← Κύπρος

ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ ΜΟΣΙΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2955/05, 11.09.08

ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ ΜΟΣΙΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2955/05, 11.09.08 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A68 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2955/05 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, από Λάρνακα Ενάγοντα - και - ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ ΜΟΣΙΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, από Λειβάδια Εναγομένης Ημερομηνία: 11.09.08 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα Μαθηκολώνη Για Εναγόμενη: κος Φούλιας για κο Παπαλλή και Ζωτηρίου Α Π Ο Φ Α Σ Η O ενάγοντας αξιώνει εναντίον του εναγομένης το ποσό των Λ.Κ.360 ως Φ.Π.Α. που δεν κατέβαλε επί του ποσού των Λ.Κ.2.400 που τον πλήρωσε ως το 3% από συμφωνία προμήθειας διαμεσολάβησης πώλησης οικίας στην οδό Εθελοντών δευτέρου παγκοσμίου πολέμου στην Αραδίππου (στο εξής οδός Εθελοντών) και το ποσό των Λ.Κ.2.400 πλέον Φ.Π.Α. ως συμφωνηθείσα προμήθεια ή αμοιβή ως το 3% από διαμεσολάβηση πώλησης οικίας στην οδό Αράμ Καλατζιάν (στο εξής οδός Αράμ) στη Λάρνακα είτε ως αποζημιώσεις από παράβαση συμφωνίας. Επίσης εξετείται νόμιμο τόκο από 20/8/04 και επί των δύο ποσών καθώς και έξοδα. Η εναγομένη παραδέχεται ότι για την κατοικία στην οδό Εθελοντών κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.2.400 αλλά ισχυρίζεται ότι τούτο ήταν το συμφωνηθέν ποσό και χωρίς να αναφερθεί οτιδήποτε για Φ.Π.Α. ενώ αρνείται την αξίωση εκ Λ.Κ.2.400 πλέον Φ.Π.Α. για την πώληση της κατοικίας στην οδό Αράμ καθ' ότι καμιά διαμεσολάβηση για την πώληση της δεν προέβη ο ενάγοντας και ως εκ τούτου κανένα ποσό ή ποσοστό δεν συμφώνησαν γι' αυτήν. Ο ενάγοντας για να αποδείξει την υπόθεση του κάλεσε δύο μάρτυρες (Μ.Ε.) τον Ανδρέα Παύλου, Μ.Ε.2, ο οποίος εβρίσκετο στην εργοδοσία του κατά τον ουσιώδη χρόνο και ενεργούσε εκ μέρους του και ήταν ο μόνος που έλαβε μέρος στην συγκεκριμένη περίπτωση και τον Σταύρο Προδρομή Μ.Ε.1 ο οποίος εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας και αναφέρθηκε στο ακίνητο επί του οποίου βρίσκεται η κατοικία στην οδό Αράμ. Η εναγομένη για την υπεράσπιση της κάλεσε τέσσερις μάρτυρες (Μ.Υ.). Τον σύζυγο και αντιπρόσωπό της Πανίκο Χριστοδούλου, Μ.Υ.2, ο οποίος ήλθε σε επαφή με τον Μ.Ε.2 Ανδρέα Παύλου και γνωρίζει όλα τα γεγονότα που περιστρέφονται γύρω από την υπόθεση, τον Ανδρέα Γεωργίου, Μ.Υ.1, σύζυγο της Ανθούλας Γεωργίου ΜΥ4, η οποία είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια κατά 1/2 του οικοπέδου από τις 3/3/05 εντός του οποίου έχει ανεγερθεί η υπό αναφορά κατοικία και τον Απόστολο Μακρίδη, Μ.Υ.3, ο οποίος εργάζεται ως επιθεωρητής στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Κατατέθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα ότι η κατοικία στην οδό Εθελοντών βρίσκεται στο ακίνητο με αρ. τεμαχίου 782, Φ/ΣΧ40/63W1, τμήμα 34, αρ. εγγραφής 34815 στην Αραδίππου και ιδιοκτήτρια κατά το έτος 2003 ήταν η εναγόμενη και μεταβιβάστηκε στις 20/7/04 επ' ονόματι του Νίκου και Μαρίας Ορφανίδη για το ποσό των Λ.Κ.80.000. Στο ίδιο δε τεμάχιο υπάρχει ακόμη μια κατοικία. Επίσης στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής τεμαχίου 2668, Τεκμήριο 2, στην οδό Αράμ στην Λάρνακα υπάρχουν επίσης δύο κατοικίες. Ο ενάγοντας καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο με την παρούσα αγωγή πριν αλλά και μέχρι σήμερα ήταν και είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο κτηματομεσιτών ως το Τεκμήριο 3 και είχε όπως και μέχρι σήμερα άδεια κτηματομεσίτη. Κατατέθηκαν δέκα πέντε

(15)Τεκμήρια αναφορά στα οποία θα γίνει κατωτέρω όπου και για όποια κρίνεται αναγκαίο όπως και για την μαρτυρία η οποία τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να αναφερθεί με κάθε λεπτομέρεια ως έχει καταγραφεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου αλλά αναφορά σ' αυτή θα γίνει υπό γενική μορφή στην εκδοχή των δύο πλευρών και αναφορά σε μέρη αυτής όπου σ΄ άλλο μέρος της απόφασης καθίσταται αναγκαίο: ΕΚΔΟΧΗ ΕΝΑΓΟΝΤΑ Ο Μ.Ε.2 διατηρούσε εστιατόριο μέχρι και το 2003 όταν ο ενάγοντας αγόρασε τον αέρα του εστιατορίου από τον Μ.Ε.2 και ενοικίασε τούτο όπου ασκεί τις εργασίες του κτηματομεσίτη. Ο Μ.Ε.2 παύοντας να ασκεί το επάγγελμα του εστιάτορα άρχισε να εργάζεται επί δοκιμαστικής βάσης στον ενάγοντα με προοπτική εάν του άρεσε να παραμείνει στην εργασία αυτή. Έτσι συνέχισε για όλο το έτος 2004 να εργοδοτείται και να είναι αντιπρόσωπος του ενάγοντα ο οποίος ήταν και είναι εγγεγραμμένος και αδειούχος κτηματομεσίτης και εγγεγραμμένος στο Φ.Π.Α. Κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2004 η Μ.Υ.4 και η θυγατέρα της ανάθεσαν στον ενάγοντα μέσω του Μ.Ε.2 την πώληση των κατοικιών τους και την εξεύρεση άλλων στην Λάρνακα. Κατά τον ίδιο χρόνο η εναγόμενη ήταν ιδιοκτήτρια του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 34815 στην Αραδίππου, ήτοι στην οδό Εθελοντών εντός του οποίου υπήρχαν δύο κατοικίες και του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 2668, ήτοι στην οδό Αράμ στη Λάρνακα εντός της οποίας υπήρχαν επίσης δύο κατοικίες και εβρίσκοντο όλες οι κατοικίες υπό πώληση. Κατά τον ίδιο πιο πάνω χρόνο, δηλαδή τον Φεβρουάριο του 2004 ο Μ.Υ.2, σύζυγος της εναγομένης, ενεργώντας ως αντιπρόσωπος αυτής ανέθεσε στον ενάγοντα μέσω του Μ.Ε.2 να του εξέβρει αγοραστές για τις πιο πάνω κατοικίες άλλα και για άλλες, συμφωνώντας μεταξύ τους ότι για κάθε διαμεσολάβηση θα κατέβαλλε η εναγόμενη στον ενάγοντα ως προμήθεια ποσοστό 3% επί του τιμήματος πώλησης εκάστης κατοικίας πλέον Φ.Π.Α. Ως εκ τούτου μετά απ' αυτή την συμφωνία ο Μ.Ε.2 μαζί με την Μ.Υ.4 την θυγατέρα της και το παιδί της τελευταίας μετέβησαν στην οδό Εθελοντών όπου συνάντησαν τον Μ.Υ.2 ο οποίος τους υπέδειξε τις κατοικίες ενώ ο Μ.Ε.2 αφού εξηγήθηκε με τον Μ.Υ.2 ότι ο τελευταίος θα τις έπαιρνε και στις κατοικίες στην οδό Αράμ και σε περίπτωση πώλησης τους θα κατέβαλλε την αμοιβή του ενάγοντα όπως συμφώνησαν, απεχώρησε από το μέρος. Τελικά η θυγατέρα της Μ.Υ.4 συμφώνησε την αγορά της μιας κατοικίας στην οδό Εθελοντών στο ποσό των ΛΚ80.000 και ο Μ.Υ.2 κατέβαλε στον Μ.Ε.2 για λογαριασμό του ενάγοντα το ποσό των Λ.Κ.2.400 μεταξύ των μηνών Ιουνίου - Αυγούστου και εκδόθηκε απόδειξη γι' αυτό το ποσό, Τεκμήριο 7, στο οποίο όμως εμφαίνετο ότι δεν κατεβλήθη το Φ.Π.Α εκ Λ.Κ.
  1. Η κατοικία αυτή ή καλύτερα το 1/2 του οικοπέδου αυτού μεταβιβάστηκε στην θυγατέρα της Μ.Υ.4 και στο σύζυγο της θυγατέρας της στις 20.07.
  2. Επίσης αργότερα πωλήθηκε και η μια κατοικία στην Μ.Υ.4 για το ποσό των Λ.Κ.80.000 αλλά η εναγόμενη αρνήθηκε να καταβάλει την συμφωνηθείσα αμοιβή πλέον Φ.Π.Α. H ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ Ο Πανίκος Χριστοδούλου, Μ.Υ.2, σύζυγος της εναγομένης είναι αρχιτέκτονας/πολιτικός μηχανικός και από το 1996 είχε πληρεξούσιο για να την αντιπροσωπεύει σε εργασίες που σχετίζονται με την ανέγερση και πώληση κατοικιών εκ μέρους της εναγόμενης. Από το 2003 ένεκα προβλημάτων υγείας της εναγομένης έχει γενικό πληρεξούσιο έγγραφο και αποφασίζει για το κάθε τι. Περί τα τέλη Φεβρουαρίου αρχές Μαρτίου του 2004 του τηλεφώνησε ο Μ.Υ.2 αναφέροντας του ότι είναι κτηματομεσίτης και τον ρώτησε εάν οι δύο κατοικίες στην οδό Εθελοντών ήταν προς πώληση και αν του τις ανάθετε του είχε σίγουρο πελάτη για τη μια και πιθανόν για την δεύτερη κατοικία. Του απάντησε θετικά και συμφώνησαν ότι εάν πωλούσε την μεγάλη διώροφη κατοικία θα του κατέβαλλε το ποσό των Λ.Κ.2.400 και εάν πωλούσε και την δεύτερη τότε θα του κατέβαλλε και για τις δύο το ποσό των Λ.Κ.4.
  3. Έτσι την ίδια ημέρα συναντήθηκαν στην οδό Εθελοντών αυτός, ο Μ.Ε.2, ο Μ.Υ.1, η Μ.Υ.4 και η θυγατέρα της μαζί με το σύζυγο της έχοντας μαζί τους και το παιδί τους. Του ανάφεραν ότι ήθελαν δύο οικίες η μία δίπλα στην άλλη. Στην θυγατέρα της Μ.Υ.4 και το σύζυγο της άρεσε η διώροφη κατοικία και την συμφώνησαν για το ποσό των Λ.Κ.80.000 καταβάλλοντας το ποσό των ΛΚ2000 ως προκαταβολή ενώ για την άλλη αν και άρεσε η κατοικία στην Μ.Υ.4 δεν την συμφώνησαν γιατί η Μ.Υ.4 δεν είχε την προκαταβολή λόγω του ότι δεν είχε πωλήσει ακόμα την κατοικία της. Ζήτησε όμως, όπως και ο σύζυγος της, από τον Μ.Υ.2 όπως μη την πωλήσει και θα τακτοποιείτο το θέμα σύντομα γιατί ήθελε να είναι κοντά στη θυγατέρα της για να της προσέχει το παιδί της. Ο ίδιος όμως της ανάφερε ότι υπήρχε και άλλος ενδιαφερόμενος. Ως εκ τούτου δεν συνέτρεχε κανένας λόγος να τους αναφέρει για την κατοικία στην οδό Αράμ για την οποία δεν γνώριζε ο Μ.Ε.
  4. Τελικά την άλλη οικία στην οδό Εθελοντών την πώλησε σ' άλλο πρόσωπο στις 22/3/04 και όταν μετά από ένα με ενάμισυ περίπου μήνα ήτοι τον Απρίλιο του 2004 τηλεφώνησε σ΄ αυτόν ο Μ.Υ.1 για να την αγοράσει και του ανάφερε ότι την πώλησε, αυτός του είπε διάφορα λόγια και θύμωσε πολύ μαζί του. Γι' αυτό το γεγονός ενημέρωσε τον Μ.Ε.
  5. Για την πώληση δε τόσο της διώροφης κατοικίας στην θυγατέρα των Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4 όσο και της άλλης στην οδό Εθελοντών ενημέρωσε τηλεφωνικά τον Μ.Ε.2 την ίδια ημέρα που έγιναν οι πωλήσεις. Όταν κατά ή περί τις 15/5/04 η θυγατέρα των Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4 έδωσε και άλλα λεφτά στον Μ.Υ.2 αυτός τηλεφώνησε στον Μ.Ε.2 και συμφώνησαν να βρεθούν στην Πύλα όπου του έδωσε το ποσό των ΛΚ2400 προς εξόφληση της προμήθειας του. Δεν του εξέδωσε καμιά απόδειξη ούτε τιμολόγια ούτε του ζήτησε οποιοδήποτε άλλο υπόλοιπο ποσό. Άλλωστε ο Μ.Ε.2 δεν ήταν εγγεγραμμένος στον Φ.Π.Α για να ζητήσει και Φ.Π.Α. Τούτο επίσης δεικνύει ότι ενεργούσε για λογαριασμό του και όχι για τον ενάγοντα. Επίσης ο Μ.Ε.2 τον ενημέρωσε ότι οι Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4 δεν είχαν βρει ακόμη οικία. Περί τα τέλη Μαίου 2004 ο Μ.Υ.1 πήγε και βρήκε τον Μ.Υ.2 και του ανάφερε ότι σ' αυτό το διάστημα έψαχναν να βρουν κατοικία κοντά στην θυγατέρα τους χωρίς όμως αποτέλεσμα και γι' αυτό αποτάθηκε κοντά του. Έτσι του έδειξε την κατοικία στην οδό Αράμ που ήταν κοντά στην κατοικία της θυγατέρας του την οποία τελικά συμφώνησαν για το ποσό των Λ.Κ.60.
  6. Περί τον Σεπτέμβρη - Οκτώβρη του 2004 ο Μ.Ε.2 τηλεφώνησε στον Μ.Υ.2 και τον ρώτησε εάν πώλησε κάποια κατοικία στην Μ.Υ.
  7. Όταν του απάντησε θετικά και τον ρώτησε πως το γνωρίζει ο Μ.Ε.2 του είπε ότι το έμαθε από την Μ.Υ.4 την οποία πήρε τηλέφωνο για να της πεί ότι της βρήκε κατοικία. Δεν του ζήτησε όμως καμιά προμήθεια. Κατά ή περί τον Γενάρη του 2005 ο Μ.Ε.2 τηλεφώνησε και πάλι στον Μ.Υ.2 αλλά αυτή τη φορά του ζήτησε το ποσό των ΛΚ1600 ως το υπόλοιπο που είχαν συμφωνήσει κατά τον ισχυρισμό του. Σε άρνηση του Μ.Υ.2 ότι δεν συμφώνησαν κάτι τέτοιο ούτε και διαμεσολάβησε για την πώληση της κατοικίας στην οδό Αράμ ο Μ.Ε.2 του είπε "το ξέρω αλλά έτσι θέλει ο συνέταιρος μου". Στη συνέχεια ακολούθησε η επιστολή του δικηγόρου του ενάγοντα με την οποία ζητείτο το ποσό των Λ.Κ.2.400 αλλά όχι Φ.Π.Α είτε γι΄ αυτό το ποσό είτε για το ποσό των Λ.Κ.2.400 που ήδη είχε καταβάλει στον Μ.Ε.
  8. Τέλος ουδέποτε έδωσε στον Μ.Ε.2 οιονδήποτε σχέδιο κατοικιών ή ανέθεσε σ' αυτό την πώληση άλλων κατοικιών. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σύμφωνα με την νομολογία για αξιώσεις προμήθειας από κτηματομεσίτες ισχύει το δίκαιο των συμβάσεων (βλ. J.F. Aho et Fils v. Photos Photiades and Co
(1968), 1 C.L.R. 477, 494, 495). Στην υπόθεση Ηλιάδης ν. Πετρίδης υιοθετώντας την αγγλική νομολογία (βλ. Ackroydand sons v. Hasan
(1960)2 Q.B. 144) λέχθηκε ότι σε περιπτώσεις αξίωσης προμήθειας από κτηματομεσίτη εναντίον αυτού που αντιπροσωπεύει ισχύουν οι ακόλουθες αρχές. (Α) Ότι όταν κτηματομεσίτης ισχυρίζεται ότι δικαιούται σε προμήθεια, εξετάζεται, ερμηνεύοντας ορθά την συμφωνία, εάν έχει επεσυμβεί το γεγονός ένεκα του οποίου καθίσταται πληρωτέα η προμήθεια. (Β) Δεν εφαρμόζονται ειδικές αρχές ερμηνείας για συμφωνίες προμήθειας κτηματομεσιτών. (Γ) Συμφωνίες για πληρωμή προμήθειας, έστω και εάν δεν καταλήξουν σε πώληση, πρέπει να περιλαμβάνουν σαφείς όρους ως προς τούτο. Στην υπόθεση Χατζήκυριακος ν. Σεβέρη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 92, 96 ειπώθηκε ότι για να τεκμηριωθεί απαίτηση για την πληρωμή μεσολαβητικής προμήθειας πρέπει να αποδειχθεί άμεση αιτιώδης σχέση μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης. Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης πρέπει να είναι άμεσος και καθοριστικός. Στην υπόθεση Χριστοφίδη ν. Σαββίδη
(1992)1 ΑΑΔ 733 λέχθηκε ότι εφόσον (α) είχε αποδειχθεί η ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων και (β) ότι η πώληση στον αγοραστή ήταν το άμεσο αποτέλεσμα των ενεργειών του εφεσίβλητου προς τον αγοραστή, ο εφεσίβλητος είχε εκτελέσει την εντολή που του είχε δοθεί και έτσι εδικαιούτο στην προμήθεια του. Παραθέτω δε από την υπόθεση Χριστοφίδης ν. Σαββίδης και το ακόλουθο απόσπασμα από τις σελίδες 737 και 738: "Στην υπόθεση Stelios P. Orphanides v. Vyron Κ. Michaelides
(1967)1 C.L.R. 309, αναφέρεται στη σελίδα 317 το εξής απόσπασμα από την απόφαση του Lord Atkinson στην υπόθεση James T. Burchell v. Gowrie and Blockhouse Collieries Ltd
(1910)A.C. 614 Privy Council: "It was admitted that, in the words of Erle C.J. in Green v. Bartlett, "if the relation of buyer and seller is really brought about by the act of the agent, he is entitled to commission although the actual sale has not been effected by him". Or in the words of the later authorities, the plaintiff must show that some act of his was the causa causans of the sale (Tribe v. Taylor) or was an efficient cause of the sale (Millar v. Radford)". Εξάλλου στην υπόθεση J.F. Aho et Fils and another v. Photos Photiades & Co
(1968)1 C.L.R. 477 γίνεται αναφορά στην υπόθεση Orphanides ν. Michaeh'des (ανωτέρω) και παρατίθεται στη σελίδα 494 το πιό κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Pollock and Mulla's Indian Contract and Specific Relief Acts, 8η έκδοση σελίς 679: "But in order to establish a claim for commission the agent must show that the transaction in respect of which the claim is made was a direct result of his agency. It is not sufficient to show that the transaction would not have been entered into but for his introduction. He must go further and show that the introduction was the direct cause of the transaction." Η άποψη αυτή δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι μεσολάβησε ένα χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχικής εισαγωγής του αγοραστή από τον ενάγοντα και της πώλησης Lella Sofocli Schiza ν. Charalambos Pamboulos
(1979)1 C.L.R. 373." Οι πιο πάνω αρχές επαναλαμβάνονται στην υπόθεση Ματθαίου ν. Νικολάου κ.α.
(1999)1 ΑΑΔ 2080. Στην υπόθεση Πιτσιλλίδης ν. Πανγαία Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 363, και δη στην σελίδα 368 αναφέρθησαν τα εξής ".. για να δικαιούται κτηματομεσίτης σε προμήθεια θα πρέπει " η ενέργεια του να ήταν " the effective cause" η αποτελεσματική αιτία και βεβαίως να ενεργήσει μέσα στα πλαίσια της εντολής τόσο χρονικά όσο και τους όρους πωλήσεως". Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τους μάρτυρες κατά την διάρκεια που κατάθεταν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακροαματική διαδικασία και είμαι σε θέση να τους αξιολογήσω με δείκτη μεταξύ άλλων την ειλικρίνεια τους, την ευθύτητα τους, την σαφήνεια τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Ο Μ.Ε.1 Σταύρος Προδρομής και ο Μ.Υ.3, τους οποίους η μαρτυρία ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε, μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Ήταν ειλικρινείς και ευθείς. Αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Οι υπόλοιποι μάρτυρες, εκτός από τον Μ.Υ.1, για τον οποίο θα αναφερθώ κατωτέρω, σε γενικές γραμμές μου έκαναν κακή εντύπωση. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι αποδέχομαι όλη την μαρτυρία τους όπως αυτή έχει διατυπωθεί. Τούτο άλλωστε δεν θα ήταν δυνατό αφού η μαρτυρία του Μ.Ε.2 Ανδρέα Παύλου, στα κύρια και ουσιαστικά σημεία της σε σχέση με το αντικείμενο της υπόθεσης βρίσκεται σε αντίθεση με την μαρτυρία του Μ.Υ.2 Πανίκκου Χριστοδούλου και του ζεύγους Γεωργίου Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4. Η μαρτυρία εξετάζεται στο σύνολό της και όχι αποσπασματικά και ανεξάρτητα η μια από την άλλη (βλ. Mustafa v. Κακούρη κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165). Η λογική του πράγματος, δηλαδή των ουσιωδών πραγματικών γεγονότων που περιβάλλουν και περιστοιχίζουν όλη την έκταση της διαφοράς μπορεί να εξαχθεί από την σύγκριση, σύγκλιση και την αντιπαραβολή όλου του φάσματος της μαρτυρίας όπως αυτή έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την σκοπιά που κάθε ένας μάρτυρας έχει αντιληφθεί τα γεγονότα στα βαθμό που έχει εμπλακεί άμεσα ή έμμεσα (βλ. Mustafa ανωτέρω), σε άμεση συσχέτιση βέβαια, αν θα ληφθεί υπόψη ή όχι, με τους ισχυρισμούς και θέσεις όπως αυτές προβάλλονται στη δικογραφία, αφού μαρτυρία που δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη (βλ. Κουκούνη κ.α. ν. A.N. Stasis Estates Co Ltd κ.α.
(2006)1 ΑΑΔ 489 και Σοφοκλής ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 ΑΑΔ 1153). Ούτε βέβαια, από μόνο του το γεγονός, ότι κάποιος μάρτυρας δεν θυμάται όλα τα γεγονότα ή όλες τις λεπτομέρειες, ή μέρος ή κάποιο σημείο της μαρτυρίας του δεν είναι ίδιο με κάποιου άλλου που ενθυμείται καλύτερα τα γεγονότα ή λεπτομέρειες αυτών καταδεικνύει πρόθεση του μάρτυρα να πει ψέματα (βλ. Παπακόκκινου κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 1833) τον καθιστά ψεύτη ή ότι μέρος της μαρτυρίας του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό όταν σε γενικές γραμμές κρίνεται αξιόπιστος και το μέρος αυτό της μαρτυρίας του συνάδει με το σύνολο της μαρτυρίας. Η αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και η απόρριψη άλλης δεν αποτελεί μεμπτό διάβημα (βλ. Mustafa ανωτέρω και Μεσίτης ν. Χρίστου
(2006)1 ΑΑΔ 888). Καθοδηγούμενος από τις πιο πάνω αρχές και αφού ως ανάφερα προηγουμένως ο Μ.Ε.2 σε γενικές γραμμές μου έκανε καλή εντύπωση, την μαρτυρία του την διαχωρίζω σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος αφορά την τηλεφωνική επικοινωνία στην οποία ανάφερε στον Μ.Υ.2 εάν πωλούσε τις δύο κατοικίες στην οδό εθελοντών και σε καταφατική απάντηση του Μ.Υ.2 του ανάφερε ότι είχε πελάτες και συμφώνησαν ότι για την μεσολάβηση θα καταβάλλετο 3% επί του ποσού της πώλησης κάθε μιας ξεχωριστά κατοικίας πλέον Φ.Π.Α. και της συνάντησης που είχαν την ίδια ημέρα ο Μ.Ε.2, ο Μ.Υ.2 το ζεύγος Γεωργίου και το ζεύγος Ορφανίδη το οποίο είχε μαζί τους και το μικρό παιδί τους, καθώς επίσης και της συμφωνίας που επήλθε μεταξύ του ζεύγους Ορφανίδη και του Μ.Υ.2 για την πώληση της διώροφης κατοικίας στο ποσό των Λ.Κ.80.
  1. Ακόμη του παραδεκτού γεγονότος ότι ο Μ.Υ.2 κατέβαλε στον Μ.Ε.2 το ποσό των Λ.Κ.2.
  2. Αυτό το μέρος της μαρτυρίας του το αποδέχομαι. Το δεύτερο μέρος της μαρτυρία του που αφορά την κατοικία στην οδό Αράμ και ότι τάχατες ο Μ.Υ.2 του είπε ότι θα τους έπαιρνε στην αναφερθείσα κατοικία στην οδό Αράμ και εάν συμφωνούσαν στην πώληση θα του κατέβαλλε την προμήθεια του εκ 3% δεν την αποδέχομαι. Η αποδοχή του πρώτου μέρους της μαρτυρίας του Μ.Ε.2 εκ μέρους του Δικαστηρίου γίνεται γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία περί τούτου αφού όλοι συμφωνούν ότι η πώληση έγινε και δη για το ποσό των Λ.Κ.80.000 και ότι κατεβλήθη το ποσό των Λ.Κ.2.400 ως προμήθεια. Το ποσό αυτό συνάδει με ακρίβεια στο 3% προμήθεια επί του ποσού των Λ.Κ.80.
  3. Ότι το ποσό της προμήθειας θα είχε και Φ.Π.Α., και δεν μπορεί να ληφθεί άλλη αντίθετη περί τούτου μαρτυρία από το Δικαστήριο, γίνεται ευθέως παραδεκτό στην Τρίτη υποπαράγραφο της παραγράφου 4 της πρώτης σελίδας της Ε/Υ. Η μόνη διαφορά σ΄ αυτήν την παράγραφο είναι ότι αναφέρεται ότι στις Λ.Κ.2.400 συμπεριλαμβάνετο και το Φ.Π.Α. Τούτο όμως, δηλαδή ότι συμπεριλαμβάνετο στις Λ.Κ.2.400 και το Φ.Π.Α., δεν γίνεται αποδεκτό ενόψει και της θέσης που προσπάθησε να προωθήσει ο Μ.Υ.2 με την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι δηλαδή δεν μπορούσε να υπάρχει Φ.Π.Α. επί του ποσού των Λ.Κ.2.400, επειδή ο Μ.Ε.2 δεν ήταν εγγεγραμμένος στο Φ.Π.Α., θέση την οποία το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη αφού έρχεται σε αντίθεση με την αναφερθείσα δικογραφηθείσα θέση αλλά και από το γεγονός βέβαια ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.2 ότι η προμήθεια ήταν Λ.Κ.2.400 πλέον Φ.Π.Α. είναι πιο λογική και χωρίς περί του αντιθέτου από την άλλη πλευρά μαρτυρία, έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο ισχυρισμός ότι ο Μ.Ε.2 δεν ανάφερε ούτε στον Μ.Υ.2 ούτε στο ζεύγος Γεωργίου Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4 και στο ζεύγος Ορφανίδη ότι ήταν αντιπρόσωπος του ενάγοντος και ή ότι ενεργούσε εκ μέρους του ενάγοντος πέραν του ότι δεν γίνεται αποδεκτός και αν ακόμη τον αποδεχόμουν πουθενά στην Ε/Υ δεν υπάρχει σαφής και ξεκάθαρος ισχυρισμός ότι ο Μ.Ε.2 ανάφερε σ΄ αυτούς ότι ενεργούσε για τον εαυτό του. Απεναντίας από την θέση που αναδύεται από την δεύτερη υποπαράγραφο της παραγράφου 4 της Ε/Υ είναι ότι ουδέποτε έγινε αναφορά σ΄ αυτό το θέμα αφού αγνοούσε περί τούτου ο Μ.Υ.
  4. Επίσης από το γεγονός και μόνο ότι κατά το έτος 2004 δεν κατεβλήθησαν εισφορές στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων στο όνομα του Μ.Ε.2 δεν μπορεί το Δικαστήριο να εξάξει συμπέρασμα ότι δεν εργάζετο ο Μ.Ε.2 για τον ενάγοντα. Η μη καταβολή εισφορών κοινωνικών ασφαλίσεων αφορά τον Μ.Ε.2, τον ενάγοντα και το γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Μάλιστα ο Μ.Ε.2 έδωσε πειστική μαρτυρία γι΄ αυτό το γεγονός λέγοντας ότι περί το τέλος του 2003 πώλησε τον αέρα του εστιατορίου που είχε στον ενάγοντα και εργάσθηκε γι΄ αυτό το χρονικό διάστημα, ήτοι το έτος 2004, δοκιμαστικά στον ενάγοντα και εάν του άρεσε θα παρέμενε. Συνηγορεί όμως υπέρ του ισχυρισμού αυτού και το γεγονός ότι για το έτος 2005 όπως και μέχρι σήμερα καταβάλλοντο κοινωνικές ασφαλίσεις στο ταμείο για τον Μ.Ε.2 από την εταιρεία του ενάγοντος. Δεν υπάρχει μαρτυρία για το πότε άρχισε την λειτουργία της αυτής η εταιρεία. Εάν μπορεί να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα είναι ότι ο ενάγοντας προχώρησε στην σύσταση εταιρείας τουλάχιστον από το
  5. Από την άλλη όμως το δεύτερο μέρος της μαρτυρίας του δεν το αποδέχτηκα γιατί από την στιγμή που η θυγατέρα του ζεύγους Γεωργίου Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4, μαζί με το σύζυγό της είδε την διώροφη κατοικία στην οδό Εθελοντών και μετήλθε σε συμφωνία με τον Μ.Ε.2 για την αγορά της στο ποσό των Λ.Κ.80.000 δίνοντας και προκαταβολή εκ Λ.Κ.2.000, αφού γονείς και θυγατέρα έψαχναν για κατοικίες που θα ήταν δίπλα η μια από την άλλη, δεν υπήρχε λόγος για το ζεύγος Γεωργίου, Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4, να θέλει να δει άλλη κατοικία αφού ήθελαν να είναι δίπλα-δίπλα για να μπορεί η Μ.Υ.4 να προσέχει το παιδί της θυγατέρας της. Μάλιστα η κατοικία που ήταν πιο μικρή από την κατοικία που αγόρασε η θυγατέρα της Μ.Υ.4 άρεσε στην Μ.Υ.4 και είπε στον Μ.Υ.2 να την κρατήσει για λίγο χρονικό διάστημα μέχρι να πωλήσουν την δική τους με τον σύζυγό της. Ότι το ζεύγος Γεωργίου έψαχνε να βρει πωλητή για την κατοικία τους, όπως και η θυγατέρα τους, που τα κατάφερε έγκαιρα, και έψαχναν να βρουν κατοικίες, το ανάφερε στην μαρτυρία του ο Μ.Ε.2 ο οποίος ανάφερε ότι του ανέθεσαν την πώληση των κατοικιών τους. Ο ισχυρισμός δε που προβλήθηκε από την Μ.Υ.4 και επιβεβαιώθηκε από τον Μ.Υ.2 ότι γονείς και θυγατέρα έψαχναν να βρουν κατοικίες η μια δίπλα από την άλλη όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε αλλά επιβεβαιώθηκε από την μαρτυρία του Μ.Ε.
  6. Την μαρτυρία του Μ.Υ.1 δεν είμαι διατεθειμένος να την αποδεχθώ ενόψει του ότι κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.2 ουδέποτε υποβλήθηκε σ΄ αυτόν ότι ήταν παρών στην συνάντηση κι΄ αυτός, έτσι ώστε να δώσει την δική του εκδοχή επί αυτού του γεγονότος, δηλαδή της παρουσίας ή απουσίας του, του Μ.Υ.
  7. Εν πάσει περιπτώσει εάν σφάλλω σ΄ αυτήν την προσέγγιση η μαρτυρία του θα εγίνετο αποδεκτή στο βαθμό και στα πλαίσια των γεγονότων που ανάφερα αμέσως πιο πάνω καθ΄ ότι δεν διέκρινα καμία προσπάθεια να παραπλανήσει ή να πει ψέματα στο Δικαστήριο. Η αναφορά του στο ποιο ποσό ήταν η αγορά της κατοικίας στην οδό Αράμ και ποιο ήταν το ποσό των πελεκανικών που πρόσφερε ο ίδιος και το τελικό ποσό που τελικά πλήρωσε έστω και εάν υπάρχει διαφορά με την γυναίκα του ή ακόμη και με τον Μ.Υ.2 όχι μόνο ένεκα του χρόνου που πέρασε ίσως να μην ενθυμείτο να αναφερθεί με ακρίβεια σ΄ αυτά τα γεγονότα αλλά τελικά είναι και άνευ σημασίας ενόψει της απόρριψης της μαρτυρίας του Μ.Ε.2 που σχετίζεται με την αξίωση του για προμήθεια από την πώληση της κατοικίας στην οδό Αράμ για τους λόγους που έχω αναφέρει. Όσον αφορά τον Μ.Υ.2 δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του ότι η συμφωνία με τον Μ.Ε.2 για προμήθεια για την διώροφη κατοικία στην οδό Εθελοντών ήταν για το ποσό των Λ.Κ.2.400 χωρίς Φ.Π.Α., αφού αυτή τη μαρτυρία δεν την λαμβάνω καθόλου υπόψη ενόψει του ισχυρισμού του στην Τρίτη υποπαράγραφο της παραγράφου 4 της Ε/Υ ότι στο ποσό των Λ.Κ.2.400 συμπεριλαμβάνετο και το Φ.Π.Α. Αποδέχομαι όμως την μαρτυρία του ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε να καταβάλει προμήθεια στον ενάγοντα για την πώληση της κατοικίας στην οδό Αράμ στο ζεύγος Γεωργίου για τον απλούστατο λόγο ότι ούτε το ζεύγος Γεωργίου ενδιαφέρθηκε κατά τα τέλη Φεβρουαρίου αρχές Μαρτίου για την κατοικία στην οδό Αράμ για τους λόγους που ανάφερα ανωτέρω αλλά και ουδέποτε ο Μ.Υ.2 ανάθεσε στον Μ.Ε.2 τη μεσολάβηση για πώληση της. Θα ήθελα να σημειώσω εδώ ότι κατοχή υπό τον Μ.Ε.2 σχεδίων κατοικιών που ανήγειρε η εναγομένη δεν αποτελούν αφ΄ εαυτών απόδειξη ανάθεσης πώλησης τούτων από την εναγομένη ή του αντιπροσώπου του αλλά ούτε και την παράδοση τούτων των σχεδίων από αυτούς. Θα μπορούσε να τα βρει με πολλούς τρόπους. Έναν από αυτούς τους τρόπους ανάφερε ο Μ.Υ.
  8. Ήτοι ότι υπήρχαν σχέδια στις ανηγειρόμενες οικοδομές. Η Μ.Υ.4 αν και ουσιαστικά συνόδευε την θυγατέρα της σύμφωνα με την μαρτυρία της δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι πωλούσε την οικία της για να βρει άλλη, όπως και η θυγατέρα της οι οποίες θα ήταν δίπλα η μια από την άλλη. Έτσι αφού την βρήκε η θυγατέρα της ζήτησε από τον Μ.Ε.2 να κρατήσει την διπλανή κατοικία γι΄ αυτή και τον σύζυγό της. Τοιουτοτρόπως αποδέχομαι την μαρτυρία της αυτή όπως την κατέγραψα αμέσως πιο πάνω. Έχοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση τα ευρήματα μου είναι τα ακόλουθα: Ο Μ.Ε.2 Ανδρέας Παύλου για πολλά χρόνια λειτουργούσε εστιατόριο μέχρι και το 2003 οπότε πώλησε τον αέρα του εστιατορίου στον ενάγοντα. Ο ενάγοντας ο οποίος καθ΄ όλο τον ουσιώδη με την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν και είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης και με άδεια που εκδίδεται κάθε χρόνο, λειτουργούσε και λειτουργεί το κτηματομεσιτικό του γραφείο στο υποστατικό που είχε ως εστιατόριο ο Μ.Ε.
  9. Είναι δε εγγεγραμμένος στο Φ.Π.Α. Ο ενάγοντας πρόσφερε και ο Μ.Ε.2 αποδέχθηκε όπως εργάζεται για λογαριασμό του και ή ως αντιπρόσωπος επί δοκιμαστικής βάσης και εάν του άρεσε να παραμείνει. Έτσι κατά το έτος 2004 ο Μ.Ε.2 εργάζετο για τον ενάγοντα χωρίς όμως να καταβάλλονται στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων οι ανάλογες εισφορές, ενώ από το 2005 μέχρι και σήμερα εργοδοτείται από την εταιρεία ANDREAS GEORGIOU (DESTALO) LTD, προφανώς εταιρεία του ενάγοντος, η οποία ενεργοποιήθηκε τουλάχιστον από το
  10. Κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2004 το ζεύγος Γεωργίου, Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4 καθώς και η θυγατέρα τους με το σύζυγο της ανάθεσαν στον ενάγοντα μέσω του Μ.Ε.2την πώληση των κατοικιών τους και την εξεύρεση δύο άλλων κατοικιών η μια δίπλα από την άλλη. Κατά τον ίδιο χρόνο η εναγομένη ήταν ιδιοκτήτρια του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 34815 στην Αραδίππου και δη στην οδό Εθελοντών, εντός του οποίου υπήρχαν δύο κατοικίες, μια διώροφη και μια μικρή, και του τεμαχίου με αριθμό 2668 στη Λάρνακα και δη στην οδό Αράμ εντός του οποίου υπήρχαν δύο κατοικίες. Όλες δε ήταν υπό πώληση. Κατά ή περί το τέλος Φεβρουαρίου ή και αρχές Μαρτίου 2004 ο Μ.Ε.2 ενεργώντας εκ μέρους του ενάγοντα επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Μ.Υ.2 σύζυγο και αντιπρόσωπο της εναγομένης ο οποίος τον ρώτησε εάν πωλούντο οι κατοικίες στην οδό Εθελοντών και αφού απάντησε θετικά ο Μ.Υ.2 ανάθεσε στον Μ.Ε.2 που ενεργούσε εκ μέρους του ενάγοντα όπως μεσολαβήσει για την πώληση των δύο κατοικιών στην οδό Εθελοντών με συμφωνηθείσα προμήθεια σε ποσοστό 3% επί του ποσού πώλησης κάθε κατοικίας πλέον Φ.Π.Α. Την ίδια ημέρα συναντήθηκαν στην οδό Εθελοντών που εβρίσκοντο οι δύο κατοικίες ο Μ.Ε.2, ο Μ.Υ.2, το ζεύγος Γεωργίου, Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4, και η θυγατέρα τους με το σύζυγό της, έχοντας μαζί τους και το μικρό παιδί τους, οι οποίοι έψαχναν κατοικίες που να είναι η μία δίπλα από την άλλη. Η διώροφη κατοικία άρεσε στην θυγατέρα και σύζυγο του ζεύγους Γεωργίου και συμφώνησαν με τον Μ.Υ.2 όπως την αγοράσουν αντί του ποσού των Λ.Κ,80.
  11. Κατέβαλαν δε ως προκαταβολή το ποσό των Λ.Κ.2.
  12. Το ζεύγος Γεωργίου αν και του άρεσε η κατοικία δίπλα απ΄ αυτήν της θυγατέρας τους αφού ήταν αυτό που έψαχναν οι δύο οικογένειες για να μπορεί η Μ.Υ.4 να προσέχει το παιδί της θυγατέρας τους, δεν κατέστη δυνατό να συμφωνήσουν για την αγορά της καθ΄ ότι δεν είχαν χρήματα να καταβάλουν την προκαταβολή αφού δεν είχε πωληθεί η κατοικία τους. Ζήτησαν όμως από τον Μ.Ε.2 όπως τους δώσει λίγο χρόνο μέχρι να πωλήσουν την κατοικία τους. Αφού η θυγατέρα του ζεύγους Γεωργίου και ο σύζυγος της κατέβαλαν και άλλα χρήματα στον Μ.Ε.2 ο τελευταίος κατέβαλε κατά τα μέσα Μαίου του 2004 το ποσό των Λ.Κ,2.400 στον Μ.Ε.2 για λογαριασμό του ενάγοντα. Εν τω μεταξύ στις 22.03.04 ο Μ.Υ.2 ως αντιπρόσωπος της εναγομένης πώλησε την άλλη κατοικία στην οδό Εθελοντών σε άλλο πρόσωπο και όταν κατά τον Απρίλιο του 2004 το ζεύγος Γεωργίου επικοινώνησε με τον Μ.Υ.2 για να του αναφέρουν ότι βρήκαν τα χρήματα για να αγοράσουν την κατοικία στην οδό Εθελοντών αυτός τους είπε ότι την πώλησε προκαλώντας το θυμό και την απογοήτευση τους έναντι του. Γι΄ αυτό το γεγονός ενημέρωσε τον Μ.Ε.
  13. Αφού πέρασε ένα χρονικό διάστημα, περί τα τέλη Μαϊου 2004, το ζεύγος Γεωργίου αφού δεν έβρισκαν κατοικία κοντά στην θυγατέρα τους, αποτάθηκαν και πάλι στον Μ.Υ.2 ο οποίος τους έδειξε την κατοικία στην οδό Αράμ στην Λάρνακα η οποία ήταν κοντά στην κατοικία της θυγατέρας τους. Αφού τους άρεσε συμφώνησαν και την αγόρασαν. Κατά ή περί τις 20.08.04 ο ενάγοντας έκδωσε ανυπόγραφη απόδειξη για το ποσό των Λ.Κ.2.400 χωρίς να έχει καταβληθεί το ποσό των Λ.Κ.360 του Φ.Π.Α. Σύμφωνα με τις αρχές που εφαρμόζονται σε περιπτώσεις συμφωνίας προμήθειας κτηματομεσίτη, όπως καταγράφησαν ανωτέρω πρέπει να υπάρχει συμφωνία με σαφείς όρους ως προς τούτο. Για να τεκμηριωθεί δε η απαίτηση για την πληρωμή μεσολαβητικής προμήθειας πρέπει να αποδειχθεί άμεση αιτιώδης σχέση μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης. Για να θεμελιωθεί η απαίτηση πρέπει η μεσολάβηση να είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την διενέργεια της πώλησης. Στην περίπτωση της πώλησης της κατοικίας στην οδό Εθελοντών δεν υπάρχει καμία αμφιβολία άλλωστε τούτο είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές. Με βάση δε την αξιολόγηση και τα ευρήματα μου η εναγόμενη δεν κατέβαλε το Φ.Π.Α. εκ Λ.Κ.360 επί του ποσού των Λ.Κ.2.400 της προμήθειας και ως εκ τούτου ο ενάγοντας δικαιούται στην έκδοση απόφασης γι΄ αυτό το ποσό. Όσον αφορά την περίπτωση της πώλησης της κατοικίας στην οδό Αράμ από την εναγομένη δια μέσου του αντιπροσώπου της Μ.Υ.2 στην Μ.Υ.4 δεν υπήρχε καμία μεσολάβηση εκ μέρους του Μ.Ε.2 για λογαριασμό του ενάγοντος η οποία ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας (efficient cause) για την διενέργεια της πώλησης. Η επαφή που έφερε ο Μ.Ε.2 τον Μ.Υ.2 και το ζεύγος Γεωργίου, Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4, κατά τας αρχάς Μαρτίου 2004 στην οδό Εθελοντών δεν μπορεί να χαρακτηριστεί μεσολάβηση στην έννοια του νόμου η οποία αποτέλεσε τον άμεσο και καθοριστικό παράγοντα για την πώληση. Για τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω, απέρριψα την μαρτυρία του Μ.Ε.2 για το πώς διαδραμτίσθηκαν τα γεγονότα που σχετίζοντο με την πώληση της κατοικίας στην οδό Αράμ στη Λάρνακα. Έτσι με βάση την μαρτυρία που αποδέχτηκα, τα ευρήματα μου και τις αρχές που ανέλυσα και εφαρμόζονται, ο ενάγοντας απέτυχε να στοιχειοθετήσει την απαίτηση του εναντίον της εναγομένης για πληρωμή προμήθειας για την πώληση της κατοικίας στην οδό Αράμ στη Λάρνακα και πρέπει να απορριφθεί. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €615,10σεβτ (Λ.Κ.360) με νόμιμο τόκο και έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €500 - €2.
  14. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.