Αναφορικά με την Μαρίνα Θρασυβούλου-Σάββα, Αίτ. Εταιρειών : 16/06, 6 Μαίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε. Δ. Αίτ. Εταιρειών : 16/06 Αναφορικά με την Μαιευτήριον Μαρίνα Λίμιτεδ Και Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, ΄Αρθρα 202 και 211(
- f)Και Αναφορικά με την Μαρίνα Θρασυβούλου-Σάββα Αιτήτρια Ημερομηνία: 6 Μαίου 2008 Εμφανίσεις Για την Αιτήτρια: Ο κ. Α. Θεοφίλου Για τον Καθ΄ου η Αίτηση: Ο κ. Α. Ποιητής Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Το ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει στην προκειμένη περίπτωση το Δικαστήριο, είναι κατά πόσον πρόσωπο που καλείται στο Δικαστήριο με κλήση παρουσίασης εγγράφων (subpoena duces tecum) και ορκίζεται ως μάρτυρας, υπόκειται σε αντεξέταση. Τα γεγονότα που περιβάλουν το εν λόγω ζήτημα είναι τα εξής. Ο κ. Θεοφίλου, συνήγορος της Αιτήτριας κλήτευσε τον Καθ΄ου η αίτηση με κλήση παρουσίασης εγγράφων (subpoena duces tecum) για να παρουσιάσει συγκεκριμένα έγγραφα τα οποία καθορίζοντο στην κλήση. Πράγματι ο Καθ΄ου η αίτηση προσήλθε στο εδώλιο του μάρτυρα και αφού ορκίστηκε από τον κ. Θεοφίλου κατέθεσε τα τρία από τα τέσσερα έγγραφα. Για το τέταρτο έγγραφο (αποδείξεις είσπραξης των χρημάτων που πλήρωνε ο μακαρίτης Johnston για την παραμονή του στην κλινική) απάντησε επί λέξει "αυτά δεν τα έχω γιατί τα εισέπραττε η κα Μαρίνα Θρασυβούλου". Αμέσως μετά, ο κ. Ποιητής, συνήγορος του Καθ΄ου η αίτηση ζήτησε να τον αντεξετάσει εφόσον όπως ανέφερε, ο τελευταίος ορκίστηκε. Αντιμετώπισε όμως την ένσταση της άλλης πλευράς. Ο κ. Θεοφίλου, εισηγήθηκε ότι δεν πρέπει να επιτραπεί η αντεξέταση του Καθ΄ου η αίτηση (παρόλο που αυτός ορκίστηκε) εφόσον η κλήτευση του ήταν "τυπική" δηλαδή δεν κλητεύθηκε για να καταθέσει ως μάρτυρας στην υπόθεση αλλά μόνο για να παρουσιάσει συγκεκριμένα έγγραφα, και δεν του υπεβλήθη καμμιά ερώτηση επί της ουσίας της υπόθεσης. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Ποιητή. Υπεστήριξε ότι από την στιγμή που ο Καθ΄ου η αίτηση προσήλθε στο εδώλιο του μάρτυρα και ορκίστηκε, υπόκειται σε αντεξέταση, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι κλητεύθηκε για να παρουσιάσει έγγραφα και όχι για να καταθέσει ως μάρτυρας. Και οι δύο συνήγοροι αναφέρθησαν σε Αγγλική νομολογία επί του θέματος. Για να καταλήξω στην απόφαση μου προσέτρεξα στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Δεν εντόπισα όμως απόφαση που να διαπραγματεύεται το θέμα. Το ίδιο μου ελέχθη και από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Η κλήτευση προσώπου για να παρουσιάσει έγγραφα προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (Δ.32 θ.3 και θ.4). Ο μηχανισμός αυτός δημιουργήθηκε για να εξυπηρετήσει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις που ένας διάδικος αδυνατεί να παρουσιάσει με άλλο τρόπο, κάποια έγγραφα. Η παρουσίαση κατά την δίκη συγκεκριμένου εγγράφου το οποίο βρίσκεται στην κατοχή άλλου προσώπου από τον διάδικο που επιθυμεί την παρουσίαση του, μπορεί να επιτευχθεί με κλήση παρουσίασης εγγράφων (subpoena duces tecum). Το πρόσωπο αυτό μπορεί να εξαναγκαστεί να παρουσιάσει το έγγραφο με την συγκεκριμένη κλήση (Halsbury´s Laws of England, 3rd edition, Vol. 15, paragr. 771). Σύμφωνα με την Αγγλική πρακτική, πρόσωπο που καλείται στο Δικαστήριο με κλήση παρουσίασης εγγράφων δεν είναι αναγκαίο να ορκιστεί ως μάρτυρας (εάν παραδεχθεί ότι έχει στην κατοχή του το συγκεκριμένο έγγραφο το οποίο κλήθηκε να παρουσιάσει) και μπορεί να καταθέσει το έγγραφο χωρίς όρκο εκτός εάν έχει ένσταση στην παρουσίαση του (Halsbury´s Laws of England, 3rd edition, Vol. 15, paragr. 771, PERRY v. GIBSON
(1834)1 Ad & El 48, 3 Nev & M.K.B. 462, 3 L.J. K.B. 158, 110 E.R. 1125, DAVIS v. DALE
(1830)4 C & P 335). Εάν όμως η πλευρά που τον κλήτευσε επιθυμεί να τον εξετάσει, πέρα από την "τυπική" παρουσίαση του εγγράφου, τότε το πρόσωπο αυτό θα πρέπει να ορκιστεί, θεωρείται πλέον ως μάρτυρας και υπόκειται σε αντεξέταση από την άλλη πλευρά (PERRY v. GIBSON ανωτέρω). Στην υπόθεση RUSH v. SMITH
(1834)L.J. Ex 355, κλήθηκε από την πλευρά του ενάγοντα - με κλήση παρουσίασης εγγράφων - κρατικός υπάλληλος για να παρουσιάσει ένα συγκεκριμένο έγγραφο. Το εν λόγω πρόσωπο ορκίστηκε ως μάρτυρας κατά λάθος. Στην συνέχεια του υπεβλήθη από τον συνήγορο του ενάγοντα συγκεκριμένο ερώτημα στο οποίο όμως δεν απάντησε. Ο συνήγορος του εναγομένου επέμενε ότι υπό τις περιστάσεις, είχε το δικαίωμα να τον αντεξετάσει. Το Δικαστήριο απορρίπτοντας το αίτημα του ανέφερε ότι "πρόσωπο που κλήθηκε μόνο για να παρουσιάσει έγγραφα και ορκίστηκε σαν μάρτυρας είτε κατά λάθος είτε αχρείαστα, και του τέθηκε ερώτημα που δεν απάντησε, δεν υπόκειται σε αντεξέταση από την άλλη πλευρά". Από τα προαναφερθέντα συνάγεται ότι το ουσιαστικό δεν είναι εάν το πρόσωπο που κλήθηκε με τον συγκεκριμένο τρόπο, ορκίστηκε ή όχι ως μάρτυρας (είτε κατά λάθος είτε αχρείαστα) αλλά εάν έχει καταθέσει οτιδήποτε σε σχέση με την ουσία της υπόθεσης. Στο σύγγραμμα "Phipson on Evidence" 12th edition paragr. 1591, αναφέρονται τα εξής: "
(1)A witness called merely to produce a document under a subpoena duces tecum need not be sworn if the document either requires no proof, or is to be provide by other means; and if not sworn, or unnecessarily sworn, he cannot be cross-examined.
(2)A witness sworn by mistake either of counsel or the officer of the court, and whose examination has not substantially begun, is not liable to cross-examination. But the mistake must arise from his inability to speak to the transaction, and not from the imprudence of having him called; so, where the witness can speak to the transaction, but the counsel changes his mind and, after the witness is sworn, asks no questions, the right to cross-examine remains.
(3)A witness whose examination has been stopped by the judge before any material question has been put is not liable to cross-examination.
(4)A witness called by the judge can only be cross-examined by leave.
(5)A witness who has given no evidence in chief may not be cross-examined as to credit.
(6)The court may disallow cross-examination used simply to oppress and not for the purposes of justice.". Στην προκειμένη περίπτωση ο Καθ΄ου η αίτηση κλήθηκε μόνο για να παρουσιάσει τα συγκεκριμένα έγγραφα που καταγράφονται στην κλήση. Στο σημείο αυτό παρενθετικά αναφέρω ότι δεν υπάρχει κανόνας που να αποκλείει την κλήτευση και κατάθεση διαδίκου ως μάρτυρα για τον αντίδικο του (Παναγιώτης Νεοφύτου ν. Νάσιας Ανδρέου κ.α., 2005 1 ΑΑΔ σελ. 693). Δηλώθηκε επίσης από τον συνήγορο της Αιτήτριας τόσο προς το Δικαστήριο όσο και προς τον ίδιο τον Καθ΄ου η αίτηση ότι κλήθηκε στο Δικαστήριο μόνο για να καταθέσει τα συγκεκριμένα έγγραφα που αναφέρονται στην κλήση και όχι για να δώσει μαρτυρία. Το γεγονός ότι ο Καθ΄ου η αίτηση ανέφερε ότι δεν είχε στην κατοχή του τα συγκεκριμένα έγγραφα (αποδείξεις είσπραξης χρημάτων από τον κ. Johnston) δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έδωσε μαρτυρία επί της ουσίας της υπόθεσης. Κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις ο Καθ΄ου η αίτηση δεν πρέπει να αντεξεταστεί παρά το γεγονός ότι προσήλθε στο εδώλιο του μάρτυρα και ορκίστηκε. Διαφορετικά βέβαια θα ήσαν τα πράγματα εάν ο κ. Θεοφίλου υπέβαλλε στον Καθ΄ου η αίτηση ερωτήσεις για θέματα πέραν της κατοχής των εγγράφων. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι το αίτημα του κ. Ποιητή δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτό. Διά ταύτα το αίτημα του κ. Ποιητή απορρίπτεται. (Υπ.) ..................... Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο