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (βλ. Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική ΄Εφεση αρ. 10705, ημερ. 8.2.02, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, 530). Ο Μ.Ε.1 Γιάννος Παύλου μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Οι απαντήσεις του ήταν σαφείς, επεξηγηματικές και πλήρως τεκμηριωμένες. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις κατά το στάδιο της αντεξέτασης και ήταν σταθερός στη θέση και στην εκδοχή του. Τα όσα κατέθεσε υποστηρίζονται και από την προσκομισθείσα από τους ενάγοντες, γραπτή μαρτυρία. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Τα όσα ανέφερα για τον Μ.Ε.1 ισχύουν απόλυτα και για τον Μ.Ε.2 Μάρκο Ελευθερίου. Δεν διαπίστωσα να υπάρχουν ουσιώδεις αντιφάσεις μεταξύ της δικής του μαρτυρίας και της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 Γιάννου Παύλου ούτε και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Αποδέχομαι επίσης την μαρτυρία του στο σύνολο της. Αντίθετα ο εναγόμενος μου έκανε πολύ κακή εντύπωση ως μάρτυρας. Οι απαντήσεις του σε καίρια ερωτήματα ήταν ασαφείς, αόριστες και μη επεξηγηματικές. Απαντήσεις όπως "καθυστερούσα να εξοφλήσω κάποια τιμολόγια για να ασκήσω με αυτό τον τρόπο πίεση στους ενάγοντες να αλλάξουν το όνομα" ή ότι "μιλούσα με κάποια Μαρία από το λογιστήριο της ARLYCO και μου έλεγε ότι θα το έβλεπαν" ή ότι "έλεγα στους υπαλλήλους μου να στριμώχνουν τους μεταφορείς της ARLYCO έτσι ώστε να νοιώθει η εταιρεία πίεση", δεν συμβαδίζει με την κοινή λογική και την ανθρώπινη συμπεριφορά. Το γεγονός ότι τα τιμολόγια (Τεκμήριο 3) που επίσης εκδόθηκαν στο όνομα του για την περίοδο 5.5.2005 μέχρι 17.12.2005, αξίας ΛΚ.24.366,00 εξοφλήθηκαν, υποστηρίζει τη θέση των εναγόντων και όχι την δική του. Απορρίπτω την εκδοχή του. Σε όση έκταση η μαρτυρία του έρχεται σε αντίθεση με την ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία, την απορρίπτω. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι ο Ανδρέας Παύλου (Μ.Υ.2) ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον εναγόμενο και όχι το Δικαστήριο στην επιτέλεση του έργου του. Η μαρτυρία του δεν αφαιρεί αλλά ούτε και προσθέτει οτιδήποτε στην υπόθεση. Πράγματι το μοναδικό επίδικο θέμα της αγωγής είναι εάν οι ενάγοντες συνεργάζοντο προσωπικά με τον εναγόμενο ή με την εταιρεία του. Το τι ο εναγόμενος έπραττε μαζί με τον λογιστή του, εάν δηλαδή καταχωρούσε στις προσωπικές του Φορολογικές Δηλώσεις τα τιμολόγια ή στις Δηλώσεις της εταιρείας του, είναι θέμα που αφορά τον εναγόμενο. Εξάλλου ο Μ.Υ.2 παραδέχτηκε ότι εάν δεν καταχωρούσαν τα τιμολόγια στις Φορολογικές Δηλώσεις της εταιρείας KATSOURAS CANTEEN'S SUPPLIERS LIMITED, η εταιρεία θα πλήρωνε "πολύ φόρο εισοδήματος". Από την μαρτυρία του δεν αποδέχομαι την εκδοχή και την θέση του ότι επανειλημμένα είπε στον εναγόμενο ότι θα έπρεπε να αλλαχθεί το όνομα του τελευταίου στα τιμολόγια, με το όνομα της εταιρείας του. Και τούτο επειδή έρχεται σε αντίθεση με την ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία. Το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του το αποδέχομαι. Τα όσα οι Μ.Ε.1 Γιάννος Παύλου και Μ.Ε.2 Μάρκος Ελευθερίου κατέθεσαν συνιστούν ταυτόχρονα και τα ευρήματα μου. Αποτελεί περαιτέρω εύρημα μου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο εναγόμενος συμφώνησε προφορικά με τους ενάγοντες όπως οι τελευταίοι τον προμηθεύουν με νωπά κρέατα. Οι ενάγοντες πράγματι τον προμήθευαν με προιόντα τους και διατηρούσαν λογαριασμό στο όνομα του ο οποίος έφερε τον αριθμό 1010296. Στον εν λόγω λογαριασμό καταγράφοντο οι ημερομηνίες έκδοσης των τιμολογίων, οι πληρωμές και οι επιστροφές. Τα τιμολόγια εκδίδοντο στο όνομα του εναγομένου κατόπιν δικής του υπόδειξης και εντολής. Ο εναγόμενος υπήρξε πελάτης των εναγόντων από την 1.11.2004 μέχρι την 27.12.2005, ημερομηνία λήξης της συνεργασίας τους. Ο εναγόμενος οφείλει προς τους ενάγοντες ποσό ΛΚ.12.122,60, αντίτιμο της αξίας εμπορευμάτων που τον προμήθευαν κατά το προαναφερόμενο διάστημα. Συνιστά επίσης εύρημα μου ότι ο εναγόμενος ουδέποτε απεκάλυψε στους ενάγοντες την ύπαρξη της εταιρείας KATSOURAS CANTEEN´S SUPPLIERS LIMITED. Ουδέποτε επίσης απεκάλυψε σ' αυτούς είτε κατά την σύναψη της συμφωνίας είτε σ' οποιοδήποτε μεταγενέστερο χρόνο ότι ενεργούσε για λογαριασμό της εν λόγω εταιρείας. Στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής το Άρθρο 190 του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: "190
(1)Ελλείψει συμβατικού όρου γι' αυτό, ο αντιπρόσωπος δεν δύναται να εκτελέσει προσωπικά σύμβαση που συνάφθηκε από αυτόν για λογαριασμό του αντιπροσωπευομένου, ούτε δεσμεύεται προσωπικά από αυτή.
(2)Τέτοιος συμβατικός όρος τεκμαίρεται ότι υπάρχει στις ακόλουθες περιπτώσεις:- (α) όταν η σύμβαση καταρτίζεται από αντιπρόσωπο για την πώληση ή την αγορά αγαθών, για λογαριασμό εμπόρου που διαμένει στην αλλοδαπή∙ (β) όταν ο αντιπρόσωπος δεν αποκαλύπτει το όνομα του αντιπροσωπευόμενου∙ (γ) όταν ο αντιπροσωπευόμενος, παρόλο ότι αποκαλύφθηκε το όνομα του, δεν δύναται να εναχθεί". Στο Άρθρο 190 του Κεφ. 149 ενσωματώνεται η αρχή ότι στην περίπτωση που ο αντιπρόσωπος δεν αποκαλύπτει στον τρίτο με τον οποίο συναλλάττεται το όνομα του αντιπροσωπευομένου, δεσμεύεται ο ίδιος προσωπικά και μπορεί να εναχθεί δικαστικά. Σχετική παραπομπή μπορεί να γίνει στο Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, 1ος τόμος, στις παραγράφους 853 και 854 οι οποίες έχουν ως εξής: "
- Fact of agency not disclosed. Where a person makes a contract in his own name without disclosing either the name or the existence of principal, he is personally liable on the contract to the other contracting party, though he may be in fact acting on a principal's behalf. He will continue to be liable even after the discovery of the agency by the other party, unless an until there has been an unequivocal election by the other contracting party to look to the principal alone.
- Identity of principal not disclosed. Where an agent in making a contract discloses the existence, but not the name, of a principal on whose behalf he is acting he is not made liable by the mere fact of not disclosing the name, for that is only a relevant factor in deciding whether the agent contracted personally or not, although he may become liable by trade usage. The issue of liability depends upon the terms in which the agent contracted, and the fact of non-disclosure of the identity of the principal will not be conclusive either way. Prima facie a party is personally liable on a contract if he puts his unqualified signature to it. In order therefore, to exonerate the agent from liability, the contract must show, when construed as a whole, that he contracted as agent only and did not undertake any personal liability. It is not sufficient that he should have described himself in the contract as an agent, for the contact and the surrounding circumstances may indicate that he is liable. If he states in the contract, or indicates by an addition to his signature, that he is contracting as agent only on behalf of a principal, he is not liable, unless the rest of the contract clearly involves his personal liability or unless he is shown to be the real principal." Από την kυπριακή νομολογία πολύ σχετική είναι η απόφαση στην υπόθεση Ιάκωβος Γεωργιάδης ν. Τhe Bernoulli Trading Co Ltd
(1994)1 AAD 629 όπου η εφεσίβλητη εταιρεία με την αγωγή της εναντίον του εφεσείοντα προσωπικά, αξίωνε ποσό ΛΚ.172,00, υπόλοιπο λογαριασμού για πωληθέντα εμπορεύματα. Στα σχετικά τιμολόγια αναγραφόταν ως αγοραστής το Corinthia Hotel Apartments. Ο εφεσείων είχε υπογράψει τα τιμολόγια σαν παραλήπτης, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε ένδειξη ότι ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος οποιουδήποτε. Ο εφεσείων πρόβαλε σαν υπεράσπιση ότι σε κάθε ουσιώδη χρόνο ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος της εταιρείας Meljay Estates, ιδιοκτήτριας του ξενοδοχείου Corinthia Hotel Apartments , που ήταν επίσης εγγεγραμμένη εμπορική επωνυμία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού βρήκε ότι ο Εφεσείων ουδέποτε είχε αποκαλύψει ότι συνήψε τη σύμβαση σαν αντιπρόσωπος και όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα, αποφάσισε εφαρμόζοντας το άρθρο 190 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, ότι ο εφεσείων ήταν προσωπικά υπεύθυνος για το αξιούμενο ποσό. Κατ' έφεση το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάσισε ότι εφόσον ο εφεσείων ουδέποτε είχε αποκαλύψει ότι ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος ή το όνομα του αντιπροσωπευομένου, ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε αποφασίσει ότι εφαρμοζόταν το άρθρο 190 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, δυνάμει του οποίου ο εφεσείων είχε προσωπική ευθύνη έναντι της εφεσίβλητης. Το γεγονός ότι τα τιμολόγια είχαν εκδοθεί στο όνομα του ξενοδοχείου δεν άλλαζε την κατάσταση. Επίσης στην υπόθεση Naser El Din v. Fereos Ltd
(1983)1 CLR 298, ο διευθύνων σύμβουλος εταιρείας κρίθηκε προσωπικά υπεύθυνος εφόσον δεν είχε αποκαλύψει την ύπαρξη της εταιρείας του. Παραπέμπω επίσης στην υπόθεση Ευθυμίου ν. Philippides Spring Co Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 1107, όπως και στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΧΡΙΣΤΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. ORALIA TRAVEL & TOURS LTD, Πολιτική Έφεση αρ. 293/05, ημερομηνίας 31.5.2007. Υπό το φως της αξιολόγησης στην οποία προέβηκα και στα σχετικά ευρήματα στα οποία κατέληξα, βρίσκω ότι ο εναγόμενος ουδέποτε, είτε κατά τον ουσιώδη χρόνο (χρόνος σύναψης της συμφωνίας με τους ενάγοντες) είτε σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο χρόνο, απεκάλυψε στους ενάγοντες την αντιπροσωπευτική του ιδιότητα, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να μην γνωρίζουν ότι ο ίδιος ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της εταιρείας KATSOURAS CANTEEN´S SUPPLIERS LTD. Ως εκ τούτου ο εναγόμενος φέρει προσωπική ευθύνη για την πληρωμή του οφειλομένου προς τους ενάγοντες ποσού. Κατ' ακολουθίαν των όσων ανέφερα μέχρι τώρα, κρίνω ότι οι ενάγοντες κατάφεραν να αποδείξουν την υπόθεση τους. Όσον αφορά τα έξοδα, ο γενικός κανόνας που τυγχάνει εφαρμογής είναι ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης εκτός εάν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Στην παρούσα υπόθεση κρίνω ότι δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος γιατί ο επιτυχών διάδικος να αποστερηθεί των εξόδων του. Έτσι ο εναγόμενος θα επωμιστεί και τα έξοδα της δίκης. Δια ταύτα εκδίδεται απόφαση προς όφελος των εναγόντων και σε βάρος του εναγομένου για €20,712.69 (ΛΚ.12,122.60) με νόμιμο τόκο από της καταχώρησης της αγωγής. Επιδικάζονται επίσης προς όφελος τους και σε βάρος του εναγομένου τα έξοδα της δίκης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................... Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο