Αναφορικά με τον Ιωάννη Καραγιώργη, Ειδ. Πτωχ. Αρ.: 859/07, 6 Ιουνίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Ειδ. Πτωχ. Αρ.: 859/07 Σε πτώχευση Αναφορικά με τον Ιωάννη Καραγιώργη Ημερομηνία: 6 Ιουνίου, 2008 Εμφανίσεις: Για εξ αποφάσεως πιστωτές: κ. Παστελλίδης για ν' ακούσει απόφαση για κ. Χαβιαρά Για εξ αποφάσεως χρεώστη: κ. Α. Κουκούνης για ν' ακούσει απόφαση για κ. Τ. Κουκούνη ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 20/9/07 το δικαστήριο στην αγωγή 3979/03 ακύρωσε συμφωνία των μερών για την πώληση μιας επιχείρησης παραγωγής ετοίμου σκυροδέματος βρίσκοντας ότι έγινε μετά από ψευδείς παραστάσεις. Το δικαστήριο περαιτέρω διέταξε τους εναγόμενους, που ήταν οι πωλητές, να επιστρέψουν στην ενάγουσα το ποσό των ΛΚ500.000 ορίζοντας ως ακολούθως: «Αμέσως μετά την καταβολή του ποσού αυτού οι ενάγοντες διατάσσονται όπως επανεγράψουν και ή μεταβιβάσουν και ή παραδώσουν προς τους εναγόμενους τα οχήματα και μηχανήματα τα οποία περιγράφονται στον πίνακα «Α» της συμφωνίας». Οι εναγόμενοι δεν έχουν πληρώσει το ποσό των ΛΚ500.
- Με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 27/9/07 εξέφρασαν ετοιμότητα να επιστρέψουν το ποσό και κάλεσαν την άλλη πλευρά να ορίσει ημερομηνία για παράδοση του εργοταξίου και επανεγγραφή και παράδοση των οχημάτων και μηχανημάτων. Τελικά, ούτε το ένα έγινε ούτε το άλλο. Σχετικές είναι οι επιστολές των δικηγόρων των διαδίκων μεταξύ τους, που έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια 6, 7, 8, 10 και
- Με την επιστολή (τεκμ. 7) ο δικηγόρος των εναγόντων προβάλλει τη θέση ότι οι εναγόμενοι «προσθέτουν» στην απόφαση διαταγές που δεν περιέχει εφόσον η απόφαση «προτάσσει την καταβολή του ποσού πριν τη μεταβίβαση των μηχανημάτων». Τώρα, οι ενάγοντες έχουν ζητήσει την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης επικαλούμενοι το ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν εξοφλήσει τη δικαστική απόφαση. Οι εναγόμενοι έχουν ένσταση λέγοντας ότι η εν λόγω απόφαση «δεν προβλέπει μια άνευ όρων υποχρέωση τους αλλά την ταυτόχρονη συμμόρφωση των εναγόντων» και υπ' αυτή την έννοια έχουν ανταξίωση και συμψηφισμό που ισοδυναμεί ή και υπερβαίνει την απαίτηση των εναγόντων. Αγορεύοντας σ' αυτά τα πλαίσια ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγομένων εισηγήθηκε ότι από την αγωγή 3979/03 δεν προκύπτει μια «ξεκαθαρισμένη απαίτηση», αλλά η καταβολή του ποσού των ΛΚ500.000 τελεί υπό την αίρεση ότι η άλλη πλευρά θα παραδώσει ταυτόχρονα με την πληρωμή, τα μηχανήματα και θα επιστρέψει και επανεγράψει τα οχήματα. Περαιτέρω, στην απόφαση, που δεν είναι απόφαση αλλά διάταγμα όπως είπε, δεν προσδιορίζεται ο χρόνος επιστροφής του ποσού. Παρά ταύτα, οι εναγόμενοι εξέφρασαν από την πρώτη στιγμή την ειλικρινή πρόθεση τους να εκπληρώσουν την υποχρέωση τους χωρίς ανταπόκριση (τεκμ. 6). Οπότε, συνέχισε, οι εναγόμενοι δεν έρχονται στο δικαστήριο «με καθαρά χέρια», όπως απαιτεί η επιείκεια. Τέλος, με άλλη αγωγή την 3137/07, οι νυν εναγόμενοι απαιτούν αποζημιώσεις που υπερβαίνουν τις ΛΚ500.000 σε σχέση με την κατοχή και χρήση του εργοταξίου και αποζημιώσεις λόγω παράνομης επέμβασης και εκμετάλλευσης του. Αντίθετα η θέση των εναγόντων είναι ότι ανταξίωση δεν υπάρχει εφόσον για να υπήρχε θα έπρεπε προηγουμένως οι εναγόμενοι να πληρώσουν το εξ αποφάσεως χρέος. Από την απόφαση στην αγωγή 3979/03 και ειδικά από το διατακτικό που έχει ανωτέρω παρατεθεί, προκύπτει ότι το δικαστήριο διέταξε αποκατάσταση στο status quo ante ρυθμίζοντας πρακτικά τον τρόπο και την σειρά που θα έπρεπε να γίνει αυτή η αποκατάσταση και η εκπλήρωση των αμοιβαίων, ως εκ της ακύρωσης, υποχρεώσεων. Η διαταγή του προς την εταιρεία να επιστρέψει τα αντικείμενα, δεν δόθηκε στα πλαίσια ανταπαίτησης, αλλά τέθηκε ως το αναγκαίο απότοκο της ακύρωσης της οποίας οι συνέπειες ορίζονται ως εξής[1]: «Effect of rescission. A person who rescinds a contract is entitled to be restored to the position he would have been in had the contract not been made. Hence, property must be returned, possession given up, and accounts taken of profits or deterioration.» Δεν θα υπεισέλθω στον τρόπο που άσκησε την εξουσία του το δικαστήριο, όπως δεν έχω αρμοδιότητα. Θα πρέπει όμως να λεχθεί ότι στα πλαίσια του δικαίου της επιείκειας, που είναι δίκαιο από τη γέννηση του και τη φύση του πρακτικό, το δικαστήριο έχει ευρεία ευχέρεια να δίδει, εφαρμόζοντας τις αρχές της επιείκειας, πρακτικές λύσεις. Εν πάση περιπτώσει, έτσι έθεσε τα πράγματα το δικαστήριο. Το παρόν δικαστήριο τώρα δεν μπορεί να προχωρήσει πέραν από το περιεχόμενο της δικαστικής απόφασης (βλ. Re a Debtor (30 of 1956) [1957] Ch. 381, D.C. and cf. Re Easton
(1893)10 Mor. 111). ΄Οπως έχει η απόφαση στην αγωγή 3979/03, δεν ευσταθεί η θέση ότι η καταβολή του ποσού της απόφασης τελεί υπό την αίρεση της ταυτόχρονης επιστροφής των μηχανημάτων. Για να αποκτήσουν αξίωση οι εναγόμενοι σε σχέση με τα μηχανήματα θα πρέπει προηγουμένως να πληρώσουν το ποσό της απόφασης. Η απόφαση δε, και ειδικά σε ότι αφορά την χρηματική πτυχή ήταν αμέσως δεσμευτική (άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60). Η δέσμευση από δικαστική απόφαση εξυπακούει συμμόρφωση και όχι απλώς εκδήλωση πρόθεσης για συμμόρφωση. Τα πάραπανω απαντούν και στη θέση για τα «καθαρά χέρια», θέση άλλωστε που έχει νόημα όταν ζητείται θεραπεία της επιείκειας. Ο χρεώστης μπορεί σε αυτή τη διαδικασία να εγείρει τα περιορισμένα θέματα που προβλέπονται από το άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, και από τον κ.40
(2)των Πτωχευτικών Διαδικαστικών Κανονισμών. Θα πρέπει να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχθηκε να πληρωθεί (βλ. Πολ. Εφ. 278/06, Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. Δημήτρη Δημητρίου, ημερ. 17/4/08). Η ανταξίωση όμως πρέπει να είναι γνήσια υπό την εξής έννοια όπως έχει εξηγηθεί στην In re Debtor (Νο. 75 of 1982) Ex Parte The Debtor v. National Westminster Bank PLc
(1984)1 W.L.R. 353: "To satisfy that requirement, the cross-demand must be put forward in good faith and must have a reasonable probability of success, or, as it has also been expressed, must give rise to a triable issue. In the latter respect, there is no hard and fast rule as to the degree of proof required. It depends in each case on the particular facts and circumstances of that case." Για τους λόγους που έχουν αναφερθεί ανωτέρω, η κατ' ισχυρισμό ανταπαίτηση των εναγομένων δεν στοιχειοθετείται ως γνήσια υπό την παραπάνω έννοια έτσι ώστε να μπορούσε να ανακόψει την ειδοποίηση πτώχευσης. Ως εκ τούτου δίδεται άδεια για έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης ως η αίτηση. ΄Εξοδα υπέρ των πιστωτών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............................ Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. [1] Ibid. σελ. 622 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο