VETEPAN CO LTD ν. JACKMAN TRADING CO LTD, Αρ. Αγωγής: 4035/05, 20/06/2008

(500)ζωνών αδυνατίσματος με την ονομασία «SAUNA BELT», (β) διάταγμα που να εμποδίζει και/ή απαγορεύει την παρουσίαση, προώθηση, διάθεση, κυκλοφορία, διαφήμιση και έκθεση των αναφερθέντων ζωνών, (γ) διάταγμα που να εμποδίζει και/ή απαγορεύει στην εναγομένη να προβαίνει σε επιζήμια ψευδολογία, παραπλάνηση με την χρήση παρόμοιων επιγραφών, πινακίδων, ονόματος κλπ μ΄ αυτή της ενάγουσας, (δ) διάταγμα παράδοσης και/ή καταστροφής των διαφόρων πινακίδων, καρτών και γενικά διαφημιστικών εντύπων που περιγράφονται ως «SAUNA BELT», (ε) διάταγμα για έρευνα για αποζημιώσεις και/ή απόδοσης ενόρκως τεκμηριωμένων λογαριασμών για τα κέρδη που πραγματοποίησε η εναγομένη από την παράνομη έκθεση των αναφερθέντων ζωνών, (στ) αποζημιώσεις (ζ) γενικές και ειδικές αποζημιώσεις από επιζήμια ψευδολογία, τόκους και έξοδα. Η Εναγομένη με την υπεράσπιση και ανταπαίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 17.05.06, αρνείται τους ισχυρισμούς της εναγομένης και ανταπαιτεί (α) το ποσό των Λ.Κ.1.750 ως η αξία των ζωνών που δεσμεύθηκαν από το Τελωνείο, (β) το ποσό των Λ.Κ.2.250 ως διαφυγόν κέρδος, τόκους και έξοδα. H Ενάγουσα καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση στις 25.07.06 και με την οποία ουσιαστικά εμμένει στους ισχυρισμούς της όπως αυτοί καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης και αρνείται την ανταπαίτηση. Η ΑΙΤΗΣΗ Η αίτηση εδράζεται στην Δ.25 Θ1, Δ.9 Θ.4,7 και 10, και στην Δ.48 Θ. 1, 2, 3, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Με την αίτηση ζητείται η προσθήκη μετά την παράγραφο 12 της Ε/Α των ακόλουθων παραγράφων ως 13 και 14: «Σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στο άρθρο 11 του Ν.31

(1)/2002, το τελωνείο συνεχίζει την αναστολή του εκτελωνισμού των εν λόγω εμπορευμάτων εφόσον κινηθεί οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία εναντίον των Εναγομένων και/ή η αναστολή εκτελώνισης των εμπορευμάτων των Εναγομένων θα έχει ισχύ μέχρι την ολοκλήρωση οποιασδήποτε δικαστικής διαδικασίας που αποδειγμένα κινήθηκε εναντίον των Εναγομένων και/ή άλλως πως. Συνεπεία της απόπειρας των Εναγομένων να εισαγάγουν στην Κυπριακή αγορά πειρατικά προϊόντα και/ή εμπορεύματα που παραβιάζουν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και κατ΄ επέκταση λόγω της παρακράτησης και/ή δέσμευσης των εμπορευμάτων αυτών από τις τελωνειακές αρχές μετά από σχετική αίτηση παρέμβασης των Εναγόντων, οι Ενάγοντες έχουν υποστεί ζημιά η οποία αποτιμάται στα τέλη αποθήκευσης και/ή φύλαξης των παράνομων εμπορευμάτων που το τελωνείο χρεώνει και/ή επιβάλλει στους Ενάγοντες και/ή οποιαδήποτε άλλα έξοδα οι τελωνειακές αρχές αξιώσουν από τους Ενάγοντες λόγω της παρακράτησης και/ή ενδεχόμενης καταστροφής των εμπορευμάτων των Εναγομένων μετά από αίτηση παρέμβασης των Εναγόντων. Τέλη αποθήκευσης των εμπορευμάτων προς €8.55σ την ημέρα, από την ημερομηνία κατακράτησης των εμπορευμάτων, ήτοι από 30/09/2005 μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της αγωγής. 2. Με την προσθήκη μετά από την παράγραφο (ΣΤ) των αιτούμενων θεραπειών της εξής νέας παραγράφου η οποία θ΄ αποτελεί παράγραφο (Ζ) και την αναρίθμηση των επόμενων παραγράφων: Ειδικές αποζημιώσεις και/ή ως έξοδα και/ή ως ζημιές και/ή άλλως πως προς €8.55σ την ημέρα από 30/09/2005 μέχρι πλήρη αποπεράτωση της παρούσας αγωγής συνεπεία της παράνομης συμπεριφοράς των Εναγομένων και/ή συνεπεία της απόπειρας εισαγωγής από πλευράς των Εναγομένων εμπορευμάτων που παραβιάζουν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας κατά παράβαση του Ν.31

(1)/2002. Β) Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα και/ή θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπουσα υπό τις περιστάσεις.» Το πραγματικό υπόβαθρο καταγράφεται στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Κυταλίδη, η οποία έχει ως ακολούθως: « Είμαι Διευθυντής των ως άνω Εναγόντων στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Γνωρίζω προσωπικά αλλά και από έγγραφα που έχω στην κατοχή μου τα γεγονότα που αφορούν τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση. Στις 04.02.2008 η παρούσα υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση ενώπιον του Δικαστηρίου. Την ίδια ημέρα πληροφορήθηκα από τον κ. Κώστα Γεωργίου ο οποίος είναι τελωνειακός λειτουργός στο τελωνείο της Λάρνακας και ο οποίος ήταν το άτομο που προέβη στην δέσμευση των εμπορευμάτων των Εναγομένων, ότι για όσο χρονικό διάστημα κατακρατούνται τα εμπορεύματα των Εναγομένων από το Τελωνείο, το Τελωνείο επιβάλλει τέλη αποθήκευσης των προϊόντων που ανέρχονται στο ποσό των €8,55σ ημερησίως. Περαιτέρω, ο κ. Κώστας Γεωργίου με πληροφόρησε ότι ακόμα σε περίπτωση που η αγωγή των Εναγόντων πετύχει και αποφασιστεί από το Δικαστήριο ότι είναι κάτοχοι των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας που παραβιάζονται από τα εμπορεύματα των Εναγομένων, τα τέλη αποθήκευσης των εμπορευμάτων αυτών θα βαρύνουν τους Ενάγοντες και όχι τους Εναγομένους. Ο κ. Κώστας Γεωργίου μου επεξήγησε ότι αυτό που συνήθως γίνεται στην πράξη είναι οι Ενάγοντες σε τέτοιου είδους διαδικασίες να αξιώνουν από το Δικαστήριο όπως τους επιδικαστούν αποζημιώσεις που θα αποτιμώνται στο συνολικό ποσό των τελών αποθήκευσης που θα τους επιβάλλει το τελωνείο λόγω της αποθήκευσης των προϊόντων που δεσμεύτηκαν κατόπιν αίτησης παρέμβασης. Όπως πληροφορούμαι από τον δικηγόρο των Εναγόντων, κ. Χρίστο Πατσαλίδη, τα τέλη αποθήκευσης και φύλαξης των προϊόντων που αξιώνει το τελωνείο από τους Ενάγοντες λόγω του ότι κατόπιν δικής τους παρέμβασης δεσμεύτηκαν τα προϊόντα των Εναγομένων που κατ΄ ισχυρισμό παραβιάζουν πνευματικά δικαιώματα των Εναγόντων, στηρίζεται στο άρθρο 11

(6)του Ν.31

(1)/2002 το οποίο αναφέρει ότι οι όροι αποθήκευσης εμπορευμάτων κατά την διάρκεια αναστολής του τελωνισμού διέπεται από τις διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας. Επαναλαμβάνω ότι τα πιο πάνω περιήλθαν στην αντίληψη των Εναγόντων στις 04/02/08, ημερομηνία κατά την οποία είχα την ευκαιρία να συναντηθώ και να συνομιλήσω με τον κ. Κώστα Γεωργίου, ο οποίος κλήθηκε για να καταθέσει ως μάρτυρας στην παρούσα υπόθεση. Συνεπώς, με την παρούσα τροποποίηση αποσκοπείτε στο ν΄ αναγραφούν στην έκθεση απαίτησης όλες οι ζημιές που οι Ενάγοντες υπέστηκαν λόγω της παράνομης από πλευράς των Εναγομένων απόπειρας εισαγωγής εμπορευμάτων που παραβιάζουν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Με την παρούσα τροποποίηση δεν εισάγεται στην Έκθεση Απαίτησης νέα βάση αγωγής αλλά απλά προστίθεται ένα ακόμη νέο κεφάλαιο αποζημιώσεων που δεν ήταν υπόψη των Εναγόντων κατά την έγερση της παρούσας αγωγής. Για να καταστεί δυνατόν ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη και να μπορέσουν οι Ενάγοντες να προβάλουν όλη την υπόθεση τους στο Δικαστήριο είναι αναγκαίο να γίνουν οι αιτούμενες τροποποιήσεις. Τα δικαιώματα των Εναγομένων δεν επηρεάζονται με τις αιτούμενες τροποποιήσεις. Περαιτέρω, είναι η θέση μου ότι καμία αδικία δεν θα υποστούν οι Εναγόμενοι από την σκοπούμενη τροποποίηση που δεν θα μπορούσε να αποκατασταθεί με χρήμα. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α η διορθωμένη και με τις σκοπούμενες προσθήκες Έκθεση Απαίτησης του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου των Εναγόντων. Κατόπιν των ανωτέρω ευσεβάστως εξαιτούμαι ως η αίτηση. » Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η ένσταση στηρίζεται στην Δ.25 Θ.1 Δ.9 Θ.4, 7, 10 και Δ.48 Θ. 1, 2, 3, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, την νομολογία και επί των εγγενών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: Α. Η αίτηση είναι παράτυπη ή και αντίκειται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και τη σχετική νομολογία. Β. Η αίτηση έγινε αντικανονικά. Γ. Η εν λόγω αίτηση παρακωλύει ή και καθυστερεί την εκδίκαση της υποθέσεως. Δ. Ο ενόρκως δηλών δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων, δεν μπορεί να ορκισθεί θετικά, ούτε αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεων του. Ε. Η αίτηση εδράζεται σε λανθασμένη νομική βάση. ΣΤ. Η αιτούμενη τροποποίηση εισάγει νέα βάση αγωγής, ή/και καταχωρήθη κακόπιστα και κατά κατάχρηση της διαδικασίας. Η. Η αίτηση γίνεται αδικαιολόγητα καθυστερημένα και παραβιάζει συνταγματικά δικαιώματα της εναγομένης - Καθ΄ ης η Αίτηση. Θ. Η αίτηση επιχειρεί να εισάξει θέματα τα οποία αφορούν διοικητικές πράξεις ή/και θέματα τα οποία το Δικαστήριο είναι καθ΄ ύλην αναρμόδιο να αποφασίσει. Ι. Εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα προκληθεί αδικία στην εναγομένη- Καθ΄ ης η Αίτηση. Κ. Η αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει καθ΄ ότι δημιουργεί πολλαπλότητα στη διαδικασία και δεν βοηθά στον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την έσνταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Ιάκωβου Μουκτάρη, και τα οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνουν τους λόγους ένστασης με λεπτομέρειες και γεγονότα για τα οποία θα γίνει αναφορά κατωτέρω όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο δικηγόρος της Αιτήτριας στην αγόρευση του υποστήριξε με θέρμη την αίτηση, εισηγούμενος ότι από την ένορκη δήλωση καταδεικνύεται ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι δικαιολογημένη και καμία ζημιά δεν θα υποστεί η Καθ΄ ης η Αίτηση. Επικαλέστηκε δε σχετική νομολογία. Ο συνήγορος της Καθ΄ ης η Αίτηση, στην αγόρευση του, με ζήλο προώθησε τις θέσεις που εκφράζονται μέσα από τους λόγους ένστασης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει, εισηγούμενος ότι (α) υπάρχει κακοπιστία και κατάχρηση εκ μέρους των αιτητών, (β) καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, (γ) επιχειρείται η εισαγωγή θεμάτων διοικητικού δικαίου, (δ) καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης (ε) βλάβη της Καθ΄ ης η Αίτηση η οποία δεν αποζημιώνεται σε χρήμα, (στ) εισαγωγή νέων ισχυρισμών σε άμεση σχέση το νόμο 31

(1)/02 επί του οποίου βασίσθηκε και καταχωρήθηκε η αγωγή ο οποίος νόμος ήταν σε γνώση του και επομένως και το άρθρο 11

(6)του Νόμου που βασίζεται η νέα αξίωση, (ζ) δεν έχουν αποκαλυφθεί ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκείς και βάσιμοι λόγοι που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, (η) ο ενόρκως δηλών δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων, (θ) η αίτηση έχει λανθασμένη νομική βάση και (ι) δεν θα βοηθήσει στον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. Παρέπεμψε το Δικαστήριο σε σχετική Νομολογία και αυθεντίες. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση εδράζεται επί της Διαγαγής 25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί: «The court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his endorsement or pleadings, In such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διαδίκους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων». Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων αποτέλεσε το αντικείμενο σωρείας νομολογίας, τόσο Αγγλικής όσο και Κυπριακής. Στην Αγγλική υπόθεση Clarapede v. Commercial Union Association 1883 32 WR 263 αναφέρονται τα εξής: «However negligent and careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side. There is no injustice if the other side can be compensated by costs». Στην Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd and Others v. Associated Newspapers Ltd 1970 2 ALL ER 754 αναφέρονται από τον Λόρδο Denning τα εξής: «I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money.» Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν σε πληθώρα Κυπριακών αποφάσεων, μεταξύ των οποίων, οι Ευριπίδου κ.α v. Καννάουρου 1985 1 AAD 24, Xριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.α. 1991 1 ΑΑΔ 934 και Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα

(1999)1 Α.Α.Δ. 44. Στην υπόθεση Στέλιου Φοινιώτη v.Greenmar Navegation Ltd κ.α. 1989 1 ΑΑΔ (Ε) 33 ο Δικαστής Πικής (ως ήταν τότε) συνοψίζει τις αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως:

(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.

(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.

(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.

(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361 υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Αζά ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Στέλιου Σάββα 1992 1 ΑΑΔ 704, λέχθηκε, ότι, διαφαίνεται ως θεμελιακή αρχή από τις διάφορες αποφάσεις ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε στάδιο όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών, εκτός στις περιπτώσεις που είτε επέρχεται βλάβη στην αντίδικη πλευρά ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (βλ. επίσης Astor Manufacturing Ltd κ.α. A & G Leventis κ.α.

(1983)1 ΑΑΔ 926, Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents 1994 1 AAΔ.426 και Άννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,

(1999)1 Α.Α.Δ.

1. Σοβαρότατος παράγοντας που λαμβάνει υπόψη από το Δικαστήριο για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι η παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές. (βλ. Geto v. M/V Vladimir Vasiliev (Αρ. 4) 1983 1 ΑΑΔ
2. Σχετικές επίσης και πολύ καθοδηγητικές είναι οι υποθέσεις Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Ι) Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α.

(2002)11 ΑΑΔ σελίδα 237 και Ιωάννης Νικολάου ν. Ι) Ζωή Μιλτιάδους κ.α., Πολ. Έφεση 96/06, ημερομηνίας 27.07.07. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, προχωρώ να εξετάσω την αιτούμενη τροποποίηση. Όσον αφορά το θέμα της καθυστέρησης συμφωνώ με τον δικηγόρο της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι το στάδιο που εγείρεται το θέμα της τροποποίησης είναι προχωρημένο αφού τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν στις 05.07.06, με την καταχώρηση της απάντησης. Να λεχθεί ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 25.10.05 ήτοι πριν δύο χρόνια και οκτώ μήνες και η Έκθεση Απαίτησης στις 21.12.05, ήτοι πριν δύο χρόνια και έξι μήνες. Αλλά έστω και εάν θεωρήθηκε από το Δικαστήριο ότι υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, θα πρέπει να λεχθεί ότι η καθυστέρηση από μόνη της, μολονότι σχετική, δεν πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη (βλ. Astor Manufacturing Ltd κ.α. Α & G Leventis κ.α (ανωτέρω), Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω) και Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα (ανωτέρω). Ο παράγων της καθυστέρησης συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του άρθρου 30

(2)του Συντάγματος για την ορθή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση ο εκτροχιασμός της δίκης από την αιτούμενη τροποποίηση δεν είναι τέτοιος που διακυβεύονται τα θέσμια του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Έχει όμως την δική της σημασία όπως θα καταδειχθεί κατωτέρω. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι αντιλήφθηκε την αναγκαιότητα της τροποποίησης στις 04.02.08 όταν ο Κώστας Γεωργίου, τελωνειακός λειτουργός, πληροφόρησε τον ενόρκως δηλούντα ότι η ενάγουσα χρεώνετο €8,55σ την ημέρα ως αποθηκευτικά τέλη τα οποία και αν ακόμη η ενάγουσα επιτύχει στην αγωγή της αυτή θα κληθεί να τα καταβάλει. Σε σχέση μ΄ αυτόν τον ισχυρισμό παρατηρώ τα ακόλουθα: Πρώτον, όπως εύκολα εντόπισε την σχετική νομοθεσία Ν31

(1)/02 και τα σχετικά άρθρα 4, 5 και 11

(5)για να καταστεί δυνατή η αναστολή τελωνισμού ή δέσμευσης των ζωνών μετά από αίτηση της όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αλλά και για να βασίσει την αγωγή της, με τον ίδιο εύκολο τρόπο θα μπορούσε να εντοπίσει και το άρθρο 11

(6)το οποίο προνοεί ότι οι όροι αποθήκευσης των εμπορευμάτων κατά την διάρκεια της αναστολής του τελωνισμού ή της δέσμευσης διέπονται από τις διατάξεις της εκάστοτε σε ισχύ τελωνειακής νομοθεσίας. Δεύτερο αφού έστρεφε την προσοχή της και σ΄ αυτή την διάταξη, άρθρο 11

(6), τότε έπρεπε να αποταθεί στην τελωνειακή νομοθεσία για να ελέγξει τι προνοεί επί του θέματος τούτου. Η συμπεριφορά της αυτή, που με ελάχιστη ως εύλογη και όχι ιδιαίτερη επιμέλεια, ως καταδεικνύεται ανωτέρω, θα μπορούσε να αποφευχθεί και να θέσει όλες τις αξιώσεις της από την αρχή στα δικόγραφα της σε συνδυασμό με την καθυστέρηση περίπου δύο χρόνια και οκτώ μήνες από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής να αποταθεί στο Δικαστήριο για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, αποστέρησε από την Καθ΄ ης η Αίτηση, εάν υπήρχε και αυτή η αξίωση, εξ΄ αρχής, στην αγωγή της, να αποταθεί στο τμήμα τελωνείων, βάσει του άρθρου 12 του Ν31

(1)/02, και να ζητήσει όπως καταθέσει εγγύηση για την άρση της αναστολής του τελωνισμού ή της δέσμευσης και έτσι να αποφευχθεί το κόστος που προκαλεί η αναστολή τελωνισμού ή η δέσμευση των ζωνών. Χωρίς αμφιβολία εάν επιτραπεί η τροποποίηση θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά και αδικία στην Καθ΄ ης η Αίτηση, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής, αφού δεν θα μπορεί πλέον να προστατεύσει τα συμφέροντα της ασκώντας τα δικαιώματα που της παρέχονται από το άρθρο 12 του Ν31

(1)/02, αφού ήδη έχει προκληθεί ζημιά που δεν μπορεί να αρθεί, ήτοι το ποσό χρέωσης αποθηκευτικών που έχει μέχρι σήμερα δημιουργηθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους όπως προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Κατά συνέπεια η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο