ORLANDO DEVELOPMENT LTD ν. LANTE ENTERPRISES LTD, Αρ. Αγωγής: 3051/07, 9 Οκτωβρίου, 2008

(4)και 9, στον Περί Εταιρειών Νόμο, Άρθρο 372, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος καθώς και στη Νομολογία και στις γενικές αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης , Πρακτικής και Συμφυούς Εξουσίας του Δικαστηρίου (inherent jurisdiction). ΑΚΥΡΩΣΗ ΚΑΙ/Η ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ Τα βασικά γεγονότα δεν φαίνεται να είναι αμφισβητούμενα και είναι τα ακόλουθα:

1. Το Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα καταχωρίστηκε στις 19.11.
3. Στις 19.12.07 σύμφωνα με τους Ενάγοντες, ή 14.12.07 σύμφωνα με τους Εναγομένους, (η ακριβής ημερομηνία δεν έχει τόση σημασία) Επιδότης επισκέφθηκε το Διευθυντή των Εναγομένων κ. Μιχάλη Ζαβό στα γραφεία του στη Λεμεσό, με σκοπό να του επιδώσει το Κλητήριο Ένταλμα μαζί με Προσωρινό Διάταγμα.
4. Ο κ. Ζαβός αρνήθηκε να δεχθεί επίδοση ισχυριζόμενος αντικανονικότητα και μετά από σχετική συζήτηση με τον Επιδότη, ο δεύτερος άφησε να έγγραφα στο χώρο εργασίας του κ. Ζαβού χωρίς την υπογραφή του ή αποδοχή της επίδοσης.
5. Το εγγεγραμμένο Γραφείο της Εναγομένης Εταιρείας βρίσκεται στην Οδό Κυριάκου Μάτση 16, Eagle House, 10ος όροφος, 1082 Λευκωσία που είναι η διεύθυνση των Εναγομένων που αναγράφεται στο Κλητήριο Ένταλμα καθώς και η διεύθυνση των Δικηγόρων των Εναγομένων Γεωργιάδη και Πελίδη. Επίδοση Κλητηρίου Εντάλματος σε Εταιρεία Το ερώτημα στο οποίο πρέπει να αποφανθεί το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο επίδοση Κλητηρίου Εντάλματος σε διευθυντή εταιρείας εκτός του Εγγεγραμμένου Γραφείου της, θεωρείται κανονική επίδοση. Παρόλον ότι υπάρχει πρόσφατη Νομολογία που καλύπτει το θέμα της επίδοσης Κλητηρίου Εντάλματος σε Εταιρεία, οι νομικές αρχές που έχουν αναπτυχθεί, δεν φαίνεται να απαντούν ευθέως και να επιλύουν οριστικά το ερώτημα που έχει ενώπιόν του το Δικαστήριο. Τρεις είναι οι ουσιαστικές διατάξεις που διέπουν το θέμα και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη: (α) Άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος που κατοχυρώνει το δικαίωμα οποιουδήποτε να πληροφορείται τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανιστεί ενώπιον Δικαστηρίου καθώς και το δικαίωμα να προβάλλει τους ισχυρισμούς του και να έχει επαρκή χρόνο για την προπαρασκευή τους, (β) Άρθρο 372 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 που προνοεί ότι "έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας", (γ) Δ.5, θ.7, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας της οποίας το αρχικό κείμενο προνοεί: "In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service;" Σε δύο υποθέσεις, Πρωτόδικες Ναυτοδικείου, έχει εκφραστεί αμφιβολία κατά πόσο το Άρθρο 372 του Κεφ. 113 ισχύει και για την επίδοση δικαστικών διαδικασιών. Βλ. Sekavin v. Ship "Platon Ch."

(1987)1 CLR 69 (Απόφαση Πική, Δ., όπως ήταν τότε), Lexicon Shipping Company Ltd v. Remondowa Gdansk Shiprepair Yard

(1999)1 (Γ) AAΔ 1666 (Απόφαση Νικήτα, Δ., όπως ήταν τότε). Εκείνο που έχει πρωταρχική σημασία και τέθηκε με σαφήνεια ως κανόνας στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd

(2002)1 (A) AAΔ.43 είναι ότι "η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο" (Νικήτας, Δ. σελ.48). Επιπρόσθετα, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη αυτό που είχε αναφερθεί στη Sekavin

(1987), πιο πάνω, ότι οι κανόνες που ρυθμίζουν την επίδοση δικαστικών εγγράφων, ιδιαίτερα οι προϋφισταμένοι του Συντάγματος, πρέπει να εφαρμόζονται κατά τρόπο που συνάδει με το Άρθρο 30.3(α) του Συντάγματος και την αποτελεσματική προστασία του δικαιώματος που κατοχυρώνει. Στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού

(2002), πιο πάνω, το Κλητήριο Ένταλμα αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας χωρίς υπογραφή παραλαβής. Η επίδοση θεωρήθηκε κακή και ακυρώθηκε. Από την άλλη, στις J.Z. Classic Music Pro Ltd v. Alkadia Music Land Ltd

(2002)1 (B) AAΔ.1151, η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας με υπογραφή προσώπου το οποίο βρισκόταν εκεί. Η επίδοση θεωρήθηκε νομότυπη αφού τα γεγονότα ήταν διαφοροποιημένα από την Ιερά Μητρόπολη. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των (Α) Siberia Airlines και (Β) Mai and Lee Aviation and Tourism Ltd

(2003)1 (A) AAΔ.422, Κλητήριο Ένταλμα εναντίον της Siberia Airlines, επιδόθηκε στο Διευθυντή της Mai and Lee στη διεύθυνσή της αφού η πρώτη αλλοδαπή Εταιρεία ήταν συνδεδεμένη με τη δεύτερη Κυπριακή Εταιρεία. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε την επίδοση νομότυπη. Η Εταιρεία Siberia Airlinds προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, αλλά τόσο Πρωτόδικα όσο και ενώπιον της Ολομέλειας το αίτημα της απορρίφθηκε αφού κρίθηκε ότι δεν συνέτρεχαν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις. Το Ανώτατο Δικαστήριο περιορίστηκε στο θέμα των προϋποθέσεων για έκδοση Certiorari και δεν αποφάνθηκε για την ορθότητα της Απόφασης του Πρωτόδικου Δικαστηρίου στο θέμα της επίδοσης. Στην υπόθεση Αντωνίου ν. C. Poupakis Transport Ltd

(2006)1 (A) AAΔ.651, η επίδοση σε διευθυντή της Εταιρείας ακυρώθηκε αφού το άτομο αυτό είχε ήδη παυθεί από διευθυντής αλλά είχε και συμφέροντα στην Ενάγουσα Εταιρεία, επομένως υπήρχε σύγκρουση συμφερόντων. Στην υπόθεση I.P.M. Industries Co Ltd κ.α. ν. Ο.Χ.Τ.Κ. Λτδ

(2006)1 (B) AAΔ.1319, επίδοση σε Γραμματέα Εταιρείας θεωρήθηκε νόμιμη. Το γεγονός ότι η Γραμματέας ήταν υπερήλικη με προβλήματα υγείας και ότι τοποθέτησε τα έγγραφα επίδοσης σε ένα συρτάρι και ξέχασε να τα παραδώσει στους Εφεσείοντες, δεν επηρεάζει τη νομιμότητα της επίδοσης. Στην υπόθεση αυτή δεν διευκρινίζεται κατά πόσο η επίδοση είχε γίνει στη διεύθυνση του Εγγεγραμμένου Γραφείου της Εταιρείας. Συμπεράσματα. Στην παρούσα περίπτωση το Κλητήριο Ένταλμα επιδόθηκε στο Διευθυντή της Εναγομένης Εταιρείας, σε διεύθυνση όμως άλλη από αυτή του Εγγεγραμμένου Γραφείου της. Το ότι αυτός αρνήθηκε να το παραλάβει δεν επηρεάζει την ουσία αφού ο Επιδότης τον πληροφόρησε για τη φύση των εγγράφων, τα οποία μετά την άρνησή του να τα παραλάβει, τα άφησε σε χώρο που τελούσε υπό την ευθύνη του και στον οποίο είχε πρόσβαση. Είναι δε φανερό από τη δική του Ε/Δ ότι τελικά τα παρέλαβε. Καμιά από τις πιο πάνω Αποφάσεις δεν απαντά ευθέως στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδοση στην παρούσα περίπτωση είναι νομότυπη. Δεν μπορώ όμως να δεχθώ το επιχείρημα που πηγάζει από τις θέσεις των Αιτητών ότι εάν η επίδοση γινόταν στον κ. Ζαβό στο Εγγεγραμμένο Γραφείο της Εναγομένης Εταιρείας θα ήταν καλή και νομότυπη, αλλά επειδή έγινε στο ίδιο μεν πρόσωπο εκτός Εγγεγραμμένου Γραφείου είναι παράτυπη. Η Δ.5, θ.7 επιτρέπει την επίδοση σε αξιωματούχο Εταιρείας και η πρόνοια αυτή πρέπει να ερμηνεύεται σε συνδυασμό με το Άρθρο 30.3(α) του Συντάγματος. Εξάλλου, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου είναι να διασφαλιστεί ότι η Εναγομένη Εταιρεία έλαβε γνώση των λόγων για τους οποίους καλείται να εμφανιστεί στο Δικαστήριο. Οι Εταιρείες είναι νομικά πρόσωπα με νομική προσωπικότητα χωρίς όμως φυσική υπόσταση, γι΄ αυτό και τα Δικαστήρια έχουν αναπτύξει την ιδέα ότι κάποιοι ανώτεροι αξιωματούχοι τους θεωρούνται ότι είναι το "μυαλό" (mind) και ο ιθύνων νους μιας Εταιρείας. Όπως εύστοχα τέθηκε από τον Denning LJ στην HL Bolton (Engineering) Co Ltd v. TJ Graham & Sons Ltd

(1957)1Q.B. 159, στη σελ. 172: "A company may in many ways be likened to a human body. It has a brain and a nerve centre which controls what it does. It also has hands which hold the tools and act in accordance with directions from the centre. Some of the people in the company are mere servants and agents who are nothing more than hands to do the work and cannot be said to represent the mind or will. Others are directors and managers who represent the directing mind and will of the company and control what it does. The state of mind of these managers is the state of mind of the company and is treated by the law as such". Στην υπόθεση Tesco Supermarkets Ltd v. Nattrars

(1971)2 All ER 127, αναφέρθηκε ότι το βασικό κριτήριο για εφαρμογή του πιο πάνω κανόνα, είναι η απόδειξη του γεγονότος ότι ο εν λόγω αξιωματούχος αντιπροσώπευε αυτό που πιο πάνω αποκαλείται ως το "μυαλό" ή "ιθύνων νους" και όχι τα "χέρια" της Εταιρείας. Στην παρούσα περίπτωση ο κ. Ζαβός είναι Διευθυντής στην Εναγομένη Εταιρεία αλλά όπως εμφαίνεται και από τη δική του Ε/Δ, είχε και ανάμειξη στις καθημερινές εργασίες της καθώς και στα γεγονότα που αφορούν στην επίδικη διαφορά. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι, με την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στον ίδιο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις της νομότυπης επίδοσης αφού η Εναγομένη Εταιρεία έλαβε επαρκή γνώση της διαδικασίας εναντίον της. Ως εκ τούτου, η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος ήταν κανονική γι΄ αυτό και το Αιτητικό Α της Αιτήσεως απορρίπτεται. ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΛΟΓΩ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΣΗΜ. ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΣ Με το Αιτητικό Β, οι Εναγόμενοι / Αιτητές αιτούνται τον παραμερισμό της εκδοθείσας εναντίον τους Απόφασης. Ισχυρίζονται ότι διαθέτουν καλή Υπεράσπιση κάτι που οι Ενάγοντες / Καθ΄ ων αρνούνται, οι οποίοι επιπρόσθετα ισχυρίζονται ότι υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης. Η σχετική δικονομική διάταξη που προνοεί για παραμερισμό Απόφασης η οποία εκδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρισης Σημειώματος Εμφανίσεως είναι η Δ.17, θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Υπάρχει όγκος Νομολογίας που παραθέτει τις νομικές αρχές που στηρίζεται η πιο πάνω πρόνοια αλλά και οι παρόμοιες πρόνοιες για παραμερισμό Απόφασης η οποία εκδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρισης Δικογράφων (Δ.26, θ.14) αλλά και λόγω παράλειψης εμφάνισης κατά τη δικάσιμο (Δ.33, θ.5). Στην Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου

(2003)1(Β) ΑΑΔ 1101, επαναλήφθηκαν τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την εξέταση παρόμοιων Αιτήσεων και τα οποία είναι: (α) η ανάγκη αποτελεσματικής διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του, και (β) η ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων και η ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας των Δικαστικών Αποφάσεων. Στην Ξενοφών ν. Alpha Bank Ltd

(2002)1(Β) ΑΑΔ 793 επαναλήφθηκε ότι διάδικος που επιχειρεί να παραμερίσει εκδοθείσα Απόφαση πρέπει να επεξηγεί τους λόγους για τη μη εμφάνιση και να αποκαλύπτει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση. Εάν όμως ο διάδικος που επιχειρεί τον παραμερισμό Απόφασης έχει επιδείξει διαγωγή ασυγχώρητη και περιφρονητική, μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου, τότε η Απόφαση δεν θα ακυρωθεί παρά το γεγονός ότι αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπεράσπιση. Βλ. Cyber Group Ltd κ.α. v.. Κόλια, Π.Ε.12095, ημερ. 25.5.

1. Προχωρώ τώρα να εξετάσω πώς εφαρμόζονται οι πιο πάνω αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Καθυστέρηση. Στην παρούσα υπόθεση υπάρχουν τα ακόλουθα δεδομένα: (α) 19.11.07: καταχώριση Αγωγής. (β) 19.12.07: επίδοση Αγωγής. (γ) 25.1.08: έκδοση Απόφασης. (δ) 18.2.08: καταχώριση Αίτησης για Παραμερισμό. Ο κ. Ζαβός, ο οποίος δεν ανεξετάστηκε στο περιεχόμενο της Ε.Δ. του, προβάλλει διάφορους λόγους για την καθυστέρηση οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν στην πίεση της δουλειάς, στις διακοπές των Χριστουγέννων που μεσολάβησαν και σε απουσία του στο εξωτερικό μέχρι περίπου τις 16.1.
2. Σε όλη την πιο πάνω περίοδο, παραδέχεται και κάποια αμέλεια από δικής του πλευράς, αλλά τονίζει ότι ουδέποτε ήταν σκοπός του να αφήσει την υπόθεση να προχωρήσει χωρίς να την υπερασπιστεί. Μετά την επιστροφή του στην Κύπρο, φρόντισε αμέσως όπως τα έγγραφα αποσταλούν με υπηρεσία Courier στον άλλο Διευθυντή της Εταιρείας στη Λευκωσία, ο οποίος λόγω αμέλειας των Couriers να τον ειδοποιήσουν έγκαιρα, τα παρέλαβε στις 5.2.
3. Ο κ. Λοϊζίδης τα προώθησε με τις δικές του οδηγίες στους Δικηγόρους της Εταιρείας οι οποίοι το συντομότερο δυνατό καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση. Το θέμα της αδικαιολόγητης καθυστέρησης είναι θέμα των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε υπόθεσης. Υπάρχουν περιπτώσεις που τα Δικαστήρια αποδέχθηκαν ως δικαιολογημένη, καθυστέρηση πολύ μεγαλύτερης διάρκειας από αυτήν της παρούσας υπόθεσης, ενώ απέρριψαν Αιτήσεις λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης που το συνολικό διάστημα ήταν μικρότερης διάρκειας. Στην παρούσα περίπτωση υπάρχει όντως κάποια αμέλεια στην πλευρά των Αιτητών η οποία έγκειται στο ότι δεν φρόντισαν με επιμέλεια να βεβαιωθούν ότι τα έγγραφα θα προωθούνταν στους Δικηγόρους τους το συντομότερο δυνατό. Σημειώνεται ότι μαζί με το Κλητήριο είχε επιδοθεί Αίτηση διά Κλήσεως για Προσωρινό Διάταγμα η οποία καλούσε τους Εναγόμενους/Αιτητές να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο στις 7.1.
4. Ούτε αυτήν την προθεσμία πρόλαβαν και στις 7.1.08 εκδόθηκε Προσωρινό Διάταγμα εναντίον τους. Επιπρόσθετα, κάποια αμέλεια και καθυστέρηση υπήρξε και κατά την παραλαβή των εγγράφων από την Εταιρεία Courriers. Η συνολική όμως περίοδος της καθυστέρησης (2 μήνες από την επίδοση μέχρι την καταχώριση της Αίτησης), δεν μπορεί να λεχθεί ότι υπήρξε υπερβολική. Ούτε μπορεί να στοιχειοθετηθεί περιφρονητική ή ασυγχώρητη διαγωγή των Αιτητών αφού διαφαίνεται σαφώς πρόθεσή τους να υπερασπιστούν την Αγωγή με κάποια μεν αμέλεια εκ μέρους τους το αποτέλεσμα της οποίας όμως δεν ήταν η επί μακρόν αδράνεια. Στην Πεγειώτης ν. Κωμοδρόμου

(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1601 το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την Απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου παραμέρισε την Απόφαση. Θεώρησε ότι χρόνος 3 μηνών και κάτι από την επίδοση μέχρι την καταχώριση Αίτησης Παραμερισμού δεν ήταν τόσο μακρύς που να υποδηλώνει αφ΄ εαυτού καταφρόνηση της διαδικασίας. Ένα τελευταίο σημείο στο θέμα της διαγωγής των Αιτητών: ο Επιδότης αναφέρει ότι ο κ. Ζαβός αρνούμενος να παραλάβει τα έγγραφα, με ειρωνικό τρόπο είπε στον Επιδότη "να πάει στο καλό και Καλά Χριστούγεννα!". Τέτοια συμπεριφορά είναι απαράδεκτη και περιφρονητική προς ένα λειτουργό ο οποίος ασκεί το καθήκον του, αλλά το θεωρώ ως κακή αντίδραση της στιγμής και όχι ως συμπεριφορά που δεικνύει περιφρόνηση των Αιτητών ως προς την όλη διαδικασία. Αποκάλυψη Συζητήσιμης Υπεράσπισης Στο θέμα αυτό οι δύο πλευρές προβάλλουν αντίθετες απόψεις. Το μόνο παραδεκτό γεγονός φαίνεται να είναι η σύναψη Προφορικής Συμφωνίας στις 3.12.04 σύμφωνα με την οποία οι Εναγόμενοι/Αιτητές θα πωλούσαν στους Ενάγοντες/Καθ΄ ων τα δύο επίδικα οικόπεδα. Από το σημείο αυτό και μετά οι εκδοχές των δύο πλευρών διαφέρουν ουσιαστικά και αυτό φαίνεται και από τις πολυσέλιδες Ε/Δ αμφοτέρων των πλευρών (14 σελίδες οι Αιτητές και 15 σελίδες οι Καθ΄ ων). Συνοψίζω τις κυριότερες: (α) Υπάρχει μεγάλη διαφορά ως προς τους Όρους της Προφορικής Συμφωνίας. Εφόσον είναι παραδεκτό ότι κατά τη σύναψη της δεν είχε εκδοθεί ούτε η Πολεοδομική Άδεια αλλά ούτε και η Άδεια Διαχωρισμού των Οικοπέδων και αυτό ήταν σε γνώση των Καθ΄ ων, οι δύο πλευρές διαφωνούν ως προς τι ακριβώς συμφωνήθηκε μεταξύ τους. (β) Οι μεν Αιτητές δηλώνουν ότι είχε συζητηθεί το ενδεχόμενο κατά τη διαδικασία έκδοσης των πιο πάνω Αδειών το εμβαδόν των οικοπέδων να διαφοροποιείτο, ενώ οι Καθ΄ ων δηλώνουν ότι τέτοιο ενδεχόμενο δεν τους είχε αναφερθεί. (γ) Υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές ως προς τον τρόπο καταβολής του συνολικού τιμήματος αγοράς των οικοπέδων. (δ) Οι Καθ΄ ων ισχυρίζονται ότι η Προφορική Συμφωνία ημερ. 3.12.04 μετατράπηκε σε Γραπτή στις 10.2.

1. Οι Αιτητές αρνούνται τον ισχυρισμό αυτό και ισχυρίζονται ότι το πρόσωπο το οποίο κατ΄ ισχυρισμό υπέγραψε εκ μέρους τους είναι απλά υπάλληλος τους και δεν ήταν δυνατό να έχει τέτοια εξουσιοδότηση από τους Αιτητές. (ε) Προβάλλεται εκ μέρους των Αιτητών ισχυρισμός ότι αρχικά είχε εκδοθεί Πολεοδομική Άδεια στις 19.4.05 η οποία λόγω προβλημάτων πέραν του πεδίου ελέγχου των Αιτητών, ανακλήθηκε και τελικά εκδόθηκε νέα στις 3.3.
2. Η ημερομηνία έκδοσης της Άδειας αυτής είναι σημαντική καθότι αμφότερες οι πλευρές ισχυρίζονται ότι με την έκδοσή της έπρεπε να καταβληθεί σημαντικό ποσό του τιμήματος αγοράς. Η κάθε πλευρά όμως αναφέρει διαφορετικό ποσό. (στ) Η κάθε πλευρά κατηγορεί την άλλη ως υπεύθυνη για παράβαση της επίδικης Συμφωνίας. Όλα τα πιο πάνω δεικνύουν ότι η παρούσα υπόθεση περιβάλλεται από πολλά και περίπλοκα γεγονότα, για τα οποία η κάθε πλευρά έχει τη δική της εκδοχή η οποία διαφέρει ουσιαστικά από την εκδοχή της άλλης. Εφόσον η αρχική Συμφωνία ήταν προφορική πολλά θα εξαρτώνταν από την αξιοπιστία των Μαρτύρων της κάθε πλευράς. Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω παράγοντες θεωρώ ότι οι Αιτητές έχουν αποδείξει στο βαθμό που απαιτείται ότι διαθέτουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη και βάσιμη υπεράσπιση γι΄ αυτό και θα πρέπει να τους δοθεί η ευκαιρία να προβάλουν τις δικές τους θέσεις. Ως εκ τούτου, η Απόφαση ημερ. 25.1.08 παραμερίζεται. Έξοδα: Παρόλον ότι η κάθε πλευρά έχει πετύχει κατά το ήμισυ σ΄ αυτά που επεδίωκε, επειδή η παρούσα Αίτηση ήταν το αποτέλεσμα των παραλείψεων των Αιτητών, θεωρώ ορθό όπως επιδικάσω όλα τα Έξοδα της παρούσας Αίτησης αλλά και αυτά που δημιουργήθηκαν εξαιτίας της υπέρ των Καθ΄ ων και σε βάρος των Αιτητών. (Υπ.) ............ Χάρης Ι. Πογιατζής, Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο