ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΡΚΩΤΗΣ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΟΥΛΑΖΙΜΗΣ, Αρ. Αγωγής: 3002/06, 12.09.08

(3)- τέσσερα

(4)χρόνια πριν την επίδικη διαφορά χώρισαν και ο μεν ενάγοντας δημιούργησε δική του εταιρεία ανάπτυξης γης, ο δε εναγόμενος μαζί με τον αδελφό του, άλλη δική τους εταιρεία με ίδιες εργασίες όπως και ο ενάγοντας. Δεν διευκρινίστηκε πότε ακριβώς άρχισαν οι μεταξύ τους αντιπαραθέσεις και προστριβές. Διαφαίνεται όμως ότι άρχισαν περίπου ένα

(1)με δύο

(2)χρόνια πριν από την επίδικη διαφορά. Ο μεν ενάγοντας διατείνεται ότι ο εναγόμενος τον κακολογούσε και τον διέβαλλε στο περιβάλλον του για αναξιότητα και ότι ήταν καταχρεωμένος, ο δε εναγόμενος ότι τον παρενοχλούσε με διάφορους τρόπους μεταξύ των οποίων και καταγγελίες στην αστυνομία. Το ποτήρι, για τον ενάγοντα, ξεχείλισε όταν τον Αύγουστο του 2006 επεσυνέβη κάποιο περιστατικό μεταξύ του ιδίου αλλά κυρίως της γυναίκας του η οποία ήταν και η παραπονούμενη στη συγκεκριμένη περίπτωση και του εναγομένου. Έτσι με αφορμή αυτό το περιστατικό έβαλε μπρος και προώθησε στο δικηγόρο του την ισχυριζόμενη προφορική δυσφήμηση που έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 2006 σε καφενείο του Παραλιμνίου. Τα γεγονότα που περιστοιχίζουν αυτό το συμβάν και αποτελούν το αντικείμενο της υπό εξέταση υπόθεσης έχουν ως ακολούθως όπως αυτά προωθήθηκαν από τον ενάγοντα. Στις 24.04.06 ο Κκίργιας, ο οποίος εργάζεται στην ασφαλιστική εταιρεία Universal Life η οποία ήταν η ασφαλιστική εταιρεία της κοινής εταιρείας που είχαν από κοινού οι διάδικοι και του εναγομένου μέχρι και περί τα έτη 2006 - αρχάς 2007 και του ενάγοντα μέχρι σήμερα, εβρίσκετο μαζί με κάποιο Ντίνο, ο οποίος είναι υπάλληλος στην τράπεζα Universal, στο καφενείο με την ονομασία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ" στο Παραλίμνι. Απ΄ εκεί περνούσε με το όχημα του ο εναγόμενος του οποίου φώναξαν για να κατέβει και να πάρει καφέ μαζί τους. Πράγματι ο εναγόμενος ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση και πήρε καφέ μαζί τους. Κατά την διάρκεια που εβρίσκοντο τα τρία αναφερθέντα πρόσωπα μαζί στο πιο πάνω καφενείο, πέρασε απ΄ εκεί ο Μάριος ο οποίος είναι σύζυγος της θυγατέρας του ενάγοντα και ο οποίος ανάφερε την συνάντηση αυτή στον ενάγοντα. Ο ενάγοντας, τρεις

(3)περίπου ημέρες μετά την συνάντηση επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Κκίργια, και τον ρώτησε για την συνάντηση, λέγοντας στον Κκίργια, εάν ο ενάγοντας είπε και σ΄ αυτούς ότι λέει και σ΄ άλλους, ότι δηλαδή είναι χρεωμένος, ότι έσμιξε τα προσωπικά του με αυτά της εταιρείας του και θα την καταχρεώσει και αυτήν και ότι πήρε ένα ακίνητο από την κοινή εταιρεία. Ο Κκίργιας αρχικά δεν του είχε πει τίποτε στη συνέχεια όμως όταν κατάλαβε ότι ήξερε για την συνάντηση, και αφού ο ενάγοντας του υπέβαλε τι θα του είπε ο εναγόμενος, του ανάφερε τι είπε ο εναγόμενος και είναι αυτά τα οποία καταγράφονται κατωτέρω. Αργότερα είχε και προσωπική συνάντηση με τον Κκίργια ο οποίος επανέλαβε αυτά τα οποία του είπε στο τηλέφωνο και είναι τα ακόλουθα: "Έχω έναν κάλαθο γεμάτο καταστάσεις λογαριασμών τραπεζών από τους οποίους φαίνεται ότι ο Δημήτρης Καλορκώτης, ήταν παττισμένος και όλοι οι λογαριασμοί του είναι πλην, ότι με την νέα εταιρεία θα βάλει και τα προσωπικά του και θα την παττίσει και ότι έκλεψε από την προηγούμενη εταιρεία χωράφι και το πήρε ο ίδιος αντιπαροχή". Τα πιο πάνω λόγια άκουσε και ο Μπεκιαρούδης, γνωστός του Κκίργια, ο οποίος καθότανε μαζί με άλλους σε παρακείμενο τραπέζι στο ίδιο καφενείο. Ο εναγόμενος από την πλευρά του, ο οποίος συμφωνεί με τον τρόπο που έγινε η συνάντηση των τριών αναφερθέντων προσώπων, ισχυρίζεται ότι όταν κάθισε μαζί με τον Κκίργια για τον Ντίνο αντιλήφθηκε να συζητούσαν μεταξύ τους για κάποιο δάνειο που ήθελε η θυγατέρα του ενάγοντα, η οποία είναι κουμέρα του Κκίργια, από την τράπεζα Universal και ο Κκίργιας προσπαθούσε να πείσει τον Ντίνο να εγκρίνει το δάνειο ο οποίος όμως του έλεγε ότι δεν μπορούσε να εγκρίνει το δάνειο γιατί ο ενάγοντας δεν έπρεπε να "ανακατέψει" τις υποθέσεις της εταιρείας του με τα προσωπικά του ίδιου και της οικογένειας και επίσης ότι οι λογαριασμοί του όλοι ήταν σε υπέρβαση. Ο ίδιος ουδέποτε ανάφερε οτιδήποτε απ΄ αυτά που ο Κκίργιας ισχυρίζεται και του καταλογίζει ότι είπε εναντίον του ενάγοντα. Ακόμη ισχυρίζεται ότι ο Μπεκιαρούδης δεν εβρίσκετο στο καφενείο αν και δεν ήξερε ποιοι άλλοι ήταν στο καφενείο. Τέλος προβάλλει και την νομική θέση στην έκθεση υπεράσπισης ότι ο ενάγοντας θα έπρεπε στην έκθεση απαίτησης του να αναφέρει τα ονόματα των ατόμων ενώπιον των οποίων ισχυρίζεται ο ενάγοντας ότι ο εναγόμενος προέβη στην προφορική δυσφήμηση. Ο συνήγορος του εναγομένου στην αγόρευση του αφού επανέλαβε τη θέση που διατυπώνεται στην Ε/Υ ότι θα έπρεπε στην Ε/Α να αναφέρονται τα ονόματα των προσώπων που ήταν παρόντες κατά την συνάντηση στην οποία κατ΄ ισχυρισμό του ενάγοντα ο εναγόμενος προέβη σε προφορική δυσφήμηση, στη συνέχεια, αφού εισηγήθηκε στο Δικαστήριο όπως κρίνει αξιόπιστο τον εναγόμενο και αναξιόπιστους τους μάρτυρες του ενάγοντα, ζήτησε όπως το Δικαστήριο απορρίψει την αγωγή. Από την άλλη ο δικηγόρος του ενάγοντα στη δική του αγόρευση αφού απέρριψε την θέση της υπεράσπισης περί αναγκαιότητας καταγραφής στην Ε/Α των ονομάτων των ατόμων που ήταν παρόντες στη συνάντηση που κατ΄ ισχυρισμό έγινε η προφορική δυσφήμηση από τον εναγόμενο εναντίον του ενάγοντα κάλεσε το Δικαστήριο όπως κρίνει αξιόπιστους τους μάρτυρες του ενάγοντα και αναξιόπιστο τον εναγόμενο. Με βάση δε την μαρτυρία αυτή να εκδοθεί απόφαση υπέρ του ενάγοντα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Στην υπόθεση Πελεκάνου ν. Πελεκάνου Πολ. Έφεση 10257 ημερ. 06.09.99 λέχθηκαν τα εξής: "Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του, κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει. Και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει υπό το πρίσμα της πείρας που διαθέτει και της γνώσης του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 6739, ημερ. 27.03.00". Από τα πιο πάνω έκδηλα και αβίαστα συνάγεται ότι το έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας από το Δικαστήριο είναι η πιο σημαντική έκφανση της Δικαστικής κρίσης η οποία δεν εξαντλείται μόνο στην επισήμανση των τυχόν αντιφάσεων ή παραλείψεων και αδυναμιών αλλά επεκτείνεται σε γενικότερη θεώρηση της μαρτυρίας όπως εκδηλώνεται, διαφαίνεται και εξελίσσεται στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Σημειώνω εξ αρχής ότι ένας πολύ σημαντικός μάρτυρας, ήτοι ο Ντίνος, ο οποίος ήταν το άλλο πρόσωπο το οποίο κάθετο μαζί με τον Κκίργια και τον εναγόμενο στο ίδιο τραπέζι και άκουσε τα όσα κατ΄ ισχυρισμό είπε ο εναγόμενος εναντίον του εναγομένου, δεν κλήθηκε από τον ενάγοντα να καταθέσει και έτσι το Δικαστήριο αποστερήθηκε μίας σημαντικής μαρτυρίας. Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τόσο τον ενάγοντα και τους μάρτυρες του όσο και τον εναγόμενο ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, τη μνήμη τους και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν. Η μαρτυρία του ενάγοντα, η οποία σχετίζεται με το επίδικο αντικείμενο της δυσφήμησης του κατά τις 24.04.06 από τον εναγόμενο στο καφενείο «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ» στο Παραλίμνι, ουσιαστικά περιορίζεται στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε τρεις ημέρες μετά τις 24.04.06 με τον Κκίργια, και την προσωπική συνάντηση που είχε πάλι με τον Κκίργια κατά τις οποίες ανάφερε ο Κκίργιας στον ενάγοντα τι υποτίθεται ότι είπε γι΄ αυτόν ο εναγόμενος. Έτσι σχολιάζοντας την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο ενάγοντας με τον Κκίργια παρατηρώ ότι ο Κκίργιας αρχικά αρνήθηκε να πει οτιδήποτε. Στη συνέχεια όμως όταν ο ενάγοντας, ουσιαστικά, του υπέβαλε τι είπε ο εναγόμενος για το πρόσωπο του, ο Κκίργια συμφώνησε μαζί του επαναλαμβάνοντας περίπου αυτά που του εισηγήθηκε ο ενάγοντας. Κατά την κρίση μου εάν πράγματι ο εναγόμενος ανάφερε στην συνάντηση των τριών στο καφενείο, όσα διατείνεται ο Κκίργιας ότι είπε για τον εναγόμενο, θα έπρεπε ο Κκίργιας ως μεταδότης της αλήθειας, όπως ισχυρίστηκε ότι είναι, αμέσως να πει στον ενάγοντα τι εκστόμισε γι΄ αυτόν ο εναγόμενος και όχι να περιμένει να του εισηγηθεί ο ενάγοντας τι είπε ο εναγόμενος γι΄ αυτόν και να επαναλάβει ουσιαστικά αυτά που του είπε ο ενάγοντας. Επίσης βρίσκω ότι είναι εκ των υστέρων σκέψη του ενάγοντα, ότι στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Κκίργια τρεις περίπου ημέρες μετά τις 24.04.06, ο Κκίργιας του ανάφερε ότι τον εναγόμενο τον άκουσε να λέει τα όσα του καταλογίζει και κάποιος Λεωνίδας (Μπεκιαρούδης) γιατί ο Κκίργιας ουδέποτε ανάφερε είτε κατά την εξέταση του είτε κατά την αντεξέταση του το όνομα του Λεωνίδα Μπεκιαρούδη. Ας σημειωθεί ότι ο Μπεκιαρούδης, και ο Κκίργιας, είναι φίλοι και θα αναμένετο επομένως όπως ανάφερε στην εξέταση του το όνομα του Ντίνου και επανέλαβε κατά την αντεξέταση ότι ήταν παρών, να αναφέρει και το όνομα του Μπεκιαρούδη εάν πράγματι ήταν παρών. Η αναφορά όμως αυτή από τον ενάγοντα, που έδωσε τελευταίος μαρτυρία, στο όνομα του Μπεκιαρούδη, είχε μόνο μια χροιά, να καλύψει το κενό που δημιουργήθηκε από την μη αναφορά του Κκίργια στο όνομα του Μπεκιαρούδη, ο οποίος έδωσε μαρτυρία ως δεύτερος μάρτυρας, ότι παρεβρίσκετο στο καφενείο. Η γενική αναφορά του Κκίργια ότι είχε άλλους δύο μάρτυρες δεν μπορεί να καλύψει αυτό το κενό. Από την μαρτυρία του ενάγοντα αποδέχομαι το απλό γεγονός ότι ο Κκίργιας κάτω από τις συνθήκες που αναφέρονται ανωτέρω του ανάφερε τι δήθεν είπε ο εναγόμενος. Ο Kκίργιας δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν ήταν ειλικρινής και δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η εικόνα που έδωσε στο Δικαστήριο ήταν ότι ενδιαφέρετο περισσότερο να μην δημιουργηθεί ή αποτυπωθεί η εντύπωση ότι δεν είπε την αλήθεια και να τρωθεί το πρόσωπο του, παρά να αποκαλυφθεί αυτούσια η αλήθεια ενώπιον του Δικαστηρίου. Ενώ κατά την εξέταση ουσιαστικά ανάφερε ότι το μόνο πρόσωπο που είπε οτιδήποτε για τον ενάγοντα ή την οικογένεια του ήταν ο εναγόμενος και επιμελώς απέκρυψε ότι είπε οτιδήποτε αυτός με τον Ντίνο για τον εναγόμενο ή την οικογένειά του, κατά την αντεξέταση του κάτω από την πίεση του συνηγόρου του εναγομένου, με την υποβολή ερωτήσεων, εάν λέθχηκε οτιδήποτε που σχετίζετο για κάποιο δάνειο της θυγατέρας του ενάγοντα, τελικά αποκάλυψε ότι έγινε κάποια συζήτηση για το θέμα του δανείου που σχετίζετο με το αυτοκινήτο της θυγατέρας του ενάγοντα το οποίο ήταν δεσμευμένο, κατόπιν παράκλησης της θυγατέρας του ενάγοντα, επειδή δεν το αποδέσμευε η τράπεζα. Επίσης ενώ σε καμία περίπτωση τόσο κατά την εξέταση του όσο και κατά την αντεξέταση του δεν ανάφερε το όνομα του Μπεκιαρούδη, τον οποίο γνώριζε καλά σύμφωνα με τα λεγόμενα του Μπεκιαρούδη, ότι εβρίσκετο στο καφενείο και άκουσε τα όσα ανάφερε ο εναγόμενος εναντίον του ενάγοντα, τελικά, σύμφωνα πάλι με την μαρτυρία του Μπεκιαρούδη, ο Κκίργιας ήταν αυτός που του ζήτησε να έρθει στο Δικαστήριο να δώσει μαρτυρία για να ενισχύσει την μαρτυρία του ότι λέει αλήθεια και όχι ο ενάγοντας. Πώς ήταν δυνατό να αναφέρει το ονομα του Ντίνου που κάθονταν μαζί στο τραπέζι και το όνομα του Μπεκιαρούδη να μην το αναφέρει, όταν πάλι σύμφωνα με τα λεγόμενα του Μπεκιαρούδη, τον ρώτησε τι είχε γίνει και του είπε ότι ήταν θέμα που αφορούσε γαμπρό με κουνιάδο; Ακόμη ένα σημείο, ενώ σε ερώτηση του ενάγοντα εάν θα κατέθετε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο, απάντησε ότι θα το έπραττε εάν υπήρχε νομοθεσία που να τον υποχρέωνε ένεκα των πολύ καλών σχέσεων που είχε και με τους δυο, οφείλω να πω ότι έψαξα στο φάκελο του Δικαστηρίου και δεν βρήκα κλήση μάρτυρα που είναι ο τρόπος εξαναγκασμού του να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά ήλθε οικειοθελώς, που βέβαια αυτό καθ΄ αυτό το γεγονός ουδέν μεμπτό εμπεριέχει. Όμως δεν μου διαφεύγει ότι ο Κκίργιας, πέραν της πιο πάνω αναφοράς του, ήταν αυτός που μετά που ανάφερε στον ενάγοντα τι υποτίθεται είπε γι΄ αυτόν ο εναγόμενος προσπάθησε και έπεισε τον ενάγοντα να μην καταφύγει στο Δικαστήριο ενώ δεν έπραξε το ίδιο όταν πλέον από τα αρχάς περίπου του έτους 2007 ο εναγόμενος έπαυσε να έχει ως ασφαλιστή της νέας εταιρείας του την ασφαλιστική εταιρεία για την οποία εργάζετο ο Κκίργιας. Επομένως υπήρχε ένα επιπλέον κίνητρο, εκτός της υπόληψης του προσώπου του, να έρθει στο Δικαστήριο να υποστηρίξει αυτά που είπε στον ενάγοντα ότι δήθεν είπε γι΄ αυτόν ο εναγόμενος. Όλα αυτά, μαζί με τα όσα πιο κάτω θα αναφέρω όταν θα κρίνω την αξιοπιστία του Μπεκιαρούδη, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο Κκίργιας είναι αναξιόπιστος. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Μπεκιαρούδης, δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν ήταν ειλικρινής, σαφής και ευθύς και είπε ψέματα στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα ενώ συμφώνησε σε ερώτηση - εισήγηση κατά την εξέταση του από τον δικηγόρο του ενάγοντα ότι τον επισκέφθηκε στο γραφείο του λίγες μέρες προηγουμένως και του έδωσε κατάθεση, την οποία κατέγραψε, κατά την αντεξέταση του είπε ότι δεν μίλησε με κανένα τι θα κατέθετε στο Δικαστήριο. Σε άλλες ερωτήσεις εάν μίλησε, πώς και πότε με τον δικηγόρο του ενάγοντα απάντησε ότι μίλησε τηλεφωνικά στις οκτώ

(8)η ώρα το πρωί της ημέρας που κατέθετε και ανάφερε στο δικηγόρο του ενάγοντα το όνομα του και αυτά που γνώριζε. Όπως ανάφερε του είχε πει ο Κκίργιας τρεις ημέρες προηγουμένως να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον Δικηγόρο του ενάγοντα. Επίσης ενώ ενθυμείτο τι είπε ο εναγόμενος για τον ενάγοντα, δεν ενθυμείτο να λέχθηκε οτιδήποτε από τους άλλους δύο, δηλαδή τον Κκίργια και τον Ντίνο, και σχετίζετο είτε με την θυγατέρα του ενάγοντα είτε με οποιοδήποτε άλλο θέμα. Ακόμη ενώ από την μαρτυρία του κατά την εξέταση φαίνεται να τοποθετεί τον εαυτό του μαζί με άλλους σε άλλο τραπέζι στο καφενείο, όπως και ο Κκίργιας, στην αντεξέταση όταν ρωτήθηκε εάν ο ισχυρισμός του ήταν ότι ήταν παρών εκείνη την ημέρα στο ίδιο τραπέζι με τα δύο αυτά πρόσωπα, δηλαδή τον Κκίργια και τον εναγόμενο, απάντησε ναι. Τέλος σε υποβολή ότι αυτά που είπε στο Δικαστήριο δεν είναι αλήθεια, απάντησε ότι είχε ακόμη δύο μάρτυρες και ένας αρνήθηκε το επεισόδιο, εννοώντας τον Ντίνο, ενώ ο ενάγοντας ανάφερε ότι ο Ντίνος απειλήθηκε από τον εναγόμενο να μην έρθει στο Δικαστήριο. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο εναγόμενος ούτε αυτός μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν ήταν ειλικρινής και ευθύς. Άλλωτε απέφευγε να απαντήσει με σαφήνεια και άλλωτε απαντούσε γενικά, αόριστα και μισόλογα. Για να δείξει, κατά την άποψη του, ότι δεν είπε αυτά που του καταλογίζουν, έφτασε στο σημείο, λίγο-πολύ, ενώ κατέβηκε για καφέ και κουβέντα με τους Κκίργια και Ντίνο, να ισχυρίζεται ότι σχεδόν δεν άνοιξε το στόμα του και απλά καθόταν εκεί. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Το Δικαστήριο τότε μόνο έχει υποχρέωση για εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων όταν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία. Στην περίπτωση μας με την απόρριψη και μη αποδοχή της μαρτυρίας των μαρτύρων του Ενάγοντος ελλείπει αυτό το γεγονός της αξιόπιστης μαρτυρίας και επομένως δεν μπορεί το Δικαστήριο να εξάξει ευρήματα και να καταλήξει σε συμπεράσματα. Η σημασία της αξιόπιστης μαρτυρίας μπορεί να αναζητηθεί στις υποθέσεις Kades v. Νικολάου and Another,

(1986), 1 CLR 212, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: "If the evidence of a witness is rejected as unworthy credit, there is nothing to weight thereafter. The rules defining the burden of proof and the circumstances of its discharge, have nothing to do with the credibility of witnesses. A witness may either be believed or disbelieved (wholly or in party) according to the view taken of this credibility by the Court. A question of discharge of the burden of proof can only arise if there is credible evidence to way on the two sides. If there is no credible evidence to support the case of the party upon whom the burden of proof lies, as in the case, there is nothing to weigh thereafter" στην Agapiou v. Panayiotou,

(1988)1 CLR 257 και στην Εθνική Τράπεζα ν. Χ¨Νέστορος

(1990)1 ΑΑΔ 41, 45 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Οφείλουμε πρώτα να αποσαφηνίσουμε το θέμα της σύμπλεξης της αξιοπιστίας των μαρτύρων με το βάρος απόδειξης που έθιξε ο δικηγόρος της τράπεζας ως θέματος που επηρεάζει την εγκυρότητα της απόφασης. Κατά τη νομολογία αυτό είναι ανεπίτρεπτο και οπωσδήποτε οδηγεί σε ακύρωση της ετυμηγορίας του Δικαστηρίου. Η υποχρέωση του Ενάγοντα ή Αιτητή σε κάθε δοσμένη υπόθεση να αποσείσει την ευθύνη που αφορά στο βάρος απόδειξης γεννιέται εφ΄ όσον το Δικαστήριο διαπιστώνει κατ΄ αρχής ότι η μαρτυρία που προσκόμισε ο διάδικος που φέρει το βάρος έχει τα στοιχεία της αξιοπιστίας και μπορεί να αποτελέσει το έρεισμα για τα ευρήματα του Δικαστηρίου" Οι ίδιες αρχές επαναλαμβάνονται στις υποθέσεις Παπανδρέου ν. Τύλληρου,

(1992)1 ΑΑΔ 157, Κωνσταντινίδης ν. Κάτζιη,

(1993)1 ΑΑΔ 492, Αθανασίου ν. Κουνούνη

(1997)1 ΑΑΔ 614, 741 και Μ.Α. GOODVALVE SUPPLIERS LTD κ.α. ν. Θάλειας Χαραλάμπους,

(2003)1 ΑΑΔ 127, στην οποία το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τόσο την απαίτηση όσο και την ανταπαίτηση, υποδεικνύοντας, με αναφορά στην υπόθεση Αθανασίου ν. Κουνούνη, ανωτέρω, ότι η απόρριψη της εκδοχής της εφεσίβλητης δεν πρόσθετε στην υπόθεση των Εφεσειόντων εφόσον δεν υπήρχε αξιόπιστη μαρτυρία που να στοιχειοθετούσε την απαίτηση. Στην υπόθεση Κορέλλη ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 12, αναφέρεται και επαναλαμβάνεται ότι αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό. Μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Η αναξιοπιστία των μαρτύρων του Ενάγοντος χωρίς άλλο οδηγεί στην κατάληξη ότι η αγωγή πρέπει να απορριφθεί. Με έχει απασχολήσει το θέμα των εξόδων. Ενόψει του γεγονότος ότι η απόρριψη της αγωγής δεν ήταν το αποτέλεσμα της αποδοχής της μαρτυρίας και εκδοχής του εναγομένου, αφού και αυτός κρίθηκε αναξιόπιστος, κρίνω ότι ορθότερο και δικαιότερο είναι η κάθε πλευρά να επιβαρυνθεί τα έξοδά της. Κατά συνέπεια η αγωγή του Ενάγοντος εναντίον του Εναγομένου απορρίπτεται. Κάθε πλευρά τα έξοδά της. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο