Χριστάκη Θεωρή ν. Νεόφυτος Α.Ανδρονίκου κ.α., Αρ.Αγωγής: 2833/07., 6 Οκτωβρίου, 2008

Χριστάκη Θεωρή ν. Νεόφυτος Α.Ανδρονίκου κ.α., Αρ.Αγωγής: 2833/07., 6 Οκτωβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:A82 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον: Τ. Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 2833/

1. Μεταξύ: Χριστάκη Θεωρή Ενάγοντα, κ α ι
2. Νεόφυτος Α.Ανδρονίκου (Κτηματικές Επιχειρήσεις) Λτδ.,
3. Νεόφυτος Ανδρονίκου Εναγομένων Αίτηση για παροχή περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών ημερ. 26/5/
4. 6 Οκτωβρίου,
5. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα-αιτητή: Ο κ. Στ. Στυλιανού. Για τους εναγόμενους 1- καθ΄ ων η αίτηση: Ο κ. Γ. Κουκούνης για κ. Α.Δημητριάδη. ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας με την παρούσα αγωγή αξιώνει από τους εναγόμενους διάταγμα ειδικής εκτέλεσης και αποζημιώσεις. Με βάση τα γεγονότα, ως εκτίθενται στη δικογραφία η εναγομένη 1 εταιρεία πώλησε στον ενάγοντα ένα χωράφι στο χωριό Καλαβασός, έναντι του ποσού των Λ.Κ.130.
6. Ο ενάγοντας, με την παρούσα αγωγή αξιώνει από τους εναγομένους διάταγμα ειδικής εκτέλεσης και αποζημιώσεις. Με βάση τα γεγονότα, ως εκτίθενται στη δικογραφία, ο ενάγοντας κατέβαλε Λ.Κ.5.000.- σαν προκαταβολή και σε μεταγενέστερο στάδιο παρέδωσε στον εναγόμενο 2 επιταγή ύψους Λ.Κ.15.000.-. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι δεν εξαργύρωσαν την επιταγή καθότι ο ενάγοντας δήλωσε αδυναμία εξόφλησης του υπολοίπου του τιμήματος αγοράς του χωραφιού, εντός των συμφωνηθέντων χρονικών πλαισίων. Ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι ειδοποίησε τον ενάγοντα ότι «.... η επιταγή βρισκόταν στη διάθεση του για επιστροφή». Ισχυρίζεται επίσης τα πιο κάτω, που θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια. «
7. Αναφορικά με το περιεχόμενο των παραγράφων 10,11 και 12 της Εκθέσεως Απαιτήσεως οι εναγόμενοι Νο.1 αρνούνται τούτο και ισχυρίζονται τα ακόλουθα: (α) Ο ενάγοντας παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις από τους εναγόμενους Νο.1 για εξόφληση του υπολοίπου του τιμήματος πωλήσεως του επίδικου χωραφιού και τιτλοποίηση αυτού στο όνομα του, ανάβαλλε τούτο συνεχώς προφασιζόμενος οικονομικές δυσκολίες. (β) Στις 23/3/07 οι εναγόμενοι Νο.1 με ασφαλισμένη επιστολή των Δικηγόρων τους ημερομηνίας 21/3/07, στο πλήρες περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθούν κατά την δικάσιμο, προέβησαν σε τερματισμό της Συμφωνίας Πώλησης ημερομηνίας 21/11/06 με υπαιτιότητα του Αγοραστή και πληροφόρησαν αυτόν όπως τόσο το ποσό των £5,000,00 που πλήρωσε σαν προκαταβολή όσο και η επιταγή των £15,000,00 που δεν εξαργυρώθηκε, βρίσκονται στην διάθεση του και θα μπορούσε να τα παραλάβει από τους εναγομένους Νο.1.» Ο ενάγοντας κατεχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση των εναγομένων 1 και 2 στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ουδέποτε παρέλαβε την επιστολή ημερομηνίας 21.3.07, για τερματισμό της επίδικης συμφωνίας. Στην Απάντηση στην υπεράσπιση του εναγομένου 1 ισχυρίζεται περαιτέρω ότι «..... οι εναγόμενοι ουδέποτε όχλησαν ή εκάλεσαν τον ενάγοντα για την εξόφληση του υπόλοιπου ποσού του συμφωνηθέντος τιμήματος». Ο ενάγοντας στην Απάντηση του απορρίπτει επίσης τον ισχυρισμό ότι οι εναγόμενοι τον είχαν ειδοποιήσει ότι η επιταγή των ΛΚ15.000 ήταν στη διάθεση του. Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας ζητά καλύτερες και περισσότερες λεπτομέρειες σε σχέση με την επιταγή των Λ.Κ.15.000 και την επιστολή τερματισμού. Συγκεκριμένα ζητά να πληροφορηθεί «πότε και πως ο εναγόμενος ειδοποίησε τον εναγόμενο», να παραλάβει την επιταγή, «πότε και πως όχλησαν τον ενάγοντα να εξοφλήσει το υπόλοιπο του τιμήματος πωλήσεως του επιδίκου χωραφιού» και «πότε ο ενάγοντας έλαβε την ισχυριζόμενη επιστολή τερματισμού». Ο εναγόμενος 1 κατεχώρησε ένσταση με την οποία ισχυρίζεται ότι η αίτηση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, οι ζητούμενες λεπτομέρειες δεν είναι αναγκαίες για διασαφήνιση της υπόθεσης των εναγομένων, αλλά αφορούν λεπτομέρειες και η έκδοση του ζητούμενου διατάγματος δεν «δικαιολογείται υπό το φως των πραγματικών γεγονότων». Η παρούσα αίτηση βασίζεται στη Διάταξη 19, Θεσμούς 6-9 και Διάταξη 48 Θεσμός 9, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.48 Θ.9 ρητά προβλέπει ότι η αίτηση για καλύτερες και περισσότερες λεπτομέρειες δεν είναι αναγκαίο να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται στη διευκρίνιση των επιδίκων θεμάτων, όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα, επί των οποίων βασίζεται το αγώγιμο δικαίωμα. Θα συνιστούσε εκτροπή, όπως υποστηρίζει η νομολογία, η παροχή λεπτομερειών για επουσιώδη θέματα για τα οποία γίνεται αναφορά στα δικόγραφα[1]. Tα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες αναφορικά με τα ουσιώδη θέματα για να γνωρίζει η άλλη πλευρά τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσει, έτσι ώστε να μην βρεθεί προ εκπλήξεως και τετελεσμένων γεγονότων. Σκοπός βέβαια των καλυτέρων και περισσότερων λεπτομερειών είναι να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα και όχι να εκμαιεύσουν τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν. Στο σύγγραμμα Οdgers[2] διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «.....Particulars will be ordered whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him at the trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered. ...." Στην υπόθεση Κ. Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λτδ.[3], ο εναγόμενος καταχώρησε αίτηση για παροχή λεπτομερειών επί του περιεχομένου της συμφωνίας που συνήψε με τους ενάγοντες. Η αίτηση απορρίφθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο και η απόφαση εφεσιβλήθηκε. Το Εφετείο αποφάσισε ότι με τις προσαχθείσες λεπτομέρειες παρείχετο στον εναγόμενο η ευκαιρία να υπερασπιστεί, ενώ όσα ζητούσε, αποτελούσαν ουσιαστικά επιπλέον μαρτυρία η οποία, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορούσε να είναι μέρος των δικογράφων. Στην υπό εκδίκαση υπόθεση ο ενάγοντας ζητά λεπτομέρειες για γεγονότα τα οποία έχει ήδη απορρίψει με την Απάντηση που καταχώρησε, για γεγονότα τα οποία ο ίδιος αρνείται. Το ερώτημα που εγείρεται είναι ποιο σκοπό θα εξυπηρετούσε η παροχή λεπτομερειών σε σχέση με γεγονότα που ουδέποτε έλαβαν χώρα. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω όμως, παρατηρώ ότι οι λεπτομέρειες που ζητά είναι θέμα μαρτυρίας, η οποία δεν θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος των δικογράφων. Πότε και πως ειδοποιήθηκε ο ενάγοντας σε σχέση με την επιταγή των Λ.Κ.15.000.- την οποία οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι δεν εξαργύρωσαν, πότε και πως οι εναγόμενοι 1 όχλησαν τον ενάγοντα να καταβάλει το υπόλοιπο του συμφωνηθέντος τιμήματος και πότε ο ενάγοντας έλαβε την ισχυριζόμενη επιστολή τερματισμού της συμφωνίας αποτελούν το μαρτυρικό υλικό της υπεράσπισης και όχι ουσιώδη στοιχεία τα οποία είναι αναγκαίο ο ενάγοντας να γνωρίζει εκ των προτέρων. Σε σχέση με την επιστολή τερματισμού, η αποστολή της οποίας αποτελεί ουσιώδες στοιχείο για την έκβαση της υπόθεσης, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι στην υπεράσπιση δίδονται επαρκείς λεπτομέρειες για το θέμα αυτό, ικανοποιητικές για να γνωρίζει ο ενάγοντας τι θα αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση. Ενόψει όλων των πιο πάνω, καταλήγω ότι η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τ.Καρακάννα, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. [1] Βλ. Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ. 1 Α.Α.Δ. 1146, σελ.1152 [2] Odgers on Pleading and Practice, 23η έκδοση, σελ.
8. [3] Π.Ε. 9744 ημερομηνίας 25 Ιουνίου
9. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο