Γαβριήλ Αρχοντούς ν. Αντώνη Ν. Βαγιανού, Αρ. Αγωγής: 1820/05, 29.9.2008

Γαβριήλ Αρχοντούς ν. Αντώνη Ν. Βαγιανού, Αρ. Αγωγής: 1820/05, 29.9.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A78 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1820/05 Μεταξύ: Γαβριήλ Αρχοντούς Ενάγοντα και Αντώνη Ν. Βαγιανού Εναγομένου Ημερομηνία: 29.9.2008 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κος Πιττάτζης (για να ακούσει απόφαση η κα Χ"Kωνσταντή) Για τον Εναγόμενο: κος Χριστοφίδης (για να ακούσει απόφαση ο κος Φρεναρίτης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας στην έκθεση απαιτήσεως του αξιώνει τις πιο κάτω θεραπείες: (α) Αποζημιώσεις για απάτη που έγινε από τον εναγόμενο σε βάρος του κατά ή περί το Σεπτέμβρη του 1995 έως ή και περί το 1997 στα πλαίσια της οποίας ο εναγόμενος παρουσιαζόταν σαν αντιπρόσωπος του με πληρεξούσιο και πώλησε ακίνητα του στο χωριό Πυργά της Λάρνακας. (β) Δήλωση ότι ο εναγόμενος δεν είχε εξουσία ή και δικαίωμα να παρουσιάζεται σαν αντιπρόσωπος του και να πωλεί ακίνητα του στο χωριό Πυργά της Λάρνακας ή και οπουδήποτε. (γ) Διάταγμα ή και απόφαση ακυρώνουσα οποιοδήποτε πληρεξούσιο έγγραφο με το οποίο ο εναγόμενος φέρεται σαν αντιπρόσωπος του για πώληση ακινήτων του στα Πυργά ή και οπουδήποτε αλλού. (δ) Γενικές αποζημιώσεις για την δυσφήμηση ή και ταπείνωση ή και πραγματικά έξοδα που υπέστη όταν μετέβη κατά ή περί το Νιόβρη του 2002 στο Κτηματολόγιο να υποθηκεύσει ακίνητα του στα Πυργά και διαπιστώθηκε ότι τούτα ήταν πωλημένα με πωλητήρια έγγραφα κατατεθειμένα στο Κτηματολόγιο με φερόμενο πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του τον εναγόμενο. (ε) Γενικές αποζημιώσεις που υπέστη σε χρέωση τόκων και εξόδων από τη Τράπεζα του για την αδυναμία του να παράσχει υποθήκη για νέα δανειοδότηση του με ασφάλεια τα ακίνητα του στα Πυργά που επώλησε ο εναγόμενος, παρουσιαζόμενος ψευδώς και απατηλά σαν αντιπρόσωπος του. (ζ) £200 για τη ζημιά που υπέστη από τη ματαίωση της χρηματοδότησης και τις ημεραργίες του. (η) Απόφαση ή και διάταγμα ακυρώνον πάσα εγγραφή στο μητρώο του Κτηματολογίου Λάρνακας σε ότι αφορά κατάθεση πωλητηρίων εγγράφων για το ακίνητο του με αρ. τεμαχίου 89 του Φ/Σχ. XL/58 στο χωριό Πυργά. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντα περιόρισε την απαίτηση του στις θεραπείες των παραγράφων (β) και (γ) της έκθεσης απαίτησης. Σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα ο ενάγοντας και η αδελφή του (ΜΕ2) κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας στο χωριό Πυργά της επαρχίας Λάρνακας. Κατά τον ίδιο χρόνο ο εναγόμενος επαγγέλετο τον Κτηματομεσίτη. Περί το έτος 1995 ο ενάγοντας και η αδελφή του αποφάσισαν να πωλήσουν κάποια από τα ως άνω ακίνητα τους και προς υλοποίηση του ως άνω σκοπού ζήτησαν την βοήθεια του εναγομένου. Κατά την 7ην/9/95 επισκέφθηκαν το γραφείο του εναγόμενου, όπου είχαν συνάντηση μαζί του. Παρών στη συνάντηση αυτή ήταν και ο Ευάγγελος Παναγιώτου (ΜΕ1) ο οποίος επίσης επαγγέλετο τον Κτηματομεσίτη. Κατ' εκείνη τη συνάντηση τόσο ο ενάγοντας όσο και η αδελφή του υπέγραψαν προς τον εναγόμενο και τον ΜΕ1 κάποια έγγραφα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης, κατά την συνάντηση της 7ης/9/95 ο ενάγοντας και η αδελφή του συμφώνησαν να πωλήσουν ή/και αναθέσουν την πώληση κάποιων ακινήτων τους στα Πυργά. Ο εναγόμενος και ο εν λόγω Ευάγγελος Παναγιώτου εξέδωσαν μία επιταγή έκαστος εκ Λ.Κ.1000 προς έκαστο έναντι τέτοιων πωλήσεων ή /και προτιθέμενων πωλήσεων. Κατά την ανωτέρω συνάντηση ο ενάγοντας και η εν λόγω αδελφή του υπέγραψαν έντυπα πληρεξούσια ή/και πωλητήρια εν λευκώ προς τον εναγόμενο και τον Ευάγγελο Παναγιώτου. Λίγες μέρες αργότερα ο ενάγοντας και η αδελφή του πληροφορήθηκαν ότι ο εναγόμενος ήταν αφερέγγυος και διέτρεχαν κινδύνους σε οποιαδήποτε συναλλαγή μαζί του. Συνεπεία των εν λόγω πληροφοριών ο ενάγοντας και η αδελφή του, μετά από επιμονή τους συνάντησαν τον εναγόμενο και τον Ευάγγελο Παναγιώτου στο γραφείο του εναγόμενου και τους ζήτησαν να ακυρωθούν όλα τα πληρεξούσια ή /και πωλητήρια που υπέγραψαν. Ο εναγόμενος και ο Ευάγγελος Παναγιώτου δέχθηκαν το ως άνω αίτημα και στην παρουσία του ενάγοντα και της αδελφής του έσχισαν έγγραφα ή /και πληρεξούσια. Ο ενάγοντας και η αδελφή του επέστρεψαν τις προκαταβολές εκ Λ.Κ.1000 έκαστος που είχαν πάρει. Περί τον Νοέμβριο του 2002 ο ενάγοντας πήγε στο Κτηματολόγιο για να ανανεώσει υποθήκες που υπήρχαν στα ακίνητά του και διαπίστωσε ότι υπήρχαν κατατεθειμένα 2 πωλητήρια έγγραφα που αφορούσαν τα ακίνητά του στα Πυργά με αριθμό τεμαχίου 121/5, 135 και

1. Εξεπλάγη και επικοινώνησε με τον εναγόμενο και τον Ευάγγελο Παναγιώτου ζητώντας τους εξηγήσεις. Ο εναγόμενος αρχικά επικαλέστηκε διάφορες προφάσεις, μετά όμως συμφώνησε και διαβεβαίωσε τον ενάγοντα ότι θα ακύρωνε ή /και απέσυρε τα ως άνω πωλητήρια έγγραφα. Πράγματι ο εναγόμενος ακύρωσε ή/και απέσυρε το πωλητήριο έγγραφο που αφορούσε τα τεμάχια υπ' αριθμό 135 και 121/
2. Παρέλειψε όμως να ακυρώσει ή /και αποσύρει το άλλο πωλητήριο έγγραφο για το τεμάχιο
3. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι η πώληση του ακινήτου του υπό τον ως άνω αριθμό τεμαχίου ήταν άκυρη για τον λόγο ότι ο εναγόμενος δεν είχε εξουσία να ενεργεί ως αντιπρόσωπος του ενάγοντα. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο εναγόμενος διέπραξε σε βάρος του απάτη, παραθέτοντας λεπτομέρειες της κατ' ισχυρισμό απάτης στην έκθεση απαίτησής του. Ο εναγόμενος στο δικόγραφο της υπεράσπισή του ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας δυνάμει εγγράφου ημερομηνίας 7.9.95 τον διόρισε ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του για να προβεί σε μεταβίβαση ή /και πώληση δύο τεμαχίων του σε οποιοδήποτε πρόσωπο έναντι του ποσού των Λ.Κ.
4. Στο πλαίσιο της ως άνω εξουσιοδότησης του προχώρησε στην πώληση του ακινήτου του ενάγοντα υπ' αριθμό τεμαχίου 89 σε κάποιο Γιάννη Παπαγιάννη και η εν λόγω συμφωνία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λάρνακας. Η συμφωνία αυτή δεν κατέστη δυνατό να ακυρωθεί ή /και αποσυρθεί από το Κτηματολόγιο επειδή ο αγοραστής δεν συναίνεσε στην απόσυρσή ή /και ακύρωσή της. Παραδέχεται επίσης ότι το άλλο πωλητήριο έγγραφο το οποίο συνήψε με την εταιρεία Mikallos Constructions Ltd για τα τεμάχια 135 και 121/5, το οποίο επίσης είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο ακυρώθηκε ή /και αποσύρθηκε με την σύμφωνη γνώμη των αγοραστών. Η μαρτυρία Για την πλευρά του ενάγοντα έδωσαν μαρτυρία ο ίδιος ο ενάγοντας, η αδελφή του Αντρούλλα Σωτηρίου Θεοδώρου (ΜΕ2) και ο Ευάγγελος Παναγιώτου (ΜΕ1). Συνοψίζω τη μαρτυρία του ενάγοντα: Στις 7.9.1995 μαζί με την αδελφή του (ΜΕ2) συνάντησαν τον εναγόμενο στο γραφείο του στη Λάρνακα. Παρών στη συνάντηση εκεί ήταν και ο ΜΕ
5. Κατ' εκείνη τη συνάντηση ανέθεσαν στον εναγόμενο και στον ΜΕ1 την πώληση κάποιων ακινήτων τους στο χωριό Πυργά και υπέγραψαν κάποια έγγραφα "εν λευκώ" προς τον εναγόμενο και τον ΜΕ
6. Έναντι των ως άνω πωλήσεων ο εναγόμενος και ο ΜΕ1 εξέδωσαν μία επιταγή ο καθένας για το ποσό των £1000 η κάθε επιταγή, η μία επιταγή επ' ονόματι του ιδίου και η άλλη επ' ονόματι της αδελφής του. Μετά από μερικές μέρες από την ως άνω συνάντηση, κατόπιν κάποιων πληροφοριών που έτυχε να πάρουν για το πρόσωπο του εναγόμενου, ζήτησαν από τον εναγόμενο να ξανασυναντηθούν. Κατά τη δεύτερη συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε και πάλι στο γραφείο του εναγόμενου παρόντα ήταν τα ίδια πρόσωπα, τα οποία παρευρέθηκαν και στην πρώτη συνάντηση. Τόσο ο ίδιος, όσο και η αδελφή του ζήτησαν από τον εναγόμενο και το ΜΕ1 να ακυρωθεί οτιδήποτε είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους κατά την πρώτη συνάντηση. Ο εναγόμενος και ο ΜΕ1 δέχθηκαν το αίτημά τους και στην παρουσία τους έσχισαν κάποια έγγραφα. Τόσο ο ίδιος όσο και η αδελφή του επέστρεψαν τις δύο επιταγές, τις οποίες είχαν πάρει ως προκαταβολή κατά την πρώτη συνάντηση. Επίσης ο εναγόμενος και ο ΜΕ1 υπέγραψαν απόδειξη για την επιστροφή των ως άνω επιταγών (βλ. την πρωτότυπη απόδειξη - τεκμήριο 10Α και το φωτοαντίγραφο της - τεκμήριο 10). Έκτοτε δεν είχε καμιά επαφή ή επικοινωνία είτε με τον εναγόμενο ή με το ΜΕ
7. Περί τον Νοέμβριο του 2002 είχε επισκεφθεί το Κτηματολόγιο για να ανανεώσει τις υποθήκες με τις οποίες βαρύνονταν τα ως άνω ακίνητά του και να εξασφαλίσει νέα δανειοδότηση. Προς μεγάλη του έκπληξη διαπίστωσε ότι τα ρηθέντα ακίνητα του βαρύνονταν με δύο πωλητήρια έγγραφα, τα οποία βρίσκονταν κατατεθειμένα στα αρχεία του Κτηματολογίου και ως εκ τούτου εμποδιζόταν η ανανέωση των υποθηκών. Στο σημείο αυτό θεωρώ χρήσιμο να ανοίξω μια παρένθεση για να περιγράψω τα δύο πωλητήρια έγγραφα, τα οποία όπως υπήρξε κοινό έδαφος είχαν κατατεθεί στο Κτηματολόγιο και κατ' αυτό τον τρόπο κατέστησαν εμπράγματο βάρος στα ακίνητα του ενάγοντα: Το πρώτο χρονικά πωλητήριο έγγραφο φέρει ημερομηνία 13.12.95 και υπογράφεται αφενός μεν από τον εναγόμενο, εκ μέρους του ενάγοντα-πωλητή αφετέρου δε από κάποιο Ανδρέα Μίκαλλο εκ μέρους της εταιρείας A. Mikallos Constructions Ltd, η οποία περιγράφεται ως η αγοραστής των ακινήτων υπ' αριθμό τεμαχίου 121/5 και 135 ιδιοκτησία του ενάγοντα (βλ. το τεκμήριο υπ' αριθμό 4). Το δεύτερο πωλητήριο έγγραφο φέρει ημερομηνία 12.3.97 και υπογράφεται αφενός μεν από τον εναγόμενο ως ειδικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του ενάγοντα-πωλητή, αφετέρου δε από κάποιο Γιάννη Παπαγιάννη, ως αγοραστή του τεμαχίου υπ' αριθμό 89, ιδιοκτησία του ενάγοντα (βλ. το τεκμήριο υπ' αριθμό 3). Η θέση του ενάγοντα αναφορικά με τα ως άνω πωλητήρια έγγραφα, όπως εκφράστηκε μέσα από τη μαρτυρία ήταν ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε για τη σύναψή τους, μέχρι την ημερομηνία που επισκέφθηκε το Κτηματολόγιο για να ανανεώσει τις υποθήκες και ουδέποτε εξουσιοδότησε τη σύναψή τους. Επιπλέον δεν εισέπραξε κανένα ποσό από την πώληση των ως άνω ακινήτων. Μετά την ανακάλυψη της ύπαρξης των ως άνω πωλητηρίων εγγράφων επικοινώνησε με τον εναγόμενο και το ΜΕ1 ζητώντας τους εξηγήσεις. Ο εναγόμενος αρχικά επικαλέστηκε διάφορες προφάσεις, στη συνέχεια όμως τον διαβεβαίωσε ότι θα μεριμνούσε έτσι ώστε να ακυρώνονταν και να αποσύρονταν από το Κτηματολόγιο τα ως άνω πωλητήρια έγγραφα. Ο εναγόμενος πράγματι μερίμνησε για την ακύρωση και απόσυρση του πρώτου πωλητηρίου εγγράφου με την εταιρεία A. Mikallos Constructions Ltd. Παρέλειψε όμως να πράξει το ίδιο σε σχέση με το δεύτερο κατά σειρά πωλητήριο έγγραφο, το οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται κατατεθειμένο στα αρχεία του Κτηματολογίου. Μεταξύ της σωρείας εγγράφων που κατέθεσε ο ενάγοντας ως τεκμήρια περιλαμβάνονται δύο ειδικά πληρεξούσια έγγραφα (βλ. τα τεκμήρια υπ' αριθμό 5 και 6). Συμφώνως του περιεχόμενου των υπό αναφορά πληρεξουσίων εγγράφων, ο ενάγοντας φέρεται να έχει εξουσιοδοτήσει τον εναγόμενο να μεταβιβάσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, μη εξαιρουμένου και του ιδίου του εναγομένου τα ακίνητα τα οποία περιγράφονται στο καθένα από τα ρηθέντα πληρεξούσια έγγραφα. Επιπλέον η υπογραφή του πληρεξουσιοδότη, η οποία υπάρχει επί των ως άνω εγγράφων φέρεται να έχει πιστοποιηθεί από πιστοποιούντα υπάλληλο. Η εκδοχή του ενάγοντα σε σχέση με τα ρηθέντα πληρεξούσια έγγραφα ήταν ότι αυτά δεν υπεγράφησαν ενώπιον πιστοποιούντα υπαλλήλου. Διευκρίνισε ότι κατά την πρώτη συνάντηση στο γραφείο του εναγόμενου δεν παρευρισκόταν κανένας πιστοποιών υπάλληλος. Τόσο ο ίδιος όσο και η αδελφή του υπέγραψαν κάποια έγγραφα προς τον εναγόμενο και τον ΜΕ1, δεν θυμόταν όμως τι ακριβώς ήταν τα έγγραφα που υπέγραψαν. Παρόμοια ήταν η θέση που υιοθέτησε ο ενάγοντας σε σχέση με το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 7.9.95 (βλ. το τεκμήριο υπ' αριθμό 16). Το υπό αναφορά έγγραφο φέρεται να έχει υπογραφεί μεταξύ του ενάγοντα ως πωλητή και του εναγόμενου ως αγοραστή των δύο ακινήτων, τα οποία περιγράφονται λεπτομερώς στο έγγραφο αυτό, έναντι του συνολικού ποσού των £
8. Πρόκειται για τα ίδια ακίνητα τα οποία πωλήθηκαν από τον εναγόμενο προς την εταιρεία A. Mikallos Constructions Ltd με βάση το πωλητήριο έγγραφο - τεκμήριο
9. Στην τελευταία σελίδα του τεκμηρίου 16 υπάρχει ενυπόγραφη δήλωση ότι παρελήφθη το ποσό των £
10. Ο ενάγοντας στη μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε πώλησε στον εναγόμενο τα ακίνητα που περιγράφονται στο τεκμήριο 16 ούτε και εισέπραξε από τον εναγόμενο το ποσό των £
11. Το υπό αναφορά πωλητήριο έγγραφο, όπως διευκρίνισε δεν βρίσκεται πλέον σε ισχύ. Η ΜΕ2 κατέθεσε ότι στις 7.9.95 μαζί με τον αδελφό της είχαν συναντήσει τον εναγόμενο στο γραφείο του στη Λάρνακα. Ήταν η πρώτη φορά που συνάντησε τον εναγόμενο. Τη συνάντηση αυτή διευθέτησε ο ΜΕ1, τον οποίο γνώριζε από πριν και ήταν επίσης παρών στη συνάντηση. Στη συνάντηση αυτή "αναφέρθηκαν" κάποια τεμάχια και πήραν ως προκαταβολή δύο μεταχρονολογημένες επιταγές, μία από τον εναγόμενο και μία από τον ΜΕ
12. Ο εναγόμενος και ο ΜΕ1 τους έδωσαν και υπέγραψαν κάποια έγγραφα, δεν θυμόταν όμως τι ακριβώς είχαν υπογράψει. Την επόμενη μέρα, μετά από κάποιες πληροφορίες που πήρε για το πρόσωπο του εναγόμενου επικοινώνησε με τον εναγόμενο και τον ΜΕ1, ζητώντας τους να ακυρώσουν οτιδήποτε είχε συμφωνηθεί την προηγούμενη ημέρα. Και οι δύο απάντησαν ότι ήταν "εντάξει". Στις 29.12.95 ξανασυναντήθηκαν με τα ίδια πρόσωπα στο γραφείο του εναγόμενου. Ο σκοπός της συνάντησης αυτής ήταν να ακυρωθούν οποιαδήποτε έγγραφα είχαν υπογράψει κατά την πρώτη συνάντηση και να επιστρέψουν τις επιταγές, τις οποίες είχαν πάρει από τον εναγόμενο και τον ΜΕ
13. Στη συνάντηση της 29ης/12/95 επέστρεψαν τις ρηθείσες επιταγές και ο εναγόμενος με τον ΜΕ1 υπέγραψαν απόδειξη είσπραξης των επιταγών (βλ. την πρωτότυπη απόδειξη - τεκμήριο 10Α και το φωτοαντίγραφο της τεκμήριο 10). Ο εναγόμενος και ο ΜΕ1 έσχισαν μπροστά τους κάποια έγγραφα, όμως ούτε η ίδια ούτε ο αδελφός της ζήτησαν να δουν ποια ήταν τα έγγραφα που έσχισαν. Η μάρτυρας αμφισβήτησε τη γνησιότητα του πωλητηρίου εγγράφου - τεκμήριο
14. Στο σημείο αυτό θεωρώ ορθό να αναφερθώ στο περιεχόμενο του τεκμηρίου
15. Το έγγραφο αυτό περιγράφεται στον τίτλο του ως "πωλητήριο έγγραφο" και φέρει ημερομηνία 30.8.
16. Φέρεται να έχει υπογραφεί μεταξύ της μάρτυρος, η οποία αναφέρεται ως πωλητής και του εναγόμενου, ο οποίος αναφέρεται ως αγοραστής. Με βάση το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου η μάρτυρας πώλησε στον εναγόμενο το ακίνητο, το οποίο περιγράφεται λεπτομερώς σε αυτό, έναντι του ποσού των £
17. Στην τρίτη σελίδα του τεκμηρίου 15 υπάρχει ενυπόγραφη δήλωση είσπραξης του ποσού των £
18. Η εκδοχή της μάρτυρος ήταν ότι ουδέποτε υπέγραψε το υπό αναφορά έγγραφο και ουδέποτε εισέπραξε από τον εναγόμενο το ποσό των £
19. Περί το Δεκέμβριο του 2002 ο ενάγοντας την πληροφόρησε για τα δύο πωλητήρια έγγραφα τα οποία βρέθηκαν κατατεθειμένα στο Κτηματολόγιο. Επειδή η ίδια είχε προσωπικό κώλυμα λόγω της ασθένειας του συζύγου της, ζήτησε από τον αδελφό της να μεριμνήσει για να ακυρωθούν και να αποσυρθούν από το Κτηματολόγιο τα πωλητήρια έγγραφα τα οποία βάρυναν τα ακίνητα τους. Επικοινώνησε με δικηγόρο ζητώντας του να αποταθεί στο Κτηματολόγιο για να αποσυρθούν οποιαδήποτε πληρεξούσια έγγραφα τα οποία τυχόν είχαν κατατεθεί (βλ. το τεκμήριο 20). Ο εναγόμενος, μετά την ανακάλυψη από τον ενάγοντα των υπό αναφορά πωλητηρίων εγγράφων που βρίσκονταν κατατεθειμένα στο Κτηματολόγιο, υπέγραψε υπεύθυνη δήλωση με την οποία αναλάμβανε να προβεί σε όλα τα αναγκαία διαβήματα για την απόσυρση των πωλητηρίων εγγράφων με την εταιρεία A. Mikallos Constructions Ltd (βλ. το τεκμήριο υπ' αριθμό 21). Ο ΜΕ1 κατέθεσε ότι στη συνάντηση της 7ης/9/95 εξέδωσε με τον εναγόμενο κάποιες μεταχρονολογημένες επιταγές προς τον ενάγοντα και την αδελφή του. Την επόμενη μέρα του τηλεφώνησε η ΜΕ2 αναφέροντας του ότι άλλαξαν γνώμη, μετάνιωσαν και δεν ήθελαν να προχωρήσουν με τις πωλήσεις των ακινήτων τους. Η ΜΕ2 του έστειλε και γραπτώς την ως άνω απόφασή τους. Διευθετήθηκε νέα συνάντηση στο γραφείο του εναγόμενου, όπου παρευρέθηκαν τα ίδια πρόσωπα που ήταν παρόντα κατά τη συνάντηση της 7ης/9/
20. Μαζί με τον εναγόμενο υπέγραψαν απόδειξη είσπραξης των επιταγών τις οποίες είχαν εκδώσει προς τον ενάγοντα και την αδελφή του (βλ. το τεκμήριο 10). Ο ενάγοντας και η ΜΕ2 του επέστρεψαν την επιταγή που τους είχε εκδώσει (βλ. την πρωτότυπη επιταγή - τεκμήριο 19 και το φωτοαντίγραφο της - τεκμήριο 12). Κατόπιν αυτού έσχισαν τα έγγραφα, τα οποία είχαν υπογράψει ο ενάγοντας και η ΜΕ2 κατά την συνάντηση της 7ης/9/
21. Κατά την αντεξέτασή του διευκρίνισε ότι στη συνάντηση της 7ης/9/95 ο ενάγοντας και η αδελφή του είχαν φθάσει στο γραφείο του εναγόμενου πριν από τον ίδιο. Δεν γνώριζε αν ο ενάγοντας και η αδελφή του είχαν υπογράψει οποιαδήποτε έγγραφα στην απουσία του. Δεν θυμόταν ποια ακριβώς ήταν τα έγγραφα που υπέγραψαν ο ενάγοντας και η ΜΕ
22. Η επιταγή που εξέδωσε προς τον ενάγοντα για το ποσό £1000 αντιπροσώπευε την αγορά κάποιου χωραφιού στα Πυργά, η οποία όμως ακυρώθηκε. Υπεγράφησαν κάποια πωλητήρια έγγραφα μεταξύ του ιδίου και του ενάγοντα με τη ΜΕ2, τα οποία όμως είχαν ακυρωθεί, γι' αυτό και του είχε επιστραφεί η επιταγή των £
23. Ο εναγόμενος του είχε δείξει τα δύο πληρεξούσια έγγραφα τα οποία του είχε παραχωρήσει ο ενάγοντας (βλ. τα τεκμήρια 5 και 6) μετά από παρέλευση χρόνου. Δεν γνώριζε οτιδήποτε για τα ως άνω πληρεξούσια έγγραφα μέχρι που του μίλησε γι' αυτά ο εναγόμενος. Γι' αυτό και του "κακοφάνηκε" επειδή οι ιδιοκτήτες είχαν εμπιστευθεί τον εναγόμενο, παρά το ότι ο ίδιος γνώριζε την ΜΕ2 από πριν. Υπέγραψε ως μάρτυρας των υπογραφών των συμβαλλομένων στο πωλητήριο έγγραφο με τον Γιάννη Παπαγιάννη (βλ. το τεκμήριο 3). Το έγγραφο αυτό υπεγράφη στο γραφείο του και ήταν αυτός που είχε συστήσει τον Γιάννη Παπαγιάννη στον εναγόμενο. Σε υποβολή του συνηγόρου του εναγόμενου ότι κατά τη συνάντηση της 29ης/12/95 αυτό το όποιο ακυρώθηκε ήταν μόνο τα πωλητήρια έγγραφα και όχι τα πληρεξούσια απάντησε επί λέξει: "εγώ πωλητήρια είχα κύριε δικηγόρε, δεν είχα πληρεξούσια". Η μοναδική μαρτυρία την οποία πρόσφερε η υπεράσπιση ήταν του εναγόμενου. Κατέθεσε ότι γνώρισε τον ενάγοντα και την αδελφή του μέσω του ΜΕ
24. Τόσο ο ενάγοντας όσο και η αδελφή του ήθελαν να πωλήσουν ορισμένα κτήματα τα οποία είχαν στο χωριό Πυργά. Στις 30.8.95 συμφώνησε με την ΜΕ2 όπως αγοράσει από αυτήν το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 8884 έναντι του ποσού των £
25. Κατά την ίδια μέρα υπέγραψαν με τη ΜΕ2 το πωλητήριο έγγραφο-τεκμήριο
26. Κατά την υπογραφή της ως άνω συμφωνίας παρόντες ήταν ο ΜΕ1 και η τότε συνεργάτης του ονόματι Carol, οι οποίοι και υπέγραψαν ως μάρτυρες των υπογραφών των συμβαλλομένων. Την ίδια μέρα έδωσε προς τη ΜΕ2 επιταγή για το ποσό των £
27. Στις 12.9.95 κατέθεσε το ως άνω πωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο Λάρνακας (βλ. την απόδειξη κατάθεσης του πωλητηρίου εγγράφου - τεκμήριο 24). Ακολούθως στις 7.9.95 είχε συνάντηση στο γραφείο του με τον ενάγοντα και το ΜΕ
28. Μετά από συζήτηση συμφώνησαν όπως αγοράσει από τον ενάγοντα τα ακίνητά του με αριθμούς εγγραφής 8896 και 9104 έναντι του ποσού των £
29. Κατ' εκείνη την ημέρα υπεγράφη από τον ενάγοντα το πωλητήριο έγγραφο - τεκμήριο
30. Παρόντες κατά την υπογραφή του ως άνω πωλητηρίου ήταν ο ΜΕ1 και η τότε συνεργάτης του Carol, οι οποίοι επίσης υπέγραψαν ως μάρτυρες των υπογραφών των συμβαλλομένων. Το ως άνω έγγραφο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λάρνακας την 12ην/9/
31. Κατά τη συνάντηση της 7ης/9/95 ο ενάγοντας υπέγραψε και δύο ειδικά πληρεξούσια έγγραφα, με τα οποία τον διόριζε ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του για να προβεί στην πώληση και μεταβίβαση των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής 8896, 9104, 9719 και 9720 (βλ. τα τεκμήρια 5 και 6). Τα ως άνω πληρεξούσια έγγραφα παρουσιάστηκαν ενώπιον πιστοποιούντα υπαλλήλου ο οποίος τα σφράγισε στην παρουσία του ενάγοντα. Στις 13.12.95 ενεργώντας με βάση το πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο του παραχώρησε ο ενάγοντας συμφώνησε με τον κο Ανδρέα Μίκαλλο, διευθυντή της εταιρείας A. Mikallos Constructions Ltd για την πώληση των ακινήτων με αριθμό εγγραφής 8896 και
32. Κατά την ιδία ημερομηνία υπεγράφη με τον κο Μίκαλλο το πωλητήριο έγγραφο - τεκμήριο
33. Στις 28.12.95 κατέθεσε το ως άνω πωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο Λάρνακας. Την ιδία ημέρα απέσυρε από το Κτηματολόγιο το πωλητήριο έγγραφο το οποίο είχε υπογράψει με τον ενάγοντα (βλ. το τεκμήριο 16) έτσι ώστε να μπορούσε να γίνει η κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου το οποίο είχε υπογράψει με τον κο Μίκαλλο. Παρέλαβε από τον κο Μίκαλλο το ποσό των £2000 ως προκαταβολή και το υπόλοιπο ποσό του τιμήματος πώλησης θα εξοφλείτο εντός δύο μηνών από την υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου. Δεν παρέδωσε στον ενάγοντα κανένα ποσό αφού δεν είχε ολοκληρωθεί η πράξη. Στις 29.12.95 συναντήθηκε στο γραφείο του με τη ΜΕ2 και το ΜΕ
34. Στη συνάντηση εκείνη η ΜΕ2 του επέστρεψε την επιταγή που της είχε παραδώσει για το ποσό των £12000 και ακύρωσαν το πωλητήριο έγγραφο - τεκμήριο 15 το οποίο και απέσυρε στη συνέχεια από το Κτηματολόγιο. Κατ' εκείνη τη συνάντηση ο ενάγοντας δεν ήταν παρών. Στις 12.3.97 τον επισκέφθηκαν στο γραφείο του ο ΜΕ1 και κάποιος Γιάννης Παπαγιάννης, τον οποίο συναντούσε για πρώτη φορά. Το ως άνω πρόσωπο ενδιαφερόταν να αγοράσει το ακίνητο του ενάγοντα με αριθμό εγγραφής 9720 τεμάχιο
35. Παρουσίασε στο ως άνω πρόσωπο το πληρεξούσιο έγγραφο που του είχε παραχωρήσει ο ενάγοντας και ακολούθως υπέγραψαν πωλητήριο έγγραφο για την αγορά του ως άνω ακινήτου από το ως άνω αναφερόμενο πρόσωπο για το ποσό των £
36. Ο κος Παπαγιάννης του πλήρωσε ως προκαταβολή το ποσό των £200 και το υπόλοιπο θα εξοφλείτο κατά τη μεταβίβαση του ακινήτου. Στις 13.3.97 το ως άνω πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λάρνακας. Περί το τέλος του 2002 τον συνάντησε ο ενάγοντας και του ζήτησε να ακυρώσει τα δύο πωλητήρια έγγραφα, τα οποία είχαν κατατεθεί στο Κτηματολόγιο (τεκμήρια 3 και 4). Ενημέρωσε τον ενάγοντα ότι ήταν δύσκολο να αποσυρθούν, όμως τον διαβεβαίωσε ότι θα αναλάμβανε πρωτοβουλία να μιλήσει με τους αγοραστές και να συζητήσει το ενδεχόμενο απόσυρσης των ως άνω εγγράφων από το Κτηματολόγιο. Συναντήθηκε με τον κο Ανδρέα Μίκαλλο ο οποίος και αποδέχτηκε να αποσύρει το πωλητήριο έγγραφο το οποίο είχε καταθέσει στο Κτηματολόγιο (τεκμήριο 4). Πράγματι ο κος Μίκαλλος απέσυρε το ως άνω πωλητήριο έγγραφο και του επέστρεψε το ποσό των £2000 που είχε πάρει από τον κο Μίκαλλο ως προκαταβολή. Είχε επίσης συνάντηση με τον κο Παπαγιάννη, ο οποίος όμως του ανέφερε ότι δεν ενδιαφερόταν να ακυρώσει το πωλητήριο έγγραφο - τεκμήριο
37. Το ως άνω πωλητήριο έγγραφο εξακολουθεί να είναι κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο. Αξιολόγηση - Ευρήματα Στο επίκεντρο της υπόθεσης του ενάγοντα βρίσκονται τα 2 ειδικά πληρεξούσια έγγραφα - τεκμήρια 5 και
38. Σύμφωνα με το περιεχόμενο των υπό αναφορά πληρεξουσίων εγγράφων ο ενάγοντας φέρεται να έχει διορίσει ως αντιπρόσωπο του τον εναγόμενο, παραχωρώντας του την εξουσία όπως μεταβιβάσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, μη εξαιρουμένου του ιδίου του εναγομένου, τα ακίνητα που περιγράφονται στο καθένα από τα υπό αναφορά πληρεξούσιο, αντί καθορισμένου σ' αυτά ποσού. Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι εναγόμενος, χρησιμοποιώντας το ένα εκ των ως άνω πληρεξουσίων εγγράφων, συγκεκριμένα το τεκμήριο 5 πώλησε τα ακίνητα που περιγράφονται σ' αυτό στην εταιρεία A. Mikallos Constructions Ltd υπογράφοντας το πωλητήριο έγγραφο - τεκμήριο
39. Επίσης, με την χρήση του άλλου ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου, του τεκμηρίου υπ' αρ. 6 πώλησε το ένα εκ των δύο ακινήτων που περιγράφονται σ' αυτό, συγκεκριμένα του ακινήτου υπ' αρ. εγγραφής 9720 αρ. τεμαχίου 89 στον Γιάννη Παπαγιάννη (βλ. το πωλητήριο έγγραφο - τεκμήριο 3). Ήταν επίσης κοινό έδαφος ότι τα ως άνω πωλητήρια έγγραφα είχαν κατατεθεί στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Ο ενάγοντας αμφισβήτησε την εγκυρότητα των υπό αναφορά πληρεξουσίων εγγράφων, προβάλλοντας μεταξύ άλλων και τον ισχυρισμό ότι αυτά δεν υπεγράφησαν ενώπιον πιστοποιούντος υπαλλήλου. Επίσης ισχυρίζεται ότι τα εν λόγω πληρεξούσια ακυρώθηκαν από τους διαδίκους, μαζί με οποιαδήποτε άλλα έγγραφα είχε υπογράψει ο ίδιος και η αδελφή του (ΜΕ2), μερικές μέρες μετά την υπογραφή τους, γεγονός το οποίο επιβεβαιώθηκε στην συνάντηση της 29ης/12/95 με την καταστροφή (σχίσιμο) όλων των εγγράφων, τα οποία είχε υπογράψει ο ίδιος και η αδελφή του. Ο εναγόμενος από την πλευρά του ισχυρίστηκε ότι τα υπό αναφορά πληρεξούσια υπογράφησαν από τον ενάγοντα ενώπιον συγκεκριμένου πιστοποιούντα υπαλλήλου και επιπλέον ότι αυτά δεν ήταν μεταξύ των εγγράφων που του ζητήθηκε να ακυρωθούν. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Έχοντας να επιλέξω μεταξύ των διιστάμενων εκδοχών προτιμώ χωρίς δισταγμό την εκδοχή της πλευράς του ενάγοντα. Τόσο ο ενάγοντας όσο και η αδελφή του (ΜΕ2) άφησαν πολύ καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Απάντησαν λεπτομερώς σε οτιδήποτε τους ζητήθηκε με ευθύτητα, λιτότητα, αμεσότητα, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. Όσον αφορά την ουσία της εκδοχής τους έχω να αναφέρω ότι διέθετε συνοχή, λογικότητα, πειστικότητα. Έδωσαν πειστικότατες εξηγήσεις σε οτιδήποτε τους ζητήθηκε χωρίς να αφήσουν οτιδήποτε το ασαφές ή ατεκμηρίωτο. Κάποιες διαφορές τις οποίες έχω εντοπίσει στην μεταξύ τους μαρτυρία ήταν τόσο επουσιώδεις, εις τρόπο ώστε δεν θα μπορούσε να πληγεί η αξιοπιστία τους. Επιπλέον, η εκδοχή τους επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία του ΜΕ1 τον οποίο θεωρώ ως ανεξάρτητο μάρτυρα. Όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο ο ΜΕ1 συνεργαζόταν με τον εναγόμενο κατά τον χρόνο που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα της παρούσας αγωγής, επιπλέον δε ήταν αυτός που έφερε σε επαφή τον ενάγοντα και την αδελφή του με τον εναγόμενο. Ήταν επίσης παρών στις συναντήσεις των μερών, οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί στο γραφείο του εναγομένου. Και οι 3 μάρτυρες ήταν σταθεροί στη θέση τους ότι κατά την συνάντηση της 29ης/12/95 επεστράφησαν οι επιταγές που είχαν στα χέρια τους ο ενάγοντας και η αδελφή του και κατόπιν αυτού ακυρώθηκε από τους παρευρισκομένους οτιδήποτε είχε συμφωνηθεί στη συνάντηση της 7ης/9/
40. Η θέση αυτή υποστηρίζεται από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της απόδειξης είσπραξης - τεκμήριο 10Α η οποία τονίζω ότι υπογράφεται τόσο από τον εναγόμενο, όσο και από τον ΜΕ
41. Χαρακτηριστικό είναι επίσης το ακόλουθο απόσπασμα από την αντεξέταση του ΜΕ
42. "Ε. Εκεί λέει (τεκμήριο 10) ότι ο κύριος Βαγιανός έλαβε από την κυρία Αντρούλλα Σωτηρίου Θεοδώρου από την Πάφο την επιταγή, Barklay's Bank τάδε αριθμό ως επιστροφή. Θυμάσαι για ποιο ποσό ήταν τούτη η επιταγή; Α. Όχι. Ε. Θυμάσαι τι αντιπροσώπευε τούτη η επιταγή; Α. Όχι. Η προσωπική μου εντύπωση ήταν ότι όλα ετέλειωσαν." Φυσικά, δεν παραγνωρίζω ότι ο ΜΕ1 δεν θυμόταν ορισμένα γεγονότα, για τα οποία είχε ερωτηθεί κατά την αντεξέταση του, όπως για παράδειγμα ποια συγκεκριμένα έγγραφα είχαν υπογραφεί κατά την συνάντηση της 7ης/9/
43. Θεωρώ όμως ότι αυτό δεν οφειλόταν σε πρόθεση απόκρυψης οποιονδήποτε γεγονότων, εις τρόπο ώστε να βοηθείτο η υπόθεση οποιοδήποτε από τους διαδίκους, αλλά στην πάροδο πολλών ετών από τον χρόνο που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα. Σε αντίθεση με τους μάρτυρες της πλευράς του ενάγοντα ο εναγόμενος άφησε πενιχρή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι δεν είπε την αλήθεια στο δικαστήριο. Η εκδοχή του στερείτο πειστικότητας και λογικότητας. Ήταν επίσης διάτρητη από ασάφειες, αντιφάσεις, παραλείψεις και παλινδρομήσεις. Όσον αφορά την πιστοποίηση της υπογραφής του ενάγοντα επί των επίδικων πληρεξουσίων εγγράφων, η θέση του ήταν ότι τα υπό αναφορά πληρεξούσια έγγραφα υπεγράφησαν από τον ενάγοντα ενώπιον του πιστοποιούντα υπαλλήλου Ρίκκου Παττίχη σε ημερομηνία μεταγενέστερη της 7ης/9/95, κατόπιν συνάντησης στο γραφείο του η οποία είχε διευθετηθεί εκ των προτέρων με τον ενάγοντα και την αδελφή του. Στο σημείο αυτό θεωρώ χρήσιμο να ανοίξω μια παρένθεση για να αναφέρω ότι στο σώμα των επίδικων πληρεξουσίων υπάρχει πιστοποίηση της υπογραφής του ενάγοντα από τον πιστοποιούντα υπάλληλο Ανδρέα Ρίκκο Παττίχη, ημερομηνίας 26.9.
44. Φυσικά στο πληρεξούσιο έγγραφο - τεκμήριο 6 η εν λόγω πιστοποίηση δεν είναι ευκρινής, προφανώς επειδή πρόκειται για φωτοαντίγραφο. Κατ' αρχήν θα πρέπει να αναφέρω ότι η υπό σχολιασμό θέση του εναγόμενου δεν έχει δικογραφηθεί στην έκθεση υπεράσπισης του. Στην παράγραφο 17 της υπεράσπισης του ο εναγόμενος αρνείται γενικώς τον ισχυρισμό της έκθεσης απαίτησης του ενάγοντα ότι τα υπό αναφορά πληρεξούσια έγγραφα δεν υπεγράφησαν ενώπιον πιστοποιούντα υπαλλήλου και αναφέρει περαιτέρω ότι ο ενάγοντας εμποδίζεται (is estopped) από του να προβεί σε τέτοιους ισχυρισμούς. Πέραν της παράλειψης δικογράφησης της, η υπό σχολιασμό θέση του δεν ετέθη στον ενάγοντα και την αδελφή του (ΜΕ2) κατά την αντεξέταση τους εις τρόπο που να τους παρεχόταν η δυνατότητα να την σχολιάσουν και να έπαιρναν θέση. Επιπλέον καμιά δικαιολογία δεν προσφέρθηκε από την υπεράσπιση για την παράλειψη της να την θέσει έγκαιρα στον ενάγοντα και την ΜΕ
45. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι η υπεράσπιση περιορίστηκε να υποβάλει στην ΜΕ2 κατά την αντεξέταση της ότι ο ενάγοντας υπέγραψε τα επίδικα πληρεξούσια έγγραφα ενώπιον πιστοποιούντος υπαλλήλου. Όταν δε η ΜΕ2 διαφώνησε με την ως άνω υποβολή ερωτήθηκε επί λέξει "που το ξέρετε εσείς, είσαστε παρούσα;" Φυσικά η ΜΕ2 αρνήθηκε ότι ήταν παρούσα, προσθέτοντας ότι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα την ενημέρωνε ο αδελφός της. Από τα όσα παρέθεσα αμέσως πιο πάνω προκύπτει ξεκάθαρα ότι η γραμμή της υπεράσπισης ήταν ότι η ΜΕ2 δεν ήταν παρούσα κατά την κατ' ισχυρισμό πιστοποίηση της υπογραφής του ενάγοντα από τον πιστοποιούντα υπάλληλο. Όμως η ως άνω θέση της υπεράσπισης αντικρούστηκε από τον ίδιο τον εναγόμενο, ο οποίος στη μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι είχε μεταφέρει ο ίδιος τον ενάγοντα και τη ΜΕ2 στο γραφείο του πιστοποιούντα υπαλλήλου για την πιστοποίηση της υπογραφής του ενάγοντα. Όμως, πέραν των όσων περιέγραψα πιο πάνω θα απέρριπτα την υπό σχολιασμό θέση του εναγομένου και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι στερείτο οποιασδήποτε πειστικότητας. Ισχυρίστηκε ο εναγόμενος ότι κατά την συνάντηση της 7ης/9/95 δεν κατέστη εφικτή η πιστοποίηση της υπογραφής του ενάγοντα από πιστοποιούντα υπάλληλο επειδή ο κος Ρίκκος Παττίχης απουσίαζε από το γραφείο του κατά την συγκεκριμένη ημέρα. Γι' αυτό και διευθετήθηκε νέα συνάντηση με τον ενάγοντα και την αδελφή του σε άλλη ημερομηνία για να μεταβούν στο γραφείο του συγκεκριμένου πιστοποιούντα υπάλληλου προς πιστοποίηση της υπογραφής του ενάγοντα. Διερωτώμαι όμως για ποιο λόγο δεν μπορούσε να είχε πιστοποιηθεί η υπογραφή του ενάγοντα από οποιοδήποτε άλλο πιστοποιούντα υπάλληλο στην Λάρνακα κατά την ίδια ημέρα της συνάντησης του με τον ενάγοντα και την αδελφή του και έπρεπε να διευθετείτο νέα συνάντηση για να πιστοποιείτο η υπογραφή του ενάγοντα από τον συγκεκριμένο πιστοποιούντα υπάλληλο. Η δικαιολογία την οποία έχει δώσει στο δικαστήριο, ότι δηλαδή συνεργάζετο αποκλειστικά με τον συγκεκριμένο πιστοποιούντα υπάλληλο, ήταν τόσο ευτελής σε βαθμό που στερείτο κάθε πειστικότητας. Επιπλέον διερωτώμαι ποιο σκοπό θα εξυπηρετούσε η παρουσία της ΜΕ2, η οποία ας σημειωθεί διέμενε στην Πάφο, στη μετέπειτα συνάντηση για την πιστοποίηση της υπογραφής του ενάγοντα από τον Ρίκκο Παττίχη, αφού δεν επρόκειτο να υπογράψει η ίδια ενώπιον του πιστοποιούντα υπαλλήλου, αλλά μόνο ο αδελφός της. Καμιά επεξήγηση δεν έχει δοθεί από τον εναγόμενο για την αναγκαιότητα της παρουσίας της ΜΕ2 κατά την πιστοποίηση της υπογραφής του ενάγοντα από τον πιστοποιούντα υπάλληλο. Επιπλέον αν πράγματι είχαν πιστοποιηθεί στην παρουσία του ενάγοντα διερωτώμαι για ποιο λόγο η ημερομηνία πιστοποίησης τους διαφέρει από την ημερομηνία που υπάρχει πάνω από την πιστοποίηση και είναι η 7η/9/
46. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω πιο πάνω απορρίπτω τη θέση του εναγόμενου ότι τα υπό αναφορά πληρεξούσια έγγραφα υπεγράφησαν από τον ενάγοντα ενώπιον του πιστοποιούντα υπαλλήλου Ανδρέα Ρίκκου Παττίχη, ο οποίος και πιστοποίησε την υπογραφή του ενάγοντα. Τα υπό αναφορά πληρεξούσια έγγραφα πιστοποιήθηκαν από τον συγκεκριμένο πιστοποιούντα υπάλληλο, προφανώς εκ των υστέρων, στην απουσία του ενάγοντα. Το ίδιο ευτελής θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και η θέση του σύμφωνα με την οποία ο ενάγοντας σε καμία περίπτωση δεν του είχε ζητήσει να ακυρωθούν οποιαδήποτε έγγραφα, τα οποία είχε υπογράψει, σε αντίθεση με την αδελφή του (ΜΕ2). Στη γραπτή του κατάθεση - τεκμήριο 22, η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του ισχυρίστηκε ότι ο ενάγοντας δεν ήταν παρών κατά την συνάντηση της 29ης/12/
47. Αποκλειστικός σκοπός της συνάντησης αυτής, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ήταν η ακύρωση της συμφωνίας, την οποία σύνηψε με την ΜΕ2 και η επιστροφή από την ΜΕ2 της επιταγής, την οποία της είχε παραδώσει για εξόφληση του τιμήματος πώλησης. Κατά την αντεξέταση του όμως μετέβαλε την θέση του, δεχόμενος ότι ο ενάγοντας ήταν παρών κατ' εκείνη την συνάντηση. Αν πράγματι η συνάντηση αυτή δεν είχε να κάνει οτιδήποτε με τον ενάγοντα διερωτώμαι ποιο σκοπό εξυπηρετούσε η παρουσία του ενάγοντα στην εν λόγω συνάντηση. Καμιά επεξήγηση δεν δόθηκε από τον εναγόμενο για την παρουσία του ενάγοντα, ο οποίος τονίζω ότι αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα, κινούμενος επί τροχοφόρου αναπηρικού καθίσματος και κατ' επέκταση η μεταφορά του στο γραφείο του εναγόμενου δεν ήταν εύκολη διαδικασία. Κάτω από τα δεδομένα, τα οποία περιγράφω πιο πάνω δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ ότι η παρουσία του ενάγοντα στην συνάντηση της 29ης/12/95 δεν εξυπηρετούσε κανένα σκοπό. Αντίθετα αποδέχομαι ότι ο σκοπός της υπό αναφορά συνάντησης, αλλά και της εκεί παρουσίας του ενάγοντα ήταν η ακύρωση όλων των εγγράφων, τα οποία είχαν υπογράψει τόσο ο ενάγοντας όσο και η αδελφή του και η επιστροφή από τους τελευταίους των επιταγών τις οποίες τους είχαν παραδώσει ο εναγόμενος και ο ΜΕ
48. Πριν ολοκληρώσω την ενότητα με τη συνάντηση της 29ης/12/95 θα ήθελα να υποδείξω ακόμα μια ουσιώδη παράλειψη του εναγόμενου. Όπως παραδέχθηκε δεν είχε αναφέρει οτιδήποτε στον ενάγοντα, ο οποίος ήταν παρών κατ΄ εκείνη τη συνάντηση για το πωλητήριο έγγραφο, το οποίο συνήψε με την εταιρεία Α. Mikallos Constructions Ltd με βάση το οποίο πώλησε στην ως άνω εταιρεία δύο ακίνητα του ενάγοντα. Λογικά θα ανέμενα ότι θα ενημέρωνε τον ενάγοντα, ως τον ιδιοκτήτη των ακινήτων και κατ΄ επέκταση τον άμεσα ενδιαφερόμενο, για την συναλλαγή στην οποία προέβη μερικές μέρες προηγουμένως, ειδικά δε θα ανέμενα από αυτόν ότι θα συζητούσε με τον ενάγοντα το ζήτημα της αποδέσμευσης των ακινήτων από την υποθήκη με την οποία βαρύνονταν, εις τόπο ώστε να καθίστατο εφικτή η μεταβίβαση τους επ΄ ονόματι του αγοραστή. Η επεξήγηση την οποία έχει δώσει στο Δικαστήριο για την παράλειψη του να αναφέρει στον ενάγοντα τα όσα παρέθεσα αμέσως πιο πάνω, συγκεκριμένα ότι αποκλειστικός σκοπός της συνάντησης της 29ης/12/95 ήταν η ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου με την αδελφή του ενάγοντα ήταν τόσο ευτελής σε βαθμό που στερείτο κάθε πειστικότητας. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι η παράλειψη του εναγόμενου να αποκαλύψει στον ενάγοντα την σύναψη του ως άνω πωλητηρίου εγγράφου κατά την συνάντηση της 29ης/12/95 ήταν εσκεμμένη και σκόπευε στο να μην αποκαλυφθεί η ύπαρξη του ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου - Τεκμήριο 5, το οποίο χρησιμοποίησε για να συνάψει το ως άνω πωλητήριο έγγραφο. Αν η ύπαρξη του ως άνω πληρεξουσίου εγγράφου ήταν εις γνώση του ενάγοντα, λογικά δεν θα είχε κανένα λόγο να μην αποκάλυπτε στον ενάγοντα την πώληση των δύο ακινήτων του (ενάγοντα) στην εταιρεία Α. Mikallos Constructions Ltd. Η αντιδικία των διαδίκων επεκτάθηκε και στα δύο πωλητήρια έγγραφα - Τεκμήρια 15 και
49. Προβλήθηκαν διιστάμενοι ισχυρισμοί αναφορικά με την εγκυρότητα των υπό αναφορά πωλητηρίων εγγράφων. Όπως έχω ήδη αναφέρει το πωλητήριο έγγραφο - Τεκμήριο 16 φέρεται να έχει υπογραφεί από τον ενάγοντα, ο οποίος περιγράφεται ως ο πωλητής των ακινήτων υπ΄ αριθμό εγγραφής 8896 και 9104 προς τον εναγόμενο, ο οποίος περιγράφεται ως αγοραστής, έναντι του ποσού των Λ.Κ.8.
50. Το πωλητήριο έγγραφο - Τεκμήριο 15 φέρεται να έχει υπογραφεί από την αδελφή του ενάγοντα (Μ.Ε.2) η οποία περιγράφεται ως η πωλητής του ακινήτου υπ΄ αριθμό εγγραφής 8884 προς τον εναγόμενο, ο οποίος επίσης περιγράφεται ως αγοραστής έναντι του ποσού των Λ.Κ.12.
51. Τόσο ο ενάγοντας όσο και η αδελφή του ισχυρίστηκαν ότι ουδέποτε υπέγραψαν τα υπό αναφορά πωλητήρια έγγραφα ούτε και εισέπραξαν το τίμημα πώλησης που περιγράφεται στο καθένα από αυτά. Η αντίθετη θέση του εναγόμενου ήταν ότι το μεν πωλητήριο έγγραφο - τεκμήριο 16 υπεγράφη από τον εναγόμενο κατά την συνάντηση την 7ην/9/95 στην παρουσία του ΜΕ1 και κάποιας συνεργάτιδας του ονόματι Carol, οι οποίοι και υπέγραψαν επί του εν λόγω πωλητηρίου ως μάρτυρες των υπογραφών των συμβαλλομένων, το δε πωλητήριο έγγραφο - Τεκμήριο 15 υπεγράφη από την αδελφή του ενάγοντα στις 30/8/95 στην παρουσία του ΜΕ1 και της ως άνω συνεργάτιδας του, οι οποίοι επίσης υπέγραψαν ως μάρτυρες των υπογραφών των συμβαλλομένων. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι ο ΜΕ1 δεν θυμόταν οτιδήποτε για τα ως άνω πωλητήρια έγγραφα, παρά το ότι είχε αναγνωρίσει την υπογραφή του επ' αυτών. Έχοντας όμως κατά νου, αφενός μεν το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι και τα δύο υπό αναφορά πωλητήρια έγγραφα ακυρώθηκαν από τους συμβαλλομένους και αποσύρθηκαν από το κτηματολόγιο, αφετέρου δε το γεγονός ότι τα υπό αναφορά πωλητήρια έγγραφα δεν σχετίζονται ούτε με τα επίδικα πληρεξούσια έγγραφα ούτε με τις θεραπείες τις οποίες αξιώνει ο ενάγοντας θεωρώ περιττό να ασχοληθώ με την σύναψη των εν λόγω πωλητηρίων και να προβώ στη διατύπωση ευρημάτων. Ωστόσο δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι το τεκμήριο 10Α καταρρίπτει την θέση του ενάγοντα ότι είχε επιστρέψει στον εναγόμενο την επιταγή των Λ.Κ.1000 που παρέλαβε από αυτόν. Αντίθετα, υποστηρίζει την εκδοχή του εναγομένου ότι η μοναδική επιταγή που του επεστράφη ήταν από την αδελφή του ενάγοντα, για το ποσό των Λ.Κ.
52. Υπενθυμίζω ότι το τεκμήριο 10Α (δες και το φωτοαντίγραφο του - τεκμήριο 10) είναι η απόδειξη επιστροφής των 2 επιταγών και υπογράφεται τόσο από τον εναγόμενο, όσο και από τον ΜΕ
53. Ο ισχυρισμός αυτός δεν με βρίσκει σύμφωνο. Κατ' αρχήν τόσο ο ενάγοντας όσο και η αδελφή του αναφέρθηκαν σε 2 επιταγές τις οποίες εξέδωσαν ο εναγόμενος και ο ΜΕ1, από μία στον καθένα, δεν θυμούνταν όμως σε ποιο όνομα είχε εκδώσει την επιταγή ο εναγόμενος και σε ποιο όνομα ο ΜΕ
54. Επιπλέον στην υπό αναφορά απόδειξη τόσο ο εναγόμενος, όσο και ο ΜΕ1 δηλώνουν ότι έχουν παραλάβει από την Ανδρούλλα Σωτηρίου Θεοδώρου (ΜΕ2) τις επιταγές που περιγράφονται στην ρηθείσα απόδειξη. Όμως, όπως προκύπτει από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της επιταγής - τεκμήριο 19 αυτή εξεδόθη επ' ονόματι του ενάγοντα. Τονίζω ότι η υπό αναφορά επιταγή είναι η μία εκ των δύο επιταγών οι οποίες είχαν παραδοθεί στον ενάγοντα και την αδελφή του. Φυσικά, παρά το ότι η υπό αναφορά επιταγή εξεδόθη επ' ονόματι του ενάγοντα, εντούτοις στην απόδειξη - τεκμήριο 10Α αναφέρεται ότι επεστράφη στον ΜΕ1 από την αδελφή του ενάγοντα. Είναι λοιπόν προφανές ότι η άλλη επιταγή στην οποία γίνεται αναφορά στην ρηθείσα απόδειξη ότι επεστράφη στον εναγόμενο, είναι αυτή η οποία είχε εκδοθεί επ' ονόματι της ΜΕ
55. Από την άλλη ο εναγόμενος μπορούσε να παρουσιάσει κάποια στοιχεία για να καταρρίψει την θέση της ΜΕ2 ότι η επιταγή, την οποία της είχε εκδώσει ήταν για Λ.Κ.12000 και όχι για Λ.Κ.
56. Δυστυχώς όμως, κανένα στοιχείο δεν παρουσίασε με αποτέλεσμα ο υπό αναφορά ισχυρισμός του να παραμείνει μετέωρος. Έχοντας κατά νου την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία καταλήγω σε εύρημα ότι τα γεγονότα επεσυνέβησαν όπως τα περιέγραψαν στην μαρτυρία τους ο ενάγοντας και η αδελφή του (ΜΕ2). Ειδικώτερον αποδέχομαι ότι κατά τη συνάντηση της 7ης/9/95 ο ενάγοντας και η αδελφή του ανέθεσαν στον εναγόμενο και στον ΜΕ1 την πώληση κάποιων ακινήτων τους που βρίσκονται στα Πυργά. Τα ακίνητα αυτά θα αγόραζαν είτε ο εναγόμενος και ο ΜΕ1, είτε θα πωλούνταν σε τρίτα πρόσωπα με τη μεσολάβηση του εναγόμενου. Προς υλοποίηση του ως άνω σκοπού ο ενάγοντας και η ΜΕ2 υπέγραψαν εν λευκώ προς τον εναγόμενο και τον ΜΕ1 κάποια έγγραφα, τα οποία δεν μπορώ να καθορίσω με ακρίβεια. Μεταξύ των εγγράφων που υπέγραψε ο ενάγοντας ήταν και τα δύο ειδικά πληρεξούσια έγγραφα - Τεκμήρια 5 και
57. Κατά την ίδια συνάντηση ο εναγόμενος και ο ΜΕ1 εξέδωσαν προς τον ενάγοντα και την ΜΕ2 από μια επιταγή ο καθένας για το ποσό των Λ.Κ.1.000 η κάθε επιταγή. Τις αμέσως επόμενες ημέρες η ΜΕ2 ενημέρωσε τηλεφωνικά τόσο τον εναγόμενο όσο και τον ΜΕ1 ότι άλλαξαν γνώμη και δεν ήθελαν να προχωρήσουν με την πώληση των ακινήτων τους και τους ζήτησε όπως ακυρωθούν όλα τα έγγραφα τα οποία είχαν υπογράψει κατά τη συνάντηση της 7ης/9/
58. Ο εναγόμενος και ο ΜΕ2 αποδέχθηκαν το αίτημα του ενάγοντα και της αδελφής του. Διευθετήθηκε νέα συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του εναγόμενου κατά την 29ην/12/
59. Παρόντες ήταν ο ενάγοντας, η αδελφή του, ο εναγόμενος και ο ΜΕ
60. Κατ΄ εκείνη τη συνάντηση ο ενάγοντας και η ΜΕ2 επέστρεψαν στον εναγόμενο και τον ΜΕ1 τις δύο επιταγές οι οποίες τους είχαν παραδοθεί κατά τη συνάντηση της 7ης/9/
61. Ο εναγόμενος και ο ΜΕ1 στην παρουσία τους έσχισαν κάποια έγγραφα. Ο ενάγοντας και η ΜΕ2 δεν ερεύνησαν τα έγγραφα που είχαν σχίσει ο εναγόμενος και ο ΜΕ
62. Εξέλαβαν ότι ήταν αυτά που υπέγραψαν κατά την συνάντηση της 7ης/9/
63. Ο εναγόμενος παρέλειψε να καταστρέψει τα δύο ειδικά πληρεξούσια έγγραφα - Τεκμήρια 5 και 6 τα οποία είχαν υπογραφεί από τον ενάγοντα. Βρίσκω και αποδέχομαι ότι τα υπό αναφορά πληρεξούσια έγγραφα πιστοποιήθηκαν από τον πιστοποιούντα υπάλληλο κ. Ανδρέα Ρίκκο Παττίχη σε ημερομηνία μεταγενέστερη της υπογραφής τους, στην απουσία του ενάγοντα. Ο εναγόμενος με την χρήση του πληρεξουσίου εγγράφου - Τεκμήριο 5 προέβη στην πώληση των ακινήτων που περιγράφονται σ΄ αυτό προς την εταιρεία Α. Mikallos Construction Ltd, υπογράφοντας πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 13.12.95 (βλέπει το Τεκμήριο 4). Επίσης με την χρήση του άλλου πληρεξουσίου εγγράφου - Τεκμήριο 6 προέβη στην πώληση του ενός εκ των δύο ακινήτων που περιγράφονται σ΄ αυτό προς τον Γιάννη Παπαγιάννη, υπογράφοντας πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 12/3/97 (βλ. το Τεκμήριο 3). Και τα δύο πωλητήρια έγγραφα είχαν κατατεθεί στο κτηματολόγιο. Βρίσκω και αποδέχομαι ότι δεν είχε περιέλθει στην αντίληψη του ενάγοντα ούτε η ύπαρξη των επίδικων πληρεξουσίων αλλά ούτε και η σύναψη των δύο ως άνω πωλητηρίων εγγράφων. Το ανακάλυψε όταν είχε μεταβεί στο κτηματολόγιο κατά το έτος 2002 προς ανανέωση των υποθηκών με τις οποίες βαρύνονταν τα ακίνητα του. Η ανανέωση των υποθηκών δεν κατέστη δυνατή λόγω της κατάθεσης στο κτηματολόγιο των ως άνω αναφερόμενων πωλητηρίων εγγράφων. Στη συνέχεια ο ενάγοντας επικοινώνησε με τον εναγόμενο, ζητώντας του εξηγήσεις για τα υπό αναφορά πωλητήρια έγγραφα. Ο εναγόμενος υπεσχέθη στον ενάγοντα ότι θα μεριμνούσε για την ακύρωση και απόσυρση από το Κτηματολόγιο των υπό αναφορά πωλητηρίων εγγράφων. Τελικώς ακυρώθηκε και απεσύρθη από το κτηματολόγιο το πωλητήριο έγγραφο με την εταιρεία Α. Μikallos Constructions Ltd. Όσον αφορά το πωλητήριο έγγραφο με τον Γιάννη Παπαγιάννη - Τεκμήριο 3, αυτό εξακολουθεί να ευρίσκεται κατατεθειμένο στο κτηματολόγιο λόγω της αρνήσεως του αγοραστή να συγκατατεθεί στην ακύρωση και απόσυρση του από το κτηματολόγιο. Νομική Πτυχή Όπως έχω ήδη αναφέρει, ο ενάγοντας επιζητά δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος δεν είχε την εξουσία ή και δικαίωμα να παρουσιάζεται ως αντιπρόσωπος του και να πωλεί ακίνητα του (βλέπε την παράγραφο 23 (β) της έκθεσης απαίτησης). Ο εναγόμενος από πλευράς του ισχυρίστηκε ότι η εξουσία για πώληση ακινήτων του ενάγοντα του παραχωρήθηκε με βάση τα ειδικά πληρεξούσια έγγραφα - Τεκμήρια 5 και
64. Συμφώνως του περιεχομένου των Τεκμηρίων 5 και 6 ο ενάγοντας φέρεται να έχει διορίσει ως αντιπρόσωπο του τον εναγόμενο, παραχωρώντας του την εξουσία να μεταβιβάσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, μη εξαιρουμένου και του ίδιου του εναγόμενου, τα ακίνητα τα οποία περιγράφονται στο καθένα από αυτά, έναντι καθορισμένου στα υπό αναφορά πληρεξούσια ποσού. Ας σημειωθεί ότι και τα δύο ως άνω έγγραφα φέρουν ως ημερομηνία υπογραφής τους την 7η/9/
65. Ο ενάγοντας στην μαρτυρία του παραδέχθηκε ότι υπέγραψε τα υπό αναφορά έγγραφα κατά την συνάντηση της 7ης/9/95 εξού και το Δικαστήριο προέβη στην διατύπωση ανάλογου ευρήματος. Ό,τι αμφισβήτησε ο ενάγοντας ήταν το περιεχόμενο των υπό αναφορά πληρεξουσίων εγγράφων και ειδικά την παραχώρηση στον εναγόμενο της εξουσίας να μεταβιβάζει ακίνητα του, ισχυριζόμενος ότι κατά την υπογραφή των υπό αναφορά πληρεξουσίων, αυτά δεν ήταν συμπληρωμένα. Από τα όσα αναφέρω αμέσως πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι ο ενάγοντας εγείρει ζήτημα "non est factum". Μετά από προσεκτική εξέταση των υπό αναφορά εγγράφων διαπιστώνω ότι το περιεχόμενο τους είναι τυποποιημένο και πανομοιότυπο. Έχω διαπιστώσει επίσης ότι υπάρχουν συμπληρώσεις, στα ανάλογα κενά των ονομάτων και διευθύνσεων του ενάγοντα και του εναγόμενου, του τιμήματος πώλησης και της περιγραφής των ακινήτων. Έχοντας κατά νου την αποδεκτή μαρτυρία του ενάγοντα ότι υπέγραψε κάποια έγγραφα «εν λευκώ» κατά την συνάντηση της 7ης/9/95 καταλήγω ότι τα υπό αναφορά πληρεξούσια έγγραφα δεν ήταν συμπληρωμένα κατά τον χρόνο της υπογραφής τους από τον ενάγοντα. Απουσίαζαν από αυτά τα στοιχεία τα οποία έχω παραθέσει πιο πάνω, τα οποία συμπληρώθηκαν από τον εναγόμενο προφανώς εκ των υστέρων με πένα. Φυσικά η εν λευκώ υπογραφή των επίδικων πληρεξουσίων εγγράφων δεν θα μπορούσε να απαλλάξει τον ενάγοντα των ευθυνών του. Στην απόφαση της Βουλής των Λόρδων Gallie v. Lee